Οι μυστικές εταιρείες που προετοίμασαν το 1821

Καραμπελιάς Γιώργος

Πολλές δεκαετίες πριν την εμφάνιση της Φιλικής Εταιρείας, μαρτυρούνται απόπειρες των Ελλήνων για τη σύσταση επαναστατικών οργανώσεων ή “εταιρειών”, με σκοπό την απελευθέρωση της Ελλάδας.
Το 1732, ο Λέσβιος κληρικός, Σεραφείμ Μυτιληναίος (Πωγωνάτος), σε ανάκρισή του στη Ρωσία, υποστήριξε πως, πριν από το 1700 ήδη, είχε δημιουργηθεί μυστική εταιρεία στην Ελλάδα με σκοπό την απελευθέρωσή της, ενώ ο ίδιος είχε έλθει σε επαφή με τον τσάρο Πέτρο τον Μεγάλο για τον ίδιο σκοπό.
Μυστική εταιρεία θεωρείται ότι συγκρότησε στη Μόσχα, πριν από τα Ορλωφικά, ο Πέτρος Μελισσηνός (1726-1796), ο οποίος έφθασε έως τον βαθμό του στρατηγού του ρωσικού πυροβολικού. Ο Μελισσηνός, μαζί με τον Κεφαλλονίτη μηχανικό, Μαρίνο Χαρμπούρη και τον Γεώργιο Παπάζωλη, έπεισαν τους αδελφούς Ορλώφ για την ανάγκη ανακίνησης επανάστασης στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα .
Μεταξύ των σημαντικότερων εταιριστικών κινήσεων μπορούμε να αναφέρουμε την εταιρεία «Αλέξανδρος», που ιδρύθηκε από τον ηγεμόνα της Βλαχίας, Αλέξανδρο Μουρούζη, το 1777, στο Χέρμανστατ (Hermanstadt) της Τρανσυλβανίας, την “Εταιρεία των Φίλων”, που ιδρύθηκε το 1780, στο Βουκουρέστι (μέλος της οποίας υπήρξε ενδεχομένως και ο Ρήγας Φεραίος), την “Ελληνοδακική Φιλολογική Εταιρεία”, που ιδρύθηκε το 1780 στο Βουκουρέστι και ανέπτυξε πλούσια δράση, καθώς και την εταιρεία “Φοίνιξ”, την οποία ίδρυσε μετά τη φυγή του στη Ρωσία, το 1787, ο ηγεμόνας της Βλαχίας, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ο αποκαλούμενος Φιραρής (φυγάς).
Από πολλούς πιστεύεται ότι ο Φιραρής, κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του (1785-1786), είχε μυήσει στα πατριωτικά του σχέδια τον Ρήγα Βελεστινλή και, το 1807, τον Κωνσταντίνο Υψηλάντη.
Άλλες εταιρείες που αναφέρονται είναι το “Ρόπαλον του Ηρακλέους”, η “Εταιρεία της Αθηνάς”, η “Εταιρεία των Καλών Εξαδέλφων”, που συνδέονται πιθανότατα με την οργάνωση του Ρήγα.
Όλες αυτές οι Εταιρείες και κινήσεις δημιουργήθηκαν στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και συνέδεαν πάντοτε την απελευθέρωση των Ελλήνων με τις κινήσεις κάποιας από τις μεγάλες δυνάμεις – μίας ή ενίοτε και περισσοτέρων. Μια νέα φάση θα εγκαινιάσει ο Ρήγας, ο οποίος, μολονότι επιχείρησε να στηριχτεί στη γαλλική Επανάσταση και τον Ναπολέοντα, θα θέσει στο επίκεντρο της δραστηριότητάς του τη δημιουργία μιας εγχώριας επαναστατικής οργάνωσης.
Έκτοτε, μετά μάλιστα την εξάντληση του ανατρεπτικού δυναμικού του Ναπολέοντα, που θα προκαλέσει και την απογοήτευση του Κοραή, οι Έλληνες θέτουν ως στόχο μια αυτόνομη επαναστατική απόπειρα που, στην καλύτερη περίπτωση, θα προκαλούσε και την εμπλοκή κάποιας μεγάλης δύναμης, προφανώς της Ρωσίας.

Το λίκνο της Οδησσού
Εν τέλει, και καθόλου τυχαία, η Φιλική Εταιρεία θα ιδρυθεί στην Οδησσό, μια νέα πόλη που συνδύαζε το ελληνικό επαναστατικό πνεύμα –εδώ είχαν εγκατασταθεί πληθυσμοί με μεγάλη επαναστατική παράδοση, από την Πελοπόννησο και τα νησιά μετά τα Ορλωφικά– την ευνοϊκή για τους ομόδοξους Έλληνες ρωσική πολιτική, την άμεση συνάφεια με τις παραδουνάβιες ηγεμονίες και, τέλος, τα νεωτερικά ρεύματα – η πόλη δημιουργήθηκε κατά τα πρότυπα του Διαφωτισμού, με σημαντική παρουσία Δυτικοευρωπαίων.
Αν η Βιέννη υπήρξε, είκοσι χρόνια πριν, η πόλη όπου ο Ρήγας θα συγκροτήσει την πρώτη επαναστατική «οργάνωση», η Οδησσός, η νέα πόλη με το αρχαιοελληνικό όνομα, θα προσφέρει το κατάλληλο λίκνο για την επώαση και την ενδυνάμωση της νέας επαναστατικής απόπειρας, ενώ, στη Βιέννη, παρότι έδρα του Λόγιου Ερμή, μέχρι το 1821, θα μυηθεί στην Εταιρεία μόνο ένα μέλος!
Ο “τρίτος πόλος” του ελληνισμού, μεταξύ Παρισίων και Κωνσταντινούπολης, ο πόλος Βιέννης-Βουκουρεστίου-Οδησσού , που οραματίζεται μια βαλκανική Πολιτεία, ταυτοχρόνως ελληνική και πολυεθνική, ανεξίθρησκη και ορθόδοξη, διαφωτιστική και “ρομαντική”, ισχυροποιείται στα τέλη του 18ου και τις αρχές του 19ου αιώνα, μετακινείται αδιάκοπα προς τα ανατολικά και θα σφραγίσει όλες τις επαναστατικές και διαφωτιστικές απόπειρες.

Μετατόπιση του κέντρου βάρους
Η ισχυροποίηση αυτού του πόλου εκφράζει και τη μετατόπιση του κέντρου βάρους του παροικιακού ελληνισμού από τη δυτική προς την κεντρική και ανατολική Ευρώπη. Σύμφωνα με το πρώτο υπόμνημα του Καποδίστρια προς τον Τσάρο, γραμμένο στα 1811, στη Ρωσία απασχολούνταν ήδη 4.500 Έλληνες σε εμπορικές επιχειρήσεις, εκτός από τους λοιπούς ελληνικούς πληθυσμούς, και στην Αυστροουγγαρία 90.000, στις δε Ηγεμονίες, που βρίσκονταν σε άμεση επαφή με τη νότια Ρωσία, οι Έλληνες ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες.
Την ίδια εποχή, στη Βενετία, την Αγκώνα, το Λιβόρνο και τη Νεάπολη, αριθμούσαν μόλις 4.000, στην Ολλανδία 100 και στη Γαλλία 50· σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε μεταξύ του 15ου και του 17ου αιώνα, όταν ήταν πολύ περισσότεροι οι Έλληνες έμποροι οι εγκατεστημένοι στη Βενετία και ασήμαντος ο αριθμός όσων βρίσκονται στη Ρωσία.
Αυτή η μετατόπιση θα αποτυπωθεί και στο εσωτερικό του ελλαδικού χώρου, όπου το επίκεντρο του εμπορίου και της εκπαίδευσης θα μετακινηθεί από τη δυτική Ελλάδα προς την ανατολική και προς τη δυτική Μικρά Ασία (εντελώς συμβατικά θα μπορούσαμε να πούμε από τα Γιάννενα στη Χίο, τις Κυδωνίες και τη Σμύρνη). Επί πλέον, η αυτοπεποίθηση και η αυτονομία του ελληνισμού ενισχύεται, παρά την έντονη επίδραση της γαλλικής παιδείας και γλώσσας μεταξύ των Φαναριωτών, καθώς και σε ολόκληρο τον ελληνισμό των Ηγεμονιών και των Βαλκανίων .
Το “Ελληνόγλωσσον Ξενοδοχείον”
Ιδιαίτερη ιδεολογική και πολιτική σημασία έχει η σύσταση μιας ελληνικής οργάνωσης, στα 1809, από τους Έλληνες του Παρισιού, με την ονομασία “Ελληνόγλωσσον Ξενοδοχείον”. Πρωτεργάτες της υπήρξαν ο Γρηγόριος Ζαλύκης ή Ζαλίκογλου (1776-1827), που καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη, είχε εγκατασταθεί αρχικώς στο Βουκουρέστι και μετά το 1802 στο Παρίσι, ως διπλωματικός εκπρόσωπος του ηγεμόνα της Βλαχίας, Σκαρλάτου Καλλιμάχη, ενώ πρόεδρος της οργάνωσης ήταν ο φιλέλληνας, κόμης Ωγκύστ ντε Σουαζέλ Γκουφιέ, αρχαιολόγος, πρώην πρέσβης της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη.
Ταμίας της ήταν ο έμπορος, Στέφανος Χατζη-Μόσχος, ενώ σημαίνοντα μέλη της υπήρξαν ο Γεώργιος Φίλανδρος και ο Αθανάσιος Τσακάλωφ – ο οποίος αναχώρησε από το Παρίσι το 1814.
Στον αρχικό πυρήνα της οργάνωσης, συμμετείχαν ακόμα ο Πέτρος Ομηρίδης-Σκυλίτσης (της μεγάλης χιακής οικογένειας, μεγαλέμπορος στη Μασσαλία, Φιλικός, εξαιρετικά δραστήριος στη διάρκεια της Επανάστασης και μετέπειτα δήμαρχος Πειραιά ), ο Θεόδωρος Πρασακάκης, πιθανότατα και η γνωστή Κύπρια λογία, Ελισάβετ Σάντη Λουμάκη Σενιέ, μητέρα δύο φημισμένων Γάλλων ποιητών της εποχής, του Αντρέ (1762-1794), που καρατομήθηκε την παραμονή της πτώσης του Ροβεσπιέρου και του Ζοζέφ Σενιέ (1764-1811).
Τα μέλη της εταιρείας, με βάση τον αριθμό εγγραφής τους, έπαιρναν τον κωδικοποιημένο συνωμοτικό αριθμό με τον οποίο αναγνωρίζονταν μεταξύ τους. Οι μυούμενοι, αφού ορκίζονταν ότι θα τηρούν μυστικό τον σκοπό της εταιρείας και ότι θα καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για τη διάδοση των ιδεών της και την πραγμάτωση των στόχων της, έπαιρναν ένα πανομοιότυπο χρυσό δαχτυλίδι, το «χρυσόβουλο», που είχε χαραγμένο το έμβλημα της οργάνωσης: Δύο χέρια σφιχτά δεμένα και, κυκλικά, τα τέσσερα αρχικά Φ.Ε.Δ.Α. (Φιλίας Ελληνικής Δεσμός Άλυτος ή Φιλικός Ελληνικός Δεσμός Άλυτος).
Συνεργεία του Ναπολέοντος
Στο “Ξενοδοχείο” συμμετείχε ενεργά και ένας απόγονος των Ελλήνων που είχαν καταφύγει τον 17ο αι. από τη Μάνη στην Κορσική, ο Δημήτριος Κομνηνός, στον οποίο ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ είχε απονείμει τον τίτλο του πρίγκιπα, ως δήθεν απογόνου του αυτοκράτορα της Τραπεζούντας, Δαβίδ Κομνηνού και ο οποίος συνδεόταν με την οικογένεια Βοναπάρτη. Άραγε, ο Ναπολέων, τόσο μέσω του Σουαζέλ-Γκουφιέ όσο και του πρίγκιπα Κομνηνού, ήταν ενήμερος για τους σκοπούς του “Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου”; Ο Σάθας προχωράει μάλιστα ένα βήμα παραπέρα και υποστηρίζει ότι η οργάνωση είχε συστηθεί «συνεργεία του Ναπολέοντος» .
Ο Κοραής παρέμεινε έως το τέλος ορκισμένος εχθρός της οργάνωσης, την οποία γνώριζε ήδη από το 1810 και την χαρακτήριζε «συνωμοσία δύο ἤ τρι­ῶν πονη­ρῶν ἀν­θρω­πίσκων μὲ ἄλλους δύο ἤ τρεῖς ἠ­λι­θί­ους», την οποία «ὁ μωροπαμπόνηρος (δηλ. ο Ζαλύκης) ἐ­σύ­στη­σε καθ’ αὐ­τὸ διὰ νὰ ἀ­τι­μά­σῃ καὶ νὰ βλάψῃ ἐμέ, ἤγουν μὲ ἐλπίδα νὰ ἐμβάσῃ ὅλους τοὺς ἐ­δῶ Γραικοὺς εἰς αὐτήν, πλὴν ἐ­μοῦ, καὶ οὕτω νὰ ἔχῃ πρόφασιν εὐ­λογοφανῆ νὰ κηρύττῃ, ὅτι μόνος ἐγὼ ἀ­πο­σκιρ­τῶ ἀπὸ τὴν μετὰ τοῦ γένους ὁμόνοιαν. Καὶ ἐνδέχεται νὰ τὸ κα­τορθώσῃ…».
Ωστόσο, παρά τους φόβους του, το Παρίσι δεν θα μεταβληθεί σε προπύργιο της επανάστασης και των αντιπάλων του, αντίθετα, μετά την οριστική πτώση του Ναπολέοντα, θα πάψει να αποτελεί κέντρο ζύμωσης, ο Ζαλίκογλου θα το εγκαταλείψει, ο Τσακάλωφ θα φύγει για τη Ρωσία, ενώ το επίσης μέλος του “Ξενοδοχείου”, ο Κ. Νικολόπουλος, θα στραφεί στη φιλολογική-γλωσσική δραστηριότητα, με την έκδοση της Μέλισσας. Πάντως, το “Ξενοδοχείον” θα αποτελέσει όντως τον σημαντικότερο πρόδρομο της Φιλικής Εταιρείας, ένα ακόμα “κληροδότημα” της γαλλικής Επανάστασης στην ελληνική.


