ΟΥ Οχι ΤΙ κάτι ΔΑΝΟΣ εκ της γής
Απόψεις που πηγάζουν από την άλλη άγνωστη πλευρά
ΑΒΑ(ήβη)+ΤΑΡ(τάρταρα) <> ΒΙΟΣ(ζωή)+ΑΔΑΣ(άδης)
Aιώνια εναλλαγή, στην βιολογική αρμονία
Η άλλη θέση στην καθημερινότητα, τό επέκεινα, ή αλήθεια της φαντασίας.
Βουτιά στόν άπειρο και άυλο κόσμο τών ιδεών.
Υποβάθμιση του χρήματος (χξς') σε μέσο εξυπηρέτησης και όχι υπέρτατη ανάγκη.
Ατυχώς ονομάσθηκε Χρήμα (ότι χρειαζόμαστε)
και Νόμισμα (ότι θεσπίσθηκε σαν αξία)
Εξαπατήσαμε τό είναι μας, και Εκπέσαμε.

Επικοινωνία: utidanos@gmail.com

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Ποιος παραπλανεί ποιον

Σκίτσο του Πάνου Μαραγκού
Προσερχόμενος σε κάποια προσυνεδριακή θεατρική παράσταση τουΣυ.Ριζ.Α. στη Θεσσαλονίκη, ο υπουργός ανύπαρκτης ανάπτυξης, κ. Σταθάκης, υπογράμμισε, σύμφωνα με το ΑΠΕ (αν μπορούμε πλέον να εμπιστευόμαστε το Αθηναϊκό Πρακτορείο ), τα εξής: «Ο κώδικας δεοντολογίας που φτιάξαμε κυβέρνηση και Τράπεζα της Ελλάδος λέει ρητά ότι η επαναγορά δανείων είναι δυνατή και σε τιμή κάτω από την ονομαστική αξία. […]
Μετά τη διαπραγμάτευση (σ.σ. sic) που κάναμε ισχύουν τα εξής:Πριν πουλήσει το δάνειο η Τράπεζα είναι υποχρεωμένη να κάνει προσφορά στον δανειολήπτη τους προηγούμενους δώδεκα μήνες.[…] Νομίζω ότι οποιαδήποτε άλλη συζήτηση είναι μάλλον παραπλανητική».
Αυτά είπε ο κ. υπουργός, παρόλο που οι σύνδικοι της ελληνικής πτωχευτικής διαδικασίας, ισχυρίζονται εντελώς διαφορετικά.
Είναι πάντως εξαιρετικά περίεργο το γεγονός, ότι τόσον καιρό, στα δελτία ειδήσεων ή στα κοινωνικά δίκτυα που ξεροσταλιάζουμε εμείς οι επίδοξοι δημοσιολόγοι, δεν ακούστηκε μία, αλλά ούτε μία, περίπτωση δανειολήπτη σε καθυστέρηση, στον οποίο να προτάθηκε από την τράπεζα, η εξαγορά του δανείου του, σε τιμή χαμηλότερη από την ονομαστική του αξία.
Εν τω μεταξύ, ο καιρός περνά και όλοι εμείς οι κινδυνολόγοι, φοβόμαστε ότι πλησιάζει η στιγμή που, από εκεί που λέγαμε «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», θα βρεθούμε με τα κατασχετήρια στα χέρια, ζώντας ισπανικό νταβαντούρι, εις πανικό.
Αυτό, διότι, αντίθετα από τις διαβεβαιώσεις, διαβάζουμε για την κολιγιά του εξαδέλφου Τσακαλώτου, με την PricewaterhouseCoopers. Ποια είναι η PricewaterhouseCoopers, αν δεν ξέρετε τα κατορθώματά της, θα πρέπει να γκουγκλάρετε, αν θέλετε να φρίξετε.
Αυτό που μπορούμε να θυμηθούμε πρόχειρα για την καλή εταιρεία, είναι ότι σ’ αυτήν βάσισε την καριέρα της, η καλή μας φίλη, η Κάτια. Ποιος, αλήθεια, μπορεί να ξεχάσει την Κάτια;
Αλλά ειδικότερα για τα ενυπόθηκα δάνεια, μιας και μιλάμε τώρα για το κεραμίδι που έχει ο καθένας μας πάνω από το κεφάλι του, και το θέμα είναι εξαιρετικά σοβαρό, το μόνο που έχει να συμπληρώσει κανείς για την περίφημη PricewaterhouseCoopers, είναι ότι πριν λίγες εβδομάδες συμβιβάστηκε με τις αμερικανικές αρχές, αποδεχόμενη πρόστιμο πεντέμισι δισεκατομμυρίων δολαρίων, επειδή σφύριζε αδιάφορα στα καμώματα των υπαίτιων πελατών της, για την αμερικανική στεγαστική κρίση. Δεν ξεχνιούνται εύκολα οι εικόνες των Αμερικανών να ζουν ακόμα και σήμερασε αντίσκηνα, από την “αμέλεια” της καλής εταιρείας.
Οι εκπρόσωποί της, μάλιστα, δήλωσαν ικανοποιημένοι από την κατάληξη του εν λόγω συμβιβασμού και την επιβολή αυτού του κολοσσιαίου προστίμου, οπότε μπορεί να καταλάβει κανείς, τι αρπάξανε κι οι ίδιοι, για τις ελεγκτικές τους παρασπονδίες, ώστε να δηλώνουν ευχαριστημένοι.
Με τέτοια υποκείμενα -δεν είναι μόνο η Κάτια- έκανε συνεταιριλίκι ο καλός εξάδελφος Τσακαλώτος∙ καλό κουμάσι, θα είναι κι αυτός.
Να ήταν όμως μόνο αυτός, καημός δεν ήταν. Εν τω μεταξύ, τα σούρτα-φέρτα των πλιατσικολόγων, hedge funds, τα λένε για ξεκάρφωμα, από την εποχή των προηγούμενων ολετήρων ακόμα, ξερογλείφονται και τώρα δείχνουν να είναιπερισσότερο έτοιμοι από ποτέ.
Αντίθετα, λοιπόν, με την άκρα του τάφου σιωπή σχετικά με τις περιβόητες προσφορές των τραπεζών στους δανειολήπτες, για την επαναγορά των δανείων τους υπό το άρτιο, η ειδησιογραφία βρίθει από σχετικά δημοσιεύματα για το κούρνιασμα των κορακιών πάνω στην Ψωροκώσταινα που πνέει τα λοίσθια.
Αν κάποιος προσπαθεί να μας παραπλανήσει, λοιπόν, είναι μάλλον ο ίδιος ο κ. υπουργός της ανύπαρκτης ανάπτυξης, θα συμπαίρενε κανείς.
Διότι, βέβαια, αν είχε στο νου του την ανάπτυξη, ο κ. υπουργός, άλλα θα έπραττε.
Αντίθετα, όμως, συναγελάζεται με τον κεντρικό τραπεζίτη, ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, είναι μεταξύ πολλών άλλων θλιβερών και τρισάθλιων, υπόλογος και για την εν ψυχρώ εκτελεστή της Αγροτικής Τράπεζας, και της χαριστικής παραχώρησης των υποθηκών του χαρτοφυλακίου της. Περιουσιακά στοιχεία που αποτελούν τον πυρήνα της παραγωγικής ανασυγκρότησης και που τώρα ξεπουλιούνται κι αυτές, κομμάτι-κομμάτι και μπιρ παρά, παράλληλα με τα σπίτια μας.
Ολόκληρη η ευθύνη, είναι του άπραγου κ. υπουργού της ανύπαρκτης ανάπτυξης, της ολέθριας κυβέρνησής του, η οποία ουδέποτε εγκάλεσε τον κ. Διοικητή, για τις πράξεις και τις παραλείψεις του.
Ποιος προσπαθεί να παραπλανήσει ποιον, είναι λοιπόν φαεινότερο κι απ’ τον ελληνικό ήλιο, κ. υπουργέ μου, της ανύπαρκτης ανάπτυξης.
Πηγή: Qui tacet, consentit! (Ο σιωπών, δοκεί συναινείν)

Alexandros Raskolnick
All Work And No Play, Makes Raskolnick a Dull Boy.

