Κλεφτοπόλεμο στα Μεσόγεια άρχισε η Κερατέα.

“Κλεφτοπόλεμος” αυτή την ώρα μεταξύ των αστυνομικών και κατοίκων στην Κερατέα.
Κάποιοι απο τους κατοίκους που παραμένουν συγκεντρωμένοι επιτίθενται με πέτρες στους αστυνομικούς οι οποίοι απαντούν με χρήση χημικών και βομβίδων κρότου- λάμψης.
Νωρίτερα σημειώθηκαν επεισόδια οπου έγινε επέμβαση των ΜΑΤ προκειμένου να απωθήσουν τους συγκεντρωμένους κατοίκους της Κερατέας που διαμαρτύρονται για τη δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή τους. Οι αστυνομικές δυνάμεις εκτός τα δακρυγόνα και τις βομβίδες κρότου- λάμψης που έριξαν, χτύπησαν ανελέητα τους συγκεντρωμένους μεταξύ των οποίων ανθρώπους μεγάλης ηλικίας αλλά και γυναίκες. Μάλιστα, σύμφωνα με το δήμαρχο της περιοχής 6 άνθρωποι τραυματίστηκαν .
Οι αστυνομικές δυνάμεις απώθησαν τους συγκεντρωμένους απο το σημείο σε μία ακτίνα περίπου 2 χιλιομέτρων οπου αυτή την ώρα παραμένουν περίπου 100 κάτοικοι.

Μέχρι τις 4 επικρατούσε ηρεμία και υπήρχε η διαβεβαιωση οτι θα αποχωρούσαν οι αστυνομικές δυνάμεις. Αυτό όμως, τελικά δεν έγινε και έτσι οι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν και πάλι εκεί.
Οπως υποστηρίζουν ο χώρος είναι αρχαιολογικός και έτσι οι όποιες εργασίες είναι παράνομες.
Μάλιστα, άναψαν φωτιές και κατα διαστήματα πετούσαν πέτρες στους αστυνομικούς.

Πηγή

Κοίτα ποιος είναι εδώ!

«Το στρογγυλό πρόσωπο με όλη του την σάρκα είχε διατηρηθεί θαυμάσια κάτω από την βαρειά χρυσή προσωπίδα. Δεν υπήρχε ούτε ίχνος από τα μαλλιά, αλλά τα δύο μάτια διακρίνονταν τέλεια, όπως και το στόμα, το οποίο λόγω του τεραστίου βάρους που είχε δεχθεί, ήταν διάπλατα ανοιχτό, αποκαλύπτοντας 32 όμορφα δόντια. Όλοι οι γιατροί που ήλθαν να δουν τον νεκρό συμπέρανα από τα δόντια ότι ο άνδρας αυτός πρέπει να είχε πεθάνει στην νεαρή ηλικία των 35 ετών. Η μύτη είχε τελείως εξαφανισθεί».

Τα νέα ταξιδεύουν γρήγορα, ο κόσμος ενθουσιάζεται, «βρέθηκε ο νεκρός Αγαμέμνονας, ο θρυλικός βασιλιάς των Μυκηνών». Ένα κύμα ενθουσιασμού σαρώνει την Ελλάδα μπροστά στην τρομακτική ανακάλυψη, αλλά πολύ γρήγορα και ολόκληρο τον κόσμο. Χιλιάδες άνθρωποι συρρέουν στις Μυκήνες για να δουν το θαύμα...ο Σλήμαν τηλεγραφεί στο Ναύπλιο ζητώντας ένα ζωγράφο , για να γίνει πρώτα μια ελαιογραφία...και το πρότυπο της ξυλογραφίας δημοσιεύθηκε στο λεύκωμα (αποσαφήνηση: μορφή ημερολογίου)των Μυκηνών του Σλήμαν, σελ. 341, είναι αυτό που βλέπεται στην φωτογραφία.

Και ένα «δωράκι» για τους αναγνώστες μας που κατέχουν την γερμανική :
Το αυθεντικό λεύκωμα των Μυκηνών του Σλήμαν από την ψηφιακή βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης μπορείτε να το διαβάσετε εξ ολοκλήρου εδώ.

«Μυκήνας δὲ καὶ Κλεωνὰς αἰσχύνομαι δεῖξαί σοι, καὶ μάλιστα τὸ Ἴλιον. ἀποπνίξεις γὰρ εὖ οἶδ' ὅτι τὸν Ὅμηρον κατελθὼν ἐπὶ τῇ μεγαληγορίᾳ τῶν ἐπῶν. πλὴν ἀλλὰ πάλαι μὲν ἦσαν εὐδαίμονες, νῦν δὲ τεθνᾶσι καὶ αὗται· ἀποθνήσκουσι γάρ, ὦ πορθμεῦ, καὶ πόλεις ὥσπερ ἄνθρωποι»
Λουκιανός

Πηγή

Θα πολεμάς με τους θεούς!

«Ξύπνα, Λεωνίδα. Είναι ώρα», νόμισε πως άκουσε μες στον ύπνο του τη φωνή της Ερατεινής, της Μεσσήνιας γριάς, να τον καλεί και πετάχτηκε αναμαλλιασμένος από τη βασιλική κλίνη, αναζητώντας στο σκοτάδι το χάδι της λες κι ήταν ακόμα μικρό παιδί. Για μια στιγμή μάλιστα είχε τη βεβαιότητα ότι ξαναζούσε εκείνη τη μακρινή μέρα, που η νεαρή τότε Ερατεινή τον σήκωσε από τα άγρια χαράματα για να τον παραδώσουν στους παιδονόμους. Από ατίθασο παιδί σε αριστούχο της αγωγής και από μέλος της στρατιωτικής ελίτ σε διστακτικό ενήλικα που έζησε στην σκιά του ετεροθαλούς αδελφού του Κλεομένη, ο Λεωνίδας ακολούθησε το δικό του πεπρωμένο. Μάρτυρας της οικογενειακής διαμάχης για τον θρόνο του οίκου των Αγιαδών, αποποιήθηκε την προσωπική του φιλοδοξία αναπτύσσοντας στο έπακρο τη σωματική ρώμη και την ηθική ακεραιότητα του επίλεκτου Σπαρτιάτη. Αγέρωχος βασιλιάς, παρέμεινε σε πολλά απλός στρατιώτης. Δεν υποπτεύθηκε καν τον ρόλο που του επεφύλασσε η Ιστορία. Όταν όμως χρειάστηκε, αποδείχτηκε σαν έτοιμος από καιρό… Το Θα πολεμάς με τους θεούς είναι ένα μυθιστόρημα για τον άνθρωπο που έσωσε τον δυτικό πολιτισμό, τον ρομαντικό και αταίριαστο βασιλιά της Σπάρτης. Στην ιστορία της ζωής του, οι Θερμοπύλες, ως ύψιστη έκφραση ελευθερίας, δεν αποτελούν μονάχα την αποθέωση της μοναχικής του πορείας. Συνοψίζουν με τον πιο εύγλωττο τρόπο το διαχρονικό ιδεώδες της πόλης του. Κι η ίδια η Σπάρτη ξεδιπλώνεται ολοζώντανη και πολύχρωμη μπροστά στα μάτια μας, μαζί με το πανόραμα ενός ολόκληρου κόσμου που φαντάζει απροσδόκητα οικείος και σύγχρονο.

Συγγραφέας: Στεφανάκης Δημήτρης Γ.
Έτος έκδοσης: 2010
Αριθμός Σελίδων 576

Το βιβλίο ''ΘΑ ΠΟΛΕΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ'' θα το βρείτε εδώ

Οι Έλληνες είναι «τρελοί»…ευτυχώς που έχουν «γνωστικό» Θεό.

Ο πατέρας μου ήταν πρόσφυγας. Γεννήθηκε από γονείς Έλληνες Ποντίους στη Ρωσία και ήλθε στην Ελλάδα σε ηλικία 8 ετών. Φανατικός Δημοκράτης κεντρώος, κάθε φορά που πιάναμε τη συζήτηση με αφορμή κάποιο πολιτικό γεγονός μας άκουγε όλη η γειτονιά. Δεν είχαμε πολιτικές διαφορές, τα ίδια ψηφίζαμε, μου άρεσε όμως να τον πειράζω και να σπάω πλάκα με την έκρηξη που κάθε φορά … ακολουθούσε και την πιο απλή συζήτηση. Υπήρχε όμως και κάτι άλλο, κάθε φορά που η πολιτική συζήτησή μας είχε σαν αφορμή κάποια … πίεση που μας ασκούσαν τρίτοι (σύμμαχοι, γείτονες κ.λ.π), εκείνος μου έλεγε πάντα σαν παράδειγμα την ίδια (αληθινή) ιστορία.
Τα χρόνια της εφηβείας του και μέχρι της αρχές του πολέμου έμεναν στα προσφυγικά της Νίκαιας (Κοκκινιάς). Τις Κυριακές το πρωί, μετά την εκκλησία, μαζεύονταν όλη η παρέα με τα καλά τους σε ένα καφενείο της περιοχής. Κάποιος λοιπόν από την παρέα τους είχε αποκτήσει ένα σκύλο. Ήταν ένα πολύ δυνατό ζώο, ένα μπουλντόγκ, άσχημο, νευρικό και πάντα έτοιμο για καυγά. Απόλυτα πιστό όμως στο αφεντικό του γαύγιζε αλλά δεν έφευγε από κοντά του και δεν τολμούσε να επιτεθεί εκτός αν άκουγε την εντολή (του αφεντικού του μόνο) .. πάρτο !!
Με ιδιαίτερη αδυναμία στης γάτες, το μπουλντόγκ, είχε αδειάσει όλη την περιοχή, αφού το αφεντικό του, παρά της αντιρρήσεις, τόσο της παρέας αλλά και των γειτόνων, το έστελνε να τις κυνηγάει. Έπιανε την γάτα, μετά από ένα τρελό κυνηγητό, από το σβέρκο και με ένα τίναγμα την πέταγε σαν σπασμένη κούκλα να κείτεται νεκρή στη μέση του δρόμου.
Μια Κυριακή πρωί λοιπόν, με την ίδια παρέα στο ίδιο καφενείο, με το μπουλντόνγκ και το αφεντικό του να λιάζονται, έκανε την εμφάνισή της μια πολύ όμορφη άσπρη γάτα. Παρά της φωνές όλων το αφεντικό του σκύλου, χωρίς δεύτερη σκέψη, του έδωσε την μοιραία εντολή .. πάρτο !!
Αφού την κυνήγησε αρκετά τελικά από λάθος της η γάτα εγκλωβίστηκε σε ένα στενό δρομάκι που όμως ήταν αδιέξοδο. Το μπουλντόγκ έτρεχε καταπάνω της και πίσω της ήταν το πίσω μέρος ενός διώροφου σπιτιού, αδύνατο να ξεφύγει. Η γάτα μαζεύτηκε στην μία γωνία και καθώς ο σκύλος έφτασε μπροστά της με ανοιχτό το στόμα, εκείνη έκανε το απίστευτο. Τίναξε το δεξί μπροστινό της πόδι μέσα στο στόμα του και με τα νύχια της … έσκισε σε λουρίδες την γλώσσα του σκύλου. Και ταυτόχρονα πετάχτηκε ψηλά αφήνοντας το σκύλο να βροντήξει στον τοίχο, ενώ αυτή περνώντας από πάνω του εξαφανίστηκε.
Ο σκύλος ψόφησε λίγη ώρα αργότερα πνιγμένος από το ίδιο του το αίμα χωρίς κανείς να μπορεί να του προσφέρει βοήθεια.

