ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ. Ξεπουλάμε με τον εφαρμοστικό νόμο, την ΕΛΛΑΔΑ γία 50 δις την ώρα που δίνουμε στούς λαθρομετανάστες 50 δισ ετησίως. ΑΙΣΧΟΣ

Κανείς δεν μιλάει για την μεγάλη προδοσία που γίνεται στην Ελλάδα, που ξεπουλάμε με τον εφαρμοστικό νόμο ( διαβάστε τον νόμο με σχόλια "http://www.epikaira.gr/content/files/Efarmostikos_nomos_sxolia1.pdf" )
τους αρχαιολογικούς χώρους, τα δάση μας, τις παραλίες, τα λιμάνια, τον ορυκτό μας πλούτο και φυσικά όλες τις ΔΕΚΟ κοψοχρονιά, για να  εκταμιεύσουμε 50 δις, όταν χωρίς να πειράξουμε μισθούς και συντάξεις ούτε να αυξήσουμε το ΦΠΑ, μπορούμε να βρούμε τα 50 δις περικόπτοντας τις αλόγιστες δαπάνες για τους λαθρομετανάστες.

Κανείς δεν λέει όλη την αλήθεια στον ελληνικό λαό, ούτε οι "υπερπατριώτες" του ΛΑ.Ο.Σ. που ψήφησαν το μνημόνιο 1, ούτε φυσικά οι όψιμοι εθνοσωτήρες αριστερίζουσας ιδεοληψίας, τύπου Σεισάχθειας ή Σπίθας ακόμα και ο λαλίστατος οικονομολόγος Καζάκης που γυροφέρνει τους αγανακτισμένους πολίτες.

Λεφτά υπάρχουν αρκεί να ακολουθήσουμε εθνική πολιτική και όχι πολυπολιτισμική made in U.S.A., κύριοι της αριστεράς αλλά και της δεξιάς.
Η αλληλεγγύη στους λαθρομετανάστες, η πολιτική των ανοικτών συνόρων και οι χρηματοδοτήσεις των Μ.Κ.Ο. αλληλεγγύης στους λαθρομετανάστες βούλιαξαν την Ελλάδα και την οδήγησαν στην αγκαλιά του ΔΝΤ και της παγκοσμιοποίησης.
Προμελετημένο σχέδιο που οι πάντες σιωπούν.
Η Δανία εξοικονόμησε 6,7 δις αλλάζοντας μεταναστευτική πολιτική εμείς γιατί δεν το κάνουμε αλλά προτιμάμε να ξεπουλήσουμε την Ελλάδα αντί να αλλάξουμε μεταναστευτική πολιτική;
Να σας πούμε γιατί.
Διότι σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος υπηρετεί τους αμερικανούς και τους εβραίους τραπεζίτες και όχι τους έλληνες.
ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ.

Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΔΙΕΛΥΣΕ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΟΔΗΓΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΔΝΤ

Σας παραθέτουμε όλα τα στοιχεία που κατά καιρούς έχουν δημοσιευθεί σε Περιοδικά και εφημερίδες αλλά οι πάντες κωφεύουν.

Α1 Σάββατο 21 Ιουνίου 2011 δις σε επιδόματα ανεργίας σε αλλοδαπούς.736 ευρώ σύνταξη με ένα χρόνο ασφάλιση
Α1 5ης Μαΐου 2007 5,5δις φεύγουν προς Αλβανία. Περισσότερα από 15 εκ. ευρώ την ημέρα τα τελευταία 7 χρόνια.
ΑΥΡΙΑΝΗ Πέμπτη 23 Ιουνίου 250.000 αλλοδαποί έπαιρναν παράνομες συντάξεις 700 ευρώ = 2δις ετησίως31 δις το παρεμπόριο (καθημερινή 30 Ιουνίου 2011) ενώ η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου κάνει λόγο για 20 δις. Σύμφωνα με έρευνα του ΕΒΕΑ, την οποία φέρνει στο φως η «PRESS Time» μιλάει για 25 δις
150 εκατομμύρια ευρώ η επιβάρυνση του ΕΣΥ από αλλοδαπούς που είχαν δωρεάν νοσηλευτική περίθαλψη. Δηλώσεις του υπουργού Υγείας Λομβέρδου στον ΣΚΑΙ75% επιδότηση από το κράτος εάν απασχολείς αλλοδαπούς εργαζομένους. (ΑΥΡΙΑΝΗ 26/03/09) Δηλ. εάν έχουν 1000 ευρώ μισθό  μικτά τα 750 τα αναλαμβάνει το κράτος και τα 250 ο εργοδότης.
Άρα 1.150.000 αλλοδαποί του ΙΚΑ x 750 σημαίνει 12 δις ετησίως
350 εκατ. επιστροφή φόρου από παράνομους μισθούς από την εφορία (περιοδικό Επίκαιρα 19/5/2011)
4,5 εκατ. σε κέντρα υποδοχής λαθρομεταναστών (περιοδικό Επίκαιρα: 03/02/2011)

Το ποσό των περίπου τεσσεράμισι εκατομμυρίων ευρώ αναλύεται ανά νομαρχιακή αυτοδιοίκηση ως εξής:
- Ν.Α. Έβρου: 1.799.111,28
- Ν.Α. Σάμου: 1.180.308,65
- Ν.Α. Λέσβου: 751.582,37
- Ν.Α. Χίου: 308.959,01
- Ν.Α. Δωδεκανήσου: 303.653,99
- Ν.Α. Εύβοιας: 113.163,03
- Ν.Α. Κυκλάδων: 14.832,49
- Ν.Α. Μαγνησίας: 13.292,22
- Ν.Α. Χανίων: 10.949,96
- Ν.Α. Μεσσηνίας: 2.178,00
- Ν.Α. Φθιώτιδας: 1.170,16
- Ν.Δ. Πειραιά: 750,88

ΣΥΝΟΨΙΣ
ΕΤΗΣΙΕΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ
2 δις για επιδόματα
2 δις για συντάξεις
12 δις για επιδοτήσεις εργοδοτών
150 εκατ.  Νοσήλεια
4,5 εκατ. έξοδα υποδοχής & φιλοξενίας αλλοδαπών
350 εκατ. επιστροφή φόρου
--------------------
14.504.500.000 τα έξοδα του κράτους