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Στις 30 Σεπτεμβρίου συνεδριάζει το Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου για τα Αιολικά Πάρκα στη Μάνη


Στις 30 Σεπτεμβρίου 2016 θα συζητηθεί από το Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου το εξής θέμα:
«Γνωμοδότηση επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου «Αιολικοί Σταθμοί Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) συνολικής ισχύος 55.3 MW στ ις θέσεις «Μακρυλάκκωμα» και «Προφήτης Ηλίας» ΠΕ Λακωνίας των εταιρειών ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΜΑΚΡΥΛΑΚΚΩΜΑ ΑΕ & ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΑΓΙΑΣ ΑΕ».(εξ “αναβολης)

Το παραπάνω θέμα έχει συμπεριληφθέι ως 2ο θέμα της ημερήσιας διάταξης των θεμάτων.
Όπως έχουμε προαναφέρει σε προηγούμενο άρθρο μας σχετικά με το παραπάνω θέμα αναμένουμε τις εξελίξεις του θέματος αυτού.
Περί τίνος ακριβώς πρόκειται...

Δείτε τη σχετική πρόσκληση: ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ Περιφ. Συμβ. 30-9-2016

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Paralympics Games

Να συμμετέχει κανείς ανάπηρος ή να μη συμμετέχει;
Ιδού η απορία!
Χωρισμένοι σε δυο στρατόπεδα ξανά και στη μέση αυτοί που σκάπτουν τα χαρακώματα, οι έμποροι των ιδεών.
Είναι πολλά τα λεφτά «Άρη», σε αντιδιαστολή με τα μυαλά.
Έχει σημασία ο χρόνος που επέλεξε ο Σώρρας να σχολιάσει.
Μάλλον δεν πούλαγαν όσο έπρεπε και χρειάστηκαν μια χείρα βοηθείας.
Τύποι σαν αυτόν, είναι τσουτσέκια ιεχωβάδες που παριστάνουν τους «ελληναράδες» με σκοπό να εγείρουν το αντισυναίσθημα που θέλουν να προπαγανδίσουν για να προβοκάρουν τη μάζα.
Οι Ολυμπιακοί αγώνες δεν έχουν καμία σχέση με το πανηγύρι των εβραίων εμπόρων που έχουν στήσει στο πνεύμα του, επειδή πουλάει, και πουλάει τρελά!
Βέβαια εάν δεν υπήρχαν ηλίθιοι καταναλωτές κανένα προϊόν δεν θα πούλαγε.
Οι Παραολυμπιακοί είναι ένα νέο προϊόν εκμετάλλευσης.
Ο κάθε Σώρρας παίζει το ρόλο του. Στην προκειμένη περίπτωση είναι να εγείρει το συναίσθημα της μάζας υπέρ του ισότιμου δικαιώματος των αναπήρων να συμμετέχουν στο εμπορικό πανηγύρι με σκοπό να διαφημίσουν το νέο προϊόν στα «ράφια» και να δημιουργήσουν φίλαθλο αγοραστικό κοινό. Δεν θα μιλήσω για το Ολυμπιακό Πνεύμα, θα μιλήσω για το πως ακριβώς στήνονται οι Παραολυμπιακοί Αγώνες, ένα θέμα που το γνωρίζω από μέσα.
Για να συμμετάσχεις θα πρέπει να έχεις βαριά αναπηρία ούτως ώστε να προκαλέσεις το συναίσθημα που θα εξαγοράσουν οι έμποροι, για να πουλήσουν στους καταναλωτές συναισθημάτων.
Επίσης τα αναβολικά δεν υστερούν σε κατανάλωση σε σχέση με τους Ολυμπιακούς.
Άλλωστε τα αναβολικά είναι το περιτύλιγμα του προϊόντος που θα σε δελεάσει να αγοράσεις το εμπόρευμα.
Οι επιδόσεις στους Παραολυμπιακούς έρχονται σε δεύτερη μοίρα, το ζητούμενο είναι η πρόκληση συναισθήματος.
Ένας καθαρός νους ήταν ικανός να διακρίνει τα σύννεφα που «μάζεψε» ο Σώρρας.
Νεροποντές συναισθημάτων και η μάζα ως συνήθως δεν είχε ομπρέλα.
Δε γνωρίζουν προφανώς ότι και οι πρωτόγονοι είχαν αισθήματα, μυαλό δεν είχαν, το απέκτησαν πολύ αργότερα ελάχιστοι.
Πώς να το πω δίχως να τους προσβάλλω;
Το συναίσθημα φανερώνει αδυναμία σκέψης!
Και για όσους δεν κατάλαβαν (είμαι σίγουρος) όταν κάποιοι καταφέρονται εναντίον των λαθρομεταναστών, των πούστηδων ή των αναπήρων παράδειγμα, δεν σημαίνει ότι σκέφτονται.
Με το συναίσθημα λειτουργούν κι αυτοί.
Κάποτε οι άνθρωποι δεν είχαν χρόνο να σκεφτούν γιατί αγωνίζονταν ολημερίς για επιβίωση.
Και σήμερα δεν έχουν χρόνο γιατί διασκεδάζουν ποικιλοτρόπως.
Ας ρίξουν μια ματιά στο λεξικό τι σημαίνει διασκέδαση (διαδίκτυο, τηλεόραση, βιβλία, κινηματογράφοι, συναυλίες, μπουζούκια, ταβέρνες, καφεποτεία, παραστάσεις, πανηγύρια, κοκ, δηλαδή δράσεις που είναι απών ο στοχασμός).
Ο κόσμος θαρρεί πως με την συζήτηση και με το διάβασμα έρχεται η σοφία.
Λάθος, έτσι αποκτιέται η γνώση.
Άλλο γνώση όμως κι άλλο σκέψη, το ένα δεν προϋποθέτει το άλλο.
Σκέψη είναι κάτι πιο πολύπλοκο, απαιτεί χρόνο και ανάλυση, κάτι ανέφικτο στην ιστορία της ανθρώπινης αντίληψης.
Rory Gas

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Περί τίνος ακριβώς πρόκειται...Για το θέμα των αιολικών στη Μάνη.

Σχετικά με το Περιφερειακό Συμβούλιο σήμερα 19 Σεπτεμβρίου στην Τρίπολη. 
Ποιο είναι το θέμα:
Η γνωμοδότηση του Περιφ. Συμβ. Σχετικά με την εκ μέρους των εταιρειών ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΜΑΚΡΥΛΑΚΚΩΜΑ ΑΕ; ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΑΓΙΑΣ ΑΕ». τροποποίηση της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου «Αιολικοί Σταθμοί Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) συνολικής ισχύος 55.3 MW στις θέσεις «Μακρυλάκκωμα» και «Προφήτης Ηλίας» ΠΕ Λακωνίας των εταιρειών ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΜΑΚΡΥΛΑΚΚΩΜΑ ΑΕ; ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΑΓΙΑΣ ΑΕ.