Και τέλειωνε την διήγησή του ο πατέρας μου « ..έτσι είναι η ΕΛΛΑΔΑ αγόρι μου, είναι να μην στριμωχτεί … γιατί τότε .. εεεεε !!, δες το Μουσολίνι κι αυτός στρίμωξε τι γάτα … άντε ρώτα τον», και ολοκλήρωνε « ..μην ξεχνάς τι είπε και ο Κολοκοτρώνης .. όλοι οι Έλληνες είναι τρελοί ευτυχώς όμως που έχουν ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΘΕΟ». Έτσι θα γίνεται πάντα, είναι η μοίρα αυτού του τόπου που λέγεται ΕΛΛΑΔΑ, να πρέπει να ΞΑΝΑΓΡΑΦΕΙ την ιστορία της.
Μου λείπουν οι συζητήσεις μας κυρ Μπάμπη, μακάρι νάσαι καλά εκεί στην γειτονιά των Αγγέλων που βρίσκεσαι τώρα.
Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010
KRATEROS PAP

Πηγή

Αντί να μας χορεύουν στο ταψί ας τούς χορέψουμε έναν "τσάμικο"

Ο λεβέντικος χορός έχει τις ρίζες του πιθανόν στον Πυρίχειο. Αλλά όπως και τόσα άλλα «Ελληνικά» «ξαναβαφτίστικε» όπως συνήθως γίνεται με την παράδοση και τα εδάφη μας, και μας επιβλήθηκε η νέα του ονομασία. Στην προκειμένη περίπτωση, αλλοιώθηκε το Ελληνικότατο όνομα μιας περιοχής, στην οποία κυριαρχούσε ένας «θεοποιημένος» ποταμός ο Θύαμις.
Οι κατά καιρούς εισβολείς και έποικοι, καθ’ ότι βάρβαροι είχαν δυσκολία να προφέρουν το όνομα, όπως διαπιστώνουμε σήμερα, με την εμπειρία μας από τους βαρβάρους.
Έτσι λοιπόν απλά, και ύπουλα το ποτάμι Θύαμις έγινε thyamis, και προφερόταν Τσιάμης, και στην συνέχεια Τσάμης.

Τα υπόλοιπα είναι «αυτονόητα» για την Ελληνική γη. Ονομάσθηκε έτσι μια ολόκληρη περιοχή, ονομάσθηκαν και οι εισβολείς κάποιας περιόδου, επειδή δεν είχαν όνομα, αλλά μέχρι τότε ήταν απλώς μια φάρα. Και πήρε η «μπάλα» και τον χορό που ήταν διαδεδομένος στην περιοχή.
Είναι σαφές πώς προτεραιότητα των Ελλήνων είναι η διαφύλαξη της γλώσσας.
Μην μας ξενίζει το γεγονός, κάπως έτσι δημιουργήθηκε και εξελίσσεται το θέμα των Σκοπίων στις μέρες μας. Πόσο μάλλον τότε που, ο Ελληνισμός ήταν σε πολύ δυσκολότερες συνθήκες, αν και για αυτό το τελευταίο δεν παίρνω και όρκο.
Αντιγράφω μια λεπτομερή περιγραφή για το όλο θέμα από την ιστοσελίδα της ΠΑ ΣΥ Β Α

«ΤΣΑΜΗΔΕΣ» ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ
Η ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ
Σύμφωνα με τους Αρχαίους και Βυζαντινούς συγγραφείς (Αριστοτέλη, Κλαύδιο τον Πτολεμαίο, Διονύσιο τον Περιηγητή, Στράβωνα, Προκόπιο) η Θεσπρωτία αλλά και η υπόλοιπη Ήπειρος αποτελούσε την κοιτίδα του Αρχαίου Ελληνισμού.
Οι Θεσπρωτοί ήταν το αρχαιότερο από τα τρία πιο σημαντικά Ηπειρωτικά φύλα - τα άλλα δύο ήταν οι Μολοσσοί προς το Λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων(Ελλοπία) και οι Χάονες βόρεια από τον ποταμό Θύαμη μέχρι και την Επίδαμνο (σημερινό Δυρράχιο) - και κάλυπταν τη σημερινή Θεσπρωτία, ή και ευρύτερα μέχρι τον Αμβρακικό Κόλπο.

Είχαν επικοινωνία με τον υπόλοιπο κλασσικό Ελληνισμό, αφού ο χώρος τους υπήρξε ένα πολύ σημαντικό θρησκευτικό κέντρο (Δωδώνη, Νεκρομαντείο, Αχερουσία κ.λ.π.).Επικοινωνούσαν και βορείως με τους Έλληνες Μακεδόνες, αλλά και συμμετείχαν στους Πανελληνίους Αθλητικούς, αμυντικούς και υπόλοιπους αγώνες, καθώς και στην ευρύτερη πνευματική κίνηση. Οργάνωναν και δικούς τους αγώνες, (όπως τα Νάια στη Δωδώνη), καθώς και δραματικούς, (στο Θέατρο Πασσαρώνος, Δωδώνης κ.α.). Συμμετείχαν ακόμη, κατά διαφόρους τρόπους, και στους αμυντικούς και υπολοίπους αγώνες , όπως στον Τρωϊκό πόλεμο, στους Μηδικούς Πολέμους και αλλού.
Γι’ αυτό κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους, λόγω των κοινών αγώνων τους με τους Μακεδόνες κατά των Ρωμαίων, πλήρωσαν κι’ αυτοί την γνωστή οργή του Αιμιλίου Παύλου, με την αιχμαλωσία, και τη ριζική καταστροφή των πόλεών τους, τέτοια, που πολλών ακόμη πόλεων δεν εντοπίσθηκαν ή δεν αναγνωρίσθηκαν τα ερείπια.
Ανασυγκροτήθηκαν, όμως, ήδη κατά τους Πρωτοχριστιανικούς και Βυζαντινούς χρόνους. Αυτό μαρτυρούν και τα γραπτά κείμενα και άλλα μνημεία Αρχιτεκτονικής, Ζωγραφικής κ.λ.π., που σώζονται ολοκληρωμένα ή ως ερείπια.
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας συνέχιζαν οι Θεσπρωτοί, την παρουσία τους και με σκληρούς απελευθερωτικούς αγώνες, ακόμη και με σοβαρώτερους κινδύνους, έναντι του υπολοίπου Ελλαδικού Ελληνισμού. Κατόρθωσαν έτσι να επιβιώσουν και να επανακτήσουν την ελευθερία τους, μαζί με τους υπολοίπους Ηπειρώτες το 1912-13.
ΟΙ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ «ΤΣΑΜΟΥΡΙΑ» & «ΤΣΑΜΗΔΕΣ»
Μεταξύ των έξι και πλέον θεωριών για την ιστορική και ετυμολογική προέλευση των ονομασιών «Τσάμηδες» και «Τσαμουριά», πιθανώτερη θεωρείται εκείνη, που σχετίζεται με τη λέξη «Θύαμις» (Καλαμάς), με παραφθορά του, με την πάροδο του χρόνου : Θύαμις, Θυάμις, Τσ(ι)άμης, δηλ. ο κάτοικος που βρίσκεται κοντά στον Θύαμη ποταμό, την Θυαμυρία, την Τσ(ι)αμουριά.
Γύρω στο 1430 (Κατάληψη Ιωαννίνων από τους Τούρκους) πολλοί χριστιανοί της περιοχής εξισλαμίζονται, υποκύπτοντας σε διάφορα δελεάσματα, υλικά και διοικητικά (όπως οι καλούμενοι έπειτα Σπαχήδες) αλλά προ πάντων στην ασφυκτική πίεση κυρίως μετά την αποτυχία του Κινήματος του Επισκόπου Τρίκκης (Τρικάλων) Διονυσίου Φιλοσόφου ή περιφρονητικώς από τους εχθρούς του «Σκυλοσόφου» (11-12.9.1611).
Δεν έλειψε, ασφαλώς, και εγκατάσταση, κατά καιρούς, Τουρκαλβανών αγάδων, λόγω και της σχετικής ευφορίας του εδάφους. Όλοι αυτοί απετέλεσαν εκεί την αντίστοιχη θρησκευτική μειονότητα των Μουσουλμάνων Τσάμηδων , έναντι της πλειονότητας των Χριστιανών Τσάμηδων. Παράλληλα δε, λόγω γειτνιάσεως και συνδιαλλαγών με τους Αλβανούς, επικράτησε και το τοπικό γλωσσικό Αρβανίτικο ιδίωμα.
Έκτοτε ο όρος «Τσάμηδες» εξειδικεύθηκε σε «Χριστιανούς Τσάμηδες» και «Μουσουλμάνους Τσάμηδες», με επικρατέστερη , μάλιστα, κατά την πάροδο του χρόνου, και την απλή ορολογία «Τσάμης», στους Μουσουλμάνους Τσάμηδες. Επειδή οι Μουσουλμάνοι αυτοί, μαζί και με ελάχιστους Αγάδες και Μπέηδες εκεί Τούρκους, ταυτίσθηκαν σχεδόν με τους ομοθρήσκους τους κατακτητές, γι’ αυτό ονομάσθηκαν Τουρκοτσάμηδες, όπως αντίστοιχα και οι γείτονές τους «Τουρκαλβανοί».
Προσπάθειες για την ανακοπή του μεγάλου αυτού ρεύματος του εξισλαμισμού εκτός των άλλων (ο Δρυϊνουπόλεως Σοφιανός 1672-1770 – ο Μοσχοπολίτης Νεκτάριος Τέρπος) έκανε και ο Εθνομάρτυρας Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο οποίος και μαρτύρησε στο Κολικόντασι της Βορείου Ηπείρου στις 24-8-1779.
«ΤΣΑΜΗΔΕΣ» & ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
Στους απελευθερωτικούς αγώνες των Ηπειρωτών κατά του Κατακτητού οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες βρίσκονταν φανερά στο πλευρό των Τούρκων και των Αλβανών. Στους αγώνες των Σουλιωτών κατά του Αλή Πασά είναι γνωστή η πολλαπλή και ύπουλη συμπαράταξη των Μουσουλμάνων αυτών μ’ εκείνον. Κατά την έναρξη του Α' Βαλκανικού Πολέμου τάσσονται ενάντια στην απελευθέρωση της Ηπείρου από τους Έλληνες, ενώ αλλάζουν στάση μετά την ήττα της Τουρκίας και την Υπογραφή της Συνθήκης Ειρήνης στο Λονδίνο (17.5.1913) δηλώνοντας υποκριτικά με Υπόμνημά τους (6.11.1913) στην «Διεθνή Επιτροπή Ελέγχου επί της Εξωτερικής Οργανώσεως της Αλβανίας» πως «...Θα συμπολεμήσωμεν μετά των αδελφών μας Χριστιανών, μέχρις εσχάτων δια να αποκρούσωμεν τον ζυγόν του Αλβανικού Κράτους και να διατηρήσωμεν την ελευθερία μας εις την αγκάλην της μητρός μας Ελλάδος» !
Αμέσως, όμως , μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης (30.1.1923), και ενώ προβάλλεται το γενικό θέμα για ανταλλαγή πληθυσμών με την Τουρκία, καθώς και απαλλοτριώσεων μέρους μεγάλων περιουσιών , προς αποκατάσταση των προσφύγων αδελφών μας που διέμεναν στην Ανατολή (Μικρά Ασία & Ανατολική Θράκη) εκείνοι (οι «Μουσουλμάνοι Τσάμηδες») κάτω από την πίεση εξωτερικών προπαγανδών (Αλβανικής και Ιταλικής), αρνούνται τις ανταλλαγές και τις απαλλοτριώσεις. Τελικά δικαιώθηκαν , δυστυχώς, από τον δικτάτορα τότε (1926), θαυμαστή του Μουσσολίνι, Πάγκαλο, θεωρούμενοι επιπλέον με υπόδειξη των Ιταλών ως αλβανικό φύλο. Από τότε ευκαίρως - ακαίρως δημιουργούσαν προβλήματα στο χώρο της Θεσπρωτίας εναντίον των φιλήσυχων χριστιανών κατοίκων.
1940-1950 : ΧΡΟΝΙΑ ΦΡΙΚΗΣ


