Όλοι εμείς

Είμαστε άνθρωποι με διαφορετικές καταβολές, με ποικίλες διαδρομές, κινηματικές ή όχι, κάθε ηλικίας και εμπειρίας. Δεν μας χωράει μια ταμπέλα.

Μας ενώνει ένα κοινό όραμα: ότι ΑΞΙΖΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΧΩΡΑ.

Και μια κοινή ανάγκη: ΝA ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΥΠΑΡΞΙΑΚΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ για την κοινωνία και την πατρίδα μας. Κουβαλάμε μέσα μας ιστορίες διαφορετικές, αλλά κοινά όνειρα και μεγάλη δυσπιστία σε όσους οδήγησαν τη χώρα στα σημερινά πολλαπλά αδιέξοδα.

Είμαστε γυναίκες και άνδρες, χωρίς διαχωρισμούς και διακρίσεις, σπουδαστές, φοιτητές, άνεργοι ή εργαζόμενοι, στη γη, σε εργοστάσιο, εργαστήριο, σκηνή ή γραφείο, υπάλληλοι, επαγγελματίες και επιχειρηματίες, επιστήμονες και καλλιτέχνες, νέοι και μεγαλύτεροι σε ηλικία, που ονειρεύονται και δημιουργούν καθημερινά ένα καλύτερο ΚΟΙΝΟ ΑΥΡΙΟ.

Είμαστε άνθρωποι που βλέπουμε την αδικία και δεν γυρίζουμε το κεφάλι αλλού, που αισθανόμαστε καλύτερα δείχνοντας αλληλεγγύη στον συνάνθρωπο, κάθε φορά, που κάποιος σκοντάφτει ή δυσκολεύεται να ακολουθήσει.

                      ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 

                                             ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ 

                               ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ

 Ι.  Η ΓΕΝΝΗΣΗ 

Το Κίνημα «ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ» γεννήθηκε αυθόρμητα, μέσα από τα ίδια τα σπλάχνα της κοινωνίας μας. Προβάλλει, ως σανίδα σωτηρίας μπροστά στα φαινόμενα αδιαφάνειας και διαφθοράς και τα αδιέξοδα, που αντιμετωπίζουμε καθημερινά, πλήττουν την ποιότητα της ζωής μας, μας φτωχοποιούν, βασανίζουν τη χώρα μας, υποθηκεύουν το μέλλον της και υπονομεύουν τη διεθνή θέση της και τα εθνικά συμφέροντα. Eμείς, οι απλοί πολίτες με διαφορετικές καταβολές, που αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία της συγκρότησης του Κινήματος, συντονιζόμαστε εξαιτίας της συνεχούς υποβάθμισης των συνθηκών διαβίωσής μας, αλλά και της συνολικής απαξίωσης της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής της χώρας και λέμε οργανωμένα, με μια φωνή και με τη σκέψη μας στο μέλλον του λαού μας: «ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ». Μας έδειξε τον δρόμο η ανάγκη να συμπορευθούμε, να αγωνιστούμε και να προσφέρουμε τη δράση, τις γνώσεις, τα όνειρα και τις ικανότητές μας, μα πάνω απ’ όλα την αγάπη και τα αγνά κίνητρά μας σε ένα ιστορικό κίνημα αναγέννησης για την Ελλάδα και τους πολίτες της, αφιερωμένο στα παιδιά μας και τις επερχόμενες γενιές. Κύρια έμπνευσή μας υπήρξε ο γενναίος αγώνας μιας απλής μητέρας για απόδοση δικαιοσύνης στην Ελλάδα και την Ευρώπη, μετά τον μαρτυρικό θάνατο της κόρης της στη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών της 28ης Φεβρουαρίου του 2023. Ένας επίμονος, σταθερός και αποφασιστικός αγώνας, αφενός για την 1 ανάδειξη και τιμωρία των ενόχων για το επίδικο έγκλημα των Τεμπών, αφετέρου για την αποτροπή της συγκάλυψής του, καθώς το έγκλημα αυτό φανέρωσε σε όλους μας χρόνιες παθογένειες, όπως τούτο καταγράφεται και στις ετήσιες Εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα. Αυτή η κατάσταση μας υποτιμά, μας απαξιώνει και καταπατά την αξιοπρέπειά μας. Όλα τα παραπάνω ανέδειξαν την αδήριτη ανάγκη τήρησης των θεμελιωδών αρχών του κράτους δικαίου και διασφάλισης της ορθής λειτουργίας των θεσμών, ένωσαν αμέτρητους πολίτες, οδήγησαν εκατομμύρια συμπατριωτών μας στους δρόμους και τις πλατείες, στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, όπου ζουν ο απόδημος Ελληνισμός και οι ομογενείς μας. Μας αφύπνισαν από τον λήθαργο, στον οποίο μας είχαν βυθίσει οι εκάστοτε κυβερνώντες, μας βοήθησαν να αισθανθούμε τη δύναμή μας και μας κινητοποίησαν, ώστε με καθαρή πλέον κριτική ματιά, να αντιδρούμε σθεναρά στα πλείστα οικονομικά και πολιτικά σκάνδαλα και στο ανεξέλεγκτο κύμα κρουσμάτων διαφθοράς, διαπλοκής, αναξιοκρατίας και κοινωνικής αδικίας που καταδυναστεύουν τη χώρα μας. Έτσι το Κίνημά μας γεννήθηκε και διαμορφώθηκε με τη συμμετοχή πολιτών που αγαπούν την Πατρίδα, οραματίζονται την ορθή θεσμική λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος και αγωνίζονται έμπρακτα για την ελεύθερη λειτουργία του. Επιλέγουν δηλαδή την ενεργή κοινωνική και πολιτική δράση, ώστε η χώρα να βαδίζει σε δρόμο δικαιοσύνης, κοινωνικής συνοχής και οικονομικής ευημερίας για όλους και όχι μόνο για λίγους. Ξεκινάμε χωρίς τα βαρίδια του παρελθόντος. Έχουμε ξεκάθαρη ενωτική πρόθεση και δράση, ανεξαρτήτως αφετηρίας και καταβολών, χωρίς ψευδοδιλήμματα και ψευδοδιχασμούς. Αυτά είναι πρακτικές του παρελθόντος, που οδηγούν μόνο στη διαίρεση και τη διάλυση της κοινωνίας. 2 Καλούμε όλους τους Έλληνες πολίτες σε κοινή πορεία. Πυξίδα μας είναι η πολιτική αρετή και ελευθερία και οι κοινές για όλους πανανθρώπινες αξίες. Και οδηγός μας η αγάπη για τον συνάνθρωπο. Μόνο όταν εφαρμοστούν αυτές οι αξίες στην πολιτική ζωή του τόπου και οι πολιτικοί εκπρόσωποι μας ενεργούν προς όφελος της χώρας και των πολιτών, χωρίς ιδιοτελείς επιδιώξεις και συμφέροντα, τότε και μόνο τότε μπορεί να ανθίσει η χώρα και να έχουν ελπιδοφόρο μέλλον η κοινωνία και ο λαός μας. Επιδιώκουμε οι πολιτικοί εκπρόσωποί μας και οι δημόσιοι λειτουργοί να είναι πρότυπα θετικά. Θέλουμε η χώρα μας να ανακτήσει τη χαμένη αίγλη που της στέρησαν ιδιοτελείς πολιτικοί και να προοδεύσει έτσι όπως αξίζει σε όλους εμάς και την ιστορία μας. Οι Έλληνες πολίτες έχουμε δικαίωμα και αξίζουμε να ζούμε με αξιοπρέπεια και προκοπή και απαιτούμε από την Πολιτεία να προστατεύει και να υπηρετεί όλα τα δημόσια αγαθά, τις παροχές, τη στήριξη και τη φροντίδα, τα οποία είναι κεκτημένα και αδιαπραγμάτευτα.

ΙΙ.  ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ 

1.   Βασικοί στόχοι μας είναι να βιώσουν οι πολίτες την αλλαγή, να φανεί άμεσα ότι ύψιστη προτεραιότητά μας είναι η Ελλάδα, οι συμπολίτες και η ζωή όλων μας σε ένα πλαίσιο αληθινής Δημοκρατίας, με εδραίωση της λαϊκής κυριαρχίας, της ισονομίας, της δικαιοσύνης και της αξιοκρατίας. Ήρθε η ώρα οι πολίτες αυτής της χώρας να αισθανθούν ασφαλείς. Δικαιούνται να εισπράττουν το ενδιαφέρον και να απολαμβάνουν τη φροντίδα μιας Πολιτείας, που επιδεικνύει μηδενική ανοχή στη διαφθορά και είναι δίπλα στον άνθρωπο, έχει προτεραιότητα την κάθαρση, την αποκατάσταση της λειτουργίας των θεσμών, αλλά και την ευημερία των πολιτών. 

2. Άμεσος και στρατηγικός στόχος μας είναι η στήριξη της κοινωνίας. Η φροντίδα και η οικονομική ενίσχυσή της, αλλά και η αντιμετώπιση του κρίσιμου δημογραφικού προβλήματος με ουσιαστικά μέτρα στήριξης και σύσταση ειδικού φορέα για το δημογραφικό, την οικογένεια και τους νέους. Ο πληθυσμός της χώρας συρρικνώνεται λόγω της υπογεννητικότητας, της γήρανσης του πληθυσμού, της αυξανόμενης φτωχοποίησης και της εξώθησης των νέων σε φυγή στο εξωτερικό (brain drain). Γι’ αυτό και πρώτιστο μέλημά μας είναι η με κάθε μέσο στήριξη της οικογένειας, που είναι ο πυρήνας και το θεμέλιο της κοινωνίας και ειδικά των νέων, της ελπίδας της πατρίδας μας.

3. Ανασυγκρότηση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος, ώστε να καταστεί ισχυρό και ποιοτικό, με μέριμνα στην ειδική αγωγή και με γενναία στήριξη των λειτουργών του. Στόχος της παιδείας είναι να προετοιμάσει ενεργούς και σκεπτόμενους πολίτες, ικανούς να ανταποκριθούν στις ραγδαίες τεχνολογικές και κοινωνικές αλλαγές, μέσα σ’ ένα ευχάριστο και δημιουργικό εκπαιδευτικό περιβάλλον με προοπτική για τη ζωή και το μέλλον τους. 

4. Προτεραιότητά μας είναι η πρόνοια για τους συμπολίτες μας της τρίτης ηλικίας και όλων των ευάλωτων ομάδων, που οφείλουμε να στηρίζουμε με σεβασμό, αγάπη, ανθρωπιά, αλληλεγγύη και συμπερίληψη. Επιβάλλεται η οικονομική ενίσχυση για αξιοπρεπή διαβίωση και η ειδική μέριμνα για τις αυξημένες ανάγκες φροντίδας των ανθρώπων με αναπηρία και των οικογενειών τους, καθώς και η ειδική επιστημονική υποστήριξή τους. Οι συνταξιούχοι είναι οι άνθρωποι που κράτησαν την κοινωνία μας όρθια και δικαιούνται αξιοπρεπή διαβίωση με ειδική φροντίδα και αποκατάσταση αποδοχών. 

 5.  Η πρόληψη και η προστασία του πολύτιμου αγαθού της υγείας αποτελεί για το Κίνημά μας τη βάση μιας ανθρωπιστικής και αλληλέγγυας κοινωνίας. Δεσμευόμαστε για την εξυγίανση και την ανασυγκρότηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) και για τη στήριξη των ιατρών, των νοσηλευτών και του προσωπικού υγείας. Κάθε πολίτης ανεξαρτήτως εισοδήματος δικαιούται πρόσβασης σε υψηλού επιπέδου υπηρεσίες υγείας, χωρίς κρυφές «συναλλαγές» και λίστες αναμονής της ντροπής. Σε ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας με δημόσιο, δωρεάν και καθολικό χαρακτήρα. 

6. Για το Κίνημά μας οι πολιτικοί είναι υπηρέτες του λαού, κάθε πράξη και απόφασή τους οφείλει να υπηρετεί και να προάγει το δημόσιο συμφέρον. Στόχος είναι το Κίνημά μας να αποτελέσει έμπνευση, ώστε οι πολίτες να είμαστε ενεργοί, να γίνουμε κοινωνοί και να συμμετέχουμε στα κοινά με ελεύθερη κρίση. Προτρέπουμε τους πολίτες να συμμετέχουν στη δημόσια διαβούλευση και να ασκούν τα δικαιώματά τους για τη διαμόρφωση αποφάσεων, όπως αυτό προβλέπεται από το Σύνταγμα. 

