ΟΥ Οχι ΤΙ κάτι ΔΑΝΟΣ εκ της γής
Απόψεις που πηγάζουν από την άλλη άγνωστη πλευρά
ΑΒΑ(ήβη)+ΤΑΡ(τάρταρα) <> ΒΙΟΣ(ζωή)+ΑΔΑΣ(άδης)
Aιώνια εναλλαγή, στην βιολογική αρμονία
Η άλλη θέση στην καθημερινότητα, τό επέκεινα, ή αλήθεια της φαντασίας.
Βουτιά στόν άπειρο και άυλο κόσμο τών ιδεών.
Υποβάθμιση του χρήματος (χξς') σε μέσο εξυπηρέτησης και όχι υπέρτατη ανάγκη.
Ατυχώς ονομάσθηκε Χρήμα (ότι χρειαζόμαστε)
και Νόμισμα (ότι θεσπίσθηκε σαν αξία)
Εξαπατήσαμε τό είναι μας, και Εκπέσαμε.

Επικοινωνία: utidanos@gmail.com

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

Γιατί οι καλοί άνθρωποι υποφέρουν περισσότερο στη ζωή....!!!!!


Η ζωή τεστάρει τους ανθρώπους κάθε μέρα.
Και για λόγους που δεν γνωρίζουμε, ο καθένας περνάει μια διαφορετική δοκιμασία.
Κάποιοι παλεύουν με δύσκολους υπολογισμούς κι άλλοι αντιμετωπίζουν απλά μαθηματικά.
Έτσι ή αλλιώς, όλοι πρέπει να ασχοληθούμε με αυτό που μας έτυχε.
Γιατί τελικά, όλα μας δίνονται στην τύχη.
Γονίδια, τόπος, οικονομική κατάσταση – όλα είναι ζήτημα του που θα κάτσει η μπίλια.
Ωστόσο, ό,τι κι αν φέρει η ζωή στο δρόμο σας, εσείς πρέπει να αποφασίσετε αν θα είστε θύμα ή αγωνιστής.
Εσείς επιλέγετε αν η ζωή σας θα είναι γλυκιά ή πικρή.
Και εκείνοι που επιλέγουν να είναι γλυκιά – οι αγωνιστές – είναι οι ισχυρότεροι.
Ο Ελβετός ψυχίατρος και συγγραφέας, Elisbeth Kübler-Ross, έχει δηλώσει πολύ σωστά:
Οι πιο όμορφοι άνθρωποι είναι εκείνοι που έχουν γνωρίσει την ήττα, τον πόνο, τον αγώνα, την απώλεια και βρήκαν το δρόμο τους.
Αυτά τα άτομα έχουν μια εκτίμηση, μια ευαισθησία και μια κατανόηση της ζωής που τους γεμίζει με συμπόνια, ευγένεια, και ένα βαθύ ενδιαφέρον αγάπης.
Με άλλα λόγια, οι καλοί άνθρωποι δεν γεννήθηκαν καλοί – επέλεξαν να είναι.
Οι καλοί άνθρωποι φέρνουν φως στον κόσμο, επειδή προέρχονται από σκοτεινά παρελθόντα.
Στον κόσμο του σκότους στον οποίο γεννήθηκαν, χρησιμοποιούν τη θετικότητα ως ένα φανάρι για να δημιουργήσουν περισσότερο φως.
Αντιμετωπίζουν συχνά κακοτυχίες.
Ωθούνται σε επιζήμιες καταστάσεις, όπως τα ναρκωτικά ή η φτώχεια.
Και έχουν μάθει όχι μόνο να πετυχαίνουν.
Έχουν μάθει να ξεπερνούν.
Πετάνε τα δεκανίκια και κάνουν το αδύνατο:
Διδάσκουν τον εαυτό τους να τρέχει και να καλύπτει τη διαφορά με τους άλλους σε έναν κόσμο που δεν περιμένει κανέναν.
Οι καλοί άνθρωποι αγαπούν τα δύσκολα επειδή έχουν πληγωθεί περισσότερο.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι πιθανόν να σας περιποιηθούν καλύτερα αν έχουν πληγωθεί από έναν πρώην εραστή.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Τα άτομα που έχουν ραγισμένες καρδιές ξέρουν πως είναι να ξανακολλάνε τα κομμάτια τους.
Οι καλοί άνθρωποι έχουν μάθει με σκληρό τρόπο ότι τα μειονεκτήματα είναι ευκαιρίες για ανάπτυξη.
Συνήθως γεννιούνται απαισιόδοξοι.
Αλλά με την πάροδο του χρόνου, μαθαίνουν πώς να είναι θετικοί.
Ίσως συνειδητοποιούν ότι κάθε μικρό πράγμα που φαίνεται να τους τραβάει κάτω στη ζωή γίνεται τελικά ένα σκαλοπάτι προς την επιτυχία.
Οι καλοί άνθρωποι δεν θέλουν να πληγωθούν οι άλλοι με τον τρόπο που πληγώθηκαν οι ίδιοι.
Μπορεί να έχουν δεχθεί πειράγματα για τις φακίδες τους, τα μεγάλα αυτιά ή την ακμή.
Ίσως μια σωματική αναπηρία τους κάνει να αισθάνονται αόρατοι στους άλλους ανθρώπους.
Ίσως η ίδια η αόρατη αναπηρία τους αποτρέπει από το να πάρουν τη φροντίδα που χρειάζονται.
Και επειδή ξέρουν πως είναι να αισθάνεσαι βασανισμένος, δεν θα ήθελαν ποτέ να προκαλέσουν σε κάποιο άλλον αυτό το ίδιο είδος πόνου.
Η καλοσύνη προκύπτει από εκείνους που έχουν γνωρίσει μόνο την σκληρότητα.
Αντί να παρενοχλούν τους άλλους, οι καλοί άνθρωποι σπάνε την κυκλική φύση της αναισθησίας.
Δίνουν φιλοφρονήσεις και λένε λόγια ενθάρρυνσης
Θέλουν οι άλλοι να αισθάνονται πραγματικά όμορφοι και με αυτοπεποίθηση αντί άσχημοι και κακοί.
Οι καλοί άνθρωποι επιλέγουν να είναι αγωνιστές που βοηθούν τους άλλους να επιβιώσουν.
Μπορούν να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε κατάσταση βρεθεί στον δρόμο τους.
Ξέρουν ότι μπορούν να επιβιώσουν παντού, επειδή το έχουν ήδη κάνει.
Γνωρίζοντας ότι μπορούν να υπομένουν, κάνουν ό,τι μπορούν για να βοηθήσουν τους άλλους να προχωρήσουν μπροστά.
Στον αγώνα της ζωής, οι περισσότεροι δρομείς συνήθως κοιτάνε μόνο μπροστά και επικεντρώνονται στον εαυτό τους.
Αλλά οι άνθρωποι που έχουν υποφέρει κοιτάνε εκείνους που μπορεί να βιώνουν παρόμοιες δυσκολίες.
Φτιάχνουν το κέφι των φίλων, μοιράζουν μπουκάλια νερού και παρακινούν τους άλλους να τρέξουν μαζί τους.
Γίνονται η χείρα βοηθείας που θα ήθελαν να είχαν για τον εαυτό τους.