Τι σημαίνει αυτό:
Όπως και το θέμα αναφέρει, πρόκειται για γνωμοδότηση και όχι για έγκριση.
Η έγκριση -ή όχι της τροποποιητικής μελέτης γίνεται από το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.
Πρόκειται λοιπόν για μια δευτερεύουσα διαδικασία χωρίς ιδιαίτερη σημασία;
Σε πρακτικό επίπεδο μάλλον ναι. Η αποφασιστική μάχη θα διεξαχθεί αλλού.
Σημειωτέο ότι το Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου είχε γνωμοδοτήσει το 2012 υπέρ της εγκατάστασης των βιομηχανικού τύπου ανεμογεννητριών και μάλιστα στην αρχική μη περικεκομμένη τους διάταξη.
Όπως και υπέρ οποιοσδήποτε εγκατάστασης Α/Γ οπουδήποτε της Πελοποννήσου.
Όμως μια αρνητική γνωμοδότηση έχει τη σημασία της.
Οπως και μια θετική, την οποία οι εταιρείες θα επισείσουν στα υπουργικά γραφεία για να διεκδικήσουν την έγκριση της μελέτης τους.
Ας θυμηθούμε πώς ξεκίνησαν όλα αυτά
Η τότε και νυν πλειοψηφούσα παράταξη εμπνεόταν από την οραματική διακήρυξη του κ. Τατούλη για την Πελοπόννησο, η οποία θα παρήγαγε και θα εξήγαγε ηλεκτρική ενέργεια στη Γερμανία γενόμενη η “Σαουδική Αραβία” της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ορισμένοι ίσως θυμούνται αυτά τα λόγια, σε ευθεία γραμμή με το αλήστου μνήμης project “Ήλιος” του Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου και τους χαμογελαστούς Γερμανούς επιχειρηματίες που κατέφθαναν υποσχόμενοι μια νέα πηγή πλούτου για τη χειμαζόμενη μνημονιακή αποικία. Εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ πέρασαν στα γερμανικά ταμεία -περιττό να πούμε από τίνων τις τσέπες έφυγαν- για να αγοραστούν και να εγκατασταθούν ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά που θα παραγάγουν το χρυσοφόρο ηλεκτρικό ρεύμα, το νέο εξαγωγικό προϊόν της Ελλάδας (συνεκδοχικά και της Πελοποννήσου).
Βέβαια μέχρι σήμερα δεν έχει εξαχθεί ούτε ένα Βαττ. Και ουτε πρόκειται αφού το πρόγραμμα εγκαταλείφθηκε.
Όμως τα χρόνια έχουν περάσει, η εικόνα που έχουμε για τις ΑΠΕ έχει αλλάξει και ο κόσμος έμαθε να βλέπει πίσω από την ειδυλλιακή εικόνα των ανεμογεννητριών οι οποίες θα γυρίζουν και εμείς θα έχουμε δωρεάν και καθαρό περιβαλλοντικά ρεύμα όταν ανάβουμε την κουζίνα μας.
Το Ειδικό Τέλος Μείωσης Αερίων Ρύπων (ΕΤΜΕΑΡ) στο λογαριασμό μας της ΔΕΗ από 0.8 Ε ανα 1000Kw το 2006 φτάνει τα 26 Ε σήμερα.
Ένα μέσο νοικοκυριό δινει ανα δίμηνο ένα σαραντάρι στο λογαριασμό της ΔΕΗ για να γυρίζουν οι ανεμογεννήτριες.
Και θα δώσει και περισσότερα γιατί παρά ταύτα το ελλειμμα στις ΑΠΕ είναι ήδη 281,24 εκατ. ευρώ και θα εκτιναχθεί στα 434,85 εκατ. ευρω το τελος του 2017.
Ο καταναλωτής πλέον αντί να φαντασιώνεται δωρεάν ρεύμα όταν βλέπει να γυρίζουν τα φτερά των αιολικών, θα βλέπει το ταξίμετρο που βρίσκεται από πίσω.
Και από τα εκατομμύρια που ήδη δίνουμε για να εγκαθίστανται αιολικά (τα Φ/Β μας τελείωσαν) δε δίνεται τίποτε για να τοποθετηθούν φίλτρα στη Μεγαλόπολη, που φυσικά δε σταμάτησε να παράγει ρεύμα.
Ούτε ακολουθήσαμε και εκεί το Γερμανικό παράδειγμα να εκσυγχρονιστουν οι μηχανές παραγωγής ρεύματος από καύση λιγνίτη.
Οι πρωτοπόροι στις ΑΠΕ Γερμανοί όσο αφορά τη χώρα τους δεν έκλεισαν ούτε φρέναραν την παραγωγή λιγνίτη. Απλώς και πολύ σοφά την εκσυγχρόνισαν ώστε να μη ρυπαίνει.
Μόνο στην εισαγωγή και εγκατάσταση αιολικών και φ/β τους μιμηθήκαμε τους Γερμανούς, που ευχαρίστως και με το αζημίωτο μας συμπαραστάθηκαν.
Σημειωτέον ότι στη Μάνη το σύνολο των Α/Γ που θα εγκατασταθούν ανήκουν σε εταιρείες Γερμανικών συμφερόντων.
Διεκδικούμε την αρνητική γνωμοδότηση του Περιφερειακού Συμβουλίου, τώρα που υπάρχει μια πιο ώριμη αντιμετώπιση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) και από την κοινωνία και τους αιρετούς άρχοντες, θα σηματοδοτήσει την επανόρθωση μιας οικονομικά, αισθητικά και περιβαλλοντικά καταστροφικής πολιτικής.
Και όπως κατάλαβαν και οι Ροδίτες στο blackout της 9ης Μαρτίου ενεργειακά ατελέσφορη και επικίνδυνη.
Και θα βοηθήσει ώστε να μην προστεθεί η Μάνη στην αρμαθιά των θυμάτων της “πράσινης ανάπτυξης” που παράγει ενέργεια για ένα δίκτυο το οποίο ήδη απο το 2010 ο ΔΕΣΜΗΕ (αποφαση 14625/2010) χαρακτηρίζει κορεσμένο, και η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας αποδέχεται (λίγο καθυστερημένα βέβαια, το 2012).
Με άλλα λόγια δεν μπορεί να δεχτεί άλλα φορτία.
Η Οι. Πο. Κίνηση με άλλους 32 μανιάτικους συλλόγους, πανελλήνιες περιβαλλοντικές οργανώσεις και με τη συνυπογραφή 1150 Μανιατών έχει καταφύγει στο ΣτΕ ενάντια στην εγκατάσταση, θεωρώντας ότι πέρα από την προφανή και δεδηλωμένη οικονομική, ενεργειακή, περιβαλλοντική και αισθητική πλευρά του ζητήματος έχει παραβιασθεί και η σχετική με τη χωροθέτηση ΑΠΕ νομοθεσία. Θεωρούμε αναγκαίο να εκθέσουμε στο Περιφερειακο Συμβούλιο τα επιχειρήματά μας και χρέος των περιφερειακών συμβούλων όλων των παρατάξεων να αναθεωρήσουν τη θετική γνωμοδότηση του 2012.
Για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας τέλειωσε η εποχή της φιλολογίας και της μυθολογίας -ευχόμαστε και της κερδοσκοπίας.
Η κοινωνία δικαιούται την ευκαιρία της ώστε να προχωρήσουμε σε εφαρμογή τους βιώσιμη και προσαρμοσμένη στις ανάγκες της.
(Για την ΟιΠοΚινηση: Κυριάκος Κοττέας)
Οικολογική Πολιτιστική Κίνηση Μάνης

Έγκλημα εκ προμελέτης.......
Σαγγιάς: «Το μαγικό βουνό της Μάνης».

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ

Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

Το ελληνικό καλοκαίρι μιας άλλης εποχής

Διάσημοι φωτογράφοι απαθανατίζουν την χώρα μας σε 33 υπέροχες εικόνες

Το καλοκαίρι είναι η πιο γεμάτη περίοδος της Ελλάδας.
Το πλούσιο φως της είναι διάχυτο από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το βράδυ.
Πάλλευκο τις πρώτες πρωινές ώρες, κίτρινο και δυνατό το μεσημέρι, ενώ αλλάζει ολόκληρη την παλέτα όσο ωριμάζει, μέχρι να φύγει εντυπωσιακά, ώρα μετά το ηλιοβασίλεμα.
Το ιδιαίτερο αυτό φως, απλωμένο πάνω στη φύση, η γραφικότητα των χωριών και η ιερή λιτότητα του τοπίου, αποτελούν μεγάλο δέλεαρ για κάθε φωτογράφο.
Δεν είναι τυχαίο ότι εδώ και έναν αιώνα πάρα πολλοί φωτογράφοι και οι κορυφαίοι αυτών επιλέγουν να επισκέφθούν την καλοκαιρινή Ελλάδα και να απαθανατίσουν τις εμβληματικές της εικόνες.