ΞΕΝΟ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ
30 δις παρεμπόριο
5,5 δις προς Αλβανία
5,5 δις προς άλλες χώρες
----------------------
41 δις ξένο συνάλλαγμα δηλ. φεύγουν από την Ελλάδα

ΑΘΡΟΙΣΜΑ: Πάνω από 55 δις ετησίως χάνονται για αλλοδαπούς

Σημειωτέον δεν υπολογίσαμε τα χρήματα σε Μ.Κ.Ο. υποστήριξης λαθρομεταναστών

Άρα, λεφτά υπάρχουν για τους αλλοδαπούς.
Για τους Έλληνες δεν υπάρχουν, ρατσιστές, μισέλληνες πολιτικοί !!
Όσο υπάρχουν παρεμπόριο αλλοδαπών και ανθελληνικοί ρατσιστικοί και αντισυνταγματικοί νόμοι, με επιδοτήσεις εργοδοτών που απασχολούν αλλοδαπούς και παράνομες συντάξεις και επιδόματα, η Ελλάδα ποτέ δεν θα ανακάμψει οικονομικά.

ΕΛΛΗΝΕΣ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΝΑ ΔΙΩΞΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΕΣ ΔΟΣΙΛΟΓΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

Το άρθρο 120 του Συντάγματος ενεργοποιήθηκε.

Ζήτω η Ελλάς

ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΙΣΤΟΛΟΓΟΙ

Αποκαλυπτικά στοιχεία ΣΟΚ για τα δάνεια της Ελλαδος - Μιά έρευνα από το 1821 μέχρι σήμερα.

Στοιχεία που απαντούν σε πολλά ερωτήματα.

Μυστικά δάνεια -
Δάνεια για να πληρώνουμε σιδηροδρομικές γραμμές που εμείς καταλάβαμε στρατιωτικά -
Δάνεια που καταγράφονταν λογιστικά αλλά ποτέ δεν έφταναν στην Ελλάδα -

ΝΕΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΟΥΝ ΝΕΟ ΓΥΡΟ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΔΙΕΘΝΩΣ

Γράφει ο Γιώργος Γ. Αδαλής

Είναι η Ελλάδα το απείθαρχο και ατίθασο παιδί της Ευρώπης και ένα από τα πλέον ατίθασα παγκοσμίως;
Μας αξίζει που το Focus χρησιμοποιεί τα αγάλματα των προγόνων μας για να μας κάνει άσεμνες χειρονομίες με το δάχτυλο;
Είμαστε τεμπέληδες και κατά το κοινώς λεγόμενο μπαταξήδες που δεν πληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας στους δανειστές μας;
Είμαστε ένας λαός καλοπερασάκηδων που αποφεύγουμε να ασχοληθούμε με τις συμβατικές υποχρεώσεις μας έναντι των … «συμμάχων» μας;
Ερωτήματα που μπορεί να απαντηθούν μόνο αν ανατρέξουμε στο παρελθόν και μάλιστα εκ της Εθνικής παλιγγενεσίας με την Επανάσταση του 1821.
Ψάξαμε λοιπόν βιβλιογραφία, στοιχεία στο διαδίκτυο και κατορθώσαμε και ανακαλύψαμε όλα τα δάνεια που πήρε η Ελλάδα από τότε μέχρι σήμερα!
Στις παρακάτω γραμμές θα βρείτε απίστευτες πληροφορίες οι οποίες θα μας βοηθήσουν να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας στα ερωτήματα που θέτουν τα πειθήνια όργανα των διεθνών τοκογλύφων όπως το Focus!
Η Ελληνική Επανάσταση είχε λάβει δάνεια ακόμη και για καριοφίλια που δεν λάβαμε ποτέ πριν το 1821, γεγονός που έμελε να σηματοδοτήσει τι θα επακολουθήσει αργότερα.
Ετσι η ιστορία του Δημοσίου χρέους της χώρας μας χωρίζεται σε πολλές περιόδους τις οποίες και τις κατηγοριοποιούμε.
Πρώτη περίοδος 1824 με 1897
Την περίοδο αυτή η Ελλάδα πήρε ΔΕΚΑ (10) εξωτερικά δάνεια, συνολικά 770 εκ. γαλλικά Φράγκα. Το πόσο «καλά παιδιά» ήμασταν καθώς και πόσο τοκογλύφοι υπήρξαν οι … πρόγονοι του Ντομινίκ Στρος-Καν (δεν ξέρω αν τότε είχαν καμαριέρες) φαίνεται από το γεγονός, ότι ενώ η αναγραφόμενη αξία των ΔΕΚΑ αυτών δανείων , ήταν 770 εκ. γαλλικά Φράγκα, εντούτοις στο χέρι πήραμε μόνο … 464 εκ.!!!
Τα υπόλοιπα δεν μας δόθηκαν ποτέ μιας κα αποτέλεσαν … έξοδα φακέλων των Τραπεζών, καθώς και ότι άλλο μπορεί να χρεώσει ένας γνήσιος τοκογλύφος !!!
Από ποιους τα πήραμε όμως; • Δύο δάνεια από την Αγγλία κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης το 1824 και το 1825, συνολικά 2,8 εκ. λίρες στερλίνες
• Ένα, 60 εκ. γ.φ. με την εκλογή του Όθωνα ως βασιλιά της Ελλάδας, το 1832.
• Δύο επί Κουμουνδούρου, το 1879 και το 1890, συνολικά 180 εκ. γ.φ.
•Πέντε επί Χ. Τρικούπη το 1882-1885 και το 1886-1881, συνολικά 450 εκ. γ.φ. και τέλος
•Ενα επί Σωτηρόπουλου-Ράλλη το 1893, 9.7 εκ. γ.φ.
Την εποχή αυτή μεγάλη δύναμη είχε ο Στρατός.
Οι πελατειακές σχέσεις όμως καθώς και η διαχείριση τους ήταν ακριβώς η ίδια με την σημερινή. Ετσι , η χώρα μας που διέθετε 20.000 τακτικό στρατό, έπαιρνε όλα αυτά τα δάνεια για να συντηρεί τους αξιωματικούς και να τους μισθοδοτεί!
Φτάσαμε έτσι να έχουμε … 12.000 Αξιωματικούς. Δηλαδή, 1,4 αξιωματικοί για κάθε 2 φανταράκια! Το θέμα ήταν λοιπόν ποιος διέταξε ποιον μιας όλοι καταλάβατε τι σκοπό είχαν τα δάνεια μας.
Δάνεια που μας έδιναν με φειδώ οι μεγάλες δυνάμεις γιατί προσέβλεπαν στον πλούτο της χώρα μας μετά την απελευθέρωσή της και μας υποχρεώναν να στρατικοποιήσουμε την Ελλάδα για να αντέξει ως νεοσύστατο κράτος (δεν ξέρω αν σας φέρνει στο μυαλό κάτι από το σύγχρονο 7 προς 10 καθώς και την κούρσα εξοπλισμών με την τουρκία) !!!
Οι περισσότεροι καπετάνιοι τότε, εμφάνιζαν περισσότερους άνδρες για να επωφελούνται τους επιπλέον μισθούς.
Έτσι ενώ ένας Στρατηγός έπαιρνε μισθούς για 12.000 άνδρες στην ουσία πλήρωνε μόνο 3.000 μιας και είχε μόνο τόσους !!!
Η πρώτη πτώχευση ήταν θέμα χρόνου και ήρθε μόλις το 1825 .
Το 1826 ανέλαβε την διακυβέρνηση ο Α. Ζαίμης και στο ταμείο του κράτους βρήκε μόνο … 16 γρόσια!
Δηλαδή ούτε καν μια λίρα !!!! Τότε λοιπόν η Ελλάς ονομάστηκε για πρώτη φορά Ψωροκώσταινα.
Περίοδος του Οθωνα
Όταν έγινε Βασιλιάς ο Οθωνας, πήρε κι αυτός ένα … δανειάκι και μάλιστα με την εγγύηση των τριών μεγάλων Δυνάμεων (όπως βλέπετε υπήρχε και τότε μια … Τρόικα)!
Η κάθε μια εγγυήτρια δύναμη … εγγυήθηκε για το 1/3 του δανείου με μια διαφορά!
Την τρίτη δόση η οποία ήταν 20 εκ. γαλλικά φράγκα δεν καταβλήθηκε ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ στη χώρα μας. (Σας θυμίζει τίποτε αυτό άραγε;)