Απόδοση Φανή Καρδάση
© Samantha Smith
by The Mamagers Team
http://www.themamagers.gr

lovepeaceangelhapiness.blogspot.gr

Τρίτη, 19 Απριλίου 2016

Ενώ η Ελλάδα "παγκοσμιοποιείται" ο Ελληνισμός αντεπιτίθεται...

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Ιταλία: Η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού

θα γιορταστεί στη Νάπολη
Λογοτεχνικό μαραθώνιο, συναυλία, συζητήσεις και θεατρική παράσταση περιλαμβάνει το πρόγραμμα της πρώτης Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας και Ελληνικού Πολιτισμού, που θα γιορταστεί στη Νάπολη της Ιταλίας.
Ο λογοτεχνικός μαραθώνιος θα ξεκινήσει στις 10 το το πρωί και κατά τη διάρκεια του τα παιδιά του Σχολείου Γλώσσας της Ελληνικής Κοινότητας Νάπολης, αλλά και μαθητές των κλασικών λυκείων που θα δηλώσουν συμμετοχή θα αναγνώσουν επιλεγμένα αποσπάσματα της διαχρονικής ελληνικής γραμματείας.
Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα του συγκροτήματος Xenitia θα είναι αφιερωμένο στη μουσική της ποίησης και στην ποίηση της μουσικής.
Στις 5 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί συζήτηση στρογγυλής τραπέζης στην οποία θα προεδρεύσει ο αντιδήμαρχος Νάπολης Νίνο Ντανιέλε με θέμα η κλασική παιδεία και η κρίση των κλασικών λυκείων. Τη συζήτηση διοργανώνουν η Φιλελληνική Εταιρεία Ιταλίας και το Φεστιβάλ Φιλοσοφίας της Μεγάλης Ελλάδος. Θα αναγνωστεί ψήφισμα για την αναγνώριση της κλασικής παιδείας ως άυλης κληρονομιάς της ανθρωπότητας
Η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού θα κλείσει με το ανέβασμα στα αρχαία ελληνικά του έργου “Απολογία του Σωκράτη” του Πλάτωνα από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώτη με τους ηθοποιούς Βασίλη Καράμπουλα και Θανάση Δισλή.
Την πρωτοβουλία για την καθιέρωση της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας την είχε αναλάβει η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων και Αδελφοτήτων Ιταλίας.

iefimerida.gr

Κυριακή, 17 Απριλίου 2016

Ένα και δύο και τρία και τέσσερα «Avatar»


Ο Κάμερον είναι τώρα εξηνταενός χρονών.
Όταν κυκλοφορήσει το «Avatar 5» το 2023 θα έχει πιάσει τα εξήντα οκτώ, μια τέλεια ηλικία για συνταξιοδότηση με μπόνους εφάπαξ από τον πλανήτη Πανδώρα…
Ο Τζέιμς Κάμερον ανακοίνωσε σε ένα φόρουμ ότι θα κυκλοφορήσουν τελικά όχι τρία, αλλά τέσσερα ακόμη «Avatar».
Πιο συγκεκριμένα το σίκουελ θα κάνει πρεμιέρα τα Χριστούγεννα του 2018, ενώ τα υπόλοιπα τρία το 2020, 2022 και 2023.
Σινεμά βαμμένα χριστουγεννιάτικα στο μπλε, λοιπόν, τα επόμενα χρόνια.
Είναι σαφέστατη η πρόθεση του Κάμερον και της 20th Century Fox, να χτίσουν ένα ολόκληρο κινηματογραφικό σύμπαν –παρόμοιο με αυτό του Star Wars και της Marvel- που θα βασίζεται στην μυθολογία που γνωρίσαμε στο «Avatar» του 2009.
Εξάλλου, μετά την απίστευτη επιτυχία του marvel cinematic universe (9 δις. δολάρια παγκοσμίως μέχρι στιγμής! ), τα μεγάλα στούντιο προσανατολίζονται προς αυτήν την εμπορική πολιτική, η οποία είτε μας αρέσει είτε όχι κρύβει μια τηλεοπτική λογική επεισοδίων, αλλά ταυτόχρονα και μεγάλα κέρδη.
Βέβαια, ο Τζέιμς Κάμερον μίλησε για δημιουργική αναγκαιότητα.
«Μετά από ένα μίτινγκ με τους τέσσερις σεναριογράφους και μια ομάδα συνεργατών μου συνειδητοποίησα ότι είχαμε πάρα πολύ υλικό, που χωρούσε σε δυο μόνο ταινίες, όπως είχαμε αρχικά σχεδιάσει.
Έτσι είπαμε αρχικά για τρεις και τώρα φτάσαμε στις τέσσερις».
Αυτό που έχει σημασία, πάντως, είναι ότι θα δούμε στην επόμενη επταετία τέσσερις συνέχειες του «Avatar», δηλαδή του κορυφαίου τρισδιάστατου εγχειρήματος στην ιστορία του σινεμά.
Μην ξεχνάμε ότι για αυτόν τον λόγο ο τελειομανής Κάμερον έχει μετακομίσει εδώ και χρόνια στη Νέα Ζηλανδία, όπου δουλεύει εντατικά στα στούντιο της Weta Digital για να βελτιώσει ακόμη περισσότερο την 3D βιρτουοζιτέ του. Keep on hard work James
Από Γιάγκο Αντίοχο
athinorama.gr