slpress.gr/

…δυστυχώς ΔΕΝ εκακοποιήθην σεξουαλικώς!

Του Δρος. Δημήτρη Ρομποτή*

Κατά τη σύντομη διαδρομή μου εις το θέατρον, δυστυχώς ΔΕΝ εκακοποιήθην σεξουαλικώς!
Η “χοτ” σκηνοθέτις δεν χρησιμοποίησε την εξουσία της για να ικανοποιήσει της άγριες ερωτικές ορέξεις της πάνω μου με αποτέλεσμα να αισθάνομαι απογοητευμένος και αδικημένος.
Σκέφτομαι πολύ σοβαρά να υποβάλλω μήνυση διότι η εμπειρία με έχει σημαδέψει, με έχει τραυματίσει και έκτοτε δεν μπορώ να αντιμετωπίσω με τον ίδιο τρόπο την εξουσία από όπου κι’αν προέρχεται.
Εάν ζούσαμε σε εποχές ΠΑΣΟΚ σίγουρα θα μπορούσα να είχα κάνει αίτηση για μία από τις δεκάδες …αναπηρικές συντάξεις και να είχα εξασφαλίσει την ύστερη νεότητα ή τα πρώιμα γηρατειά μου.
Για κακή μου τύχη τότε δεν ήμουν ηθοποιός ούτε υποκριτής, όπως περίπου είπε άθελά της και η ανεπαρκής, κα Μενδώνη.
Τώρα που έγινα και τα δύο είναι πλέον αργά, στα ταμεία δεν υπάρχει σάλιο και τα μνημόνια δεν αφήνουν περιθώρια τοιαύτης γενναιοδωρίας!
Μια ζωή εκτός τόπου και χρόνου, έτσι έκανα και έντυπο περιοδικό όταν θριάμβευαν τα διαδικτυακά, αλλά εγώ είμαι όπως η Ελλάδα του Σαββόπουλου που επιμένει και όποιος δεν καταλαβαίνει δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει, ο γιαλός είναι στραβός εγώ απλά …πλέω τα λοίσθια!
Το θέμα με τις καταγγελίες ωστόσο είναι άκρως σοβαρό.
Αν αυτά που καταμαρτυρούν στον κ. Λιγνάδη αληθεύουν και ο ίδιος καταδικαστεί να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του στα μπουντρούμια, θα έχει βρεθεί μόνο μία κορυφή του παγόβουνου.
Υπάρχει τεράστιο μέγεθος υπό την επιφάνεια της θαλάσσης και δεν είναι τυχαίο που οι Τούρκοι έστειλαν το Τσεσμέ στο Αιγαίο, παρότι στερείται δυνατότητος γεωτρήσεων.
Στον χώρο της τέχνης και του αθλητισμού ο βόρβορος είναι βαθύς όσο και η ανθρώπινη ψυχή, το σεξουαλικό πάρε-δώσε ή αλισβερίσι στα τούρκικα πάει σύννεφο για να προωθηθούν κάποιοι νέοι και φιλόδοξοι.
Ακόμη και η έννοια του συναινείν δεν αίρει το στοιχείο του βιασμού διότι εφόσον ο άλλος σου λέει ή αφήνει να εννοηθεί ότι αν δεν του κάτσεις δεν πας μπροστά, περί βιασμού πρόκειται έστω κι’αν εσύ το αποδέχεσαι εκούσια.
Υπάρχουν βέβαια και οι περιπτώσεις απευθείας βιασμού που είναι μεν χειρότερες, αλλά λιγότερες.
Σε κάθε περίπτωση μιλάμε για …σκατάχρηση εξουσίας και καλό θα ήταν να βγουν κι’άλλοι να μιλήσουν, έστω κι’αν αισθάνονται ντροπή για την τότε συναίνεσή τους.
Ποτέ δεν είναι αργά για επανόρθωση και τα αποτελέσματα θα είναι ευεργετικά τόσον για τους ίδιους όσο και για τον χώρο γενικότερα. Αξίζει επίσης να εξευτελισθούν διάφορα είδωλα ή τοτέμ των συγκεκριμένων χώρων ώστε να περάσει το μήνυμα ότι ουδείς βρίσκεται στο απυρόβλητο.
Δεν είναι όμως μόνο η τέχνη και ο αθλητισμός, παρόμοια συμβαίνουν στον χώρο της δημοσιογραφίας, της πολιτικής, των επιχειρήσεων και γενικά όπου ο ανταγωνισμός είναι έντονος και οι έχοντες εξουσία απολαμβάνουν εκ των πραγμάτων δικτατορικές αρμοδιότητες.
Ενας επίσης χώρος όπου κατά καιρούς γίνονται …κέρατα και σημεία είναι ο εκκλησιαστικός, ιδιαίτερα στα ιδρύματα εκείνα όπου φοιτούν ή φιλοξενούνται ανήλικοι.
Η περίπτωση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και του σκανδάλου παιδοφιλίας που είχε διεθνή διάσταση υποδεικνύει την ανάγκη να πέσει φως και στα καθ’ημάς.
Νωπές είναι οι μνήμες καταγγελιών για βιασμούς σε κάποιο ίδρυμα όπως και η απάντηση Ελληνορθοδόξου ιεράρχου ότι αυτά τα πράγματα συμβαίνουν και δεν θα πρέπει να λαμβάνουν διαστάσεις για να μην ζημιώνεται η εκκλησία.
Εκκλησία όμως είναι πρωτίστως ο λαός, όχι ο οργανισμός και τα στελέχη του…
Κλείνοντας και για να ευθυμήσωμε λίγο με τα χάλια μας, μεταφέρω μετ’επιφυλάξεως είδηση που δημοσιεύτηκε προ ημερών σε σοβαρή αγγλόφωνη ιστοσελίδα και θέλει δύο από τους “μοναχούς” που εγκατέστησε ο Εξαρχος Ελπιδοφόρος στην Αρχιεπισκοπή να έχουν παίξει μπουνιές μεταξύ τους!
Αν η είδηση αληθεύει, δεν θα είναι η πρώτη φορά ούτε η τελευταία, καθώς η εκκλησία μας δεν έχει το “τακτ” των Ρωμαιοκαθολικών ή των Διαμαρτυρομένων, τα αίματα ανάβουν εύκολα και οι κατά περίπτωση πρωταγωνιστές παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους κυριολεκτικώς!
Το παγκόσμιο φιλοθεάμον κοινό πριν λίγα χρόνια είχε δει στους δέκτες του τις γροθιές που είχαν παίξει Ελληνορθόδοξοι ιεράρχες με Αρμενίους κατά την αφή του Αγίου Φωτός στα Ιεροσόλυμα.
Αυτό συμβαίνει σχεδόν κάθε χρόνο, αποτελεί μπορεί να πει κανείς συστατικό μέρος του εθίμου.
Με κάθε σεβασμό όπως πάντα, θεωρώ ότι η τάσις αυτή των ιερωμένων μας όχι μόνο δεν θα πρέπει να αποθαρρύνεται αλλά να προωθείται και να τεθεί σε κατάλληλη οργανωτική βάση προκειμένου να αποφέρει πραγματικά οφέλη, πέραν από κάποια πρισμένα μάτια.
Η πυγμαχία άλλωστε είναι ένα από τα πλέον δημοφιλή σπορ, κάθε χρόνο δισεκατομμύρια δολάρια αλλάζουν χέρια σε στοιχήματα.
Γιατί λοιπόν η Ορθόδοξος Εκκλησία μας να μην διοργανώνει πυγμαχικούς αγώνες που θα προβάλλονται τηλεοπτικώς σε απευθείας μετάδοση και στους οποίους, έπειτα από συνεννόηση με τις νόμιμες εταιρίες – αφήστε τις παράνομες όπου εκεί γίνεται ο μεγάλος τζίρος – να μπορούμε όσοι θέλουμε να στοιχηματήσωμε!
Με τον τρόπο αυτό η εκκλησία θα έβγαζε τόσα χρήματα που δεν θα είχε τί να τα κάνει κι’όχι να περιμένει από τους πιστούς να ανάψουν ηλεκτρονικά κεριά λόγω της πανδημίας προκειμένου να εισέλθουν κάποια έσοδα στα αδειανά ταμεία!
Πυξ λαξ, η κατάσταση να αλλάξ’!
Εχουν τέτοια περισσεύματα ενεργείας κάποιοι ιεράρχες μας, ιδιαίτερα οι “βοηθοί” επίσκοποι ή “επίσκοποι λάιτ”, όπως και κάποιοι “μοναχοί” που πρέπει να τη διοχετεύσουν, δεν κρατιέται με τίποτα! Για να μην την πληρώσει και κανένας αθώος, καλύτερα να γίνονται οργανωμένοι αγώνες και εξοντωτικές προπονήσεις.
Αλλωστε στη γλώσσα της Εκκλησίας και οι Αγιοι καλούνται αθλητές, πόσο μάλλον οι …πυγμάχοι!