Πάντως όσα πήρε ο Οθωνας, δηλαδή οι δύο προηγούμενες δόσεις , σύνολο 20. εκ γαλ. Φράγκα , οι Έλληνες δε τα είδαν στις τσέπες τους μιας και το 57% κατακρατήθηκε από την δανειοδότρια τράπεζα κατακρατήθηκε στο εξωτερικό, ενώ το υπόλοιπο σπαταλήθηκε από την αντιβασιλεία κυρίως σε έξοδα του … Βαυαρικού στρατού (πάλι οι Γερμανοί δηλαδή στη μέση)!!!
Τελικά η καθαρή εισροή , από το δάνειο, για την Ελλάδα ήταν μόλις 14,2%.
Στο τέλος του 1859 η Ελλάδα έναντι του δανείου χρωστούσε υπερτριπλάσια των όσων λογιστικά είχε επωφεληθεί από το δάνειο.
Με αυτά και μ αυτά , φτάσαμε στο 1843 οπότε είχαμε και τη δεύτερη χρεοκοπία της Ελλάδος.
Η Τρικουπική περίοδος
Κατά την περίοδο αυτή κυρίαρχος θα αναδυθεί ο έμπιστος των ανακτόρων Α. Συγγρός.
Ηταν ο άνθρωπος που εξασφάλιζε στο Ελληνικό Δημόσιο δανειοδότες, στους οποίους συμμετείχε και ο ίδιος.
Ήταν ο άνθρωπος που από τη δανειακή πρόσοδο εκτελούσε δημόσια έργα (Ισθμός Κορίνθου, σιδηρόδρομοι Λαυρίου, Θεσσαλίας κλπ.).
Ηταν ο υπερεργολάβος με ό,τι αυτό σημαίνει.
Τωρα αν αυτό σας θυμίζει κάποιο νεότερο πολιτικό της Ελλάδος, σίγουρα δεν φταίμε εμείς.
Αλλά κάπου έχει πάει το μυαλό σας ε;;;
Από την άλλη πλευρά ο Χ. Τρικούπης θα αναδυθεί σε πρωταθλητή του εξωτερικού δανεισμού.
Την περίοδο του ελληνικού βασιλείου 1832-1893 στον Τρικούπη χρεώνεται το 58,4% του εξωτερικού δανεισμού, με 450 εκ. γαλλικά φράγκα
Και όπως ήταν φυσικό, ο υπερδανεισμός με τοκογλυφικούς όρους , έφερε και πάλι το 1893 την τρίτη χρεοκοπία στην χώρα μας.
Ετσι μέχρι το 1897, ο συνολικός δανεισμός μας έφθασε όπως είπαμε στα 770 εκ. γ.φ., από τα οποία “στο χέρι πήραμε” 389 εκ. γ.φ. δηλαδή μόλις το 50,5%.
Με την συνηθισμένη τακτική δηλαδή, υπογράψαμε στους τοκογλύφους «γραμμάτια» και στο χέρι πήραμε μόλις τα μισά.
Και φυσικά τα τοκοχρεολύσια … έτρεχαν!!!
Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι όλα αυτά τα πληρώσανε τελικά τα τρισέγγονα του Τρικούπη εις το ακέραιο και δέκα φορές πάνω!!
Ετσι το 1898 η Ελλάδα θα τεθεί υπό τον  Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο (κάτι θα σας θυμίζει ο όρος αυτός ε;) και ταυτόχρονα θα της παραχωρηθεί δάνειο 150 εκ. φ. (κάτι σαν α 110 δις που πήρε ο Γιώργος δηλαδή).
Απʼ αυτό το 62% καταβλήθηκε ως … αποζημίωση της Οθ. Αυτοκρατορίας κυρίως για την παραχώρηση της Θεσσαλίας και τον πόλεμο του 1897.
Το 15% χρησιμοποιήθηκε για κάλυψη των ελλειμμάτων, το 20% στο κυμαινόμενο χρέος και το 3% στα έξοδα έκδοσης.
Πάντως φανήκαμε αρκετά … «κύριοι» αφού πληρώσαμε αποζημίωση σε αυτούς που παράνομα μας κατείχαν (αν και στην Ελλάδα χρησιμοποιούμε για την περίπτωση αυτή μια πολύ γνωστή λέξη που αρχίζει με το γράμμα «Μ»)
Ακολουθεί μια δεύτερη περίοδος από το 1900 ως το 1945.
Ως το 1914 υπάρχει μια περίοδος στην οποία αναπτύσσεται ο ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα και υποχωρεί ο κρατικός.
Την ίδια αυτή εποχή η Αθήνα αντιμετωπίζει τον Μακεδονικό αγώνα και από το 1912 τους Βαλκανικούς.
Την περίοδο αυτή συνομολογήθηκαν τέσσερα εξωτερικά δάνεια, συνολικά 521 εκ. φ.
Τα δύο πρώτα (76 εκ. φ.) μέχρι το 1910 και το τέταρτο 335 εκ. φ. το 1914.
Τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν : - Υπέρ της εξυπηρέτησης των ήδη υπαρχόντων εξωτερικών δανείων (από τότε ήταν της μόδας να πληρώνει η Ελλάδα χρεολύσια προηγούμενων δανείων με … νέα δάνεια). - Υπέρ της διεξαγωγής των Βαλκανικών πολέμων και
- Στην ενσωμάτωση των νέων περιοχών που προέκυψαν μετά τους Βαλκανικούς.
 Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι την περίοδο αυτή υπογράψαμε νέα δάνεια για να πληρώνουμε τα παλιά.
Από το 1915 ως το 1923 η Ελλάδα του διχασμού βρίσκεται εν μέσω του Αʼ Παγκοσμίου Πολέμου και στη συνέχεια θα βιώσει τη Μικρασιατική καταστροφή και να βρεθεί με τους πρόσφυγες απʼ αυτήν. Εδώ αρχίζουν και τα πραγματικά … δανειακά (πλην όμως τοκογλυφικά) ευτράπελα !!!