Τσαμηδες με Ιταλικες στρατιωτικές στολές

Η ευκαιρία να δείξουν το ανθελληνικό τους μένος δόθηκε κατά την κήρυξη του Ελληνο-ιταλικού Πολέμου. Το απόγευμα της 28ης Οκτωβρίου 1940, εντάσσονται στον Ιταλικό Στρατό οργανώνοντας δύο (2) Τάγματα δικά τους και με 15 περίπου Αλβανικά Τάγματα, αποτελούμενα απο 15.000 άνδρες, εισβάλουν στη Σαγιάδα και στους Φιλιάτες, ως μισθοφόροι σύμμαχοι των Ιταλών. Παράλληλα, άλλοι που υπηρετούσαν - ως Έλληνες πολίτες – στον ελληνικό στρατό έπαιξαν το ρόλο της «πέμπτης φάλαγγας». Μετά την κατάρρευση του μετώπου, οι Ιταλοί παρέδωσαν τη Θεσπρωτία στο έλεος των Τσιάμηδων. Συγκεκριμμένα, σε στενή συνεργασία με επιφανείς Τσιάμηδες σχεδίασαν στην Παραμυθιά, όπου κατέλυσαν και διέλυσαν τις Ελληνικές Αρχές, τον πλήρη αφελληνισμό της περιοχής (3 Μαΐου 1941). Έτσι σε μικτά χωριά έδωσαν τη διοίκηση σε Μουσουλμάνους αποκλειστικά. Ίδρυσαν την Αλβανική Φασιστική Νεολαία «Μιλίτσια» και με διάταγμα της Ιταλικής κυβερνήσεως διορίστηκαν οι αδελφοί Νουρή Ντίνο και Ναζάρ Ντίνο από την Παραμυθιά, ο μεν πρώτος Ύπατος Αρμοστής Θεσπρωτίας (!) , ο δε δεύτερος Συνταγματάρχης της «Μιλίτσια». Αργότερα , τον Ιούλιο του 1942, και πάντα υπό την σκέπη των Ιταλών, οι Τσάμηδες συγκροτούν την διαβόητη τρομοκρατική οργάνωση K.S.I.L.I.A. («Αλβανικό Σύστημα Πολιτικής Διοικήσεως») με 14 Τάγματα έχοντας ως κύριο στόχο τους την εξολόθρευση του ελληνικού πληθυσμού στην περιοχή της Θεσπρωτίας. Με την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα εντάσσονται στα Γερμανικά Στρατεύματα Κατοχής , φέροντας και αναγνωριστικό περιβραχιόνιο με τον αγκυλωτό σταυρό ή και κανονική γερμανική στολή.
Εκείνη την περίοδο, σε συνεργασία με τους Γερμανούς, ενσπείρουν τον φόβο και την τρομοκρατία στην περιοχή, διαπράττοντας δολοφονίες, αρπαγές περιουσιών, προδοσίες, βιασμούς, λεηλασίες, επιδρομές και πυρπολήσεις σπιτιών και ολόκληρων χωριών. Από τον μακρύ κατάλογο της εγκληματικής δράσεώς τους σταχυολογούμε ενδεικτικά τα ακόλουθα :
α) Στις 19 Φεβρουαρίου 1942 δολοφονείται ο Νομάρχης Θεσπρωτίας Γεώργιος Βασιλάκος.
β) Στις 24 Οκτωβρίου εκτελείται στην Καλτερίζα ο ιερέας Ανδρέας Βασιλείου (Παπανδρέας).
γ) Στις 27 Ιουλίου 1943, μετά την αποτυχία της επιθέσεως κατά του χωριού Αγία Κυριακή (Πόποβο), 800 Τσάμηδες της «K.S.I.L.I.A» («Ξίλια») , υπό την αρχηγία των αδελφών Ντίνο, σε συνεργασία με δυνάμεις Κατοχής, έκαναν επιδρομή στα χωριά του Φαναρίου. Λεηλατήθηκαν και πυρπολήθηκαν 519 κατοικίες, σκοτώθηκαν 800 κάτοικοι (από αυτούς οι 231 ήσαν γυναίκες που προηγουμένως βιάσθηκαν) και συνελήφθηκαν 500 άτομα που στάλθηκαν όμηροι στα Ιωάννινα. Ολοσχερής ήταν η απώλεια του κτηνοτροφικού πλούτου. Περίπου 243 χωριά ερημώθηκαν.
Αποκορύφωμα των παραπάνω πράξεών τους ήταν η ομαδική εκτέλεση των 49 Προκρίτων της Παραμυθιάς στις 29 Σεπτεμβρίου του 1943, αφού διατάχθηκαν να σκάψουν μόνοι τους τον τάφο τους. Ξεχωρίζουμε τον ιερέα Ευάγγελο Τσιαμάτο , τον ιατρό Ελευθ. Βαλασκάκη, τον Σχολάρχη Απόστ. Χρυσοχόου, τον Δήμαρχο Αθαν. Ρίγγα, τον Γυμνασιάρχη Κων/νο Σιωμόπουλο, τον Διευθυντή Τραπέζης Εμμ. Γκουτσαλέρη, Δασκάλους, Εμπόρους, Επιχειρηματίες κ.α.
Οι επίσημες Εκθέσεις των γενομένων ζημιών υπό των Τσάμηδων αναφέρουν:
ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ
του «Συστήματος Αλβανικής Πολιτικής Διοικήσεως («K.S.I.L.I.A.»)
κατά την κατοχή στη Θεσπρωτία.
Δολοφονηθέντες υπό των Τσάμηδων, μόνων ή εν συνεργασία με τα στρατεύματα Κατοχής
632
Εξαφανισθέντες και αρπαχθέντες ως όμηροι 428
Βιασμοί γυναικών και κορασίδων 209
Απαγωγαί 31
Πυρποληθείσαι οικίαι 2.332
Λεηλατηθέντα ολοσχερώς χωρία 53
Διαρπαγέντα Αιγοπρόβατα 37.556
Βοοειδή 9.285
Ιπποειδή 4.148
Πουλερικά(ολίγων μόνο χωρίων) 30.000
Κυψέλαι 742
Και συνεχίζουν οι Εκθέσεις ως εξής: «Τα ανωτέρω (είναι) κατώτερα της πραγματικότητος… (και έγιναν) Πανστρατιά Τσάμηδων» και «Όλος ο Μουσουλμανικός πληθυσμός της Θεσπρωτίας, από 17-70 ετών, είχεν εξοπλισθή από τους Ιταλούς, οι οποίοι στους περισσοτέρους έδωσαν στρατιωτικές στολές (…) ενώ περί τους 2.400 Τσάμηδες είχαν ενταχθή εθελοντές στον Αλβανικό Φασιστικό Στρατό».
Αναλογιζόμενοι ότι θα έδιναν λόγο στην Ελληνική Δικαιοσύνη για τις ενέργειές τους εγκαταλείπουν την περιοχή τον Σεπτέμβριο του 1944, μετά τήν 2η μάχη της Μενίνας (Νεράϊδας) Παραμυθίας στις 20 καί 21/9/1944, ακολουθώντας οικειοθελώς τους Γερμανούς κατά την αποχώρησή τους από την Ελλάδα. Αναφέρει σχετικά η Έκθεση του Ελληνικού Συνδέσμου στην Βαλκανική Επιτροπή του Ο.Η.Ε., όπως δημοσιεύθηκε στον ημερήσιο Τύπο της 14.7.1949 : « Είναι γνωστόν ότι 16 - 17.000 Τσάμηδες είχον εθελουσίως εγκαταλείψει την Ελλάδα κατά το τέλος του πολέμου και είχον καταφύγει εις την Αλβανίαν εκ φόβου μη κληθούν και δώσουν λόγον προ της Ελληνικής Δικαιοσύνης δια τα εγκλήματα, τα οποία είχον διαπράξει κατά την κατοχήν, εν στενή συνεργασία μετά των Ιταλικών , Αλβανικών και Γερμανικών στρατευμάτων ...».
Υπάρχουν άλλως τε, και αδιάψευστες ομολογίες ακόμη και Μουσουλμάνων Τσάμηδων κατατεθειμένες αρμοδίως, οι οποίες καταμαρτυρούν του λόγου του αληθές, όπως η παρακάτω, του Τσάμη Νουχτί Λατίφ, από τα Τρίκορφα Φιλιατών :
« Εμείς οι Μωαμεθανοί δεν είχαμε κανένα παράπονο κατά της Ελληνικής Διοικήσεως, ώστε να μην μπορώ να καταλάβω, γιατί με την Αξονική Κατοχή όλοι οι Μωαμεθανοί, όχι μόνον έγιναν όργανα των Ιταλών και Γερμανών, αλλά, ακόμη περισσότερο, με φόνους και άλλες εγκληματικές πράξεις, εξεδήλωσαν την πρόθεσή των να εξαλείψουν το Ελληνικό στοιχείο από την περιφέρεια της Θεσπρωτίας».
Αλλά και από τη νέα πατρίδα που επέλεξαν οι Τσάμηδες αυτοί, συνέχισαν τις ανθελληνικές ενέργειες ενισχύοντας και τον συμμοριτοπόλεμο με 5.700 άνδρες, ηλικίας 17-40 ετών, καθώς και με συχνές ενοχλήσεις εις βάρος των Βορειοηπειρωτών.
ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ
Το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων των Ιωαννίνων, κατά πάντα νόμιμο και διεθνώς αναγνωρισμένο, εκδίδει μέχρι το 1948, χίλιες επτακόσιες (1.700) και πλέον καταδικαστικές αποφάσεις εις βάρος των εγκληματιών Τσάμηδων. Γνωστότερη αυτών (των αποφάσεων) είναι η υπ’ αριθμ. 344/23-5-1945 απόφαση του, διεκτραγωδώντας έτσι τα αποδεδειγμένα αποτρόπαιά τους.
Επακολούθησε η στέρηση της Ελληνικής Ιθαγένειάς τους με την υπ’ αριθμ. Α.Π. 50862/47 απόφαση του Υπουργείου Στρατιωτικών, καθώς και η Δήμευση των Περιουσιών τους, (Β.Δ. 2185/1952 και Ν. 2781/54) που διατέθηκαν στα θύματα της θηριωδίας τους και σε ακτήμονες σύμφωνα με τις διεθνείς ανάλογες διατάξεις.
Όσοι απέμειναν στις εστίες τους (232 άτομα μέχρι το 1949) ζούσαν ανενόχλητοι και απελάμβαναν όλα τα δικαιώματα του Έλληνα Πολίτη.
Ό,τι αφορά την πληθυσμιακή κατάσταση, οι μωαμεθανοί της «Τσαμουριάς» με την έναρξη των Βαλκανικών πολέμων (1912-1913) υπολογίζονταν σε 8.450 άτομα. Με την εθνική απογραφή στην Ελλάδα της 17ης Μαρτίου 1991 οι «Τσάμηδες» που ζουν σήμερα στην Ελλάδα βρίσκονται σε τρεις κοινότητες του νομού Θεσπρωτίας και συγκεκριμένα αριθμούν 56 άτομα.