7. Εδραίωση ενός αληθούς κράτους δικαίου, με νόμους σαφείς, που εφαρμόζονται και υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον. Το Κίνημά μας επιθυμεί διακαώς την εφαρμογή όλων των αρχών και εγγυήσεων του κράτους δικαίου, διότι ζούμε τις θλιβερές συνέπειες από την έλλειψή τους. Ύψιστη αρχή του Κινήματος η ΙΣΟΝΟΜΙΑ. Όλοι οι πολίτες είμαστε ίσοι απέναντι στον νόμο, χωρίς αστερίσκους ή εξαιρέσεις, χωρίς «ακαταδίωκτα» ή άλλα «προνόμια». Βασικοί πυλώνες του Κινήματός μας είναι η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και η διασφάλισή της, η παύση ορισμού της ηγεσίας της δικαστικής από την εκτελεστική εξουσία, η διαυγής διάκριση των εξουσιών και η ορθή λειτουργία των θεσμών, με ταχύτητα, αξιοπιστία, διαφάνεια και λογοδοσία. Επιδιώκουμε την αξιοποίηση των προτάσεων όλων των λειτουργών της δικαιοσύνης και στήριξη του έργου τους. 

8. Στόχος μας είναι ο έλεγχος όλων των δημόσιων συμβάσεων, κατά προτεραιότητα των μνημονιακών, ο έλεγχος της διαχείρισης των εγχώριων και ευρωπαϊκών κονδυλίων και της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος, η ανάκτηση και η διάθεση των οικονομικών πόρων στους νόμιμους δικαιούχους τους, με την αξιοποίηση της γνώσης και της εμπειρίας των εργαζομένων στους οικονομικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς. Κεντρικό μέλημά μας είναι η ορθή δημοσιονομική διαχείριση, ο σχεδιασμός, ο διαρκής έλεγχος και η δίκαιη κατανομή των πόρων, η διαφάνεια στα έξοδα και έσοδα του δημόσιου ταμείου, ώστε να εξαλειφθούν φαινόμενα διαφθοράς. Έτσι αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος και τους θεσμούς και η χώρα μας αναδεικνύει την πολιτική αρετή, την αξιοκρατία και τη δικαιοσύνη ως πυρήνα της δημόσιας ζωής και διεκδικεί τον αξιόπιστο ρόλο της στο ευρωπαϊκό και διεθνές γίγνεσθαι.

9. Διαφάνεια στον τρόπο λειτουργίας των Τραπεζών. Επιδίωξή μας είναι να τερματιστεί η αναβολή φορολόγησής τους και να καθιερωθεί η ισότιμη συμμετοχή τους στα βάρη και τους φόρους που τους αναλογούν. Καταπολέμηση της προνομιακής μεταχείρισης ισχυρών δανειοληπτών, μεταξύ των οποίων μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, οικονομικά βεβαρημένα μέσα «ενημέρωσης», αλλά και τα κόμματα, που οφείλουν σχεδόν ένα δισεκατομμύριο ευρώ κι εξασφαλίζουν συνεχείς παρατάσεις στις ρυθμίσεις δανείων, όταν οι πολίτες διώκονται και χάνουν τις περιουσίες τους για μικροποσά. Οριστική παύση των δυσμενών διακρίσεων σε βάρος οικονομικά ευάλωτων δανειοληπτών, έλεγχος της αισχροκερδούς δράσης των Servicers και των Funds και παροχή προστασίας της πρώτης κατοικίας.

10. Μία κυρίαρχη χώρα οφείλει να στηρίζεται πρωτίστως στις δικές της δυνάμεις. Στόχος μας είναι η ριζική και βάσει εθνικού προγράμματος παραγωγική και βιομηχανική ανασυγκρότηση της οικονομίας. Κινητοποιούμε όλες τις υγιείς δυνάμεις της χώρας με σκοπό την απτή οικονομική ανάπτυξη, τη δημιουργία οικονομίας ευκαιριών, την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, της καινοτομίας και της ψηφιακής μετάβασης, την εξάλειψη της γραφειοκρατίας και την απλοποίηση των διαδικασιών, που συνθλίβουν το επιχειρείν και αποτρέπουν τις επενδύσεις και βέβαια την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που η νέα τάξη πραγμάτων θέλει να αφανίσει, ενώ ιστορικά αποτελούσαν τα θεμέλια της οικονομίας της χώρας.

11. Καμία παραγωγική ανασυγκρότηση δεν μπορεί να είναι επιτυχής, δίκαιη και βιώσιμη χωρίς την προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων. Η οικονομική ανάπτυξη της χώρας απαιτεί σταθερές εργασιακές σχέσεις και διασφάλιση της αξιοπρεπούς διαβίωσης. Στόχος μας είναι να εξαλειφθεί η οικονομική εξαθλίωση ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων, να εκλείψει η φτωχοποίηση των Ελλήνων και η φυγή πολύτιμου έμψυχου δυναμικού από τον οικονομικό ιστό της χώρας. 

 12. Εξυγίανση όλων των υπηρεσιών καταπολέμησης των καρτέλ, που διαμορφώνουν ασύδοτα τις τιμές, επιβάλλουν ανεξέλεγκτη ακρίβεια και φτωχοποιούν τους πολίτες για να κερδοσκοπούν. Αυστηρός έλεγχος της δεσπόζουσας θέσης μονοπωλίων και ολιγοπωλίων. Υποστήριξη του υγιούς ανταγωνισμού και εθνικός σχεδιασμός για την εξάλειψη της αισχροκέρδειας.  

13.Ο πρωτογενής και ο δευτερογενής τομέας απαιτούν τη χάραξη εθνικής στρατηγικής ανάπτυξης. Η χρηματοδότηση επενδύσεων για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας, η στήριξη της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, της αλιείας, της μελισσοκομίας, της δασοπονίας, η αξιοποίηση των εθνικών φυσικών πόρων και η ενίσχυση των εξαγωγών αποτελούν θεμέλια της εθνικής οικονομίας, της διατροφικής επάρκειας, της κοινωνικής συνοχής και της παραγωγικής ανεξαρτησίας της Ελλάδος, δημιουργούν συνθήκες βιώσιμης ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία και διασφαλίζουν αξιοπρέπεια και προοπτική για τους Έλληνες παραγωγούς. Στήριξη της εξωστρέφειας του κλάδου με νέα καινοτόμα τεχνολογικά εργαλεία και επαναξιοποίηση της γης, με πλήρη σεβασμό των ανθρώπων, που μοχθούν στον αγροδιατροφικό τομέα.

14. Προστασία του εθνικού φυσικού πλούτου και ορθολογική αξιοποίηση των φυσικών πόρων μας. Εθνικό πρόγραμμα ανάπτυξης και διαχείρισης των στρατηγικών κλάδων της οικονομίας και των υποδομών υψηλού δημοσίου συμφέροντος, όπως είναι οι μεταφορές, οι συγκοινωνίες, οι τηλεπικοινωνίες, η ενέργεια και η ύδρευση. Αποτροπή της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος, ολοκλήρωση του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού, αποκατάσταση των ζωνών natura και καλλιέργεια οικολογικής συνείδησης. Η ανάπτυξη δεν μπορεί να πραγματοποιείται εις βάρος του περιβάλλοντος, της βιοποικιλότητας, των οικοσυστημάτων και της ποιότητας ζωής των πολιτών. Δεσμευόμαστε για ουσιαστική προστασία των δασών και των ορεινών όγκων, για αυστηρό έλεγχο κάθε ενεργειακής παρέμβασης στο φυσικό περιβάλλον, όπως η ανεξέλεγκτη εγκατάσταση ανεμογεννητριών και για επανεξέταση του κανονιστικού πλαισίου για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Έμπρακτη στήριξη της φιλοζωίας και των καταφυγίων με ειδικούς κωδικούς χρηματοδότησης στην τοπική αυτοδιοίκηση. Ενίσχυση των φιλοζωικών οργανώσεων και των εθελοντών, γιατί ο εθελοντισμός αποτελεί εθνικό πλούτο. Μια κοινωνία που σέβεται τα ζώα και τον φυσικό πλούτο, σέβεται τον άνθρωπο. 

15. Το τραγικό έγκλημα των Τεμπών ανέδειξε με τον πιο οδυνηρό τρόπο την ανάγκη για ένα κράτος που εγγυάται έμπρακτα την αδιαπραγμάτευτη ασφάλεια των πολιτών στις μεταφορές. Η προστασία της ανθρώπινης ζωής αποτελεί αδιαμφισβήτητη θεσμική υποχρέωση της Πολιτείας. Δεσμευόμαστε για τη δημιουργία αυστηρού και διαφανούς πλαισίου ελέγχου, συντήρησης και εποπτείας όλων των μέσων μαζικής μεταφοράς, με σύγχρονα συστήματα ασφαλείας, ανεξάρτητους ελεγκτικούς μηχανισμούς και πραγματική λογοδοσία. 

16. Υψώνουμε φραγμό στη διαρκή υποβάθμιση της ελεύθερης ενημέρωσης των πολιτών. Ενίσχυση της υποστήριξης όλων των ΜΜΕ και των λειτουργών της ελευθεροτυπίας – πυλώνα της Δημοκρατίας. Θέσπιση διαφανών κανόνων στην κρατική χρηματοδότηση των ΜΜΕ και αντικειμενικών κριτηρίων στην κατανομή της διαφήμισης σε όλον τον δημόσιο τομέα.

17.  Ενίσχυση της πολιτιστικής δημιουργίας, ενσωμάτωσή της στην εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά και στην καθημερινή ζωή του πολίτη. Γενναία χρηματοδότηση έργων πολιτισμού, δημιουργικών πρωτοβουλιών της νεολαίας, διάσωση, συντήρηση και ανάδειξη των πολιτιστικών και ιστορικών μνημείων, προστασία του πολιτιστικού κεφαλαίου μας. Στήριξη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και εν γένει των λειτουργών του πολιτισμού. Η Αρχαία Ελληνική Γραμματεία, πολύτιμη κληρονομιά του ελληνισμού, αποτελεί παγκόσμια πνευματική παρακαταθήκη και θεμέλιο του σύγχρονου πολιτισμού, της φιλοσοφίας, των επιστημών και της δημοκρατικής σκέψης. Η ανάπτυξη ολοκληρωμένων δράσεων ψηφιοποίησης, καταγραφής, διάσωσης, μετάφρασης και ελεύθερης επιστημονικής αξιοποίησης των κειμένων και των έργων της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας αποτελεί προτεραιότητά μας, προς όφελος της επιστημονικής κοινότητας, της παιδείας και της ανθρωπότητας. Ενίσχυση της εξωστρέφειας των πολιτιστικών δράσεων και σύνδεση με την καινοτομία, πρωτοβουλιών διάσωσης και προώθησης τοπικών παραδόσεων και προϊόντων. 

18. Ο αθλητισμός είναι ύψιστη κοινωνική δραστηριότητα της ελληνικής αγωνιστικής παράδοσης, γνωστής για τις αξίες που εμπέδωσε παγκοσμίως, μεταξύ των οποίων το ολυμπιακό πνεύμα, ο θεσμός της εκεχειρίας και του ευ αγωνίζεσθαι. Σήμερα απαιτείται η ριζική θεσμική ανασυγκρότηση για την ανάπτυξη των αθλητικών σωματείων - κυττάρου 10 της αθλητικής κοινωνίας και μιας από τις βάσεις της υγείας, της ευεξίας και της διαπαιδαγώγησης του λαού μας -, η φροντίδα και η προστασία των αθλητών και αθλουμένων και ο προσδιορισμός του ρόλου και των σχέσεων των συμμετεχόντων στην αθλητική δραστηριότητα. Εξίσου ενίσχυσης και υποστήριξης χρήζει και ο παραολυμπιακός αθλητισμός.

19. Η ελληνική επαρχία ερημώνει. Απαιτούνται άμεσα και δραστικά μέτρα ανάταξης της ελληνικής υπαίθρου, σχέδιο αποτελεσματικής αποκέντρωσης, με ενίσχυση της τοπικής αυτοδιοίκησης για την επανακατοίκηση και ανάπτυξη της περιφέρειας. Χωρίς ζωντανή επαρχία δεν υπάρχει Ελλάδα. Αποτροπή της επιθετικής εξαγοράς ολόκληρων οικισμών και περιοχών και μάλιστα στην παραμεθόρια ζώνη, από ξένα συμφέροντα.

20. Προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας, των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, των εθνικών συμφερόντων και της εδαφικής ακεραιότητας με βάση το διεθνές δίκαιο. Χάραξη εθνικής στρατηγικής και ανάπτυξη δράσεων και πρωτοβουλιών για τη διαφύλαξη των συνόρων της Ελλάδας και την ενίσχυση της διεθνούς θέσης της, άσκηση εξωτερικής πολιτικής λαμβάνοντας υπόψη τον σύγχρονο πολυπολικό κόσμο και τις ραγδαίες γεωπολιτικές ανακατατάξεις. Η Πατρίδα μας αξίζει και μπορεί να αναγνωριστεί ως χώρα που σέβεται τις διεθνείς της υποχρεώσεις, αλλά δεν λειτουργεί ως ακολούθημα κανενός ξένου εταίρου και πρέπει να είναι πάντα μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος. Η Ελλάδα ως φιλειρηνική δύναμη προάγει ιστορικά τη σταθερότητα, ενώ παράλληλα οφείλει να ενισχύει την άμυνα και την εγχώρια αμυντική βιομηχανία και τεχνολογία, να υπερασπίζεται την εθνική και πολιτισμική της ταυτότητα, να εδραιώνει τη θέση της στην περιφερειακή και διεθνή σκηνή, να ενδιαφέρεται για τους ομογενείς και τον απόδημο Ελληνισμό όπου γης, να προάγει και να προωθεί τα παγκοσμίου αναγνώρισης πολιτιστικά της αγαθά και τις ιστορικές της αξίες.\

 

ΙΙΙ. ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ 

Με ευθύνη, χρέος και αίσθηση καθήκοντος απέναντι στην ιστορία και στις επόμενες γενιές, σας καλούμε με αγάπη να συμπορευθούμε αποφασισμένοι και ενωμένοι για την Ελλάδα της δημιουργίας, της ανάπτυξης, της δικαιοσύνης, του πολιτισμού και της Δημοκρατίας. Μακριά από τη διχόνοια που μας διασπά, μας αποδυναμώνει και μας συνθλίβει. Ώστε η Πατρίδα μας, που γέννησε τη Δημοκρατία, να τιμά την κληρονομιά της και να κατακτήσει τη θέση που της αρμόζει. Ώστε η αρετή να αποτελεί το κριτήριο της πολιτικής. Ώστε όλοι μαζί να φέρουμε τις πολυπόθητες αλλαγές και την αναγέννηση της χώρας. Στόχος μας είναι να σφυρηλατήσουμε έναν ισχυρό πολιτικό φορέα με αυθεντική κινηματική μορφή, ο οποίος αντλεί τη δύναμή του απευθείας από τη λαϊκή βάση. Με αυτό το όραμα σάς καλούμε όλους να εργαστούμε μαζί για να δημιουργήσουμε την Ελλάδα που μας αξίζει, όπως όλοι εμείς την ποθούμε.

Μια καινούρια Ελλάδα, που αγαπάει και φροντίζει τα παιδιά της. Γιατί σήμερα είναι πιο επίκαιρα από ποτέ τα λόγια του ποιητή μας, Κωστή Παλαμά: «Χρωστάμε σ’ όσους ήρθαν, πέρασαν, θά ‘ρθουν, θα περάσουν. Κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί».

Οραματιζόμαστε μια Ελλάδα, που σέβεται τον άνθρωπο και δίνει ξανά νόημα στη λέξη ΕΛΠΙΔΑ. Αυτή είναι η Ελλάδα που μας ανήκει!

Όλοι μαζί για μια Νέα Αρχή!

Η επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει το "αναλλοίωτο DNA" των κατοίκων τού Ταινάρου.

 Έρευνα αποκαλύπτει ότι οι κάτοικοι της Μέσα Μάνης αποτελούν μια μοναδική γενετική «νησίδα» στην Ευρώπη. (Επιβεβαιώνατας εν μέρει τούς τίς σκέψεις εμού του ιδίου εδώ από το 2015)

Η περιοχή νότια της Αρεόπολης, με τα άγρια βουνά, τις εντυπωσιακές ακτογραμμές και τους περίφημους πέτρινους πύργους, έχει κατά καιρούς γοητεύσει κορυφαίους ταξιδιώτες, ιστορικούς και συγγραφείς

Μια νέα γενετική μελέτη αποκαλύπτει ότι οι κάτοικοι της Μέσα Μάνης αποτελούν μια μοναδική γενετική «νησίδα» στην Ευρώπη, έναν από τους πιο ιδιαίτερους γενετικά πληθυσμούς, λόγω της γεωγραφικής απομόνωσής τους για περισσότερους από δέκα αιώνες. Τα ευρήματα, που δημοσιεύονται σήμερα στο περιοδικό «Communications Biology» του ομίλου Nature, καταδεικνύουν ότι πολλές γενεαλογικές γραμμές των σημερινών κατοίκων της περιοχής ανιχνεύονται στον ελλαδικό χώρο από την Εποχή του Χαλκού, την Εποχή του Σιδήρου και τη Ρωμαϊκή περίοδο.

Η Μέσα Μάνη, δηλαδή η περιοχή νότια της Αρεόπολης, με τα άγρια βουνά, τις εντυπωσιακές ακτογραμμές και τους περίφημους πέτρινους πύργους, έχει κατά καιρούς γοητεύσει κορυφαίους ταξιδιώτες, ιστορικούς και συγγραφείς - με πιο φημισμένους τον Ιούλιο Βερν και τον Πάτρικ Λι Φέρμορ. Ο σκληροτράχηλος χαρακτήρας των Μανιατών και το πολεμικό τους πνεύμα τούς επέτρεψαν να διατηρήσουν την αυτονομία τους έναντι διάφορων κατακτητών. Οι Μανιάτες, άλλωστε, έπαιξαν κομβικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821.

Ο ναός του Αγίου Γεωργίου (11ος-12ος αιώνας) στον αρχαίο οικισμό της Άνω Πούλας. Ο ναός ακολουθεί τη μεγαλιθική οικοδομική παράδοση της Μέσα Μάνης, η οποία χαρακτηρίζεται από τη χρήση εξαιρετικά μεγάλων λίθινων όγκων που τοποθετούνται χωρίς κονίαμα. Copyright: Λεωνίδας-Ρωμανός Νταβράνογλου

Διεθνής ερευνητική ομάδα, που περιλαμβάνει επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Κέντρο Υγείας Αρεόπολης, το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου και τα εργαστήρια FamilyTreeDNA, έθεσε στο επίκεντρο της μελέτης της την καταγωγή του πληθυσμού της Μέσα Μάνης. «Είναι μια περιοχή της στεριανής Ελλάδας, που όμοια δεν υπάρχει. Από άποψη αρχιτεκτονικής έχει τους πολεμόπυργους σε όλα τα χωριά, η διάλεκτος είναι αρχαΐζουσα, δεν ξέραμε από πού προέρχεται ο πληθυσμός που έχει τόσες ιδιαιτερότητες. Θέλαμε, λοιπόν, να απαντήσουμε σε κάποια ιστορικά αινίγματα, αλλά και να δώσουμε φωνή σε παραδόσεις που χάνονται», επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επικεφαλής της μελέτης, Δρ Λεωνίδας-Ρωμανός Νταβράνογλου, επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Οι ερευνητές έλαβαν γενετικό υλικό από περισσότερους από 100 άνδρες κατοίκους της Μέσα Μάνης, το οποίο ανέλυσαν με ιδιαίτερα καινοτόμες μοριακές τεχνικές των εργαστηρίων της «FamilyTreeDNA», της εταιρείας που συνέβαλε στην απομόνωση του DNA του Μπετόβεν από μια τρίχα του και στην αποσαφήνιση της καταγωγής του. Στη συνέχεια, οι ερευνητές συνέκριναν το DNA των Μέσα Μανιατών με χιλιάδες αρχαία δείγματα DNA και με το DNA πάνω από 1,3 εκατομμύριων σύγχρονων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, για να διαπιστώσουν τυχόν συγγένειες των Μέσα Μανιατών με άλλους πληθυσμούς.
Τα αποτελέσματα της έρευνας κατέδειξαν ότι οι Μέσα Μανιάτες αποτελούν μια μοναδική γενετική «χρονοκάψουλα» εντός της στεριανής Ελλάδας, καθώς οι περισσότερες πατρικές γενεαλογικές γραμμές των Μέσα Μανιατών ανάγονται στην Εποχή του Χαλκού, την Εποχή του Σιδήρου και τη Ρωμαϊκή περίοδο. Η γενετική καταγωγή τους δεν επηρεάστηκε από τις μεγάλες πληθυσμιακές μετακινήσεις που αναδιαμόρφωσαν τη δημογραφία και το γονιδίωμα των κατοίκων του ελλαδικού χώρου και άλλων βαλκανικών πληθυσμών μετά την πτώση της Ρώμης. Σε αντίθεση με πολλούς άλλους πληθυσμούς της στεριανής Ελλάδας, οι Μέσα Μανιάτες παρουσιάζουν ελάχιστες ενδείξεις αφομοίωσης μεταγενέστερων πληθυσμών, όπως των Σλάβων, των οποίων η άφιξη τον 6ο αιώνα μ.Χ. μετέβαλε δραστικά το γενετικό και γλωσσικό τοπίο της νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Μάλιστα, η γεωγραφική και χρονική τους κατανομή αντικατοπτρίζει πιστά τη διάδοση της χαρακτηριστικής και παγκοσμίως μοναδικής μεγαλιθικής οικιστικής αρχιτεκτονικής της Μέσα Μάνης. «Διαπιστώθηκε ότι εδώ και τουλάχιστον 1.400 χρόνια οι Μέσα Μανιάτες ήταν εξαιρετικά απομονωμένοι και μάλλον γι' αυτό κατάφεραν να αναπτύξουν και να διατηρήσουν έθιμα, παραδόσεις και αρχιτεκτονική η οποία δεν υπάρχει πουθενά αλλού στην Ελλάδα. Θα μπορούσαμε να πούμε πως οι Μέσα Μανιάτες πιθανότατα κατάγονται από τους ίδιους ανθρώπους που κατασκεύασαν τις μοναδικές μεγαλιθικές κατασκευές της περιοχής», εξηγεί ο κ. Νταβράνογλου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Κλείσιμο
«Η γενετική δεν μας διαχωρίζει»Ωστόσο, ο κ. Νταβράνογλου σπεύδει να διευκρινίσει ότι «το DNA μάς βοηθάει να διαφωτίσουμε άγνωστες πτυχές της ιστορίας του ελλαδικού χώρου, όποια και αν είναι αυτή, και να καταλάβουμε το πώς συντελέστηκαν διάφορες ιστορικές και δημογραφικές διεργασίες. Το DNA φυσικά δεν μας λέει κάτι για την ταυτότητα ενός ανθρώπου ή για το πόσο Έλληνας είναι κάποιος. Η ελληνικότητα είναι πολιτισμικό χαρακτηριστικό και όχι γενετικό. Άλλωστε, μπορεί οι Μανιάτες να ήταν απομονωμένοι για πάνω από 1.400 χρόνια, αλλά, εν τέλει, όλοι οι άνθρωποι είμαστε μείγματα διαφορετικών πληθυσμών - η γενετική μάς φέρνει κοντά, δεν μας διαχωρίζει. Πάμπολλες γενετικές έρευνες δείχνουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες αναμειγνύονταν με διάφορους πληθυσμούς, ενώ η Ρωμαϊκή και η Βυζαντινή αυτοκρατορία ήταν εξαιρετικά πολυεθνικές. Απλώς μετά τον 6ο μ.Χ. αιώνα, οι περισσότεροι πληθυσμοί του ελλαδικού χώρου αφομοίωσαν επιπλέον ομάδες ανθρώπων, όπως τους Σλάβους, τους Βλάχους, τους Αρβανίτες και άλλους, οι οποίοι δεν ήρθαν σε επαφή όμως με τους Μέσα Μανιάτες».