Salvador Dali with Amanda Lear 1965, at Greek Island
Karpathos. 1964, Constantinos Manos
Μύκονος 1957, Rene Burri
Kalymnos 1964, Constantinos Manos
Gerolimenas. 1964, Constantinos Manos
Peloponnesus. 1964, Constantinos Manos
Τρικερι 1964, Constantinos Manos
Mykonos 1967 Constantinos Manos


Λαιμός Βουλιαγμένης 1957, Δημήτριος Χαρισιάδης
Peloponnesus. 1970, Constantinos Manos
Κάλυμνος 1950, Δημήτριος Χαρισιάδης
Santorini 1939, Herbert List
Ischia Island 1953, Herbert List
Βούλα Παπαϊωάννου
Robert McCabe, 1954
Rudolf Koppitz, Carinthiac, 1930
Nelly’s, Κουμ Καπί, Χανιά, 1927
Hubertus Hierl, Μύκονος, 1962
Fred Boissonas, Κρήτη Άγιος Νικόλαος, 1920
Fred Boissonas, Μήλος, 1919
George D. Pratt, Santorini, 1923
Mykonos 1950
Ydra
Sifnos 1930
Alex Howitt
Mykonos 1965
Mykonos 1956, David Seymour
Bruce Davidson 1933
James Burke, Μύκονος, 1961
Henri Cartier Bresson, Sifnos 1961
Ευχαριστώ την Αγγελική Δεκουλάκου Facebook για το φωτογραφικό της αρχείο.

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

Αυτοδιάθεση των λαών


Όπου κι αν στρέψω το βλέμμα μου, η αμετροέπεια στην ανοησία το θολώνει.
Η σημαία της πάλαι ποτέ αριστεράς, κατάντησε κουρελόπανο.
Αυτοδιάθεση θα πει αυτό που κάνουν στο Ωραιόκαστρο με Δημοκρατικές διαδικασίες κι όχι αυτό που αποφασίζουν και διατάζουν τα τσουτσέκια των Αθηνών γιατί το επιβάλλουν οι εβραίοι του Λονδίνου.
Το έχω ξαναγράψει δεν μπορεί να αποφασίζει ένα κέντρο εξουσίας, το Λονδίνο εν προκειμένω, για όλο τον κόσμο, αυτό δεν είναι Δημοκρατία, είναι απολυταρχία (βλέπε μεσαίωνα).
Δεν θα αποφασίζει η Αθήνα για την Θεσσαλονίκη, για τη Χίο κλπ, αλλά η κάθε κοινότητα θα διαχειρίζεται τα του Δήμου της.
Δεν είναι δυνατό μια χούφτα καρεκλοκενταύρων να αποφασίζει δικτατορικά για το μέλλον μιας κοινότητας και άλλη μια χούφτα καρδιναλίων δημοσιογράφων που «παροικούν την Ιερουσαλήμ» να παριστάνουν τους κριτές και να επικρίνουν κοινοτικές διαθέσεις που δεν τους αφορούν και το χείριστο η πλέμπα να ακολουθεί αλαλάζοντας σε πρίμο σεκόντο, σερφάροντας την ανοησία και την υστεροβουλία τους.
Έχουν χάσει κάθε επαφή με την λογική και με τη σημασία των λέξεων, το μυαλό τους ένας αβριθής πουρές.
Κατηγορούν τους πολίτες του Ωραιοκάστρου ως φασίστες και δεν αισχύνονται για την αμορφωσιά τους.
Φασισμός (πιο σημαινόμενο είναι ο αυταρχισμός) είναι να επιβάλεις τη βούλησή σου σε κάποιον παρά τη θέλησή του.
Ποιος επιβάλλει και τι, σε ποιόν;
Από πότε η αυτοδιάθεση των λαών είναι ηθικά κολάσιμη και φασιστική;
Και για να τελειώνουμε με την καραμέλα της προσφυγιάς.
Το ό, τι ο παππούς και η γιαγιά του καθενός ήταν πρόσφυγες δεν τους καθιστά επιγόνους.
Η προσφυγιά δεν είναι χαρακτηριστικό, είναι κατάσταση, δεν μεταβιβάζεται ως κληρονομικό δικαίωμα.
Αφορά μόνο τα άτομα που έζησαν τον εφιάλτη.
Οι απόγονοι κληροδοτήθηκαν το βάρος της μνήμης.
Οφείλουν καταρχήν να σεβαστούν αυτή τη μνήμη και να μη συγκρίνουν τον ξεριζωμό, την προσφυγιά, με την λαθραία μετανάστευση.
Προσβάλλουν τη μνήμη των προγόνων τους, η οποία παρεμπιπτόντως δεν τους ανήκει, είναι κτήμα όλου του Ελληνισμού από την πρώτη παράγραφο «Μούσαι Πιερίηθεν αοιδήσι κλείουσαι»…
Οι Πόντιοι και οι Μικρασιάτες δεν είχαν καμιά αυτοδιάθεση να έρθουν στην Ελλάδα, με το ζόρι τους ξερίζωσαν, εξ ού και λέγονταν πρόσφυγες.
Σε αντιδιαστολή με τους Άραβες που δεν έχουν καμία ομοιογένεια, κάθε καραβιά και μια Βαβέλ, οπότε δεν μπορείς να μιλάς για έναν λαό.
Ούτε έχουν καμία αυτοδιάθεση, άλλοι τους διαθέτουν και δη φασιστικά σε μια ελεύθερη κοινωνία.
Άλλο αυτοδιάθεση των λαών κι άλλο λαθραία διάθεση δούλων που τους «φυτεύουν» κιόλας φασιστικά σε «ξένα χωράφια» κι επειδή οι ελεύθεροι άνθρωποι δεν θέλουν, τους βρίζουν οι ταγοί της δουλοπρέπειας και η πλέμπα των «αρίστων», οι «φιλάνθρωποι» και οι «προοδευτικοί», ο στρατός της φασιστικής «Σωτηρίας».
Εάν τα μυαλά της πλειονότητας των ανθρώπων δεν ήταν ακατοίκητα, δεν θα ζούσε άστεγη η σωφροσύνη στους αιώνες.-

ΥΓ
Έχει μεγάλη επιστημονική αξία στην έδρα της ψυχολογίας, το εξής φαινόμενο:
Γράφουν οι ακροδεξιοί απίθανες εώς γελοίες ιστοριούλες με «εγκληματικές» ενέργειες από λαθρομετανάστες για να στηρίξουν την ιδεολογία τους και οι ακροαριστεροί τους χλευάζουν, την ίδια στιγμή που ακροαριστεροί γράφουν αντίστοιχες απίθανες εώς γελοίες ιστοριούλες με «αλληλέγγυες» ενέργειες από γηγενείς για να στηρίξουν την ιδεολογία τους.
Βρίθει το διαδίκτυο αυτές τις μέρες από προσφυγικές ιστοριούλες προς τέρψιν ιδεοληπτικών.