*Ο Δρ. Δημήτρης Ρομποτής ήταν δημοσιογράφος, έγινε εκδότης και τώρα δηλώνει πολιτικός μηχανικός/οδοντίατρος με ειδίκευση στις …γέφυρες και έδρα τη Νέα Υόρκη.
Είναι δε τελειόφοιτος Διδακτορικού, αλλά δεν έχει λάβει πτυχίο για οικονομικούς λόγους, από τη Μεγάλη του Γένους …Χολή!

agapotinafpakto.com/

Καταλάβατε τώρα γιατί δεν θα εφαρμοστεί ο νόμος Κεραμέως - Χρυσοχοίδη;

Οι χθεσινές εικόνες στο ΑΠΘ έρχονται από το μέλλον. Που δεν είναι καθόλου ευοίωνο για όσους πιστεύουν ότι η αστυνομική βία είναι «η Λύση»

Γεράσιμος Λιβιτσάνος

Δεν χρειάστηκε πολύς καιρός. Μόλις 11 ημέρες. Στις 11 Φεβρουαρίου ψηφίστηκε το νομοσχέδιο που εισηγήθηκαν στην Βουλή η Νίκη Κεραμέως και ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης για την αστυνομία στα πανεπιστήμια. Χθες, 22 Φεβρουαρίου είδαμε το «πανεπιστημίο του μέλλοντος», για το οποίο μας μίλησε στην Βουλή η κυβερνητική πλειοψηφία των 158 βουλευτών που το ψήφισε, μαζί με 8 βουλευτές της Ελληνικής Λύσης.
Οι εικόνες από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης δεν φέρνουν στο μυαλό το Χάρβαρντ, όπως είχε αναφέρει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις 11 Φλεβάρη. Αν θύμιζαν κάτι από Αμερική είχε να κάνει με τον Ντόναλντ Τράμπ και τον τρόπο που αντιμετώπισε το κίνημα «Black Lives Matter».
Ακραία αστυνομική αυθαιρεσία, που για μία ακόμη φορά αποκαλύφθηκε λόγω των social media. Προκλητικές συμπεριφορές. Επικίνδυνη χρήση εξοπλισμού. Ένστολος «κουτσαβακισμός». Κατασταλτικός ζήλος. Εξευτελισμός διαδηλωτών.
Ακόμη και γι αυτούς που δεν έχουν οικειότητα με την πολιτική σημειολογία, στις προκλητικές ενέργειες των «χακί» και των μαυροφορεμένων αστυνομικών ήταν εμφανείς οι πολιτικές εντολές που είχαν δοθεί. Σχεδόν σαν να είναι γραμμένες με φωτεινά γράμματα.
«Δείξτε τους πως δεν θα διστάσουμε μπροστά σε τίποτε προκειμένου ο νόμος να εφαρμοστεί».
Σε πιο απλά ελληνικά «σπάστε τους τον τσαμπουκά» (για να καταλαβαίνουν και τα «παιδιά» των ΜΑΤ και της Δράσης). Αυτή ήταν η κυβερνητική «γραμμή» που υπηρετήθηκε με τους τρόπους που είδαμε χθες στην Θεσσαλονίκη.
Μια τακτική που προκύπτει από ένα παλιό -αλλά καθόλου καλό- πολιτικό σκεπτικό:
Πως η αποφασιστικότητα και το «βαρύ χέρι» του κράτους είναι το στοιχείο που θα κρίνει το αν θα επιβληθεί η όχι ένα καθεστώς.
Αυτή η αντίληψη έχει δύο βασικά χαρακτηριστικά. Το πρώτο είναι πως παραμένει αναλλοίωτη στις αντιλήψεις της ακροδεξιάς (όπου κι αν αυτή βρίσκεται, ακόμη και στο …κέντρο) εδώ και δεκαετίες.
Το δεύτερο είναι πώς παντού και πάντα, όταν δοκιμάζεται, αποτυγχάνει παταγωδώς.
Η κυβέρνηση επιμένει να βαυκαλίζεται πως τις ενέργειές της στηρίζει μια σιωπηρή λαϊκή πλειοψηφία. Τόσο διακριτική, που κάνει την εμφάνισή της στα κοινωνικά δρώμενα μόνον μέσω των δημοσκοπήσεων. Επίσης ότι η κάλπη του Ιουλίου του 2019 την νομιμοποιεί, ώστε να ψεκάζει στο πρόσωπο διαδηλωτές το Φεβρουάριο του 2021.
Ξεχνά όμως πως ούτε εκλογικά η Ν.Δ αποτέλεσε ποτέ πλειοψηφία Το 2019 πήρε μόλις 39,85%. Ποσοστό ικανό για να κυβερνήσει ένα κόμμα, ελέω εκλογικού συστήματος.
Όχι όμως για να θεωρεί αυτόματα πώς αποτελεί πλειοψηφικό κοινωνικό ρεύμα.
Πόσο μάλλον για να εμπνέει στους ένστολους την λογική του δυνάστη, που ειναι απαγορευτικό ακόμη και για σχηματισμούς που πράγματι πλειοψηφούν κοινωνικά.
Ιδιως σε τέτοιους καιρούς.
Μετά από 17 μήνες υγειονομικής – οικονομικής κρίσης και την κοινωνία στα όρια της, από κάθε οπτική.
Με την πρακτική που ακολούθησε η ΕΛ.ΑΣ του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη επιβεβαίωσε όσους αμφισβήτησαν αν ο νόμος για την αστυνομία στα πανεπιστήμια θα εφαρμοστεί ποτέ.
Ανάμεσά τους και κάποιους βουλευτές της Ν.Δ.

news247.gr/

Αίτνα καλεί Σαντορίνη.....over?

Η Αίτνα εκτοξεύει λάβα και στάχτη - Τέταρτη έκρηξη του ηφαιστείου σε λίγες ημέρες - Δείτε τον γίγαντα της Σικελίας που βρυχάται

Για τέταρτη φορά μέσα σε λίγες ημέρες, η Αίτνα εξερράγη τις πρώτες πρωτινές ώρες της Κυριακής, εκτοξεύοντας λάβα και στάχτη στον ουρανό της Σικελίας.
Η ισχυρή έκρηξη του υψηλότερου ενεργού ηφαιστείου στην Ευρώπη είχε ως αποτέλεσμα χείμαρροι λάβας να βγουν από το νοτιοανατολικό κρατήρα του, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Γεωφυσικής και Ηφαιστειολογίας και όπως μεταδίδει το Euronews.

Τις περασμένες εβδομάδες η Αίτνα είχε ήδη στείλει «προειδοποιητικά μηνύματα», με σειρά εκρήξεων, οι οποίες δεν δημιούργησαν προβλήματα στην γύρω περιοχή. Το ηφαίστειο (3.350 μέτρα ύψος) ξύπνησε την περασμένη Τρίτη, όταν λάβα και πετρώματα άρχισαν να εκτοξεύονται από τον νοτιοανατολικό κρατήρα.Λόγω της έκρηξης, αποφασίστηκε η προσωρινή διακοπή του λειτουργίας του αεροδρομίου Φονταναρόσα της Κατάνια.

thesecretrealtruth.blogspot.com/
Ας ελπίσουμε να μην ζηλέψει η δική μας Σαντορίνη...

Μας λένε Ψ Ε Μ Α Τ Α! Τι δεν καταλαβαίνουμε;

Η φυσική τοπιογραφία της Ελλάδας βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη ανθρωπογενή καταστροφή της ιστορίας της και εμείς ακόμη πιστεύουμε τα άθλια ψέματα τους;



Δαπανούν στις διαφημίσεις χιλιάδες ευρώ και πληρώνουν έμμισθες πένες δημοσιογράφων για να μας πουν ΨΕΜΑΤΑ!!!.
Μας δείχνουν ειδυλλιακές εικόνες από ένα ουτοπικό μέλλον, οργανώνουν πανάκριβα «οικολογικά» συνέδρια και «πράσινες» ημερίδες» για να δώσουν επιστημονικό υπόβαθρο στα ΨΕΜΑΤΑ τους.
Σκηνοθετούν μια παράλληλη πραγματικότητα και επιχειρούν με γκαιμπελίστικες μεθόδους να μας αποδείξουν ότι αυτή είναι η μόνη αλήθεια!
Μας βομβαρδίζουν καθημερινά χωρίς κανέναν ενδοιασμό με τηλεοπτικά σποτάκια που απεικονίζουν αιολικά πάρκα χωμένα σε πράσινα λιβάδια, περιτριγυρισμένα από λουλούδια με ελαφάκια να τρέχουν και παιδιά να κάνουν ξένοιαστα ποδήλατο. Μεθοδικά και συστηματικά μας εμπαίζουν αραδιάζοντάς μας ΨΕΜΑΤΑ!
Μα τελικά, αν η αλήθειά τους είναι τόσο οφθαλμοφανής γιατί ξοδεύουν τεράστια ποσά σε αλλεπάλληλα διαφημιστικά σποτ για να μας πείσουν για αυτήν;
Μας λένε ΨΕΜΑΤΑ εν γνώσει τους, γι’ αυτό και επενδύουν συστηματικά στην παραπληροφόρηση!

Την επέλαση του «Αρμαγεδδώνα» τη βαπτίζουν «πράσινη ανάπτυξη»
Είναι γεγονός! H φυσική τοπιογραφία της Ελλάδας βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη ανθρωπογενή καταστροφή της ιστορίας της!
Μια δράκα ανθρώπων, στα πλαίσια των «επενδύσεων» τους ετοιμάζονται να ρημάξουν τα περήφανα βουνά μας, να ξεπατώσουν τα δάση μας, να μπαζώσουν τις χαράδρες μας, να ισοπεδώσουν το παρθένο τοπίο των νησιών και των ακρωτηρίων μας για να στήσουν παντού στην Ελλάδα τα σιδερένια τους τέρατα. Αυτήν την επέλαση του «Αρμαγεδδώνα», τη βαπτίζουν χωρίς καμία αιδώ, «πράσινη ανάπτυξη».
Ξαφνικά άρχισαν να ανησυχούν για την Πτολεμαΐδα και τη Μεγαλόπολη -περιοχές που αυτοί οι ίδιοι με τις πρακτικές τους κατέστρεψαν- ενώ στα σχέδιά τους είναι να μετατρέψουν όλη την Ελλάδα σε Πτολεμαΐδα και Μεγαλόπολη.
Έγκριτοι επιστήμονες που τιμούν το καθήκον τους στην κοινωνία και σέβονται τον εαυτό τους, ορθώνουν τον επιστημονικό τους λόγο και με ακλόνητα επιχειρήματα αποδεικνύουν την Αλήθεια. Προτείνουν λύσεις εφαρμόσιμες που δεν θα πλήττουν με τέτοια βαναυσότητα το φυσικό μας περιβάλλον, μιλούν για σχεδιασμό, για χωροταξικό σχέδιο.
Αυτές τις φωνές λογικής, τα συστημικά ΜΜΕ κάνουν πως δεν τις ακούν, ή τις απαξιώνουν μεθοδικά.

Πληρωμένη «αλήθεια»
Πολυεθνικές εταιρείες ντόπιων και ξένων συμφερόντων πληρώνουν αδρά τους διαφημιστές τους για να σκηνοθετήσουν ένα εικονικό κόσμο και να μας πείσουν ότι το μαύρο που έρχεται είναι άσπρο, ή για να ακριβολογούμε «πράσινο» και «φιλικό» προς το περιβάλλον.
Μας λένε ΨΕΜΑΤΑ ότι θα απαλλαγούμε από τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια με το φθηνό ρεύμα των ανεμογεννητριών και μάλιστα μας παροτρύνουν να καταναλώνουμε ενέργεια άφοβα, καθώς τώρα πια θα είναι φθηνή!!!.
Δεν σέβονται ούτε τις τοπικές κοινωνίες που πλέον αντιδρούν, ούτε τις προστατευόμενες περιοχές Natura, τα Εθνικά Πάρκα και τους Εθνικούς Δρυμούς που με αγώνες και ευρωπαϊκές πιέσεις αναγκάστηκε να θεσπίσει η ελληνική πολιτεία.
Ετοιμάζονται συνειδητά, στο όνομα του χρήματος και του κέρδους, να διαπράξουν το απόλυτο έγκλημα ενάντια στο φυσικό μας περιβάλλον, να υποβαθμίσουν σε σημείο αφανισμού τη βιοποικιλότητα τη στιγμή που απροκάλυπτα μας παραμυθιάζουν με ειδυλλιακές εικόνες όπου η φύση δένει αρμονικά με τη δικιά τους «πράσινη ανάπτυξη».

