ΟΥ Οχι ΤΙ κάτι ΔΑΝΟΣ εκ της γής
Απόψεις που πηγάζουν από την άλλη άγνωστη πλευρά
ΑΒΑ(ήβη)+ΤΑΡ(τάρταρα) <> ΒΙΟΣ(ζωή)+ΑΔΑΣ(άδης)
Aιώνια εναλλαγή, στην βιολογική αρμονία
Η άλλη θέση στην καθημερινότητα, τό επέκεινα, ή αλήθεια της φαντασίας.
Βουτιά στόν άπειρο και άυλο κόσμο τών ιδεών.
Υποβάθμιση του χρήματος (χξς') σε μέσο εξυπηρέτησης και όχι υπέρτατη ανάγκη.
Ατυχώς ονομάσθηκε Χρήμα (ότι χρειαζόμαστε)
και Νόμισμα (ότι θεσπίσθηκε σαν αξία)
Εξαπατήσαμε τό είναι μας, και Εκπέσαμε.

Επικοινωνία: utidanos@gmail.com

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Τσίπουρο το Αγιονέρι.

Tο βαγεναρείο, δηλαδή το κρασαριό της μονής Μεγίστης Λαύρας, βρίσκεται σε όμορφο κτίσμα του Αρχονταρικίου στη βόρεια πτέρυγα της μονής.
Η απόσταξη του τσίπουρου αρχίζει στα μέσα του Οκτώβρη και διαρκεί περίπου για 20 συνεχείς ημέρες με την διπλή απόσταξη. Στην δεύτερη απόσταξη συμπληρώνουμε κριθάρι, κάρβουνο, γλυκάνισο, κρεμμύδι και κάτι άλλο (που είναι και το μυστικό).
Το κριθάρι βοηθά να κάνει στο σερβίρισμα τα κυκλάκια στην επιφάνεια του τσίπουρου.
Το κάρβουνο καθαρίζει και λαμπυρίζει το τσίπουρο.
Το γλυκάνισο δίνει γεύση και είναι η αιτία που ασπρίζει το τσίπουρο όταν βάλουμε νερό μέσα.
Τέλος το κρεμμύδι παίρνει την αψάδα.
Η πρώτη απόσταξη ξεκινά από 40ο οινόπνευμα, η δεύτερη απόσταξη αρχίζει από 80ο οινόπνευμα, που στο τέλος σβήνετε με νερό και φθάνει στους 23ο.
Το αποτέλεσμα είναι το Αγιονέρι, τυπικό κέρασμα στην υποδοχή του προσκυνητή στα Αρχονταρίκια του Άγιου Όρους, συνοδεία με λουκούμι, καφέ ελληνικό και κρύο νερό πηγής.
Η παραγωγή είναι περίπου 2 τόνους τσίπουρο για της ανάγκες της Μονής και για ''ευλογία'' σε κελιά και σε καλούς Λαυριώτες φίλους.
Tσίπουρο:
Ιστορία
Η παραγωγή του τσίπουρου χάνεται μέσα στο βάθος του χρόνου, λέγεται όμως πως ξεκίνησε τον 14ο αιώνα στο Άγιο Όρος από μοναχούς που διαβιούσαν εκεί. Με τα χρόνια εξαπλώθηκε σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, κυρίως στη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία και την Κρήτη.
Η παρασκευή
Το τσίπουρο παρασκευάζεται με την απόσταξη στέμφυλων, δηλαδή από τα υπολείμματα των σταφυλιών που μένουν μετά το πάτημα και την εξαγωγή του μούστου. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο λευκά όσο και κόκκινα σταφύλια. Κατά την απόσταξη προστίθενται συνήθως στον αποστακτήρα, εκτός από τα στέμφυλα, αρωματικές ουσίες όπως ο γλυκάνισος, μάραθος κ.α.
Ο γλυκάνισος είναι η αιτία του ασπρίσματος του τσίπουρου όταν προστίθεται νερό ή πάγος. Ορισμένες φορές το τσίπουρο αποστάζεται και δεύτερη φορά καθώς έτσι βελτιώνεται η ποιότητα του.
Κατανάλωση
Το τσίπουρο σερβίρεται σε μικρά ποτήρια και καταναλώνεται κάποιες φορές σκέτο, αλλά συνήθως με συνοδεία μεζέδων. Εκλεκτοί μεζέδες για τσίπουρο θεωρούνται τα παστά και οι ελιές. Πολλές φορές προστίθεται στο τσίπουρο νερό ή πάγος.

by: http://athosmount.blogspot.com/