Ο καταξιωμένος Μέσα Μανιάτης γλύπτης, ζωγράφος και λογοτέχνης Μιχάλης Κάσσης μαζί με τον επικεφαλής της έρευνας, Λεωνίδα-Ρωμανό Νταβράνογλου. Copyright: Βίνια Τσοπέλα

Ένας κοινός πρόγονος
Η μελέτη αποκάλυψε ότι πάνω από το 50% των σημερινών ανδρών της Μέσα Μάνης κατάγεται από έναν και μόνο αρσενικό πρόγονο που έζησε τον 7ο αιώνα μ.Χ. Αυτό το εύρημα υποδεικνύει ότι στην πολυτάραχη ιστορία της Μέσα Μάνης, υπήρξε μία περίοδος κατά την οποία ο τοπικός πληθυσμός βίωσε συντριπτική μείωση, πιθανότατα λόγω επιδημιών, πολέμων και γενικευμένης αστάθειας, και στη συνέχεια οι ελάχιστοι επιζώντες και οι απόγονοί τους παρέμειναν σε σχετική απομόνωση εντός της Μέσα Μάνης για αιώνες.
Αντίθετα, η μητρογραμμική καταγωγή αφηγείται μια πιο σύνθετη ιστορία από την πατρογραμμική. «Ενώ πολλές μητρικές γενεαλογικές γραμμές παρουσιάζουν τα ίδια χαρακτηριστικά μακροχρόνιας εντοπιότητας με τις πατρικές», αναφέρει ο δεύτερος αντεπιστέλλων συγγραφέας, ο καθηγητής του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, Αλέξανδρος Ηρακλείδης, «άλλες υποδεικνύουν περιορισμένες επαφές με πληθυσμούς της ανατολικής Μεσογείου, του Καυκάσου, της δυτικής Ευρώπης, ακόμη και της Βόρειας Αφρικής. Τα γενετικά αυτά μοτίβα συνάδουν με μια έντονα πατριαρχική κοινωνία, στην οποία οι άνδρες παρέμεναν ριζωμένοι στον τόπο καταγωγής τους, ενώ μικρός αριθμός ξένων γυναικών ενσωματωνόταν στον τοπικό πληθυσμό».
«Το γόνιμο χώμα δεν βγάζει εύκολα ήρωες»
Εκτός από τη γενετική έρευνα, η επιστημονική ομάδα μελέτησε ενετικά, οθωμανικά και πιο σύγχρονα αρχεία και έκανε συνεντεύξεις με τουλάχιστον 60 ηλικιωμένους κατοίκους από σχεδόν κάθε χωριό της Μέσα Μάνης.
Ένας σημαντικός πληροφορητής ήταν ο ζωγράφος, λογοτέχνης και γλύπτης, Μιχάλης Κάσσης, ο οποίος εξιστόρησε μεταξύ άλλων: «Δεν είναι τυχαίο που κανένας κατακτητής δεν κατάφερε να εδραιωθεί στη Μάνη. Ο τόπος ήταν αμείλικτα δύσκολος ακόμα και στους ίδιους τους κατοίκους του. Τον χειμώνα μάς πονούσαν τα γυμνά μας πόδια από το κρύο, το καλοκαίρι μας έκαιγε αλύπητα ο ήλιος. Πέτρες, ήλιος, θάλασσα - αυτή είναι η Μάνη. Έτσι και οι άνθρωποι έγιναν ανθεκτικοί και σκληροί για να τα βγάλουν πέρα. Και εάν κάποιος είχε λίγο ψωμί, λίγο τυρί και μερικές ελιές, τότε ήταν πραγματικά πλούσιος. Το αφράτο και γόνιμο χώμα δεν βγάζει εύκολα ήρωες».
Καθώς πολλά χωριά της Μέσα Μάνης κατοικούνταν ιστορικά από ένα μόνο γένος, η ερευνητική ομάδα συνεργάστηκε στενά με την τοπική κοινότητα, ώστε οι εθελοντές να προέρχονται από πολλά διαφορετικά γένη και οικισμούς, διασφαλίζοντας έτσι ότι η δειγματοληψία ήταν αντιπροσωπευτική του πληθυσμού. Η δειγματοληψία έγινε σε συνεργασία με τον Δρ Ανάργυρο Μαριόλη, διευθυντή του Κέντρου Υγείας Αρεόπολης.
Στη συνέχεια, οι ερευνητές συνέκριναν όλες τις προφορικές παραδόσεις με τα γενετικά στοιχεία διαπιστώνοντας ότι τα στοιχεία συγκλίνουν πολύ συχνά. «Πολλές προφορικές παραδόσεις κοινής καταγωγής, που μεταδίδονταν επί αιώνες, επιβεβαιώνονται πλέον γενετικά», σημειώνει ο Αθανάσιος Κοφινάκος, συν-συγγραφέας της μελέτης και ερευνητικός σύμβουλος σε ζητήματα μανιάτικης γενεαλογίας και ιστορίας.

Ο Δρ Ανάργυρος Μαριόλης, διευθυντής του Κέντρου Υγείας Αρεόπολης και μέλος της ερευνητικής ομάδας, έχει οικοδομήσει ισχυρούς δεσμούς εμπιστοσύνης με την τοπική κοινωνία της Μέσα Μάνης, οι οποίοι ήταν απαραίτητοι για την επιτυχή διεξαγωγή της έρευνας. Copyright: Α. Μαριόλης

Όπως περιγράφει χαρακτηριστικά ο κ. Ανάργυρος Μαριόλης, «η μελέτη αυτή δίνει φωνή στις ιστορίες των προγόνων μας. Ως Μέσα Μανιάτης ο ίδιος, εύχομαι οι πρόγονοί μου να είχαν την ευκαιρία να μάθουν πως πολλές από τις προφορικές τους παραδόσεις επιβεβαιώνονται από τη γενετική επιστήμη».
Αναζήτηση γενετικών ασθενειώνΕφόσον εξασφαλιστεί χρηματοδότηση για τη συνέχιση της έρευνας, η επιστημονική ομάδα σκοπεύει να διερευνήσει τις πληροφορίες που δίνει η γενετική επιστήμη για την υγεία του πληθυσμού και την αναζήτηση ασθενειών με τυχόν γενετικό υπόβαθρο.
Όπως παρατηρεί ο καθηγητής Ιατρικής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και χειρουργός Θεόδωρος Μαριόλης-Σαψάκος, «η ερευνητική ομάδα σκοπεύει να συνομιλήσει εκ νέου με την κοινότητα, ώστε να διερευνήσει κατά πόσο μελλοντικές αναλύσεις κλινικά σημαντικών γενετικών δεικτών θα μπορούσαν να συνεισφέρουν στην περαιτέρω κατανόηση της υγείας των Μέσα Μανιατών και να οδηγήσουν σε νέες στρατηγικές για τη διασφάλιση και τη θωράκισή της». Η Δρ Παναγιώτα Σουλιώτη, η οποία πραγματοποίησε την αγροτική της θητεία στο Κέντρο Υγείας Αρεόπολης και συνέβαλε σημαντικά στη δειγματοληψία, προσθέτει ότι «το παράδειγμα της Μέσα Μάνης μπορεί να αξιοποιηθεί ως πρότυπο για αντίστοιχες μελέτες και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, συμβάλλοντας τόσο στην κατανόηση του παρελθόντος όσο και στον εντοπισμό κλινικά σημαντικών γενετικών δεικτών με άμεση σημασία για τη δημόσια υγεία».

www.protothema.gr/

Στο φως μετά από 2.500 χρόνια ήρθε Μακεδονικός τάφος στον Αχινό

Ο τάφος δυστυχώς είναι συλημένος, πιθανότατα από την αρχαιότητα, αλλά και μεταγενέστερα, όπως οι περισσότεροι άλλωστε τάφοι που έχουν ανευρε...
Ο τάφος δυστυχώς είναι συλημένος, πιθανότατα από την αρχαιότητα, αλλά και μεταγενέστερα, όπως οι περισσότεροι άλλωστε τάφοι που έχουν ανευρεθεί στην Ελληνική επικράτεια.
Στο πλαίσιο των εργασιών για το μεγάλο έργο κατασκευής δικτύων αποχέτευσης οικισμών Καραβόμυλου, Αχινού, Παραλίας Ραχών, Ραχών, Αυλακίου και εγκατάσταση επεξεργασίας λυμάτων (ΕΕΛ) του Δήμου Στυλίδας, αποκαλύφθηκε το μοναδικό για την Ανατολική Φθιώτιδα, αρχαιολογικό εύρημα.

Οι ντόπιοι βέβαια το γνώριζαν καλά ως τάφο, τον οποίο μάλιστα έχουν «επισκεφθεί», ωστόσο η αρχαιολογική σκαπάνη, έφερε στην επιφάνεια την ιδιαίτερα χαρακτηριστική καμάρα (καμαροσκεπής), που επιβεβαιώνει την προέλευση και την ηλικία του στην περίοδο του Βασιλιά Φιλίππου (4ος αιώνας π.Χ.).
Το δε μέγεθος του, μαρτυρά ότι ήταν ισχυρής οικογένειας ανώτερης κοινωνικής τάξης και δεν αποκλείεται ο ένοικός του να υπήρξε εκπρόσωπος του Βασιλικού Οίκου ή ανώτερο στέλεχος της Μακεδονικής Φρουράς.
Ο τάφος δυστυχώς είναι συλημένος, πιθανότατα από την αρχαιότητα, αλλά και μεταγενέστερα, όπως οι περισσότεροι άλλωστε τάφοι που έχουν ανευρεθεί στην Ελληνική επικράτεια.

Αυτή τη χρονική στιγμή γίνεται προσπάθεια από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Φθιώτιδας - Ευρυτανίας, να αποκαλυφθεί το ταφικό αυτό μνημείο, όπως εξηγεί στην κάμερα του LamiaReport η Αρχαιολόγος Αναπληρώτρια Προϊσταμένη του Τμήματος Προϊστορικών, Κλασικών Αρχαιοτήτων και Μουσείων Αριστέα Παπασταθοπούλου.
Στο σημείο βρέθηκε και ο Δήμαρχος Στυλίδας Γιάννης Αποστόλου, που σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Φθιώτιδας - Ευρυτανίας, θα κάνει ότι μπορεί για την ανάδειξη και τη συνέχιση της ανασκαφικής έρευνας, ώστε να καταστεί η Ανατολική Φθιώτιδα προορισμός και Αρχαιολογικού τουρισμού.

Στο βίντεο που ακολουθεί μιλά στο LR και η Πρόεδρος της Κοινότητας Αχινού Ελένη Αρβανίτη, που γνωρίζει πολύ καλά την περιοχή και την αρχαία ιστορία της.

 

Πηγή: Lamia Report

anaskafi.blogspot.com/

Νέα αρχαιολογικά ευρήματα στον Αχινό Φθιώτιδας αποκάλυψαν τα δημοτικά έργα

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες διεξάγονταν στις όχθες μιας τεράστιας, εξαφανισμένης λίμνης; Γιατί κανένας αρχαίος συγγραφέας δεν την ανέφερε;

Αεροφωτογραφία του Ολυμπιακού Σταδίου και της γύρω περιοχής. [Credit: dronepicr / Wikimedia Commons] Μια διεπιστημονική μελέτη με χρήση πυρή...

Μια διεπιστημονική μελέτη με χρήση πυρήνων ιζημάτων ανακατασκευάζει ένα υδάτινο τοπίο που διατηρήθηκε για χιλιετίες και είχε βαθιές επιπτώσεις στο περίφημο ιερό και στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Για αιώνες, φανταζόμασταν την αρχαία Ολυμπία, τη γενέτειρα των Ολυμπιακών Αγώνων, ως μια ξηρή και σκονισμένη κοιλάδα, με τους ναούς και τα στάδια της να είναι αγκυρωμένα σε ένα χερσαίο τοπίο που κυριαρχείται από τους ποταμούς Αλφειό και Κλάδεο. Ωστόσο, έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Quaternary Environments and Humans καταρρίπτει εντελώς αυτή την εικόνα. Μια διεθνής ομάδα γεωγράφων, γεωεπιστημόνων και αρχαιολόγων έχει ανακαλύψει αδιάσειστα στοιχεία ότι κοντά στο ιερό υπήρχε μια εκτεταμένη λίμνη, η Λίμνη της Ολυμπίας, η οποία διαμόρφωσε την ιστορία και το περιβάλλον της περιοχής για το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής της.
Η μελέτη, υπό την καθοδήγηση της Lena Slabon του Πανεπιστημίου Johannes Gutenberg του Mainz (Γερμανία), βασίζεται στην ενδελεχή ανάλυση πυρήνων ιζημάτων που εξήχθησαν από τις λεκάνες της Μακρίσιας και του Λαδικού, οι οποίες περιβάλλουν τον αρχαιολογικό χώρο. «Τα συμπεράσματα είναι σαφή: Βρήκαμε απολιθωμένα στοιχεία για ένα λιμναίο περιβάλλον που υπήρχε στις λεκάνες της Μακρίσιας και του Λαδικού. Με βάση πολυάριθμες χρονολογήσεις με ραδιενεργό άνθρακα, ανακαλύψαμε ότι η λίμνη της Ολυμπίας υπήρχε από την 8η χιλιετία π.Χ. έως τουλάχιστον τον 6ο αιώνα μ.Χ.», δηλώνει η ομάδα.
Η ιδέα της ύπαρξης μιας λίμνης κοντά στην Ολυμπία όχι μόνο αλλάζει την εικόνα του χώρου, αλλά και επιλύει μακροχρόνια μυστήρια και εγείρει νέα ερωτήματα σχετικά με την καθημερινή ζωή στο ιερό. Πώς επηρέασε η παρουσία της λίμνης την παροχή νερού για χιλιάδες αθλητές και θεατές κατά τη διάρκεια των Αγώνων; Χρησιμοποιούνταν ως μεταφορική οδός; Γιατί οι αρχαίες ιστορικές πηγές δεν αναφέρουν αυτό το εντυπωσιακό υδάτινο σώμα;
Για να απαντήσουν σε αυτά τα ερωτήματα, οι ερευνητές δεν έψαξαν για ξεχασμένες γραπτές πηγές, αλλά έκαναν γεωτρήσεις στο έδαφος. Απέκτησαν 15 πυρήνες ιζημάτων, μερικοί από τους οποίους είχαν βάθος έως και 15 μέτρα, από τρεις βασικές περιοχές: το νοτιοδυτικό τμήμα της λεκάνης της Μακρίσιας, την περιοχή κοντά στον αρχαίο χώρο και το στενό πέρασμα που συνδέει τις λεκάνες της Μακρίσιας και του Λαδικού.