ΠΕΡΙ ΤΣΑΜΙΚΟΥ
Αξιώσεις αποζημιώσεως της Ελλάδος κατά της Αλβανίας
Άρθρο Επιτίμου Δικηγόρου Αθανασίου Λέκκα
Εφημερίδα «Βορειοηπειρωτικόν Βήμα» 1992
Κυρίως οι Αλβανοί επιδιώκουν την εξασφάλισιν αποζημιώσεως δια την περιουσίαν των Τσάμηδων. Και πάλιν όμως, ως εγκληματίαι πολέμου, ουδεμιάς αποζημιώσεως δικαιούνται. Αντιθέτως, η χώρα μας έχει αξιώσεις αποζημιώσεως εκ μέρους της Αλβανίας.
Από πλευράς της πατρίδος μας αι διεκδικήσεις μας έναντι της Αλβανίας συνίστανται :
1) Εις την αποζημίωσιν των οικογενειών των εκτελεσθέντων Ελλήνων υπό των Τσάμηδων και Αλβανών, των προμνησθεισών επαρχιών της Ηπείρου.
2) Εις την αποζημίωσιν των ιδιοκτητών των πυρπολειθεισών οικιών των Ελλήνων των ανωτέρω επαρχιών.
3) Εις την αποζημίωσιν των Ελλήνων υπηκόων εν Αλβανία, που υπέστησαν ζημίας λόγω του πολέμου, απελάθησαν η εξεδιώχθησαν.
4) Εις την απόδοσιν ποσού 218.000.000 δραχμών που κατέβαλεν η πατρίς μας εις την Αλβανίαν επί κατοχής, το έτος 1942, δια ζημίας που επροκάλεσε, δήθεν, ο Ελληνικός Στρατός. Η Ελλάς ήτο αμυνομένη και όχι επιτιθεμένη και ως εκ τούτου παρανόμως απεζημιώθησαν.
5) Εις απαιτήσεις Ελλήνων, που υπεχρεώθησαν από τους Αλβανούς εις καταναγκαστικά έργα.
6) Εις αποζημίωσιν δια την καταστροφήν των εκκλησιών και την λεηλασίαν του εξοπλισμού τούτων υπό των Αλβανών, κατά την περίοδον της διακυβερνήσεως της χώρας των υπό του Εμβέρ Χότζα.
7) Εις αποζημίωσην δια την καταστροφήν των Σχολείων της Βορείου Ηπείρου κατά την περίοδον ταύτην.

8) Εις αποζημιώσεις δια τας καταστροφάς και ζημίας που υπέστησαν οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου.

Ούτω οι Αλβανοί, όχι μόνον δεν δικαιούνται επανεγκαταστάσεως εις την Ήπειρον και αποζημιώσεως δια την περιουσίαν των, αλλ’, αντιθέτως, η χώρα μας διατηρεί αξιώσεις εναντίον της χώρας ταύτης.

«Ταν η επί τας», αιώνια παρακαταθήκη για τους Έλληνες.

Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλουν ένα απόσπασμα υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς για να κατεβάσει τη Γαλανόλευκη από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να υψώσει τη σβάστικα.
Δεξιά ο Παρθενώνας, αριστερά οι Καρυάτιδες. Από την ελιά τής Αθηνάς οι Γερμανοί αντικρίζουν στο ακραίο σημείο τού βράχου τής Ακρόπολης πού δεσπόζει τής πόλης, την γαλανόλευκη σημαία πού θ' αντικατασταθεί από τον αγκυλωτό σταυρό. Η εθνική Σημαία με το μεγάλο σταυρό στην μέση λάμπει και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται από τον Παρθενώνα που στέκει αγέρωχος
και όμορφος όπως πάντα. Εκεί στην θέση Καλλιθέα, στο ανατολικό σημείο του Ιερού Βράχου ο
επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον εύζωνα που φρουρούσε τη σημαία μας να την κατεβάσει και να την παραδώσει.
Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 8:45 το πρωί έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας μας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους, τον διέταξαν να κατεβάσει το Εθνικό μας σύμβολο, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα. Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του.
Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος.. απλά αρνήθηκε ! Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον είχαν οδηγήσει στη μεγάλη απόφαση.
«ΟΧΙ»! Αυτό μονάχα πρόφερε και τίποτε άλλο. Μια απλή λέξη, με πόση όμως τεράστια σημασία και αξία. Η Ελληνική μεγαλοσύνη σε όλη την απλή μεγαλοπρέπειά της κλεισμένη μέσα σε δύο συλλαβές! Ξέρουν απ' αυτά οι Έλληνες..

Ο λοχαγός Γιάκομπι διέταξε έναν Γερμανό στρατιώτη να το πράξει. Ο στρατιώτης την κατέβασε κι αφού με τη βοήθεια ενός συναδέλφου του την δίπλωσε πολύ προσεκτικά, την παρέδωσε στα χέρια του Έλληνα φρουρού. Ο εύζωνας κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα με κατεβασμένο κεφάλι το διπλωμένο γαλανόλευκο πανί πάνω στα χέρια του. Κι ύστερα τυλίχτηκε με τη σημαία, έτρεξε ως την άκρη του Ιερού Βράχου και μπρος στα μάτια των εμβρόντητων Γερμανών ρίχτηκε μ' ένα σάλτο στον γκρεμό, βάφοντας το εθνικό μας σύμβολο με το τίμιο αίμ α του. Οι Γερμανοί σκύβουν πάνω από το κενό: 60 μέτρα πιο κάτω, κείτεται ο Εύζωνας, νεκρός πάνω στον βράχο, σκεπασμένος με το σάβανο πού διάλεξε.
Οι δύο Γερμανοί αξιωματικοί, πού είναι επί κεφαλής των εμπροσθοφυλακών, ο αρχηγός ιππικού Γιάκομπι και ο λοχαγός Έλσνιτς τής 6ης ορεινής μεραρχίας, χρησιμοποιούν τον ραδιοφωνικό σταθμό
Αθηνών για να στείλουν μήνυμα στόν Χίτλερ:
«Μάϊν Φύρερ, στις 27 Απριλίου, στις 8 και 10, εισήλθαμε στην Αθήνα , επί κεφαλής των πρώτων γερμανικών τμημάτων στρατού, και στις 8 και 45, υψώσαμε την σημαία τού Ράϊχ πάνω στην Ακρόπολη και στο Δημαρχείο. Χάϊλ, μάϊν Φύρερ».

Η γερμανική στρατιωτική διοίκηση Αθηνών υποχρέωσε την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου να δημοσιεύσει στον Τύπο ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία ο φρουρός της σημαίας μας, υπέστη έμφραγμα από την συγκίνηση όταν του ζητήθηκε να την παραδώσει.
Όμως οι στρατιώτες κι οι επικεφαλής του γερμανικού αποσπάσματος είχαν συγκλονιστεί απ' αυτό που είδαν και δεν κράτησαν το στόμα τους.
H είδηση δημοσιεύθηκε στην DAILY MAIL με τίτλο: «A Greek carries his flag to the death» (Ένας Έλληνας φέρει την σημαία του έως τον θάνατο).
Η θυσία του Έλληνα στρατιώτη έγινε αιτία να εκδοθεί διαταγή από τον Γερμανό φρούραρχο να υψώνεται και η ελληνική σημαία δίπλα στη γερμανική. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, εκεί στα Αναφιώτικα κάτω από τον Ιερό Βράχο, ζούσαν ακόμα αυτόπτες μάρτυρες, που είδαν το παλικάρι να γκρεμοτσακίζεται μπροστά στα μάτια τους τυλιγμένο με την Γαλανόλευκη. Και κάθε χρόνο, στο μνημόσυνό του στις 27 Απριλίου, άφηναν τα δάκρυά τους να κυλήσουν στη μνήμη του. Ουδείς ενδιαφέρθηκε ποτέ να καταγράψει την μαρτυρία τους.

Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα του εύζωνα.
Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα αυτού του ΕΛΛΗΝΑ και στολή του η Σημαία μας.
Μας τον έχουν κρύψει, μας τον έχουν κλέψει.
Κλείστε κι αυτόν τον εθνομάρτυρα στην ψυχή σας κοντά στους άλλους.
Απαιτείστε να γραφτεί τ' όνομά του στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας.
Ψιθυρίστε το, έστω και βουβά, μέσα σας, κάθε φορά που αντικρίζετε τη σημαία μας.
Πείτε στα παιδιά σας ότι αυτή η σημαία, έχει βυζάξει ποταμούς ελληνικού αίματος, για να μπορεί αγέρωχη να κυματίζει την τιμή και την αξιοπρέπειά μας.

Πηγή

George Orwell - ένας προφήτης;

Στο βιβλίο του "1984" ή ο Όργουελ μας μεταφέρει στο κοντινό μέλλον που ακολουθεί την πτώση του Καπιταλισμού Την εξουσία λαμβάνει "το Κόμμα" υπό την ηγεσία του "Μεγάλου αδελφού" επιβάλλοντας ένα απολυταρχικό καθεστώς όπου τα πάντα βρίσκονται υπό συνεχή παρακολούθηση μέσω διαδραστικών τηλεοθονών... Ο φόβος, το μίσος και το ψέμα είναι τα κυρίαρχα συνθήματα του κόμματος με την αμέριστη συγκατάθεση των μελών του. Το θανάσιμο αμάρτημα είναι το έγκλημα της σκέψης και γι' αυτό πρέπει να εξαλειφθεί οτιδήποτε οδηγεί τον άνθρωπο στη διάπραξη του : ελευθερία, γλώσσα, συναισθήματα.
Ο Όργουελ έγραψε το βιβλίο του το 1948 και αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα βιβλία του 20ου αιώνα. Το 1984 διαβάστηκε ως μανιφέστο και θαυμάστηκε ως προφητεία. Η εφιαλτική του αλήθεια για ένα κράτος θανατερής τρομοκρατίας απέχει ένα μόλις βήμα από τη σύγχρονη πραγματικότητα...
Ήδη ο Μεγάλος Αδελφός μας βλέπει.
Ήταν όμως όντως προφήτης ο Όργουελ, ή μήπως κάποιος σε θέση που θα μπορούσε να γνωρίζει το τι πρόκειται να ακολουθήσει; Ήθελε να μας προειδοποιήσει, να μας προετοιμάσει ή να μας εκφοβίσει;
Ας δούμε τα δεδομένα. Στο βιβλίο έχουμε την πτώση του Καπιταλισμού και την επιβολή ενός απολυταρχικού καθεστώτος από μια ομάδα ανθρώπων, υπό την αρχηγία του Μεγάλου Αδερφού. Με το νέο αυτό καθεστώς, οι άνθρωποι, τα μέλη του κόμματος, είναι αναγκασμένοι να ζουν υπό άθλιες συνθήκες, με μικρό σε ποσότητα και χαμηλής ποιότητας φαγητό, περιορισμένη ασφάλεια και στέγαση που "απολαμβάνουν" φυλακισμένοι. Είναι υπό παρακολούθηση όλο το 24ωρο μέσω διαδραστικών οθονών και υπόκεινται σε πλύση εγκεφάλου ανά τακτά χρονικά διαστήματα μέσω μεγαφώνων σε κάθε χώρο. Απαγορεύεται να έχουν σεξουαλικές επαφές, διότι έτσι συσσωρεύουν ολόκληρη την ενέργεια τους για να παράγουν μίσος. Έννοιες όπως οικογένεια, φιλία και αγάπη έχουν καταργηθεί καθώς όλα πρέπει να έχουν ως αντικειμενικό δέκτη το κόμμα. Το μεγαλύτερο όμως έγκλημα είναι το έγκλημα της σκέψης. Οι άνθρωποι πρέπει να υπακούν άκριτα αλλά και να αγαπούν το Μεγάλο Αδερφό. Παιδιά προδίδουν τους ίδιους τους τους γονείς ως ένοχους για το έγκλημα της σκέψης το οποίο έχει ως τιμωρία το θάνατο. Όποιος υποπέσει σε αυτό, επανεκπαιδεύεται μέσω βασανιστηρίων μέχρι να αγαπήσει το Μεγάλο Αδερφό και μετά θανατώνεται. Η χώρα στην οποία διαδραματίζεται η πλοκή είναι η Ωκεανία, η οποία βρίσκεται σε διαρκή πόλεμο με την Ανατολασία ή την Ευρασία...
Έχουμε λοιπόν ένα παγκοσμίου φήμης best seller που γράφτηκε πριν από 60 περίπου χρόνια και το οποίο μας περιγράφει τις καταστροφικές, ολέθριες, εφιαλτικές, απάνθρωπες συνέπειες κατά την περίπτωση που ανατροπής του Καπιταλισμού. Γιατί ο Όργουελ να θέλει να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση; Το σίγουρο είναι πως ο Βρετανός συγγραφέας μας έχει δείξει τις αντικομμουνιστικές του αντιλήψεις και στη "Φάρμα των ζώων" η οποία κυκλοφόρησε το 1945 δηλαδή πριν το "1984". Σύμφωνα με την κοινή αντίληψη, το καθεστώς που περιγράφει ο Όργουελ είναι το Σταλινικό. Ας δούμε τώρα το γιατί.
Ο Τζορτζ Όργουελ ήταν μέλος μιας σοσιαλιστικής "πολιτικής" λέσχης γνωστή ως Fabian Society. Η λέσχη αυτή, που εδρεύει στο Λονδίνο, είχε ως μέλη αρκετά επιφανή πρόσωπα όπως οι: Ramsay MacDonald, Clement Attlee, Anthony Crosland, Richard Crossman, Tony Benn, Harold Wilson και πιο πρόσφατα τους Tony Blair και Gordon Brown. Η λέσχη Fabian δρα στην Αγγλία από το 1884, ασκώντας μεγάλη πολιτική επιρροή σε όλο τον κόσμο. Σήμερα παραρτήματα της υπάρχουν σε Αυστραλία, Καναδά και Νέα Ζηλανδία.
Όπως μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε η λέσχη αποτελείται από άτομα τα οποία έχει ευνοήσει και ευνοεί ακόμα η παρούσα κατάσταση και δε θα ήθελαν σε καμία περίπτωση να τη δούνε να ανατρέπεται.
Ο Leon Trotsky είχε γράψει πως η λέσχη δημιουργήθηκε, απλά για να σώσει τον Καπιταλισμό από τα μεσαία στρώματα(και να τον μετατρέψει σε αυτό περίπου που έχουμε σήμερα). Ο David Cameron, κατηγόρησε τη λέσχη Fabian ότι προσπαθεί να λύσει τα κοινωνικά προβλήματα που η ίδια δημιούργησε ώστε να βελτιώσει το image της, ενώ πολλοί ήταν αυτοί που την κατηγόρησαν για πολιτικά παιχνίδια και μηχανορραφίες. Γενικά η λέσχη Fabian είναι άλλη μια λέσχη ελευθεροτεκτόνων και ο Τζορτζ Όργουελ ήταν μέλος αυτής, όπως μέλος της ήταν και ο αδερφός του αλλά και ο Aldus Huxley του περίφημου "θαυμαστού καινούριου κόσμου"...
Το 1984 δεν ήταν η απόπειρα πρόβλεψης ενός σκοτεινού μέλλοντος. Ήταν απλά ένα μέρος της εικόνας για τον κόσμο, που είχε ο Όργουελ, ως μέλος της Λέσχης Fabian. Κατόρθωσε να δαιμονοποιήσει την "απειλή" της εποχής, τον κομμουνισμό, αλλά και να προετοιμάσει την κοινωνία, για έναν απολυταρχισμό που θα γεννηθεί μέσα από το καπιταλιστικό καθεστώς.

Πηγή

Μία ασπιρίνη την ημέρα σώζει από καρκίνους

Μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης πολλών και διαφορετικών τύπων της νόσου- Ημερήσια λήψη συνιστούν οι ειδικοί σε όλους άνω των 40 ετών.

ΛΟΝΔΙΝΟ Η λήψη χαμηλών δόσεων ασπιρίνης μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης πολλών και διαφορετικών καρκίνων, σύμφωνα με νέα μελέτη. Με βάση τα καινούργια ισχυρά αποτελέσματα οι ειδικοί συνιστούν σε όλα τα άτομα άνω των 40 ετών να παίρνουν ασπιρίνη σε ημερήσια βάση ως «ασπίδα» προστασίας ενάντια σε πολλούς καρκίνους.

Η μελέτη που διεξήχθη από ειδικούς του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης αφορούσε ανάλυση οκτώ κλινικών δοκιμών που περιελάμβαναν συνολικά 25.570  ασθενείς. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι θάνατοι από καρκίνο στην ομάδα ατόμων που έπαιρναν χαμηλή δόση ασπιρίνης (της τάξεως των 75 mg) ημερησίως ήταν 21% λιγότεροι κατά τη διάρκεια διεξαγωγής των δοκιμών και 34% λιγότεροι ύστερα από πέντε χρόνια σε σύγκριση με την ομάδα εκείνων που δεν λάμβαναν το παυσίπονο, αντιφλεγμονώδες φάρμακο.
Μάλιστα σύμφωνα με τα ευρήματα η ασπιρίνη φάνηκε να παρέχει τη μεγαλύτερη προστασία ενάντια σε καρκίνους του γαστρεντερικού συστήματος: τα συνολικά ποσοστά θανάτου εξαιτίας τέτοιων μορφών καρκίνου πέντε χρόνια μετά τη διεξαγωγή των δοκιμών ήταν 54% χαμηλότερα μεταξύ εκείνων που έπαιρναν ασπιρίνη σε σύγκριση με όσους δεν έπαιρναν. Συγχρόνως, σύμφωνα με τα στοιχεία, ο 20ετής κίνδυνος θανάτου φάνηκε να μειώνεται κατά 10% σε ό,τι αφορούσε τον καρκίνο του προστάτη, κατά 30% σε ό,τι αφορούσε τον καρκίνο του πνεύμονα, κατά 40% σε ό,τι αφορούσε συγκεκριμένα τον καρκίνο του παχέος εντέρου ή του λεπτού εντέρου και κατά 60% σε ό,τι αφορούσε τον καρκίνο του οισοφάγου.

