Η Ευρώπη, η Σοβιετία και η Παράλληλη Μοίρα τους.

Η Ευρώπη των δακρυγόνων δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί.

Όσο κι αν προσπαθεί να προβάλλει και να προωθήσει την εικόνα μιας ισχυρής οικονομικής και πολιτικής δύναμης σε παγκόσμιο επίπεδο, με "μερικά προβλήματα", η εικόνα αυτή πλέον καταρρέει καθημερινά.
Ολοένα και περισσότερο, η εικόνα της Ευρώπης προσομοιάζει με εκείνη της Σοβιετικής Ένωσης λίγο πριν την κατάρρευση.
Η Ευρώπη, η άλλοτε πολλά υποσχόμενη οικονομική και νομισματική αλλά και πολιτική ένωση, παραπαίει καταδεικνύοντας ως "μαύρα πρόβατα" και υπεύθυνες για την κατάσταση τις πιο αδύναμες οικονομίες που την απαρτίζουν.
Όμοια και η πρώην Σοβιετική Ένωση καταδείκνυε ως φορείς της τότε επερχόμενης διάσπασης, τις επί μέρους χώρες-μέλη.
Όπως αντιλαμβάνεσαι, η πλαδαρή, δυσκίνητη και αναποτελεσματική γραφειοκρατία, η νέα διοικητική ελίτ των Βρυξελλών αδυνατεί να σχεδιάσει δυναμικά το μέλλον και απλώς διαχειρίζεται προς ίδιον όφελος το παρόν.
Θυμίζει έντονα το γραφειοκρατικό καθεστώς της Σοβιετίας, αδύναμο μέσα στην φαντασίωση της εντός των τειχών παντοδυναμίας του, να συλλάβει τις εξελίξεις και τους κινδύνους που προδιαγράφονταν για την ύπαρξη της άλλοτε υπερδύναμης.
Είναι πλέον ολοφάνερη η αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απαντήσει με αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα - δεν συζητάμε για την ταχύτητα - σε περιφερειακά ελάσσονα προβλήματα, όπως αυτό της Ελλάδας, του μόλις 2,5% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης(!), κατονομάζοντάς τα ως μείζονα αντί για παρωνυχίδες.
Η πολυδιάσπαση τόσο των προσπαθειών της Ευρωπαϊκής ηγεσίας, όσο και το πολυπληθές των απόψεων, των προτάσεων και των σχεδίων δεν υπογραμμίζουν παρά την ευρωπαϊκή αδυναμία να λειτουργήσει ως ισχυρή παρουσία στον κόσμο.
Είναι απολύτως κωμικό το γεγονός να δηλώνεται από τα πιο επίσημα χείλη ότι η Ευρώπη "ανακουφίστηκε" μόλις έμαθε την υπερψήφιση του Μεσοπρόθεσμου!
Αν είναι έτσι τότε να το ψηφίζουμε κάθε μέρα!
Μετρήστε μόνο τις απόψεις και τα φημολογούμενα σχέδια αλλά και τις αντικρουόμενες πολιτικές από ενάρξεως του Μνημονίου και θα αντιληφθείτε ότι στην πραγματικότητα απλώς δεν υπάρχει Ευρώπη, ενώ το φαιδρό είναι πως επενδύουμε στο ευρωπαϊκό "φάντασμα" για τη δική μας διάσωση. Ενδεικτικά μόνο, να ανασύρουμε από το ράφι και έχουμε και λέμε: Μνημόνιο "1" με ομολογημένα σφάλματα πλέον, σχέδιο Σαρκοζύ για το ελληνικό rollover, Γερμανικό σχέδιο για το ίδιο ζήτημα, τη διαφορετική άποψη της ΕΚΤ πάλι για το ίδιο ζήτημα, αντιφατικές δηλώσεις του Ευρωπαίου Επιτρόπου κ. Ρεν σχετικά με την 5η δόση, αδυναμία να απαντήσει η Ευρώπη στο ΔΝΤ σχετικά με την συνέχιση της χρηματοδότησης του ελληνικού χρέους, αποκρατικοποιήσεις 50δις(!) για την Ελλάδα με τα γνωστά προβλήματα στην κρατική μηχανή, για να αναφέρουμε μερικά ενώ ακόμη και σήμερα η φιλολογία γύρω από το ελληνικό χρέος συνεχίζεται με αμείωτη ένταση.
Στο ίδιο μοτίβο, η πολιτική διαχείριση του ελληνικού προβλήματος από την ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή είναι παιδαριώδης: η διασύνδεση της ψήφισης ή μη του Μεσοπρόθεσμου με την συνέχιση της χρηματοδότησης της Ελλάδος με επαπειλούμενη συνέπεια την πτώχευση της χώρας και ταυτόχρονα η πανταχόθεν ομολογία περί διάχυσης των συνεπειών ενός τέτοιου ενδεχόμενου σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο, μόνο γέλωτα προκαλεί.
Δηλαδή ο μέσος Ευρωπαίος ψηφοφόρος/πολίτης/φορολογούμενος καλείται να πιστέψει πως ο κ. Ταδόπουλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου κρατάει - ή κράτησε έστω και για λίγο - στα χέρια του την οικονομική τύχη του κόσμου;
Κι αν όντως είναι αληθές, αυτό είναι επιτυχημένη διαχείριση μιας κρίσης που σέρνεται εδώ κι ένα χρόνο σε μια χώρα-μινιατούρα για τα ευρωπαϊκά και παγκόσμια μεγέθη;
Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε το πολύ σημαντικό γεγονός της βραχυχρόνιας και σχεδόν με ορίζοντα μηνών αν όχι εβδομάδων προοπτικής σχεδιασμού της Ευρώπης.
Δεν έχουμε μια μακρόπνοη και στέρεη στρατηγική αντιμετώπισης της κατάστασης αλλά μια καθημερινή, κοντόφθαλμη, προσωρινή και σχεδόν αγχωτική ανταπόκριση της Ένωσης τόσο σε επίπεδο κεντρικής διοίκησης όσο και από τις ηγεσίες των χωρώνμελών.
Πιο απλά, δεν πείθουν κανέναν ότι θέλουν να συνεχίσουν να βρίσκονται υπό κοινό νόμισμα και την επόμενη 10ετία.
Ταυτόχρονα, η Ευρώπη δείχνει να εγκαταλείπει πολύ γρήγορα θεμελειώδης αρχές και αξίες πάνω στις οποίες άλλοτε ορκιζόντουσαν τα "ιερά τέρατα" της ιδέας της ενοποίησης.
Ναι, είναι γεγονός πλέον ότι η Ευρώπη δε διστάζει να ανεχτεί - τουλάχιστον(!)- χρήση βίας προκειμένου να επιβληθούν σκληρά οικονομικά μέτρα σε μεγάλες κοινωνικές ομάδες, χωρίς να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη δίκαιη κατανομή των βαρών.
Η ίδια Ευρώπη που άλλοτε ξεσηκωνώταν για την Μονάχους-Μονάχους και την Καρέτα-Καρέτα και για την Πράγα και την Τιεν Αν Μεν, η ιδια Ευρώπη που ήταν απέναντι σε απολυταρχικά καθεστώτα, που είχε καθιερώσει και επιβάλλει στα μέλη της μια πολύ προσεκτική συμπεριφορά απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα και είχε "στριμώξει" πολύ σκληρά με βαριές οικονομικές κυρώσεις χώρες που παραβίαζαν αυτόν τον κώδικα, σήμερα αδυνατεί να πείσει τους λαούς που συμμετέχουν στην ευρωπαϊκή ιδέα αλλά και στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, περί της αξιοπιστίας των οικονομικών της προτάσεων, περί της ορθότητας και αναγκαιότητας των μέτρων που επιβάλλει και τελικώς αδυνατεί να παράσχει τις αναγκαίες εγγυήσεις ασφάλειας και εμπιστοσύνης μεταξύ των μελών.
Αυτό το τελευταίο - η απουσία εμπιστοσύνης στο ευρωπαϊκό θεσμικό σύστημα - είναι και το πλέον ανησυχητικό σημάδι, ένας "μαύρος οιωνός" που προοιωνίζει και την κατάρρευση.
Μέχρι πρότινος η Ενωμένη Ευρώπη παρείχε στους λαούς της ένα ασφαλές περιβάλλον, ένα ισχυρό αίσθημα εμπιστοσύνης εφόσον μετείχαν σε μια ισχυρή και δημοκρατικά συγκροτημένη ένωση.
Σε όλα τα επίπεδα, πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό, η έννοια και αίσθηση της "ευρωπαϊκής ομπρέλλας" αποτελούσε όχι μόνο εγγύηση αλλά και ζητούμενο για τους λαούς που ήταν "εκτός".
Σήμερα αυτό το αίσθημα καταρρεέι.
Η Ευρώπη δεν έχει τη δυνατότητα, τη δύναμη αν προτιμάτε, να διαμορφώσει - έστω και με τις γνωστές αργές της διαδικασίες - μια συγκροτημένη λύση, μια πειστική απάντηση για ζητήματα που σε άλλες ηπείρους επιλύονται εν μια νυκτί.
Συμπέρασμα;
Φαίνεται ότι η οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008 παρήγαγε ένα πολύ ισχυρό ωστικό κύμα που το ευρωπαϊκό φρούριο δεν άντεξε.
Η Ευρώπη διαλύεται στα εξ ων συνετέθη.
Ανίσχυρη, γραφειοκρατική, δισκύνητη, αναποφάσιστη και - το πιο ενδιαφέρον και δυσάρεστο- μάλλον άφραγκη.
Πολλά λόγια, πολλές δηλώσεις, πολλά σχέδια, αλλά χρήμα στο τραπέζι δεν πέφτει.
Ή για να είμαστε πιο ακριβείς, το ελάχιστο χρήμα πέφτει με τόσο αργό και βασανιστικό ρυθμό με τόσο πολύπλοκες διαδικασίες και τόσο μίζερο και "άκαρδο" τρόπο που δεν πείθει ότι υπάρχει άφθονο ώστε να πάρουν το μήνυμα οι περίφημες αγορές.
Αντίθετα, τίθενται τόσες πολλές, υπερβολικές και αντιπαραγωγικές προϋποθέσεις που δίνεται η εντύπωση πως δεν υπάρχει διάθεση να συνεχίσει η Ενωμένη Ευρώπη να χρηματοδοτεί όχι την Ελλάδα αλλά το ίδιο το όραμα της Ένωσης.
Από μια άποψη, όσοι πίστευαν ότι η ελληνική κρίση πολύ γρήγορα θα διαχεόταν είχαν δίκιο.
Η ελληνική κρίση διαχύθηκε σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο, όχι όμως με τον τρόπο που ανέμεναν οι πολλοί.
Δηλαδή δεν προκαλεί το εικαζόμενο οικονομικό σοκ στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Πως θα μπορούσε άλλωστε, λόγω μεγέθους.
Η ελληνική κρίση ωστόσο, ανέδειξε τη γύμνια της Ένωσης, προκάλεσε την αλυσιδωτή πολιτική αντίδραση, που όπως συμβαίνει σε κάθε κρίση, ανέδειξε στην επιφάνεια με τον πιο έντονο και βίαιο τρόπο τις πλέον σκοτεινές μύχιες σκέψεις των λαών που μέχρι τώρα είχαν συμβιώσει κάτω από την "κοινή στέγη".
Η Ελλάδα έμελλε να γίνει η "πέτρα του σκανδάλου", μια αφορμή στην ιστορική συγκυρία, που θα ενεργοποιούσε ένα μηχανισμό αυτοδιάλυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο για να το πούμε ξεκάθαρα.
Για να μην αυταπατώμεθα λοιπόν, η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου ή όποιου άλλου κειμένου κάτω από οποιουσδήποτε όρους δεν λύνει κανένα πρόβλημα χρέους.
Ο κρίσιμος παράγοντας που "συντηρούσε" το ελληνικό χρέος ήταν η Ενωμένη Ευρώπη ή παλιότερα η προοπτική της.
Αυτήν θεωρούσαν ότι δάνειζαν οι αγορές κι όχι την Ελλάδα.
Ή για να γίνει πιο κατανοητό, οι αγορές θεωρούσαν ότι δάνειζαν ένα "υποκατάστημα" της ισχυρής Ενωμένης Ευρώπης.
Σήμερα, αυτό που διαβλέπουν οι αγορές είναι το ενδεχόμενο να εκλείψει αυτός ο παράγοντας - η Ενωμένη Ευρώπη δηλαδή - τόσο για την Ελλάδα όσο και για την υπόλοιπη Ευρώπη.
Το "ψυχοράγημα" του ευρωπαϊκού "γίγαντα" είναι μπροστά μας.

Tyxaios blogspot

Συγκλονιστική εικόνα....

HELL.....AS

Δικηγορική Ανεωτική Παρέμβαση - Διακήρυξη θέσεων

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι πρέσβευαν, ότι η συμμετοχή στα κοινά είναι υποχρέωση και καθήκον κάθε πολίτη.
Με την επισυναπτόμενη διακήρυξη καλούμε όλους να συμμετάσχουν στην κοινή μας προσπάθεια όχι για να αλλάξουμε τον κόσμο αλλά να τον βελτιώσουμε.
Η βελτίωση ξεκινάει πρώτα ατομικά γι’ αυτό περιμένουμε τα σχόλια σας τις διορθώσεις σας τις κρίσεις σας και γενικά τη συμμετοχή σας για ένα αποτέλεσμα που θα ωφελήσει όλους μας.

