ΟΥ Οχι ΤΙ κάτι ΔΑΝΟΣ εκ της γής
Απόψεις που πηγάζουν από την άλλη άγνωστη πλευρά
ΑΒΑ(ήβη)+ΤΑΡ(τάρταρα) <> ΒΙΟΣ(ζωή)+ΑΔΑΣ(άδης)
Aιώνια εναλλαγή, στην βιολογική αρμονία
Η άλλη θέση στην καθημερινότητα, τό επέκεινα, ή αλήθεια της φαντασίας.
Βουτιά στόν άπειρο και άυλο κόσμο τών ιδεών.
Υποβάθμιση του χρήματος (χξς') σε μέσο εξυπηρέτησης και όχι υπέρτατη ανάγκη.
Ατυχώς ονομάσθηκε Χρήμα (ότι χρειαζόμαστε)
και Νόμισμα (ότι θεσπίσθηκε σαν αξία)
Εξαπατήσαμε τό είναι μας, και Εκπέσαμε.

Επικοινωνία: utidanos@gmail.com

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Δουλοπάρικοι

Οι εβραίοι (το κεφάλαιο, όχι ο λαός) έστησαν κάποτε ένα οικονομικό μοντέλο φθηνής παραγωγής και ακριβής κατανάλωσης.
Ο τρίτος κόσμος παρήγαγε ευτελώς και ο ανεπτυγμένος κατανάλωνε αρειμανίως.
Το Χονγκ Κονγκ τους άνοιξε την όρεξη κι άρχισαν να εξαπλώνονται σε όλη την Νοτιανατολική Ασία, μέχρι την κατάρρευση της κομμουνιστικής Κίνας όπου οργίασαν.
Μετέφεραν όλες τις βιομηχανικές μονάδες εκεί που είχε πάμφθηνα χέρια.
Η Αμερική και η Ευρώπη έπαθαν ότι και η Βαστίλη, κάποτε.
Πάγωσαν οι τσιμινιέρες.
Όχι γιατί οι εβραίοι του Λονδίνου έπαψαν να εξάγουν κάρβουνο όπως τότε αλλά γιατί οι εβραίοι του Λονδίνου έπαψαν να εξάγουν κεφάλαια.
Ο λόγος;
Να περιέλθουν σε ένδεια οι ανεπτυγμένοι και να αποδεχτούν τη νέα τάξη πραγμάτων της αυτοκρατορίας του κεφαλαίου που δεν έπαυσε ποτέ.
Ποια είναι αυτή η νέα τάξη;
Παγκοσμιότητα· κεφαλαίων και δούλων.
Επειδή η μεταφορά αγαθών από την άλλη άκρη της γης έχει ένα κόστος οι εβραίοι που βγάζουν από τη μύγα ξύγκι, σκέφτηκαν να το απομειώσουν.
Πώς;
Μεταφέροντας τις βιομηχανίες στην καρδιά της κατανάλωσης.
Πώς όμως θα το αποδεχτεί ο «μορφωμένος» δούλος;
Μόνο αν πέσει σε ένδεια και παρακαλεί για «ανάπτυξη».
Πώς θα μεταφέρει φθηνά εργατικά χέρια από τις παροικίες;
Με το άλλοθι του πολέμου, της συμφοράς, οι «αριστεροί» θα αποδεχτούν την λαίλαπα και θα συνδράμουν εθελοντικά (τόσο ανόητοι) στις επιταγές του κεφαλαίου.
Ποιοι;
Οι πρώην κομμουνιστές, πολέμιοι του κεφαλαίου κατάντησαν αρωγοί του.
Πόσο γελάνε στο Λονδίνο δεν λέγεται.
Πώς;
Με το συναίσθημα.
Βουλιάζουν μερικές βάρκες (τι αξία έχει η ανθρώπινη ζωή γι’ αυτούς σε όλη την διάρκεια της ιστορίας) για να συγκινήσουν την κοινή γνώμη.
Και δεύτερον με τον φανατισμό.
Βάζουν μια «άκρα δεξιά» να επιχειρεί, να παραληρεί, να εγείρει «φτιασιδωμένες» μνήμες -για τέτοιες περιπτώσεις.
Και η «προοδευτική» κοινή γνώμη φοράει ξανά πανοπλία σηκώνει το λάβαρο της ιδεολογίας -για πολλοστή φορά στην ιστορία- και κραδαίνει το σπαθί του φανατισμού επί δικαίων και αδίκων.
Δεν το αντιλαμβάνονται γιατί δεν ξέρουν ιστορία (τη μαθαίνουν μονοκόμματα) και δεν έχουν κριτική σκέψη να συνειδητοποιήσουν τον ρόλο τους σήμερα, όπως δεν το έβλεπαν οι πρόγονοι τους, στην αυγή του μεσαίωνα.
Μεταφέρουν τις βιομηχανίες μαζί με τους δούλους.
Δουλοπαροικία κατάντησε η Ευρώπη και οι δουλοπάροικοι αποβιβάζονται καραβιές.
Το πόσο καλά ξέρουν ιστορία οι εβραίοι και την εκμεταλλεύονται δεόντως, το αντιλαμβάνεσαι από την επανάληψή της, πόσο προσεγμένη είναι.
Ενώ κάποτε για να μεταφέρουν τους μαύρους στην Αμερική χρεώνονταν το κόστος, τώρα έχουν βάλει τους δουλοπάροικους να το αναλαμβάνουν.
Αυτοί έτσι όπως το πάνε θα τους πείσουν πως οι μαύροι που τους έσερναν καραβιές στους φράχτες της Αμερικής, ήταν πρόσφυγες και μετανάστες.
Η Θράκη θα γίνει το Χονγκ Κονγκ της Ευρώπης.
Ο τεχνολογικός μεσαίωνας είναι εντός των τειχών και ο άνθρωπος δύει ως είδος.
Με την αρωγή των ανόητων που βαυκαλίζονται ως «προοδευτικοί» και ξιπάζονται ως «φιλάνθρωποι»*.

Rory Gas