ΟΥ Οχι ΤΙ κάτι ΔΑΝΟΣ εκ της γής
Απόψεις που πηγάζουν από την άλλη άγνωστη πλευρά
ΑΒΑ(ήβη)+ΤΑΡ(τάρταρα) <> ΒΙΟΣ(ζωή)+ΑΔΑΣ(άδης)
Aιώνια εναλλαγή, στην βιολογική αρμονία
Η άλλη θέση στην καθημερινότητα, τό επέκεινα, ή αλήθεια της φαντασίας.
Βουτιά στόν άπειρο και άυλο κόσμο τών ιδεών.
Υποβάθμιση του χρήματος (χξς') σε μέσο εξυπηρέτησης και όχι υπέρτατη ανάγκη.
Ατυχώς ονομάσθηκε Χρήμα (ότι χρειαζόμαστε)
και Νόμισμα (ότι θεσπίσθηκε σαν αξία)
Εξαπατήσαμε τό είναι μας, και Εκπέσαμε.

Επικοινωνία: utidanos@gmail.com

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

Η χρηματοπιστωτική ελίτ

Οι τραπεζίτες κατέχουν ολόκληρη τη γη – την οποία όμως, εάν τους την αφαιρέσει κανείς, αφήνοντας τους τη δυνατότητα να δημιουργούν με τον ίδιο τρόπο χρήματα, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα θα έχουν αρκετά κεφάλαια για να την αγοράσουν ξανά.
«Από τη στιγμή που ο πλανήτης υπερχρεώθηκε, το χρηματοπιστωτικό τέρας, η παγκόσμια ελίτ όπως συχνά χαρακτηρίζεται, κυβερνάει απολυταρχικά – ανεβάζοντας ή κατεβάζοντας κυβερνήσεις και οδηγώντας τις εξελίξεις, χωρίς καμία αντίσταση από κανέναν».
Οι περισσότεροι απλοί άνθρωποι, οι επιστήμονες, οι καλλιτέχνες, οι αθλητές, εμείς που γράφουμε, ιδίως δε οι πολιτικοί, διεκδικούν από το περιβάλλον τους δύο βασικά πράγματα: την αγάπη, καθώς επίσης την επιβεβαίωση πως είναι σημαντικοί, ότι αξίζουν.
Ακριβώς για το λόγο αυτό αγωνίζονται να επιτύχουν σε όλη τους τη ζωή ή/και τρέχουν στις τηλεοράσεις, όταν τους δίνεται η ευκαιρία – με στόχο να προβάλλουν τα επιτεύγματα τους ή τις έξυπνες σκέψεις τους, εισπράττοντας την εκτίμηση, καθώς επίσης την αποδοχή της κοινωνίας.
Σε πλήρη αντίθεση όμως με όλους τους άλλους ανθρώπους, η ελίτ του χρήματος επιδιώκει ένα και μοναδικό πράγμα: την αύξηση της δύναμης της, έτσι ώστε να επιβάλλει την κυριαρχία της στις «μάζες» – να κινεί τα νήματα δηλαδή, παραμένοντας στο παρασκήνιο, μακριά από τα βλέμματα του κόσμου.
Για την ίδια, τα χρήματα δεν είναι απλά ένα μέσο ανταλλαγής, ενώ δεν επιδιώκει με τη βοήθεια τους μόνο τη συσσώρευση πλούτου – αφού τα χρησιμοποιεί για την καταπίεση των υπολοίπων, με στόχο την πλήρη υποδούλωση τους. Ορισμένα τώρα από τα εργαλεία που χρησιμοποιεί έμμεσα η ελίτ, για την επίτευξη των στόχων της, είναι τα παρακάτω:
Τα συνταξιοδοτικά ταμεία
Τα ταμεία αυτά είναι οι κυριότεροι «συντελεστές» των χρηματαγορών, αφού διαθέτουν κεφάλαια υψηλότερα των 100-200 δις $ το κάθε ένα, τα οποία επενδύουν σε σταθερή βάση. Η συνολική τους δυναμικότητα, τα κεφάλαια καλύτερα που επενδύουν διεθνώς, υπολογίζονται στα 30 τρις $ – ένα ποσόν δηλαδή που ξεπερνάει το σύνολο αυτού που διαθέτουν όλοι οι υπόλοιποι επενδυτές μαζί, όπως οι ασφαλιστικές εταιρείες, οι συναλλαγματικές ρεζέρβες των κρατών και τα Hedge Funds.

Το ύψος του ποσού που διαθέτουν τα ταμεία, το οποίο πλησιάζει το 40% του παγκόσμιου ΑΕΠ (περίπου 70 τρις $), δίνει απάντηση σε αυτούς που αναρτούνται, ποιοι είναι οι δανειστές όλων των υπερχρεωμένων κρατών – ενώ η κατανομή του πλούτου φαίνεται στο γράφημα.
Περαιτέρω, τα ταμεία είναι κυρίως κρατικές ή ημικρατικές οργανώσεις, οι οποίες διαχειρίζονται τα χρήματα των συντάξεων των εργαζομένων (ουσιαστικά δηλαδή οι εργαζόμενοι, οι οποίοι κατηγορούν συνεχώς το Κεφάλαιο, απειλούνται από τα ίδια τους τα χρήματα, τα οποία το «συνθέτουν»).
Η περιουσία των ταμείων μπορεί να είναι στην ιδιοκτησία του εργοδότη, ή να έχει δική της νομική υπόσταση. Στην περίπτωση που το συνταξιοδοτικό ταμείο έχει δική του νομική υπόσταση, μπορεί να «χρησιμοποιείται» από πολλούς εργοδότες μαζί.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα ταμεία ευρίσκονται δυστυχώς σε ανταγωνισμό μεταξύ τους, όπως ακριβώς συμβαίνει και με άλλες επενδυτικές εταιρείες. Έτσι, παρατηρείται συχνά το γεγονός να αποσύρει ένας εργοδότης την περιουσία των εργαζομένων του από ένα συνταξιοδοτικό ταμείο, τοποθετώντας την σε κάποιο άλλο, από το οποίο αναμένει υψηλότερες αποδόσεις. Κάποιες φορές βέβαια χάνονται χρήματα – όπως διαπιστώσαμε στην Ελλάδα, με τις γνωστές μας «επενδύσεις» των συνταξιοδοτικών ταμείων, σε δομημένα προϊόντα.