Σάββατο, 16 Απριλίου 2016

« Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά. »
Οδυσσέας Ελλύτης

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΟΤΙ ΜΑΣ ΚΛΕΒΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ.
Είμαστε Έλληνες πολίτες που δεν άντεξαν και δεν αντέχουν να βλέπουν την κατάπτωση της Χώρας τους, χώρας που γέννησε τον πολιτισμό τις επιστήμες και τη Δημοκρατία.
Οργιστήκαμε πάρα πολλές φορές παρακολουθώντας την Ανυπαρξία, την Σκοπιμότητα, την Κονιορτοποίηση της κοινωνίας και των ανθρώπων αυτού του τόπου από τους ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΟΥΣ πολιτικούς ταγούς, υπηρέτες των προσωπικών τους συμφερόντων και του μικρόκοσμου τους. Οικογένειες δοσίλογων που διαχρονικά έχουν λεηλατήσει και λεηλατούν τον δημόσιο πλούτο από τους πόρους της Πατρίδας μας, έχοντας καταστρατηγήσει Νόμους και Σύνταγμα, καταπατώντας κάθε έννοια δικαίου και ανθρώπινου κεκτημένου και όχι μόνο!
Είμαστε οργισμένοι με την ασυδοσία και το θράσος αυτών που μας κυβερνούν αρκετές δεκαετίες, «πολιτικοί» που έχουν ξεπουλήσει την πατρίδα μας, τα ιδανικά μας και ότι πρεσβεύει για εμάς τους πολίτες και την Ανθρωπότητα η πατρίδα Ελλάδα.
Είμαστε εκείνοι που δεν υποχωρούν στις ορέξεις αυτών που θέλουν να μας εξαπατήσουν, να μας «εξαφανίσουν» ως Ιστορία, Έθνος, Κράτος, Πνεύμα και στάση ζωής!
Εκείνοι που αποφάσισαν να δημιουργήσουν έναν νέο πολιτικό φορέα με τον τίλο
« ΕΝΩΣΗ ΑΔΕΣΜΕΥΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ »
και που ως σκοπό έχει να σταθεί απέναντι σε όλους και σε όλα, εκείνους και εκείνα, που συντελούν στην εκμετάλλευση και την εξαθλίωση των πολιτών, στο ξεπούλημα της Εθνικής μας ταυτότητας του πλούτου και της κυριαρχίας.
Είμαστε εκείνοι που ως σκοπό έχουν την πραγμάτωση της άσκησης της εξουσίας στην πατρίδα μας άμεσα από τον λαό με νόμιμο και ειρηνικό τρόπο, με πολιτειακή και κοινωνική ανασυγκρότηση της Ελλάδας, όπως αυτά ορίζονται από τα δικαιώματα του ανθρώπου και το Σύνταγμα μας (αναθεωρημένο από τις εγκληματικές παρεμβάσεις των «πολιτικών»), θεσμοθετώντας αυστηρές δικλείδες κατά της διαφθοράς καθώς και άμεση ανάταση και ανασυγκρότηση της οικονομίας. Τελικός μας στόχος είναι η επαναφορά του αισθήματος δικαίου στους πολίτες, η απόδοση δικαιοσύνης στους ενόχους, σε όλους εκείνους που συνήργησαν στην σημερινή «κατάντια» της αγαπημένης μας Πατρίδας (στο εσωτερικό και στο εξωτερικό) καθώς και η αποζημίωση της Ελλάδας και των Ελλήνων πολιτών για την ζημία που έχουν υποστεί.

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016

Γυναίκες με άποψη αντρίκια!