Σας ευχαριστούμε
Οι Ιδρυτές

 

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
(Αστική μη κερδοσκοπική εταιρία)

Η Δικηγορική Ανανεωτική Παρέμβαση συγκροτείται από δικηγόρους που δεν έχουν οποιαδήποτε κομματική ή άλλη ένταξη εκτός από την τίμια ένταξη στην προσπάθεια αναβάθμισης και, κυριολεκτικά, αποκατάστασης του κύρους της δικαιοσύνης καθώς και του κύρους, της κοινωνικής ισχύος και της επιστημονικής αξιοπρέπειας του δικηγορικού λειτουργήματος, το οποίο έχει εκπέσει σε πλήρη ανυποληψία εδώ και αρκετά χρόνια.
Αποτελεί κοινή και ταυτόχρονα τραγική διαπίστωση, ότι ο δικηγόρος ως λειτουργός (ή συλλειτουργός) της δικαιοσύνης έχει χάσει αδοκήτως το κύρος, το οποίο απολαμβάνει σε όλεςανεξαιρέτως τις άλλες, εκτός της Ελλάδας, πολιτισμένες χώρες, με αποτέλεσμα να βιώνει καθημερινά με ανεπίτρεπτη απάθεια, παθητικά, τις από πάσα κατεύθυνση εξαπολυόμενες άδικες επιθέσεις, τις πανταχόθεν εκτοξευόμενες προσβολές, πολλές φορές τις ύβρεις, τη χλεύη και την ανυποληψία (κοινωνική, επαγγελματική και προσωπική), με πρώτη κύρια περαιτέρω συνέπεια να μην είναι σε θέση να εκπληρώσει, χωρίς προσωπικές συνεχείς θυσίες και βασανιστικούς αγώνες, που δεν ευοδώνονται, τα υπεύθυνα και υψηλά καθήκοντά του έναντι του λαού και της κοινωνίας, που δεν απολαμβάνουν, εκτός από τα άλλα κοινωνικά αγαθά, και το ύψιστο αγαθό τής δικαιοσύνης, η οποία τείνει να εκλείψει.

Επειδή μέχρι σήμερα ο κατ’ ευφημισμό αποκαλούμενος ως “ο πρώτος επιστημονικός σύλλογος της χώρας” δικηγορικός σύλλογος Αθηνών ασχολείται κυρίως με την προώθηση των προσωπικών, κοινωνικών, πολιτικών - κομματικών και επαγγελματικών συμφερόντων των συγκροτούντων το διοικητικό συμβούλιο τούτου καθώς και των εγγύς της διοίκησης (του προέδρου και των συμβούλων) ευρισκόμενων, που απολαμβάνουν τα αγαθά της συγκεκριμένης ευφυούς και ευεργετικής ένταξης και επιλογής τους (με την ευνοιοκρατική ανάληψη και κατάληψη διαφόρων προσοδοφόρων από κάθε άποψη θέσεων), συγκροτήθηκε η Δικηγορική Ανανεωτική Παρέμβαση, προκειμένου ευόρκως να υπηρετήσει και να επιδιώξει με συνέπεια, με αποφασιστικότητα, με ήθος και με επιστημονικό πάθος συγκεκριμένους ευγενείς σκοπούς, ώστε να επικρατήσει και ν’ απονέμεται πραγματική δικαιοσύνη στην Ελλάδα, με την άμεση αποκατάσταση και επικράτηση του κύρους τού δικηγόρου, ως λειτουργού και μαχητή τού δικαίου, της ηθικής και των αρχών του ανθρωπισμού και του πολιτισμού.
Οι συγκροτούντες τη Δικηγορική Ανανεωτική Παρέμβαση, ως πράγματι μαχόμενοι δικηγόροι, χωρίς περισπάσεις, χωρίς εντάξεις και χωρίς εξαρτήσεις (πέραν των εξαρτήσεων από τις αρχές της ηθικής και της επιστήμης) έχουν πλήρη συναίσθηση και πλήρη τη γνώση της σημερινής απερίγραπτης και αχαρακτήριστης κατάστασης, που επικρατεί στο αποκαλούμενο “σύστημα απονομής της δικαιοσύνης”, κυρίως δε έχουν κατανοήσει πλήρως, ότι πρέπει ν’ αναληφθεί κατεπειγόντως τιτάνιος αγώνας από αποφασισμένους (και αποφασισμένοι είναι κυρίως οι αγανακτισμένοι) να επιβάλλουν τουλάχιστον τα στοιχειώδη προστάγματα της ηθικής, του νόμου και της αληθινής δικαιοσύνης, που έχουν από χρόνου ικανού υποχωρήσει, επειδή τη θέση τους έχουν καταλάβει, με ρεσάλτο, τα ποικίλα προσωπικά συμφέροντα των εξ επαγγέλματος, εκ κληρονομιάς και εκ κομματικού διορισμού συνδικαλιστών, οι οποίοι δεν πρόκειται να μεταβάλλουν πορεία και, με συνέπεια, θα εξακολουθήσουν να μιμούνται όσα οι προκάτοχοί τους μέχρι σήμερα έπρατταν.
Θα εξακολουθούν να επιδιώκουν σκοπούς προσωπικούς, ιδιοτελούς ανάδειξης, επαγγελματικής και κοινωνικής επικράτησης καθώς και κομματικής ανέλιξης, ατενίζοντας τουλάχιστον τον θώκο του βουλευτή και αδιαφορώντας για τα όσα αντιμετωπίζει ο δικηγόρος τής μαχόμενης δικηγορίας, προπηλακιζόμενος, καταδιωκόμενος, καθυβριζόμενος, περιφρονούμενος και υφιστάμενος καθημερινά μύρια όσα, στην προσπάθειά του να ενασκήσει το λειτούργημά του με συνέπεια, υπό συνθήκες δυσμενέστατες και άνισες και χωρίς τα δεκανίκια και την προστασία των ποικίλων κυκλωμάτων που λυμαίνονται τον αποκαλούμενο χώρο της δικαιοσύνης.

Η δράση της δικηγορικής ανανεωτικής παρέμβασης δεν θα περιοριστεί μόνο σε ανακοινώσεις, δηλώσεις, υποδείξεις, κριτικές και διαμαρτυρίες, αλλά θα επεκταθεί σε συγκεκριμένες άμεσες και κατάλληλες νόμιμες πράξεις, ώστε ν’ αναλάβει έκαστος τις προσωπικές ευθύνες του από τις θέσεις, τις οποίες καλώς ή κακώς κατέχει και να υποχρεωθεί να εκπληρώσει τα καθήκοντά του, παραμερίζοντας κάθε τι ιδιοτελές, προσωπικό, ευνοιοκρατικό, συντεχνιακό, στενά κομματικό και παράνομο.

Είμαστε αποφασισμένοι να μην ανεχθούμε πράξεις και παραλείψεις.

Πρόκειται ο αγώνας μας να είναι διαρκής, ανένδοτος και ασυμφιλίωτος με συμφέροντα και συντεχνίες.

Τελικός στόχος μας είναι ν’ αποκτήσει ο μαχόμενος δικηγόρος το κύρος που δικαιούται, ώστε με αξιοπρέπεια και με τιμή να εκπληρώνει τα δύσκολα και υπεύθυνα καθήκοντά του, ως λειτουργός τής δικαιοσύνης, για την εν τέλει πλήρη επικράτησή της στην ελληνική κοινωνία, υπέρ του λαού και υπέρ του καταδιωκόμενου, δυναστευόμενου και αδικούμενου πολίτη.

ΟΙ ΙΔΡΥΤΕΣ

ΜΑΡΙΑ Ι. ΕΞΑΡΧΟΥΛΑΚΟΥ     ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΑΘΗΝΩΝ                ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΜΔΣΑ 17969                         ΑΜΔΣΑ 8169

Κυψέλης 83                           Σοφοκλέους 5

Αθήνα Τ.Κ. 11361                        Αθήνα Τ.Κ. 10559

Τηλ.: 210 8235455                     Τηλ.: 210 3250181

Fax: 210 8239965                  Fax: 210 3217396

Κιν.: 6944597414                   Κιν.: 6947300001

E-mail: exarmari@otenet.gr             E-mail: epap@hol.gr

Διαδικτυακός τόπος: http://www.nomika-epilekta.gr/

Του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει….

Η κατάσταση που επικράτησε χες στην Αθήνα του Γιωργάκη, του Παπουτσή, του Πάγκαλου και του Βενιζέλου, (αλλά και του μετρημένου κ. Παπούλια) καταδεικνύεται σήμερα, έστω και φιλτραρισμένη από τα ΜΜΕ.
Δεν υπάρχει άλλη λέξη χαρακτηρισμού της από «ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ»
Πνίξανε στα κάθε λογής χημικά, τον κόσμο που διαδήλωνε με τον συνηθισμένο ειρηνικό και συνειδητό τρόπο.
Ανοίξανε κεφάλια γερόντων, κτυπήσανε ακόμα και τα σημεία παροχής πρώτων βοηθειών.
Ρίξανε ασφυξιογόνα μέσα στο κτίριο της ΔΟΕ, και στο ΜΕΤΡΟ του Συντάγματος.
Εκτονώσανε τον ψευτοανδρισμό τους ενάντια στους μεμονωμένους, ακόμη και συλληφθέντες διαδηλωτές.
Αλλά όχι μόνο!

Το «think tank» του πάλαι ποτέ…οργισμένου νεολαίου «Προστάτη του Πολίτη» κ. Παπουτσή, κατόπιν βαθειάς σκέψης και προβληματισμού, εντόπισε τρομοκρατική ομάδα !!!, στα κεμπάπ και τους πιτόγυρους που Μοναστηρακίου.
Με παληκαρισμό! και τζάμπα μαγκιά, μηχανοκίνητη ομάδα ΔΕΛΤΑ, χωρίς να προκληθεί από κανέναν, έκανε τον γύρο του θριάμβου…ανάμεσα στους γύρους και τα κεμπάπ της μητροπόλεως.
Με προκλητικό αναίσχυντο τρόπο, επέλασε από το Σύνταγμα προς την πλατεία Μοναστηρακίου σαν σύγχρονα τάγματα εφόδου….χτυπώντας τα τραπέζια των εστιατορίων με τα γκλόμπς, ρίχνοντας όχι μόνο καρέκλες αλλά και χημικά ανάμεσα στους έκπληκτους πελάτες, Έλληνες και ξένους τουρίστες, και κάνοντας αισχρές χειρονομίες προς το μέρος τους.

(Γιά του λόγου το αληθές δέστε τις φωτογραφίες, στο τέλος της ανάρτησης)

Τυχαίο κ. Παπουτσή; Δε νομίζουμε.

Κανένας δεν περιορίζεται πια στην αχαρακτήριστη συμπεριφορά (γενικευμένη και καθόλου μεμονωμένη) των «Οργάνων» της ΔΕΛΤΑ.
Πρέπει παράλληλα, και κύρια να στιγματιστούν και να καταγγελθούν οι πολιτικοί τούς προϊστάμενοι, που χθες κατέστρωσαν και εφάρμοσαν συγκεκριμένο σχέδιο δολοφονικής επίθεσης εναντίον όλης της «ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΗΣ ΕΛΛΑΔAΣ»
Πρέπει να κληθούν να πάρουν θέση όλοι όσοι, άσχετα από κομματική ένταξη, συζητούσαν ήρεμα και «πολιτισμένα» στην βουλή για τον νέο χαλκά που διέταξε η ΤΡΟΙΚΑ και ο ΔΝΤ, να μπει στο λαιμό μας, όταν την ίδια στιγμή είχε εξαπολυθεί ένας χημικός πόλεμος εναντίον του λαού της Αθήνας, και όλης της χώρας, λίγα μέτρα πιο πέρα.
Υστερόγραφο
Την ίδια ώρα της απρόκλητης βίας και των χημικών, μέσα από τους καπνούς, τις φωτιές και τα δάκρυα, αναδυόταν στην πλατεία η Ελλάδα της ζεστασιάς και της αλληλεγγύης.
Κανένας δεν έμεινε μόνος του σε αυτό το χάος.
Όσο κι αν κοβόταν η αναπνοή, όσο κι αν τσούζανε τα μάτια, πάντα υπήρχε δίπλα σου ένα χέρι να σε δροσίσει με Maalox, να σε στηρίξει, να σε αγκαλιάσει.
Ενώ τα παιδία της ομάδας ψυχραιμίας της πλατείας Συντάγματος έδιναν οδηγίες, και η εφημερεύουσα…χορωδία τραγουδούσε, για να εμψυχώσει και να κρατήσει τον κόσμο στην ΠΛΑΤΕΙΑ.
Ο κόσμος έμμεινε και συνεχίζει.
Και κάνει κάτι ακόμη πιο «επικίνδυνο»:

Επεξεργάζεται την εμπειρία του και σκέφτεται, πολύ πιο ώριμα, πολύ πιο συντεταγμένα από ότι πριν.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

αδα

H νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου και το αιματηρό ξημέρωμα

Απίστευτες εικόνες από χώρα όπου υπάρχει πολεμικό κλίμα μεταδίδουν τα διεθνή ΜΜΕ.
Δείτε αυτό το βίντεο στο οποίο πραγματικά αποτυπώνονται σκηνές απίστευτης βίας , σκηνές που δείχνουν ότι η χώρα βυθίζεται στο χάος!
Δείτε το:


adalis gr

Έχουμε ψυχή ρε γαμώτο

Ο  φοίνικας ξαναγεννάτε απο τις στάχτες του

έτσι και η Ελλάδα θα  ξαναγεννηθεί και θα βάλει σε όλους τα γυαλιά γιατί
οι Ελληνες έχουν ψυχή  άσχετα αν πλέον είμαστε Νεοέλληνες και ολίγον βολεψάκηδες και ολίγον  νεόπλουτοι υπάρχει όμως ο σπόρος του Ελληνα και αυτό λέει πολλά.
Η φύση έχει προικίσει αυτό τον τόπο πλουσοπάροχα, ήλιος και θάλλασα που οι ξένοι πληρώνουν αδρά για να τα απολαύσουν τώρα μας πιέζουν να τα ξεπουλήσουμε γιατί?
Για να έχουν έναν ευλογημένο τόπο στα χέρια τους κάτι που μεχρι σήμερα δεν μπορούσαν να έχουν.
Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες αυτό πρέπει να το καταλάβουν Ελληνικά και ξένα συμφέροντα

All Day News 4U

Χωρίς πετρέλαιο, και ηθικό αφήνουν το Πολεμικό Ναυτικό!

Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος
Δημοσιογράφος – Αμυντικός Αναλυτής





Μοιάζει απίστευτο και όμως είναι αληθινό.

Το Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) κινδυνεύει να μείνει χωρίς καύσιμα, λίγες ημέρες πριν εισέλθουμε στο β΄εξάμηνο του έτους.
Πως όμως και ποιοι άφησαν να συμβεί αυτό, το οποίο έχει επηρεάσει δυσμενώς το ηθικό των στελεχών του ΠΝ;
Για τους ολίγους γνωρίζοντες η ηγεσία του ΠΝ (ΓΕΝ) είχε ζητήσει εγκαίρως από τις αρχές Ιουνίου από το Ελεγκτικό Συνέδριο του κράτους την άδεια προμήθειας καυσίμων ύψους 10 εκατομμυρίων ευρώ περίπου για την κάλυψη επειγόντων αναγκών.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποφάνθηκε πως δεν αναγνωρίζει το επείγον της προμήθειας και επειδή λειτουργεί σύμφωνα με τους κανόνες της διαφάνειας, ζήτησε από το ΓΕΝ να του παραδοθεί το μετοχολόγιο της προμηθεύτριας εταιρείας.
Μια σημαντική λεπτομέρεια: Το ΠΝ θα αγοράσει πετρέλαιο όχι από την BP ή την Shell αλλά από τον πάγιο προμηθευτή του, που δεν είναι άλλος από τα ΕΛΠΕ (Ελληνικά Πετρέλαια)!
Δηλαδή ζητείται να πιστοποιήσει ότι ένας οργανισμός του Δημοσίου (ΠΝ) αγοράζει καύσιμα από έναν άλλο (ΕΛΠΕ) και για λόγους διαφάνειας, έχει κολλήσει και δεν υλοποιείται η ζωτικής σημασίας επείγουσα προμήθεια καυσίμων.
Επειδή οι χρόνοι πιέζουν το ΓΕΝ έχει αναγκασθεί να περιμένει πότε θα ολοκληρωθούν οι γραφειοκρατικές διαδικασίες, οι οποίες σαφώς και δεν ενδιαφέρουν για το αν θα ικανοποιηθούν οι ανάγκες του Στόλου.
Τα τελευταία χρόνια με ευθύνη των δύο προσφάτων κυβερνήσεων το ΠΝ αναγκάσθηκε για λόγους οικονομίας – και σύμφωνα με άριστα πληροφορημένες πηγές – να χρησιμοποιεί καύσιμα από τα στρατηγικά αποθέματα, με την προϋπόθεση ότι θα υπήρχε αναπλήρωση.
Όμως στη χώρα του «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού» κάτι τέτοιο φυσικά και δεν συνέβη.
Έτσι ενώ αύξαναν οι επιχειρησιακές απαιτήσεις λόγω και των αυξημένων υποχρεώσεων της Ελλάδας στο εξωτερικό (Λιβύη, καταπολέμηση πειρατείας, συμμαχικές αποστολές), είχαμε και την τεράστια κινητοποίηση του Στόλου λόγω της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής, ιδιαίτερα τον μήνα Μάιο (Άσκηση «Καταιγίς 2011» ).

Όταν το σύνολο των μονάδων επιφανείας (φρεγάτες, ΤΠΚ, περιπολικά, αερόστρωμνα) και υποβρυχίων ανέμιζε την ελληνική σημαία στο Αιγαίο, την ίδια περίοδο που κατέφθαναν μαζικά πληροφορίες περί επικείμενης δραστηριοποίησης των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων επωφελούμενων των εκλογών, γεγονός που προκάλεσε ακόμη και την άφιξη του διοικητού του ΝΑΤΟ ναυάρχου Τζέιμς Σταυρίδη, η πολιτική ηγεσία αισθανόταν ασφαλής και τα εθνικά συμφέροντα θωρακίζονταν.
Όμως όλη αυτή η υπερπροσπάθεια είχε ως αντίκτυπο την κάθετη αύξηση της κατανάλωσης του ήδη περιορισμένου όγκου καυσίμων.
Ενώ θα περίμενε κανείς το ΠΝ να λάβει άμεσα με άνωθεν παρέμβαση την απαιτούμενη ποσότητα για αναπλήρωση των δεξαμενών, «μπήκε στην ουρά» όπως ο κάθε δημόσιος οργανισμός ή φορέας και έκτοτε αναμένει…
Ανώτατοι αξιωματικοί του ΓΕΝ διευκρίνισαν ότι το θέμα των καυσίμων είναι τόσο σημαντικό, ώστε το ΠΝ κινδυνεύει να στεγνώσει από το μαύρο αίμα, καθώς ήδη έξι (!) πλοία του βρίσκονται στο εξωτερικό στο πλαίσιο των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας.
Χωρίς να κινδυνολογούμε εάν ο αντίπαλός μας επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί την παρούσα κατάσταση, τότε είναι άγνωστο πόσα και ποια πλοία θα μπορέσουν να εξέλθουν των ναυστάθμων.
Πρόσφατα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλος σεναριολογώντας ανέφερε ότι τα τανκς (σ.σ. ελληνιστί άρματα) θα κατέβουν στους δρόμους.
Πολύ φοβάμαι ότι… για να γίνει αυτό μάλλον θα απαιτηθούν και εκεί καύσιμα, τα οποία πιθανώς να μην φθάνουν ούτε για να μπουν σε λειτουργία οι κινητήρες τους…

Περί Αλός

Ο πρωθυπουργός φεύγει από του Μαξίμου (μήπως κάποιος να του εξηγήσει τι σημαίνει η λέξη “τσίπα”;)

γράφει ο Γιώργος Δαμιανός

Ο πρωθυπουργός φεύγει από του Μαξίμου (μήπως κάποιος να του εξηγήσει τι σημαίνει η λέξη “τσίπα”;)

Τσίπα > πιθανόν σλαβικής προέλευσης, που σημαίνει πέτσα.

Μεταφορικά δηλώνει το φιλότιμο, τη σεμνότητα.

Ο ξετσίπωτος είναι ο άνθρωπος που δεν έχει δέρμα (μεταφ. δίχως κανένα ηθικό φραγμό)

Ενώ ο κόσμος χάνεται, βρέθηκε η λύση της κακοδιοίκησης:

“Το Μέγαρο Μαξίμου είναι αντιλειτουργικό”

Ο πρωθυπουργός αποφάσισε να εγκαταλείψει το “ενεργοβόρο” Μέγαρο Μαξίμου.

Έφτιαξε, ήδη, νέα γραφεία με σύγχρονες προδιαγραφές (στο ρετιρέ του υπ. Εσωτερικών)

Μέσα στο καλοκαίρι η μεταφορά

Ομολογώ ότι δεν έχω εμπειρία πολιτικής υψηλού επιπέδου.

Αντιλαμβάνομαι τον κόσμο με τα μάτια ενός επαγγελματία, που επί είκοσι χρόνια προσπαθεί να θρέψει την οικογένεια του παλεύοντας με τα έσοδα και τα έξοδα της μικρής του επιχείρησης.

Τα δύο τελευταία χρόνια λέω και ξαναλέω ότι σε καμιά περίπτωση δεν ήθελα να ήμουν στη θέση του Γ. Παπανδρέου τούτη την εποχή (έτσι πίστευα, ο αφελής).

Με τα δικά μου τα μάτια είναι εφιαλτικό να είσαι πνιγμένος στα χρέη, να παρακαλάς τις τράπεζες, να χάνεις τον ύπνο σου, την οικογενειακή σου (και τη σεξουαλική) γαλήνη, να μην έχεις κανένα ενδιαφέρον για την υπόλοιπη κοινωνική ζωή, παρά μόνο για την τακτοποίηση του χρέους.

Αφού εγώ, καθώς και οι περισσότεροι συνέλληνες, έχουμε ψυχολογική κατάθλιψη λόγω του εθνικού χρέους και μαυρίζει η ψυχή μας για το αν θα μαραζώσει το μέλλον μας, σκέψου (σκεφτόμουνα) ο πρωθυπουργός, που πρέπει να αντιμετωπίσει την χλεύη και την ειρωνεία των υπολοίπων Ευρωπαίων, για το σπάταλο ελληνικό κράτος και για τους αδιάφορους Έλληνες, που συμπεριφέρονται, ακόμα και σήμερα, λες και έχουν το “κέρας της Αμάλθειας”.

Και συγχρόνως να διακυβεύεται η υστεροφημία του, αλλά και το φυσικό μέλλον του (σε περίπτωση δικαστικών παραπομπών).

Και ξαφνικά αντί για μια οποιαδήποτε αισιόδοξη είδηση, διαβάζω στον Τύπο (κάτι που ήξερα από καιρό, αλλά ήθελα να τα πιστεύω ότι, τελικά, δε θα το υλοποιήσει) ότι:

“ο Γιώργος τα μαζεύει από του Μαξίμου, το οποίο θεωρεί αντιλειτουργικό χωρίς σύγχρονο εξοπλισμό.

Εξ αρχής το Μαξίμου δεν ταίριαζε στην κοσμοθεωρία και την πολιτική κουλτούρα του Γεωργίου Παπανδρέου και σαν μην έφτανε αυτή η τρομερή δυστυχία, που τον βρήκε, οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι ήταν εξαιρετικά ενεργοβόρο και αντι-οικολογικό.

Και όσο ο πρωθυπουργός έδινε μάχες στο εξωτερικό (δίχως ίχνος ειρωνείας) οι συνεργάτες του άλλαξαν δύο φορές, σε διάστημα μικρότερο των δύο μηνών, τις ταπετσαρίες των καναπέδων του πρωθυπουρικού γραφείου μέχρι να υιοθετηθεί τελικά ο μινιμαλιστικός αέρας που αποπνέουν το λευκό χρώμα και οι “γήινες” αποχρώσεις” (εφ. ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, 26/6/2011]

Φεύγει, λοιπόν, αλλά που πάει;

Όλα είναι έτοιμα για να φιλοξενήσουν το σύγχρονο πρωθυπουργικό γραφείο στον έκτο όροφο του υπουργείου εσωτερικών (Βασ. Σοφίας).

Στο ρετιρέ του υπουργείου εσωτερικών έγιναν οι απαραίτητες εργασίες, ανακατασκεύη, βάψιμο, σύγχρονος εξοπλισμός/ επίπλωση για να μεταφερθούν όλοι οι συνεργάτες του πρωθυπουργού μέσα στο καλοκαίρι, αντιμετωπίζοντας έτσι με δραστικό και άμεσο τρόπο ένα από τα φλέγοντα θέματα της ελληνική κοινωνίας.

Το θέμα προσφέρεται για εύκολο λαϊκισμό και για να τον αποφύγω θα ήθελα να ρωτήσω άμεσα τον σύντροφο Παπανδρέου όχι ως μόνο ως πολίτης αλλά και ως ψηφοφόρος του (αναφέρω με υπερηφάνεια, παρά την κουτοπονηριά της εποχής, την πολιτική μου ταυτότητα, για να μη θεωρηθεί ότι του κάνω φτηνή και λαϊκιστική αντιπολίτευση)

Τι σημαίνει για ένα δημόσιο λειτουργό το “δε με εμπνέει ο χώρος εργασίας μου;”

Θα μπορούσε, άραγε να το ισχυριστεί και ένας Δικαστικός, ένας Γιατρός, ένας Πανεπιστημιακός;

Και αν το ισχυριστεί, είναι εύκολο να βρει τα κονδύλια για να το πραγματοποιήσει;

Με ποια λογική προβήκατε σε τέτοια έξοδα, από τη στιγμή που ξέρετε ότι μπορείτε να μείνετε σε αυτή τη θέση από κάποιες μέρες μέχρι κάποιους μήνες;

Ο περιορισμός του σπάταλου κράτους ισχύει μόνο για τους υπαλλήλους σας;

Γιατί κάνατε ανακαίνιση στου Μαξίμου, από τη στιγμή που δε σας ενέπνεε ο χώρος;

Θα σκεφτόταν ποτέ κάτι τέτοιο ο Αμερικανός, ο Άγγλος, ο Γάλλος ομόλογο Σας;

Ή μήπως αυτοί οι “φουκαράδες” δεν έχουν χρήματα για πέταμα.

Τι θα γίνει το ανακαινισμένο ρετιρέ του υπουργείου Εσωτερικών, αν ο διάδοχος σας θέλει να επιστρέψει στου Μαξίμου (γιατί δε θα θέλει να έχει στα πόδια του τον εκάστοτε υπουργό των Εσωτερικών και γιατί το επιβάλλει το εθιμοτυπικό);

Δε θα είναι πεταμένα έξοδα και κόπος τα όσα κάνατε;

Νομίζετε ότι θα Σας ειρωνεύονται ή θα Σας θαυμάζουν οι ομόλογοι σας στη Δυτική Ευρώπη;

Θεωρείται ότι αυτό είναι το πρότυπο του ηγέτη με οικολογικές ανησυχίες και υψηλή αισθητική ή συμπεριφορά ενός ανθρώπου που “ζει στον κόσμο του”

κ. Παπανδρέου: τι πάτε να κάνετε;

Είναι δυνατόν να μη Σας μίλησε κανένας από τους τόσους συμβούλους Σας;

Για άλλη μια φορά εμείς οι ψηφοφόροι σας καλούμαστε να απαντήσουμε στις ειρωνείες του τύπου “το παιδί τα έχει χαμένα” κλπ.

Μήπως σας βρίσκετε καμία δικαιολογία πρόχειρη;

(Δεν μπήκα στον κόπο να μιλήσω για το κόστος σε χρηματικές μονάδες, γιατί θεωρώ ότι το πρόβλημα είναι καθαρά επικοινωνιακό και όχι οικονομικό.

Μπροστά στα δισεκατομμύρια που διαχειρίζεται η κυβέρνηση, είναι ασήμαντο ποσό τα έξοδα της μεταφοράς του πρωθυπουργικού γραφείου.