Τα συνταξιοδοτικά ταμεία αποτελούν τους μεγαλύτερους επενδυτές παγκοσμίως, λόγω του μεγέθους τους (γράφημα), αλλά και της μακροπρόθεσμης συσσώρευσης κεφαλαίου εκ μέρους τους. Ο υφιστάμενος μεταξύ τους ανταγωνισμός τα υποχρεώνει στην αναζήτηση βραχυπρόθεσμης κερδοφορίας – ενώ μέσω αυτών οδηγούνται όλο και περισσότερες αποταμιεύσεις των εργαζομένων, στις χρηματοπιστωτικές αγορές.
Ουσιαστικά λοιπόν συνιστούν τους κυριότερους «αιμοδότες του κτήνους», όπως συνηθίζεται να αποκαλείται πλέον το διεθνές κερδοσκοπικό κεφάλαιο – ενώ η Ιαπωνία, ο Καναδάς και η Καλιφόρνια, διαθέτουν τα μεγαλύτερα συνταξιοδοτικά ταμεία παγκοσμίως.
Ολοκληρώνοντας το θέμα των ταμείων, θεωρούμε ότι η μεγαλύτερη «πληγή» του χρηματοπιστωτικού συστήματος, είναι η αναζήτηση διαρκώς μεγαλύτερης, καθώς επίσης βραχυπρόθεσμης κερδοφορίας. Μέσα από αυτήν την αντίληψη, τα χρήματα δεν επενδύονται, όπως οφείλουν, στην πραγματική οικονομία – οπότε όχι μόνο δεν δημιουργείται «θεμελιώδης» ανάπτυξη, ταυτόχρονα με νέες θέσεις εργασίας, αλλά αποσταθεροποιείται εντελώς το σύστημα.
Τα κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνων
Τα «hedge funds» αποτελούν ένα ιδιαίτερο είδος επενδυτικών κεφαλαίων, τα οποία διακρίνονται από έντονα κερδοσκοπικές τοποθετήσεις – προσφέροντας μεγάλες ευκαιρίες, σε συνδυασμό με εξίσου μεγάλους κινδύνους. Το τυπικό χαρακτηριστικό ενός hedge fund είναι η χρήση παραγώγων προϊόντων, καθώς επίσης ανοιχτών πωλήσεων. Ακριβώς εδώ οφείλεται η «παραπλανητική» ονομασία τους, αφού η ύπαρξη των συγκεκριμένων χρηματοπιστωτικών προϊόντων, επιτρέπει την ασφάλιση (hedging) των επενδύσεων σε μετοχές ή σε άλλα αξιόγραφα.
Για παράδειγμα, εάν αγοράσει κάποιος μετοχές, ευελπιστώντας στην άνοδο της τιμής τους, έχει τη δυνατότητα να ασφαλισθεί απέναντι σε ενδεχόμενη πτώση τους – εάν ταυτόχρονα συνάψει ένα «πτωτικό» συμβόλαιο παραγώγων ή πουλήσει κάποιες άλλες, αφού προηγουμένως τις δανειστεί από τον ιδιοκτήτη τους.
Το πρώτο επενδυτικό κεφάλαιο αυτού του είδους ιδρύθηκε το 1949 από τον κ. W. Jones, ο οποίος πούλησε «ανοιχτά» μετοχές που δανείσθηκε από τους ιδιοκτήτες τους (επιβαρυνόμενος με τόκους), για να τις αγοράσει αργότερα σε χαμηλότερη τιμή (προφανώς, περίμενε πτώση της τιμής τους) και να τις επιστρέψει – κερδίζοντας τη διαφορά. Ο Jones, με τα χρήματα που εισέπραξε από τις μετοχές που πούλησε, αγόρασε άλλες, για τις οποίες ανέμενε άνοδο της τιμής τους.
Έτσι «εφευρέθηκε» η πρώτη στρατηγική των επενδυτικών κεφαλαίων (Long-Short), για την οποία δεν απαιτούνταν ουσιαστικά κεφάλαια, αλλά «εμπορική πίστη». Εάν δηλαδή ο ιδιοκτήτης των μετοχών τις δάνειζε στον αγοραστή, εμπιστευόμενος ότι θα του τις επέστρεφε αργότερα, οι κεφαλαιακές ανάγκες του αγοραστή θα ήταν μηδενικές.
Για την «εκπλήρωση» αυτής της στρατηγικής απαιτείται η εύρεση μετοχών, η τιμή των οποίων θα μειωθεί εντός ενός ορισμένου χρονικού διαστήματος, καθώς επίσης άλλων αξιών (εμπορευμάτων, μετοχών κλπ), η τιμή των οποίων θα αυξηθεί εντός του ιδίου χρονικού διαστήματος. Η διπλή αυτή δυνατότητα επίτευξης κέρδους, η οποία δεν απαιτεί ουσιαστικά κεφάλαια, εφόσον επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις, είχε σαν αποτέλεσμα το να αναπτυχθεί ο συγκεκριμένος τομέας, ο οποίος τα τελευταία χρόνια άνθισε σε μεγάλο βαθμό.
Έτσι, στα τέλη του 2006, ο συνολικός αριθμός των hedge funds ανήλθε στα 9.000 – με ίδια κεφάλαια ύψους περί το 1,5 τρις $. Γνωρίζοντας βέβαια πως αυτά τα κεφάλαια είναι ουσιαστικά εγγυήσεις για τις αγοραπωλησίες εκ μέρους τους, καθώς επίσης ότι οι επενδύσεις των hedge funds είναι πολλαπλάσιες των χρημάτων που διαθέτουν, καταλήγουμε πραγματικά σε ένα τεράστιο ποσόν, το οποίο κινείται σχεδόν καθημερινά, με απίστευτες ταχύτητες, αλλάζοντας συνεχώς την εικόνα ολόκληρου του πλανήτη (στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος, διακινούνται σε καθημερινή βάση πάνω από 3,5 τρις $ – κυρίως στις ισοτιμίες δολαρίου και ευρώ).
Τα Hedge funds έχουν συνήθως έδρα σε φορολογικούς παραδείσους (το 63% στις νήσους Cayman),πληρώνοντας (εάν) μηδαμινούς φόρους, ενώ οι διαχειριστές τους στεγάζονται κυρίως στη Νέα Υόρκη (το 36%) και στο Λονδίνο (το 21%). Η αμοιβή των διαχειριστών ακολουθεί τον κανόνα 2/20, ο οποίος σημαίνει ότι εισπράττουν 2% σταθερά επί των συνολικών κεφαλαίων που «εποπτεύουν», συν 20% μερίδιο επί των ετησίων κερδών.
Σήμερα τα κεφάλαια αυτά έχουν αναπτύξει τις στρατηγικές τους σε μεγάλο βαθμό, κυρίως με τη βοήθεια μαθηματικών προγραμμάτων και Η/Υ – θεωρείται δε ότι, το 95% των «συναλλαγών» διευθετείται αυτόματα, από τους Η/Υ. Επίσης, επενδύουν σε αξίες κάθε είδους, όπως στις αγορές συναλλάγματος, σε εμπορεύματα, σε επιτόκια, σε μετοχές, σε ομόλογα κλπ, τα οποία διαπραγματεύονται με απίστευτες μεθόδους.
Οι μέθοδοι επίθεσης
Μέχρι μία συγκεκριμένη χρονική περίοδο, η οποία ουσιαστικά οριοθετείται από την επίθεση του επενδυτικού κεφαλαίου του Soros στη βρετανική στερλίνα (1992), τα hedge funds προσπαθούσαν να προβλέψουν την αγορά, επενδύοντας στις «τάσεις» της. Αφού λοιπόν προέβλεπαν κάποιες αδυναμίες της αγοράς (κρατών, επιχειρήσεων κλπ), ακολουθούσαν μία μέθοδο, η οποία ήταν απλή μεν στη σύλληψη, αλλά εξαιρετικά πολύπλοκη στην εκτέλεση της.
Για παράδειγμα, όταν η Μ. Βρετανία είχε ενταχθεί, το 1990, στον ευρωπαϊκό μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών, σε έναν ενδιάμεσο σταθμό δηλαδή της πορείας προς το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα, ο οποίος απαιτούσε σταθερές ισοτιμίες, διαπιστώθηκε βαθιά ύφεση στην οικονομία της (οφειλόμενη πιθανότατα στα υψηλά επιτόκια της Γερμανίας).
Τότε ο G.Soros, προβλέποντας την έξοδο της από το μηχανισμό, σαν αποτέλεσμα αφενός μεν της ένταξης της με υψηλή ισοτιμία, αφετέρου της λαϊκής δυσαρέσκειας, εξασφάλισε μυστικά πιστωτικά όρια, τα οποία του επέτρεπαν να δανεισθεί 15 δις στερλίνες, μετατρέποντας τες σε δολάρια κατά βούληση.
Αφού λοιπόν έλαβε ανατιμητικές θέσεις στο δολάριο και υποτιμητικές στη στερλίνα, προέβαλλε επιδεικτικά, με συνεχείς συνεντεύξεις και με άλλους τρόπους, το ότι είχε «στοιχηματίσει» στην πτώση του βρετανικού νομίσματος – συμπαρασύροντας σε αντίστοιχες ενέργειες πολλούς άλλους επενδυτές.
Τελικά, παρά το ότι η βρετανική κεντρική τράπεζα διέθεσε άμεσα 50 δις $ για τη στήριξη της ισοτιμίας του νομίσματος της, αυξάνοντας ταυτόχρονα τα επιτόκια δανεισμού, αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει το μηχανισμό και να αφήσει ελεύθερη τη διακύμανση της τιμής της στερλίνας – η οποία φυσικά υποτιμήθηκε, ενώ ο Soros κέρδισε περί το 1 δις $.
Αργότερα, επαναλήφθηκε το ίδιο στην Ταϊλάνδη, προκαλώντας την ασιατική κρίση και διευκολύνοντας την καταστροφική έλευση του ΔΝΤ στην ευρύτερη περιοχή – ενώ τόσο η «κρίση», όσο και το ΔΝΤ, επεκτάθηκαν στη Ρωσία και στη Ν. Αμερική.
Έκτοτε όμως, γεγονός που είναι πλέον ολοφάνερο σήμερα, έχουν πάψει να αρκούνται στις προβλέψεις, οι οποίες είναι συνδεδεμένες με μεγάλο ρίσκο. Κατά την άποψη πολλών ειδικών του χώρου, τα hedge funds, σε συνεργασία μεταξύ τους (καρτέλ), λειτουργούν άκρως επιθετικά, δημιουργώντας κρίσεις (άρθρο).
Επειδή δε η κερδοφορία τους προέρχεται κυρίως από τις συνεχείς διακυμάνσεις (volatility) της αγοράς, είτε ανοδικές, είτε καθοδικές, επιδιώκουν με κάθε τρόπο την αστάθεια του συστήματος – σε όλο και περισσότερους τομείς. Έτσι, δεν αρκούνται πλέον μόνο στα χρηματιστήρια μετοχών και εμπορευμάτων, αλλά επεκτείνονται ραγδαία σε πολλές άλλες «περιοχές», όπως στα ομόλογα των κρατών.
Στην προσπάθεια τους αυτή, φαίνεται ότι συμβάλλουν οι μεγάλες τράπεζες, αλλά και πολλοί άλλοι «οργανισμοί», είτε προκαταρκτικά με τη βοήθεια διαφόρων ΜΜΕ, οικονομολόγων διεθνούς κύρους κλπ, είτε εκ των υστέρων.
Ειδικά σήμερα, όπου η πραγματική οικονομία στις δυτικές χώρες υποχωρεί ασταμάτητα, ενώ διευρύνονται οι οικονομικές συρράξεις μεταξύ των κρατών, οι οποίες συμβάλλουν τα μέγιστα στην προωθούμενη διαρκή αστάθεια του συστήματος, τα hedge funds, «συνεπικουρούμενα» πάντοτε από τις υπερμεγέθεις τράπεζες και τα ταμεία, φαίνεται να διαδραματίζουν επιπροσθέτως έναν «εθνικό» ρόλο.
Μεταφορικά, θα τα παρομοίαζε κανείς με τα καταδιωκτικά αεροπλάνα του 2ου παγκοσμίου πολέμου, τα οποία συνοδεύουν τα βομβαρδιστικά (τράπεζες) στις επιθέσεις τους εναντίον του εχθρού, οι οποίες ξεκινούν από τα τεράστια αεροπλανοφόρα (συνταξιοδοτικά ταμεία) που είναι σταθμευμένα σε απόσταση ασφαλείας.
Ακολουθούνται δε από τις «δυνάμεις κατοχής» (Παγκόσμια Τράπεζα, ΔΝΤ), οι οποίες εγκαθίστανται στα εδάφη των ηττημένων, εξαθλιώνοντας τους Πολίτες τους – απορροφώντας τόσο τη δημόσια, όσο και την ιδιωτική τους περιουσία, με τελικό αποδέκτη τη διεθνή ελίτ.
Επίλογος
Στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν, το 2010, η Ελλάδα δέχθηκε την επίθεση των παραπάνω κερδοσκόπων με μία άλλη μέθοδο – με τα CDS, με τα οποία ασφαλίζει κανείς το σπίτι του γείτονα, έχοντας ως εκ τούτου κάθε συμφέρον να το κάψει ο ίδιος.Συνεργός τους δε ήταν η ίδια η κυβέρνηση της, η οποία ανέλαβε το διεθνή διασυρμό της, με δηλώσεις που αφορούσαν τους φοροφυγάδες Έλληνες κλπ., σε συνεργασία με την ΕΛΣΤΑΤ – με αποτέλεσμα στη συνέχεια να χρεοκοπήσει, προικίζοντας τους κερδοσκόπους με τεράστια ποσά.
Σήμερα δέχονται επιθέσεις οι χώρες των BRICS, καθώς επίσης οι σύμμαχοι τους, όπως η Τουρκία και το Ιράν – αυτή τη φορά με τη βοήθεια των Η.Π.Α. που τις έχουν τοποθετήσει στο στόχαστρο, επιβάλλοντας δασμούς ή ότι άλλο. Τα ποσά που εισπράττουν εν προκειμένω οι κερδοσκόποι, στοιχηματίζοντας στην υποτίμηση των νομισμάτων τους, στην πτώση των χρηματιστηρίων τους, στην κατάρρευση των τραπεζών τους κοκ. είναι επίσης αστρονομικά – ενώ φυσικά έχουν εσωτερικοί πληροφόρηση, με αποτέλεσμα να τοποθετούνται πριν ακόμη γίνουν γνωστά τα μέτρα.
Το πλέον κωμικοτραγικό δε της όλης κατάστασης είναι το ότι, τα κράτη έχουν αφήσει στις αγορές την τήρηση των μέτρων που απαιτούν οι οικονομίες τους, για να εξυπηρετούν τα χρέη τους – με την έννοια πως το ύψος των επιτοκίων διαμορφώνεται ανάλογα με τη δημοσιονομική πειθαρχία τους, ενώ ανατρέπονται ακόμη και οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις εάν δεν σκύψουν το κεφάλι (Berlusconi στην Ιταλία κλπ.). Ολοκληρώνοντας, υπενθυμίζουμε τα εξής:
«Ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, ένας από τους πλουσιότερους τότε ανθρώπους του κόσμου (1937), είχε πει πως το σύγχρονο τραπεζικό σύστημα δημιουργεί χρήματα από το πουθενά – ενώ η συγκεκριμένη διαδικασία είναι ίσως η πιο εντυπωσιακή εφεύρεση στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Συνέχισε δε λέγοντας ότι, οι τραπεζίτες κατέχουν ολόκληρη τη γη – την οποία όμως, εάν τους την αφαιρέσει κανείς, αφήνοντας τους τη δυνατότητα να δημιουργούν με τον ίδιο τρόπο χρήματα, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα θα έχουν αρκετά κεφάλαια για να την αγοράσουν ξανά.
Πράγματι τώρα, ακόμη και σήμερα, μία μικρή ομάδα ιδιωτών τραπεζιτών κυβερνάει μυστικά τον πλανήτη μας. Οι τραπεζίτες αυτοί δεν κατευθύνουν μόνο τη Fed ή την ΕΚΤ αλλά, επίσης, τις υπερεθνικές οργανώσεις – όπως τον ΟΗΕ, την Παγκόσμια Τράπεζα, το ΔΝΤ και την BIS, την κεντρική τράπεζα των κεντρικών τραπεζών.
Χειραγωγούν την τιμή του χρυσού και του ασημιού, τα διεθνή χρηματιστήρια, καθώς επίσης τις πανίσχυρες αγορές, έχοντας προκαλέσει σκόπιμα τη φούσκα των ακινήτων που την ακολούθησε η χρηματοπιστωτική κατάρρευση και η κρίση κρατικού χρέους στην Ευρωζώνη – οδηγώντας τον πλανήτη στο χάος. Ο αιώνιος στόχος της μικρής αυτής ελίτ του χρήματος, δεν είναι κάτι λιγότερο από την παγκόσμια κυριαρχία – την οποία ονομάζει ως μία «νέα τάξη πραγμάτων», θέλοντας να την επιβάλλει χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό, αδιαφορώντας εντελώς για το ύψος του τιμήματος.
Περαιτέρω, για περισσότερο από δύο αιώνες, η παγκόσμια οικονομία καταρρέει σε τακτά χρονικά διαστήματα – η συχνότητα των οποίων έχει αυξηθεί δραματικά τις τελευταίες δεκαετίες, με τη βοήθεια της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που κυριάρχησε παντού.
Η αιτία είναι το ότι, μέσω των συγκεκριμένων κραχ μεταφέρονται ευκολότερα τα περιουσιακά στοιχεία από κάτω προς τα επάνω, στην παγκόσμια εισοδηματική πυραμίδα – ενώ οι μάζες πέφτουν στην ίδια «ταχυδακτυλουργική παγίδα» της ελίτ, ξανά και ξανά.
Η παγίδα αυτή λειτουργεί τόσο αποτελεσματικά, επειδή ελάχιστοι άνθρωποι κατανοούν τον τρόπο λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Είναι άλλωστε με τέτοιο δύσκολο, ασαφή και αδιαφανή τρόπο κατασκευασμένο, ώστε να μην προσπαθεί κανείς να το καταλάβει – ενώ η ίδια η ανθρώπινη λογική αδυνατεί να το αφομοιώσει» (M. Morris).
     

Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2018

Ασύλητος θαλαμοειδής τάφος ανασκάφτηκε στην Ιεράπετρα

Στο εσωτερικό της υπήρχε ο πολύ καλά σωζόμενος σκελετός ενός ενήλικου ατόμου σε ισχυρά συνεσταλμένη στάση.
Ασύλητος θαλαμοειδής τάφος ανασκάφτηκε στην περιοχή της Ιεράπετρας από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λασιθίου.
Συγκεκριμένα, επείγουσα σωστική ανασκαφική έρευνα διενεργήθηκε σε ελαιώνα που βρίσκεται τη θέση Ρουσσές περίπου 800 μέτρα βορειοανατολικά του χωριού Κεντρί Ιεράπετρας, όπου διαπιστώθηκε η ύπαρξη λάκκου διαμέτρου 1,20 μέτρων και βάθους μεγαλύτερου των 2,5 μέτρων. Μετά την ολοκλήρωση της ανασκαφής αποκαλύφθηκε θαλαμοειδής τάφος σκαμμένος στο μαλακό μαργαϊκό ασβεστόλιθο της περιοχής.
Η πρόσβαση στον τάφο γινόταν με κάθετο όρυγμα ενώ η είσοδος είχε σφραγισθεί από αργολιθοδομή.

Το εσωτερικό του τάφου χωριζόταν σε τρείς λαξευμένες κόγχες. Στη νοτιότερη βρέθηκε μια ακέραιη κιβωτιόσχημη λάρνακα με το κάλυμμα στη θέση του. Στο εσωτερικό της υπήρχε ο πολύ καλά σωζόμενος σκελετός ενός ενήλικου ατόμου σε ισχυρά συνεσταλμένη στάση.
Στο χώρο μπροστά από τη λάρνακα βρέθηκαν 14 ψευδόστομοι αμφορείς, ένας αμφοροειδής κρατήρας με συμφυές υποστατό και ένα κύπελλο.
Στη βορειότερη κόγχη βρέθηκε μια ακέραιη αλλά θραυσμένη λουτηροειδής λάρνακα χωρίς πώμα και στο εσωτερικό της ο διαβρωμένος σκελετός ενήλικου ατόμου.
Στην περιοχή μπροστά από τη λάρνακα βρέθηκαν 6 μικροί ψευδόστομοι αμφορείς και δύο προχοΐδια.
Όλα τα αγγεία είναι ακέραια, καλής τέχνης και άριστης διατήρησης.
Με βάση την κεραμική τυπολογία, και σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, ο τάφος μπορεί να χρονολογηθεί στην Υστερομινωϊκή ΙΙΙΑ2-Β περίοδο, περίπου από το 1400 έως το 1200 π.Χ.
Ο εντοπισμός του τάφου οφείλεται σε τυχαίο γεγονός και η υπόδειξη στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Λασιθίου έγινε από κάτοικο της περιοχής.Κοντά στην ανασκαφή υπήρχε ένδειξη για την ύπαρξη άλλου τάφου και η έρευνα συνεχίστηκε χωρίς όμως να αποδειχθεί κάτι τέτοιο.Στη σωστική ανασκαφική έρευνα έλαβε μέρος ομάδα φοιτητών Αρχαιολογίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

www.thetoc.gr/

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

Τώρα που γυρίσατε.....

... καλά μου φανταράκια, μπορώ να σας τα χώσω, έτσι;
Ασφαλείς, υγιείς και στην αγκαλιά της μανούλας σας, δάκρυα χαράς, αλλά όχι πιο πέρα, όχι άλλο, όχι άλλες παράτες και κίβδηλοι ηρωϊσμοί.
Υπήρξατε αμελείς και απρόσεκτοι, κάνοντας τσάρκα στο χιόνι, μπήκατε σε Τούρκικο έδαφος, αναστατώσατε έναν ολόκληρο λαό, απασχολήσατε τη διεθνή διπλωματία, μείνατε στη φυλακή όπου σας πηγαινόφερναν σχεδόν σιδεροδέσμιους και σε περιπλεκτική αγκαλίτσα με την Ζαντάρμα μετά ήρθε η λαϊκίστικη υπερβολή αυτού του λαού που χωρίς ταρατατζούμ δεν ζει.
Την ημέρα της αποφυλάκισης σας, αντί ο Στρατός να στείλε ένα μικρο μεταγωγικό, έστειλε ο υπερφίαλος Ανεγκέφαλος το Εμπραέρ. Big production. Epic.
Και η πολιτεία, όπως αυτή διευκρινίζεται απο μιάν άχρηστη κυβέρνηση, τυφλη και αμετροεπή, τι αλλο εκανε;
Κωλογλείφτες αρχηγοί, ένστολοι και υπουργοί επίσης του κώλου, κάνανε μαζί σας ντιριντάχτα στη διαδρομή και βγάζατε όλοι μαζί σέλφι με σαμπάνιες και γελάκια.
Γίνατε δηλαδή εργαλεία προβολής των μωρών, ένστολων και μη.
Κι όταν φτάσατε, αντί να σας μαντρώσουν σε ένα στρατιωτικό τζιπ και να σας πάνε για debriefing (πρωταρχικό μέλημα όταν κάποιος έχει ανακριθεί επί μήνες και δεν ξέρει η πολιτεία τι έχει πει) ήρθε και το Χοιρινό (σιγά που θα έχανε τα photo op) για να σας φιλήσει και να σας ευχαριστήσει που βάλατε τη χώρα σας σε κίνδυνο και ρημάξατε τις δήθεν καλές σχέσεις μας με τη δήθεν φίλη Τουρκία. Kαι στο φινάλε, το πιο τερατώδες: απόδοση τιμών να ευτελίζει πρωτόκολλο και δευτερόκωλο.
Μερικοί γελοίοι σας αποκάλεσαν ήρωες (τι συμφορά!) επειδή η ηρωοποίηση φέρνει ωραιοποίηση σε μια κακάσκημη κυβέρνηση.
Κολοκοτρωνη, ακους;
Τώρα πιά με τον αρχηγό σας και τα υπουργίδια θα είσαστε buddy-buddies και σε λίγο θα πουλήσετε και τα δικαιώματα της εθνικής μας περιπέτειας να γίνουν βιβλίο, ολο και κάποια δύστυχη πλατεία θα πάρει το όνομά σας, θα σας δώσουν και προαγωγή αντί να σας κλείσουν μέσα -- και ζωή χαρισάμενη. Λες και η απερισκεψία κι ο ερασιτεχνισμός σας (δεδομένου ότι είσαστε επαγγελματίες στρατιωτικοί κι όχι νεοσύλλεκτοι) να "χαθείτε" στα σύνορα και να περπατάτε ανέμελοι και χαζοχαρούμενοι επί 300 μέτρα, δεν έβαλε αυτή τη χώρα και τον λαό της σε περιπέτειες.
Λες και δεν ξοδεύτηκε πλέριο κρατικό χρήμα (δικό μας, από τον ιδρώτα μας) για ταξίδια μεγαλόσχημων ανεπάγγελτων και δικηγόρους, διπλωμάτες, να΄τες, φα' τες.
Λες και σας είχαμε στείλει να μας φέρετε την Πόλη και μας τη φέρατε, θριαμβευτές.
Άλλα λόγια, ν' αγαπιόμαστε...
Ή, όπως θα έλεγαν οι Αγγλοσάξωνες, A Suspiciously Glorified Fuckup.

Nico Mastorakis

app-facebook           

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2018

Περιμένοντας να ανατείλει η 20η Αυγούστου...

Kostas Vostantzoglou   ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ!