Rory Gas

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

Αρχαιολογικός θησαυρός βρέθηκε στα έργα για την Ιόνια Οδό

Σημαντικά ευρήματα ήρθαν στο φως της αρχαιολογηικής σκαπάνης λόγω των έργων της Ιόνιας Οδού, στην θέση Κομπότι στη Συκούλα Αιτωλοακαρνανίας.
Η ομάδα εργασίας της Εφορείας Αρχαιοτήτων Άρτας αποκάλυψε τα λείψανα ενός αρχαίου, άγνωστου μέχρι στιγμής, πολίσματος.
Μετά τον εντοπισμό επιφανειακών αρχαιοτήτων πραγματοποιήθηκε σωστική ανασκαφική έρευνα, που διήρκεσε από τον Νοέμβριο του 2013 έως τον Μάιο του 2015, όπου αποκαλύφθηκαν διαδοχικά και σε διαφορετικά σημεία -ανάλογα με την πορεία των εργασιών-, οκτώ κτήρια κατά μήκος της νότιας πλαγιάς του λόφου του Προφήτη Ηλία.
Η ομάδα εργασίας στην ανάδειξη των σημαντικών αυτών ευρημάτων, αποτελούνταν από την Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων – δρα αρχαιολόγο Βαρβάρα Παπαδοπούλου, τον Τμηματάρχη – δρα αρχαιολόγο Σωτήρη Ραπτόπουλο και τους αρχαιολόγους ανασκαφείς Γεωργία Βασιλείου, Ανδρομάχη Μπαλαδήμα και Γιάννη Κωτσοκώστα,
Συγκεκριμένα, σε έκταση μήκους περίπου 150 μ. εντοπίστηκαν και ερευνήθηκαν τέσσερα οικιστικά σύνολα, αποτελούμενα –εκτός από μία περίπτωση– από κτήρια μικρών διαστάσεων χτισμένα από επιχώρια υλικά και σωζόμενα στο ύψος της θεμελίωσης.
Η ύπαρξη μεγάλων αποθηκευτικών πίθων (ενός ακέραιου κατά χώραν και πλήθους θραυσμάτων) και η ταύτιση ενός ληνού για τη γλευκοποίηση οίνου υποδηλώνουν τον αγροτικό και μεταποιητικό χαρακτήρα των εγκαταστάσεων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός πως τα κτήρια εντοπίστηκαν σε αρκετή απόσταση μεταξύ τους, κάτι που σημαίνει πως δεν οικοδομήθηκαν ως σύνολο αλλά περισσότερο ως αυτόνομες μονάδες.
«Η ανασκαφή δίνει την εικόνα ενός οικισμού αποτελούμενου από εργαστηριακές εγκαταστάσεις και οικίες, οι κάτοικοι των οποίων ασχολούνταν με την εκμετάλλευση των κοντινών πεδινών εκτάσεων. Τα κινητά ευρήματα έχουν μεγάλο χρονικό εύρος, ξεκινώντας από τον 5ο αι. π.Χ. και φτάνοντας μέχρι τον 3ο αι. μ.Χ.
Μάλιστα ένας σπάνιος δακτυλιόσχημος αρύβαλλος που είχε τοποθετηθεί ως κτέρισμα σε πιθοταφή ανεβάζει την ανθρώπινη παρουσία στο χώρο στα τέλη της Αρχαϊκής περιόδου.
Η έρευνα δεν κατέστη δυνατόν να ολοκληρωθεί λόγω των κατασκευαστικών αναγκών του αυτοκινητόδρομου (Ι.Ο.), ωστόσο υπάρχουν αρκετά στοιχεία για να τεκμηριωθεί η ύπαρξη ενός άγνωστου από άλλες πηγές οικισμού σε μία προνομιακή θέση, με τα νώτα προστατευμένα από τους βορεινούς ανέμους χάρη στις πλαγιές του λόφου και το νοτιοανατολικό τμήμα της κοιλάδας του Αράχθου άμεσα προσβάσιμο.
Με τα ευρήματα αυτής της σωστικής έρευνας θεωρούμε πως πρέπει να συνδυαστεί και ο κεραμικός κλίβανος της ύστερης κλασικής/ελληνιστικής περιόδου που βρισκόταν σε απόσταση μισού περίπου χλμ. προς τα νοτιοανατολικά»
, σημειώνουν χαρακτηριστικά η δρ Β. Παπαδοπούλου και ο Γ. Κωτσοκώστας.
«Σημαντική παράμετρος για την αξιολόγηση των ευρημάτων είναι το φυσικό ανάγλυφο της περιοχής, που ορίζει την ομαλότερη δίοδο από την περιοχή της Άρτας προς την Ακαρνανία και μάλιστα διαχρονικά, καθώς την ίδια πορεία ακολουθούν τόσο η υφιστάμενη Εθνική Οδός όσο και η υπό κατασκευή Ιονία Οδός.
Είναι εύλογο πως το πέρασμα αυτό ήταν σε χρήση ήδη από την αρχαιότητα και κατά μήκος του είχε αναπτυχθεί στη συγκεκριμένη θέση ένα πόλισμα στην ευρύτερη περιοχή της Αμβρακίας. Ενδεχομένως ένα μεγάλο τμήμα του οικισμού παραμένει θαμμένο σε αυτή την περιοχή»,
προσθέτουν οι δύο αρχαιολόγοι.
epirusgate.gr

diadrastika.com

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Αρχαιολογικός θησαυρός έκπληξη στην Καρδίτσα

ΜΕ ΑΣΗΜΙ ΚΑΙ ΠΗΛΟ

Ένα ασημένιο δαχτυλίδι Αρχαϊκής εποχής (7ος-6ος π.Χ. αιώνας), εύρημα σπάνιο, αιγυπτιακού στυλ, με παράσταση σκορπιού, πλήθος πήλινων ειδωλίων με γυναικείες μορφές και ίππους, θραύσματα κεραμικής και αγγεία, αλλά και ένας πολύ μεγάλος αριθμός από πηνία (κουβαρίστρες) και αγνύθες (υφαντικά βάρη), μαζί και οικιστικά κατάλοιπα με υπολείμματα τεσσάρων, μεγάλων αψιδωτών κτισμάτων, βρέθηκαν στον μεγαλύτερο οικισμό που έχει ανασκαφεί έως τώρα στη Θεσσαλία.
Οι εργασίες για την κατασκευή του νέου οδικού άξονα Ε-65 έφεραν στο φως έναν οικισμό της Αρχαϊκής και Κλασικής εποχής στη θέση Φίλια Καρδίτσας, στις βόρειες παρυφές της οποίας έχει εντοπιστεί το Πανθεσσαλικό Ιερό της Ιτωνίας Αθηνάς.
Ο οικισμός έχει καταχωθεί -με απόφαση του ΚΑΣ-, αλλά τα κινητά ευρήματα έχουν καθαριστεί,
συντηρούνται και μελετώνται από τους αρχαιολόγους της Εφορείας Αρχαιοτήτων Καρδίτσας.
Οι αρχαιολογικές έρευνες διεξήχθησαν σε μια έκταση περίπου 3,5 στρ. αποκαλύπτοντας σταδιακά τα λείψανα του αρχαίου οικισμού που ανήκαν σε πέντε τουλάχιστον οικοδομικές φάσεις και χρονολογούνται από τον 7ο έως και τον 4ο αιώνα, καλύπτοντας την Αρχαϊκή και την Κλασική εποχή, ενώ μια τελευταία δραστηριότητα διαπιστώνεται κατά τους Υστερους Ρωμαϊκούς χρόνους (2ος-3ος μ.Χ. αιώνας).
Τα κτίσματα
Σε καλή κατάσταση σώζονταν τα υπολείμματα τεσσάρων αψιδωτών κτισμάτων, μεγάλων διαστάσεων, αλλά και υπαίθριοι χώροι καλυμμένοι με βότσαλα, καθώς και δρόμος στρωμένος με κροκάλες και χαλίκια.
Κάτοψη αψιδωτού κτιρίου στη θέση Φίλια Καρδίτσας
Εκείνο ωστόσο που εντυπωσιάζει είναι το πλήθος των κινητών ευρημάτων, μια πρώτη παρουσίαση των οποίων έκανε το Σάββατο ο αρχαιολόγος της ΕΦΑ Καρδίτσας, Χρήστος Καραγιαννόπουλος, στο 4ο Πανελλήνιο Εθνολογικό Συνέδριο, που έχει θέμα «Γη και αιώνες των κατοίκων της πεδινής Θεσσαλίας - Καραγκούνηδες» και πραγματοποιείται στη διάρκεια των εκδηλώσεων για το 4ο Καραγκούνικο Αντάμωμα, στη Νίκαια Λάρισας.
Μιλώντας στο «Εθνος», ο κ. Καραγιαννόπουλος δήλωσε ότι «ο οικισμός αυτός αποτελεί τον πρώτο και μεγαλύτερο σε έκταση αυτής της περιόδου, που έχει ανασκαφεί σε όλη τη Θεσσαλία και έρχεται να ρίξει φως σε μια σκοτεινή -μέχρι σήμερα-, αλλά πολλά υποσχόμενη για την έρευνα, περίοδο και να φωτίσει μια πτυχή της για την περιχή».
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε κατά την πρώτη παρουσίαση του ασημένιου δαχτυλιδιού, αιγυπτιακού τύπου, ανάλογο του οποίου έχει βρεθεί στη Σικελία.
Δεν αποκλείεται το εύρημα να σχετίζεται με τη γονιμότητα και να έχει μια ιδιαίτερη σημειολογία, διακρίνεται ωστόσο καθαρά ένας σκορπιός στο πάνω μέρος του.
Ενδιαφέρον έχουν επίσης τα πήλινα αγγεία τα οποία παριστάνουν καθιστές γυναικείες μορφές και είδωλα ίππων με ή χωρίς αναβάτες.
Πήλινο γυναικείο ειδώλιο που βρέθηκε στον αρχαίο οικισμό
«Τα ευρήματα αυτά σε συνδυασμό με τις ενσφράγιστες κεραμίδες και τα υπολείμματα τοίχων, υποδεικνύουν ίσως τη θέση κάποιου κοινοτικού ιερού κοντά, οι χώροι του οποίου πρέπει να επεκτείνονταν πέρα από το ανατολικό όριο της ανασκαφής», μας λέει ο κ. Καραγιαννόπουλος.
Το μέγεθος των κτιρίων, ο τρόπος δόμησής του και η δεσπόζουσα θέση τους οδηγούν στη σκέψη ότι ίσως ήταν δημόσια κτίσματα, κάτι που υποδεικνύεται και από την εύρεση θραυσμάτων από ακροκέραμα, διακοσμημένα με ανάγλυφα ανθέμια και βλαστούς καλυμμένα με μαύρο και ιώδες επίχρισμα.
Ασημένιο δαχτυλίδι αιγυπτιακού τύπου αρχαϊκής εποχής, που αντίστοιχό του έχει ανακαλυφθεί στη Σικελία.Το εμπόριο με την Αίγυπτο άνθιζε ήδη από την Κρητομυκηναική εποχή