Ο Πίτερ Ρόθγουελ, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση «Τhe Lancet», σημείωσε πως αν και είναι γνωστό ότι η ασπιρίνη συνδέεται με έναν μικρό κίνδυνο πρόκλησης γαστρορραγίας, ο κίνδυνος αυτός είναι πολύ μικρότερος από τα τεράστια οφέλη που έχει το φάρμακο σε ό,τι αφορά τη μείωση του κινδύνου για καρδιαγγειακά επεισόδια αλλά και για καρκίνο.
Μαγνητικοί παλμοί «καίνε» τους όγκους
Ερευνητές από το University College του Λονδίνου ανακάλυψαν ότι μπορούν να «περικυκλώσουν» τα καρκινικά κύτταρα με μικροσκοπικά σωματίδια οξειδίου του σιδήρου τα οποία δονούνται όταν βρίσκονται μέσα σε μαγνητικό πεδίο, κάνοντάς τα... φλαμπέ. Πειράματα σε ποντίκια έδειξαν ότι με τη νέα τεχνική η θερμοκρασία των καρκινικών κυττάρων μπορεί να φθάσει τους 43 βαθμούς Κελσίου με αποτέλεσμα να προκαλείται θάνατός τους. Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι η καινούργια μέθοδος, που είναι γνωστή ως υπερθερμία, θα επιτρέπει την αποκλειστική στόχευση των καρκινικών κυττάρων χωρίς να πλήττονται τα υγιή κύτταρα που τα περιβάλλουν. Ελπίζεται παράλληλα ότι η συγκεκριμένη τεχνική θα απαλλάξει μελλοντικά τους ασθενείς από τις παρενέργειες των συμβατικών θεραπειών για τον καρκίνο, δηλαδή της χημειοθεραπείας και της ακτινοθεραπείας.

Πηγή

Έδιναν «χορηγίες» σε πολίτες, πολιτικούς και καθηγητές

Τη διάθεση δεκάδων χιλιάδων δολαρίων από την αμερικανική κυβέρνηση, μέσω των πρεσβειών στην Αθήνα, τη Λευκωσία και την Αγκυρα, υπό τη μορφή επιχορηγήσεων σε ιδιώτες και φορείς μέχρι τουλάχιστον το 2008, αποκαλύπτουν αμερικανικά έγγραφα που φέρνει σήμερα στη δημοσιότητα το «Εθνος της Κυριακής». Οσοι έλαβαν επιχορηγήσεις, ανάμεσά τους και πολίτες άλλων χωρών, υποχρεώθηκαν να υπογράψουν σχετικό συμβόλαιο.

Τα έγγραφα αποχαρακτηρίστηκαν από ομάδα ερευνητών στην Ουάσιγκτον ύστερα από την υποβολή σχετικού αιτήματος με κεντρική αναφορά στις δραστηριότητες των τριών πρεσβειών κατά την επίμαχη περίοδο προετοιμασίας του αντιδημοκρατικού και φιλοτουρκικού Σχεδίου Ανάν. Υστερα από προσπάθειες τεσσάρων ετών η αρμόδια αρχή της αμερικανικής κυβέρνησης παρέδωσε 1.331 συμβόλαια επιχορηγήσεων (grants) των τριών πρεσβειών, αφού προηγουμένως έσβησε τα ονόματα των παραληπτών. Ολα τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα φέρουν την υπογραφή του Theodore Sellin της υπηρεσίας Review Authority του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αμερικανικές πρεσβείες στις τρεις πρωτεύουσες στοχεύουν ως επί το πλείστον καθηγητές, πολιτικούς, δημοσιογράφους, ακόμα και εκπροσώπους του οικονομικού κόσμου και όλους αυτούς που θεωρούνται opinion leaders, ενώ συγχρόνως με αδρές χρηματοδοτήσεις οι Αμερικανοί μέσω οργανισμών των Ηνωμένων Εθνών (UNDP και UNOPS) αποκτούσαν πρόσβαση και επιρροή στη λεγόμενη Κοινωνία των Πολιτών. Το αρμόδιο πρόγραμμα για τις επιχορηγήσεις επίσημα στοχεύει στην ενημέρωση των παραπάνω για την πολιτική των ΗΠΑ, είτε για τις συγκεκριμένες χώρες είτε για το ΝΑΤΟ είτε για την αμερικανική πολιτική γενικότερα.
Τα συμπεράσματα.
Στο πλαίσιο αυτό προσφέρουν σε πολίτες επισκέψεις στην Αμερική με πληρωμένα όλα τα έξοδα ή διοργανώνουν σεμινάρια σε πόλεις της Ευρώπης, στα οποία προσκαλούν Ελληνες, Τούρκους, Κύπριους και άλλους πολίτες για ενημέρωση και επιμόρφωση. Παράλληλα όμως από τα έγγραφα που έχουμε στη διάθεσή μας προκύπτει ότι πολλές επιχορηγήσεις διατέθηκαν στην Κύπρο σε συγκεκριμένους φορείς για την προώθηση «δικοινοτικών προγραμμάτων» που περιελάμβαναν από κοινές εκθέσεις... Κεραμικής μέχρι την έκδοση CD με παραδοσιακά τραγούδια και τη λειτουργία ιστοσελίδας για τη χλωρίδα και την πανίδα της Κύπρου.
Η μελέτη των αποχαρακτηρισμένων εγγράφων οδηγεί και στο συμπέρασμα ότι κάποιες από τις επιχορηγήσεις χρησιμοποιήθηκαν και για άλλους σκοπούς.
Για παράβειγμα:
· Σε έγγραφο της 20ής Σεπτεμβρίου 2000 εγκρίνεται ποσό 2,960 δολαρίων και στη δικαιολογία για την επιχορήγηση αναφέρει «για να προωθήσει αμερικανικά...». Και το όνομα έχει σβηστεί, αλλά και το υπόλοιπο κείμενο, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατον να καταλήξει κανείς σε ασφαλές συμπέρασμα.
· Σε έγγραφο της 25ης Σεπτεμβρίου 2000 αναφέρεται ότι δίνεται επιχορήγηση 9.500 δολαρίων. Και σε αυτό έχει σβηστεί το όνομα του παραλήπτη, ενώ ως δικαιολογία αναφέρεται ότι «είναι η πρώτη από μία σειρά». Το υπόλοιπο κείμενο έχει σβηστεί, με αποτέλεσμα να καταλήγει κανείς στο λογικό συμπέρασμα ότι ακολούθησαν και άλλες επιχορηγήσεις.
· Σε έγγραφο με ημερομηνία 23 Μαρτίου 2000, η αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας φαίνεται να καταβάλλει 24,546 δολάρια αλλά η αιτιολογία παραμένει μυστική, καθώς ο αποχαρακτηρισμός του εγγράφου άφησε την πρόταση στη μέση. Γράφει: «ο δικαιούχος πρέπει να τα χρησιμοποιήσει?». Το όνομα του δικαιούχου έχει σβηστεί.
Είναι αναγκαίο να διευκρινιστούν τα εξής:
1 Αν και το βασικό ερώτημα της έρευνας αφορούσε τον ισχυρισμό για επιχορήγηση πολιτών για να υποστηρίξουν το σχέδιο Ανάν, οι ερευνητές δεν μπορούν να υποστηρίξουν με βεβαιότητα ότι οι συγκεκριμένες επιχορηγήσεις αφορούσαν μόνο το σκηνικό που στήθηκε για επιβολή του κειμένου του τότε γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι ερευνητές έχουν εξασφαλίσει τα ονόματα των οργανώσεων που έλαβαν επιχορηγήσεις για να στηρίξουν το σχέδιο Ανάν, αλλά υπήρξε ρητή άρνηση για να δοθούν τα ονόματα των μελών των διοικητικών συμβουλίων.
2 Οι ερευνητές δεν γνωρίζουν τα ονόματα των πολιτών που υπέγραψαν για να λάβουν τις επιχορηγήσεις (grants) όπως περιγράφονται στα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα των πρεσβειών Αθήνας, Αγκυρας και Λευκωσίας.
3 Οι ερευνητές υπέβαλαν έφεση χωρίς να είναι γνωστό πότε θα ανακοινωθεί το τελικό αποτέλεσμα.
4 Το «Εθνος της Κυριακής» επικοινώνησε με Αμερικανούς αρμοδίους για να σχολιάσουν τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα, αλλά λόγω χρόνου δεν κατέστη δυνατόν να συμβεί αυτό. Ομως, σε άλλες παρόμοιες υποθέσεις έχουν τονίσει με κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν πρόκειται για προσπάθεια δωροδοκίας ξένων πολιτών.
Οταν προέκυψε θέμα αναφορικά με απόρρητο έγγραφο της αμερικανικής πρεσβείας στη Λευκωσία για επιχορήγηση ποσού 10 χιλιάδων δολαρίων σε Κύπρια πολίτη, Αμερικανός εκπρόσωπος είχε κάνει την εξής δήλωση: «Οι ΗΠΑ έχουν ένα μακροχρόνιο πρόγραμμα βοηθείας στην Κύπρο που υπάγεται διοικητικά στο Αναπτυξιακό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών και στοχεύει στην επανένωση της Νήσου και τη συμφιλίωση της Ελληνοκυπριακής και Τουρκοκυπριακής κοινότητας».
Την εποχή που διεξήγοντο οι διαπραγματεύσεις για το Σχέδιο Ανάν, υποστηρίξαμε προγράμματα που είχαν σκοπό να εξηγήσουν τους όρους του κατ’ ανάγκη πολύπλοκου σχεδίου με σαφή κατανοητή γλώσσα. Για παράδειγμα, προσφέραμε χρηματοδότηση για έρευνα, τη διατύπωση και την εκτύπωση του «Οδηγού των Πολιτών για το Σχέδιο Ανάν.» Η Πράσινη Βίβλος, όπως έγινε γνωστή, προσφέρθηκε στην Ελληνική, Τουρκική, και Αγγλική Γλώσσα. Δεν αποκρύψαμε την υποστήριξή μας στην προσπάθεια αυτή.
Είμαστε δικαιολογημένα υπερήφανοι για τις προσπάθειες υποστήριξης που παρέχουμε στις διακοινοτικές δραστηριότητες στην Κύπρο. Ισχυρισμοί ότι οι ΗΠΑ άμεσα ή έμμεσα πλήρωσαν κόσμο για να υποστηρίξει το Σχέδιο είναι προσβλητικοί και παντελώς ανυπόστατοι».
Πρεσβεία ΗΠΑ στην Αθήνα:
Οι Ελληνες δημοσιογράφοι «είναι απλά αργυρώνητοι»
Οι Αμερικανοί στόχευαν πάντα τον δημοσιογραφικό κόσμο της Ελλάδας και έκαναν πολλές προσπάθειες για να τον «αλώσουν» χωρίς να υπάρχει απόδειξη ότι τα κατάφεραν. Σε απόρρητο έγγραφο με ημερομηνία 12 Ιουνίου 1981, ο Αμερικανός πρέσβης Μακλόσκι γράφει στον τότε υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Αλεξάντερ Χέιγκ, τα εξής προσβλητικά και απαράδεκτα για τους Ελληνες δημοσιογράφους:
«Από το 1974, ο αντιαμερικανισμός έχει καταστεί πια αξιοσέβαστος, όπως και διάφορες αριστερές θέσεις γενικά. Παρακινούμενοι από τα ανεύθυνα μέσα ενημέρωσης, πολλοί Ελληνες, και ειδικά οι νέοι, είναι πρόθυμοι να κατηγορήσουν τις ΗΠΑ ή/και το ΝΑΤΟ για πολλά από τα προβλήματα της Ελλάδας. Οι αντίπαλοί μας έχουν εκμεταλλευτεί έξυπνα τη ροπή των Ελλήνων να επιρρίπτουν ευθύνες σε άλλους για τις δικές τους ανεπάρκειες. Ο Τύπος είναι ιδιαίτερα ευάλωτος σε αθέμιτη εκμετάλλευση και δεκτικός σε σκανδαλοθηρίες, παρουσιάζοντας την αμερικανική κυβέρνηση και τις δραστηριότητες με το χειρότερο δυνατό τρόπο. Ο απλός Ελληνας αναγνώστης τείνει να πιστεύει ό,τι βλέπει τυπωμένο. Επί πλέον, όταν κάτι εμφανισθεί στον Τύπο, είναι αδύνατο να διαψευσθεί».
Μάθημα αξιών.
«Ως φυσικό επακόλουθο του Β (Σ.Σ.: του παραπάνω), πολλοί Ελληνες δημοσιογράφοι είναι πρόθυμοι να χρησιμοποιηθούν ως αγωγοί. Μερικοί ίσως είναι πεπεισμένοι ιδεολόγοι. Οι περισσότεροι είναι απλά αργυρώνητοι (simply venal). Αυτή η τάση είναι επικρατέστερη τώρα που οι σχέσεις με τους κομμουνιστές δεν είναι πια ταμπού».
Στη συνέχεια ο Αμερικανός πρέσβης αναφέρει τα εξής ανταποκρινόμενος στην εισήγηση της Ουάσιγκτον για την εισαγωγή ενός προγράμματος το οποίο φαίνεται να έχει σχέση με την αντιμετώπιση των Σοβιετικών:
« 1. Η κυβέρνηση της Ελλάδος είχε, όντως, επιβάλει στο παρελθόν κάποιους περιορισμούς για τους Σοβιετικούς διπλωμάτες, αλλά η εντύπωσή μας είναι ότι δεν εφαρμόζονται αυστηρά σε αυτή τη φάση. Επιπλέον, έχουν υπό παρακολούθηση κάποια μέλη της σοβιετικής αποστολής εδώ, ειδικά στρατιωτικούς, και συνεχίζουν να ερευνούν το παρελθόν νέο-αφιχθέντων Σοβιετικών. Η σοβιετική επέμβαση στο Αφγανιστάν, καθώς και η πιθανότητα σοβιετικής επέμβασης στην Πολωνία έχουν αναβιώσει την ελληνική συνειδητοποίηση μιας σοβιετικής απειλής. Οι Σοβιετικοί και οι ανατολικο-ευρωπαίοι, όμως, συνεχίζουν τη δραστηριότητά τους εδώ, ειδικά στους δημοσιογραφικούς κύκλους. Μερικοί συντάκτες μας έχουν πει ότι οι Σοβιετικοί κυκλοφορούν τακτικά σε δημοσιογραφικές αίθουσες τα βράδια με υλικό έτοιμο για δημοσίευση. Αρκετά από αυτά είναι ιδιαίτερα άξεστα/χοντροκομμένα για να χρησιμοποιηθούν, αλλά αρκετά σχόλια καταγράφονται. Πιο υπεύθυνα στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας γνωρίζουν για την δραστηριότητα αυτή, και μάλλον θα θέλανε να σταματήσει.
2. Για τους λόγους που αναφέραμε παραπάνω, η ελληνική κυβέρνηση θα ήταν ιδιαίτερα ευαίσθητη με ένα πρόγραμμα τέτοιου είδους, και πιστεύουμε ότι οποιαδήποτε προσέγγιση των Ελλήνων θα πρέπει να γίνει μέσω των καναλιών μυστικών υπηρεσιών (intelligence channels), την ΕΚ και το ΝΑΤΟ. Εχουμε επισημάνει μια αυξανόμενη τάση των Ελλήνων να καθοδηγούνται από το πώς οι εταίροι τους στην ΕΚ αντιδρούν σε κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα.
Σε μια περίπτωση σαν αυτή, θα επιφυλάσσονταν του δικαιώματος να διαφωνήσουν με τους εταίρους τους στην ΕΚ, ενώ αν η ΕΚ δεν εγκρίνει ομόφωνα για να στηρίξει το πρόγραμμα, αυτό θα δώσει την ευκαιρία στην Ελλάδα να γαντζωθεί από αυτό και να αρνηθεί. Πολύ προς τα έξω, η Ελλάδα δεν θα προχωρούσε με το πρόγραμμα αυτό περισσότερο από ότι οι μεγαλύτερες χώρες της ΕΚ. Εχουμε ήδη επισημάνει ότι η Ελληνες εκτιμούν προγράμματα που γίνονται μέσω ΝΑΤΟ και μερικές φορές ανταποκρίνονται περισσότερο σε μια πρωτοβουλία του ΝΑΤΟ από ό,τι με ένα διμερές διάβημα. Αναφέροντας το πρόγραμμα αυτό στο βήμα του ΝΑΤΟ και της ΕΚ, θα καθησύχαζε συμμάχους που θα ήταν διστακτικοί να συμμετάσχουν ότι δεν είναι μόνοι τους στην προσπάθεια αυτή, και πιστεύουμε ότι αυτό θα ενίσχυε την πρωτοβουλία αυτή».
ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ - ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