Είναι μυστήριο αλήθεια τι πιστεύουν οι γυναίκες ότι αρέσει στους άντρες μα ακόμα πιο μυστήριο είναι τι πιστεύει κάθε γυναίκα για μια άλλη. Ιδιαίτερα ανάμεσα στις γυναίκες λόγω χειραφέτησης και απελευθέρωσης οι απόψεις διίστανται, προς όφελος βέβαια του αντρικού κοινού.
Στην πραγματικότητα όμως τι φοβίζει και τι αρέσει σε έναν άντρα είναι τόσο αόριστο, όσο και η αλληλεγγύη μεταξύ γυναικών.
Δεν είναι όλες οι γυναίκες το ίδιο, υπάρχουν γυναίκες κότες και γυναίκες τσαμπουκάδες, γυναίκες λολίτες και γυναίκες με άποψη, αλλά πολύ δύσκολο και σπάνιο να υπάρχουν οι δυο διαφορετικοί κόσμοι σε μια μόνο ύπαρξη.
Υπάρχουν γυναίκες που δεν φοβούνται να ασχοληθούν με αντρικά θέματα, να μιλήσουν για πολιτική και ποδόσφαιρο, να απαντήσουν «αντρίκια» και να σου πουν τι σκέφτονται.
Και αυτό που σκέφτονται να μην είναι το συνολάκι της βιτρίνας, ούτε το πιο σέξι μακιγιάζ ούτε το πώς να τυλίξουν έναν άντρα.
Υπάρχουν γυναίκες που δεν έχει αδρανοποιηθεί εντελώς ο εγκέφαλός τους από τα πρωινάδικα, το Κοσμοπόλιταν και τα κουτσομπολιά.
Που δεν έχουν μυαλό αμοιβάδας και προχωρούν με το μυαλό τους και όχι με ό,τι διαθέτουν κάτω από τη μέση.
Που τα βγάζουν πέρα με τις δυσκολίες παλικαρίσια χωρίς να κλαίνε τη μοίρα τους και να κλαψουρίζουν στους φίλους και στα blogs.
Που δεν αναλώνονται σε τραγουδάκια και στιχάκια, ούτε σε μίζερες αφηγήσεις του δήθεν ερωτικού τους πόνου θέλοντας να προκαλέσουν τη συμπόνοια του παγιδευμένου αρσενικού.
Υπάρχουν γυναίκες με άποψη διαφορετικές που δεν θέλουν να είναι αξιολύπητες και με θάρρος δηλώνουν τη γνώμη τους γιατί απλά ΕΧΟΥΝ ΓΝΩΜΗ.
Δεν τις ενδιαφέρει αν θα αποτελέσουν εξαίρεση, αν μαζεύουν σαν μαγνήτες τον ύπουλο γυναικείο φθόνο, ούτε αν νιώθουν ανεξήγητες αρνητικές δονήσεις από τις γύρω τους «κότες».
Τις νοιάζει μονάχα να πουν αυτό που πιστεύουν κι όποιος θέλει ας ακολουθήσει.
Και είναι τέτοια η αυτοπεποίθησή τους που πραγματικά κερδίζουν φίλους πιστούς που τις σέβονται και φίλους που τις νοιάζονται.
Γιατί οι ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ μπορούν να έχουν και φίλους άντρες, χωρίς παρατράγουδα, χωρίς τη συνεχή προσπάθεια να τους μετατρέψουν στον άντρα της ζωής τους.
Μπορούν να βοηθούν και να σκεφτούν αντρικά, κάνοντας τους γύρω άντρες να σκέφτονται τη γυναίκα διαφορετικά.
Οι άντρες συχνά υποκύπτουν στη γυναίκα που δεν έχει δυναμικό χαρακτήρα, αλλά είναι αυτή της κλάψας και της ελαφριάς κουλτούρας.
Εκεί μπαίνει ο έρωτας.
Αλλά φίλο-φίλη, σύμβουλο και ανακούφιση ψυχής πάντα τρέχουμε στη Γυναίκα με άποψη…γιατί αυτή η διαφορετικότητα, κακά τα ψέματα, είναι γοητευτική.
Ταυτιστείτε με όποια νομίζετε, τα αποτελέσματα φαίνονται στη ζωή της κάθε μιας.
Αλλά, κυρίες μου, υπάρχει κι άλλος δρόμος να μας κερδίσετε:
αυτός του δυναμισμού και της ειλικρίνειας.
αναπνοές

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016

Η εκκλησία στη Μάνη και ο νερόμυλος στις Πρέσπες που βραβεύτηκαν από την ΕΕ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ

Δυο ελληνικά οικοδομικά έργα στη Μάνη και στις Πρέσπες απέσπασαν βραβείο στη μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή διοργάνωση στον χώρο της πολιτιστικής κληρονομιάς.
H Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Europa Nostra ανακοίνωσαν τους νικητές των βραβείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Πολιτιστική Κληρονομιά για το 2016.
Στην κατηγορία «Αποκατάσταση», δύο έργα από την Ελλάδα απέσπασαν το βραβείο. Πρόκειται για τον Βυζαντινό Ναό Αγίου Πέτρου στην Καστάνια Μάνης και τον Παραδοσιακό νερόμυλο στον Άγιο Γερμανό Πρεσπών.
Συνολικά κατατέθηκαν 187 υποψηφιότητες που υποβλήθηκαν από φορείς αλλά και ιδιώτες από 36 ευρωπαϊκά κράτη. Ανεξάρτητη επιτροπή εμπειρογνωμόνων επέλεξε τους νικητές.
Κατέληξαν να βραβεύσουν 28 οικοδομήματα από 16 χώρες, τα οποία επιλέχθηκαν για το υποδειγματικό τους έργο στους τομείς της αποκατάστασης, έρευνας, μακροχρόνιας προσφοράς στον πολιτισμό.
Ναός Αγίου Πέτρου στην Καστάνια Μάνης
Ο Βυζαντινός Ναός Αγίου Πέτρου στην Καστάνια Μάνης είναι ένα οικοδόμημα με 800 χρόνια ιστορίας, σπάνιας αρχιτεκτονικής.
Πρόκειται για ένα τετρακιόνιο σταυροειδή εγγεγραμμένο Ναό, με νάρθηκα με μορφή στοάς
ο οποίος προστέθηκε στα δυτικά του Ναού κατά τον 13ο αιώνα και ένα πυργοειδές
κωδωνοστάσιο που οικοδομήθηκε το 1813.



Αποτελεί προορισμό για τους τουρίστες της περιοχής.

Παραδοσιακός νερόμυλος στον Άγιο Γερμανό Πρεσπών


Βρίσκεται στην ορεινή ζώνη του Εθνικού Πάρκου Πρεσπών και κατασκευάστηκε το 1930.



Είναι πλήρως λειτουργικός, με τρεις διαφορετικούς μηχανισμούς, τον αλευρόμυλο για το άλεσμα των σιτηρών, τη νεροτριβή για το πλύσιμο των ρούχων και το μαντάνι για την τελική επεξεργασία των υφαντών του αργαλιού.
Πρόεδρος της Europa Nostra είναι ο τενόρος Πλάθιντο Ντομινγκο, ο οποίος και ανέφερε για το τελικό αποτέλεσμα.
«Όλα αυτά τα βραβευμένα έργα αποδεικνύουν ότι η πολιτιστική κληρονομιά έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ευρώπη και τους πολίτες της. Η πολιτιστική κληρονομιά αποτελεί οδηγό για την αειφόρα οικονομική ανάπτυξη και συνεκτική δύναμη για τις πολυπολιτισμικές κοινωνίες μας, όπως έχει αναγνωρισθεί από τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και περιγράφεται με σαφήνεια στην πρόσφατη 'Cultural Heritage Counts for Europe'».
Τα βραβεία θα απονεμηθούν 24 Μαΐου στη Μαδρίτη.

iefimerida.grhttp://www.iefimerida.gr

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Ο κόσμος που ξέραμε έχει αλλάξει και δεν υπάρχει επιστροφή