Κρύβουν τα ξεκοιλιασμένα βουνά πίσω από ρομαντικά ηλιοβασιλέματα
Δεν τολμούν να δείξουν ούτε μια εικόνα από την ξεκοιλιασμένη νότια Εύβοια που την έχουν μετατρέψει σε κρανίου τόπο. Δεν αφήνουν να κυκλοφορήσει ούτε μια φωτογραφία από το σεληνιακό τοπίο που δημιούργησαν στις κορυφογραμμές των άλλοτε υπερήφανων Ακαρνανικών ορέων με τα τεράστια, φαραωνικών διαστάσεων, εργοτάξια τους.
Πουθενά, στα φιλικά προς αυτούς ΜΜΕ, δεν θα δείτε να δημοσιεύονται φωτογραφίες από τα αποψιλωμένα δάση και τα χιλιάδες κομμένα δέντρα στο Βέρμιο, στη Ροδόπη, στο Άσκιο όρος, όπου παρθένα δάση κατακρεουργήθηκαν για να περάσουν τα θηριώδη μηχανήματα τους.
Αντίθετα, με σκοπό να μας αποκρύψουν την Αλήθεια, οργανώνουν διαγωνισμούς φωτογραφίας όπου διάφοροι ευκολόπιστοι συμμετέχουν παρουσιάζοντας μέσα από τον φακό τους ρομαντικά ηλιοβασιλέματα με φόντο τα μεταλλικά θηρία των 150 -180 μέτρων.

Λένε όχι στα μικρά μεγέθη και επενδύουν στις Β.Α.Π.Ε. Γιατί άραγε;
Όσοι είναι ακόμη δύσπιστοι ας αφήσουν τα λόγια «περί θεωριών συνωμοσίας», ας πάψουν να μιλούν για «οπισθοδρομικούς γραφικούς οικολόγους» και ας μπουν στον κόπο να πραγματοποιήσουν μια μονοήμερη εκδρομή σε τόπους που δέχθηκαν τη «φροντίδα» των «πράσινων» επενδυτών ώστε να διαπιστώσουν «ιδίοις όμασι» τι θα συμβεί λίαν συντόμως σε όλη τη χώρα, κοντά στο χωριό τους, στο νησί τους, στην πόλη τους, δίπλα στο σπίτι τους.
Φυσικά δεν αναφερόμαστε στην εγκατάσταση 2-3 ανεμογεννητριών που σε σύνδεσμο με άλλα έργα και σε συντονισμό με τις τοπικές κοινωνίες μπορούν να καταστήσουν ενεργειακά αυτόνομο ένα μικρό νησί, μια κωμόπολη, ένα εργοστάσιο, μια φάρμα. Όχι! Δεν εστιάζουν σε αυτού του είδους την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Το πολύ χρήμα είναι στις ΒΑΠΕ (Βιομηχανικές Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας) γιατί εκεί είναι μεγάλη η μπίζνα.

Σχεδιάζουν την καταστροφή της πατρίδας μας με τη δικιά μας επιδότηση
Η αλήθεια είναι ότι οι ανεμογεννήτριες παράγουν ασταθή ενέργεια η οποία δεν μπορεί να καταναλωθεί, αν δεν υπάρχει σταθερό σύστημα παραγωγής ενέργειας (βλέπε θερμοηλεκτρικά εργοστάσια) ή να αποθηκευτεί.
Ψεύδονται ανηλεώς ότι η παραγόμενη ενέργεια από ανεμογεννήτριες είναι φτηνή. Αν ήταν φθηνή, για πιο λόγο θα πρέπει να επιδοτείται;
Βέβαια το έλλειμα στο ισοζύγιο από τα υπερκέρδη τους το φορτώνουν χωρίς δεύτερη σκέψη στην πλάτη των καταναλωτών αυξάνοντας τους λογαριασμούς του ρεύματος.
Παρατηρείστε λίγο πιο προσεκτικά τον λογαριασμό του ρεύματός σας. Δείτε στο περίφημο ΕΤΜΕΑΡ να μας χρεώνουν ποσό σχεδόν ίσο με αυτό που πληρώνουμε για την πραγματική κατανάλωση ρεύματος.
Προσέξετε την αυξητική του τάση στην πορεία των ετών για να καταλάβετε από που έρχονται οι συνέχεις ανατιμήσεις στον λογαριασμό του ρεύματος του σπιτιού σας. Αυτό είναι ένα «χαράτσι» που καταβάλουμε όλοι μας και πάει κατευθείαν σε αυτούς που σχεδιάζουν μεθοδικά την καταστροφή της πατρίδας μας με τη δικιά μας επιδότηση!

Θα υποβαθμιστεί το περιβάλλον, θα χαθούν περιουσίες
Λένε ψέματα στις τοπικές κοινωνίες τάζοντάς τους χάντρες και καθρεφτάκια που ευφάνταστα ονόμασαν «αντισταθμιστικά οφέλη» για να εξαγοράσουν τη σιωπή τους για το περιβαλλοντικό έγκλημα που θα επιτελέσουν στον τόπο τους.
Μας υπόσχονται ένα καλύτερο μέλλον, ενώ αποκρύπτουν εντέχνως την φθίνουσα πορεία της αξίας της γης μετα την εγκατάσταση ανεμογεννητριών βιομηχανικού τύπου. Δεν τολμούν να πουν ότι αυτές οι επεμβάσεις θα επηρεάσουν καθοριστικά τον τουρισμό, τη γεωργία, την κτηνοτροφία, τις ήπιες εναλλακτικές δραστηριότητες στη φύση, θα καταστρέψουν τις μικρές επιχειρήσεις που ζουν από τη γη.
Τελικά έχει μπει κανείς στον κόπο να υπολογίσει πόσο κοστίζει ο οικολογικός πλούτος της χώρας μας; Πόσο αποτιμάται το καθαρό νερό της, ο αμόλυντος αέρας της, η παρθένα γη της, η σπάνια και πολυποίκιλη τοπιογραφία της;
Λένε ΨΕΜΑΤΑ ότι καταθέτουν περιβαλλοντικές μελέτες και θα σεβαστούν το φυσικό περιβάλλον. Η κατάσταση στην Κεφαλονιά τους ξεσκέπασε, αλλά είναι ξεδιάντροποι και επενδύουν στρατηγικά στα ΨΕΜΑΤΑ τους, πληρώνοντας διαφημιστικές εταιρείες, δημοσιογράφους και επιστήμονες, να παραποιούν την αλήθεια.
Όταν κινήματα και φορείς διοργανώνουν μαζικές συγκεντρώσεις ενάντια στην καταστροφή του τόπου τους, τα κεντρικά ΜΜΕ αγνοούν επιδεικτικά την είδηση. Δυστυχώς αυτή είναι η πληρωμένη αλήθεια τους.

Θα αναπολούμε πως κάποτε ζούσαμε στην ομορφότερη χώρα του κόσμου
Όταν πια αποκαλυφθεί η τεράστια απάτη της δήθεν «φθηνής και φιλικής προς το περιβάλλον ενέργειας» που παράγεται από τα βιομηχανικού τύπου αιολικά πάρκα, θα είναι αργά για όλους μας, ακόμα και για αυτούς που έχαψαν το παραμύθι της «πράσινης» ενέργειας που θα έρθει έτσι απλά από τον άνεμο.
Τότε οι εμπνευσμένοι «πράσινοι» επενδυτές με τις αγνές προθέσεις, θα χαίρονται τις διακοπές τους στις βίλες τους ατενίζοντας τις Ελβετικές και Αυστριακές Άλπεις - όπου παρεμπιπτόντως κανείς δεν έχει διανοηθεί να τις ρημάξει, στήνοντας βιομηχανικού τύπου αιολικά πάρκα- ή θα απολαμβάνουν τη διαμονή τους σε τροπικούς παραδείσους και πεντάστερα ξενοδοχεία, μακριά από τα βιομηχανικά τοπία των Α.Π.Ε
Εμείς οι υπόλοιποι θα μείνουμε πίσω στον ρημαγμένο τόπο μας και θα αναπολούμε πώς ήταν κάποτε να ζούμε στην «ομορφότερη χώρα του κόσμου» όπως συνηθίζαμε υπερήφανα να αποκαλούμε την Ελλάδα μας, πριν την έλευση των ψευτοπράσινων επενδυτών.

Θα ενταθούν οι πυρκαγιές, τα πλημμυρικά φαινόμενα, θα αλλάξει το μικρόκλιμα
Θα μας αφήσουν εδώ να παλεύουμε με πλημμύρες και κατολισθήσεις, φαινόμενα που θα ενταθούν μετα το ξεπάτωμα των σαθρών εδαφών.
Θα βλέπουμε τις περιουσίες μας να χάνονται στη λάσπη και χωράφια με τις σοδειές να κολυμπούν στο νερό και αυτοί θα «νίπτουν τας χείρας τους» λέγοντας ότι έγιναν όλες οι απαραίτητες περιβαλλοντικές μελέτες.
Θα μας αφήνουν να ψηνόμαστε μετά την αλλαγή του μικροκλίματος που θα επιφέρουν οι τεραστίων διαστάσεων παρεμβάσεις τους στους ορεινούς όγκους και να διψάμε μετά την καταστροφή του υδροφόρου ορίζοντα ενώ αυτοί θα ενοχοποιούν για όλα την κλιματική αλλαγή!
Μόνο στις κορυφογραμμές της νερομάνας Πίνδου, της μεγαλύτερης οροσειράς της χώρας, την οποίαν οι επιστήμονες έχουν χαρακτηρίσει ως τον «θερμοστάτη» της Ελλάδας και την ασπίδα μας στη επερχόμενη κλιματική αλλαγή, σχεδιάζονται να εγκατασταθούν 2000 ανεμογεννήτριες!
Όταν κάθε τρεις και λίγο τα δάση μας θα γίνονται παρανάλωμά του πυρός από τα καλώδια μεταφοράς ρεύματος υψηλής τάσης, τότε θα κλαίμε και θα οδυρόμαστε γιατί επιτρέψαμε σε όλους αυτούς με τα ΨΕΜΑΤΑ τους, να διαλύσουν κυριολεκτικά την πατρίδα μας.
Τότε όμως θα είναι αργά και οι δικαιολογίες που θα ψελλίζουμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας για τον τόπο που τους παραδώσαμε, θα είναι και αυτές ΨΕΜΜΑΤΑ.