Πηγή

30 χρόνια συμπληρώνονται από τη δολοφονία του Τζον Λένον

Ηταν σαν σήµερα. Πριν από τριάντα ακριβώς χρόνια, που ο Τζον Λένον έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες του δολοφόνου του, στη γωνία 72ης Οδού και Σέντραλ Παρκ Γουέστ όπου έµενε στο Μανχάταν.

Αν ο Τσάπµαν µε το διεστραµµένο µυαλό του δεν ήταν εκεί, ο Τζον Λένον θα είχε προφανώς µόλις γιορτάσει τα 70 του χρόνια. Και ποιος ξέρει...θα φορούσε άραγε ακόµη τα στρογγυλά γυαλιά του; Θα µιλούσε για την κυκλοφορία των Beatles σε ψηφιακή µορφή; Θα έδινε τα τραγούδια του για download;
Τον Νοέµβριο του1980 η φωνή του Τζον Λένον ακουγόταν από όλα τα ραδιόφωνα.Είχε νέο άλµπουµ, το «Double Fantasy» που εκείνες τις ηµέρες έβγαινε στα δισκοπωλεία, ενώ το τραγούδι του «Just Like Starting Over» είχε ήδη κυκλοφορήσει σαν σινγκλ. Το απόγευµα της 8ης Δεκεµβρίου, έξω από το διαµέρισµά του στο Dakota Building στη Νέα Υόρκη,τον περίµενε ο 25χρονος Μαρκ Τσάπµαν, που, όπως συνηθίζουν οι Φαν, βλέποντας το είδωλό του να βγαίνει από το κτίριο, τον είχε πλησιάσει για ένα αυτόγραφο πάνω στο δίσκο που είχε αγοράσει και κρατούσε στα χέρια του.Ο Τσάπµαν δεν θα φύγει. Θα µείνει εκεί ώσπου να επιστρέψει ο Λένον.
Γύρω στις 11 βλέπει τη λιµουζίνα να πλησιάζει. Ο Τζον βγαίνει και προχωράει µπροστά. Ο Τσάπµαν του φωνάζει «Κύριε Λένον;». Τα υπόλοιπα συµβαίνουν πολύ γρήγορα. Τον σηµαδεύει και πυροβολεί. Οι σφαίρες τον βρίσκουν στην πλάτη και στο χέρι. Πέφτει κάτω. Πανικός. Μεταφέρεται επειγόντως στο Νοσοκοµείο Ρούσβελτ λίγα µόλις τετράγωνα από εκεί. Δεν τα καταφέρνει. Στα 40 του χρόνια, ο Τζον Λένον είναι νεκρός.
fotis sxoliastis

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ

Ποτέ δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για αυτούς τους «παρανοϊκούς», που  «λύνουν» έτσι απλά τυχόν «προβλήματα».

«Αιγηίδα η κοιτίδα του ανθρώπινου πολιτισμού - Η θεωρία της βυθισμένης Αιγηίδος»

Πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του συλλόγου "Θερμοπύλες" η ενδιαφέρουσα ομιλία του συγγραφέα - ερευνητή κ. Κώστα Σκανδάλη με θέμα «Αιγηίδα η κοιτίδα του ανθρώπινου πολιτισμού - Η θεωρία της βυθισμένης Αιγηίδος»
Ο συγγραφέας παρουσίασε σημαντικά στοιχεία για την εξάπλωση του Ελληνικού πολιτισμού μέσω το πρωτοελληνικών φύλων και την εξάπλωση της Ελληνικής γλώσσας που παρέμεινε στην μνήμη των διαφόρων λαών σε μεγάλο τμήμα του κόσμου. Επίσης παρουσίασε αδιάσειστα στοιχεία που καταρρίπτουν την θεωρία των Ινδοευρωπαίων με γλωσσικές συγκρίσεις και μέσα από την ομοιομορφία των καταλήξεων σε διαφορετικές γλώσσες.
Τόνισε τον πόλεμο και την αδιαφορία του Πανεπιστημιακού κατεστημένου, που δέχεται σαν αξίωμα την θεωρία των Ινδοευρωπαίων, και απάντησε σε πολλές ενδιαφέρουσες ερωτήσεις των φίλων του συλλόγου.
Ολόκληρη η ομιλία στο βίντεο με τις πολλές παραστατικές διαφάνειες του συγγραφέα.

Κώστας Σκανδάλης:« Η θεωρία της βυθισμένης Αιγηίδος» from Archimedes Athenian on Vimeo.