Υφαντουργία
Ανάμεσα στα πολυάριθμα κινητά ευρήματα ξεχωρίζει ένα πλήθος από πηνία (κουβαρίστρες) και αγνύθες (υφαντικά βάρη αργαλειών), γεγονός που δείχνει ότι οι κυριότερες ασχολίες των κατοίκων ήταν η νηματουργία και η υφαντική.
Ενδιαφέρον έχουν επίσης τα δείγματα γραπτής κεραμικής, Πρώιμης Κορινθιακής περιόδου, αλλά και η μελαμβαφής και μελανόμορφη κεραμική, είτε εισηγμένη από την Αττική και την Κόρινθο, είτε ντόπιας μίμησης.
Αρκετά ήταν τα λυχνάρια που εντοπίστηκαν, τα πήλινα ειδώλια γυναικεία και ζωόμορφα, καθώς και συμποτικά αγγεία (κρατήρες, οινοχόες, κύπελλα), μερικά από τα οποία αποτελούν εισαγόμενα κεραμικά από φημισμένα κέντρα παραγωγής της εποχής, αρχικά της Κορίνθου και μετέπειτα της Αθήνας.
Τα τελευταία αποκαλύπτουν κάποιες από τις «πολυτελείς» συνήθειες των κατόχων τους, δηλαδή τα συμπόσια και -εν μέρει- τον χαρακτήρα και την κοινωνική τους θέση.

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Algon®: Ένα αναλγητικό με παρελθόν και μέλλον

Μια ιστορία 60 ετών αναβίωσε πρόσφατα στη χώρα μας όταν το διάσημο, ασφαλές και αποτελεσματικό αναλγητικό Algon® επανήλθε στην κυκλοφορία με πρωτοβουλία της Valeant/PharmaSwiss Ελλάδας.
Δοκιμασμένο από χιλιάδες καταναλωτές το Algon® ήρθε να προστεθεί στη θεραπευτική φαρέτρα για την καταπολέμηση των πονοκεφάλων, του πυρετού, της μυαλγίας κ.λπ.
Ένα αναλγητικό με μεγάλη ιστορία που παράγεται στην Ελλάδα

Τη λαμπρή δεκαετία του ’60 έγινε το αγαπημένο αναλγητικό της ελληνικής οικογένειας.
Φιγουράρει σε πολλές ελληνικές ταινίες και γίνεται αναγνωρίσιμο από κάθε έλληνα για την αποτελεσματικότητα του. Το πολύ γνωστό ελληνικό αναλγητικό-παυσίπονο Algon®, με δραστική ουσία το ακετυλοσαλικυλικό οξύ, την παρακεταμόλη και την καφεΐνη παράχθηκε για πρώτη φορά στη μεταπολεμική Ελλάδα του 1950 από την τότε παραγωγό εταιρεία ΧΡΩΠΕΙ.
Ωστόσο, το 1989 η ΧΡΩΠΕΙ σταματά να λειτουργεί αλλά το Algon® επανέρχεται το 1996 και μέχρι το 2002 μέσα από επιχειρηματικές προσπάθειες φαρμακευτικών εταιρειών, αναζητώντας τον δρόμο του σε ένα νέο, διαρκώς εξελισσόμενο φαρμακευτικό περιβάλλον, με σκληρό ανταγωνισμό και νέες συνθήκες.
Το 2002 τα δικαιώματα του προϊόντος περιέρχονται στη Lavipharm, η οποία ξεκινά την παραγωγή και επαναδιάθεση του προϊόντος στην ελληνική αγορά.
Το 2015 η Lavipharm συμφωνεί με την εταιρεία Valeant/PharmaswissHellas για την αποκλειστική διάθεση, προώθηση και διανομή του Algon® σε Ελλάδα και Κύπρο.
Έτσι, το 2016 γίνεται μια σημαντική χρονιά για το διάσημο αναλγητικό καθώς, η Valeant / PharmaSwiss Ελλάδας αποφασίζει να συνεχίσει την 60χρονη πορεία και ιστορία του Algon® με την αποκλειστική πώληση και προώθηση του σε Ελλάδα & Κύπρο.
Αποτελεσματικό και ασφαλές
Το Algon® αποτελεί μία ασφαλή, αξιόπιστη και αποτελεσματική επιλογή αναλγητικού, καθώς συνδυάζει 3 δραστικές ουσίες: ακετυλοσαλικυλικό οξύ (400 mg), με αναλγητική, αντιπυρετική και αντιφλεγμονώδη δράση, παρακεταμόλη (200 mg), με αναλγητική και αντιπυρετική δράση και καφεΐνη (50 mg), με διεγερτικές ιδιότητες, η οποία μειώνει την αντίληψη του πόνου και παράλληλα διευκολύνει και επιταχύνει την απορρόφηση των άλλων δύο δραστικών συστατικών από τον γαστρεντερικό σωλήνα.
Επίσης, αξίζει να αναφερθεί ότι ο συνδυασμός ακετυλοσαλικυλικού οξέος, παρακεταμόλης και καφεΐνης συνιστάται ως θεραπεία 1ης γραμμής για επεισόδια κεφαλαλγίας τάσης.
Συγκεκριμένα, το Algon® ενδείκνυται για τον πονοκέφαλο, τον πυρετό, την αρθραλγία, την οδονταλγία, τη νευραλγία, τη μυαλγία και τη δυσμηνόρροια.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα αναλγητικά με καφεΐνη συνιστώνται ως θεραπεία 1ης γραμμής για τα επεισόδια πονοκεφάλου ταχείας τάσης.
Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο «The Journal of Headache and Pain» το 2014 κατέδειξε ότι ο συνδυασμός των 3 δραστικών συστατικών του Algon® είναι πιο αποτελεσματικός σε σχέση με το Placebo και 30% πιο αποτελεσματικός από τη μονοθεραπεία με παρακεταμόλη.
Ενώ, διαπιστώθηκε ότι ο τριπλός συνδυασμός δραστικών ουσιών καταπολέμησε αποτελεσματικά τον πονοκέφαλο στο 80% των ασθενών που τους χορηγήθηκε.
Επιπλέον, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η ανακούφιση μετά τη λήψη του τριπλού συνδυασμού δραστικών του Algon® είναι στατιστικώς μεγαλύτερη από τα πρώτα 45’ της χορήγησης, σε σχέση με την ιβουπροφαίνη.
Διατίθεται σε νέα, σύγχρονης αισθητικής και ελκυστική για τον καταναλωτή συσκευασία, συνεχίζοντας όμως με την ίδια επιτυχημένη φαρμακοτεχνική μορφή, θεραπευτική δράση, αποτελεσματικότητα και το απλό δοσολογικό σχήμα των 1-2 δισκίων, έως 3 φορές την ημέρα.
Συνιστάται από την Εταιρεία Ιατρικών Σπουδών
Σύμφωνα με την Εταιρεία Ιατρικών Σπουδών το Algon® είναι αποτελεσματικό στις κεφαλαλγίες τάσεως, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει εξαιρετικό προφίλ ασφαλείας.
Επιπροσθέτως αποτελεί αποτελεσματική και ασφαλή επιλογή στις μυαλγίες, νευραλγίες και αρθραλγίες ήπιας και μέτριας έντασης χωρίς να παρουσιάζει σημαντικές παρενέργειες. Τέλος, αποτελεί εναλλακτική λύση ως αντιπυρετικό σε εμπύρετες καταστάσεις.
Όπως αναφέρει η Εταιρεία Ιατρικών Σπουδών, ο πονοκέφαλος είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα στην καθημερινότητα μας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι μόνο στη χώρα μας 1 στα 3 άτομα υποφέρει από συχνούς πονοκεφάλους ενώ, 1 στα 25 άτομα υποφέρει τουλάχιστον τις μισές μέρες του μήνα.
Συνολικά υπολογίζεται πάνω από 1 εκατ. συμπολίτες μας πάσχουν από πονοκεφάλους.
Για το λόγο αυτό, είναι εξαιρετικά σημαντικό οι θεράποντες ιατροί να έχουν στη φαρέτρα τους ένα αποτελεσματικό και ασφαλές αναλγητικό.
To Algon® δεν χορηγείται σε παιδιά κάτω των 12 ετών, ασθενείς με υπερευαισθησία στα συστατικά του, γαστροδωδεκαδακτυλικό έλκος, ιστορικό αιμορραγικών καταστάσεων, βαριά ηπατική και/ή νεφρική ανεπάρκεια, νεφρικές λιθιάσεις, διαταραχές πηκτικότητας, διασταυρούμενη υπερευαισθησία σε άλλα ΜΣΑΦ, άτομα με έλλειψη του ενζύμου G-6-PD, ασθενείς υπό ηπαρινοθεραπεία.
Το Υπ. Υγείας και ο ΕΟΦ συνιστούν: Διαβάστε προσεκτικά τις οδηγίες χρήσης.
Συμβουλευτείτε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας.
naftemporiki.gr/