Αθανάσιος Θεοδωρίδης



enallaktikos.gr/

Οικονομικοί δολοφόνοι κρατών

φωτο newsbeast.gr/

Της Λέττας Καλαμαρά

Για Όσκαρ πολιτικής ηθοποιίας βαδίζει πλέον ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο θρίλερ κατακρεούργησης της Ελλάδας. Μαζί με τον υπόλοιπο πολιτικό θίασο του και τους Έλληνες σε ρόλο θεατή η Ελλάδα σφαγιάζεται στο γόνατο της παγκόσμιας νέας τάξης.
Η Αθήνα μετατρέπεται σε Αστάνα του Καζακστάν με την αυλή του θιάσου και τη νομενκλατούρα να ντιλάρει δάνεια και εξοπλισμούς με απίστευτα οικονομικά και πολιτικά κέρδη, ανάλογα. Ο λαός, καταστηματάρχες, οικογενειάρχες, νέοι και παιδιά μετατρέπονται σε ζόμπι που ζουν έναν πνευματικό σταλινισμό και ακραία φτώχεια.
Εις το όνομα της τάξης και ασφάλειας, της υγείας υπεράνω άλλων, η ελευθερία ενταφιάζεται.
Η νέα Ελλάδα καταχρεωμένη και πάμπτωχη, αποσυντίθενται για να αναδημιουργηθεί σε ένα καθεστώς ιδεολογικής, κοινωνικής, εθνικής και τελικά γεωγραφικής αποσύνθεσης.
Μέσα σε ένα περιβάλλον τρομοκρατίας το Διεθνές Οργανωμένο Έγκλημα ενισχύεται ως καθεστώς και εμφανίζεται ως μοναδική σωτήρια λύση.
Κάθε ελληνική υγιής επιχείρηση, κάθε ελληνικό κύτταρο επιχειρηματικής δράσης, κάθε κοινωνικό κύτταρο καταστρέφεται με συνοπτικές διαδικασίες.
Οι αποικιοκράτες καταλαμβάνουν με αιώνια υποθήκη κάθε εθνικό πλούτο. Μητσοτάκης του 2020-21 και Τσίπρας του 2015-16 αναδεικνύονται στους καλύτερους πολιτικούς ντίλερ της Ελλάδας.
Μόνο ο ιστορικός θα μπορέσει να καταγράψει την εθνική ζημία τους και η λαϊκή οργή της απόγνωσης στο μέλλον.
Lockdown μέχρι το Πάσχα με κάθε πρόσχημα, με κάθε παραλλαγή της παραλλαγής, με κάθε αναβολή στην αναβολή ζωής. Lockdown μέχρι κάθε ίχνος αντίδρασης να εξαφανιστεί, μέχρι κάθε εθνικό στοιχείο να ξεπουληθεί, μέχρι κάθε ευαίσθητη περιοχή να γίνει αποικία Ασιατών και Αφρικανών.
Από τις Θερμοπύλες μέχρι τη Λέσβο και από τον Έβρο μέχρι το Σύνταγμα της Ελλάδας.
Lockdown μέχρι την παράδοση, την αποστρατικοποίηση Νησιών και Έβρου, μέχρι η λωρίδα Ορμένιο-Καστελόριζο να γίνει γκρίζα, λεωφόρος της παγκόσμιας μαφίας.
Την Αθήνα θα ακολουθήσει η Θεσσαλονίκη με κάθε πρόσχημα ώστε οι δύο πνεύμονες αστικής ζωής να σαπίσουν. Οικονομία χωρίς υγεία επικαλείται ο δήμιος των Ελλήνων χωρίς οίκτο και υγεία χωρίς οικονομία διερωτάται ο λαός. Ποια έχουν μεγαλύτερη αξία, κύριε Μητσοτάκη.
Τα εκατοντάδες θύματα COVID-19 ή τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα που πηδάνε από τα μπαλκόνια, τα θύματα που μετατρέπονται σε ζόμπι ναρκωτικών, τα παιδιά χωρίς ζωή, οι νέοι χωρίς δουλειά και ζωή.
Αφήστε τα παραμύθια των προσωρινών μέτρων και απολογηθείτε στον ελληνικό λαό για την οικτρή αποτυχία από δόλο ή αμέλεια προμήθειας εμβολίων που στοιχίζει σε ζωές.
Αποκαλύψτε το σχέδιο εγκλεισμού μέχρι την Κυριακή του Πάσχα 2 Μαΐου 2021 και διάλυσης της Ελλάδας.
Εξηγείστε επιστημονικά γιατί οι Ιταλοί πίνουν καφέ και οι Ισπανοί ψωνίζουν στα μαγαζιά σε χώρες με χιλιάδες θύματα.
Το τέλος της ανώμαλης και Ελαττωματικής Δημοκρατίας όπου οι εκλεγμένοι αντιπροσωπεύουν τους αποικιοκράτες και αφήνουν το Διεθνές Οργανωμένο Έγκλημα να κυριαρχεί και να αθωώνεται, είναι κοντά.
Το τελευταίο μίλι είναι δικό σας, κύριε Μητσοτάκη, μαζί και των ηθοποιών πολιτικής και του lifestyle σας.
Προχωρήστε στα οικονομικά εγκλήματά σας. Δάνεια και εξοπλισμοί δισεκατομμυρίων ευρώ εξαγοράς πολιτικού χρόνου με υποθήκη τη ζωή αγέννητων παιδιών και λάφυρο Έλληνες φυλακισμένους.
Αυτό κάνετε, αυτό θα πληρώσετε εσείς και τα αφεντικά που υπηρετείτε.
Η Ελλάδα θα ζήσει και θα μεγαλουργήσει γιατί πάντα θα υπάρχουν Έλληνες που δεν σκύβουν το κεφάλι. Όσα κεφάλια και να κόβουν οι σύγχρονοι γενίτσαροί σας, η Ελλάδα θα αναβλύζει φως και αέρα. Θα λάμπει στην Ευρώπη, στον κόσμο και στο σύμπαν όλο.
Ψάξτε τούνελ να κρυφτείτε πριν να είναι αργά.
Πριν βγουν οι αλυσοδεμένοι έξω και ζητούν δικαίωση και Νέμεση για τα οικονομικά εγκλήματά σας.

thedayaftergr.blogspot.com/

Πιστοποιητικό Υγειονομικών Φρονημάτων και Δημοσίου Λόγου

Της Λέττας Καλαμαρά

Στην επόμενη φάση της υγειονομικής δικτατορίας για το καλό μας, περνα η Ελληνική διακυβέρνηση
με σκληρά αντιδημοκρατικά μέτρα και την υγεία υπεράνω της ελευθερίας σύμφωνα με το μοντέρνο
κινεζόφιλο δόγμα του. Ο COVID-19 δείχνει η "χρυσή ευκαιρία" για την παγκόσμια και ντόπια ελίτ
να επιβάλλει το νέο μοντέλο ζωής με τους λαούς σε κατ'οίκον περιορισμό και τις ελίτ ως παγκόσμιους
εξουσιαστές. Βιώνουμε μια απισχνασμένη δημοκρατία σε βάρος της διαβουλευτικής δημοκρατίας.
Οι κυρίαρχοι σήμερα θεσμοί και εξουσίες και φορείς του κατεστημένου προωθούν τη νέα εποχή δίχως
άλλο.
Παρά το αλαλούμ των επιστημονικών απόψεων περί της ορθής αντιμετώπισης του COVID-19
που προκαλεί διάσπαση εξουσίας και λαού σε πολλές χώρες, και κατάρρευση Κυβερνήσεων
όπως στην Ιταλία και την Ολλανδία αρχικά ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας συμορφώνεται με τη νέα εποχή.

Επιδόματα, μισθοί χωρίς κόπο, απραξία, εγκλεισμός, απο-κοινωνικοποίηση, σωματικός μαρασμός,

τηλε-προπαγάνδα, ψυχοφάρμακα, λογοκρισία, φόβος και τρόμος αποτελούν τη νέα εποχή της
παγκόσμιας διακυβέρνησης με πολλούς πρόθυμους υποστηρικτές για το καλό μας.
Η κοινωνία μεταλλάσσεται σε μία άμορφη μάζα, χωρίς χρώμα και πρόσωπο πλην της ντόπιας
νομενκλατούρας που μπορεί να μεταδίδει τα μηνύματά της χωρίς κανέναν περιορισμό, μπορεί να
ταξιδεύει σε εξωτικούς χώρους και μπορεί να συγκεντρώνει πλούτο με αιτία και αφορμή τον
COVID-19.
Μία νομενκλατούρα που παλεύει να επιβάλλει τη διάκριση σε πιόνια και ανθρώπους με καρότο και μαστίγιο και σαφή προτίμηση στον καταναγκασμό.
Μέρα με τη μέρα καταλαβαίνουμε όλο και περισσότεροι στον Πλανήτη τον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο
που δεν περιλαμβάνει αεροπλάνα και πολεμικά βαπόρια αλλά το human trafficking, την εμπορία ανθρώπινων οργάνων, τη διακίνηση των ναρκωτικών, το εμπόριο σεξ, την ομηρεία των ανθρώπων,
τα ιατρικά πειράματα, την αλλαγή συνόρων και τα δύο στρατόπεδα, την Υγεία και την Ελευθερία,
τη Δημοκρατία και το Ναζισμό.
Την ελευθερία του λόγου, των κινήσεων και της σκέψης και την επιβολή του αυταρχισμού της παγκόσμιας και ντόπιας ελίτ.

Το τέλος αυτής της ιστορίας θα είναι τραγικό, χωρίς αμφιβολία.

Τόσο στον παγκόσμιο όσο και στον ελληνικό χώρο οι αποκαλύψεις που καθημερινά έρχονται στο φως για δυνάστες, παιδόφιλους, εκβιαστές, πειράματα, κλέφτες και δημαγωγούς είναι συνταρακτικές και δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής.
Ένα δίκτυο συνεργατών αποκαλύπτεται και το Βαθύ Κράτος της Ελλάδας και του Κόσμο, από τις ΗΠΑ μέχρι την Κίνα, με Γερμανία και Ελλάδα ενδιάμεσους κόμβους, παλεύει να ζήσει όπως το ψάρι έξω από το νερό.
Μάταια...

thedayaftergr.blogspot.com/

Αρχαιολογική σωστική έρευνα στην Παιανία, ανεξάντλητος ο πλούτος της Ελληνικής γής.

Κατά την πρόσφατη αρχαιολογική σωστική έρευνα στο οικόπεδο ιδιοκτησίας του δήμου Παιανίας,
επί της οδού Παλαιοπαναγιάς, όπου πρόκειται να ανεγερθεί το Νέο Δημαρχείο Παιανίας,
εντοπίσθηκε επιτύμβιο ναόσχημο μνημείο από λευκό μάρμαρο,
το οποίο ήταν στημένο σε νεκροταφείο του αρχαίου δήμου της Παιανίας Καθύπερθεν, στα ΝΔ του λόφου Κατσουλέρθι.
Το μνημείο σώζεται αποσπασματικά, θραυσμένο σε δυο τμήματα.
Εικονίζονται δυο αντικριστές γυναικείες μορφές σε φυσικό μέγεθος: στη δεξιά πλευρά η νεκρή καθισμένη σε περίτεχνο δίφρο (κάθισμα), στηρίζει τα πόδια της σε χαμηλό υποπόδιο.
Είναι ενδεδυμένη με διάφανο ιωνικό χιτώνα και ιμάτιο.
Στην αριστερή πλευρά, μπροστά στη νεκρή, στέκεται η θεραπαινίδα της, στηρίζοντας με θλίψη το κεφάλι της με το αριστερό χέρι.
Το θέμα της παράστασης είναι τυπικό στα επιτύμβια ανάγλυφα του 4ου αι. π.Χ. και συναντάται στην εντοιχισμένη επιτύμβια στήλη στον Ι.Ναό της Αγίας Παρασκευής στο Μαρκόπουλο Μεσογαίας, στην στήλη της Ηγησούς από το νεκροταφείο του Κεραμεικού (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο) και στην στήλη της Μνησαρέτης από την Βελανιδέζα (Γλυπτοθήκη Μονάχου).
Η απόδοση των μορφών στο επιτύμβιο της Παιανίας σχεδόν ολόγλυφων εντυπωσιάζει και χρονολογεί το μνημείο στην περίοδο πριν ο Δημήτριος Φαληρέας απαγορεύσει δια νόμου (317 π.Χ.) την κατασκευή πολυτελών ταφικών μνημείων.
Το ανάγλυφο μεταφέρθηκε προς φύλαξη και συντήρηση στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Βραυρώνας.
Η ανασκαφή εξελίσσεται και είναι πιθανόν να εντοπισθούν και άλλα θραύσματά του.
Στο οικόπεδο ανασκάπτονται επίσης κατάλοιπα και άλλων εποχών.

iefimerida.gr/

Βασίλης Μπαμπανιάρης "Η Γέφυρα"

ΝΕΟ ALBUM

Βασίλης Μπαμπανιάρης

"Η Γέφυρα"

Σε μια "χώρα ανηφόρα" που προσπαθούμε να σταθούμε
όρθιοι και αξιοπρεπείς, γεμάτοι από συναισθήματα φωτιά που
ρέουν μέσα μας σαν "καταρράκτης" που δε βρίσκει μια ρωγμή
να τη σπάσει και να ξεχυθεί, σας παρουσιάζω 8 τραγούδια
βγαλμένα κατευθείαν μέσα από το δικό μου "κήπο της Γεσθημανής".
Σαν "χώμα και νερό" να γίνουμε ένα κι αν η ψυχή μας έμεινε καιρό μόνη
σαν "τρένο που δεν έφυγε ποτέ απ'το σταθμό"
να περιμένει "άλλη μια μέρα",
εύχομαι το album αυτό να σας αγκαλιάσει σα "μάνα"
και να χτίσει μια "γέφυρα" στην πιο ζεστή γωνιά της καρδιάς σας.