Πηγή


Η ψυχή του ναυτικού

Όποιο μέρος του κορμιού μου κι αν στύψεις
θαλασσόνερο θα βγει. Αρμυρό.
Με όπλο το νου, που ερευνά, συγκρίνει,
αποτυπώνει και φτάνει στη γνώση
το πλεούμενο —ένα με μένα που ‘ναι—,
επιδέξια ορίζω, κι ο Άξενος Πόντος,
Εύξεινος πια, τον ιχνηλάτη του άπιαστου,
τον δαμαστή καλοδέχεται,
ερέτη επιδέξιο, παγιδευτή ψαρά,
κι έμπορο μεταπράτη.
Σε όρμους νηνεμίας απάνεμους,
καιροφύλακας των ανέμων των ούριων,
—προσμονή, υπομονή κι απαντοχής σκληράδα—
μέχρι να πνεύσει ο Ζέφυρος,
μέχρις η Λευκοθέα* ν’ απλώσει τα λυτά μαλλιά,
μιαν αγκαλιά αφροστόλιστη τριγύρω στο σκαρί μου,
για να ναι καλοτάξιδο.
Αυλακωμένα τα χέρια μου, δες.
Των χεριών οι παλάμες χαραγμένες βαθιά,
τραχιά των σκοινιών μονοπάτια,
της αγριάδας των κυμάτων καθρέφτες.
Όσο αγριεύει η θάλασσα,
τόσο η ψυχή βαθαίνει.
Το δικό μου το αύριο ξέρω τι κρύβει.
Ναυάγιο, φουρτούνα,
μπουρίνι άξαφνο, ολοσκότεινο,
για ταξίδι απρόσκοπτο,
όλα τα λογαριάζω προτού ν’ ανοίξω το πανί
και ξανοιχτώ στο πέλαγο.
Όντας χτυπάνε το σκαρί τα τρομερά δρολάπια
και ο πλατύς ορίζοντας απ’ τη ματιά μου φεύγει
και σμίγουν Γαία κι Ουρανός τέρατα να γεννήσουν,
τότες στυλώνονται γερά τα δυο μου τα ποδάρια,
χώνονται, λες, μέσα στη σάρκα του σκαριού,
βιδώνομαι και στο κατάρτι δένομαι
το κύμα μη με πάρει.
Κύμα το κύμα,
μια πάνω μετέωρος,
μια κάτω χαμένος στα άπατα βάθη,
παλεύω και μάχομαι
με στέρνο φουσκωμένο
από μιαν άγρια χαρά,
που όμοιά της καμιά οι στεριανοί δε γεύονται.
Την τραχιά μου την όψη
σμιλέψαν, χαράξαν οι άνεμοι,
του ήλιου η κάψα, οι καιροί οι αντίξοοι,
κι η διψασμένη αρμύρα της θάλασσας.
Μα πιότερο απ’ όλα, δώρο μου κάναν τη ματιά,
το καραβίσιο βλέμμα,
—αγριάδα και γλύκα μαζί—,
πόχει το χρώμα του χαλκού σαν αγριεύει το πέλαγο
το γαλανό και ξάστερο, όταν αυτό μερεύει.
Θαλασσογράφος πίνακας
σ’ όλα του Πόντου τα χρώματα.
Πλατιά η ψυχή σαν τη θάλασσα.
Η καρδιά, του κρυσταλλένιου νερού
καθάριο αντιφέγγισμα.
Τα λόγια μου λίγα, κοφτά και σταράτα,
καταφυγιώτες στις ρωγμές των κυμάτων,
αισθήσεων ο λόγος.
Μάινααα καρδιά, όρτσααα ψυχή.
Στις ρωγμές των κυμάτων τρυπώνουν οι λέξεις,
του πελάγου αντιβούισμα, χαραγμένος αχός
ζωντανεύουν το πέλαγο
και με τα πλάσματά του
αρχινώ τις κουβέντες.
Τα πελάγια ρεύματα οι δικοί μου οι δρόμοι.
Η ψυχή μου ακρόπρωρη
—άροτρο, λιβαδιών χαλκογάλανων—,
ορμητικά διαβαίνοντας
στα μάτια μου μπρος τους χαράζει
καθαρούς, διαυγείς για σταθερή πορεία.
Τις άφεγγες νυχτιές τις ατέλειωτες
τ’ αστροκεντήδια του θόλου του ουράνιου,
των εποχών ανάλογα,
οδηγοί μου για να βρω τη σωστή την πορεία.
Στης μέρας το φως,
των δελφινιών συντροφικά ξεπετάγματα,
αγαπημένοι φίλοι και πλοηγοί αλάνθαστοι.
Δεν την αντέχω την στεριά.
Αντραλίζομαι.
Στου σκαριού μου τη ράχη τα βήματά μου σταθερά,
το χώμα σαν πατώ παραπαίουν.
Της Γης και του Αιθέρα ο γιος,
ο Πόντος ο απέραντος,
το σπιτικό και το βιός μου.
Κι άμποτες, σαν έρθ’ η ώρα η καλή,
χώμα μη με σκεπάσει.
Η θάλασσα να με δεχτεί
κι ένα μ’ αυτή να γένω
Άμποτες.
Δέλτα Βήτα
*Θαλάσσια θεότητα του αφρού των κυμάτων που βοηθούσε τους ναυτικούς.

Πηγή

Μήνυμα ἀπὸ ἕναν Φίλο…

Ἀγαπητὸν Ἐκπαιδευτήριον,
ὀνομάζομαι Δεποτάκης Δημήτριος τῆς Δαμητρὸς, Ἔλλην ὄχι μόνον εἰς τὴν καταγωγὴν, ἀλλὰ καὶ μέσα εὶς τὰ βάθη τοῦ μυαλοῦ καὶ τὰ ἀπέραντα λιμάνια τῆς Ψυχῆς μου !!!

Δὲν μὲ τρόμαξαν οἱ ἀπειλὲς τῶν ἐχθρῶν μου, ἀλλὰ ἡ παραφροσύνη τῶν Φίλων μὲ ὁδήγησε εἰς τὴν ἀπομάκρυνσιν ἀπὸ αὐτὸν τὸν χῶρον !!! Συνεχίζοντας τὴν ἐγκεφαλικὴν μου μάχην μὲ τὴν ἰσοπέδωσιν τῆς Πατρῶας μου Γνώσεως, σὲ παρακολουθῶ ἀπὸ τὶς πρῶτες ἡμέρες τῆς γεννήσεὼς σου ἐδῶ σὲ αὐτὸν τὸν χῶρο καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω πὼς ζηλευτὴ σελίδα εἶσαι !!! Ἐπέτρεψὲ μου νὰ ὁμιλῶ εἰς τὸν ἑνικὸν καὶ νὰ κάνω μίαν παρατήρησιν…μοῦ ἀρέσουν οἱ ἀναρτήσεις σου καὶ τὰ σχολιάζοντα θέματά σου, ἀλλὰ ἔτσι δὲν σώζεται ἡ Γνῶσις, ἡ Γλῶσσα, ἡ νοητικὴ τῶν Ἑλλήνων πορεία !!! Ὁδηγούμεθα ὁλοταχῶς καὶ δυστυχῶς ἀμαχητὶ εἰς τὸν Ὄλεθρον !!! Ἴσως εἴμεθα ἡ τελευταία γεννιὰ…αὐτὴ ποὺ τὴν γράφει ἤδη ἡ Ἱστορία, ὡς τὴν γεννιὰ ποὺ χάνει ἀμαχητὶ τὴν Πατρίδα!!!

Δὲν ἔχω ὅπλα καὶ χρήματα γιὰ νὰ νικήσω, ἐὰν ἀγωνισθῶ, τοὺς προπάντων ἐντὸς ἐχθροὺς μας, ἔχω ὅμως ἀκόμη τὴν παιδείαν καὶ τὸ μυαλὸ νὰ ἀντιδράσω καὶ νὰ λειτουργήσω καταστροφικὰ γι’ αὐτοὺς, χρησιμοποιῶντας τὸ μέγιστον ὅπλον μου ….

Τὴν Γλῶσσα !!! Ὁμιλῶντας καὶ γράφοντας Ἑλληνικά, ἔστῳ καὶ μὲ λάθη !!!

Πείθοντας τοὺς γύρω μας νὰ κάνουν τὸ ἴδιον !!! Ἄς ὀργανώσετε μέσῳ τῆς σελίδος αὐτῆς καὶ ἄλλων, συναντήσεις !!! Νὰ γνωρισθοῦμε μεταξὺ μας εἶναι ἀναγκαῖον !!! Ὅπως οἱ Χριστιανοὶ φοροῦν εἰς τὸ στῆθος παναγίτσα ὅταν πηγαίνουν εἰς ἑορτάζοντα ναόν ,σὲ πανήγυριν, ἔτσι καὶ οἱ ὁμιλοῦντες καὶ γράφοντες τὴν Ἐλληνικὴν Γλῶσσα, ἄς φτιάξομε μικρὰν καρφίτσαν μὲ τὴν Ἐλληνικὴν Σημαία καὶ μονίμως ἄς τὴν ἔχομε εἰς τὸ πέτο ἤ εἰς τὸ μπλουζάκι μας. Πολὺ σύντομα θὰ ἀναγνωρίζομε εἰς τὸν δρόμον καὶ εἰς τὸ τράμ καὶ εἰς τὰς πλατείας καὶ εἰς τὰ καφέ, ὅλους ὅσους εἶναι μαζὶ μας !!! Τότε ὅπλον Φονικὸν θὰ εἴμεθα γιὰ τὸν ἐχθρὸν !!!
Φωνὴν Ἑλληνίδαν Μεγάλην εἰς τὴν ὑπὸ κατοχὴν Πατρίδα μας ἄς κραυγάσομεν !!! Δὲν θὰ εἴμεθα μόνοι. Θὰ κυττᾶμε γύρω μας καὶ κάθε ἡμέρα καὶ περισσότεροι….τὸ πρῶτον βῆμα θὰ ἔχῃ γίνῃ…
Μέσα σὲ λίγον χρόνον ἡ Ἑλλάδα θὰ φορᾶ εἰς τὸ Στῆθος τὸ Σῆμα της. Πιὸ δυνατοὶ καὶ ἀτρόμητοι θὰ γίνομε, βλέποντὰς το παντοῦ !!!
Ἡ Γνῶσις εἶναι Δύναμις !!! Ἄς γίνῃ κάθε σπίτι γυμνάσιον αὐτῆς…
Ἕνας ἄν ξέρῃ, χίλιοι μαθαίνουν…
Ἕνα νὰ γνωρίζω, ἄς τὸ μάθουν καὶ ἄλλοι…
Τὶ κι’ ἄν δὲν εἴμεθα καθηγηταί !
Ἄς διδάξομε ὅ,τι γνωρίζομε, σὲ αὐτοὺς ποὺ δὲν γνωρίζουν !
Θὰ ἔχομε κάνει τὸ σημαντικότερον βῆμα…
Θὰ ἔχομε κάνει κάτι !!!
Τὸ ἐπόμενον βῆμα !!!
Αὐτὸ ἄς γράψῃ ἡ Ἱστορία λοιπὸν καὶ ὄχι τὴν ἄνευ ὅρων παράδοσὶν μας …..

Ἄς κάνομε αὐτὸ τὸ μικρὸν βῆμα…
Ἄς γίνῃ ἡ φλόγα Πυρκαϊά !!!!

26-11-2010
Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς
Ἕλλην.