Ποιοι είστε εσείς που ειρωνεύεστε αυτόν που απολύετε;

Τί συμβαίνει στην Ελλάδα;
Τί έχουν πάθει αυτοί που ήθελαν να σώσουν τον τόπο;
Πάθανε το βέρτιγκο και τον ίλιγγο της εξουσίας;
Είναι δυνατόν να απολύονται δημοσιογράφοι και μέσα στην δίνη των εκατοντάδων εκατομμυρίων EURO που αγοράστηκαν οι τηλεοπτικές άδειες και ζαλιστήκαμε, να μην έχει προβλεφθεί η τύχη των εργαζομένων από τα κανάλια που μειοδότησαν;
Ας περιμένουμε όμως και τηνν συνέχεια.
Δηλαδή γιατί στην Ελλάδα χωρά μόνον 4 άδειες με τζόκερ τα κανάλια της ΕΡΤ και της Βουλής να χρησιμοποιούνται ως κυβερνητικό όργανο με τους δικούς μας φόρους;
Για να τα συγκρίνετε εσείς ως σημείο αναφοράς του χθες και του σήμερα, εκδηλώνοντας ειρωνεία σε ένα άτομο που απολύεται;
Όλοι συμπαρασταθήκαμε, αν και ενδόμυχα ξέραμε !
Εδώ μάλιστα στο χωριό που μεγάλωσα, πιάνουμε μόνον ΕΡΤ.
Δεν θα αισθανόσασταν σαν να ζούσατε στη Β. Κορέα, αν βλέπατε μόνο κρατικό κανάλι;
Οδεύετε πρόσω ολοταχώς για πλήρη ιδιωτικοποίηση και το χειρότερο για προσπάθεια χειραγώγησης της κοινωνίας της πληροφορίας και της ελευθερίας του λόγου;
Ποιοι είστε εσείς που

To HAARP διαλύει τη χώρα μας

Τις τελευταίες μέρες είμαστε μάρτυρες μιας πρωτόγνωρης καιρικής επίθεσης και δεν είναι ούτε οργή Θεού, ούτε μανία της φύσης, ούτε το όπου ο φτωχός και η μοίρα του – τα ακούσαμε και τα τρία
Ανάλογα προβλήματα έχει και η γειτονική Ιταλία.
Για κάποιο λόγο γίνεται επίδειξη δύναμης; Δημιουργία μεγαλύτερου οικονομικού χάους; Χειραγώγηση του νευρικού μας συστήματος, πλην όλων των άλλων;
Θα αρχίσω από το τελευταίο.
Στους πέντε νεκρούς μπορείτε να προσθέστε και μερικά εκατομμύρια ζόμπι.
Πολίτες που ξαφνικά νυστάζουν συνέχεια αλλά έχουν ταυτόχρονα και υπερδιέγερση, νιώθουν καταπονημένοι, με πονοκεφάλους και μαζεύουν τα κουράγια τους να κάνουν τη δουλειά τους όπως όπως, μετά.. όρεξη μηδέν.
Ακραία φαινόμενα που δεν είναι ξέσπασμα καταιγίδας μετά από καύσωνα, πρώτον γιατί δεν είχαμε τέτοιον, δεύτερον κρατάει μέρες.
Ανεμοστρόβιλοι και… καταιγίδα κεραυνών!
Καταιγίδα κεραυνών προκάλεσε τη μεγάλη πυρκαγιά που μαίνεται στη Θάσο
“Ένα φλεγόμενο νησί στην καρδιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου”.
Αυτή είναι η εικόνα που έδιναν την Κυριακή το απόγευμα οι επικεφαλής της Πυροσβεστικής που συμμετέχουν στην άνιση μάχη με την καταστροφική πυρκαγιά, που κατακαίει από το Σάββατο το ξημέρωμα την πανέμορφη Θάσο.
Μια καταιγίδα κεραυνών λίγο πριν από τις έξι το πρωί είναι σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις το αίτιο της πρόκλησης της φωτιάς, που εκδηλώθηκε σε τρία διαφορετικά μέτωπα μέσα σε διάστημα 45 λεπτών και εξαιτίας του πυκνού πευκοδάσους και των θυελλωδών ανέμων εντάσεως έως και οκτώ μποφόρ πήρε αμέσως ανεξέλεγκτες διαστάσεις καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμα της.
Σπίτια, αγροικίες αμέτρητες κτηνοτροφικές και γεωργικές μονάδες και πολλές χιλιάδες στρέμματα του άλλοτε μοναδικού στο είδος του πευκοδάσους έχουν γίνει στάχτη.
Δεκάδες κάτοικοι στα χωριά του Πρίνου, της Αλυκής, το Τρίλοφο Θεολόγου, το Μικρό και Μεγάλο Καλαβίτη αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, ενώ πολλοί είναι αυτοί οι οποίοι αντιμετωπίζουν αναπνευστικά προβλήματα.
“Είναι μια τραγωδία. Επρόκειτο για Οργή Θεού. Πρώτα ήταν η καταιγίδα κεραυνών και μετά ο άνεμος που ανά πάσα στιγμή άλλαζε κατεύθυνση, στρέφοντας τα μέτωπα της πυρκαγιάς άλλοτε προς τα σπίτια και άλλοτε προς το βουνό”, λέει στο ethnos.gr ο περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης Γιώργος Παυλίδης.Θα διακρίνετε την “οργή Θεού” λίγο πιο πάνω από τη Θάσο που κατακαίγεται. Μια οργή που κατσαρώνει τα σύννεφα!
Ενώ κάτω στην Κρήτη, που πριν δυο μέρες η θερμοκρασία κτύπησε κόκκινο, η “οργή Θεού” γράφει σχήματα στις εικόνες που μόνο φυσιολογικά δεν τα λες:
Κατά τα άλλα η σιωπή καλά κρατεί και οι διάφοροι ψυχίατροι προσπαθούν να μας πείσουν ότι η αύξηση αυτοκτονιών, επιθετικότητας και τροχαίων ατυχημάτων οφείλονται στην κρίση.
Το “για άγνωστους λόγους” ή “αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα” δεν υποδηλώνει κρίση, πάντως.
Η αφορμή δεν μπορεί με τίποτα να αντικαταστήσει την αιτία και η αιτία είναι μόνο μια: ένα νευρικό σύστημα που δέχεται καθημερινά επίθεση από τα νέα γκάτζετ τεχνολογίας + το HAARP.
Μπορεί να θέλετε ακόμα τα ασύρματα σας και τα κινητά σας, αλλά όλα μαζί παίζουν το ρόλο τους και ενισχύουν τις επιθέσεις του HAARP.
Και το τίμημα είναι όλο αυτό το πακέτο.
Μας έχουν βάλει για τα καλά στην Οργουελική εποχή, αλλά το χειρότερο είναι ότι δεν κάνουμε κι εμείς κάτι για να βγούμε.
Με το κινητό στο χέρι και free wifi μου στέλνεις να υπογράψω petition ενάντια στην κάρτα του πολίτη και το τσιπάρισμα.
Κι εδώ… απλά γελάμε…
Δουλεύω μόνο ενσύρματα, έχω πετάξει το κινητό εδώ και 4 χρόνια και προσπαθώ να είμαι η αλλαγή που θα ήθελα να δω. Κάντο κι εσύ.
Επίσης θα ήθελα να καταγγείλω τη σελίδα στο φέις που λέγεται Severe Weather Greece, η οποία προβάλλει τα ακραία φαινόμενα σαν να είναι πίνακες ζωγραφικής προς θαυμασμό.
Δεν είναι φυσικά η μόνη, αλλά η ίδια έχει αποκλειστικά αυτά ως θέμα.
5 νεκροί, καμμένα σπίτια, πλημμυρισμένες οικίες και χωράφια, οικονομία κατεστραμμένη – θα ήθελα να ξέρω ποιοι είναι, γιατί αμφιβάλω αν είναι καν Έλληνες!