Η "Γέφυρα" είναι το τρίτο προσωπικό μου άλμπουμ.
Ηλεκτρικές κιθάρες μαζί με μαντολίνα, τζουράς και βιολί, ιρλανδικό μπουζούκι
και νταούλι εναλλάσονται δημιουργώντας την προσωπική μου
μουσική γέφυρα ανάμεσα στα blues και τη folk, τη rock και την παραδοσιακή μουσική.

Καλή ακρόαση!

Βασίλης Μπαμπανιάρης

Ιανουάριος 2021

"Η Γέφυρα"

1.Ήταν μια χώρα ανηφόρα
2.Καταρράκτης
3.Ο κήπος της Γεσθημανής
4.Χώμα και νερό
5.Τα τρένα που δεν έφυγαν ποτέ απ'το σταθμό
6.Άλλη μια μέρα
7.Μάνα
8.Η γέφυρα

Στίχοι - μουσική - ενορχήστρωση - παραγωγή : Βασίλης Μπαμπανιάρης

*οι στίχοι στο τραγούδι "Τα τρένα που δεν έφυγαν ποτέ απ'το
σταθμό" ανήκουν στον ανηψιό μου Κωνσταντίνο Μπαμπανιάρη

Έπαιξαν οι μουσικοί :
Βασίλης Μπαμπανιάρης : ακουστικές και ηλεκτρικές κιθάρες, μαντολίνο, τζουράς, ιρλανδικό μπουζούκι, γιουκαλίλι, νταούλι
Αχιλλέας Στέλιος : ηλεκτρικές κιθάρες
Άγγελος Χατζής : ηλεκτρικές κιθάρες
Γιάννης Παπαδήμος : βιολί
Πάνος "Rat" Χριστοφόρου : μπάσο
Mastering : Γιώργος Μπουσούνης, Γιώργος Γκίνης (@OnlineRecordingSessions.com)

Κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες

                                                
             Facebook                       Spotify                       YouTube                          iTunes

Βιογραφικό
O Βασίλης Μπαμπανιάρης κατάγεται από το Συκούριο Λαρίσης & μεγάλωσε στην Περαχώρα Κορινθίας.
Ξεκίνησε την καριέρα του ως μουσικός στην παιδική φιλαρμονική του τόπου του παίζοντας τρομπέτα,
για να συνεχίσει με σπουδές κλασσικής και ηλεκτρικής κιθάρας, jazz αρμονίας, ενορχήστρωσης
και μαθήματα φωνητικής.
Με μουσικές επιρροές όπως ο Λοΐζος και ο Χατζιδάκις, ο Θεοδωράκης και ο Ξυλούρης,
Doors,Bruce Springsteen,Radiohead μεγάλωσε με ερεθίσματα ετερόκλητα αλλά εξίσου σημαντικά,
αφού η μουσική για εκείνον δεν έχει όρια και πλαίσια, ταμπέλες και σύνορα.
Το δισκογραφικό του ξεκίνημα έγινε το 2011 και έχει στο ενεργητικό του 2 ολοκληρωμένα άλμπουμ,
4 cd singles και εκατοντάδες ζωντανές εμφανίσεις μέχρι τώρα.
Το 2011 κυκλοφόρησε η πρώτη του δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Μονόγραμμα» σε pop-rock ύφος,
με έντονα κιθαριστικά μέρη, απ’όπου ξεχώρισε ραδιοφωνικά το ομώνυμνο τραγούδι και έγινε γνωστό
πανελλαδικά, κατακτώντας μία θέση στο επίσημο chart της ένωσης Δισκογραφικών Εταιριών.
Τo 2012 ακολούθησε το cd single με τίτλο «Πώς να κρατηθώ μακριά σου», το οποίο μεταδόθηκε ως
μουσική πρόταση από τους 53 μεγαλύτερους σταθμούς της χώρας, δίνοντας στο δημιουργό
μία ακόμα σημαντική θέση στην καρδιά των ακροατών.
Το 2013 κυκλοφόρησε το δεύτερο album του τραγουδοποιού με τίτλο «Δεν ανήκω εδώ»
και στη συνέχεια του ίδιου χρόνου, το cd single «Eίναι ψέμα πως είμαι εντάξει»,
στα οποία πέρα από τους στίχους και τη μουσική επιμελήθηκε για πρώτη φορά ο ίδιος την
ενορχήστρωση και την παραγωγή αποδεικνύοντας ακόμα πιο πολύ την καλλιτεχνική του υπόσταση.
Μια μικρή δισκογραφική παύση έδωσε χώρο στον τραγουδοποιό και μουσικό για τη δημιουργία
της μπάντας του SEPIA με την οποία πραγματοποίει πολυάριθμες ζωντανές εμφανίσεις
μέχρι τώρα τόσο σε μεγάλες και καταξιωμένες μουσικές σκηνές στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη,
όσο και σε μικρότερους χώρους - αγαπημένα στέκια Αθήνας και επαρχίας.
Το 2017 κυκλοφόρησε το cd single με τίτλο «Ο Μαχητής σου» και παραχωρήθηκε αφιλοκερδώς
από τον καλλιτέχνη για τη ΜΚΟ «Ηλιτόμηνο» και τη φροντίδα των πρόωρων νεογνών.
Το Μάιο του 2019 μαζί με την μπάντα του Sepia έλαβαν τη δεύτερη θέση ανάμεσα σε 300
συγκροτήματα και καλλιτέχνες στο διαγωνισμό του ραδιοφωνικού σταθμού ΜΕΝΤΑ FM
κερδίζοντας ένα δισκογραφικό συμβόλαιο με την PANIK RECORDSγια το τραγούδι «Αγάπη»
και «Ο Κήπος της Γεσθημανής» με τα οποία συμμετείχαν στο διαγωνισμό.

Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε το τρίτο του άλμπουμ με τίτλο «Η Γέφυρα».

Οι πρώτοι πολιτικοί εξόριστοι που ζήτησαν άσυλο από Έλληνες.

Ποιες ήταν οι σχέσεις των Χετταίων με τους Μυκηναίους και τους «Ahhiyawa» δηλ. τους Αχαιούς...

Πύλη εισοδου στην Χάττουσα-Η πύλη τής Σφίγγας

Το 2017 μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα εναντίον του Ταγίπ Ερντογάν, κάποιοι Τούρκοι αξιωματικοί κατέφυγαν στην Ελλάδα για να γλυτώσουν τη ζωή τους. Η αντίδραση της τουρκικής κυβέρνησης ήταν να κατηγορήσει την ελληνική ότι έδινε άσυλο σε πραξικοπηματίες, που έτσι απέφευγαν τη «δίκαιη» τιμωρία τους για τις ενέργειές τους εναντίον του Ερντογάν. 

Τον 13ο αιώνα π. Χ., δηλαδή πριν από περίπου 3.200 χρόνια, η ιστορία κατέγραψε την ίδια κατηγορία εναντίον των Ελλήνων εκείνης της εποχής από την ηγεσία ενός λαού που κατοικούσε τότε στη Μ. Ασία!

Βέβαια αυτός ο λαός δεν ήταν οι Τούρκοι, αλλά οι Χετταίοι, οι οποίοι είχαν δημιουργήσει την πρώτη αυτοκρατορία στην περιοχή. Γείτονες τους ήταν οι Μυκηναίοι – ή Αχαιοί σύμφωνα με τον Όμηρο – που κατοικούσαν στην ηπειρωτική Ελλάδα, τα νησιά του Αιγαίου και την Κύπρο.
Η ελληνικότητα των Μυκηναίων αποδείχθηκε με την αποκρυπτογράφηση της γραφής τους, της Γραμμικής Β΄, τη δεκαετία του 1950 από τους Ventris και Chadwick.
Έτσι καταδείχθηκε ότι η μυκηναϊκή γλώσσα ήταν ελληνική.

Η αυτοκρατορία των Χετταίων στη μεγαλύτερη ακμή της υπό τους Σουπιλουλιούμας Α΄ (περ. 1350-1322 π.Χ.) και Μουρσίλις Β΄ (περ. 1321-1295 π.Χ.) 

Στην πρωτεύουσα των Χετταίων, Χαττούσα, κοντά στη σημερινή Άγκυρα, στη διάρκεια γερμανικών αρχαιολογικών ανασκαφών στις αρχές του 20ου αιώνα βρέθηκε το κρατικό αρχείο της αυτοκρατορίας με τη μορφή μεγάλου αριθμού πήλινων πινακίδων με κείμενα γραμμένα με τη σφηνοειδή γραφή.
Τα έγγραφα αυτά ρίχνουν φως στις σχέσεις των Χετταίων με τους Μυκηναίους, τους «Ahhiyawa», («Αχαιοί»), όπως καταγράφονται.
Σε κάποιες περιπτώσεις φαίνεται ότι υπήρχαν εντάσεις και πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ Χετταίων και Μυκηναίων. Σ’ ένα μάλιστα από τα έγγραφα αναφέρεται ότι «στα νησιά των Ahhiyawa» είχαν βρει καταφύγιο άτομα που διώκονταν από τον βασιλιά των Χετταίων και έτσι οι «Ahhiyawa» τους βοηθούσαν να αποφύγουν τη «δίκαιη τιμωρία τους».
Τα εν λόγω νησιά συνδέονται στα έγγραφα των Χετταίων με τη νοτιοανατολική Μικρά Ασία, και είναι σίγουρο ότι πρόκειται για τα Δωδεκάνησα.

Η πήλινη πινακίδα από τη Χαττούσα που αναφέρει ότι οι Μυκηναίοι είχαν δώσει άσυλο σε αντιφρονούντες του βασιλιά των Χετταίων.

Εκτός από το γεγονός ότι τα έγγραφα των Χετταίων πιστοποιούν την ελληνικότητα των νησιών αυτών από το 3.200 π. Χ., αποκαλύπτουν επίσης ότι οι Μυκηναίοι μπορεί να είχαν ανάμιξη στην εσωτερική πολιτική των μεγάλων γειτόνων τους.
Δεν γνωρίζουμε ποιοι μπορεί να ήταν οι αντιφρονούντες του Χετταίου βασιλιά που οι Μυκηναίοι έδωσαν άσυλο στα Δωδεκάνησα.
Πιθανότατα επρόκειτο για αριστοκράτες που συμμετείχαν σε κάποιο αποτυχημένο πραξικόπημα για να τον ανατρέψουν και έτσι αναγκάστηκαν να καταφύγουν στη μυκηναϊκή επικράτεια.

Στοιχεία αντλήθηκαν από το άρθρο του R.H.Simpson, “The Dodecanese and the Ahhiyawa Question”, The Annual of the British School at Athens, 98 (2003), σελίδες 303-237.