Έξι ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ για το κοντινό μέλλον

του Michael Forrester
Ακριβώς πριν από τέσσερα χρόνια, περάσαμε μια πύλη προς το άγνωστο.
Βρισκόμαστε σε ένα μέρος όπου η ανθρώπινη συνείδηση δεν υπήρξε ποτέ.
Υπήρξαν αμφισβητίες και σκεπτικιστές σχετικά με τη διαδικασία της αφύπνισης, αλλά η αφύπνιση είναι εδώ ... και τώρα δεν υπάρχει γυρισμός.
Η νέα ενέργεια τους αγκαλιάζει όλους, διάχυτη και αναμφισβήτητη, ακόμη και αυτούς που την αρνούνται.
Σε καμία άλλη στιγμή στην ιστορία αυτού του πλανήτη, η ανθρώπινη συνείδηση δεν είχε εξυψωθεί όσο τώρα.
Η Γη και οι κάτοικοί της είναι πλέον σε πορεία για να αλλάξουν την φύση των ανθρώπινων πληθυσμών σε τέτοιο βαθμό, που οι κοινωνίες θα είναι αγνώριστες σε λιγότερο από 50 χρόνια και δεν υπάρχει απολύτως κανένας και τίποτα που να μπορεί να το σταματήσει.
Φανταστείτε η ίδια μελωδία να παίζει στο ραδιόφωνο σας για ολόκληρη την ζωή σας.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει στην Γη. Η Γη έχει συνηθίσει και προσαρμοστεί στην ίδια μελωδία τα τελευταία 300.000 χρόνια.
Ίδια συχνότητα με ελάχιστη ή καμία αλλαγή, μέχρι τώρα.
Σε αντίθεση με αυτά που λένε τα βιβλία της ιστορίας μας, έχουν υπάρξει πολλοί προηγμένοι πολιτισμοί στην Γη πριν από εμάς και όλοι τους έχουν αποτύχει.
Απέτυχαν, διότι η πνευματική σκέψη δεν μπορούσε να συμβαδίσει με την προηγμένη τεχνολογία. Δεν κατάφεραν να αναγνωρίσουν ότι η φύση και η ίδια η ζωή είναι αγαθοεργές.
Δεν ήταν σε θέση να νιώσουν την αληθινή ανθρώπινη σύνδεση με την δημιουργική πηγή. Αυτό έχει αλλάξει και αλλάζει.

Που είμαστε τώρα;
Η ανθρωπότητα έχει διανύσει πολύ δρόμο από την απώλεια της συλλογικής ταυτότητας, στην ανάπτυξη της ατομικότητας μέσα στην τρίτη διάσταση.
Η τρίτη διάσταση είναι η μόνη διάσταση που υποφέρει από την ψευδαίσθηση του διαχωρισμού από το Πνεύμα. Είναι ένα από τα λίγα μέρη όπου οι ψυχές έρχονται για να βιώσουν τον αθεϊσμό, αφού δεν είναι δυνατόν να βιωθεί σε υψηλότερες διαστάσεις.
Η τρίτη διάσταση δονείται σε μία συχνότητα που δημιουργεί την ψευδαίσθηση του διαχωρισμού τόσο έντονα, ώστε να είναι τεράστια πρόκληση για εκείνους που προσπαθούν να αυξήσουν τη συχνότητα της δόνησής τους.
Οι άνθρωποι στην τρίτη διάσταση επικεντρώνονται στην

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2016

Το «χωριό που δεν υπάρχει»



Ένας καλά κρυμμένος παράδεισος



Στην επαρχία Σαλέρνο στην Ιταλία βρίσκεται ένα από τα πιο όμορφα μέρη της Ευρώπης.
Το Furore είναι το «χωριό που δεν υπάρχει» και βρίσκεται στην Ακτή του Αμάλφι.




Στο χωριό δεν υπάρχει κεντρική πλατεία ενώ ο οικισμός είναι χτισμένος στα βράχια ανάμεσα σε λεμονιές.





Ούτε το χωριό, ούτε τα σπίτια μα ούτε και ο δρόμος είναι ορατά από τους ταξιδιώτες γι’αυτό και ο οικισμός έχει επάξια κερδίσει τον τίτλο του «χωριού που δεν υπάρχει».





Σύμφωνα με την ιστορία πριν από χρόνια ο δήμαρχος του οικισμού αποφάσισε να ξαναβάλει το χωριό στον χάρτη. Διέταξε το κάθε σπίτι να βαφτεί σε έντονο χρώμα έτσι ώστε να μη περνά απαρατήρητο από τα βλέμματα των περαστικών και των ταξιδιωτών.


Η παράδοση αυτή διατηρείται μέχρι και σήμερα ενώ κάθε Σεπτέμβριο καλλιτέχνες από όλον τον κόσμο συρρέουν στην περιοχή για να πάρουν μέρος σε μια πρωτότυπη διοργάνωση που τους δίνει τη δυνατότητα να βάψουν τις προσόψεις των κτιρίων με τα χρώματα τις αρεσκείας τους.


Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

Ομαδικός τάφος με 1.500 αλυσοδεμένους σκελετούς στο Φάληρο κάνει τους αρχαιολόγους να απορούν

Σε απόσταση μόλις 7 χιλιομέτρων από το κέντρο της Αθήνας, ένας ομαδικός τάφος με 1500 σκελετούς, στην πλειοψηφία τους αλυσοδεμένους πισθάγκωνα, προβληματίζει τους αρχαιολόγους,
οι οποίοι προσπαθούν να ρίξουν φως σε αυτήν την σκοτεινή πτυχή της ιστορίας της αρχαίας Αθήνας.