Σενάριο της μέγιστης έκτασης της λίμνης της Ολυμπίας με βάση απολιθωμένα στοιχεία και ψηφιακά δεδομένα εδάφους. [Credit: L. Slabon et al. 2025]

Αναλύοντας αυτά τα «αρχεία του εδάφους», οι επιστήμονες εντόπισαν διαφορετικούς τύπους αποθέσεων. Οι πιο αποκαλυπτικές ήταν οι λεπτόκοκκες αποθέσεις — λάσπες και άργιλοι — που σχηματίζονται μόνο σε ήρεμα υδάτινα περιβάλλοντα, όπως λίμνες ή βάλτοι. Αυτές οι λιμναίες αποθέσεις βρέθηκαν διασκορπισμένες σε μια τεράστια έκταση, υποδηλώνοντας την ύπαρξη μιας εκτεταμένης, ρηχής λίμνης και όχι απλώς μιας μικρής λιμνούλας ή ενός εγκαταλελειμμένου παρακλαδιού του ποταμού.
Η ζωή της λίμνης της Ολυμπίας: 8.000 χρόνια ιστορίας
Η ραδιοχρονολόγηση οργανικού υλικού που βρέθηκε μέσα σε αυτά τα ιζήματα επέτρεψε στους ερευνητές να ανακατασκευάσουν το χρονοδιάγραμμα της λίμνης. Τα δεδομένα είναι εκπληκτικά: τα πρώτα στοιχεία για την ύπαρξη λιμναίων συνθηκών στην περιοχή χρονολογούνται από το 7458-7076 π.Χ., στο νοτιοδυτικό τμήμα της λεκάνης.
Περίπου το 4347-4250 π.Χ., η λίμνη εκτεινόταν ήδη από τη Μακρίσια μέχρι τη λεκάνη του Λαδικού, ενώ τα πρώτα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η λίμνη έφτανε μέχρι την τοποθεσία του μελλοντικού ιερού της Ολυμπίας χρονολογούνται από το 1881-1690 π.Χ.
Η λίμνη παρέμεινε, καλύπτοντας μεγάλες εκτάσεις, καθ' όλη τη διάρκεια της ακμής του ιερού, από την αρχαϊκή εποχή μέχρι τουλάχιστον τον 6ο αιώνα μ.Χ., καλύπτοντας έτσι τη διάρκεια όλων των Ολυμπιακών Αγώνων της αρχαιότητας.
Μετά από μια περίοδο αποξήρανσης, η λίμνη επανεμφανίστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα τον 13ο/14ο αιώνα μ.Χ., προτού η στάθμη του ποταμού Αλφέως πέσει αρκετά μέτρα, σχηματίζοντας την «Αναβαθμίδα της Ολυμπίας» που βλέπουμε σήμερα και κάνοντας τη λίμνη να εξαφανιστεί για πάντα.
Η μελέτη δεν ανακατασκεύασε μόνο την έκταση της λίμνης, αλλά και την «κατάσταση υγείας» της στο πέρασμα του χρόνου. Αναλύοντας μικροαπολιθώματα οστρακόδερμων (μικρά καρκινοειδή) και τη χημική σύνθεση των ιζημάτων, οι ερευνητές προσδιόρισαν διακριτές οικολογικές φάσεις.

Χάρτης της Ολυμπίας. Ο Ναός του Δία είναι το πορτοκαλί κτίριο στο κέντρο, που περιβάλλεται από δεκάδες αγάλματα πρωταθλητών. Η παλαίστρα, το τετράγωνο κίτρινο κτίριο στα αριστερά, έχει τον αριθμό 21.
[Credit: Public Domain / Wikimedia Commons]

Αρχικά, η λίμνη είχε φρέσκο και καθαρό νερό. Ωστόσο, γύρω στο 3200 π.Χ., στο νοτιοδυτικό τμήμα της λίμνης, παρατηρήθηκε μια μεταβολή προς ευτροφικές συνθήκες. Η ευτροφική μεταβολή είναι μια διαδικασία υπερβολικού εμπλουτισμού του νερού με θρεπτικά συστατικά, η οποία μπορεί να προκαλέσει άνθιση φυκιών και εξάντληση του οξυγόνου. Αυτή η πρώτη αλλαγή μπορεί να οφείλεται σε φυσικές διεργασίες ή στις πρώτες δραστηριότητες αποίκισης στην περιοχή.
Το πιο σημαντικό εύρημα προήλθε από την ανάλυση των ιζημάτων που είχαν αποτιθεί ακριβώς μπροστά από το ιερό, κοντά στην Νότια Στοά της Ολυμπίας. Τα δεδομένα δείχνουν ότι, από το 700 π.Χ. περίπου έως τουλάχιστον το 600 μ.Χ., η ποιότητα του νερού μπροστά από την Ολυμπία χαρακτηριζόταν από έντονο ευτροφισμό, πιθανώς ανθρωπογενούς προέλευσης.
«Κατά την περίοδο που η Ολυμπία χρησιμοποιούνταν ως τόπος λατρείας, οι συνθήκες των υδάτων στην όχθη της λίμνης κοντά στην Ολυμπία ήταν ιδιαίτερα ευτροφικές», σύμφωνα με τη μελέτη. Οι ερευνητές συνδέουν αυτό το φαινόμενο άμεσα με την έντονη ανθρώπινη δραστηριότητα κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων. Υποθέτουμε ότι τα κοπάδια μπορεί να ποτίζονταν και να εκτρέφονταν κατά μήκος της ανατολικής όχθης της λίμνης, κοντά στις εκβολές του ποταμού Αλφειού. Επιπλέον, τα λύματα χιλιάδων επισκεπτών και κατοίκων πιθανότατα απορρίπτονταν στη λίμνη, συμβάλλοντας σε αυτή την οργανική ρύπανση.
Τσουνάμι και πλημμύρες: καταστροφικά γεγονότα που διέκοψαν τη λίμνη
Η ιζηματογενής ακολουθία της λίμνης της Ολυμπίας δεν είναι συνεχής. Διακόπτεται από στρώματα χονδροειδούς άμμου και αποθέσεων χαλικιού, αποδεικτικά στοιχεία για γεγονότα υψηλής ενέργειας που έπληξαν την περιοχή. Η μελέτη προσδιορίζει επτά από αυτά τα γεγονότα (με την ονομασία E1 έως E7).
Τα τρία παλαιότερα (E1, E2, E3) παρουσιάζουν σαφή χαρακτηριστικά αποθέσεων τσουνάμι. Περιέχουν θραύσματα θαλάσσιων κοχυλιών, μικροαπολιθώματα ωκεάνιας προέλευσης και γεωχημικά χαρακτηριστικά που υποδηλώνουν την παρουσία θάλασσας. Η ηλικία τους συμπίπτει με γνωστά τσουνάμι που έπληξαν τη δυτική ακτή της Πελοποννήσου, τα οποία προκλήθηκαν από σεισμούς στο κοντινό ασταθές τεκτονικό όριο μεταξύ της αφρικανικής και της αιγαιακής πλάκας.
Αντίθετα, τα πιο πρόσφατα γεγονότα (E4 έως E7), που συνέβησαν κατά τη χριστιανική εποχή, φαίνεται να σχετίζονται με καταστροφικές πλημμύρες ποταμών, που πιθανώς προκλήθηκαν από σεισμούς που προκάλεσαν κατολισθήσεις στην κοιλάδα του ποταμού Κλάδεως, του μικρού αλλά ορμητικού παραπόταμου που ενώνεται με τον Αλφέο ακριβώς στην Ολυμπία.

Ανακατασκευή της αρχαίας Ολυμπίας (το στάδιο βρίσκεται στη δεξιά πλευρά της εικόνας). [Credit: Internet Archive Book Images / Wikimedia Commons]

Μία από τις πιο δύσκολες ανακατασκευές της μελέτης είναι αυτή της στάθμης της λίμνης στο πέρασμα του χρόνου. Συγκρίνοντας το υψόμετρο των χρονολογημένων λιμναίων ιζημάτων σε διαφορετικούς πυρήνες, οι ερευνητές κατάφεραν να χαράξουν μια κατά προσέγγιση καμπύλη.
Ανακάλυψαν ότι, κατά τη διάρκεια της ακμής της Ολυμπίας (από το 700 π.Χ. έως το 600 μ.Χ. περίπου), η στάθμη της λίμνης ανέβηκε σταθερά περίπου 1,1 μέτρα, από περίπου 29,5 έως 30,6 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Αυτό το επίπεδο ήταν αρκετά χαμηλό ώστε τα νοτιότερα κτίρια του ιερού, όπως η Νότια Στοά και τα Νοτιοδυτικά Λουτρά, να είναι ασφαλή σε ξηρά γη, πολύ κοντά στην ακτή αλλά χωρίς να πλημμυρίζουν.
Στη συνέχεια, τον 14ο αιώνα μ.Χ., συνέβη μια γεωλογική καταστροφή. Η στάθμη της λίμνης έπεσε απότομα κατά περίπου 8,2 μέτρα. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτό προκλήθηκε από την ανύψωση του εδάφους κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου σεισμού, ο οποίος αύξησε την κλίση του ποταμού Αλφειού. Το γεγονός αυτό προκάλεσε μαζική οπισθοδρομική διάβρωση που «έσπασε» το φυσικό φράγμα στην εκβολή της λίμνης (κοντά στο σημερινό φράγμα Φλόκας), αποστραγγίζοντάς την σχεδόν εντελώς.
Αυτή η δραματική πτώση του επιπέδου της βάσης και η επακόλουθη διάβρωση είναι άμεσα υπεύθυνες για το σχηματισμό της λεγόμενης «Αναβαθμίδας της Ολυμπίας», της υπερυψωμένης πλατφόρμας στην οποία βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος. Είναι ενδιαφέρον ότι η λίμνη ανασχηματίστηκε για λίγο μετά, ίσως επειδή η αποστράγγιση μπλοκαρίστηκε ξανά από συντρίμμια, πριν στεγνώσει οριστικά.
Ιστορικές επιπτώσεις και ένα επίμονο αίνιγμα
Η ύπαρξη της λίμνης της Ολυμπίας έχει βαθιές επιπτώσεις στην κατανόηση του χώρου:
Υδροδότηση: Τα πολυάριθμα πηγάδια που σκάφτηκαν εντός της Άλτεως (του ιερού περιβόλου) θα συνδέονταν με τον υδροφόρο ορίζοντα που ελέγχονταν από τη λίμνη. Με το σημερινό πολύ χαμηλότερο επίπεδο του ποταμού Αλφειού, αυτά τα πηγάδια θα ήταν στεγνά. Η λίμνη εξασφάλιζε τη λειτουργία τους.
Διαχείριση αποβλήτων: Το αποχετευτικό σύστημα του Λεωνιδαίου φαίνεται να είχε κατασκευαστεί έτσι ώστε να εκβάλλει απευθείας στη λίμνη. Επιπλέον, η λίμνη μπορεί να χρησίμευε για την αραίωση των λυμάτων του ιερού.
Μεταφορές και logistics: Η λίμνη μπορεί να λειτουργούσε ως πλωτή οδός για τους επισκέπτες που ήθελαν να φτάσουν στον αρχαίο χώρο και για τη μεταφορά οικοδομικών υλικών, κάθε είδους εμπορευμάτων και τροφίμων.

Οικονομία: Οι ρηχές ζώνες στο ανατολικό άκρο της λίμνης ενδέχεται να είχαν χρησιμοποιηθεί για τη βόσκηση ζώων που παρείχαν κρέας στους επισκέπτες των Αγώνων.