Πάντως, αν θεωρείται ότι πρόκειται ένα ασήμαντο ποσό μια κάποια λύση θα ήταν να αναλάβετε εσείς, προσωπικά, τα έξοδα αυτής της άσκοπης μεταφοράς;)

Γνωρίζοντας την ευαισθησία Σας στην ηλεκτρονική επικοινωνία, αναμένω την απάντηση Σας

Γιώργος Δαμιανός

24γραμματα© 2011.

28 Ιούνη 2011

Μπροστά στο σύμβολο, το αιώνιο σύμβολο...
Πίνδος, Κορυτσά, Καλπάκι, Χειμάρα,
τα μάτια λαμπυρίζουν, οι ψυχές ορθώνονται, πλαταίνουν
έτοιμες να αγγίξουν τον ουρανό.

ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ φωνάζουν οι απόγονοι των Λακεδαιμονίων.

Ή ταν ή επί τας...

Απ'τα κόκκαλα βγαλμένη...

Ξάφνου, ορμούν οι βρυκόλακες του Ίψεν.
Μια σπρωξιά, αρκετή και μετά...
Μετά τα πλεμόνια καίγονται,
ο κόσμος χάνεται κάτω απ'τα πόδια σου...
Συνειδητοποιείς το πεπερασμένο της ύπαρξής σου.
Ξυπνάς και βρίσκεσαι κάτω. Κάτω απ'τα σκαλιά, στα πλακάκια.
Φωτιές ανάβουν, αχός βαρύς.
Μια μουσική, χαμένη απ'τα βάθη των αιώνων,
σου υπενθυμίζει το χρόνο και τον τόπο.
Αγκαλιάζεις το σύντροφο, χορεύεις,
υψώνεις τα χέρια, τα κορμιά αγκαλιάζονται,
οι ψυχές ενώνονται.

Χτυπήστε, χτυπήστε κι'άλλο,
χτυπήστε δυνατά, εμείς εδώ θα μείνουμε,
δεν πάμε πουθενά.
Τα πρόσωπά μας ήταν άσπρα.
Τα προσωπεία ήταν μέσα...

Αλεξάνδρα Τράγκα
28/6/2011
Κοντυλοφόρος

Αντιμετώπιση Χημικών.

Οι Επόμενες ημέρες θα είναι δύσκολες.
Η κοινωνική αγανάκτηση έχει φτάσει στο zenith και το κοινό συναίσθημα όλου του Ελληνικού λαού... θα δίνει ραντεβού του στο Σύνταγμα.
Μαζί τους όμως θα είναι και το κράτος της αστυνόμευσης, με όλα τα comfort.
Δακρυγόνα, ασφυξιογόνα κλπ.
Το άρθρο περιλαμβάνει μια σειρά από οδηγίες επιβίωσης στον Χημικό Πόλεμο των ΜΑΤ κατά των Ελλήνων Πολιτών.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να θυμόμαστε σε περίπτωση έκθεσης σε χημικά είναι ότι δεν πρόκειται για το χειρότερο πράγμα που μπορεί να μας συμβεί.
Ο φόβος που συνδέεται με αυτά είναι μεγάλος, αλλά στην πραγματικότητα, με λίγη προσοχή μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε χωρίς μεγάλο πρόβλημα.
Η επίδρασή τους είναι πάντα προσωρινή .
Υπάρχουν πολλές φήμες σχετικά με την αντιμετώπισή τους, πολλές από τις οποίες μπορεί να αποβούν βλαβερές, να εντείνουν τα συμπτώματα, ή έστω να παράσχουν μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας.

1. ΠΟΥ ΔΡΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ. Το κυριότερο δακρυγόνο αέριο που χρησιμοποιείται στην ελλάδα είναι το CS.
Αυτό περιέχουν και οι χειροβομβίδες και τα ψεκαστήρια. Η κύρια χρήση του είναι στην αντιμετώπιση διαδηλώσεων και εξεγέρσεων στις φυλακές, σαν μέσο εξουδετέρωσης.
Σε πολύ μικρές ποσότητες το CS έχει απλά μια ερεθιστική μυρωδιά.
Σε μεγαλύτερες ποσότητες τα μάτια κλείνουν ανεξέλεγκτα, καίγονται και δακρύζουν ασταμάτητα.
Η μύτη καίγεται και τρέχει και το υγρό δέρμα νιώθει έντονα καψίματα.
Προκαλείται έντονος βήχας και ασφυξία στο λαιμό και το θώρακα.
Συχνά παρατηρείται ζαλάδα ή ναυτία.
Σε πολύ μεγάλες δόσεις προκαλούνται επικίνδυνα εγκαύματα στο δέρμα και εκτεταμένη καταστροφή των ιστών, ενώ η άμεση επαφή με τα μάτια μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή του κερατοειδούς. Προκαλούνται προβλήματα στο γαστρεντερικό σύστημα και φλεγμονές στο δέρμα και το αναπνευστικό σύστημα.
Τα άτομα που πάσχουν από άσθμα ή υπέρταση μπορεί να αντιμετωπίσουν πολύ σοβαρότερα προβλήματα και να χρειαστεί η άμεση εισαγωγή τους σε νοσοκομείο.
Όλα τα αποτελέσματα παρουσιάζονται 20 με 60 δευτερόλεπτα μετά τη ρίψη του δακρυγόνου και διαρκούν από 10 έως 30 λεπτά από τη στιγμή που μετακινούμαστε σε καθαρή ατμόσφαιρα. Το ψεκαστήρι αδειάζει με συνεχή χρήση 16 δευτερολέπτων, φτάνει αμέσως σε απόσταση 20 - 30 μέτρων και το δακρυγόνο διαχέεται σε απόσταση 200 - 300 μέτρων. Δεν επηρεάζεται από τη βροχή (έτσι λένε) ή τη Θερμοκρασία της ατμόσφαιρας (εμείς ξέρουμε ότι το δροσερό νερό σε 15 λεπτά έχει εξουδετερώσει τη μισή δράση του δακρυγόνου).
Η ευαισθησία στα δακρυγόνα διαφέρει από άτομο σε άτομο. Εξαρτάται από τη συναισθηματική κατάσταση, τη νευρικότητα, τη φυσική δραστηριότητα, τη θερμοκρασία και την υγρασία του σώματος. Όσο πιο θερμό και υγρό είναι το σώμα, τόσο μεγαλύτερη η δράση των δακρυγόνων. Γενικά, η αδρεναλίνη είναι το καλύτερο αντίδοτο.

2. ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ.
Α)Σώμα
Προληπτiκά:
Πριν ξεκινήσουμε από το σπίτι, επιβάλλεται να έχει προηγηθεί ένα καλό μπάνιο, ώστε να απομακρυνθούν από το σώμα ακόμα και τα ίχνη λιπαρότητας, και να μειωθεί η δυνατότητα του σώματος να ιδρώνει.
Επιβάλλονται τα μακριά ρούχα για να αποφευχθούν τα εγκαύματα ή απλά ο πόνος που προκαλεί το κάψιμο στο δέρμα.
Καλό είναι να αποφεύγονται τα συνθετικά ρούχα (για παράδειγμα τα μπουφάν flying) γιατί απορροφούν μεγάλη ποσότητα χημικών καi ενισχύουν τον ιδρώτα, που βοηθά τα δακρυγόνα στη δράση τους και γίνεται πιο έντονο το κάψιμο.
Να προτιμούνται τα βαμβακερά υφάσματα (κολεγιακά, φούτερ, τζην, βαμβακερές φόρμες, τα δερμάτινα μπουφάν δεν είναι πρόβλημα αλλά μόνο σε πολύ κρύο καιρό).
Σε περίπτωση έκθεσης σε δακρυγόνα, τα ρούχα πρέπει να αλλάζουν με την πρώτη ευκαιρία και να μπαίνουν αμέσως σε νερό με πολύ σαπούνι ή σε διάλυμα σόδας (ακολουθούν οδηγίες για την παρασκευή του διαλύματος σόδας) για τουλάχιστον 15 λεπτά.
Επειτα μπορούν να πλυθούν κανονικά.
Β) Λαιμός και πρόσωπο, μάτια.
Οι πιο ευαίσθητες περιοχές είναι αυτές του λαιμού και του προσώπου, οι οποίες είναι συνήθως και οι πιo εκτεθειμένες στα δακρυγόνα. Το χημικό αέριο εκμεταλλεύεται την υγρασία του σώματος στα σημεία αυτά (λιπαρότητα δέρματος και ιδρώτας) για να δράσει.
Σε περίπτωση έκθεσης σε δακρυγόνα: Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ώσπου να δράσουν για τα καλά τα δακρυγόνα έχουμε περιθώριο 20 ολόκληρα δευτερόλεπτα για να αντιδράσουμε.
Αυτό βέβαια ισχύει στην περίπτωση που δεν μας ρίχνουν οι 'Ελληνες καλοί αστυνομικοί των ΜΑΤ με το ψεκαστήρι απευθείας στη μούρη.
Αυτό σημαίνει ότι προλαβαίνουμε να φορέσουμε τα γυαλιά αν είναι απαραίτητο να τα έχουμε μαζί μας και να βάλουμε τις μάσκες (βλέπετε παρακάτω) ή τα μαντήλια στο πρόσωπο.
Είναι αυτονόητο ότι για να μείνουμε στη θέση μας και να τα κάνουμε όλα αυτά χρειάζεται ψυχραιμία και αποφασιστικότητα.
1ον. Το ΛΕΜΟΝΙ κάνει καλό στη ΜΥΤΗ, γιατί διευκολύνει την αναπνοή (την εισπνοή), αλλά ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να το βάζουμε στα ΜΑΤΙΑ και στο ΠΡΟΣΩΠΟ επειδή τα περισσότερα χημικά ΕΙΝΑΙ ΟΞΙΝΑ, οπότε βάζοντας λεμόνι (ή ξύδι ή μηλόξυδο ή ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΟΞΥ - όσο ασθενές κι αν είναι) σε γυμνό δέρμα, χειροτερεύουμε την κατάσταση!
2ον. Το maalox είναι υδατικό διάλυμα ΒΑΣΗΣ, οπότε ενδείκνυται για να το ρίξουμε στο πρόσωπό μας κατά τη ρίψη χημικών, αφού αυτά είναι συνήθως ΟΞΙΝΑ.
Έτσι, γίνεται εξουδετέρωση των ΟΞΕΩΝ των χημικών από τη ΒΑΣΗ που περιέχεται στο maalox (απ'ότι θυμάμαι, περιέχει Al(OH)3, υδροξείδιο του αργιλίου δηλαδή, βάση, η οποία ειναι φυσικά διαλυμένη σε νερό).
Αφού λοιπόν η βάση είναι διαλυμένη στο νερό, μπορούμε άφοβα να τη ρίξουμε στο πρόσωπό μας χωρίς να χρειαστεί να τη διαλύσουμε σε περισσότερο νερό (στα φαρμακεία, όταν σου δώσουν το maalox, σου λένε ότι μπορείς να το πιείς άφοβα, αφού άλλωστε αυτός είναι και ο κύριος λόγος που πωλείται - να εξουδετερώνει τα οξέα του στομάχου στους "στομαχικούς").
Αφού λοιπόν μπορείς να το πιείς άφοβα (είναι αρκετά αραιωμένο από μόνο του, έτσι όπως πωλείται), πόσο μάλλον να το ρίξεις στο πρόσωπό σου... Δεν τίθεται θέμα αραίωσης λοιπόν.
3ον. Το νεράκι είναι καλό και για να το πίνουμε (άφοβα) και για γαργάρες και για να το ρίξουμε στο πρόσωπό μας - αφού έτσι αραιώνεται κάπως η συγκέντρωση των ΟΞΕΩΝ των χημικών που έχουν ψεκαστεί στο πρόσωπό μας.
Το maalox φυσικά είναι καλύτερο, αφού όπως ανέφερα πριν, εξουδετερώνει τα ΟΞΕΑ των ψεκαζόμενων χημικών.
4ον. Αντί για το maalox, μπορεί επίσης ως βάση να χρησιμοποιηθει κάποιο σαπούνι (είτε σε στερεή είτε σε υγρή μορφή), αλλά φυσικά ΜΟΝΟ για να το βάλουμε (ρίξουμε αν είναι υγρό) στο πρόσωπό μας.
5ον. Οι μάσκες φυσικά είναι ό,τι το καλύτερο.
6ον. Για όσους όμως δε διαθέτουν μάσκα (και θα είναι φυσικά αρκετοί), ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ είναι ένα φουλάρι ή ένα κασκόλ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ, και αν γίνεται, και ένα άλλο φουλάρι ή ένας σκούφος να καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του κεφαλιού.
Προληπτικά:
Πριν από οποιοδήποτε άλλο μέσο προστασίας, ο λαιμός και το πρόσωπο πρέπει να πλένονται πολύ καλά (αφήνοντας πυκνό διάλυμα σαπουνιού πάνω στο δέρμα για ένα δίλεπτο) με ένα πολύ αλκαλικά στερεό σαπούνι.
Το πλύσιμο πρέπει να γίνει πριν ξεκινήσουμε για την πορεία.
Το πλύσιμο αυτά βοηθάει στην απομάκρυνση οποιουδήποτε ίχνους λιπαρότητας από το δέρμα του λαιμού και του προσώπου.
Αυτά είναι απαραίτητο να γίνει γιατί τα λιπαρά συστατικά βοηθούν το δακρυγόνο να απορροφηθεί και να δράσει για τα καλά στο δέρμα.
Για το λόγο αυτό δεν πρέπει να μπαίνει και οποιαδήποτε λιπαρή κρέμα στο δέρμα ή τα χείλη, όπως για παράδειγμα βαζελίνη, liposan ή μακιγιάζ.
Η βαζελίνη μπορεί να χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν σαν άμυνα απέναντι στα δακρυγόνα, αλλά τότε ο τύπος των δακρυγόνων ήταν εντελώς διαφορετικός.
Σήμερα η βαζελίνη και τα λεμόνια είναι καταστρεπτικά για το δέρμα.
Για να διατηρηθεί το δέρμα ξηρό, αναγκαίο είναι να χρησιμοποιηθεί στο πρόσωπο μια παιδική πούδρα μετά το πλύσιμο και το στέγνωμα του δέρματος. Επειδή oi παιδικές πούδρες είναι πολύ άσπρες και μπορεί να μοιάζουμε με ζόμπι, εναλλακτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια πούδρα για μακιγιάζ (αυτές που κυκλοφορούν σε κουτί με καθρεφτάκι).
Μια ποσότητα πούδρας ή το κουτάκι με το καθρευτάκι πρέπει να τα έχουμε μαζί μας για να τα χρησιμοποιούμε όποτε, στη διάρκεια της πορείας νιώθουμε το δέρμα μας στο πρόσωπο υγρά ή λιπαρό.
Πρέπει δηλαδή να έχουμε μαζί μας είτε ένα σακουλάκι το οποίο Θα περιέχει πούδρα και ένα βαμβάκι εμποτισμένο στην πούδρα, είτε το κουτάκι των καλλυντικών.
ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΙΟ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ.
Στο πρόσωπο πρέπει να απλώνεται ομοιόμορφα μεγάλη ποσότητα πούδρας και να μένει για ένα δίλεπτο πριν σκουπιστεί ή να μην σκουπίζεται καθόλου.
Πρέπει να απλώνεται και στα φρύδια ή τα γένια, αν και μάλλον οι περιοχές με τρίχες θα έχουν πρ6βλημα στο άπλωμα.
Η ξηρότητα που δημιουργεί η πούδρα είναι σωτήρια για το πρόσωπο σε περίπτωση που φάμε δακρυγόνο από μικρή απόσταση.
Γενικά τα βαμβακερά υφάσματα βοηθούν στο να αποφεύγεται η άμεση επαφή του δέρματος με τα χημικά και να μειώνεται η αίσθηση του καψίματός.
Για το λόγο αυτό καλά είναι ο λαιμός να είναι τυλιγμένος με ένα μεγάλο βαμβακερό μαντήλι ή ύφασμα με πυκνή ύφανση, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί πάνω στο πρόσωπο σε περίπτωση ρίψης δακρυγόνων.
Αν συμβεί αυτό, το μαντήλι πρέπει να αλλαχθεί μια - δυο φορές (ανάλογα με την ώρα που θα τρώμε χημικά και ανάλογα με την ποσότητά τους) με ένα φρέσκο, γιατί αν απορροφήσει μεγάλη ποσότητα δακρυγόνων, το αποτέλεσμά του θα είναι πολύ άσχημο για το δέρμα και για την αναπνοή.
Άρα πρέπει να έχουμε μαζί μας τρία μαντήλια, ένα στο λαιμό και δύο εφεδρικά. Τα μαντήλια αν βραχούν για κάποιο λόγο, πρέπει να αλλαχτούν αμέσως.
Διαφορετικά απορροφούν χημικά και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να λιποθυμήσουμε απότομα.
Για τα μάτια τώρα πρέπει να έχουμε υπόψη μας τα εξής:
Όσοι φορούν φακούς επαφής, καλά είναι στις πορείες να τους αντικαθιστούν με γυαλιά, τα οποία πρέπει να τα στηρίζουν με μια αθλητική κορδέλα (αυτό ισχύει γενικά για άσους φορούν γυαλιά, ανεξάρτητα από τα δακρυγόνα).
Εάν φοράμε φακούς επαφής, μπορεί οι χημικές ουσίες να συσσωρευτούν στην περιφέρεια της επαφής του φακού με το μάτι, επειδή εκεί μαζεύονται περισσότερα υγρά και να προκληθεί σοβαρότατο έγκαυμα στο μάτι, που μπορεί να είναι και ανεπανόρθωτο.
Αν αποφασίσουμε οτι θέλουμε οπωσδήποτε να προφυλάξουμε τα μάτια μας, η μόνη λύση προς το παρόν είναι τα γυαλιά κολύμβησης.
Αυτά πρέπει να είναι καλής ποιότητας, με μαλακό πλαστικό στα σημεία επαφής με το πρόσωπο ώστε να εφαρμόζουν αεροστεγώς.
Γυαλιά πρέπει να χρησιμοποιούν έτσι και αλλιώς όσοι έχουν οποιουδήποτε είδους αλλεργία στα μάτια.
ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ:
Μεταξύ των γυαλιών και των ματιών μπορεί να δημιουργηθεί κατάσταση υποπίεσης, ειδικά αν τα φοράμε πολλή ώρα ή αν για κάποιο λόγο δεχτούμε χτύπημα στα μάτια.
Αυτό σημαίνει ότι αν προσπαθήσουμε να τα βγάλουμε ή αν νιώσουμε τα μάτια να πιέζονται και επιχειρήσουμε να τα διορθώσουμε για να μην μας ενοχλούν, η κίνηση αυτή δεν πρέπει να γίνει απότομα γιατί ΜΠΟΡΕ1 ΝΑ ΜΑΣ ΒΓΕΙ ΤΟ ΜΑΤΙ!!! (ιατρικά λέγεται αποκόλληση).
Τι κάνουμε λοιπόν:
Πιάνουμε με δυο δάχτυλα μια ελαστική άκρη από τα γυαλιά κάτω από το μάτι και πάνω από το μάγουλο.
Την ανασηκώνουμε ελαφρά, έτσι ώστε να καταλάβουμε ότι μπήκε λίγος αέρας.
Μόνο μετά από αυτήν την κίνηση είμαστε έτοιμοι να αφαιρέσουμε ή να διορθώσουμε τα γυαλιά. Καλό είναι να γίνουν μερικές πρόβες πριν τα γυαλιά αυτά χρησιμοποιηθούν στην πράξη.
Επειδή πάντα τα γυαλιά μετά από κάποια ώρα χρήσης θαμπώνουν, καλό είναι να προμηθευτούμε ένα ειδικό αντιθαμβωτικό σπρέυ σιλικόνης (από το μαγαζί με αθλητικά είδη που θα πάρουμε τα γυαλιά) και να ψεκάσουμε τα γυαλιά μας σύμφώνα με τις οδηγίες.
Συνταγή Σόδας για εξάλειψη συμπτωμάτων.
Στην περίπτωση τώρα που τα δακρυγόνα δρουν και νιώθουμε σε μεγάλο βαθμό τις επιδράσεις τους στο πρόσωπο και το λαιμό, ο σίγουρος τρόπος για να ανακουφιστούμε αμέσως είναι να ρίξουμε στο δέρμα που καίγεται διάλυμα σόδας από ένα ψεκαστήρι για λουλούδια που θα έχουμε μαζί μας.
Το διάλυμα αυτό πρέπει να το έχουμε φτιάξει στο σπίτι από την προηγούμενη μέρα.
Η διαδικασία είναι η εξής: -Ρίχνουμε μια μεγάλη κούπα νερό εντελώς γεμάτη (1/4 του λίτρου) σε μια μεγάλη κατσαρόλα.
-Τη βάζουμε στη φωτιά και όταν αρχίσει να ζεσταίνεται προσθέτουμε σιγά σιγά σόδα μαγειρική (υπάρχει στα σουπερμάρκετ).
Προσέχουμε γιατί συχνά η σόδα θα φουσκώνει και μπορεί να χυθεί από την κατσαρόλα.
Σ' αυτή την περίπτωση απλά θα βγάζουμε κάθε τόσο την κατσαρόλα από τη φωτιά.
Ανακατεύουμε συνέχεια και δεν αφήνουμε το νερό να βράσει, αλλά σβήνουμε τη φωτιά και συνεχίζουμε να ρίχνουμε τη σόδα μέχρι να μπορεί να διαλυθεί.
Όταν δεν μπορεί να διαλυθεί σταματάμε.
-Αφήνουμε το διάλυμα να κρυώσει, το βάζουμε (όσο χωράει) σε ένα μικρό ψεκαστήρι για λουλούδια προσέχοντας να μην μπει καθόλου στερεή σόδα που μπορεί να υπάρχει στον πάτο της κατσαρόλας, και το αφήνουμε στο ψυγείο.
Καλό είναι πριν ξεκινήσουμε για την πορεία να το βάλουμε στην κατάψυξη για μισή ώρα, έτσι ώστε αν χρειαστεί να το χρησιμοποιήσουμε να είναι κρύο.
'Η μπορούμε πριν φύγουμε από το σπίτι να ρίξουμε στο ψεκαστήρι μερικά παγάκια.
Αυτό είναι απαραίτητο, γιατί η αντίδραση της σόδας με το δακρυγόνο παράγει επιπλέον θερμότητα. Επίσης το δροσερό διάλυμα ανακουφίζει τρομερά και σε πολύ μικρό χρόνο εξουδετερώνει το δακρυγόνο.
Ψεκάζοντας τη σόδα στο πρόσωπο Θα συνέλθουμε αμέσως.
Προσοχή!
Αν δεν φοράμε τα γυαλιά κολύμβησης, τα μάτια πρέπει να είναι κλειστά όταν ψεκάσουμε τη σόδα στο πρόσωπο και δεν πρέπει να ανοίξουν πριν τα σκουπίσουμε εξωτερικά με ένα στεγνό μαντήλι που δεν έχει δεχτεί δακρυγόνο.
ΔΕΝ ΤΡΙΒΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟ ΛΑΙΜΟ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ. ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΟΛΑΒΟΥΝ ΥΦΑΣΜΑΤΑ. Όταν βρεθούμε στο σπίτι ή σε άλλο ασφαλές σημείο. πρώτα αλλάζουμε τα εξωτερικά ρούχα. Στη συνέχεια πλένουμε πρώτα τα χέρια με κρύο νερό και ένα στερεό αλκαλικό σαπούνι δύο φορές. 'Επειτα πλένουμε το πρόσωπο και το λαιμό δύο φορές με το ίδιο σαπούνι. 'Ετσι θα είμαστε σε λίγη ώρα απολύτως καλά.
Γ) Αναπνοή
Εχουμε φροντίσει να εφοδιαστούμε απο μαγαζιά που πουλάνε βιομηχανικά είδη (τέτοια είναι γεμάτη η Αθηνάς και ο Πειραιάς) απλή άσπρη μάσκα που περιέχει
εσωτερικά ψήγματα ενεργού άνθρακα.
Οι μάσκες αυτές είναι δύο ειδών:
- Οι απλές που είναι ίδιες εμφανισιακά με τις μάσκες των μπογιατζήδων, αλλά λίγο πιο σκούρες
- και οι άσπρες που έχουν μια μικρή βαλβίδα μπροστά για να διευκολύνεται η αναπνοή.
Οι πρώτες κοστίζουν γύρω στις 5€, και είναι μιας χρήσης αν φάμε δακρυγόνα (αλλιώς τις διατηρούμε σε κλειστή σακούλα).
Οι δεύτερες είναι προτιμότερες γιατί δεν μας δημιουργούν προβλήματα κόπωσης, καθώς διευκολύνεται η αναπνοή, είναι λίγο δυσκολότερο να βρεθούν και κοστίζουν γύρω στις 15€.
Αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν περισσότερες φορές.
Διατηρούνται επίσης σε σακουλάκι, είτε τις χρησιμοποιήσουμε είτε όχι.
Πρέπει να έχουμε τη μάσκα μαζί μας και να την έχουμε δοκιμάσει αρκετές φορές στο πρόσωπο για να μπορούμε να τη φορέσουμε αμέσως αν χρειαστεί και να εξασφαλίσουμε τη μέγιστη δυνατή εφαρμογή στο πρόσωπο.
Εχουμε τη μάσκα στο λαιμό και τη φοράμε μόλις δούμε τους «ήρωες αστυνομικούλιδες» να φοράνε τις δικές τους.
Αν μας ψεκάσουνε πριν βάλουν τις μάσκες τους και δεν προλάβουμε να βάλουμε τις μάσκες, το κάνουμε το συντομότερο δυνατό.
Πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στις μάσκες μας.
Μάσκες με φίλτρα ενεργού άνθρακα χρησιμοποιούν και οι «ήρωες αστυνομικούλιδες».
Οι δικές τους είναι full face, με μαλακό ελαστικό για να εφαρμόζουν καλά στο πρόσωπο, αλλά έχουν τα εξής μειονεκτήματα, που πρέπει να τα έχουμε υπόψη μας για να ξέρουμε ότι μπορούμε να βρεθούμε αρκετές φορές σε πλεονεκτικότερη Θέση:
1 ) Τα φίλτρα τους έχουν πάχος τουλάχιστον τρία εκατοστά.
Αυτό σημαίνει ότι δυσκολεύονται ιδιαίτερα στην αναπνοή και την κίνησή τους, όσο καλό σύστημα αναπνοής κι αν έχει η μάσκα.
2) Εξαιτίας του μεγέθους και του σχήματος της μάσκας δεν έχουν καλή οπτική επαφή με την περιοχή και δυσκολεύονται ιδιαίτερα όταν υπάρχει καπνός (π.χ. καπνογόνα ή ο καπνός από τα ίδια τους τα δακρυγόνα).
3) Οι οδηγίες των μασκών τους αναφέρουν ότι δεν πρέπει να βρίσκονται σε περιοχή όπου η συγκέντρωση των δακρυγόνων είναι πολύ ψηλή.
4) Για λόγους οικονομίας δεν αλλάζουν συχνά τα φίλτρα τους και μπορεί να έχουν χειρότερα προβλήματα από τα δικά μας όταν βρίσκονται μέσα σε περιοχή πνιγμένη στα δακρυγόνα, καθώς δεν μπορούν να βγάλουν τη μάσκα ή να πάνε σε καθαρό αέρα.
Σαν τελικό συμπέρασμα, όταν μας έχουν λούσει με δακρυγόνα (βομβίδες), προσπαθούν να είναι μακριά μας.
Αυτό δεν ισχύει γiα το ψεκαστήρι, που τους δίνει το πλεονέκτημα να μας ρίχνουν από μικρή απόσταση.
Ακόμα και τότε το πιο πιθανό είναι να μην φορούν τις μάσκες τους και άρα να μην μπορούν να επιτεθούν αμέσως για ξύλο και συλλήψεις, αφού η πλευρά μας είναι γεμάτη χημικά.
Προσπαθούμε τότε να απομακρυνθούμε λίγο, για να τους αναγκάσουμε να μπουν στην ψεκασμένη περιοχή αν θέλουν να μας πλησιάσουν.
Ο χρόνος που Θα μεσολαβήσει για να φορέσουν τις μάσκες τους μας αφήνει το περιθώριο να προετοιμαστούμε.
H κατάλληλη προετοιμασία από την πλευρά μας, σε συνδυασμό με την απαιτούμενη ψυχραιμία, αφαιρεί από τους «ήρωες αστυνομικούλιδες» το σημαντικότερο πλεονέκτημά τους, που είναι η αίσθηση της υπεροχής του επιτιθέμενου.
Όσο παράξενο κι αν ακούγεται, μας βοηθά να βρισκόμαστε κοντά τους ή να τους κάνουμε επιθέσεις. Ο βαρύς εξοπλισμός τους τούς κάνει δυσκίνητους, ιδρώνουν εύκολα και το δικό τους δέρμα σε πρόσωπο και λαιμό καίγεται το ίδιο, δεν βλέπουν καλά.
ΟΠΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ

Σείριος το υπέρλαμπρο άστρο

των
ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΟΥΜΠΟΥΝΗ
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΣΥΜΕΩΝΑΚΗ
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΟΥΜΠΟΥΝΗ

Το μυστηριώδες άστρο ο ΣΕΙΡΙΟΣ και οι Μακεδόνες : επιστρέφει να φωτίσει ξανά την Ελλάδα ;

Ο Σείριος.