ΣΥΝΟΨΙΣ
Tην σήμερον ημέρα, ελπίζω να μην είναι πλέον αργά, αρχίνησα τες ετοιμασίες.
Ηγέρθην ενωρίς, νίφτηκα εις πρόσωπον και λαιμά, εξυρίσθην δίχως να κοπώ, έπλυνα οδόντας,
έβαλα αποσμητικό στες αμασχάλες, εφόρεσα καθαράν σκελαίαν, εχτενίστηκα, ντύθηκα τα τσαπράζια, έβαλα τα πασουμάκια μου και έτοιμος ωσάν από καιρό, σβέρκωσα την κόρη μου
όπου ήθελεν χάδια και της έδωκα μιαν περιποιημένην δόσιν.
Ύστερον εφίλησα στοργικά την σύζυγον οπού είχεν προετοιμαστεί εις κατάλληλον χρόνον
και ήτο έτοιμη δι' όλα, ήπια με δυο ρουφηξιές τον καϊφέ, έρριψα τελευταίον οφθαλμόν
στες ειδήσεις της τηλεοράσεως, ουδέν συγκλονιστικό και καινουργές διέθετε και κατήλθα την σκάλαν ακολουθούμενος από την σύντροφον ζαλωμένη τον μπόγον με τα τιμαλφή
και τα είδη ανάγκης, εις την πυλωτήν.
Εκεί περίμεναν αδημονώντας φίλοι και σύντροφοι από παλαιά. Ο Ραζηκότσικας, ο Κίτσος ο Τζαβέλας, ο Νότης ο Μπότσαρης κι άλλοι.
Στρίψαμε καπνόν με φύλλα της εφημερίδος, ροφώντας με απόλαυση τον καπνό, κοιταχτήκαμε εις τους οφθαλμούς δακρύοντες, δεν εχρειάσθη να ομιλήσωμεν, καταλαβαινόμασταν και δίχως λόγια, είχαμαν δώσει όρκο φοβερό από πρωτύτερα, λεύτεροι να ζήσωμεν ή να χαθώμεν ούλοι πολεμώντας, ζωστήκαμε τα τιμημένα τ’ άρματα και κινήσαμε να βγούμ’ απ’ τα μνημόνια.
Γνωρίζαμε καλώς ότι αυτό που κάμαμε, ομοίαζε αυτοχειρία και ημπορούσε και να ‘ταν η τελευταία μας πράξις. Ολίγοι θα βλέπαμε τον ήλιο να ανατέλει λαμπρός την επαύριον, στες 20 του μηνός Αυγούστου.
Δεν είχαμεν όμως 'πιλογή. Η πείνα μας είχε σφίξει. Μας θέριζε η λιτότης.
Σκιάχτρα ομοιάζαμε από τον λοιμό. Τα ρογοβύζια των γυναικώνε είχανε στερέψει από γάλα.
Είχαμαν φάγει τες έσχατες φοράδες, τες γαλές και τα ποντίκια, η πόλις ήτο πλέον νεκρά
ως πόλις της Βενεζουέλας άνευ χάρτου υγείας, οπως έλεγε η Σπυράκη που είχε φαρμάκι στο στόμα και ο Άδωνις που ήτο οπλαρχηγός διπλά και τρίδιπλα προσκυνημένος.
Την Χαρά με χίλια δυο βάσανα βάσταγα μην την θυσιάσω στο καλό του Αγώνα,
δυό χιλιάδες φόρους την ημέραν μας έριχνε με μπομπάρδες το σκυλί ο Κιουταχή Τσακάλ
που δεν κάτεχε τα ρωμέϊκα κι ο ρουφιάνος ο Μπραήμης Χουλιάρ, σκατά στ’ όνομά του
και την πίστη του την μπουτάνα, μας κράταγε φυλακωμένους έχοντας στήσει ντάπιες
με κομπιούτερ ολοτρίγυρα ίνα μην σώσει κανείς την κατάσχεσιν.
Ελπίδαν δεν είχαμεν πια καμμιάν, ει μη εις τον Θεόν που είναι μεγάλος και Έλλην εις την καταγωγήν, καθώς και εις την Παναγιά την Ελευθερώτρια μεγάλη η χάρη της.
Εκεί είχαμε εναποθέσει τας ελπίδας του Γένους, διότι ο στόλος του Καμμένου με τ' όνομα, δεν έφτακε ποτές διά εφόδια εις τον αποκλεισμόν στο έρμο Μισολόγγι.
Τοιουτοτρόπως αποφασίστηκε εις σύναξιν μυστικήν η έξοδος.
Εμείς οι ολίγοι ομπρός να σπάσωμεν τον κλοιόν, οπίσω οι γυναίκες και τα παιδιά τα σκελετωμένα, ακόμα πιο οπίσω, ολίγοι ίνα μη μας ριχτούνε οι σερασκέρηδες και οι σπαχήδες του σουλτάνου
Αλ Τσιπρ που μας ρήμαξε άδικα, κακό χρόνο να ‘χει.
Στα βυζανιάρικα είχαμε δώκει παπαρούνας ζουμί να κοιμούνται, μην σκούζουνε και μας πάρουνε χαμπάρι οι εφοριακοί, τα ΜΑΤ και οι άγριοι φύλακες των διοδίων που ζητάγανε χαράτσι και φυλάγανε σκοπιά προληπτικώς ίνα μην υπάγει ο Ρουβίκωνας και τους αιφνιδιάσει ρίπτοντας τρικάκια.
Τες γριές με το λάδι που πασαλείβανε τα κονίσματα και τα πλακάκια στα Μουσεία δεν τις εφοβούνταν οι Αγαρηνοί κι ας κάμανε ζημίαν ουκ ολίγην εις τα κειμήλια τα ιερά.
Έτσι τα είχαμεν κανονίσει όλα. Εκινήσαμε δύο της νυκτός, με βαθύτατον σκότος, άνευ σελήνης,
ίνα τους πιάσωμεν εις τον ύπνον και φτάσωμεν εις την Άμφισσαν και τον σωσμόν.
Ατυχώς, παρά τας προσπαθείας όλων, μας επήρανε χαμπάρι. Κάποιος ογλίστρησεν όπως εβαδίζαμε όλοι σκυφτοί σιωπηλώς και ανέκραξεν στεντορείως: γαμώ τον κώλο σας τι τραβάμε νυχτιάτικο. Άλλοι λέγουν πάλι πως δεν έγινε έτζι. Πως κάποιος φθισικός έβηξεν.
Γεγονός είναι ότι μας αντελήφθησαν οι άπιστοι όπου πηγαίναμε να βγούμε ζούλα και λάθρα των μνημονίων και μας επέσανε με τα γιαταγάνια. Όλίγοι εγλύτωσαν του χαμού.
Οι ρέστοι εσκλαβώθημεν και πάλιν ίσαμε το 2060 με έκτακτα δοσίματα, δεκάτην και κεφαλικούς που ήταν μνημόνια, ομοιάζανε μνημόνια, αλλά δεν τα λέγανε έτζι. Γερμανοί και Γάλλοι, Άγγλοι, Πορτογάλοι, Μπόερς και Αυστριακοί, οι σύμμαχοι Ευρωπαίοι, πολλά εχάρησαν που ο Σουλτάνος
Αλ Τσιπρ μας κατενίκησεν μας κατέκοψεν τους πόδας και δεν δώκαμε κακό παράδειγμα εις άλλους και κιντυνέψει η Ιερά Συμμαχία των.
Εμείς έκτοτε ακονίζωμεν κρυφά αμφιστόμους μαχαίρας και ορκιζόμεθα “Ελευθερία ή Θάνατος” διαβάζοντας Βλαδίμηρο στο κρυφό σχολειό και γράφοντας εις τον μπούτζον μας τας οδηγίας των.
Τα παληκάρια μας τραγουδούνε ήδη στα όρη και στα ψηλώματα κάτω από τα έλατα, άσματα και Θούρια ελπιδοφόρα. Τραγουδούν:
Ακόμα τούτ’ η άνοιξη
ραγιάδες, ραγιάδες,
τούτο το καλοκαίρι,
καημένη Ρούμελη,
ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ‘ΡΘΕΙ Ο ΜΟΣΚΟΒΟΣ
ραγιάδες, ραγιάδες,
να φέρει το σεφέρι,
Μοριά και Ρούμελη…
Ήγουν, ότι κάμωμε μοναχοί μας. Πήραμε το μάθημα. ΄
Εχωμε νύχια; Ξυνόμεθα.
Δεν έχωμεν; Tην κάτσαμε την λέμβον, διότι ως γνωστόν είμεθα έθνος ανάδελφον.
Πάντως την φωτιά και το τσεκούρι δεν θα τα γλυτώσουν οι προσκυνημένοι.
Λέω εγώ τώρα... Ας τους Νενέκους να γιορτάσουν και να πανηγυρίσουν και θα 'ρθει κι η ώρα...
Η σύζυγος εσώθη, δια να με τρέχει εις τους ιατρούς με την λευκήν βελάδα, ως ψυχοπαθή πλέον χρήζοντα ψυχιατρικής υποβοηθήσεως, πράγμα που πιθανόν και ουχί κατ' ελάχιστον βέβαιον,
δύναται να αποβεί εις καλόν της υγείας μου.
Εσώθην και εγώ δια να ιστορήσω τα καθέκαστα της ηρωϊκής εξόδου από τα μνημόνια και τας χρείας ας έχωμεν οι πτωχοί.
Η Χαρά υγιαίνει και εχάρη ιδιαίτατα που έχει πάλι κοντά τους τάλαινας γονείς της.
Της έδωκα βεβαίως μελιτζάνες να φάγει το ζωντανό (αττική σύνταξις), λόγω ακριβείας των κρεάτων.
Αύριο θα φάει, θέλει δεν θέλει, μπάμιες. Της το είπα με όση τρυφερότητα διαθέτω:
μπορεί να εξήλθαμε - τύποις - των μνημονίων, αλλά κρέας και κόκκαλα θα ξαναφάς το 2060.
Κοντά είναι. Υπομονή. Αυτή ήλθε τότε σιμά, μου έγλειψε τα χέρια και με ομίλησε ταπεινά και με σέβας:
δώνε μου τσιτσί και κόκκαλα ωρέ ογλού, να λιγδώσω τ’ αντεράκι μου και θα 'μαι καλό κορίτσι.
Έλα όμως που δεν την πιστεύω όσον και να την αγαπώ.
Είναι καθ’ έξιν ψεύτρα. Τσίπρας, Κούλης και Φώφη σε συσκευασία σκύλας...


press-gr.com

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2018

Αρχαία Λακεδαίμων, και ο σημαντικός ρόλος της στην πρωτοιστορία

Το ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ παρουσιάζει την ομιλία της Λιάνας Σουβαλτζή και του Θεόδωρου Σπυρόπουλου, αρχαιολόγων, σε εκδήλωση που έγινε στο Γεωργίτσι Λακωνίας, στις 5.8.2017.

Κάμερα - ήχος - Μοντάζ: ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΚΗΣ   Μουσική: GD-mac
Τελική επεξεργασία:  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΑΝΤΑΛΑΚΗΣ

ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
c+p 2018
arxeion-politismou.gr

Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018

αγαπητέ συμπατριώτη διάβασε το αν θέλεις ......


.... είσαι εσύ που σπεύδεις να οικειοποιηθείς ένα κομμάτι δάσους, που πριν λίγο κάποιος καθοδηγούμενος εμπρηστής είχε κάψει !
πας στο πρωτοδικείο σε συνεννόηση μα κάποιον φίλο σου, αλληλομηνυόμενοι για τη κυριότητα του καταπατημένου, παίρνετε εύκολα σχετική απόφαση που σας εκχωρεί τη γη, μόνο με τη δική σας μαρτυρία.
Χτίζεις παράνομα και με γνωστό σου βουλευτή παίρνεις νερό και ρεύμα και το παίζεις "μάγκας"γιατί μόνο εσύ είσαι αυτός που μπορείς να κάνεις τέτοιες πουστιές !
.... έρχεται το άθλιο κράτος και σου λέει δήλωσε το, πλήρωσε το πρόστιμο (...πάντα έχει ανάγκη από έσοδα) και σου το αναγνωρίζει.
Όμως λεβέντη μου, κάποιοι άλλοι βάζουν καινούργιους εμπρηστές να κάψουν δίπλα στο δικό σου, αφού τους άνοιξες την όρεξη, για να επεκταθεί ο αστικός ιστός και τότε χάνεται ο έλεγχος της πυρκαγιά και καταστρέφονται όλα και τα πάντα και το δικό σου "νομιμοποιημένο παράνομο" και εσύ θα κλαις στα κανάλια για τους κόπους μιας ζωής .......
και θα έρθει το ΚΑΚΟ ανοργάνωτο και ελεεινό Ελληνικό δημόσιο, να σου πει, πως εσύ φταις και πως δεν μπορεί να σε προστατέψει, στις πλημμύρες, στις φωτιές και στους σεισμούς !
.... φταίμε όλοι μας μα πάνω απ όλα ΦΤΑΙΕΙ η Ελληνική πολιτεία και οι ανίκανοι κυβερνώντες, που παρεμπιπτόντως, εμείς τους ψηφίζουμε !
σκληρά λόγια, αλλά τώρα πρέπει να ειπωθούν, γιατί σε λίγο θα ξεχαστούν και αυτές οι φωτιές και οι χαμένοι άνθρωποι, όπως δηλαδή συμβαίνει πάντα στον τόπο μας !