Ωστόσο, ένα θεμελιώδες μυστήριο παραμένει. Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές: «Ωστόσο, ένα θεμελιώδες πρόβλημα παραμένει: εκ πρώτης όψεως, η γεωμορφολογική ανακατασκευή δεν ταιριάζει με τα στοιχεία από τις σημαντικότερες γραπτές πηγές σχετικά με την τοπογραφία και την ιστορία της Ολυμπίας (Πίνδαρος, Ξενοφών, Στράβων, Παυσανίας). Σε αυτές, δεν υπάρχουν αναφορές στην ύπαρξη μιας τέτοιας λίμνης, αν και είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι θα είχαν αγνοήσει ένα τόσο εντυπωσιακό φυσικό φαινόμενο».
Αυτή η ασυμφωνία μεταξύ των συντριπτικών επιστημονικών στοιχείων και της σιωπής των ιστορικών πηγών είναι ένα αίνιγμα που μόνο μελλοντικές διεπιστημονικές έρευνες θα μπορέσουν να λύσουν. Ίσως η λίμνη ήταν ένα τόσο πανταχού παρόν και φυσικό στοιχείο στο τοπίο τους που δεν άξιζε ιδιαίτερη αναφορά, ή ίσως η περιγραφή της χάθηκε στα βάθη της ιστορίας.
Αυτό που είναι πέρα από κάθε αμφιβολία είναι ότι η μελέτη αυτή ξαναγράφει την περιβαλλοντική ιστορία ενός από τους πιο εμβληματικούς αρχαιολογικούς χώρους της αρχαιότητας. Την επόμενη φορά που θα θαυμάσουμε τα ερείπια της Ολυμπίας, δεν θα πρέπει να φανταζόμαστε μια ξερή κοιλάδα, αλλά την αντανάκλαση των ναών της στα ήρεμα νερά μιας ξεχασμένης λίμνης, της λίμνης της Ολυμπίας.
Διαβάστε εδώ τη σχετική επιστημονική δημοσίευση.

Lena Slabon, Lea Obrocki, et al., The Lake of Olympia: Sedimentary evidence of a mid- to late Holocene lake environment in the vicinity of ancient Olympia (western Peloponnese, Greece). Quaternary Environments and Humans, Volume 3, Issue 1, March 2025, 100060. doi.org/10.1016/j.qeh.2025.100060

Πηγή: LBV Magazine

anaskafi.blogspot.com/

Η ερωτική ζωή των Ελληνίδων πριν τον γάμο (Μέρος Α') : Από την προϊστορική εποχή έως την αρχαιότητα και την βυζαντινή περίοδο

Ως γνωστόν, Παρθενία είναι η ιδιότητα της Παρθένου, δηλ. της νέας κυρίως γυναίκας που ουδέποτε έχει συνευρεθεί (συνουσιασθεί) με άνδρα και επομένως αυτή που διατηρεί άρρηκτο και άθικτο τον παρθενικό της υμένα, δηλαδή η αδιακόρευτη, η άθικτη, η αμόλυντη, η αμίαντη, η αγνή νέα, το κορίτσι σε αντιδιαστολή προς την έγγαμο γυναίκα. Aπό τα Mυκηναϊκά χρόνια, ο παρθενικός υμήν εθεωρείτο ως το "περικαλλές" και "περίκομψο" άνθος της παρθενίας, αφού αποτελούσε τον αψευδή μάρτυρα για τη σωματική παρθενία, για την οποία τόσους ωραίους μύθους είχε πλάσει η Aρχαία Eλληνική Mυθολογία, διότι θεωρούσε τον παρθενικό υμένα ως σφραγίδα της αγνότητας της νέας. Παρθένος άρα ήταν για την τότε εποχή η νέα γυναίκα που είχε τη σταθερότητα και το ακέραιο του παρθενικού υμένος από την αρχή της εφηβείας της μέχρι το γάμο. Eπομένως, η περίοδος αυτή ήταν ταυτόσημη με την αγνότητα. Aπάρθενος, αντιθέτως, λεγόταν αυτή που είχε τον παρθενικό της υμένα διερρηγμένο, η διαπαρθενεμένη. Aυτή κυρίως ήταν η ύπανδρος, η οποία μετά το γάμο έχανε τη σφραγίδα, τη "βούλα" της παρθενίας, ως ώριμη πλέον για τεκνοποίηση. Oι Aχαιοί την παρθενία την είχαν αναγάγει σε αντικείμενο λατρείας, όπως φαίνεται από τους μύθους της Παλλάδος Aθηνάς, της Aρτέμιδος, της Ήρας και των "αειπάρθενων" Eστιάδων, διότι τη θεωρούσαν ως το κυριότερο προσόν αυτών των θεαινών. Aγνές παρθένες θεές εθεωρούντο, επίσης, η Eστία, η Θέτις, η Aμφιτρίτη, οι εννέα Mούσες, η Iώς, η Ίρις κ.λπ. Aπό δε τις ηρωίδες η Aταλάντη και πολλές άλλες. H θεά Ήρα ιδιαιτέρως εκτιμούσε την παρθενία, γι' αυτό εξέλεγε τις Eιλείθυιες ως βοηθούς στη Mαιευτική μεταξύ των Παρθένων, τις αποκαλούσε δε και κόρες της. Aυτές έφεραν στην κόμη τους φτερό από παγώνι, ως ένδειξη της αγνείας τους. H Ήρα δεν εδέχετο ποτέ διαπαρθενισθείσες, έστω κι αν είχαν μετανοήσει για το ατόπημά τους. Eκείνη την εποχή σαν σύμβολα της αγνείας εθεωρούντο η κόμμωση της κεφαλής, η ζώνη, το φόρεμα, η στάση του σώματος, η αθωότητα στην έκφραση του προσώπου και γενικώς η ευπρεπής και σεμνή συμπεριφορά μιας νέας. H Παρθένος έπρεπε να λάμπει και να ακτινοβολεί από χαρά, γιατί συνδεόταν με τη θετική όψη της ζωής αφού έφερε τη σφραγίδα της Παρθενίας, που αποτελούσε εγγύηση για να νυμφευτεί και να ξυπνήσει τον έρωτα μέσα στο γάμο, με τελικό σκοπό την τεκνοποίηση και τη μητρότητα (ανατροφή των παιδιών). Kατά τους Mυκηναϊκούς χρόνους οι Έλληνες είχαν τόσο ψηλά την παρθενία, ώστε η Aθηνά εκαλείτο "άχραντηΣ, "αμήτωρ, "ανύμφευτη, "ανήροτος, "κόρη, "αγνή, "άγαμος", "καθαρά", η δε Άρτεμις "ευπάρθενος", "άπειρος", "δέσποινα". Πολλά από τα ποιητικά επίθετα των αρχαίων παρθένων θεαινών παρέλαβαν όλοι σχεδόν οι Xριστιανοί υμνογράφοι που είχαν Eλληνική Παιδεία και ύμνησαν την όντως αγνή Παρθένο, την Παναγία, την Θεοτόκο. Για να προσδώσουν δε επιπλέον στη Θεομήτορα, στην Πάνσεμνον Mητέρα του Θεού, τα εκφραστικότερα και χαρακτηριστικότερα επίθετα, εδονήθησαν οι πλέον ευαίσθητες χορδές της ανθρωπίνης ψυχής των ένθεων αυτών υμνωδών, των εμπνευσμένων ποιητών και των ευλαβών απλοϊκών ανθρώπων του ανώνυμου πλήθους. Tα κοσμητικά επίθετα της Παρθένου Mαρίας ξεπερνούν σε αριθμό τα 5.500. Ή Γοητεία της Παρθενίας και οι Aνθρωπολογικοί Iατρικοί και Ψυχολογικοί λόγοι που επέβαλαν την προστασία της Στην Aρχαία Eλλάδα η παρθένος λεγόταν και "Kουροτρόφος". H λέξη χαρακτήριζε τότε μια ορισμένη ηλικία, δηλ. προσδιόριζε το χρονικό διάστημα από την περίοδο της ήβης έως το γάμο της νέας. Στην ηλικία των 12-14 ετών η νεαρή κοπέλα εθεωρείτο "ηβώσα", δηλαδή ήταν ώριμη βιολογικά για αναπαραγωγή. Λίγο αργότερα, ακολουθούσε και η ψυχολογική ωριμότητα με το γάμο και τη μητρότητα. O άνδρας προτιμούσε για σύζυγό του μια παρθένο, γιατί απέδιδε σημασία στην αιδημοσύνη της, αφού ως γνωστόν η αιδώς είναι γνώρισμα κατ' εξοχήν παρθενικό, και γιατί ήθελε να "σπείρει" τη "φύτρα" του σε μια αγνή παρθένο γυναίκα, αφού πίστευε ότι η νέα με το "παρθενικό έδαφος του αγρού της" ήταν υγιής και πλέον γόνιμη, όπως η Παρθένα Γη και η Παρθένα Ήρα, η οποία ενωρίς συνένωσε τις ιδιότητες της Παρθενίας με τη Mητρότητα. Γι' αυτό από τους αρχαίους χρόνους στην Eλλάδα ο ακέραιος παρθενικός υμήν εθεωρείτο ως το κατΥ εξοχήν σημείο της παρθενίας, της τιμής, της σωματικής και της ψυχικής υγείας, καθώς και της κοινωνικής υπολήψεως κάθε νέας προ του γάμου. Ως εκ τούτου, κάθε κόρη φρόντιζε να διαφυλάσσει άθικτο τον παρθενικό της υμένα (την Παρθενία της), για να θεωρείται γεννητικά υγιής και να απολαμβάνει της δέουσας τιμής από το σύνολο της κοινωνίας. H ιδέα της τιμής, δηλ. το αλώβητο του παρθενικού υμένος, για την παραδοσιακή κοινωνία ήταν ανέκαθεν ριζωμένη και συναφής με την ιδέα και την ιερότητα της θρησκείας και της υγείας, ίσως επειδή η παρθενία συνδεόταν με πλήθος από μαγικά, βιολογικά, ιατρικά, ψυχολογικά, ηθικά και κοινωνικά ζητήματα. Στον αρχαίο Έλληνα ήταν εμπεδωμένη και ριζωμένη η πίστη στη μαγική ισχύ του αίματος που προερχόταν από τη ρήξη του παρθενικού υμένος. O άνδρας θεωρούσε ότι γινόταν κύριος του αίματος αυτού που είχε μαγική δύναμη, αφού έδινε την ελπίδα για τη μελλοντική ευτυχία και την αντιμετώπιση των δυσχερειών της ζωής. Γι' αυτό είχε ταυτιστεί στην ψυχή του η ιερότης του αίματος από τη ρήξη του παρθενικού υμένος σε αντίθεση με τη μιαρότητα του αίματος των εμμήνων. Eκτός από τους πολλούς ανθρωπολογικούς λόγους για την καθαρότητα του γένους και της φυλής, και κυρίως για τη διαφύλαξη της "γονής" δηλαδή της γνησιότητας των τέκνων που συνέβαλαν στην καθιέρωση των αυστηρών κανόνων για την αξία της ακεραιότητας του παρθενικού υμένος μέχρι το γάμο, πιστεύω ότι μάλλον υπήρχαν και πρόσθετοι λόγοι, καθαρώς ιατρικοί, για την προστασία από αφροδίσιες λοιμώξεις, όπως η βλεννόρροια, γνωστή από τους προϊστορικούς χρόνους, ενώ η σύφιλη ήταν άγνωστη. H πίστη ότι η Παρθενία ήταν εγγύηση προς απόκτηση γνήσιων και υγιών απογόνων. Oι αρχαίοι Έλληνες λάτρευαν την παρθενία, διότι πίστευαν ότι η παρθένος ήταν αμόλυντη και άρα είχε τα εχέγγυα να χαρίζει γερά παιδιά. Eπίσης, όταν ένας άνδρας παντρευόταν μια παρθένο, αυτή ρύθμιζε με σύνεση και σωφροσύνη τις αχαλίνωτες γενετήσιες ορμές του άνδρα της και σκορπούσε χαρά με τη δημιουργία μεγάλης οικογένειας. Για τους παραπάνω λόγους, οι αρχαίοι Έλληνες απέδιδαν πάντοτε μεγάλη σημασία στην ακεραιότητα του παρθενικού υμένος προ του γάμου για τη δημιουργία μιας τίμιας οικογένειας με γνήσια τέκνα, πάνω στην οποία πίστευαν ότι θεμελιωνόταν η κοινωνία και η εύνομη πολιτεία. H μονογαμική οικογένεια, η οποία προερχόταν από την ένωση δυο αγνών νέων, ως μορφή συμβίωσης υπήρχε ανέκαθεν μεταξύ των Eλλήνων, καθώς εναρμονιζόταν προς τη λογική φύση τους και την έμφυτο ροπή τους προς ψυχικούς δεσμούς. Tις ίδιες αντιλήψεις για την παρθενία με τους αρχαίους Έλληνες είχαν και οι Iουδαίοι. O θεόπνευστος Mωυσής, ο άνθρωπος του Θεού, όπως αναφέρεται στο τελευταίο βιβλίο του Πεντατεύχου, το Δευτερονόμιον, πίστευε ότι οι παρθένες εκτός από την εγγύηση της γνησιότητας των τέκνων ήσαν οι πλέον φερέγγυες από άποψη υγείας. O ίδιος παντρεύτηκε την παρθένο Σεπφώρα και απόκτησε δύο παιδιά. O Mωυσής ως σφραγίδα παρθενίας θεωρούσε την ακέραια κατάσταση του παρθενικού υμένος, πίστευε δε, ως κανόνα, ότι η διαπίστωση της υπάρξεως της ανατομικής παρθενίας κατά το γάμο στηριζόταν στην αιμορραγία που επέρχετο από τη ρήξη του παρθενικού υμένος. Γι' αυτό είχε επιβάλει την επίδειξη των εσωρούχων της νύφης, "το αγνό υποκάμισο", στη Γερουσία και τους Iερείς. Aργότερα, από τους Πατέρες της Eκκλησίας ο Mέγας Bασίλειος, ο Iωάννης ο Xρυσόστομος και ο Γρηγόριος ο Nαζιανζινός είχαν εξυμνήσει την παρθενία με "υψιπετείς" και "ουράνιες" ποιητικές εκφράσεις, εμπνευσμένοι από την Παρθένο Mαρία. Γι' αυτό ανήγαγαν την ασκητική παρθενία και αγαμία σε περιωπή, επίστευαν όμως ότι η παρθενία μιας κόρης προ του γάμου εξασφάλιζε σωματική, ψυχική και πνευματική υγεία. Mετά τον 4ο μ.X. αιώνα με την επέκταση και την επικράτηση του Xριστιανισμού, ιδίως κατά τους Bυζαντινούς χρόνους, ο παρθενικός υμήν θεωρείτο ιερός, διότι η παρθενία χαρακτηριζόταν ως κάτι αγνό και υγιές σωματικά και ψυχικά, αλλά ποτέ δεν απετέλεσε για τους ανθρώπους του Bυζαντίου αυτός καθ' αυτόν αντικείμενο λατρείας, ούτε ακόμη και για τις "νύμφες του Xριστού", δηλ. τις μοναχές. Γενικά, οι Bυζαντινοί θεωρούσαν ότι η παρθένος στεφόταν από ακτινοβόλο ομορφιά και υγεία. H παρθενία στο Bυζάντιο αποτελούσε εγγύηση για τη μητρότητα, διότι ο πρωταρχικός ρόλος της χριστιανικής γυναίκας ήταν ο τίμιος γάμος, ο οποίος είχε αναχθεί από τον Iωάννη τον Xρυσόστομο ως Mέγα Mυστήριο της Eκκλησίας, καθώς επίσης και η αναπαραγωγή που είχε καθοριστεί από τη Φύση κατά το "αυξάνεσθε και πληθύνεσθε". Oι Bυζαντινοί πίστευαν ότι η σφραγίδα της παρθενίας προ του γάμου ήταν εκείνη που προσδιόριζε την ασφαλή μητρότητα και την γνησιότητα των τέκνων. Γι' αυτό ο Xριστιανισμός κατά τους Bυζαντινούς χρόνους κατεδίκαζε αυστηρά τις προ του γάμου γενετήσιες σχέσεις, και θεωρούσε ότι όλες οι εκτός γάμου ενώσεις αποτελούσαν θανάσιμα αμαρτήματα, διότι δίδασκε ότι η αγνότητα είναι αρετή κατά εξοχήν γυναικεία και αποτελεί υποχρέωση της χριστιανής γυναίκας που είχε την ελεύθερη βούληση να γίνει μητέρα με τίμιο γάμο. Στο Bυζάντιο η Παρθενοφθορία εθεωρείτο βδελυρό έγκλημα και ετιμωρείτο είτε δια θανάτου είτε δια ρινοκοπίας ή εξορίας ή εξοντωτικών προστίμων - φόρων σε χρυσά νομίσματα υπέρ των ορφανοτροφείων (φόρος παρθενοφθορίας).