το μυστηριώδες άστρο που κυβέρνησε το πνεύμα των αρχαίων Μακεδόνων, ξαναστρέφει το πρόσωπο του στην Ελλάδα, τώρα που μπαίνουμε στον Υδροχόο. Αιγύπτιοι, Βαβυλώνιοι, Ασσυριοι, Σουμέριοι, Ετρούσκοι και Ρωμαίοι έχουν στο πάνθεον τους μία θέση για το...αστέρι εκείνο που, περισσότερο από τ' άλλα, λάμπει στο βράδυνα ουρανό.

Μυστηριακές λατρείες και συμβολισμοί που κρύβουν χαμένα μυστικά μέσα στη νύχτα του χρόνου. Μπορούμε άραγε να ανασυνθέσουμε τις ψηφίδες μιας μεγάλης γνώσης που χάθηκε ή που ίσως παραμένει ακόμη ανάμεσα μας σε μέρη που δεν φανταζόμαστε;

Ένας κώδικας περιμένει να αποκρυπτογραφηθεί...

Το Ουράνιο Σώμα του Σείριου

Αστρονομικά ορίζουμε το Σείριο ως το λαμπρότερο απλανή αστέρα του Μεγάλου Κυνός.

Ανήκει στον τύπο των λευκών αστεριών και α­πέχει μόλις...8,4 έτη φωτός από τη Γη.

Είναι διπλός αστέρας και μα­ζί με το συνοδό του, το Σείριο Β', περιστρέφονται γύρω από ένα κοι­νό κέντρο βάρους.

Η μέση αμοιβαία απόσταση τους είναι της τάξε­ως των 3 δισεκατομμυρίων χλμ. και η περίοδος της περιφοράς τους διαρκεί 50 χρόνια. Ο Σείριος έχει μάζα 2,3 φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο, αλλά μικρότερη πυκνότητα. 0α έλεγε κανείς πως μοιάζει με νεφέλωμα. Η περιοδική μεταβολή της φωτεινότητας του κάθε 25 χρόνια συνοδεύ­εται από ισχυρότατα παλιρροιακά κύματα, λόγω της γειτονίας του με το συνοδό του.

Σύμφωνα με τη γνώμη πολλών αστρονόμων, ο Σείριος βρίσκεται στο «κέντρο» σχεδόν του γαλαξία μας. Ετυμολογικά, η λέξη «Σείριος, -α, -ον» σήμαινε ο καίων, ο κατά· καίων, ο καυστικός, ο θερμός και ήταν επίθετο των ουρανίων σωμάτων, τα οποία εκπέμπουν μεγάλη θερμότητα. «Σείριος» ο­νομαζόταν πολλές φορές και ο Ήλιος, γεγονός που δημιούρ­γησε στην πορεία μεγάλη σύγχυση γύρω από το διαχω­ρισμό των δύο άστρων.

(Γι' αυτό και μέχρι σήμερα άλλοι μιλούν για το «Μακεδονικό Άστρο» και άλλοι ·για το «Μακεδονικό Ήλιο», αναφερόμενοι στο γνω­στό μακεδονικό σύμβολο).

Ομόρριζες λέξεις είναι ο «σειριόκαυτος», που σήμαινε ο καμένος από τον η­λιακό καύσωνα ή από το Σείριο και η «σειρήνα», μυθικό εκείνο πλάσμα που αναπαριστάνονταν άλλοτε ως γυναίκα-ψάρι και άλλοτε ως γυναίκα-πουλί και σήμαινε αρχικά «η φανερώνουσα τη δύναμίν της δια του καύσωνας του ηλίου κατά την μεσημβρίαν».

Σύμφωνα με το μύθο, «Σειρήνα» ήταν και η αδερφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου (σειρήνα και όπως την απεικονίζουν οι Ντόγκον γοργόνα είναι το ίδιο για τους μεταγενεστέρους).Τριγυρνούσε στις θάλασσες και κατέ­στρεφε τα πλοία όσων τολμούσαν να της πουν πως ο βασιλιάς πέ­θανε (Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;)

Μοιάζει πραγματικά αστείο, αλλά και άξιο απορίας το πως μπορεί ένας μύθος - είτε ως παραβολή εί­τε ως δημιούργημα του συλλογικού ασυνείδητου - να μεταμορφώσει έντεχνα και να προστατεύσει μία βαρυσήμαντη αλήθεια...

Στην Αίγυπτο και στην Ελλάδα

Στην αρχαία Αίγυπτο, σύμφωνα με τις απόψεις των μελετητών, ο Σεί­ριος ταυτιζόταν με τη θεά Ίσιδα, που αναπαριστάνονταν ως αγελάδα ξαπλωμένη πάνω σ' ένα πλοίο, και στ' αγάλματα την απεικόνιζαν συχνά με κέρατα αγελάδας και με την κόμμωση της σαν ουρά ψαριού.

Πολλές φορές έφερε ως στέμμα ένα οκτάκτινο αστέρι. Αδερφός και σύζυγος της Ίσιδος ήταν ο Όσιρις, που η λατρεία του έμοιαζε πολύ με εκείνη του Διονύσου. Με αυτόν η Ίσιδα γέννησε τον Ώρο. Σύμφωνα με άλλες πηγές όμως αυτός που γονιμοποίησε την Ίσιδα ήταν ο Άμμων-Μιν ή Αμμων-Ρα, ο ίδιος θεός που αργότερα ονομάστηκε Άμμων-Δίας και που, σύμφωνα με την Ολυμπιάδα, ήταν ο Πατέρας του Αλέξανδρου. (Canis στα λατινικά).

Μορφή τσακαλιού ή λύκου είχε και ο Σουμεριακός θεός Άνου, που φαίνεται πως ήταν επίσης σχετικός με το αστέρι αυτό.

Για την ελληνική μυθολογία, ο Σείριος είναι το άστρο εκείνο, στον Αστερισμό του Μεγάλου Κυνός, στο οποίο είχε μεταμορφωθεί το σκυλί του Ωρίωνα.Αυτό βέβαια δεν είναι τυχαίο, καθώς οι αστερισμοί του Κυνός, του Ωρίωνα και της Αργούς βρίσκονται ο ένας δίπλα στον άλλον.

Ο Ωρίων ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Ευρυάλης, κόρης του Μί­νωα και φημισμένος κυνηγός. Φορούσε συνήθως μία λεοντή και κρα­τούσε στα χέρια του ρόπαλο (σύμβολα αυτά και του Ηρακλή). Υπάρ­χουν πολλές ιστορίες γύρω από το πρόσωπο του και τον πιστό του σκύλο Σείριο.

Ο Ωρίωνας συνδέεται με το βασιλιά Οινοπίων (ή Οινέα στη Βοιωτία), που είχε σύζυγο του (ή κόρη του) τη Μερόπη, την οποία βίασε ο Ο­ρίων υπό την επήρεια της μέθης. Ο Ωινοπίων, εξοργισμένος, τον τύ­φλωσε, με τη σύμπραξη του πατέρα του Διονύσου. Όμως ο Ωρίωνας, με τη βοήθεια ενός χρησμού κατάφε­ρε να ξαναβρεί το φως του. Συγκεκριμένα, ο χρησμός έλεγε ότι θα για­τρευτεί, αν βαδίσει προς την Ανατολή και εκθέσει τις άδειες κοιλότητες των ματιών του στις πρωινές ηλιαχτίδες.

Έτσι βοηθούμενος από τους θορύβους που έκαναν οι σιδηρουργοί του Ηφαί­στου, έφτασε στη Λήμνο, όπου ο Κηδαλίων (ο δάσκαλος του Ηφαίστου), τον κουβάλησε στους ώμους του και τον έφερε μπροστά στον Ήλιο.

-Ορισμένοι πιστεύουν ότι αυτός ο μύθος έχει κάποια σχέση με τη σύ­νοδο Ήλιου-Σείριου, που γίνεται μια φορά το χρόνο, αλλά και με τα μυστήρια των Καβείρων.

Γνωρίζουμε πως ο γάμος του Φιλίππου και της Ολυμπιάδας ήταν αποτέλεσμα της συνάντησης τους στη Σαμοθράκη, όπου εκτελούνταν τα «Καβείρια μυστήρια» ή, αλλιώς, τα «μυ­στήρια των μεγάλων θεών». Ο Φίλιππος είχε μυηθεί από νωρίς στα μυστήρια αυτά (μάλλον στη Θήβα), ενώ η μητέρα του Αλέξανδρου ή­ταν ιέρεια.

Οι Κάβειροι άλλωστε θεωρούνται θεότητες του πυρός - η λέ­ξη «Κάβειρος» έχει ετυμολογική σχέση με το ρήμα «καίω» ;

- όμως τα σύμβολα τους, όπως π.χ. το αγκίστρι, έ­χουν να κάνουν με το νερό και τα συναντούμε αρ­γότερα σε όλες σχεδόν τις θρησκείες.

Κατά μία άποψη (Ηρόδοτος, Στράβων, Πίνδαρος) είναι α­πόγονοι του Ηφαίστου από το γάμο του με την Καβειρώ, γι' αυτό και τους βρίσκουμε πάντοτε κοντά σε ηφαιστειογενείς περιοχές, ενώ συχνά αντιπροσωπεύουν χθόνιες ή υποχθόνιες θεότητες.

Η καρδιά της καβειρικής λατρείας βρισκόταν στην αρ­χαία Μακεδονία, στο βουνό Άθως.

Όπως κι αν ονομάζονται οι Κάβειροι στις διάφορες περιοχές, θεωρούνταν πρόγονοι του αν­θρώπινου γένους. Μάλιστα, αναφέρεται ότι ένα από τα πρόσωπα των μυστηρίων της Σαμοθράκης λεγόταν «Αδάμας» και θεωρείται ο άνθρωπος-αρχέτυπο, ο πρώτος αρσενικός στην τάξη της γέννεσης. Σύμφωνα με την παράδοση, τον Ωρίωνα σκότωσε η Άρτε­μη από ζήλεια για την κυνηγετική του τέχνη και ο Δίας τον έκανε αστερισμό δίπλα στις Πλειάδες, ενώ κα­τά μια άλλη εκδοχή πέθανε από το θανατηφόρο τσίμπημα ενός σκορπιού, άποψη στηριγμένη προ­φανώς στ' αστρολογικά δεδομένα, καθώς είχε παρατηρηθεί πως ο αστερισμός του Ωρίωνα και του Μεγάλου Κυνός εξαφανίζονται από τον ορί­ζοντα όταν ανατέλλει ο Σκορπιός.

Ο Ώριων όμως και ο Σείριος κυνηγούσαν άγρια ζώα και στο βασίλειο του Άδη (όπως περιγράφεται και στην Οδύσσεια), αν και αυτή πρέπει να είναι μία παράδοση ξενόφερτη, ίσως αιγυπτιακής επιρροή που σχετιζόταν με τα μυστήρια και τη λατρεία των νεκρών.

Οι Ντογκον, η Κιβωτός και οι Πενήντα «Νομμός»

Στην Αφρική και συγκεκριμένα στο Μαλί, υπάρχει ένας λαός, που έχει κυριολεκτικά καταπλήξει τους σύγχρονους αστρονόμους με τη γνώση του πάνω στο θέμα του Σείριου. Μοιάζουν να ξέρουν τα πάντα γύρω από τη φύση και τις ιδιότητες του άστρου, ο και των συνοδών του, που πιστεύουν ότι είναι δύο και όχι μόνο ένας, κάτι που η αστρονομία μόλις τώρα ερευνά και ανακαλύπτει.

Πρόκειται για τους Ντόγκον, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι σχετίζονται με το άστρο αυτό που κυριολεκτικά λατρεύουν. Ο μεγαλύτερος Θεός τους είναι ο Άμμα, ένα είδος κατάλοιπου του Άμμωνος- Δία που πέρασε σε αυτούς από το μαντείο της Σίβας και, σύμφωνα με την παράδοση τους, δημιούργησε το Σύμπαν και τους ζώντες οργανισμούς, αλλά και τους ίδιους τους ανθρώπους, που τους έφτιάξε αρχικά ως αμφίβια όντα, με το όνομα «Νόμμος».