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2018

Ο διαρκής εμπρησμός επικαιροποιείται!




Νίκος Σταθόπουλος

....νέα "επίθεση φωτιάς" δέχεται η Αττική, ο τόπος μας...τώρα, και με "πρώτη φορά Αριστερά"!....
..α δεν ήταν η "επάρατος" μόνο, άρα όλες οι τυποποιημένες αρές ήταν μια απλή δημαγωγία σε στιλ "συμφωνία κυρίων"
...το μόνο αναλλοίωτο και αδιάψευστο "επάρατον" είναι η "κακοδαιμονία" ενός κράτους παρασιτικού, ανεύθυνου, συνένοχου, που την ίδια ώρα που αυτοεκποιείται στους ξένους, την ίδια ώρα αυτοκαταστρέφεται σαν παρακμιακό σκουλήκι...
...πό...τε κάτι τυχάρπαστοι ημιψυχοπαθείς πυρομανείς, πότε οι θρυλικές κουκουνάρες, πότε ο "ρώσικος δάκτυλος" για το "μακεδονικό", πάντα ένας αηδιαστικός αποπροσανατολισμός, μια επίσημη κοροϊδία, μια κανονική συνωμοσία εις βάρος του έθνους και του λαού
...ποτέ μια οργανωμένη εθνικοκρατική προσπάθεια για άμυνα της πατρίδας ενάντια σε κάθε οργανωμένη εστία/κέντρο καταστροφής...πάντα οι "ημέτεροι", ο "ρεαλισμός", η "πελατεία", η οιονεί αντιπαροχή ως εθνοκρατική κουλτούρα...
...πονηράκηδες σκατομικροαστοί που χτίζουν σε "φιλέτα", μέσα στο παραδείσιο πράσινο της αττικής γης, ολοφάνερα οργανωμένες δυνάμεις εμπρησμών για οικονομικούς και όχι μόνο λόγους, "πολιτική προστασία" του κώλου, για τα μάτια του όχλου και για κονδύλια καλοφάγωτα από τους "αρμοδίους"
...μια συμπαιγνία κατ' ουσίαν ιδιοτελών "οικογενειαρχών" και κυκλωμάτων και κράτους....
...μια σχεδόν θεσμοποιημένη αντεθνικότητα και αντικοινωνικότητα, με την οποία έχουμε υποχρεωθεί να συμβιώνουμε εις βάρος της πατρίδας μας...
Απελευθερώνοντας το Κτήνος της "ανάπτυξης" και της "αφθονίας", αυτό το 'Εγκλημα της "προόδου", ο Καπιταλισμός(με όλες τις ιστορικές μεταμφιέσεις του) αποδομεί και αποσυνθέτει τη φυσική εστία και βάση και αναφορά του ανθρώπου...στραγγαλισμένοι πνευματικά από ιδεολογικές βλακείες, συναινούμε σε ένα πρωτοφανές ολοκαύτωμα...ας πάμε στο διάβολο, ας απολαύσουμε την κόλαση ιδεολογίζοντας σαν ασήμαντα σκουλήκια..μάς αξίζει!...μάς δόθηκε ο Παράδεισος και εμείς αναλωθήκαμε να τον κυριεύσουμε με ό, τι άρρωστο ξέρναγε η αλαζονική κούφια καρκάλα μας...άντε κοπρίτες της ζωής, βρίστε Θεό και Παράδεισο και Δωρεά, και ψοφήστε....




Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ "ΚΑΙΓΕΤΑΙ" ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΟΙ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ
Το βόρειο ημισφαίριο ζει ένα καλοκαίρι κανονικού "ψησίματος" από την Αλγερία μέχρι την ...Αρκτική. Στην Βόρεια Αμερική, Αρκτική, Βόρεια Ευρώπη και Αφρική καταγράφονται ρεκόρ θερμοκρασιών και επιπτώσεων σε φυσικές καταστροφές.
Στη διάσημη για το κρύο και το χιόνι Σκανδιναβία, οι θερμοκρασίες έχουν ξεπεράσει τους 32°C και πάνω από 50 πυρκαγιές δασών εξαπλώνονται στη Σουηδία.
Στο Τορόντο του Καναδά θερμοκρασίες πάνω από 30°C κάνουν ρεκόρ επί 18 συνεχείς μέρες (μέχρι στιγμής) με δεκάδες νεκρούς.
Στην Ιαπωνία, όπου οι θερμοκρασίες έφθασαν πάνω από 40°C, ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται συνεχώς.
Ένας μετεωρολογικός σταθμός της Αλγερίας στην έρημο της Σαχάρας, σημείωσε θερμοκρασία 51,3°C, την υψηλότερη θερμοκρασία που σημειώθηκε ποτέ στην Αφρική.
Στην εικόνα: Μέση ημερήσια θερμοκρασία σήμερα Κυριακή 22.7.2018 στα 2m πάνω από την επιφάνεια (Climate Reanalyzer, Climate Change Institute, University of Maine, USA).
Η αλλαγή ενεργειακού μοντέλου και του συστήματος, που το στηρίζει, δεν είναι πλέον θέμα αποτροπής της κλιματικής αλλαγής, αλλά του να περισωθεί ότι μπορεί ακόμα να περισωθεί.
]]]

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2018

Τα ηλίθια λάικ των ηλίθιων ανθρώπων ενός ηλίθιου πολιτισμού

Η παγκόσμια πνευματική κενότητα είναι τόσο μεγάλη, και τόσο διαρκής, και τόσο προωθούμενη για τόσο πολλά χρόνια ώστε οι περισσότεροι άνθρωποι πλέον έχουν αποκτήσει ανοσία, η οποία -μετατρεπόμενη σε ανοησία- τους κάνει να αποδέχονται όλες τις βλακείες του διαδικτύου σαν φυσιολογικές.
Διαφορετικά πως αλλιώς θα έκαναν ένα εκατομμύριο «μου αρέσει» [συγγνώμη like ήθελα να πω] στην φωτογραφία της Καρντάσιαν επειδή φωτογραφήθηκε με ανοιχτά τα πόδια της;
Ή πως μια εικοσάχρονη, καλομαθημένη και μεγαλωμένη σα πούπουλα θα είχε ένα εκατομμύριο ακόλουθους που τρέχουν να παρακολουθήσουν το ίνδαλμά τους να κάνει τσαχπινιές;



aienaristeyein.com
Advertising.gr

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

Πρώτες στη διαφθορά η αστυνομία και η δικαιοσύνη στην Ελλάδα

Σύμφωνα με την έκθεση της διεθνούς οργάνωσης «Διεθνής Διαφάνεια», βελτιωμένη κατά 10 θέσεις στην παγκόσμια κατάταξη για τον Δείκτη Αντίληψης της Διαφθοράς του 2017 ήταν η θέση της Ελλάδας.
Ωστόσο, οι περισσότερες περιπτώσεις διαφθοράς αφορούν τις αστυνομικές αρχές.
Η έκθεση κάνει λόγο και για περιπτώσεις βίαιης συμπεριφοράς αστυνομικών.
Στις συνολικά 201 τέτοιες περιπτώσεις από το 2009 μέχρι το 2017, οι 65 αφορούν αδικήματα σε βάρος ημεδαπών και οι 136 σε βάρος αλλοδαπών.
Ο μεγαλύτερος αριθμός καταγγελιών και πληροφοριών για διαφθορά ήταν και για τον τομέα της δικαιοσύνης (246 από σύνολο 459).
Photo Menelaos Myrillas / SOOC
Συγκεκριμένα, η Ελλάδα από την 69η θέση που κατείχε το 2016, κατατάχθηκε στην 59η θέση για το 2017 επί συνόλου 168 χωρών, όπως αναφέρεται στην ετήσια έκθεση της Διεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων της Ελληνικής Αστυνομίας για το 2017.
Η εν λόγω μείωση αφορά την ύφεση του αριθμού των καταγγελιών (-8,5%) για περιπτώσεις διαφθοράς, αλλά και τη μείωση των δικογραφιών των Εσωτερικών Υποθέσεων (-15%).
Επιπλέον, μειώθηκε και ο αριθμός των προσώπων που συνελήφθησαν με την αυτόφωρη διαδικασία (-44%).
Η έκθεση, ωστόσο, αναφέρει ότι «η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει σήμερα τη χειρότερη κρίση στην ιστορία της και η αιτία για την κατάσταση αυτή βρίσκεται κυρίως στην εκτεταμένη διαφθορά σε μια σειρά τομέων της».
Τα στοιχεία αναφέρουν ότι από το 2014 παρατειρείται μεγάλη άνοδος στις καταγγελίες περί διαφθοράς.
Τη μερίδα του λέοντος στις καταγγελίες εις βάρος δημοσίων λειτουργών έχει το αστυνομικό προσωπικό (αστυνομικοί όλων των βαθμών και ειδικοί φρουροί), καθώς από τις 1.126 καταγγελίες, οι 703 (62%) αφορούσαν τη συγκεκριμένη κατηγορία.
Οι υπόλοιπες 244 (ποσοστό 22%) αναφέρονταν σε καταγγελίες κατά δημοσίων υπαλλήλων, 99 (9%) αφορούσαν ιδιώτες και 80 (ποσοστό 7%) αφορούσαν καταγγελίες/πληροφορίες για εγκλήματα στα οποία συμμετέχουν αστυνομικοί και δημόσιοι υπάλληλοι.
Για το δημόσιο τομέα γενικότερα, ο μεγαλύτερος αριθμός καταγγελιών και πληροφοριών για διαφθορά ήταν για τον τομέα της δικαιοσύνης (246 από σύνολο 459) και ακολουθούν οι υπηρεσίες ΟΤΑ (54), νοσοκομεία (33), υπουργεία (28), δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμοί (21), οικονομικές υπηρεσίες (17), Περιφέρειες (15), πυροσβεστική (9), στρατιωτικές υπηρεσίες (8), λιμενικό και εκπαιδευτικά ιδρύματα (από 7), τελωνειακές υπηρεσίες (5), ασφαλιστικά ταμεία (3), προξενικές αρχές και Βουλή (από 1), και άλλοι οργανισμοί (4).
Η Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων χειρίστηκε το 2017, 473 δικογραφίες, εκ των οποίων οι 284 αφορούσαν αστυνομικό προσωπικό.
Σε περιπτώσεις αυτόφωρης διαδικασίας, συνελήφθησαν το 2017 συνολικά 73 άτομα, από τα οποία οι 20 ήταν αστυνομικοί, οι 3 ειδικοί φρουροί, οι 19 δημόσιοι υπάλληλοι και οι 31 ιδιώτες.
Επιπροσθέτως, η έκθεση κάνει λόγο και για περιπτώσεις βίαιης συμπεριφοράς αστυνομικών.
Στις συνολικά 201 τέτοιες περιπτώσεις από το 2009 μέχρι το 2017, οι 65 αφορούν αδικήματα σε βάρος ημεδαπών και οι 136 σε βάρος αλλοδαπών.
Για τις περιπτώσεις των βασανιστηρίων, οι Εσωτερικές Υποθέσεις χειρίστηκαν 55 (39 σε βάρος αλλοδαπών και 16 σε βάρος ημεδαπών) το ίδιο διάστημα.
Τέλος, ασκήθηκαν συνολικά 164 ποινικές διώξεις για τις υποθέσεις που αφορούσαν ακραία αστυνομική συμπεριφορά αυτά τα 8 χρόνια.
«Η διαφθορά είναι ένα παγκόσμιο και πολυδιάστατο φαινόμενο το οποίο συναντάται σε όλες τις εποχές και σε όλα τα κράτη, ανεπτυγμένα και υπανάπτυκτα»ενώ «σε ακραίες περιπτώσεις, η διαφθορά υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους δημοκρατικούς θεσμούς και τις διαδικασίες» καταλήγει η έκθεση.

