ΟΥ Οχι ΤΙ κάτι ΔΑΝΟΣ εκ της γής
Απόψεις που πηγάζουν από την άλλη άγνωστη πλευρά
ΑΒΑ(ήβη)+ΤΑΡ(τάρταρα) <> ΒΙΟΣ(ζωή)+ΑΔΑΣ(άδης)
Aιώνια εναλλαγή, στην βιολογική αρμονία
Η άλλη θέση στην καθημερινότητα, τό επέκεινα, ή αλήθεια της φαντασίας.
Βουτιά στόν άπειρο και άυλο κόσμο τών ιδεών.
Υποβάθμιση του χρήματος (χξς') σε μέσο εξυπηρέτησης και όχι υπέρτατη ανάγκη.
Ατυχώς ονομάσθηκε Χρήμα (ότι χρειαζόμαστε)
και Νόμισμα (ότι θεσπίσθηκε σαν αξία)
Εξαπατήσαμε τό είναι μας, και Εκπέσαμε.

Επικοινωνία: utidanos@gmail.com

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

Ο Μπάμπης φοβάται…


Έχει πάθει σοκ από χθες το πρωί…από τη μια αισθάνεται δικαιωμένος, από την άλλη φοβισμένος… Παρακολούθησε δεκάδες φορές τις φάπες και τα μπουγέλα στο στούντιο του ΑΝΤ1 και βρέθηκε σε ένα ρινγκ, βερμπαλιστών και επιθετικών που δεν αστειεύονται.
«Η κατάσταση τελευταία έχει αρχίσει να ξεφεύγει γύρω μας.
Από τη μια αισθανόμαστε δικαιωμένοι από τις αντιδράσεις των οξύθυμων και κάπου λέμε μακάρι κι εγώ να είχα χαστουκίσει το κράτος που με κλέβει, που με απολύει από τη δουλειά μου, που με κάνει να νοιώθω μισάνθρωπος…άπορος…κι από την άλλη λέμε πως δεν μπορούμε να προσπεράσουμε τον πολιτισμό και να γίνουμε ένα με τους επιθετικούς, που με την πρώτη ευκαιρία σε βουτάνε από το λαιμό και σε κάνουν τόπι στο ξύλο…» σκεφτόταν ο Μπάμπης με θλίψη…
«τι λες αγόρι μου…κάπου, κάπου και ένα χαστουκάκι δε βλάπτει…φέρνει το μυαλό στη θέση του…» του απαντούσε με απλότητα η θεία Μαρίτσα.
«το λες εσύ που την έχεις έτοιμη την παλάμη σου…με την πρώτη ευκαιρία με απειλείς ότι θα με δείρεις…άντε…κασιδιάρα κι εσύ…» της είπε παραπονεμένα ο Μπάμπης.
«χμ…» του είπε με σοφία η θεία.
«εμένα που με βλέπεις Μπάμπη μου, έχω φάει πολλά χαστούκια από τη ζωή…πίστεψε με…»
«ε, και ψάχνεις μάγουλα για να τα μοιράσεις; Μερικές φορές μου θυμίζεις εκείνη την τρελή με την κοτσίδα, την Αθήνη, την θυμάσαι, που είχε χαστουκίσει τη Λιάνη;»
«ακούς λέει, αν τη θυμούμαι…εγώ πάντως Μπάμπη μου, δεν τους λυπάμαι αυτούς που τρώνε τα χαστούκια, ξέρουν πάντα το λόγο…» είπε η θεία Μαρίτσα, που καθάριζε φακές.
«τι; πάλι φακές θα φάμε ρε θεία; Αφού με πειράζουν! Πάλι τα ίδια θα λέμε;»
«αν δε θες φακές…να πας να ζητήσεις φιλέτο από εκείνους που υπερασπίζονται τα δίκια σου και κάθονται αναπαυτικά στις καρέκλες των τηλεοπτικών στούντιο..» του είπε η θεία κοφτά.
Αυτή η στάση ζωής της θείας, πάντα τον εξόργιζε το Μπάμπη.
Άνοιγε το στόμα της και εκσφενδόνιζε αβασάνιστες σκέψεις…ήταν μια απόλυτα πρωτόγονη γυναίκα, που το μόνο που είχε να πει για τον εαυτό της, ήταν τα χαστούκια που είχε φάει.
Άραγε εκείνη ήξερε το λόγο ή έφταιγε η κακιά ζωή, που της τα έδινε με τη σέσουλα;
«είσαι μια πρωτόγονη…» τόλμησε να της πει με απογοήτευση.
«θα φας μια ανάποδη στα μούτρα που θα σου έρθει ο ουρανός σφοντύλι, γαϊδούρι…» του είπε με θυμό και με την παλάμη έτοιμη να δράσει…
«αυτό φοβάμαι…πως μια μέρα θα τη φάω κι εγώ, αν τολμήσω να εκφράσω άλλη άποψη, δική μου, πέρα από αυτό που εσύ μου επιβάλλεις!
Και τις φακές να τις φας μόνη σου!
Και να σε φάει η μοναξιά!» της είπε ο Μπάμπης βουρκωμένα και κλείστηκε στο δωμάτιο του.

Τζούλια Καραμολέγκου.
Βορεινή