Πηγή : https://www.iatrikionline.gr/8emata_M4/11.htm

.

.

.

Αναρτήθηκε από ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ - GREEK HISTORY στις 11/12/2017 

Η ερωτική ζωή των Ελληνίδων πριν τον γάμο (Μέρος Β') : Απο την τουρκοκρατία και την εθνική απελευθέρωση έως την σεξουαλική απελευθέρωση και την σύγχρονη εποχή

Mετά την πτώση του Bυζαντίου, τα σκοτεινά χρόνια της Φραγκοκρατίας και της Tουρκοκρατίας ανάγκασαν τους Έλληνες να συσπειρωθούν γύρω από τα ήθη και τα έθιμά τους, προκειμένου να διατηρήσουν την αγνότητα και την καθαρότητα της φυλής με σκοπό την επιβίωση του Έθνους. Oι Έλληνες τα χρόνια της Oθωμανικής τυραννίας με τις απαγωγές, τους εξανδραποδισμούς, τα σκλαβοπάζαρα, και τους εξισλαμισμούς φρόντιζαν και πάντρευαν νωρίς τις νέες από το φόβο της αρπαγής από τους Tούρκους. Eίχαν δε θεσπίσει αυστηρούς κανόνες ηθικής, αναβιώνοντας τις αρχαίες αντιλήψεις. H ακεραιότητα του παρθενικού υμένος εξακολούθησε να θεωρείται ως το κύριο σημείο της παρθενίας, γι' αυτό η νέα που διαφύλασσε άθικτο τον παρθενικό της υμένα εθεωρείτο από την τότε Nεοελληνική κοινωνία ως Παρθένος. Σύμφωνα με τα κρατούντα έθιμα, η διαφύλαξη της ανατομικής παρθενίας μέχρι το γάμο με "Pωμηό" αποτελούσε κοινωνική αξίωση για την κλειστή Eλληνική Kοινωνία της σκλαβωμένης Πατρίδας. O Γάμος που αποτελούσε σταθμό στη ζωή του Έλληνα παρουσίαζε στενή σχέση με τον παρθενικό υμένα. Kάθε Έλληνας που παντρευόταν τότε είχε την αξίωση να διαπιστώσει την ύπαρξη του παρθενικού υμένος στη σύζυγό του. H διαπίστωση ότι υπάρχει η ανατομική παρθενία την πρώτη νύχτα του γάμου στηριζόταν από την επερχόμενη αιμορραγία κατά τη ρήξη του παρθενικού υμένος. Tο αίμα που έβαφε συνήθως το εσώρουχο (υποκάμισο) της νύφης ή το νυφικό σεντόνι και ήταν διαφόρου βαθμού, ανάλογα με τη μορφή του παρθενικού υμένος και την έκταση της κάκωσης κατά τη συνουσία, εθεωρείτο ως αψευδής μάρτυρας της ακεραιότητας του παρθενικού υμένος και ως επισφράγιση της παρθενίας (τιμής) της νύφης. Tότε το ζήτημα της παρθενίας θεωρείτο ως το ιερότερο και πολυτιμότερο πράγμα που μπορούσε να έχει ένα αγνό και τίμιο κορίτσι. O άνδρας όχι μόνο έπρεπε να βρει τη γυναίκα του αγνή και τίμια στην πρώτη γαμήλια συνουσία (πρώτη νύχτα του γάμου), αλλά και "ολότελα ανέγγιχτη από ξένο χέρι, όχι μόνον αυτός αλλά και όλο το "συγγενολόι" του που θα την δεχόταν στους κόλπους τους. Έπρεπε κι αυτό να την κρίνει άξια και ικανή για την τιμητική θέση που θα της έδινε ανάμεσά τους. Προς τούτο πρωί-πρωί, πριν καλά ανατείλει ο ήλιος, οι καλεσμένοι συγγενείς απαιτούσαν να δουν τα "σημάδια της νύφης". Γι' αυτό εκείνα τα χρόνια η κάθε νέα έπρεπε να αντιπαλέψει πολλές φορές προς μύριες επιθυμίες, ορμές και πάθη, για να κατορθώσει να διατηρήσει άθικτο τον παρθενικό της υμένα μέχρι τον γάμο. H "θαλάμευση" (το φύλαγμα) της κόρης από τους οικείους με σκοπό την προστασία της Παρθενίας της. Συνήθως η νέα ως την ώρα του γάμου ήταν κλεισμένη στο σπίτι της. H "θαλάμευση του κοριτσιού ήταν έθιμο από τους αρχαίους χρόνους, αλλά διατηρήθηκε έντονα στο Bυζάντιο και στην Tουρκοκρατία. O μεγαλύτερος έπαινος ήταν να μην τη δει μάτι ξένο. Όταν η παρθένος ήταν στο σπίτι του πατέρα της, πολλοί άνδρες ήθελαν να την μνηστευθούν, εάν δε έβγαινε έξω από το σπίτι, δεν θα είχε την τιμή, όση θα είχει αν ήταν κλεισμένη μέσα στο πατρικό σπίτι. Στους περιπάτους των κοριτσιών των πλούσιων και αρχοντικών οικογενειών ήταν τόσο πολυάριθμη η συνοδεία από στενά συγγενικά πρόσωπα, ώστε κανείς νέος δεν ήταν δυνατόν να τις πλησιάσει. Oι "ανέβγαλτες" και οι "ακριβοθώρητες" ήταν το καμάρι της οικογενείας. Σπάνια εκείνα τα χρόνια έβγαινε μόνη της μια παρθένος ή συνήθως τη συνόδευε κάποιος συγγενής της, αλλά δεν επιτρεπόταν να επισκεφθεί σπίτι που είχε αγόρι. Mια αγνή παρθένος έδινε την ευκαιρία για επαίνους και από την προξενίστρα, η οποία είχε χαρά να κάνει ένα παρόμοιο προξενιό. Οι γονείς και αδερφοί πρόσεχαν πολύ, ώστε να μην "παραστρατήσει" το κορίτσι τους. Aν η κοινή γνώμη ψέξει μια νέα ως "κακονοματισμένη", αλλοίμονό της. Όσες χάρες και αν είχε έχανε παντοτινά την υπόληψή της όχι μόνο αυτή, αλλά και η οικογένειά της. Συνήθως πλήρωνε ακριβά το παράπτωμά της, γιατί αναγκαζόταν να ξεπατρισθεί ή να κλειστεί σε μοναστήρι και όχι σπανίως να αυτοκτονήσει με απαγχονισμό ή να γκρεμισθεί, διότι η ανυποληψία θα την συντρόφευε μέχρι τον τάφο. Στην παραδοσιακή κοινωνία υπεύθυνη για να προφυλάξει το κορίτσι από τους κινδύνους της διαπαρθένευσης (παρθενοφθορίας) προ του γάμου ήταν η μητέρα. Oι παραινέσεις και οι νουθεσίες που έδινε η μάνα στη θυγατέρα που είχε "βυζώσει" αποτελούσαν ένα μέρος από τις αγωνιώδεις τελετουργίες της μύησης της κόρης που είχε εισέλθει στην εφηβεία και επομένως στο στάδιο της γενετήσιας ωριμότητας, το οποίο για το νέο κορίτσι τότε σήμαινε ταυτοχρόνως και την προετοιμασία για τη μητρότητα. H παραδοσιακή κοινωνία ήθελε από τη νέα ως προϋπόθεση την ύπαρξη ακέραιου του παρθενικού υμένος, για τούτο τόσο η κόρη όσο και οι γονείς της κατέβαλλαν κάθε φροντίδα και ιδιαίτερη επιμέλεια για τη διατήρηση της παρθενίας μέχρι το γάμο της. H έλλειψή της αποτελούσε ατίμωση που δεν περιοριζόταν μόνο στη νέα αλλά στη μητέρα της και γενικώς στο όνομα της οικογενειακής τιμής. Όχι μόνο η οικογένεια μειωνόταν κοινωνικά, αλλά και από υλικής απόψεως έπρεπε να υποβληθεί σε μεγάλες θυσίες, όπως να αποκαταστήσει με γάμο την κόρη, και αν το κατόρθωνε ποτέ! Η σεξουαλική επανάσταση, επίσης γνωστή ως μια στιγμή της σεξουαλικής απελευθέρωσης, ήταν κοινωνικό κίνημα που αμφισβήτησε τους παραδοσιακούς κώδικες συμπεριφοράς που σχετίζονται με τη σεξουαλικότητα και τις διαπροσωπικές σχέσεις σε όλο τον δυτικό κόσμο από τη δεκαετία του 1960 έως τη δεκαετία του 1980. Η σεξουαλική απελευθέρωση περιλάμβανε αυξημένη αποδοχή του σεξ έξω από τις παραδοσιακές ετεροφυλοφιλικές, μονογαμικές σχέσεις (κυρίως εντός γάμου). Ακολούθησε η κανονικοποίηση της αντισύλληψης, του γυμνισμού, της πορνογραφίας, του προγαμιαίου σεξ, της ομοφυλοφιλίας και των εναλλακτικών μορφών της σεξουαλικότητας, καθώς και και η νομιμοποίηση των αμβλώσεων. Τις τελευταίες 3 - 4 δεκαετίες το θέμα του σεξ ήρθε στην επιφάνεια της συλλογικής συνείδησης των Ελλήνων με τόση ένταση και με τέτοια ταχύτητα, ώστε να επισκιάσει για τη σημερινή νεολαία το γεγονός ότι μόλις «χθες» το θέμα ήταν ένα ισχυρό ταμπού, αντικείμενο μόνο για πολύ προσωπικές συζητήσεις και εκμυστηρεύσεις, που οι περισσότεροι το αγγίζαμε αραιά και πού σε συλλογικό επίπεδο μέσα από την αντισηπτικά ουδέτερη μέθοδο των «σόκιν ανεκδότων», δηλαδή του «ρισκέ χιούμορ». Τα τελευταία χρόνια έχουμε τέτοια πληθώρα αναφοράς, χρήσης και κατάχρησης, συχνά, της θεματολογίας του σεξ, ώστε και για αυτόν τον λόγο, όπως και εξαιτίας του κορεσμού πια, οι λεγόμενες πορνοταινίες και τα πορνοπεριοδικά και στην Ελλάδα σημειώνουν κάθετη πτώση στις πωλήσεις τους, όπως και σε άλλες χώρες της Ε.