Αρχική Εικόνα: Wikimedia...

mixanitouxronou.gr/

Αίτια σύγκρουσης των αυτοκρατοριών Μυκηνών – Τροίας, γιατί έγινε ο Τρωικός;

Ως το 1300 π.Χ. περίπου οι Μυκηναίοι είχαν κατορθώσει να δημιουργήσουν μια αυτοκρατορία, έχοντας υπό τον έλεγχο τους το εμπόριο της Μεσογείου. Τότε όμως (γύρω στο 1274 π.Χ.) συνέβη ένα κοσμοϊστορικής σημασίας γεγονός, η μάχη του Καντές.
Στην μάχη αυτή συγκρούστηκαν Αιγύπτιοι και Χετταίοι. Η μάχη έληξε τελικά μάλλον ισόπαλη, με πολλές απώλειες και για τους δύο αντιμαχόμενους.
Τακτικά επικράτησαν οι Χετταίοι, αλλά στρατηγικά νικητές ήσαν οι Αιγύπτιοι, οι οποίοι κατόρθωσαν να σταματήσουν την χιττιτική επέκταση στην Συρία.
Την ίδια ώρα η αποτυχία άρχισε να προκαλεί τριγμούς στην πολυεθνική Χιττιτική Αυτοκρατορία.
Το χιττιτικό κράτος περιορίστηκε σταδιακά στα κεντρικά υψίπεδα της Μικράς Ασίας και της Αρμενίας, ώσπου υπέκυψε εντελώς στους Ασσύριους, μερικούς αιώνες αργότερα. Στο δυτικό άκρο της Μικράς Ασίας δημιουργήθηκαν δύο κρατικά μορφώματα, αυτό της Ασσούβα (Αssuwa) στον Βορρά και αυτό της Αρζάβα (Αrzawa) στον Νότο.
Έχοντας ξεφύγει από την «κηδεμονία» των Χετταίων, τα δύο αυτά κράτη ή συνομοσπονδίες κρατών, αναπτύχθηκαν και εξελίχθηκαν σε ισχυρές ναυτικές δυνάμεις στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου, αμφισβητώντας τα πρωτεία των Αχαιών στο Αιγαίου.
Σταδιακά το βόρειο κράτος της Ασσούβα κατέστη το κέντρο της δυτικής μικρασιατικής συνομοσπονδίας. Πρωτεύουσα της δε αναγνωρίστηκε Τροία, το ομηρικό Ίλιον.
Από τη θέση της η Τροία ήλεγχε μερικούς από τους σημαντικότερους εμπορικούς δρόμους της εποχής, με αποτέλεσμα γρήγορα να μεταβλήθηκε σε ισχυρή μητρόπολη των Ελλήνων της Μικράς Ασίας. Σταδιακά η επιρροή της επεκτάθηκε και στην ευρωπαϊκή ακτή. Οι Κίκονες και οι Παίονες – θρακικά φύλα – εμφανίζονται στα Έπη ως σύμμαχοι των Τρώων.
Ο Ηρόδοτος μάλιστα στο Ζ βιβλίο του αναφέρει, συγκρίνοντας την εκστρατεία του Ξέρξη με αντίστοιχη των Τρώων, ότι οι τελευταίοι όχι μόνο είχαν επεκτείνει την επιρροή τους στην Ευρώπη, αλλά είχαν θέσει υπό τον έλεγχο τους και ολόκληρη τη Θράκη και τη Μακεδονία και είχαν φθάσει ως το Ιόνιο Πέλαγος. Με τον τρόπο αυτό οι Αχαιοί αποκλείονταν ακόμα και από τους χερσαίους εμπορικούς δρόμους προς Βορρά και απειλούντο με οικονομική ασφυξία. Εύκολα γίνεται αντιληπτό πως μια τέτοια κατάσταση δεν ήταν δυνατό να γίνει ανεκτή από την ισχυρή Μυκηναϊκή Αυτοκρατορία. Οι Μυκηναίοι άνακτες – τοπάρχες στην πραγματικότητα – στάθηκαν στο πλευρό του αυτοκράτορα Αγαμέμνονα και επετέθησαν κατά των ομοφύλων τους.
Ένας από τους μεγαλύτερους και πλέον αιματηρούς εμφυλίους πολέμους μόλις άρχιζε.
Οι Μυκήνες και η Τροία, οι δύο μεγάλες αντίπαλες πόλεις, ως άλλη Αθήνα και Σπάρτη, έζησαν βίους παράλληλους. Και οι δύο για ένα διάστημα θεωρούνται τόποι μυθολογικοί, υπαρκτοί μόνο στη φαντασία του Ομήρου. Η επιμονή ορισμένων ρομαντικών όμως τις έφερε και πάλι στο φως, τις ανέστησε στο μεγάλο βιβλίο της Ιστορίας.
Οι δύο πόλεις κτίστηκαν περίπου την ίδια εποχή, με την Τροία να εμφανίζεται λίγο γηραιότερη. 

Η Τροία σύμφωνα με τον διάσημο αρχαιολόγο Μπλέγκεν ιδρύθηκε το 3200 π.Χ.
Όλα δε τα αρχαιολογικά τεκμήρια συντείνουν στην αποδοχή της άποψης ότι ιδρύθηκε από Λήμνιους αποίκους, από την περίφημη Πολιόχνη.
Αντίστοιχα οι Μυκήνες, τα ίχνη της πρώτης κατοίκησης στις οποίες χρονολογούντο γύρω στο 3000 π.Χ.
Αποκρυπτοφραφώντας τον θρύλο
Ύστερα από την αρπαγή της Ελένης από τον Πάρι, η οποία προφανώς φανερώνει την διενέργεια ναυτικής επιδρομής των Τρώων κατά της Λακωνίας και τα γνωστά επεισόδια που ακολούθησαν, οι Αχαιοί εκστράτευσαν κατά της Τροίας. Συγκέντρωσαν τον στόλο και τον στρατό τους στην Αυλίδα, απέναντι από την Εύβοια και από εκεί κίνησαν για το κάστρο του Πριάμου.
Ο μύθος δεν αναφέρει τίποτα για τον πλου, εκτός του επεισοδίου του Φιλοκτήτη. Κατόπιν οι Αχαιοί έφτασαν στις τρωικές ακτές και με πρώτο τον Πρωτεσίλαο (τον πρώτο του «λαού», δηλαδή του στρατού;), αποβιβάστηκαν στην ακτή. Σύμφωνα με την προφητεία ο πρώτος Αχαιός που θα πατούσε στην Τρωάδα θα έπεφτε νεκρός.
Ο Πρωτεσίλαος γνώριζε την προφητεία, αλλά παρόλα αυτά αποβιβάστηκε πρώτος και σκοτώθηκε πρώτος, από τους Τρώες, οι οποίοι ανέμεναν τους Αχαιούς, ειδοποιημένοι από τα φυλάκια τους στα γύρω όρη. Αυτά ακριβώς αναφέρονται στα προ της Ιλιάδας Κύπρια Έπη.
Όλα τα παραπάνω όμως δεν αποτελούν παρά «λυρική» απόδοση της πραγματικότητος.
Η αρπαγή της Ελένης σίγουρα υποδηλώνει τη διενέργεια ναυτικής επιδρομής των Τρώων κατά της νοτίου Ελλάδος, στα πλαίσια ενός γενικευμένου πολέμου, ο όποιος διεξάγονταν ήδη ή απλώς τη διενέργεια μιας πειρατικής επιδρομής η οποία όμως αποτέλεσε την αφορμή, την σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής των Αχαιών.
Ο Ηρόδοτος στο Ζ βιβλίο του, συγκρίνει την εκστρατεία του Ξέρξη με μια αντίστοιχη των Τρώων, οι όποιοι έφτασαν να ελέγχουν όλη τη Θράκη, τη Μακεδονία και ίσως και το βόρειο και κεντρικό Αιγαίο. Οι οικονομικά ασφυκτιούντες Αχαιοί, θα πρέπει να θεωρείτε δεδομένο ότι αντέδρασαν στην εξάπλωση αυτή των οικονομικών εχθρών τους – όλοι οι πόλεμοι άλλωστε κρύβουν πίσω τους και ένα οικονομικό κίνητρο.
Οι πρώτες μάχες του, ακήρυκτου ίσως έως τότε, πολέμου σίγουρα δόθηκαν στη θάλασσα.
Δεν θα μπορούσε να συμβεί διαφορετικά, αφού και οι δύο αντίπαλοι συνασπισμοί διέθεταν ισχυρό ναυτικό.
Οι Τρώες, σε αυτή την προπαρασκευαστική φάση, μάλλον θα επιχειρούσαν να αποκλείσουν τους αντιπάλους τους στην ηπειρωτική Ελλάδα, ενώ οι Αχαιοί με τη σειρά τους θα επιχειρούσαν να διασπάσουν τον αποκλεισμό, να συγκρουστούν κατά θάλασσα με τους αντιπάλους τους και να εκμεταλλευθούν ενδεχόμενη νίκη τους περιορίζοντας τους Τρώες στην Μικρασιατική χερσόνησο και μεταφέροντας τον πόλεμο στην «έδρα» του αντιπάλου.
Οι Μυκηναίοι φαίνεται ότι πράγματι εξήλθαν νικητές από τις ναυτικές συγκρούσεις και ότι κατόρθωσαν να ανακτήσουν τον επιχειρησιακό έλεγχο του Αιγαίου, αλλά όχι και των στενών του Ελλησπόντου. Τόσο η Άβυδος, όσο και η Σηστός, αποτέλεσαν, βάση των αρχαίων πηγών, ανεφοδιαστικά κέντρα των δυνάμεων της Τροίας, μέσω των οποίων έφταναν στην πόλι εφόδια αλλά και ενισχύσεις – θρακικά συμμαχικά αποσπάσματα.
Το παραπάνω συμπέρασμα εξάγεται, με σχετική πάντα ασφάλεια, εκ του γεγονότος ότι οι Τρώες αν και φέρονται να διαθέτουν ισχυρό ναυτικό, εντούτοις δεν έπραξαν το παραμικρό για να αναχαιτίσουν την αχαϊκή αρμάδα έξω από τα παράλια τους.
Ακόμα και ο αρχιναυπηγός τους, ο Φέρεκλος, εμφανίζεται στην Ιλιάδα να πολεμά και να πέφτει ως απλός πεζός. Αλλά και ο Έκτωρ εμφανίζεται από τον Όμηρο, σε αρκετά χωρία του Έπους, να αναπολεί τις παλαιές καλές εποχές που τα τρωικά πλοία διέχιζαν τις θάλασσες.
«…Ε λοιπόν τέτοιος είσαι, με παντοπόρες νήες πως στον πόντο έπλευσες εταίρους πιστούς μαζεύοντας, και σμίγοντας με αλλοδαπούς γυναίκα ευειδή μετέφερες από μακρινή γη, νύφη ανδρών αιχμομάχων…» (Γ 46-49, μτφ Κ.Δούκας).
Επίσης ενδεικτικό της πολιορκίας είναι και το απόσπασμα όπου ο Έκτωρ παραπονήται για την παράταση του πολέμου, που είχε ως αποτέλεσμα να την πώληση πολυτίμων αντικειμένων:
«Γιατί πριν του Πριάμου την πόλιν οι θνητοί άνθρωποι πάντες πολύχρυση και πολύχαλκη την απεκάλουν. Τώρα απωλέσθησαν από τους δόμους κειμήλια καλά, πολλά δε στην Φρυγία και την ωραία Μαιονία επήγαν πουλημένα…» (Σ 288-292, μτφ. Κ.Δούκας)
Αυτά αναφωνεί ο μέγας Έκτωρ, προς τον δειλό αδερφό του Πάρι, όταν ο τελευταίος φοβήθηκε να αντιμετωπίσει τον Μενέλαο και στον Πολυδάμαντα. Οι Τρώες λοιπόν δεν επιχείρησαν να αναχαιτίσουν την αχαϊκή αρμάδα γιατί κατά πάσα πιθανότητα ο στόλος τους είχε καταστραφεί πριν.
Εντύπωση επίσης προκαλεί το γεγονός ότι ούτε στον Κατάλογο των Πλοίων, ούτε πουθενά αλλού, δεν αναφέρονται αποσπάσματα από τις Κυκλάδες ή τις λοιπές νήσους του Αιγαίου – πλην της Κρήτης και των Δωδεκανήσων. Το στοιχείο αυτό οδηγεί σε δύο πιθανά συμπεράσματα.
Είτε ότι τα νησιά του Αιγαίου είχαν συνταχθεί με τους Τρώωες και οι στρατοί και οι στόλοι τους καταστράφηκαν από τους Αχαιούς, πριν την εισβολή τους στην Τρωάδα, είτε ότι, μερικές τουλάχιστον από τις νήσους αυτές, βρίσκονταν υπό τον έλεγχο της Κρήτης, ή άλλων Αχαιών ανάκτων.
Το γεγονός ότι προηγήθηκαν επιχειρήσεις, ακόμα και στη Μικρά Ασία, της αποβάσεως στην Τρωάδα, είναι πλέον ξεκάθαρο. Τόσο τα Κύπρια Έπη, όσο και χωρία της Ιλιάδας, κάνουν λόγο για αυτές.
Εκεί αναφέρεται η εκστρατεία των Αχαιών στην Τευθρανία (Μυσία), πριν τα τρωικά, αλλά και η αναφορά του Αχιλλέως στα προ της εκστρατείας γεγονότα – «Με τα καράβια κάστρα δώδεκα πάτησα ατός μου, κι έντεκα λέω πεζός, διαβαίνοντας στην καρπερή Τρωάδα» (Ζ 328-329 μτφ. Καζαντζάκης – Κακριδής).
Άλλα χωρία των επών κάνουν λόγο για την κατάληψη της Λήμνου, της Τενέδου και της Ίμβρου από τους Αχαιούς. Στην Τένεδο δαγκώθηκε από φίδι ο Φιλοκτήτης και στη Λήμνο, προκεχωρημένη επιμελητειακή βάση των Αχαιών, εγκαταλείφθηκε. Στην Τένεδο επίσης καλύφθηκε ο μυκηναϊκός στόλος μετά την προσποιητή του αναχώρηση από την Τροία.
Η Λέσβος επίσης κατελήφθη από τους Αχαιούς πριν την απόβαση στην Τρωάδα.
Αυτό επιβεβαιώνεται από ένα ακόμα χωρίο της Ιλιάδος, όπου ο Αγαμέμνων προσέφερε στον Αχιλλέα «επτά όμορφες αιχμάλωτες Λεσβίδες» (Ι 128-130).
Μετά την ανάκτηση της ναυτικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, οι Αχαιοί, είχαν αρκετό χρόνο στη διάθεση τους για να προπαρασκευαστούν και να κινήσουν για την Τροία.
Οι Τρώες με τον στόλο τους κατεστραμμένο δεν ήταν σε θέση παρά να τους αναμένουν.