Η οικονομική πορεία διαρθρώνεται από τις μεγάλες, έκτακτες πολεμικές δαπάνες (περίπου 6,2 δισ. δρχ.) ενώ σε έξαρση βρίσκεται και ο εσωτερικός δανεισμός.
Ενώ η χώρα στην ουσία δεν μπορούσε να δανειστεί, και ουδείς γνώριζε το παραμικρό στο Κοινοβούλιο, ξαφνικά όλοι άρχισαν να μιλούν για δύο μυστικά δάνεια και μάλιστα μεγάλα!
Ένα το 1915 και ένα το 1916 , ισόποσα από 40 εκ μάρκα έκαστο.
Τα 80 εκ μάρκα αυτά δεν είχαν εγγραφεί πουθενά !!!
Η Κυβέρνηση Σκουλούδη τα κράτησε εντελώς εντελώς μυστικά, ακόμα και από τη Βουλή και δεν τα ανέγραψε πουθενά λες και πρόκειται για δάνειο κάποιου … «μπακάλη της γειτονιάς» !!!
Η υπόθεση έφτασε το 1918 στο ανώτατο ειδικό δικαστήριο στο οποίο ο Σκουλούδης θα υποστηρίξει ότι κρατήθηκε μυστικό για να μην εκλειφθεί ως ένδειξη γερμανοφιλίας!!
Κάτι τέτοιο δεν είχε συμβεί σε κανένα συντεταγμένο κράτος παρά μόνο σε Αφρικανικές Δημοκρατίες όπου οι Φύλαρχοι είχαν το … γενικό κουμάντο !!
ΤΟ ΠΟΙΟ ΑΙΣΧΡΟ ΔΑΝΕΙΟ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ... ever !!!
Την περίοδο αυτή υπογράψαμε και λάβαμε το πιο αισχρό δάνειο που έχει πάρει ποτέ χώρα!
Αισχρό όχι για το μέγεθός του, μιας και ήταν σχετικά μικρό αλλά επαίσχυντο για τον λόγο που το λάβαμε!
Προσέξτε λοιπόν:
Το 1913 ο Ελληνικός Στρατός, αποτελούμενος από δυνάμεις της Β.Ελλάδος, έχυσε το αίμα του για να καταλάβει μια στρατηγικής σημασίας σιδηροδρομική γραμμή!
Την γραμμή Θεσσαλονίκης – Κωνσταντινούπολης!
Και το πέτυχε αυτό!
Η γραμμή κατελήφθη από τον Ελληνικό Στρατό.
Φαίνεται όμως ότι οι “Σύμμαχοι” είχαν άλλα σχέδια για μας!
Ενώ την καταλάβαμε εμείς, ξαφνικά οι Γάλλοι αποφάσισαν ότι … η γραμμή τους ανήκει, στα πλαίσια της “συμμαχικής μοιρασιάς” !
Όμως ήταν κάτι που υπήρχε σε Ελληνικά εδάφη και δεν θα μπορούσαμε να δεχτούμε κάτι τέτοιο!
Ετσι μας εξανάγκασαν να την αγοράσουμε!!!!
Κι επειδή ως συνήθως δεν είχαμε λεφτά, μας έδωσαν το δάνειο και μάλιστα σε δολάρια.
Μας έδωσαν ένα Καναδικό (δηλαδή Γαλλικό) δάνειο 8.000.000 δολαρίων για να πληρώσουμε στους Γάλλους μια σιδηροδρομική γραμμή την οποία εμείς την είχαμε καταλάβει με τον στρατό μας !!!!
Είπε κανείς τίποτα;Περίοδος Μεσοπολέμου 1924 με 1932
Με τη Μικρασιατική καταστροφή ο ελληνισμός θα βρεθεί σε αμηχανία και σύγχυση.
Από το 1924 μέχρι το 1928 ο κοινοβουλευτισμός θα βρεθεί σε οξύτατη κρίση, με 12 κυβερνήσεις, δηλαδή κάθε 4,5 μήνες και άλλη κυβέρνηση.
Ο Βενιζέλος θα επιστρέψει και θα κερδίσει τις εκλογές του 1928, με 223 έδρες από τις 250.
Η τετραετία του θα είναι περίοδος κοινοβουλευτικής ομαλότητας.
Τα επιτακτικότερα προβλήματα είναι το προσφυγικό και η σταθεροποίηση της δραχμής που η αξίας της είχε πέσει στο δέκατο πέμπτο της προπολεμικής.
Η φορολογική επιβάρυνση παραμένει δυσβάστακτη.
Σε σχέση με την προπολεμική έχει αυξηθεί κατά 37 φορές!!!
Από το 1924 μέχρι το 1930 εισέρρευσαν στην Ελλάδα 1,16 δισ. χρυσά φράγκα, εκ των οποίων το 78% ήταν δάνεια.
Την περίοδο 1924-1931 συνομολογήθηκαν εννιά (9) εξωτερικά δάνεια, συνολικά 992 εκ. φρ.
Τα δάνεια αυτά προήλθαν από την Αγγλία κατά 48%, τις ΗΠΑ κατά 31% και τα υπόλοιπα σε μονοψήφια ποσοστά από Βέλγιο, Σουηδία, Γαλλία, Ολλανδία, Ελβετία, Αίγυπτο και Ιταλία.
Τα δάνεια χρησιμοποιήθηκαν για την αποκατάσταση των προσφύγων, την εξυπηρέτηση του εξωτερικού δανεισμού, τη σταθεροποίηση της δραχμής και παραγωγικά.
Την ίδια περίοδο η εξυπηρέτηση του εξωτερικού δανεισμού απορροφούσε το 29% των τακτικών εσόδων.
Συνολικά την περίοδο 1824-1932 είχαμε δανεισθεί από το εξωτερικό 2,2 δισ. χρ. φρ.
Μέχρι το 1932 είχαμε αποσβέσει 2,38 δισ. χρ. φρ. δηλαδή 183 περισσότερα απʼ όσα είχαμε δανεισθεί και πάλι χρωστούμε 2 δισ. χρ. ερ. (σας θυμίζει κάτι άραγε αυτό; σας θυμίζω προηγούμενο άρθρο μας με τίτλο : «το 1994 χρωστούσαμε 90 δις ευρώ πληρώσαμε 517 δις ως το 2010 και παρ όλα αυτά χρωστάμε άλλα 340 δις»)
Το 1932 είχαμε την τέταρτη πτώχευση.
Μέχρι το 1945 δεν θα υπάρξει νέος εξωτερικός δανεισμός ενώ θα παγώσει, λόγω της παγκόσμιας κρίσης, η εξυπηρέτηση των παλαιών.
1946-1966 Ανασυγκρότηση και ανάπτυξη