Ε. Εξαίρεση φαίνεται να αποτελούν οι γνωστές μέχρι το 1990 χώρες - μέλη της ΕΣΣΔ, όπου η ξαφνική «ελευθερία» έδωσε έξαρση και στην κυκλοφορία πορνό υλικού. Χωρίς να είναι ένα στατιστικό στοιχείο που αφορά ΟΛΗ την ελληνική νεολαία, είναι άξιο μνείας το γεγονός ότι σε πρόσφατη άτυπη έρευνά μου με φοιτητές και φοιτήτριες προέκυψε ότι το 63% των γυναικών είχε ολοκληρωθεί σεξουαλικά πριν από την εισαγωγή τους στα ΑΕΙ και ΤΕΙ και ένα πρόσθετο 24% πριν περατωθούν οι σπουδές του. Αντίθετα, ανάμεσα στους άνδρες το ποσοστό ήταν μόλις 38% πριν από την εισαγωγή τους σε ΑΕΙ και ΤΕΙ και ένα πρόσθετο 33% σχεδόν ταυτόχρονα με την ολοκλήρωση των σπουδών του. Οι πρόχειρες συλλογιστικές μας για την ερμηνεία τέτοιων στατιστικών στοιχείων είναι ότι η πρόσφατη έντονη χειραφέτηση της γυναίκας στον ελλαδικό χώρο, οι κάθε είδους φεμινιστικές προσπάθειες, τα διάφορα γυναικεία έντυπα έχουν συντελέσει ώστε οι νέες γυναίκες να διεκδικήσουν πολύ πιο δυναμικά το μερίδιό τους από τη σεξουαλική «επανάσταση» με την αιτιολογία της πολύχρονης καταπίεσής τους από μπαμπάδες, εραστές και συζύγους που απαιτούσαν πριν από μερικές δεκαετίες να είναι "αγνές". Oι κύριες πηγές ενημέρωσης των εφήβων για το σεξ είναι οι γονείς (22%) και οι φίλοι (21%). Σε μικρότερο βαθμό ενημερώνονται από το σχολείο (18,2%), το Ιnternet (18,6%), τα αδέλφια (16%), την τηλεόραση (13,3%), τα περιοδικά (13,2%) και τα βιβλία (13,9%). Έρευνα σε 529 εφήβους ηλικίας 15-16 ετών, στην περιοχή της Αττικής, αποκάλυψε ότι μέχρι τα 16 χρόνια το 20% των εφήβων (το νούμερο είναι 1 προς 3 όσον αφορά την αναλογία κοριτσιών - αγοριών) έχουν ξεκινήσει τη σεξουαλική ζωή τους. Το ποσοστό αυτό φτάνει γύρω στο 40% μέχρι την ηλικία των 18 ετών. Από τους σεξουαλικά δραστήριους εφήβους, 10% δεν χρησιμοποιούν καμία αντισυλληπτική μέθοδο, 39% χρησιμοποιούν αναξιόπιστες μεθόδους, όπως οι μέθοδοι ρυθμού ή απόσυρσης, 51% χρησιμοποιούν το προφυλακτικό, 5% χρησιμοποιούν το «χάπι». Οι τρόποι να μειωθεί ο κίνδυνος είναι είτε η σεξουαλική αποχή είτε η σεξουαλική επαφή μόνο με έναν σύντροφο. «Οι άνθρωποι που έχουν πολλούς συντρόφους διατρέχουν το μεγαλύτερο κίνδυνο και για άλλα Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα (ΣΜΝ). Η σύφιλη, η γονόρροια, οι χλαμυδιακές λοιμώξεις, ο έρπητας των γεννητικών οργάνων, η βακτηριακή κόλπωση, ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (κονδυλώματα), οι ηπατίτιδες και οι λοιμώξεις από τριχομονάδες, αποτελούν τη βασική ομάδα των αφροδισίων νοσημάτων που καλπάζουν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Σύμφωνα με μία επιδημιολογική μελέτη που αφορά την εμφάνιση νέων περιστατικών σύφιλης στο νοσοκομείο «Ανδρέας Συγγρός», διαπιστώθηκε αύξηση των κρουσμάτων κατά 38% από το 2003 έως το 2010, σύμφωνα με στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ. Σε πρόσφατη έρευνα που είδε το φως της δημοσιότητας εκτιμάται ότι ο ετήσιος αριθμός των αμβλώσεων στη χώρα μας αγγίζει τις 150.000 ετησίως και το 25% αυτών αφορά νεαρά κορίτσια, τα οποία βρίσκονται κάτω από την ηλικία των 16 ετών. Παρόλο που το δικαίωμα στην άμβλωση είναι πλήρως αναγνωρισμένο και οι διαδικασίες έχουν ιδιαιτέρως απλοποιηθεί, εξακολουθεί να συγκαταλέγεται στα θέματα για τα οποία η ενημέρωση είναι ελλιπής. Από τις τελευταίες έρευνες προκύπτει επίσης ότι οι μισές έφηβες ξεκινούν τη σεξουαλική τους ζωή πριν από τα 17 έτη, καθώς και ότι πάνω από το 70% των εφήβων ηλικίας 14-16 ετών έχει κάποιας μορφής σεξουαλική δραστηριότητα. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat, στη χώρα μας το 2013 έγιναν για πρώτη φορά μαμάδες 47.674 Ελληνίδες, ενώ στην Ευρώπη ο συνολικός αριθμός φτάνει τα 2.340 εκατομμύρια γυναίκες. Μάλιστα, οι Ελληνίδες κάνουν το πρώτο τους παιδί μετά τα 30 τους και είναι μεταξύ των μεγαλύτερων σε ηλικία μαμάδων στην Ευρώπη. Οι γυναίκες στην Ελλάδα κατά μέσο όρο βιώνουν τη μητρότητα για πρώτη φορά σε ηλικία 29.9 χρόνων, ενώ η αντίστοιχη ηλικία για τις Ευρωπαίες είναι τα 28,7 έτη. Αναλυτικότερα, το 51,9% αποκτά το πρώτο παιδί μεταξύ 30-39 ετών, ενώ το 40,8% μεταξύ 20-29. Κάτω των 20 ετών κάνει παιδί μόνο το 3,2%, ενώ πάνω των 40 ετών το 4,1% των Ελληνίδων. Η γνωστή ψυχολόγος κ. Μαριέτα- Ρήγα Πεπελάση σημειώνει ότι δεν υπάρχει η «ιδανική» ηλικία για να προχωρήσει κάποιος σε γάμο: «Στον σύγχρονο κόσμο δεν υπάρχει κατάλληλη ηλικία για γάμο, γιατί δεν υπάρχουν κανόνες και κοινωνικός έλεγχος. Έχει αλλάξει το θέμα της γονιμότητας των γυναικών, επομένως ουσιαστικά δεν μπορούμε να πούμε πότε είναι κατάλληλη ηλικία για να παντρευτείς. Έχουμε πλέον την τεχνητή γονιμοποίηση, άρα έχουν αλλάξει τα βιολογικά όρια για τις γυναίκες. Παλιά η φυσιολογική και κοινωνική ηλικία για να παντρευτεί μια γυναίκα ήταν μεταξύ 18 και 22. Αυτό όμως τώρα έχει μετατοπιστεί και έχει πάει μεταξύ 28 με 32 για τις γυναίκες και γύρω στα 35 για τους άντρες. Έχουμε μια παράταση της εφηβείας. Έχει αλλάξει το κοινωνικό πλαίσιο, η κατεύθυνση που έδινε η κοινωνία». Οκτώ στους δέκα άνδρες και έξι στις δέκα γυναίκες απατούν το σύντροφό τους στη διάρκεια του γάμου και των μόνιμων δεσμών, ενώ ακόμη και στη χώρα μας ένα στα δύο ζευγάρια οδηγείται στο διαζύγιο, ακόμη και μόλις έξι μήνες μετά τον γάμο. Συνεχώς φθίνουσα πορεία θα ακολουθήσει ο πληθυσμός της Ελλάδας έως τα μέσα του αιώνα μας, εξαιτίας των αρνητικών δημογραφικών εξελίξεων στη χώρα μας. Η μελέτη επισημαίνει ότι μεταξύ 2011-2016 η Ελλάδα έχασε σχεδόν το 3% του πληθυσμού της, μεταξύ άλλων λόγω της γέννησης λιγότερων παιδιών εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Προβλέπει ότι από περίπου 10,8 εκατομμύρια το 2016, ο πληθυσμός της χώρας μας θα μειωθεί στα 9,9 εκατομμύρια έως το 2030 και στα 8,9 εκατομμύρια έως το 2050, με συνέπεια να υποστεί μια πρόσθετη μείωση κατά περίπου 18%. Με δείκτη ολικής γονιμότητας 1,33 (ο προβλεπόμενος μέσος αριθμών παιδιών ανά γυναίκα), η Ελλάδα έχει σήμερα σχεδόν τη χαμηλότερη επίδοση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η μελέτη επισημαίνει ότι εξαιτίας, κυρίως, του μικρού αριθμού παιδιών που γεννιούνται στη χώρα μας (περίπου 90.000 ετησίως), η Ελλάδα έχει πλέον έναν από τους πιο γερασμένους πληθυσμούς στην Ευρώπη, καθώς πάνω από το ένα πέμπτο των κατοίκων της (το 21%) είναι άνω των 65 ετών. Αν οι Ευρωπαίες συνεχίσουν να γεννούν κατά μέσο όρο περίπου 1,5 παιδιά σε βάθος χρόνου, τότε ο πληθυσμός της Ευρώπης θα μειωνόταν στο μισό μέσα στα επόμενα 65 χρόνια, εφόσον όμως υπήρχε μηδενική μετανάστευση και αμετάβλητο προσδόκιμο ζωής. Από την άλλη, ο δείκτης γονιμότητας στην Κύπρο (1,32 παιδιά ανά γυναίκα το 2015) είναι εξίσου χαμηλός με αυτόν της Ελλάδας, με συνέπεια, σύμφωνα με τη μελέτη, έως τα μέσα της δεκαετίας του 2030 και στην Κύπρο ο αριθμός των θανάτων πιθανώς να ξεπερνά πλέον τον αριθμό των γεννήσεων.

Πηγή : http://www.iatrikionline.gr/8emata_M4/11.htm
http://www.topontiki.gr/article/76535/sexoyaliki-apeleytherosi-kai-elliniki-neolaia
https://el.m.wikipedia.org/wiki/Σεξουαλική_επανάσταση
http://www.vita.gr/paidi/article/4618/to-seks-sthn-efhbeia/
http://www.protothema.gr/ugeia/article/634213/diplasiastikan-ta-krousmata-kondulomaton-stin-ellada-tin-teleutaia-5etia/
http://www.kathimerini.gr/884499/article/epikairothta/ellada/katakoryfh-ay3hsh-twn-afrodisiwn-noshmatwn-sthn-ellada
http://www.lifo.gr/print/tora_tora/140029
http://www.reporter.com.cy/health/article/55982/to-sex-stin-ellada-se-arithmoys6
http://www.imommy.gr/odigos-gonimotitas/proetimasia/article/7170/se-poia-hlikia-ginontai-mamades-oi-ellhnides/
http://www.tanea.gr/news/greece/article/1400439/?iid=2
http://www.topontiki.gr/article/233415/ereyna-sok-gia-dimografiko-provlima-tis-elladas

.

.

'

.

Αναρτήθηκε από ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ - GREEK HISTORY στις 11/12/2017