thepressproject.gr

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2018

Ο θάνατος ενός καϊκιού

Το ξύλο του καϊκιού που έσπαζε έβγαζε τριγμούς, σαν να είχε μέσα του πνοή
Ενα ακόμη παραδοσιακό καΐκι καταστρέφεται. (Φωτογραφίες: Αλεξία Τσαγκάρη) 
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΟΥΡΝΑΡΑ

Πέμπτη μεσημέρι, στην παραθαλάσσια περιοχή του Νέου Πύργου Ευβοίας.
Η σκηνή που έζησα είχε κάτι από εφιάλτη.
Ο ήλιος είχε φτάσει σχεδόν στη μέση του ουρανού και έκαιγε τιμωρητικά.
Δύο σκυλιά που βρίσκονταν δεμένα στον γειτονικό χώρο φύλαξης και επισκευής σκαφών γάβγιζαν συνέχεια.
Μπροστά μας, το καΐκι «Πάνος - Μαρία», φτιαγμένο το 1983, οκτώ μέτρα μήκος, στηριζόταν άχαρα στο έδαφος με τέσσερις κομμένους κορμούς δένδρων.
Είχε φτάσει η ώρα της εκτέλεσής του στη στεριά. Απέναντί του, ένας εκσκαφέας.
Ο οδηγός είχε ένα τσιγάρο στο στόμα και τα χέρια του στους μοχλούς.
Ο καπνός έβγαινε από τα στενά παράθυρα του οχήματος σαν χνώτο θηρίου.
Μόλις ο λιμενικός έδωσε το σήμα, ο χειριστής σήκωσε το «σφυρί», αυτόν τον σιδερένιο βραχίονα με τη χοντρή μύτη κομπρεσέρ.
Επιτέθηκε στο σκαρί με λύσσα.
Το ξύλο έβγαζε τριγμούς, σαν να σπας κόκαλα ζώου. Σαν να είχε μέσα του πνοή και φωνή.
Για μισή ώρα, έβλεπα το καΐκι να χάνει το όμορφο σχήμα του, να τρυπά και να σπάζει, να στενάζει.
Το σφυρί καθώς σηκωνόταν στον αέρα έπαιρνε μαζί και τα στραβόξυλα, το πέτσωμα.
Μαδέρια που ίπταντο στον αέρα και έπεφταν ξανά στο χώμα.
Δίπλα μου ήταν η κυρα-Μαρία, η σύζυγος του αλιέα Παναγιώτη Λιβανού, ιδιοκτήτη του καϊκιού. Ψάρευαν μαζί.
Ο άνδρας της, άρρωστος βαριά, δεν μπορούσε πια να συνεχίσει να δουλεύει, αποφάσισε να δώσει το σκαρί για σπάσιμο, να πάρει την αποζημίωση 83.000 ευρώ που του έδινε η Ευρωπαϊκή Ενωση.
Ποσό υπέρογκο.
Αν φτιαχνόταν το ίδιο σκαρί σήμερα θα κόστιζε συνολικά 40.000 ευρώ.

Βίντεο: Ο θάνατος ενός καϊκιού


Η κυρα-Μαρία έκλαιγε, είχε ένα χαρτομάντιλο στα χέρια.
Το κράταγε με τα πρησμένα της δάχτυλα από τις χειρωνακτικές δουλειές.
Κάθε τόσο σκούπιζε τα μάτια της μπροστά στο αποτρόπαιο αυτό θέαμα.
«Αν δεν είχε αρρωστήσει ο άντρας μου, δεν θα το κόβαμε.
Τρία παιδιά μας σπούδασε το καΐκι. Και φτιάξαμε κι ένα σπίτι. Ολα, χάρη σε αυτό...».
Κάθε τόσο ο λιμενικός φώναζε: «Οπα μάστορα!».
Πλησίαζε το καΐκι και υποδείκνυε στον χειριστή πού να χτυπήσει, πού να σπάσει, λες και αν το άφηνε μισοσκοτωμένο, μετά θα μπορούσε κάποιος να το επισκευάσει.
Επαιρνε φωτογραφίες-τεκμήρια.
Υστερα, ήρθε και μου είπε σχεδόν με ντροπή: «Είναι σαν να βλέπεις έναν άνθρωπο να πεθαίνει.
Αλλά τι να κάνω; Δουλειά μου είναι».
Ο αδελφός του ψαρά, Νίκος Λιβανός, έφερνε κάθε τόσο το χέρι του στο κούτελό του, σαν να μην ήθελε να το πιστέψει.
Ολα τα αδέλφια του –εκτός από εκείνον– πήραν την τέχνη του πατέρα τους και βγήκαν στη θάλασσα.
Ολοι είχαν καΐκια. Τώρα μετράνε ένα λιγότερο.
Ο Νίκος Λιβανός, πλάι στο διαλυμένο καΐκι.
Το έγκλημα τελείωσε γρήγορα. Η μάχη ήταν άνιση. Έμεινε ένα βουνό από ξύλα.
Ένα αγροτικό με δύο Ρομά, σταμάτησε δίπλα μας. Πλησίασαν να δουν αν είχε μείνει κάτι να πάρουν. Έφυγαν απογοητευμένοι.
Όλος ο μηχανολογικός εξοπλισμός είχε απομακρυνθεί πριν από την καταστροφή.
Στο τέλος, ο λιμενικός φώναξε την κυρα-Μαρία.
Πάνω στο καπό του υπηρεσιακού αυτοκινήτου υπέγραψαν το πιστοποιητικό «θανάτου».
«Η αποζημίωση, άμεσα», της είπε. Έφυγα με το στομάχι μου να με πονάει.
Εδώ και αρκετά χρόνια συντελείται μια πραγματική καταστροφή.
Στην προσπάθειά της να περιορίσει την υπεραλίευση στα ευρωπαϊκά ύδατα, η Ε.Ε. δίνει παχυλές αποζημιώσεις για να αποσυρθεί η άδεια ενός αλιευτικού σκαριού.
Ο αλιέας έχει την υποχρέωση να το καταστρέψει ολοσχερώς.
Καθώς όμως δεν υποχρεούται να παραδώσει και την προσωπική του επαγγελματική άδεια, μπορεί κάλλιστα με τα χρήματα που θα πάρει να αγοράσει ένα πλαστικό σκάφος και να συνεχίσει να ψαρεύει.
Συνεπώς ο αρχικός σκοπός, δηλαδή η προστασία των αλιευμάτων, δεν υπηρετείται, ενώ η Ελλάδα που είχε τον μεγαλύτερο στόλο παραδοσιακών αλιευτικών σκαφών καταστρέφει με αποτελεσματικότητα τη ναυτική της παράδοση χιλιάδων ετών.
Ο παραδοσιακός στόλος όλο και μειώνεται.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει στην «Κ» ο Σύνδεσμος Προστασίας Παραδοσιακών Σκαφών, από τα 14.500 ξύλινα σκάφη έχουν καταστραφεί, μέσα σε 20 χρόνια, τα 12.500.
Τώρα εκατοντάδες από αυτά θα έχουν τη μοίρα του «Πάνος - Μαρία», καθώς έχει εγκριθεί η καταστροφή τους.
Αν αυτό δεν είναι η κορύφωση της ελληνικής παράνοιας, τότε τι είναι;...

«Σελφίτιδα»: Ποζάρω, άρα υπάρχω

Ο πλανήτης βρίσκεται παγιδευμένος σε μια κατάσταση εφηβικής κρίσης, όπου ο απροκάλυπτος ναρκισσισμός και η ανάγκη για αποδοχή κυριαρχούν.
Stefan Sagmeister, Trying to look good limits my life, 2005.
Χρόνος ανάγνωσης: 6'
Αλίνα Χατζιδάκι


Τα παλιά, αλλά όχι αρχαία χρόνια, η ανερυθρίαστη αυτοπροβολή ήταν για τους καλούς τρόπους ό,τι τα κόκκινα λέιζερ για τις γάτες: κάτι αφόρητο.
Η διαρκής απαίτηση της προσοχής των άλλων χωρίς λόγο, χωρίς κριτήριο, χωρίς κάποιο –φαινομενικά έστω– αξιόλογο επίτευγμα που να δικαιολογεί το αυτο-πλασάρισμα ήταν ένας πολύ καλός λόγος για να εξοστρακιστεί κοινωνικά ο παραβάτης του savoir faire.
Ο ναρκισσισμός τότε αποτελούσε εξ ορισμού κουσούρι και όχι κάποιο σπουδαίο κατόρθωμα.
Με την είσοδο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην καθημερινότητα, οι κανόνες προφανώς ξαναγράφτηκαν και οι σέλφι είναι η καλύτερη απόδειξη γι’ αυτό.
Το 2013, το λεξικό της Οξφόρδης ανακήρυξε τη «selfie» ως τη λέξη της χρονιάς'Selfie' named by Oxford Dictionaries as word of 2013 | BBC και η Google ανακοίνωσεGoogle Photos: One year, 200 million users, and a whole lot of selfies | blog.google.com ότι μέσα σε ένα χρόνο 24 δισεκατομμύρια selfies ανέβηκαν στη σχετική εφαρμογή της.
Κι ενώ κάποιος θα μπορούσε να πει ότι πρόκειται για ένδειξη κοινωνικότητας και επικοινωνιακής διάθεσης, πολλοί θεωρούν ότι το φαινόμενο σχετίζεταιAre Selfies a Sign of Narcissism and Psychopathy? | Psychology Today με κάποιες πιο δυσλειτουργικές πτυχές του ψυχισμού του αυτο-μοντέλου, όπως η αυξημένη ανάγκη για προσοχή, ο εγωκεντρισμός, η μοναξιά και άλλα ζητήματα που δεν λύνονται με likes και ψηφιακές καρδούλες.
Εξού και κάποιοι πιστεύουν ότι ο πλανήτης πάσχει από «σελφίτιδαTake loads of selfies? You might have ‘Selfitis’ | Dazed & Confused».
Μήπως έχεις «σελφίτιδα»;
  • Οριακή 3 σέλφι/ημέρα αλλά δεν τις ποστάρεις
  • Οξεία 3 σέλφι/ημέρα και τις ποστάρεις
  • Χρόνια Παίρνεις ασταμάτητα σέλφι και ποστάρεις πάνω από 6/ημέρα
To 2014 κυκλοφόρησε η φήμη ότι η Αμερικάνικη Ψυχιατρική Εταιρεία χαρακτήριζε τη μανία με τις σέλφι ψυχική διαταραχή. Η είδηση αναπαράχθηκε μαζικά ακόμα και από σοβαρά Μέσα χωρίς καμία αμφισβήτηση, καθώς είναι λογικό να υποθέσει κανείς ότι ένας άνθρωπος που δημοσιεύει έξι φωτογραφίες του την ημέρα έχει άλυτα θεματάκια. ΑποδείχτηκεAmerican Psychiatric Association Classifies Taking of 'Selfies' as a Mental Disorder | Snopes ότι ήταν δημιούργημα μιας σατιρικής ιστοσελίδας, όμως όταν η σάτιρα περνάει ως είδηση χωρίς την παραμικρή αμφιβολία, προκύπτουν ερωτηματικά.
Αυτό σκέφτηκαν κάποια μέλη της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας που στα τέλη του 2017 δημοσίευσαν έρευνα«An Exploratory Study of BSelfitis^ and the Development of the Selfitis Behavior Scale» που υιοθετούσε τον όρο.