Πρώτο μέλημα της χώρας η ανασυγκρότηση της από την κατοχική καταστροφή που είχε φθάσει 33 φορές το εθνικό εισόδημα του 1946.
Το δεύτερο πρόβλημα ήταν ο εμφύλιος και το τρίτο οι υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες, οι μεγαλύτερες στη Δυτ. Ευρώπη 19 και που έφθαναν στο 27,5% των συνολικών εξόδων.
Τα προβλήματα μέχρι το 1952-53 θα τα αντιμετωπίσουν συνολικά 18 κυβερνήσεις που θα προχωρήσουν σε οκτώ υποτιμήσεις.
Κατά μέσο όρο κάθε 5,5 μήνες και άλλη κυβέρνηση και κάθε χρονιά και υποτίμηση.
Το δημόσιο χρέος συντίθεται από το προπολεμικό και το μεταπολεμικό. Το προπολεμικό, μέχρι το 1962 ήταν υπερτριπλάσιο του μεταπολεμικού.
Στο προπολεμικό ΔΧ το 90% καταλάμβανε ο προπολεμικός εξωτερικός δανεισμός.
Την περίοδο 1962-67 οι ελληνικές κυβερνήσεις θα διακανονίσουν το 97% του προπολεμικού εξωτερικού Δ.Χ., το οποίο μαζί με τους τόκους ανερχόταν στα 6,41 δισ. δρχ.
Μέχρι το 1955 η Ελλάδα είχε συνάψει μόνο τρια εξωτερικά δάνεια, συνολικά 145 εκ. δολ.
Στη συνέχεια θα συνάψει άλλα ΕΙΚΟΣΙΟΚΤΩ (28) εξωτερικά, συνολικά 406,4 εκ. δολ.
Ο μετακατοχικός δανεισμός προήλθε κατά 58,4% από τις ΗΠΑ, κατά 19% από τη Δυτ. Γερμανία και κατά 14,36% από την Αγγλία.
Τα υπόλοιπα από διεθνείς οργανισμούς.
Για την εξυπηρέτηση του μετακατοχικού εξωτερικού δανεισμού η Ελλάδα κατέβαλε το 128% της δανειακής προσόδου που λογιστικά είχε πάρει!
Καταλάβατε το μέγεθος της τοκογλυφίας;Περίοδος Δικτατορίας 1967 με 1974
Περίοδος υπέρογκου εσωτερικού δανεισμού, ο οποίος και τετραπλασιάσθηκε.
Αντίθετα ο εξωτερικός δανεισμός σημειώνει πολύ μικρή αύξηση.
Συνολικά 19 εξωτερικά δάνεια, μόλις στο 6,4% του νέου Δανειακού Χρέους εξ αυτών το 92,2% ήταν σε δολ.
Την περίοδο αυτή εμφανίζονται τα δάνεια σε συνάλλαγμα.
Πρόκειται για δάνεια εργοληπτικών εταιρειών, τα οποία έπαιρναν από το εξωτερικό, υπό την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου.Στη συνέχεια τα παραχωρούσαν στο Ελληνικό Δημόσιο προς εκτέλεση δημοσίων έργων, με ανάδοχους τις εν λόγω εταιρείες.
Συνολικά συνομολογήθηκαν 59 τέτοια δάνεια.
Προφανώς το Ελληνικό Δημόσιο δεν είναι ο δανειολήπτης, έτσι δεν θεωρείται εξωτερικός δανεισμός. Στο νέο Δημόσιο Χρέος ο δανεισμός σε συνάλλαγμα αντιπροσώπευε το 23,6%.
Περίοδος Μεταπολίτευσης 1975 με 1981 (Κυβέρνηση Καραμανλή) Το προπολεμικό εξωτερικό Δημόσιο Χρέος, λόγω του διακανονισμού 1962-67 βαίνει συνεχώς μειούμενο. Από το 4% του συνολικού Δ.Χ. το 1974 θα πέσει το 1981 στο 0,6%.
Ο μεταπολεμικός εξωτερικός, κατά μέσο όρο, στο 3,9% των τακτικών εσόδων.
Συνολικά έχουμε 24 εξωτερικά δάνεια. Τρία από την γαλλική κυβέρνηση και τα υπόλοιπα από διεθνείς οργανισμούς και τράπεζες. Κυριαρχία του δολαρίου και απουσία της αγγλικής λίρας.
Περίοδος 1981 με 1989 (Κυβέρνηση Α.Παπανδρέου)
Ο δημόσιος τομέας διευρύνεται εντυπωσιακά.
Οι απασχολούμενοι στην κεντρική διοίκηση -ΔΕΚΟ από 300.000 θα αυξηθούν σε 460.000.
Μαζί δε με τις δημόσιες τράπεζες, προβληματικές και τις ελεγχόμενες από το Δημόσιο επιχειρήσεις θα φθάσουν τις 640.000!!!
Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπ. Οικονομικών και εισηγητικές εκθέσεις επί του προϋπολογισμού, τα ελλείμματα του ευρύτερα δημόσιου τομέα, από το 13,4% επί του ΑΕΠ το 1981 θα φθάσουν το 1989 στο 26,1%. Τα ελλείμματα θα καλυφθούν κατά 106% από τον δανεισμό.
Το 1985 η Ελλάδα ήταν παγκόσμια πρώτη στο κατά κεφαλήν Δημόσιο Χρέος το οποίο είχε αρχίσει να προσδιορίζει την ύπαρξη της οικονομίας και όχι την ανάπτυξή της.
Το διάστημα 1982-89, κατά μέσο όρο, η συνολική εξυπηρέτηση του Δ.Χ. κάλυψε το 33,61% των τακτικών εσόδων της ίδιας περιόδου.
Μεταξύ το 1975-87 συνομολογήθηκαν 18,4 δισ. δολ. εξωτερικών δανείων, εκ των οποίων το 81% διετέθει για την εξυπηρέτηση των δανείων!!!
Φοβερά μεγάλο ποσοστό!
Εκεί κάπου στο 1987 αρχίζει ο Γολγοθάς της Ελλάδος!
Η προσφυγή στον εξωτερικό δανεισμό έγινε για έργα συγκοινωνιακής, αγροτικής και αστικής υποδομής.
Ένα, το 1982, για την αποκατάσταση των ζημιών από τους σεισμούς στην Καλαμάτα το 1981 και ένα για την υποστήριξη του ισοζυγίου πληρωμών.