(Η πίστη αυτή μοιάζει με την αντί­στοιχη των Σουμερίων και των Βαβυλωνίων).

«ater KUBILE», δηλαδή την Κυβέλη των Κρητών. Η Ίσιδα φαίνεται πως έχει άμεση σχέση με την Κρητική θεά με τα φίδια, αλλά ταυτίζεται κατά καιρούς και με πολλές άλλες ελληνικές θεότητες όπως η Άρτεμις, η Δήμητρα, η Αφροδίτη, η Εκάτη κ.λπ. Στη Σαμοθράκη θεωρείται πως οι Κάβειροι ήταν οι μόνοι που σώθηκαν από τον τρομερό κατακλυσμό αού έπληξε το νησί όταν, σύμ­φωνα με την παράδοση, ο Εύξεινος Πόντος ξεχείλισε και έσπασε το φράγμα που σχημάτιζαν οι Συμπληγάδες Πέτρες και οι βράχοι του Ελ­λησπόντου.

Οι πιο γνωστές και οικείες παραδόσεις που έφτασαν μέχρι τις μέρες μας γύρω από το θέμα της κιβωτού είναι αυτές του Νώε, αλλά και της Πυρράς και του Δευκαλίωνα. Η τελευταία μάλιστα σταμάτησε στη Δωδώνη, όπου υπήρχε και το περιώνυμο μαντείο, που συμβουλευό­ταν πολύ συχνά η Ολυμπιάδα και το οποίο μάλιστα της προφήτεψε τον ερχομό του Αλεξάνδρου.

Ο Ιάσωνας πήρε ξύλο από εκεί και έφτιαξε το πηδάλιο της Αργούς για να ξεκινήσει α­πό τη Βοιωτία την Αργοναυτική Εκστρατεία μαζί με τους 50 συγγενείς του (όσοι και οι πρώτοι «Νόμμος» των Ντόγκον) με κατεύθυνση την Αία της Κολχίδος.

Στο πιο αρχαίο έπος της ανατολής, στην ασσυριακή μυθολογία, συναντούμε τον ή­ρωα Γιλγαμές, ο οποίος ξεκινά ένα ενα­έριο ταξίδι με μία βάρκα παίρνοντας μα­ζί του 50 συντρόφους.

Υπάρχουν όμως κι άλλες ομοιότητες ανάμεσα στον Ιάσωνα και το Γιλγαμές. Μία από αυτές είναι το φύτεμα από τον Ιάσωνα των δοντιών του δράκοντα στο χώμα, απ' όπου και βγήκαν 50 πολεμιστές. Κάτι αντίστοιχο κάνει και ο Γιλγαμές για να κερδίσει τη δύναμη.

Οι συμπτώσεις όμως δεν σταματούν εδώ. Ο Δαναός, ο βασιλιάς του Αργούς ο γενάρχης των Ελλήνων είχε 50 κόρες, που νυμφεύθηκαν τους 50 υιούς του αδερφού του πατέρα τους, Αιγύπτου.

Με όλες τις Δαναΐδες είχε ερωτοτροπήσει και ο Ηρακλής, ο μυθικός γενάρχης των Δωριέων και ιδρυτής, κατά το μύθο, της Μακεδονικής δυναστείας. Πολλές παραδόσεις μάλιστα φέρουν τον Ηρακλή ως αρχηγό της αργοναυτικής εκστρατείας καν όχι τον Ιάσωνα... (Ο Ηρακλής, έτσι κι αλλιώς πέρασε από την Κρήτη στη Λιβύη).

Ο αστερισμός της Αργούς είναι δίπλα στον Ωρίωνα και το Μεγάλο Σκύλο. Αν ο Σείριος συμβολίζει τη Μεγάλη Μητέρα και τη μήτρα ή την Κιβωτό, όπου φυλάσσονται οι γόνοι, τότε σίγουρα ο Ωρίωνας είναι η στιγμή της ανάδειξης και του ανδρώματος του ήρωα και η Αργώ «το ταξίδι», δηλαδή η αποστολή, που ο ήρωας πρέπει να πραγματοποιή­σει για την εξάπλωση της φυλής του και των χαρακτηριστικών της.

Αν κοιτάξουμε τον «ημίθεο» Αλέξανδρο κάτω από αυτό το πρίσμα, τότε θα καταλάβουμε ότι γνώριζε πολύ καλά το ρόλο που όφειλε να ενσαρκώσει, στο όνομα των αξιών εκείνων που ήταν ο μόνος φορέ­ας και εγγυητής, λόγω της άμεσης σύνδεσης του με το θείο.

Σημειώστε ότι ο αστερισμός της Αργούς είναι δίπλα στον Ωρίωνα και το Μεγάλο Σκύλο. Η ιερή σημασία του αριθμού 50 έχει αποδοθεί α­πό πολλούς μελετητές στον αιγυπτιακό μυστικισμό και αν θυμηθεί κανείς πως η περίοδος της περιφοράς του Σείριου διαρκεί 50 έτη, τότε ίσως η έμφαση που δίνεται σε αυτόν τον αριθμό να μην είναι κα­θόλου τυχαία.

Οι Μακεδόνες, Γιοι Θεών

Ο Ηρόδοτος (Κλειώ, κεφ. 56) κάνει λόγο για το «έθνος Μακεδνόν», υποστηρίζοντας ότι είναι Δωριείς και ονομάστηκαν έτσι από τη στιγμή που κατοίκησαν στον ελληνικό χώρο, στην Πίνδο.

Ως γνωστόν, οι Δωριείς θεωρούσαν γενάρχη τους τον Ηρακλή, κάτι που πίστευε και ο ίδιος ο Αλέξανδρος, ο οποίος συχνά απεικονίζεται ως ένας από τους Διόσκουρους μαζί με κά­ποιον άλλο ήρωα, που φέρει τα χαρακτη­ριστικά του Ηρακλή ή του Αχιλλέα (προ­γονό του από την πλευρά της μητέρας του).

Σύμφωνα με το μύθο το όνομα «Μα­κεδονία» οφείλεται στο Μακεδόνα, υιό του Δία και της Θυίας, κόρης του Δευκα­λίωνα. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, όμως, γράφει πως ο Μακεδόνας ήταν γιος του Όσιρι και αδερφός του 'Αννουβι, αφήνοντας έτσι κάποιες υπόνοιες για τη θεϊκή καταγωγή του έθνους αυτού.

Στην περιοχή Ορεστίδα, κατά το 700 π.Χ. ξεκινά επίση­μα, η ιστορία των Μακεδόνων.

Μάλιστα στην περιοχή αυτή λέγεται ότι ξεκίνησε και η ιστορία της μακεδονικής δυναστείας, που ονομά­ζεται ως τότε «Αργαιάδες» ή «Τημενίδες».

Το πρώτο όνομα μας φέρ­νει στο νου τον «Αργαίο τον Α'» (652 - 621 π.Χ.), το δεύτερο κατά σειρά βασιλιά της μακεδονικής δυναστείας (πρώτος ήταν ο Περδίκκας, απόγονος και αυτός του Ηρακλή). Το δεύτερο ανήκει σε κάποι­ον Ηρακλείδη «Τήμενο», που κατέλαβε το Αργός.

Αυτή η όχι και τό­σο τυχαία σύμπτωση των ονομάτων μαρτυρεί ίσως τη σχέση των Μα­κεδόνων με το πελοποννησιακό Αργός. Αν λοιπόν συσχετίσουμε τα παραπάνω με τους μύθους της Ιούς και του Δαναού και με την εκδοχή του Διόδωρου για το Μακεδόνα κι αν λάβουμε υπόψη μας την ιστορία του Αλεξάνδρου, μας είναι εύκολο να υποθέσουμε πως υπάρχει κάποια μυστηριώδης επαφή της Μα­κεδονίας με τα δρώμενα της Αιγύπτου. (Σημειώστε ότι στη Θεσσαλονίκη και αλλού έχουν βρεθεί πολλά στοιχεία Αιγυπτιακής λατρεί­ας, όπως Σεραπεία κ.ά.)

Διάφορες επιγραφές που βρέθηκαν στη Δή­λο μαρτυρούν πως η αιγυπτιακή θρησκεία επικράτησε κυρίως στη Βό­ρεια Ελλάδα. Κατά την ίδια εποχή υπάρχουν αιγυπτιακά ιερά στην Τιθορέα δίπλα στους Δελφούς. Στη Δήλο, σε ιερά της Ίσιδας, βρέθη­καν αφιερώματα προς τους Αιγυπτίους θεούς, τα οποία είχαν προ­σφέρει Μακεδόνες.Στους Φιλίππους η θεά Ίσιδα είχε πρωταγωνι­στικό ρόλο. Μάλιστα έχουν βρεθεί καταγεγραμμένα και τα ονόματα των ιερέων της).

Σύμφωνα με κάποια άλλη εκδοχή όμως, οι Μακεδόνες δεν έχουν καμία σχέση με το Αργός της Πελοποννήσου, αλλά με το Αργός Ορεστικό της Δυτικής Μακεδονίας.

Η παρουσία πρωτόγονων πληθυσμών στη Μακεδονία επιβεβαιώνεται και από τις τελευταίες ανασκαφές.

Στην πραγματικότητα, η ιστορία των Μακεδόνων μας είναι άγνωστη.

Πολλοί μελετητές υποστηρίζουν πως είναι φύλα αυτόχθονα, ίσως και Πελασγικά.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει και η ιστορία της Θεσσαλονίκης.

Μέχρι τον Κάσσανδρο (315 π.Χ.), ο χώρος όπου σή­μερα υπάρχει η πόλη αυτή ονομαζόταν «θέρμες», εξού και η ονομασία «Θερμαϊκός κόλπος». Στη Θεσσαλονίκη, λοιπόν, είχε γίνει δεκτή με μεγάλο ενθουσιασμό η λατρεία ενός δαίμονα με το όνομα «Θερμαίος». Το παράδοξο είναι πως στην περιοχή ουδέποτε υπήρξαν θερ­μές πηγές.

Πάντως ο δαίμονας αυτός ταυτίστηκε αργότερα με το θρακικό Διόνυσο...

Η Μυστική Ιστορία της Γέννησης του Αλέξανδρου

Πολλές παραδόσεις, καθώς και μια σειρά χρησμών περιπλέκονται τόσο με τη γέννηση, όσο και τη ζωή του Αλέξανδρου. Η μητέρα του Ολυμπιάδα λέγεται ότι ήταν γόησσα φιδιών. Τη νύχτα πριν από το γά­μο της με το Φίλιππο, η Ολυμπιάδα ονειρεύτηκε ότι μπήκε στο σώμα της ένας κεραυνός που την γέμισε φωτιά.

Ο Φίλιππος, από την άλλη, μετά το γάμο τους είδε κι αυτός σε όνειρο πως σφράγισε το σώμα της γυναίκας του με μια σφραγίδα που είχε την εικόνα ενός λιονταριού.

Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι η Ολυμπιάδα συνήθιζε να παίρνει στο κρεβάτι της φίδια και, μάλιστα, πως ο Φίλιππος την είχε δει ένα βρά­δυ να πλαγιάζει με ένα φίδι, που ίσως να ήταν κάποιος θεός μετα­μορφωμένος.

(KaerstBerveHamiltonBelochHammond, κ.ά.) αναφέρει ως ημερομηνία γέννησης του Αλέξανδρου την 6η η­μέρα του μήνα Αώου, που αντιστοιχεί με τις αρχές του Ιουλίου, δη­λαδή την περίοδο εκείνη που άρχιζαν οι πλημμύρες του Νείλου και οι αρχαίοι ονόμαζαν «ημέρες του Σκύλου».

Η σχέση του Αλέξανδρου με τον Άμμωνα-Δία επιβεβαιώθηκε και α­πό τους ιερείς του ομώνυμου μαντείου, όταν αυτός έφτασε στην ό­αση Σίβα.

Εκεί τον ανακήρυξαν «παιδί του Δία» και άφησαν έμμεσα να εννοηθεί πως δεν είναι γιος του Φιλίππου. Το μαντείο αυτό είχε συμβουλευτεί και ο Ηρακλής, που θεωρείται πρόγονος των Μακεδόνων.

Η Ολυμπιάδα άλλωστε πίστευε πως ο γιος της ήταν προορι­σμένος να σώσει την Αίγυπτο από το βάρβαρο Πέρση κατακτητή. Ο Αλέξανδρος υιοθέτησε ως βασικά σύμβολα του τα κέρατα και τον κεραυνό του Άμμωνα-Δία και το στέμμα της Ίσιδος με τα τρία οκτάκτινα αστέρια, και μάλιστα προς τιμή της έχτισε ναό στην Αλεξάνδρεια, στην πόλη που έφερε τ' όνομα του.

Το Αστέρι της Βεργίνας

Το 1977 ο Μανόλης Ανδρόνικος έφερε στο φως τους βασιλικούς τάφους της Βεργί­νας.

Ανάμεσα στους άλλους θησαυρούς βρέθηκε και μια χρυσή λάρνακα με τα οστά του Φιλίππου και η οποία έφερε ως διάκοσμο το 16κτινο αστέρι και τρία ελάσματα με 8κτινα αστέρια.

Έγινε λοι­πόν φανερό, πως τα αστέρια αυτά απο­τελούσαν το έμβλημα της Μακεδονικής δυναστείας. Έτσι άρχισε και η όλη φιλο­λογία γύρω από τη σημασία και το νόη­μα του συμβόλου.

Καταρχήν, πρέπει να πούμε πως υπάρχουν πολλά είδη αστεριών με διάφορους αριθμούς ακτινών, αλλά πιο συχνά συναντούμε αστέρια με 8,16 και 32 ακτίνες.

Το έμβλημα αυτό πρω­τοεμφανίστηκε το 2500 π.Χ., στη Βαβυλωνία και λίγο αργότερα στη Χαλκηδώνα.

Το 18" αι. στην Ασσυρία και τη Συρία κατά το 1700 -1300 π.Χ. στο Φοι­νικικό, Χιττικό και Μινωικό πολιτισμό.