Οι Κάννες φέτος απαγόρευσαν τις «ασήμαντες» selfies στο κόκκινο χαλί.
Για όσους δεν συμμετέχουν ενεργά στο πανηγύρι της ακατάσχετης αυτοπροβολής, οι σέλφι είναι μια μάλλον αστεία, άνευ σημασίας υπόθεση.
Στην καλύτερη περίπτωση, μπορεί κανείς να διασκεδάσει με την απροκάλυπτη ματαιοδοξία του εθισμού στις αυτοπροσωπογραφίες, ειδικά όταν δεν συνοδεύεται από γονιδιακή ή αισθητική καλοτυχία.
Στη χειρότερη, μπορεί να ενοχληθεί από τις εγωκεντρικές προθέσεις και την αγένεια που συνομολογείται και απλά να διαγράψει αυτή την ενόχληση από το feed του.
Για τους νορμάλ φίλους των σέλφι, που θα ανεβάσουν μεν φωτογραφίες τους στα κοινωνικά δίκτυα αλλά δεν θα βομβαρδίσουν το timeline των φίλων τους με τριάντα διαφορετικές λήψεις κάθε εβδομάδα, είναι ένας υγιής τρόπος επικοινωνίας και κοινωνικοποίησης (κατά κανόνα απείρως πιο αποτελεσματικός από εκείνον που χρησιμοποιούν όσοι δημοσιεύουν γατάκια, τριαντάφυλλα και γλυκές καλημέρες-καληνύχτες).
Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που το παρακάνουν.
Ο νεαρός Ντάνι ΜπόουμανSelfie addict took TWO HUNDRED a day - and tried to kill himself when he couldn't take perfect photo | Τhe Mirror έγινε πρωτοσέλιδο ως ο πρώτος εθισμένος στις σέλφι Βρετανός.
Ο Μπόουμαν, σπαταλούσε δέκα ώρες την ημέρα τραβώντας φωτογραφίες τον εαυτό του με το iΡhone και μετά από εντατικό φιλτράρισμα και ρετούς ανέβαζε περίπου 200 από αυτές.
Κλείστηκε στο σπίτι του για έξι μήνες, σταμάτησε το σχολείο στα 16 κι έχασε 15 κιλά προκειμένου να βελτιώσει την εικόνα του (για να βγάλει φωτογραφίες).
Μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας, εξήγησε: «Προσπαθούσα συνέχεια να βγάλω την τέλεια σέλφι και όταν συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ, ήθελα να πεθάνω.
Έχασα τους φίλους μου, την μόρφωσή μου, την υγεία μου και παρά λίγο τη ζωή μου».
Ακροβατώντας μεταξύ τραγικού και κωμικού, το τέλος της ιστορίας του Μπόουμαν γράφτηκε στο νοσοκομείο όπου νοσηλεύτηκε και η θεραπεία “απεξάρτησής” του ξεκίνησε με το να του στερούν το τηλέφωνο σταδιακά, ξεκινώντας από δέκα λεπτά την ημέρα.
Ο Μπόουμαν είχε ξεκινήσει τις σέλφι στα 15 και υπέφερε όταν οι φίλοι του σχολίαζαν αρνητικά την εμφάνισή του, ενώ στην κατάρρευσή του έπαιξε ρόλο και η απόρριψη ενός πρακτορείου όταν προσπάθησε να γίνει μοντέλο. Γιατί φυσικά ήθελε να γίνει μοντέλο.
Όπως σε όλη την υπόλοιπη ψηφιακή μας ζωή, έτσι και στις σέλφι η εικόνα φιλτράρεται και ωραιοποιείται για να ανταποκριθεί σε ιδεώδη που δύσκολα κατακτώνται και σχεδόν ποτέ δεν είναι 100% αληθινά, ακόμα κι αν (ή καλύτερα ειδικά όταν) πρόκειται για πρωταθλητές του είδους, όπως η Κιμ Καρντάσιαν ή οι άπειρες διασημότητες του instagram με ταλέντο στη ματαιοδοξία και το ρετούς. Η Γαλλίδα ψυχαναλύτρια και φιλόσοφος Έλσα Γκοντάρ, που έγραψε το βιβλίο Je selfie donc je suisΣτο amazon (Βγάζω σέλφι άρα υπάρχω), αναφέρεται στη διαφοράWe take 1 million selfies every day - but what are they doing to our brains? | Τhe Telegraphτης εικόνας στην πραγματική ζωή και της εικόνας μέσα από την οθόνη του smartphone και βρίσκει ανησυχητικό το φαινόμενο να είναι περισσότερο αρεστή η τελευταία, όπου η τελειότητα επιτυγχάνεται χωρίς να χρειαστεί να κάνει κάποιος απολύτως τίποτα, ούτε καν να βγει από το σπίτι του. Σημειώνει εύστοχα ότι η κοινωνία βρίσκεται παγιδευμένη σε μια κατάσταση εφηβικής κρίσης, όπου προφανώς ο απροκάλυπτος ναρκισσισμός και η ανάγκη για αποδοχή είναι αναμενόμενα, αλλά σε μεγαλύτερες ηλικίες είναι ανησυχητικά και, για τους λιγότερο ευαίσθητους, απλά ενοχλητικά.
Ένα νέο βίντεο των Erin Brethauer και Tim Hussin από τη σειρά ObsessionsΗ σειρά Οbsessions του New Yorker του New Yorker θέτει αυτό το σύμβολο του μιλένιαλ ναρκισισμού στο πλαίσιο μιας μεγαλύτερης πολιτιστικής ιστορίας.
Ο Will Storr, συγγραφέας του Selfie: How We Became So Self-Obsessed and What It’s Doing to UsΣτο amazon, εντοπίζει τις αρχές της κουλτούρας των selfies στο κίνημα αυτοπεποίθησης των τελών των ’80s και αρχών ’90s: «Τον κόσμο κυρίευσε αυτή τη τρελή ιδέα ότι για να απελευθερωθούμε από όλα μας τα κοινωνικά προβλήματα, από την χρήση ναρκωτικών έως την ενδοοικογενειακή βία, αρκεί να πιστέψουμε ότι είμαστε ξεχωριστοί και καταπληκτικοί».
Μια τάση που βρήκε ακραία εφαρμογή πάνω στους μιλένιαλς.
Η καθηγήτρια ψυχολογίας Jean Twenge, πάνω στο βιβλίο iGenΣτο amazon της οποίας βασίστηκε το viral άρθρο «Κατέστρεψαν τα smartphones μια ολόκληρη γενιά;Have Smartphones Destroyed a Generation? | The Atlantic» του Atlantic, πιστεύει ότι οι «μιλένιαλ μεγάλωσαν με γονείς που υπερτόνισαν τις έννοιες της αυτοπεποίθησης και ευτυχίας σε μια εποχή αποκεντρωμένης εξουσίας, άβαταρ και ριάλιτι τηλεόρασης.
Τώρα εκείνοι πρέπει να χαμηλώσουν τις προσδοκίες τους και να περάσουν ένα λαμπερό φίλτρο στα αυτοπορτρέτα τους προκειμένου να καταφέρουν να λειτουργήσουν ως ενήλικες».



Τα κάθε λογής beautifiers (ομορφοποιητές, σε ελεύθερη μετάφραση) με τα οποία είναι εξοπλισμένα σχεδόν όλα τα κινητά, δεν βοηθούν την κατάσταση σε ό,τι αφορά στη σουρεαλιστική εικόνα που σχηματίζει κάποιος για την εμφάνισή του από τις σέλφι και όχι από τον παλιό καλό καθρέφτη. Στην πραγματική ζωή, όπου είσαι αναγκασμένος να κυκλοφορείς χωρίς φίλτρο, η απογοήτευση είναι δεδομένη, αφού τα δεκάδες ψηφιακά likes δεν μετουσιώνονται σε τίποτα απολύτως –κι αν λάβει κανείς υπόψη ότι μπαράζ από σέλφι κάνουν συνήθως άνθρωποι που έχουν ανάγκη θαυμασμό και αποδοχή, είναι μάλλον μπούμερανγκ.
Η σέλφι που ανέβασε η Κιμ Καρντάσιαν την εποχή που το instagram είχε πια συνεπάρει η Μέγκαν Μαρκλ.
Το πόσο σοβαρά παίρνουν ορισμένοι το ζήτημα της τέλειας σέλφι φαίνεται κωμικό, αλλά έχει και προεκτάσεις που ξεπερνούν τον ορισμό της τραγωδίας. Μέσα σε μόλις δύο χρόνια, από το Μάρτιο του 2014 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2017, 127 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να βγάλουν μια καλή φωτογραφία του εαυτού τους, που εξελίχθηκε σε killfieDeaths while taking selfies, ‘killfies,’ are on the rise | Βοston Globe.
Τρία τέταρτα εξ αυτών ήταν κάτω των 29 ετών και οι περισσότεροι σκοτώθηκαν πέφτοντας από μεγάλο ύψος, όπου ήθελαν να ποζάρουν χωρίς να υπολογίσουν τον κίνδυνο.
Ενδεικτικά, ένα ζευγάρι Πολωνών έπεσε στον ΑτλαντικόPolish couple fall off cliff and die while taking selfies | The Washington Post από έναν γκρεμό στην Πορτογαλία μπροστά στα δύο παιδιά του. Δύο άτομα σκοτώθηκανPilot taking 'selfies' before fatal Colorado crash: report | Reuters όταν το μικρό αεροσκάφος στο οποίο επέβαιναν συνετρίβη επειδή ο ένας από αυτούς ήταν ο πιλότος και έβγαζε σέλφι.
Στη Ρωσία δυο νεαροί έχασαν τη ζωή τους όταν πόζαραν χαμογελαστοί πριν τραβήξουν την περόνη μιας χειροβομβίδας που φυσικά εξερράγη.
Η πλήρης λίσταList of selfie-related injuries and deaths είναι μακριά και καταθλιπτική και θα μεγαλώνει όσο υπάρχουν ανόητοι άνθρωποι που θα βάζουν μια ετικέτα σαν το #drivingselfie και μερικά likes πάνω από την κοινή λογική.