Προφανώς μετά το 1824 ο εξωτερικός δανεισμός είχε γίνει για την χώρα μας, έσοδο τακτικό αλλά και έξοδο υπέρβαρο.
Είμαστε σίγουροι ότι αν ψάξουμε σε μεγαλύτερο βάθος ιστορικά τα αρχεία της χώρας μας θα βρούμε και άλλα τέτοια πολλά!
Το θέμα όμως είναι, και φαίνεται σε όλη του ην μεγαλοπρέπεια, ότι η Ελλάδα όχι απλά ΔΕΝ αποτέλεσε το «κακομαθημένο παιδί» των συμμάχων και τον «μπαταχτσή» της κοινότητας, αλλά αποτέλεσε τον μεγάλο πελάτη των Δυτικών Τραπεζών και έναν από τους καλύτερους σε όλη την Δυτική Οικονομία !
Τόσο καλό που οι Δυτικές τράπεζες δεν είχαν καμία όρεξη να σταμαήσουν να δανείζουν γιατί επί 200 χρόνια πλήρωνε αδιαμαρτύρητα!!!
Η Ελλάδα αποτέλεσε ένα κλασικό παράδειγμα στο οποίο στηρίχτηκε και αναπτύχθηκε η σημερινή Δυτική Οικονομία, όταν αποφάσισε να μεταβληθεί σε «χρεοκρατία» debttocracy και ειδικά από την εποχή που ο χρυσός αποτελούσε το αντίκρυσμα του πλούτου μιας χώρας!
Όταν σταμάτησε αυτό και το χρήμα γεννιούνταν από το χρέος (Θεωρία το χρέος γεννά χρήμα) η Ελλάδα αποτέλεσε έναν βασικό πυλώνα ανάπτυξης των προηγμένων Δυτικών κρατών όχι μόνο γιτι πληρωνε τοκογλυφικά δάνεια αλλά κυρίως γιατί με τα δάνεια αυτά αγόραζε στρατιωτικό υλικό και προιόντα των χωρών που της δάνειζαν!!!
Ετσι, απ ότι είδατε τα τελευταία 200 χρόνια, πληρώναμε δάνεια τα οποία δεν τα παίρναμε ποτέ, είτε πληρώναμε μέχρι και 200 φορές πάνω την αξία τους , είτε πληρώναμε δάνεια για πράγματα που χύσαμε το αίμα μας για να τα αποκτήσουμε!
Φτάσαμε στο σημείο να αποπληρώνουμε δάνεια της πρώτης περιόδου της Επαναστάσεως του 1821 μέχρι και την προηγούμενη δεκαετία, και οι κατ όνομα σύμμαχοί μας να κερδίζουν τεράστια ποσά από χρεολύσια κάθε χρόνο, χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτα!
Και ουδέποτε διαμαρτυρηθήκαμε ως λαός!
Τα πληρώναμε εργαζόμενοι άοκνα και αγόγγυστα!
Πληρώνουμε ακόμη και τους κλέφτες του γερμανικού Ράιχ που στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο κατέκλεψαν την περιουσία της χώρας μας, ρούφηξαν τις πλουτοπαραγωγικές μας πηγές και ρήμαξαν τον τόπο!
Κατοχικές δυνάμεις που κατάσφαξαν τον Ελληνικό λαό και ουδέποτε μας αποζημίωσαν.
Ενώ εμείς είχαμε αποζημιώσει ακόμη και τους Οθωμανούς που μας κατείχαν παράνομα επί 4 αιώνες!Από τις λίγες αυτές γραμμές που σας παραθέτουμε, είναι πλέον πρόδηλο ότι η χώρα μας ήταν από παλιά άνδρο των διεθνών πλιατσικολόγων !
Μπορεί να μας έδωσαν ψίχουλα για να πολεμήσουμε για την ανεξαρτησία μας, αλλά το εξαργύρωσαν επί δύο σχεδόν αιώνες!
Για 200 χρόνια ο Ελληνας πληρώνει «αέρα» στους Γερμανούς και στους λοιπούς Φραγκολεβαντίνους, χωρίς την παραμικρή διαμαρτυρία.
Από το αστρονομικό ποσό που έχουμε πληρώσει τα 200 αυτά χρόνια, ζήτημα να έχουμε λάβει στην πραγματικότητα ένα 25% και ίσως να είναι και μικρότερο.
Αν σκεφτείτε ότι από το 1994 ως το 2010 πληρώσαμε ως χώρα 571.000.000.000 (πεντακόσια εβδομήντα ένα δισεκατομμύρια ευρώ) φανταστείτε τι έχουμε πληρώσει τα τελευταία 200 χρόνια!
Αυτό λοιπόν το άρθρο, κάθε Ελληνας του Εξωτερικού, είτε μένει σε χώρες της ΕΕ. είτε εκτός, πρέπει να το μεταφράσει σε κάθε γλώσσα και να το διανείμει όπου και όπως μπορεί!
Να το διαδώσει για να καταλάβουν οι λαοί πόσο μας κόστισε η ανεξαρτησία μας και τι πληρώνουμε επί σχεδόν 200 χρόνια στα κοράκια που διέλυσαν τη χώρα μας!
Να το εμπεδώσουν καλά γιατί έρχεται η σειρά τους! 
Μεταφράστε το, διαδώστε το και βοηθήστε στην προσπάθεια να καταλάβουν οι λαοί του κόσμου ότι ο Ελληνας ήταν ο πλέον καλοπληρωτής δανείων τα τελευταία 200 χρόνια!
Και αυτά που μας ζητάνε σήμερα, δεν είτε τίποτε άλλο παρά υπερ-τοκοχρεολύσια, ανακεφαλαιοποιήσεις τόκων και σε καμία περίπτωση δεν είναι χρήμα το οποίο το λάβαμε στα χέρια μας ποτέ, και το σπαταλήσαμε.
Ετσι το παρουσιάζουν οι Γερμανοί, οι Αυστριακοί και οι Ολλανδοί γιατί έτσι τους βολεύει, μιας και είναι οι κύριοι δράστες του εγκλήματος και αυτοί οι οποίοι καρπώθηκαν τον Ελληνικό πλούτο !!!
Κάντε λοιπόν την μετάφραση και στείλτε το σήμερα κιόλας για να αφυπνίσουμε την παγκόσμια κοινή γνώμη !!!