http://nea.allnewz.gr/?p=33668

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Γιατί να χάσω ΕΓΩ την δουλειά μου;

Με αφορμή της ερώτηση της καλής δημοσιογράφου του Alpha, Ευαγγελίας Τσικρίκα,
στον Αλέξη Τσίπρα στην ΔΕΘ -όπου του είπε ότι νιώθει ότι την απολύει ο ίδιος προσωπικά και η κυβέρνησή του-, θέλω να γράψω μερικές σκέψεις.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η μεγαλύτερη παγίδα στην οποία έπεσαν -και να συνεχίζουν να πέφτουν- οι Έλληνες πολίτες είναι το «δεν θα συμβεί σε εμένα».
Γύρω μου θα πέφτουν κορμιά, συνάδελφοί μου θα απολύονται, επιχειρήσεις θα κλείνουν κάθε μέρα, αλλά εγώ θα έχω την δουλειά μου και θα είμαι καλά.
Σχεδόν εφτά χρόνια μετά την χρεοκοπία, ειλικρινά δεν καταλαβαίνω πώς μπορεί κάποιος να σκέφτεται ακόμα έτσι.
Όλα μας φωνάζουν στην Ελλάδα πως, αν δεν αγωνιστούμε για το κοινό καλό, δεν θα υπάρχει κοινωνία για να ζήσουμε.
Οι άνθρωποι δεν ζουν μόνοι τους, ζουν σε κοινωνίες.
Δεν γίνεται μια κοινωνία να έχει διαλυθεί, κι εσύ να ζεις καλά κι ευτυχισμένα.
Δεν γίνεται.
Αυτό έχει εξηγηθεί και αναλυθεί από φιλοσόφους και διανοούμενους αιώνες πριν.
Αν δεν καταλάβουμε επιτέλους όλοι αυτό το απλό πράγμα, θα ζήσουμε ακόμα χειρότερες μέρες.
Η κυρία Τσικρίκα νιώθει ότι την απολύει ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του.
Γιατί, τους άλλους ποιοι τους απέλυσαν;
Δεν ήταν οι αποφάσεις και οι συμφωνίες των προηγούμενων πρωθυπουργών και κυβερνήσεων που οδήγησαν στην απόλυση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων;
Τους εργαζόμενους της ΕΡΤ δεν τους απέλυσε ο Σαμαράς και η κυβέρνησή του;
Πλάκα κάνουμε;
Αλλά αυτοί δεν ήμασταν εμείς. Οπότε αλλάζει.
Δεν πείραζε για αυτούς. Μόνο για τις δικές μας δουλειές πειράζει.
Καλά, οι δημοσιογράφοι δεν έβλεπαν τους συναδέλφους τους να χάνουν τις δουλειές τους;
Ήταν Ιανουάριος του 2011, σχεδόν έξι χρόνια πριν δηλαδή, όταν έγραφα:
«Αλήθεια, πώς γίνεται να γράφεις πονεμένα άρθρα για τη χαμένη τιμή της ελληνικής δημοσιογραφίας και να μην τόλμησες να γράψεις ένα άρθρο για τους εκατοντάδες συναδέλφους σου που πετάχτηκαν στο δρόμο;
Ποιος τη γαμάει την ελληνική δημοσιογραφία, όταν δεν τολμάς να γράψεις ένα άρθρο για τον άνθρωπο που καθόταν στο διπλανό σου γραφείο επί δεκαετίες;»
Οι δημοσιογράφοι των ιδιωτικών ΜΜΕ έχασαν εντελώς το παιχνίδι αυτά τα εφτά σχεδόν χρόνια μετά την χρεοκοπία.
Επέλεξαν την «δουλίτσα» τους, γύρισαν την πλάτη στην κοινωνία και στην δημοσιογραφία, και πίστεψαν πως θα την βγάλουν καθαρή.
Δεν είναι έτσι.
Τον Ιανουάριο του 2013, έγραφα και προειδοποιούσα:
«‘Καίγονται’ πολλοί δημοσιογράφοι στα καθεστωτικά ΜΜΕ τα τελευταία χρόνια. Ανόητοι και θλιβεροί. Χρήσιμοι, όμως. Σου δείχνουν τι δεν πρέπει να γίνεις.».
Κάποιοι δημοσιογράφοι είδαν την χρεοκοπία σαν ευκαιρία.
Αφού οι ανεπιθύμητες και ελεύθερες φωνές εκδιώχτηκαν ή αποχώρησαν -για να διατηρήσουν την αξιοπρέπειά τους- από τα ιδιωτικά ΜΜΕ, τώρα είναι η ευκαιρία να γίνουμε εμείς τα σκυλάκια του ολιγάρχη-καναλάρχη και να κάνουμε καριέρα.
Άνθρωποι που -μέχρι τότε- τους είχαν για τα θελήματα βρέθηκαν να έχουν δικές τους εκπομπές. Αλλά ποιος να τους δει;
Με αυτό τον τρόπο, τα ιδιωτικά ΜΜΕ έγιναν πιο αναξιόπιστα από ποτέ άλλοτε και η τηλεθέαση βρέθηκε σε ελεύθερη πτώση.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως τα ιδιωτικά ΜΜΕ δεν κατάφεραν να βγάλουν νέα, φρέσκα και ενδιαφέροντα πρόσωπα, αν και έχουν περάσει εφτά χρόνια από την χρεοκοπία της χώρας.
Οι ίδιοι και οι ίδιοι. Οι ίδιοι θλιβεροί.
Οι δημοσιογράφοι δεν δικαιούνται να περιμένουν συμπαράσταση από την κοινωνία.
Γιατί οι δημοσιογράφοι -στην πλειοψηφία τους- πούλησαν την κοινωνία.

(Τον Ιούνιο του 2011, ήμουν στο Σύνταγμα. Ένα βραδάκι, μπροστά στη Μεγάλη Βρετανία, συναντάω τον Νίκο Υποφάντη, πρώην συνάδελφο στον ΣΚΑΪ.
Πιάνουμε την κουβέντα με τον Νίκο, και ξαφνικά πλησιάζει ένας ώριμος κύριος.
Και του ρίχνει το πιο έντονο αλλά και ευγενικό «χέσιμο» που έχω δει στη ζωή μου.
«Εσύ έχεις ένα ρόλο για την κοινωνία, εσύ δεν μπορείς να λες αυτά τα πράγματα, εσύ δεν πρέπει να γίνεις Μπάμπης Παπαδημητρίου» και τέτοια.
Μιλούσε η κοινωνία. Αλλά πρέπει να μπορείς να ακούς κιόλας.
Και να σε νοιάζει για την κοινωνία. Γιατί η ζωή έχει και αύριο.)