Ομοιότητες και διαφορές
Η ομαδική ταφή τοποθετείται χρονικά μεταξύ του 8ου και του 5ου αιώνα προ Χριστού μια δύσκολη περίοδο η οποία όμως έθεσε τις βάσεις για τη εγκαθίδρυση της Αθηναϊκής δημοκρατίας.
Εκτός από το γεγονός ότι οι σκελετοί ήταν αλυσοδεμένοι, οι αρχαιολόγοι διαπίστωσαν ότι οι νεκροί είχαν πεταχτεί μέσα στους λάκκους με τα πρόσωπα προς τα κάτω, γεγονός εξαιρετικά παράδοξο για τα ήθη των αρχαίων.
Ενώ όμως οι ενήλικες βρέθηκαν θαμμένοι μέσα σε λάκκους, σχεδόν το ένα τρίτο των σκελετών βρέθηκαν μέσα σε πιθάρια και ανήκουν σε βρέφη και παιδιά.
Επίσης ένα μικρό ποσοστό – μόλις 5% – αφορά σε αποτεφρωμένους νεκρούς και σε έναν τάφο, ο νεκρός είχε τοποθετηθεί σε μια βάρκα εν είδει φέρετρου.
Αρχαιολογικό CSI
Η ανασκαφή στο σημείο είχε αρχίσει πριν από περίπου έναν αιώνα και οι αρχαιολόγοι συχνά την αναφέρουν ως «οι αιχμάλωτο ι του Φαλήρου».
Η μεγάλη και ενδελεχής ανασκαφή άρχισε το 2012 και συνεχίζεται ακόμη από το Τμήμα Αρχαιοτήτων του υπουργείου Πολιτισμού με επικεφαλής την αρχαιολόγο Στέλλα Χρυσουλάκη, με τους ερευνητές να επικεντρώνονται στους αλυσοδεμένους νεκρούς.

Οι σκελετοί αφαιρούνται μαζί με το χώμα σε μορφή μπλοκ, προκειμένου να γίνει λεπτομερής ανασκαφή σε ασφαλείς συνθήκες.
Παράλληλα η περιοχή χαρτογραφείται με λεπτομέρεια.
Στην προσπάθεια να γίνει κατανοητό το τι συνέβη στο Φάληρο, στην έρευνα παίρνουν μέρος και βιοαρχαιολόγοι και ειδικοί εγκληματολόγοι – ανθρωπολόγοι με επικεφαλής την Τζέιν Μπιούικστρα, καθηγητρια βιοαρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα κλαι ο Τάκης Καρκανας διευθυντής του εργαστηρίου Wiener στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα.

Αφού καθαριστούν και απογραφούν τα ευρήματα, οι ερευνητές θα πρέπει να βρουν την ηλικία των νεκρών, το φύλο τους και ενδεχόμενα στοιχεία της παθολογίας τους (ασθένειες, ατυχήματα κλπ.) μια εργασία εξαιρετικά επίπονη και χρονοβόρα λόγω του πλήθους των σκελετών.
Η ζωή στην Αθήνα πριν από 2.700 χρόνια
Το βασικό ερώτημα που καλούνται να απαντήσουν οι ερευνητές είναι ανοι νεκροί της μαζικής ταφής ήταν θύματα της πολιτικής αναταραχής που επικρατούσε στην Αθήνα, πριν από την εγκαθίδρυση της Αθηναϊκής δημοκρατίας.
Παράλληλα όμως ελπίζουν ότι θα μάθουν για τη ζωή των παιδιών την εποχή εκείνη από τους μικρούς σκελετούς που βρέθηκαν μέσα στα πήλινα αγγεία, για τις διατροφικές συνήθειες των απλών κατοίκων της Αθήνας και τις ασθένειες που τους ταλαιπωρούσαν.


thecaller.gr

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016

Ελευθερία ή Θάνατος

Επιτηδευμένα έχουν αλλοιώσει το νόημα των λέξεων για να χειρίζονται την δυναμική τους, κατά το δοκούν.
Έχουν εξισωθεί οι αξίες με τις απαξίες, στο βωμό μιας ανυπόστατης ισότητας, όπου το άτομο συνθλίβεται σε μια απρόσωπη μαζικότητα.
Κοινωνία δούλων· πλέον με μισθό!
Απόψε θα αναδείξω την πλέον σημαντικότερη έννοια για το ανθρώπινο είδος· την ελευθερία!
Ή ΤΑΝ Ή ΕΠΙ ΤΑΣ κατά το πρωτότυπο.
Ο Λεωνίδας και οι τριακόσιοι «του», συν οι επτακόσιοι Θεσπιείς που δεν τους μνημονεύει κανείς (χίλιοι στο σύνολο), δεν θυσιάστηκαν για καμιά Πατρίδα, για καμιά θρησκεία, για καμιά ιδεολογία, για κανέναν βασιλιά, για κανέναν ηρωισμό, για κανένα ευφυολόγημα.
Για κανέναν πούστη!
Πέθαναν για ένα και μόνον λόγο!
Την προσωπική τους αξιοπρέπεια, την ατομική τους ελευθερία, όπως τους δίδαξαν οι γονείς τους! Ναι!
Αυτή την ελευθερία!
Την μόνη!
Ελευθερία από πάσης φύσεως ζυγό, σωματικό, πνευματικό, ή υλικό.
Κανένα ιδανικό δεν είναι ανώτερο από αυτήν.
Οι δούλοι δεν πρέπει να αναγνωρίζουν την έννοιά της για να μένουν πάντα εξαρτημένοι.
Υποχείρια ψευδών ιδεολογιών και ανυπόστατων θεών, δέσμιοι του φόβου και της ελπίδας!
Όπως διαφώτισαν οι Έλληνες την «σκοτεινή» Ευρώπη, έτσι αναγέννησαν και τους ραγιάδες κι εξεγέρθηκαν στο άκουσμά της, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ!
Το Ζάλογγο και το Μεσολόγγι δεν ενείχαν κανέναν ηρωισμό, όπως μας παραμυθιάζουν, εγκλωβισμένοι ήταν.
Αξιοπρέπεια είχαν οι άνθρωποι.
Έπρεπε να επιλέξουν θάνατο.
Ατιμωτικό, βασανιστικό ή γρήγορο και αποφασιστικό.
Και επέλεξαν αυτό που όριζε ο Ελληνισμός· την «απελευθέρωση»!
Αν ο κάθε νους είχε Ελληνική λογική δεν θα υπήρχε δούλος.
Rory Gas
Υ.Γ. Πώς να σιωπήσω μάτια μου… σε τόσο χαλασμό.