Σίγουρα, οι σέλφι ως κοινωνικό φαινόμενο δεν είναι θανάσιμος κίνδυνος, αλλά μάλλον μια ακόμα εκδήλωση της “κουλτούρας του ΕγώMe! Me! Me! Are we living through a narcissism epidemic? | The Guardian”, που ευνοεί το ναρκισσισμό, τη ματαιοδοξία, την ανάγωγη υπερέκθεση και αυτοαναφορικότητα.
Και μερικές φορές, ο εθισμός στον αγώνα του να τραβήξει κανείς την προσοχή στην εικόνα του, οδηγεί σε εντυπωσιακά βατερλό κριτικής σκέψης.
Όπως στην περίπτωση της έφηβης Μπριάνα ΜίτσελAuschwitz Selfie Teen: "I Don’t Think I Would Do Anything Differently" | Gawker που δημοσίευσε μια φωτογραφία της όπου ποζάρει χαμογελαστή στο Άουσβιτς και με ένα επίσης χαμογελαστό emoji για όποιον δεν κατάλαβε τη χαρά της, και δήλωσε πως δεν το μετανιώνει καθόλου.
Στη λίστα με τις πιο ανάρμοστες σέλφιUpdated: 21 most inappropriate selfies the internet has ever seen, from Kim K's arse to plane hijackings | Digital Spy θα δει κανείς από εφήβους σε κηδείες, τουρίστες σε μέρη όπου έγιναν τρομοκρατικέςThe worst places to take a selfie | Τhe Telegraph επιθέσεις, επιβάτες αεροσκάφους εν μέσω αεροπειρατείας, στην επιμνημόσυνη δέηση για το Νέλσον Μαντέλα.
Παράλληλα, στις αρχές του 2017 μια γυναίκα κατέστρεψε τέχνη αξίας $200.000Selfie Domino προσπαθώντας να βγάλει την τέλεια σέλφι, και σε μια άλλη περίπτωση προκλήθηκε ζημιά $800.000 σε έργο της Γιαγιόι ΚουσάμαYayoi Kusama pumpkin damaged by person taking a selfie | Dazed and Confusedπάλι για τον ίδιο λόγο.
Για τους περισσότερους ενήλικες, ο εθισμός κάποιου στις σέλφι δεν δημιουργεί τίποτα περισσότερο από ένα τεράστιο βαρετό άλμπουμ από φωτογραφίες που κανείς δεν θέλει πραγματικά να δει, όμως, ιδιαίτερα μεταξύ ενηλίκων, ειδική μνεία αξίζει σε όσους δημοσιεύουν συχνά σέλφι τους διαφημίζοντας προϊόντα, χωρίς να είναι η Κάιλι Τζένερ.
Αυτό το άγαρμπο μάρκετινγκ μετατρέπει ουσιαστικά τους φίλους σε πελάτες, αλλά ανταμείβεται συνήθως από ελάχιστα likes, καθώς το facebook, για παράδειγμα, παρέχει τη δυνατότητα να παραμείνεις φίλος με κάποιον χωρίς να βλέπεις ποτέ τις δημοσιεύσεις του που είναι πιο εμπορικές απ’ όσο η ευγένεια επιτρέπει.
Όμως η ετικέτα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι μια τελείως διαφορετική υπόθεση, ως επί το πλείστον χαμένη.


Αλίνα Χατζιδάκι

Εργάζεται στα περιοδικά από το 1994 και σε ψηφιακά μέσα, websites και applications, τα τελευταία χρόνια.
Μεταξύ άλλων έχει υπογράψει άρθρα στο Nitro, Marie Claire και Cosmopolitan, στο οποίο υπήρξε διευθύντρια σύνταξης.



Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

Αστυπάλαια: Πέντε χρόνια έρευνας στο Βαθύ


Η αποτύπωση από τους αρχαιολόγους γίνεται στην ανατολή ή στη δύση του ηλίου, όταν το φως πέφτει πλάγια στα πολύ ρηχά αυτά μοτίβα. Οι εντυπωσιακές βραχογραφίες που χρονολογούνται στην 3η χιλιετία π.Χ., μαζί με άλλα ευρήματα από την αρχαιολογική έρευνα στο Βαθύ της Αστυπάλαιας, αποτελούν το θέμα επιστημονικής ημερίδας.

ΓΙΩΤΑ ΣΥΚΚΑ


Η έκθεσή τους στην αλμύρα της θάλασσας δεν σου επιτρέπει να τις διακρίνεις καθαρά, ούτε οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.
Οι αρχαιολόγοι που ερευνούν εδώ και πέντε χρόνια στο Βαθύ της Αστυπάλαιας, τρέχουν από τις 5.30 το πρωί να προλάβουν την ανατολή του ηλίου, για να εντοπίσουν στις επιφάνειες των δολομιτικών ασβεστολίθων του ακρωτηρίου τις χαραγμένες βραχογραφίες.
Σε τρεις διαμορφωμένες ατραπούς που κατέληγαν σε πυλίδες εισόδου προς την πρωτοκυκλαδική ακρόπολη.
Παραστάσεις πλοίων μήκους έως 70 εκατοστών και σπειρών που επαναλαμβάνονταν στα βράχια, μάλιστα σε κομβικά σημεία στην ακρόπολη, απεικονίζοντας στόλους από καράβια.
Ενας εικονιστικός κώδικας για να δείξουν στον εχθρό ότι ο τόπος τους είναι ναυτική επικράτεια.
Οι βραχογραφίες με τα πολύκωπα πλοία, που χρονολογούνται στην 3η χιλιετία π.Χ., εντοπίστηκαν κατά την εντατική επιφανειακή έρευνα στο Βαθύ της Αστυπάλαιας.
Η ιστορία τους είναι εντυπωσιακή όπως και των 9 εγχυτρισμών βρεφών που βρέθηκαν σε δύο ορθογώνιες κατασκευές της ακτής του ακρωτηρίου, στη μια περίπτωση επάνω σε λιθόστρωτο και στην άλλη επάνω σε εντυπωσιακό βοτσαλωτό από μικρά θαλάσσια βότσαλα.
Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί αύριο και θα αποτελείται από μία πρωινή και μία απογευματινή συνεδρίαση.
Οι επισκέπτες του νησιού μαθαίνουν για όλα αυτά σε μια φωτογραφική έκθεση που λειτουργεί εδώ και τρία χρόνια σε ανακαινισμένο ανεμόμυλο της Χώρας.
Η έκθεση φωτίζει τις αρχαιολογικές έρευνες οι οποίες διεξάγονται στο δύσβατο Βαθύ από την εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία και χρηματοδοτούνται από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, τη Γενική Γραμματεία Αιγαίου και τον Αθανάσιο Μαρτίνο.
Ομως αύριο Σάββατο (14/7) στη Χώρα πραγματοποιείται μια ενδιαφέρουσα επιστημονική ημερίδα για τα «Πέντε χρόνια έρευνας σε ένα διαχρονικό παλίμψηστο του Αιγαίου», στην οποία συναντιούνται εξαιρετικοί επιστήμονες.
Στην πρωινή συνεδρίαση οι συνεργάτες της ανασκαφής στο Βαθύ θα παρουσιάσουν τα δεδομένα της διεπιστημονικής έρευνας στην ομώνυμη χερσόνησο και θα αναδείξουν τη σημασία μιας θέσης-παλίμψηστου του νησιωτικού Αιγαίου, με «ανθρώπων έργα» από τη Νεολιθική έως τη Βυζαντινή εποχή.
Στην εσπερινή, ειδικοί επιστήμονες θα μιλήσουν για πτυχές της αρχαιολογίας και της διαχρονικής ιστορίας της Αστυπάλαιας.
Η ημερίδα διοργανώνεται στη Ροδιά του Κάστρου, σε συνεργασία με τον Δήμο Αστυπάλαιας και χορηγό την Attica Group-Blue Star Ferries.
Εχει τεθεί υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου.
Για τους 9 εγχυτρισμούς βρεφών, ο Ανδρέας Βλαχόπουλος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και διευθυντής ανασκαφής στο Βαθύ Αστυπάλαιας, μας εξηγεί: «Τα τοποθετούσαν με τάξη, το ένα δίπλα στο άλλο, το ένα με ύφασμα στον κολοβό πυθμένα του αγγείου. Η κτέριση των βρεφών με μικρογραφικά εργαλεία (λεπίδες οψιανού, ξέστρα κ.λπ.) και σε μια περίπτωση με λίθινη χάντρα, αλλά και του άμεσου περιβάλλοντος με κοχύλια (πορφύρες, κώνους κ.λπ.) δείχνει ένα τελετουργικό σύνθετο, που περιελάμβανε πυρές με καρπούς (σταφύλι, σιτάρι, αμύγδαλα, κριθάρι, φακή, ελιές) και κατανάλωση κρέατος αιγοπροβάτων, δηλαδή προσφορές φαγητού στα νεκρά παιδιά ή επιτόπια κατανάλωση (επιτάφια γεύματα) από τους συγγενείς».
Εικόνα από τους εγχυτρισμούς που χρονολογούνται μεταξύ 3200-2800 π.Χ
Τονίζει επίσης πως το πλέον αινιγματικό σημείο είναι οι ορθογώνιες κατασκευές των εγχυτρισμών. «Εάν πρόκειται για οικίες τότε οι εγχυτρισμοί γίνονταν στα δάπεδα των σπιτιών, κάτι όχι άγνωστο στο Αιγαίο και την Ανατολή, αλλά δύσκολο να ερμηνευθεί λόγω του αριθμού των βρεφών (τα μισά αγγεία περιείχαν δύο βρέφη) αλλά κυρίως λόγω του σύνθετου τρόπου κτέρισής τους. Επιπλέον, τα κτίρια αυτά έχουν τη μορφή περιβόλου, στο ίδιο ύψος, ενώ εάν ήταν οικίες το υλικό της ανωδομής τους θα βρισκόταν να έχει καταπλακώσει τα αγγεία (που επιπλέον έπρεπε να βρίσκονται κάτω από τα δάπεδα)». Αυτά αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο οι περίβολοι αυτοί να ήταν σκόπιμα κτισμένοι για να δεχτούν βρεφικές ταφές.
Οι βραχογραφίες είναι ένα ακόμη μεγάλο κεφάλαιο στο Βαθύ.
Υπάρχουν σχεδόν παντού στα έργα της ακρόπολης και έχουν μοναδική ποικιλία μοτίβων «που είτε αποδίδουν τα εμβληματικά αντικείμενα κύρους της νησιωτικής κοινότητας (όπλα, πλοία) είτε τις θρησκευτικές / μεταφυσικές αγωνίες των πρώιμων κοινωνιών του Αιγαίου, όπως δείχνουν οι κάθε λογής σπείρες που έχουν χαραχτεί παντού στο γυμνό από βλάστηση νησί».

kathimerini.gr