ΟΥ Οχι ΤΙ κάτι ΔΑΝΟΣ εκ της γής
Απόψεις που πηγάζουν από την άλλη άγνωστη πλευρά
ΑΒΑ(ήβη)+ΤΑΡ(τάρταρα) <> ΒΙΟΣ(ζωή)+ΑΔΑΣ(άδης)
Aιώνια εναλλαγή, στην βιολογική αρμονία
Η άλλη θέση στην καθημερινότητα, τό επέκεινα, ή αλήθεια της φαντασίας.
Βουτιά στόν άπειρο και άυλο κόσμο τών ιδεών.
Υποβάθμιση του χρήματος (χξς') σε μέσο εξυπηρέτησης και όχι υπέρτατη ανάγκη.
Ατυχώς ονομάσθηκε Χρήμα (ότι χρειαζόμαστε)
και Νόμισμα (ότι θεσπίσθηκε σαν αξία)
Εξαπατήσαμε τό είναι μας, και Εκπέσαμε.

Επικοινωνία: utidanos@gmail.com

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2015

Πέδρο Ολάγια: Οι Θεοί της Άγριας Φύσης (βίντεο)



Ο Θαλής ο Μιλήσιος, ένας από τους εφτά φημισμένους σοφούς της αρχαιότητας, μας δίδαξε κάποτε ότι "τὸ δὲ πᾶν ἔμψυχον ἅμα καὶ δαιμόνων πλῆρες", ότι τα πάντα, δηλαδή, έχουν ψυχή και είναι γεμάτα από θεότητες.
Αυτή η αντίληψη ουδέποτε απουσίαζε από τη σκέψη και το θυμικό των αρχαίων Ελλήνων. Ενστικτωδώς κατάλαβαν ότι κάθε γωνιά της φύσης είναι ένα ιερό.
Πριν καν υπάρξουν οι θεοί, υπήρχαν οι νύμφες.
Αυτές οι διακριτικές γυναικείες θεότητες που προσωποποιούσαν τις πηγές, τα νερά, τις ανήλιαγες σπηλιές, τη λύμφη των δέντρων, καθετί που περικλείει ένα έμβρυο ζωής.
Σύμφωνα με το φυσικό στοιχείο που εμψύχωναν οι νύμφες αποκαλούνταν με διαφορετικά προσωνύμια: Ναϊάδες, Επιποτάμιες, Λημναίες, Νηρηίδες, Ωκεανίδες, Άλιες, Δρυάδες, Αμαδρυάδες και Ανδρυάδες.
Στο σύνολό τους συνιστούσαν την αντανάκλαση της πιο συμπαντικής και ορμέμφυτης θρησκείας του ανθρώπου: το δέος απέναντι στις μορφές της Φύσης...
Οι τόποι των μύθων: Μια περιήγηση στους ελληνικούς μύθους μέσα από τους τόπους που τους ενέπνευσαν.
Το συγκεκριμένο επεισόδιο της σειράς "Οι θεοί της άγριας φύσης" μιλά για τη θεοποίηση των στοιχείων της φύσης και τις πανταχού παρούσες Νύμφες, τις πολύπλοκες μορφές του Πάνα και της Άρτεμης.
egriechen.info