Περί τα μέσα του 6ου π.Χ. αι. είναι πλέον γνωστό στον ελληνικό χώρο, ε­νώ λίγο πριν τον 5° αι. αρχίζει να κυκλοφορεί και σε νο­μίσματα.

Έναν αιώνα μετά διαδίδεται στην Ιταλία, ο Μέγας Αλέξανδρος φτάνοντας αργότερα με τους Ρωμαίους στην Ιβηρική χερσόνησο.

Ανάλογα με τη σκοπιά του κάθε ερευνητή, το άστρο συμβόλιζε πότε τον Ήλιο και πότε το Σείριο. Γεγονός πάντως είναι ότι όλες οι μορ­φές που κατά καιρούς το συνόδευαν ήταν θεότητες άμεσα ή έμμε­σα συσχετισμένες με τη λατρεία του Σείριου, όπως: η Ίσις, η Ιστάρ, ο Διόνυσος, ο Πάνας, ο Ωκεανός, οι Κάβειροι, η Κυβέλη, οι Διόσκου­ροι (που για μερικούς ταυτίζονται με τους Κάβειρους), η Άρτεμις, η τριπλή Εκάτη, ο Ήφαιστος, η Ήρα, ο Ηρακλής και ο Σείριος, ο Εω­σφόρος και ο Έσπερος (θεότητες που σχετίζονται με τη λατρεία των Καβείρων, της Ίσιδας και του Μίθρα), ο Δίας με διπλή όψη (ουράνιος ή διονυσιακός), ο δικέφαλος Άμμων-Δίας, ο Μινώταυρος κ.λπ.

Στο νομίσματα των νήσων του Αιγαίου συναντούμε το άστρο δίπλα στο Δία και σ' έναν σκύλο που βγάζει ακτίνες.

Στη Βαβυλωνία υπάρχουν πάρα πολλές σφραγίδες και πολύτιμοι λί­θοι που έχουν σκαλισμένο επάνω τους ένα 8ακτινο αστέρι.

Στις απει­κονίσεις αυτές, το αστέρι βρίσκεται κοντά σ' έναν άνθρωπο-ψάρι.

Πρόκειται για τον αμφίβιο θεό Οάννες.

Στην Αίγυπτο πάλι βλέπουμε συχνά τρία 8ακτινα αστέρια στα μαλλιά της Ίσιδας.

Μάλιστα, το στέμμα έχει, στην κορυφή του , ένα μεγαλύτερο και στα πλάγια δύο μικρότερα αστέρια, τα οποία ίσως συμβολίζουν τους συνοδούς του Σείριου.

(Aθηναίοι, Λάκωνες, Μακεδόνες) προσπαθούσε να εξαπλώσει την εξουσία του και ταυτόχρονα να ενώσει τους Έλληνες κά­τω από μία αρχή.

Αυτή η ανάδυση και η ομογενοποίηση όλων των στοιχείων της κάθε πόλης-κράτους ξεχωριστά ήταν, κάτι που συνέβαινε μόνο στην Ελλάδα και δεν έγινε ποτέ στην Αίγυπτο, αλλά ούτε και στο λατινικό κόσμο.

Ο Σείριος και η λατρεία της «Μεγάλης Μητέρας» στον ελληνικό χώρο εμπλουτίστηκαν, παραλλάχτηκαν και μορφοποιήθηκαν με βάση την ελληνική φιλοσοφία και πραγματικότητα.

Ένας ολόκληρος πολύπλοκος μυστικισμός υπάρχει γύρω από το Μακεδόνικο Άστρο, που έχει πάρα πολλές προεκτάσεις, πάντα δορυφορικά γύρω από το Σείριο, τον αστερισμό που εξακολουθεί να κρατά φυλαγμένα τα μυστικά του στο νυχτερινό ουρανό...

Η Γ. ΚΟΥΜΠΟΥΝΗ είναι συγγραφέας,

πτυχιούχος του Τμήματος Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιταλία.

Ο Ε. ΣΥΜΕΟΝΑΚΗΣ είναι ερευνητής-μεταφραστής

και η Χ. ΚΟΥΜΠΟΥΝΗ φιλόλογος

Αφύπνιση Ελλήνων

Ας μην πάμε ξυπόλητοι στα αγκάθια

Όλοι οι Έλληνες πολίτες, ετοιμάζονται για κάποιας μορφής κινητοποίηση τις ημέρες ψήφισης του μεσοπρόθεσμου και του εφαρμοστικού.
Από την άλλη όμως, ετοιμάζονται και οι εχθροί μας, οι εκπρόσωποι του διεθνούς κεφαλαίου με τους κυβερνώντες που έχουν ορίσει στην Ελλάδα.
Οι τελευταίοι μάλιστα, είναι πολύ πιο οργανωμένοι, έχουν εκπονήσει σχέδιο για την αντιμετώπισή μας.

Επίσης έχουν ήδη ετοιμάσει και εναλλακτικά, σε περίπτωση που το βασικό δεν τους βγαίνει.
Για αυτό είναι απόλυτη ανάγκη, να υπάρχει ένα σχέδιο να τους αντιμετωπίσει και ο λαός.
Γνωρίζουμε την δυσκολία αυτού του εγχειρήματος.
Ο χρόνος, είναι ελάχιστος για να συμφωνήσουμε σε σχέδιο αντιμετώπισης των καταπιεστών μας.
Παρόλα αυτά, όλοι πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας, μερικά από τα παιχνίδια που θα μας παίξουν τα ντόπια και ξένα αφεντικά.
Το παιχνίδι, είναι κατ’ αρχήν στον τομέα των ιδεών.
Π.χ. Μια από τις ιδέες που προσπαθούν να μας υποβάλλουν, είναι ότι μπορεί να γίνει αλλαγή, με απόλυτα ειρηνικό τρόπο.
Η ειρήνη είναι πράγματι πολύτιμη.
Όλος ο ελληνικός λαός, τη θέλει και αγωνίζεται για αυτή.
Αλλά δυστυχώς δεν εξαρτάται από εμάς.
Αυτό γιατί, όταν μιλάμε για ειρήνη, εννοούμε πάντα μια διευθέτηση διαφορών, που γίνεται ανάμεσα σε δύο τουλάχιστον μέρη.
Σ αυτήν την περίπτωση, ο λαός είναι από τη μια μεριά και η κυβέρνηση, ως εκπρόσωπος της νέας παγκόσμιας τάξης από την άλλη.
Όσο και αν θέλει ο λαός, ειρηνικές αλλαγές, αν το άλλο μέρος, (δηλαδή η κυβέρνηση), επιλέγει την βία, δεν μπορούμε να έχουμε ειρηνική διευθέτηση των διαφορών.
Για να έχουμε ειρήνη, πρέπει και ο λαός και η κυβέρνηση, να επιλέξει έναν ειρηνικό και πολιτισμένο τρόπο διευθέτησης των διαφορών. Π.χ. εφόσον είναι ξεκάθαρο και στον πιο δύσπιστο παρατηρητή πως, άλλα ο λαός επιθυμεί και άλλα η κυβέρνηση διατάζει.
Μια κυβέρνηση που θα επιθυμούσε ειρήνη, θα μπορούσε π.χ. να προχωρήσει σε δημοψηφίσματα. Επιμένει να μην το κάνει, γιατί νομίζει πως έχει τη δύναμη με το μέρος της, ενάντια στο λαό.
Είναι η κυβέρνηση, που ενώ θα μπορούσε να λύσει τα προβλήματα με προσφυγή στο λαό, δεν το κάνει, ακριβώς γιατί δεν την ενδιαφέρει, ούτε ο λαός, ούτε τα προβλήματά του, ούτε βέβαια η κοινωνική ειρήνη.
Το μόνο που την ενδιαφέρει, είναι να επιβάλλει τις προσταγές των αφεντικών της.
Δεν θα ασχοληθούμε με τις άλλες ιδέες που προσπαθούν να μας περάσουν, γιατί έχουν αναλυθεί αρκετά. Π.χ. αν αρνηθούμε τις δανειακές συμβάσεις δεν θα έχουμε λεφτά να κινηθούμε, δεν έχουμε περιθώρια διαπραγμάτευσης, κλπ.κλπ.
Εκτός όμως από τις δικές τους απόψεις που προσπαθούν να μας επιβάλλουν, όταν δεν μας ‘πείθουν’ και συγκεντρωνόμαστε, έχουν ως όπλο τις δυνάμεις καταστολής και νόμους που οι ίδιοι έχουν ψηφίσει για την προστασία τους.
Σίγουρα τα χρησιμοποιούν και τα δύο.
Η δική μας πρακτική, πρέπει να είναι να τα αντιμετωπίσουμε.
Π.χ. όσοι έχουν αντιασφυξιογόνες μάσκες, ας τις πάρουν μαζί τους, ανεξάρτητα από το αν απαγορεύεται ή όχι.
Κανείς να μην ξεκινήσει για το Σύνταγμα, χωρίς μια κάποια μάσκα και βαζελίνη.
Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε, όταν μας πετούν τα χημικά.

Αν βρεθούμε απέναντι από κάποιον ματατζή που θέλει να μας χτυπήσει, ας θυμηθούμε το εξής. Κρατάει την ασπίδα του, στο ύψος του ώμου του.
Αν χτυπήσουμε την ασπίδα στο πάνω μέρος, τότε αυτή τον χτυπάει σε σημείο που τον κάνει για λίγα δεύτερα να χάσει τη δύναμή του. Είναι αρκετά για μας, ώστε να μπορέσουμε να διοργανώσουμε την άμυνά μας ή τον τρόπο διαφυγή μας.
Την τελευταία φορά, έστησαν φράχτες και απέκλεισαν τη βουλή για να μην μπει ο λαός.
Ας θυμηθούμε ότι επειδή στο πίσω (το δικό τους) μέρος, οι φράχτες έχουν στηρίγματα, όσο και αν τα σπρώξουμε δεν πέφτουν.
Αν όμως είχαμε σιδερένιους γάντζους και χονδρά σκοινιά, θα μπορούσαμε να πετάξουμε τους γάντζους στο επάνω μέρος και να τραβήξουμε τους φράχτες προς την πλευρά μας.
Φυσικά αν σκεφτούμε, θα βρούμε και καλύτερες ιδέες για να αντιμετωπίσουμε τους φράχτες και όλα τα άλλα εμπόδιά τους.
Πρέπει όμως να πάμε έχοντας ήδη όλα τα χρειώδη για να μπορέσουμε να διαδηλώσουμε, ειρηνικά, όπως εμείς επιθυμούμε, στην πλατεία Συντάγματος.
Όλοι φυσικά θέλουμε μια ειρηνική διαμαρτυρία.
Αλλά αν οι γνωστοί άγνωστοι, ξαναέρθουν και χτυπήσουν κόσμο, όπως την τελευταία φορά, τότε το μόνο που μας απομένει, είναι να αντισταθούμε.
Μικρές ομάδες εναντίον του καθενός από τους γνωστούς άγνωστους κουκουλοφόρους.
Όλοι μαζί, μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε, ακόμα και αν κρατούν καδρόνια.

Καλό θα ήταν, να κατέβουν οργανωμένα, ως σύνολο, για την υπεράσπιση του λαού, όσα από τα παιδιά του, γνωρίζουν πολεμικές τέχνες, ή έχουν τέτοιου είδους ικανότητες.
Θα προσφέρουν ύψιστη υπηρεσία στο κοινωνικό σύνολο.
Υπάρχει πάντα η περίπτωση να θελήσουν να πάνε οι βουλευτές για να υπογράψουν την παράδοση της Ελλάδας, με ελικόπτερα.
Οι βουλευτές όμως θα ξεκινήσουν από το σπίτι τους.
Μια ομάδα έξω από το σπίτι κάθε βουλευτή, θα βοηθούσε να μην μπορέσουν ποτέ να φτάσουν στη βουλή.
Στα διόδια επίσης, το πιο πιθανό, είναι να υπάρχουν αστυνομικά αυτοκίνητα και να μην αφήνουν τους διαδηλωτές να περάσουν.
Στην φανερή παρανομία τους (παρακωλύουν τις συγκοινωνίες), απαντάμε  ελευθερώνοντας τη μπάρα και σηκώνοντας και τοποθετώντας αλλού το περιπολικό που μας φράζει το δρόμο.
Ακόμα και αν κλείσουν τους κεντρικούς δρόμους που οδηγούν στην Αθήνα, υπάρχουν πάντα εναλλακτικοί.
Ένας πολύ καλός χάρτης και ένα καλό εναλλακτικό σχέδιο βοηθάει.
Πάνω από όλα ψυχραιμία, το σημαντικότερο όπλο της ανθρωπότητας.
Όποια κατάσταση και αν μας παρουσιαστεί.
Ελπίζουμε βέβαια, πως οι κυβερνώντες θα ακούσουν τη φωνή του λαού και αν δεν παραιτηθούν, τουλάχιστον θα θέσουν σε δημοψήφισμα, την προηγούμενη δανειακή σύμβαση, μνημόνιο Ι, το μεσοπρόθεσμο και τον εφαρμοστικό.

Αν εξακολουθήσουν να μας εμπαίζουν και θελήσουν να προβούν σε τερτίπια κάθε είδους (νομικά, πολιτικά κλπ), το μόνο που μας απομένει, είναι να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας και τις οικογένειές μας, εισερχόμενοι ‘ειρηνικά’ στη βουλή.
Σε περίπτωση όμως που η εξουσία ενεργήσει όπως ένα χρόνο πριν, στα γεγονότα στη Marfin, τότε θα πρέπει να εισέλθουμε ακόμα πιο ‘ειρηνικά’ στη βουλή, αντιμετωπίζοντάς τους, σαν ίσος προς ίσον και ανταποδίδοντάς τους τα ίδια.

ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
Ε.Ε.Α

Για τους κυβερνώντες την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, υπενθυμίζουμε:
Την προδοσία πολύ ηγάπησαν τον προδότη ουδείς