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

Που είναι ο εχθρός;



Του Γιάννη Αραχωβίτη
Λέγεται, ότι οι αρχαίοι Σπαρτιάτες, αυτοί οι ατρόμητοι πολεμιστές, ποτέ δεν ρωτούσαν πόσοι ήταν οι εχθροί, αλλά που ήταν.
Αυτό δείχνει, σε μεγάλο ποσοστό, την στάση τους απέναντι στον πόλεμο και τους κινδύνους.
Οι αρχαίοι Σπαρτιάτες ποτέ δεν ρωτούσαν πόσοι ήταν οι εχθροί, αλλά που ήτανCLICK TO TWEET
Ο περισσότερος κόσμος όμως, με το που αντικρίζει μια δυσκολία ή ένα εμπόδιο, τις περισσότερες φορές ψάχνει λόγους για να μην το αντιμετωπίσει.
Την μία κάνει ζέστη, την άλλη κρύο, την παρ’ άλλη είναι ενωρίς, αργά, περισσότεροι και ούτω καθ’ εξής.
Χιλιάδες οι δικαιολογίες για να αποφύγουμε τη δράση.
Αυτή είναι άβολη αλήθεια και ας μην μας κακοφαίνεται.
Είμαστε περισσότερο άνθρωποι των λόγων και λιγότερο της δράσης.
Συζητάμε, φλυαρούμε και παρλάρουμε ασταμάτητα και άσκοπα, αλλά όταν χρειάζεται να πιάσουμε τον ταύρο από τα κέρατα, δεν τολμάμε και οπισθοχωρούμε.
Γιατί μας λείπει το φρόνημα, η αποφασιστικότητα και η συγκέντρωση στην δράση.
Οι Σπαρτιάτες δεν αρέσκονταν στα πολλά λόγια.
Λίγα και σταράτα.
Και μετά έφοδο, πίστη στην νίκη και στις δυνάμεις τους.
Σήμερα, «σχεδιάζουμε» ατελείωτα, αναμασάμε τα ίδια και τα ίδια, προσποιούμαστε ότι θέλουμε κάτι να κάνουμε, κάτι να πετύχουμε, αλλά ουσία καμία.
Τίποτα δεν βγαίνει μόνο με τα λόγια.
Πόσο μάλιστα, όταν, ουσιαστικά, ψάχνουμε αιτίες για να μην κάνουμε κάτι παρά για να κάνουμε.
Καζαντζάκης: 'Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: 'Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;' Πολέμα!'CLICK TO TWEET
Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν, σου λένε οι άλλοι.
Αντί να σηκώσουμε τα μανίκια και να πιάσουμε δουλειά, αυτοϊκανοποιούμαστε με το να «φιλοσοφούμε» γιατί πρέπει αυτό και γιατί όχι το άλλο.
Καθόμαστε στην απέξω και ποτέ δεν μπαίνουμε στο νερό.
Έτσι όμως δεν μπορείς να διασχίσεις το ποτάμι.
Και ο στόχος σου είναι απέναντι.
Όταν ξέρεις ποιο είναι το εμπόδιο που πρέπει να περάσεις, εκεί θα πρέπει να πας.
Και όπως έλεγε και ο Καζαντζάκης,
‘Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: «Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;» Πολέμα!’

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

Ο Ελληνισμός παντού, το οξυγόνο της ανθρωπότητας.

Ο Ελληνισμός είναι το αντίβαρο στην ανελευθερία.
Κι άλλες φορές προσπάθησαν να τον σβήσουν και σε όλες απέτυχαν.
Και να είστε σίγουροι ότι, άσχετα με τον ρου των γεγονότων, οι απανταχού Έλληνες όχι απλά θα ξαναδώσουν τα φώτα αλλά και θα τα αλλάξουν σε αυτούς που ταλανίζουν την γαία.
Αυτό, ακόμα και αν γελάσετε, κρατήστε το κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού σας…
Τα υπόλοιπα ακούστε τα από τους «ξένους», οι οποίοι, όπως δηλώνει ο Ιρανός καθηγητής, δεν προτείνουν τον Ελληνισμό χάριν κάποιων Ελλήνων φίλων, αλλά γιατί αποτελεί το οξυγόνο της ανθρωπότητας.
«Ο ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ, δηλαδή, να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ».
Χένρι Κίσσινγκερ,(Σεπτέμβριος 1994)


ΕΤΣΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ,ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΟΥ, ΑΛΛΑ!!!