history-point.gr/

Colpo grosso στα Δημόσια Αρχαιολογικά Μουσεία

Στην περίπου δύο αιώνων ιστορία της προστασίας της Πολιτιστικής Κληρονομιάς – δηλαδή το πώς ,στο πλαίσιο του νεοσύστατου εθνικού κράτους , οργανώθηκε η προστασία των αρχαιοτήτων, από ποιες φιλοσοφικές, ιδεολογικές, πολιτικές παραδοχές προσδιοριζόταν σε διαφορετικές ιστορικές εποχές, πως εξελίχθηκε η νομοθεσία που προστατεύει τα μνημεία – θα βρει κανείς περιόδους κατά τις οποίες μνημεία και κινδύνευαν και εντέλει «χάθηκαν». Αυτό μπορεί να συνέβαινε υπό την επίδραση είτε ιδεολογικών – πολιτικών στάσεων (π.χ. η επιλογή των μνημείων των κλασικών χρόνων έναντι των βυζαντινών για λόγους δημιουργίας εθνικού αφηγήματος) είτε από τη μανία συγκεκριμένων καθεστώτων (η μανία της 7χρονης δικτατορίας που κατέστρεψε μνημεία στον Πειραιά, στο Ηράκλειο της Κρήτης και αλλού).
Αλλά, ίσως να είναι η πρώτη φορά όπου ιστορική – πολιτική περίοδος της χώρας συνδέεται με πολιτικές ηγεσίες, οι οποίες με πρωτοφανή μανία και λυσσαλέα πώρωση έχουν βαλθεί να ξεθεμελιώσουν ό,τι με πολύ σπουδή, κόπο και μάχες χτίστηκε σε διάστημα δύο αιώνων.

Θα μπορούσε, δε, να πει κάποιος ότι οργανώνεται μία απολύτως «αντίστροφη» επέτειος των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση. Κι αυτό διότι από το 1822 είχε επισημανθεί η ανάγκη προστασίας και διαφύλαξης των αρχαίων μνημείων, αλλά το 2020 διατυμπανίζεται η ανάγκη της αποκοπής των αρχαίων μνημείων από τη μήτρα τους, δηλαδή από την απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη κρατική προστασία.
Η πρόθεση και τελικά η αναγγελία μετατροπής των μεγάλων κρατικών μουσείων σε Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, με άλλα λόγια σε κυβερνητικά (της όποιας κυβέρνησης) παραμάγαζα ορθάνοιχτα στις ορέξεις ιδιωτών και ιδρυμάτων, συνιστά μια εξαιρετικά σοβαρή εκτροπή, η οποία ανατρέπει τη φιλοσοφία και τη ουσία της συγκρότησης του μουσειακών συλλογών στην Ελλάδα, της σχέσης τους με την ανασκαφική και ερευνητική δραστηριότητα της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και της διαχείρισής τους. Αυτή, δε, η πρόθεση τελεί σε απόλυτη εσωτερική λογική με το πριν από λίγες ημέρες ψηφισθέν πλέον νομοσχέδιο που επιτρέπει την εξαγωγή αρχαίων για 50 χρόνια! Εάν εδώ προσθέσουμε δύο ακόμα σημεία που συμπεριλήφθηκαν στο νόμο για το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων, δηλαδή:
α) την πιστοποίηση των μουσείων, δημόσιων και ιδιωτικών, με μόνο τρία βασικά κριτήρια που δεν αντιστοιχούν στο σύνολο των λειτουργιών που εξυπηρετεί ένας μουσειακός οργανισμός σύμφωνα με τα διεθνή κριτήρια, ενώ ανοίγει το θέμα της διατήρησης ή μη των μουσείων σε λειτουργία με βάση τα ίδια κριτήρια. Εν ολίγοις, ανοίγει ο δρόμος ώστε να πάψουν να λειτουργούν, και με τη βούλα του νόμου, τα μουσεία των Περιφερειακών Υπηρεσιών του ΥΠΠΟΑ που δεν έχουν στηριχτεί από το ΥΠΠΟΑ ώστε να έχουν επαρκές τακτικό προσωπικό για τη λειτουργία και την εξωστρέφειά τους!
β) την ίδρυση Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου για τη διαχείριση της ακίνητης περιουσίας του Υπουργείου Πολιτισμού τότε μιλάμε για κανονική και συστηματική επίθεση στην Πολιτιστική Κληρονομιά και τη νομοθεσία που τη διέπει μέχρι σήμερα.
Στόχος της μετατροπής του νομικού πλαισίου των μουσείων είναι, λέει η κυβέρνηση, αξιοποιώντας τις τεχνικές διοίκησης και διαχείρισης επιχειρήσεων, επικοινωνίας και marketing, να βελτιώσουν την αποδοτικότητά τους με υιοθέτηση νέων στρατηγικών και αυτενέργεια. Αυτό σε κανονικά ελληνικά σημαίνει ότι τα μουσεία δεν χρειάζονται αρχαιολόγους που να υπερασπίζονται και να προάγουν τον πολυεπίπεδο ερευνητικό, παιδευτικό και κοινωνικό ρόλο τους, αλλά μάνατζερ και καλούς οικονομικούς υπαλλήλων επιχειρήσεων.
Αλλά αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς ,στην Ελλάδα, η διαδικασία μετατροπής των μουσείων σε «μαγαζιά», δεν είναι η πρώτη φορά που τίθεται ως στρατηγικός στόχος. Συνιστά, εξάλλου, βασική διάσταση των κατευθύνσεων τη Ε.Ε. και του ευρωπαϊκού κεφαλαίου για πλήρη εμπορευματοποίηση του πολιτισμού μέσω της διολίσθησή του σε κερδοφόρο πεδίο.
Θυμίζουμε ότι στις αρχές του 2000 – επί υπουργίας Ευ. Βενιζέλου – το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο μαζί με κάποια άλλα μεγάλα μουσεία, μετατράπηκε σε «ειδική περιφερειακή μονάδα». Αυτή ήταν η πρώτη προσπάθεια αυτονόμησης των μουσείων από την Αρχαιολογική Υπηρεσία σε μία προοπτική τελικά να παραδοθούν στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Το 2005, επί υπουργίας Π. Τατούλη συμπεριλήφθηκε σε νομοσχέδιο, η αλλαγή του νομικού πλαισίου 10 μουσείων σε ΝΠΔΔ, κάτι που τελικά δεν προχώρησε χάρη στη σθεναρή αντίσταση των αρχαιολόγων.
Εν τούτοις, η ναυαρχίδα των μουσείων με αυτή τη μορφή και την εμπορευματική λογική είναι το Μουσείο της Ακρόπολης, το οποίο για να υπηρετήσει την διοικητική, δημοσιονομική και λειτουργική του αυτοτέλεια προβαίνει σε δράσεις που ξεφεύγουν του ερευνητικού και παιδαγωγικού ρόλο ενός μουσείου, αλλά τελικά αποδεικνύεται ότι δεν είναι και τόσο… «χειραφετημένο» από τον κράτος, αφού ουδέποτε έπαψε να επιχορηγείται από αυτό.
Το αφήγημα της «αυτοχρηματοδότησης» των μουσείων δεν είναι τίποτα άλλο από συνειδητή παραπλάνηση που στο τέλος του δρόμου καταλήγει σε ξήλωμα του γράμματος και του πνεύματος του Αρχαιολογικού Νόμου, ο οποίος όχι τυχαία απομακρύνει και εξαιρεί τις αρχαιότητες από οποιαδήποτε έννοια αγοραίας συναλλαγής. Διαστρεβλώνει, δε, χυδαία το ρόλο των μουσείων, τα οποία από τον Αρχαιολογικό Νόμο ορίζονται ως υπηρεσίες «μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα». Η επιχειρηματική αντιστοίχηση εσόδων – εξόδων με στόχο την αυτοχρηματοδότηση σημαίνει ότι θα αποτιμώνται με όρους κόστους – οφέλους έννοιες που δεν μπορούν να αποτιμηθούν με αυτόν τον αγοραίο τρόπο, όπως ο παιδευτικός ρόλος ενός μουσείου ή μιας συγκεκριμένης δράσης ενώ η ερευνητική δραστηριότητα θα υποτάσσεται στα ταμειακά περιθώρια.
Το χειρότερο είναι ότι αντιστρέφεται πλήρως η πραγματικότητα, αφού ήδη η ελληνική εμπειρία από μουσεία Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου κάθε άλλο παρά επιβεβαιώνει τα υπέρ αυτών επιχειρήματα. Το Μουσείο Μπενάκη και το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, δύο ιδιωτικοί –και επιχορηγούμενοι από το Κράτος– οργανισμοί αναγκάστηκαν το μεν πρώτο να περιορίσει τις μισθολογικές και άλλες δαπάνες και το δε δεύτερο να αναστείλει τη λειτουργία του απολύοντας τους εργαζομένους του, για να συγχωνευθεί εν τέλει με το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.
Βέβαια, η εμπειρία πολύ λίγο απασχολεί μπροστά στον κύριο και στρατηγικού χαρακτήρα στόχο, που είναι να ανοίξει ο δρόμος για την οικονομική, χρηματοπιστωτική και επιχειρηματική κοινότητα να επενδύσει στο πολιτιστικό και μουσειακό κοινωνικό κεφάλαιο. Και πώς θα επιτευχθεί αυτό; Με διορισμένα Διοικητικά Συμβούλια άμεσα εξαρτημένα από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία που θα μπορούν να εξασφαλίσουν τη δυνατότητα συμπράξεων με τον ιδιωτικό τομέα ή ανάθεσης τομέων (όπως η φύλαξη) σε εταιρείες, ή ακόμα και προνομιακές σχέσεις με Ιδρύματα Πολιτισμού που αδημονούν να εισβάλουν και στον χώρο της διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η ανακοίνωση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων:

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ
dmyrilla@imerodromos.gr

imerodromos.gr/