Η δύναμη του Ελληνισμού και αυτό που τον κάνει να στέκεται όρθιος μέσα στον χρόνο είναι
Η ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, οι αξίες, τα ήθη, ο πολιτισμός, και ο σεβασμός, μα πάνω απ’ όλα οι άνθρωποι που διατηρούν αναλλοίωτα αυτά τα στοιχεία.
Τέτοιους ανθρώπους δεν θα συναντήσει κανείς μόνο στην Ελλάδα αλλά ακόμα και στο πιο «απίθανο» σημείο του πλανήτη… Ανθρώπους που μπορεί να έχουν διαφορετική εθνικότητα, να μιλούν άλλη γλώσσα, να πιστεύουν σε άλλη θρησκεία αλλά στους οποίους υπάρχει μέσα τους το Ελληνικό DNA.
Απόδειξη αποτελούν συν τοις άλλοις και οι Αϊνού (< Ίωνες) ή πιο σωστά Αϊνώ, «η λευκή φυλή» της Ιαπωνίας, όπως τους αποκαλούν.
Στις αρχές του 20ου αιώνα οι Αϊνώ αριθμούσαν περί τα 3.000.000!
Ζουν στο Χοκκαΐντο, στην νότια Σαχαλίνι και στην Φορμόζα (γνωστή ως Ταϊβάν).
Πολλοί ξένοι επιστήμονες, μεταξύ των οποίων και ο Καθηγητής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου του Phoenix, Thomas S. Anderson υποστηρίζουνε ότι οι Ίωνες κατέφτασαν στην Ιαπωνία το 7000 π.Χ. ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΑΓΚΩΝΑΝ ΜΗΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΤΑΓΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΤΟ 5.000 π.χ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ χρησιμοποιήσανε το νησί Χοκάιντο για ορμητήριο του αποικισμού της Αμερικής.
Κατα την διάρκεια του ταξιδιού τους, φτάσανε στο νησιωτικό σύμπλεγμα των νησιών Χαβάη.
Για αυτό έχουνε μείνει εκεί και διάφορες ελληνικές λέξεις όπως Αέτο, που στα χαβανέζικα σημαίνει ΑΕΤΟΣ.
Οι τότε Ίωνες χωριστήκανε σε δύο ομάδες.
Η πρώτη ομάδα κατευθύνθηκε προς βορρά. Αυτοί ήτανε οι Ίωνες Βάκχιοι, ενώ η δέυτερη ομάδα κατευθύνθηκε προς νότο, αυτοί ονομαζότανε Ίωνες Εκάτιοι.
Οι Ίωνες Βάκχιοι μετονομάστηκανε σε Ιοναβάκχιο, που αργότερα με γλωσσολογικές παραφράσεις γίνανε οι σημερινοί Ναβάχο, ο πιο πολιτισμένος λαός Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής.
Αυτοί δώσανε στις σημερινές ΗΠΑ διάφορα τοπωνύμια όπως το ποτάμι ΠΟΤΑΜΟΚ, που προέρχεται απο την ελληνική λέξη ΠΟΤΑΜΟΣ.
Αντίθετα οι Ίωνες Εκάτιοι, μετονομαστήκανε με το πέρασμα των αιώνων σε Ίνκατεις, που με τη γλωσσολογική εξέλιξη γίνανε αργότερα οι Ίνκας, ο πιο πολιτισμένος λαός την Ν. Αμερικής.
Οι πρόγονοι των Ίνκας είχανε ιδρύσει πολλές πόλεις όπως και την πόλη Τιτουάνκο, που κανείς επιστήμονας μέχρι σήμερα δεν μπορεί να εξηγήσει το πως εξαφανίστηκαν οι κάτοικοί της.
Ο παλαιοντολόγος και αεροναυπηγός καθηγητής του πανεπιστημίου του Michigan o Dr. Hugo Weaving, μπόρεσε τελευταία να αποκωδικοποιήσει την γραφή των κατοίκων εκέινης της μυστηριώδους πόλης και κατεληξε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για μία ελληνική διάλεκτο, όπως οι Αιολικές διάλεκτοι των κατοίκων της Θεσσαλίας και της Μυτιλήνης.
Τι γίνεται τώρα;
Ο καθηγητής ιστορίας του πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης Dr. Don Davis εξηγεί ότι οι κάτοικοι της πόλης Τιτουάνκο εξαφανίστηκαν χωρίς να υπάρχουνε στην πόλη τα ίχνη κάποιας φυσικής καταστροφής, επιδμίας ή πολέμου, γιατί οι κάτοικοι είχανε τόσο ανεπτυγμένο πολιτισμός, που μπορέσανε να αποικίσουνε το διάστημα.
Κι έτσι εξαφανίστηκε εκείνος ο μυστηριώδης πολιτισμός των Άνδεων σε μία νύχτα.
Άλλες πληροφορίες τους θέλουν να έχουν σταλεί για συγκεκριμένη αποστολή στην «χώρα του ανατέλλοντος Ηλίου» κατά τα Διονυσιακά, την πανάρχαια εκστρατεία των Ελλήνων στην Ασία περί το 3.000 π.Χ.
Και οι ίδιοι οι Ιάπωνες δέχονται πως οι Αϊνώ υπήρξαν οι πρώτοι κάτοικοι της Ιαπωνίας ακόμα και πριν από την κατάκτηση των ιαπωνικών νησιών από τις κίτρινες πολεμικές φυλές της ηπειρωτικής Ασίας.
Η επίσημη ιστορία τους αναφέρει μάλιστα πως όταν οι πρώτοι Ιάπωνες διέσχισαν την Κίνα κι έφτασαν στην Ιαπωνία, συνάντησαν μία λευκή γενειοφόρα φυλή (φαινόμενο εξαιρετικά σπάνιο στην γη της Ανατολίας), τους Αϊνώ, που ήταν δεινοί πολεμιστές και κυνηγοί.
Οι Ιάπωνες και γενικά οι Ασιάτες δεν διαθέτουν πυκνές γενειάδες, αφού τα γένια τους είναι αραιά.
οι Αϊνώ είναι λευκοί στην όψη, κάποιοι έχουν γαλάζια μάτια και είναι ψηλοί στο ανάστημα.
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι προστάτιδα της φυλής τους θεωρούν την «Ματεράσου»
(μη\α\τέρα σου), όπως και τα ονόματα που έχουν δώσει σε κάποια από τα χωριά τους, όπως
Ιτάμι (όπως το βουνό Ίταμος της Θεσσαλίας), Αρία (Αρεία Άρη, θεό του πολέμου), Ογκάκι (Όγκα: προσωνύμιο των Θηβαίων προς την θεά Αθηνά), κ.α.
Θεωρούν μάλιστα την κουκουβάγια ως το πουλί της σοφίας, που ως γνωστόν αποτελούσε σύμβολο της θεάς Αθηνάς για τους αρχαίους Έλληνες.
Οι στολές τους είναι κεντημένες με αρχαιοελληνικούς μαιάνδρους ενώ συνηθίζουν να φορούν στο κεφάλι ένα είδος στεφανιού ανάλογο με αυτό που φορούσαν οι πιστοί του Διονύσου στις Διονυσιακές γιορτές (πλέγμα κισσού και άμπελου).
Οι αρχαίοι Έλληνες άλλωστε συνήθιζαν να φορούν σε αρκετές περιστάσεις στεφάνια, όπως οι Ολυμπιονίκες, οι νικητές σε διαγωνισμούς δράματος (ο Αριστοφάνης είχε φορέσει στεφάνι ελιάς), οι μυημένοι στα Ελευσίνια Μυστήρια, κλπ.
Οι γυναίκες από την άλλη φορούν στο κεφάλι σκυθικό σκούφο, δερμάτινο με σχήμα περικεφαλαίας.
Η ουσία είναι πως κανείς δεν ακούει ή δεν θέλει να ακούσει αυτούς τους ανθρώπους που δηλώνουν μέσα από τον πολιτισμό τους Έλληνες!!!!
Σπύρος Μακρής

diadrastika.com