* O Γιώργος Γ. Αδαλής είναι Οικονομολόγος,

Μηχανικός Η/Υ και ιδρυτής των Aegean Times Internet Media

adalis gr
 

Η Άμεση Δημοκρατία της Αρχαίας Αθήνας

Η άμεση δημοκρατία έλκει την καταγωγή της από την αθηναϊκή δημοκρατία της κλασικής εποχής, όπου η Εκκλησία του δήμου  (η συνέλευση όλων των πολιτών της αθηναϊκής πόλης-κράτους) λάμβανε τις πολιτικές αποφάσεις και για την εκτέλεσή τους όριζε κάποιους αξιωματούχους άμεσα ανακλητούς και ελέγξιμους, με περιορισμένη διάρκεια θητείας, προκειμένου να μην «επαγγελματοποιηθούν» ως πολιτικοί ηγέτες.
Για τον ίδιο λόγο η μεγάλη πλειονότητα των αξιωματούχων επιλεγόταν με κλήρωση, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, από το σύνολο των συμμετεχόντων στην εκκλησία του δήμου.
Ωστόσο μόνο άρρενες ενήλικοι που είχαν ολοκληρώσει τη διετή (από τα 18 μέχρι τα 20) στρατιωτική τους θητεία είχαν το δικαίωμα να συμμετάσχουν και να ψηφίσουν στη συνέλευση.
Αυτό απέκλειε την πλειονότητα του πληθυσμού, δηλαδή τους δούλους, τις γυναίκες και τους μετοίκους.
Επίσης, δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν στη συνέλευση αυτοί των οποίων τα πολιτικά δικαιώματα είχαν ανασταλεί (συνήθως γιατί δεν μπορούσαν να πληρώσουν τις οφειλές τους προς την πόλη).
Για ορισμένους Αθηναίους αυτό ισοδυναμούσε με μόνιμη (και κληρονομήσιμη) στέρηση δικαιώματος.
Παρ’ όλα αυτά, σε αντίθεση με τις ολιγαρχικές πόλεις, δεν υπήρχε ουσιαστικά όριο ελάχιστης απαιτούμενης περιουσίας ή εισοδήματος.
Τη δημοκρατία που εγκαθιδρύθηκε στο β' μισό περίπου του 5ου αι. τη γνωρίζουμε καλύτερα από μια σειρά αναθεωρήσεων των νόμων της ανάμεσα στο 410 και το 399. Τμήματα του συστήματός της αναλύονται στο 2ο μισό του έργου «Αθηναίων πολιτεία» του Αριστοτέλη(42-69).
Τα εμφανέστερα χαρακτηριστικά αυτής της δημοκρατίας ήταν η εκκλησία του δήμου και η βουλή των πεντακοσίων.
Τα μέλη της επιλέγονταν με ένα σύνθετο σύστημα που βοηθούσε στην ευρεία αντιπροσώπευση των δήμων.
Η βουλή εκτός των άλλων διαχειριστικών καθηκόντων της για την εύρυθμη λειτουργία της πόλης περνούσε ψηφίσματα για ιδιαίτερα ζητήματα, ενώ αντίθετα οι νόμοι διαμορφώνονταν από τους νομοθέτες και εξετάζονταν ενίοτε λεπτομερειακά σε περιπτώσεις ένστασης.
Το επαγγελματικό προσωπικό σε ζητήματα διαχειριστικά της τάξης της πόλης, καθώς και σε θρησκευτικά οργανωτικά ζητήματα ήταν ελάχιστο, λίγες εκατοντάδες δούλοι περιουσία του κράτους που ήταν στη διάθεση διάφορων αξιωματούχων ή λειτουργούσαν ως απλή αστυνομική δύναμη.
Τα δικαστήρια ήταν σημαντικό τμήμα της δημοκρατικής ζωής τόσο για τα πολιτικά ζητήματα που εξέταζαν όσο και σαν μέσα επίλυσης επιχειρηματικών διαφορών.
Το εντυπωσιακό στην όλη περίπτωση είναι ότι περίπου το 1/3 των πολιτών πάνω από τα σαράντα υπηρετούσε επί διετία σε κάποια στιγμή στη ζωή του στη βουλή των 500, ένα λειτούργημα εξαιρετικά απαιτητικό και χρονοβόρο, που βοηθούσε ωστόσο στην εξοικείωση με τα προβλήματα της πόλης. Καθίσταται φανερό ότι η αθηναϊκή δημοκρατία ήταν άμεση, η αμεσότερη δυνατή τουλάχιστον, καθώς μέσω των συλλογικών διεργασιών της εκκλησίας, της βουλής και των δικαστηρίων κατόρθωνε να ελέγχει τις πολιτικές της διαδικασίες με συστήματα εναλλαγής των προσώπων που προφύλασσαν σε σημαντικό βαθμό από τη διαφθορά της υπηρεσίας επί μακρόν σε υψηλά αξιώματα.
Σε γενικές γραμμές, λοιπόν, η αθηναϊκή δημοκρατία δεν λειτουργούσε βάσει συντάγματος, αλλά χρησιμοποιούσε μια προφορική παράδοση, σκοπός της οποίας ήταν κυρίως η διατήρηση ενός συνόλου ουσιαστικών ιδεών για τη λειτουργία της πόλης.
Το ίδιο το σύστημα εξελισσόταν μέσω των δημοκρατικών διαδικασιών, στις οποίες σπάνια συμμετείχε το σύνολο των Αθηναίων πολιτών.
Αν και το αθηναϊκό σύστημα εξελίχθηκε, δεν ευθυγραμμίστηκε απόλυτα με τον πυρήνα των ιδεών της δημοκρατίας.
Το τίμημα που πλήρωσαν οι Αθηναίοι για την απομάκρυνση από τις βασικές ιδέες που διαμόρφωσαν την κλασική Αθήνα φόβισε πολλούς από τους ιστορικούς και φιλοσόφους της εποχής, που είδαν καθαρότερα τη σκοτεινή πλευρά της αθηναϊκής δημοκρατίας.
Η κλασική δημοκρατία έπεσε σε παρακμή μετά την ήττα της Αθήνας στον Πελοποννησιακό Πόλεμο και υπήρξαν περίοδοι που στην πόλη επικρατούσε εμφανής ολιγαρχία.
Μερίδα του πληθυσμού και ορισμένοι φιλόσοφοι (π.χ. ο Πλάτων) υποστήριζαν ανοιχτά την ολιγαρχία και θεωρούσαν τη δημοκρατία σαθρή και ασταθή διακυβέρνηση από τον όχλο.
Οι απόψεις τους και η κρίση τους πέρασε διαδοχικά στους αιώνες στις επερχόμενες γενεές διανοητών με τόση σφοδρότητα ώστε η ιδέα της δημοκρατίας απέκτησε «βαριά μυρωδιά για περισσότερα από 2.000 χρόνια». Μέχρι τους ρωμαϊκούς χρόνους κάθε ίχνος δημοκρατικής διακυβέρνησης εξαφανίστηκε από τον μεσογειακό κόσμο, αν και συνέχισαν να υπάρχουν εστίες αυτοδιοίκησης στα αστικά κέντρα, με ολιγαρχικό όμως χαρακτήρα και ευρισκόμενες στα χέρια των οικονομικά ισχυρότερων οικογενειών κάθε περιοχής.
Αυτό συνεχίστηκε μέχρι τον πρώιμο Μεσαίωνα, όταν αυτές οι δυνατότητες τοπικής αυτοδιοίκησης πέρασαν οριστικά στον έλεγχο της Εκκλησίας.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
Αναρωτιέμαι!!!δικαιολογημένα και πολλοί Έλληνες μαζί μου.
Όταν υπάρχουν τέτοιες παρακαταθήκες.....
Γιατί να υιοθετούμε σήμερα το ξενόφερτο,  DIRECT DEMOCRACY CENTER
Περισσότερα για την ύποπτο ρόλο της Άμεσης δημοκρατίας στις μέρες μας.    

Επίσκεψη στο πλοίο μουσείο «Γ. Αβέρωφ», και στην τριήρη «Ολυμπιάς»

Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου
Συγγραφεύς – Ναυτικός
Μέλος Ελληνικής Εταιρίας Στρατηγικών Μελετών (ΕΛ.Ε.Σ.ΜΕ.)

Το πλοίο Μουσείο "Γ. Αβέρωφ".
ΦΩΤΟ: Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου

Όσοι ασχολούνται με θέματα «περί Αλός» είχαν την ευκαιρία, την Τετάρτη 22 Ιουνίου 2011, το απόγευμα, να τιμήσουν την εκατονταετηρίδα ύψωσης της ελληνικής σημαίας στο θωρακισμένο καταδρομικό «Γεώργιος Αβέρωφ» (16 Μαίου 1911), πραγματοποιώντας επίσκεψη στο ιστορικό πλοίο μουσείο, καθώς και στην τριήρη «Ολυμπιάς».
Με πρωτοβουλία της εταιρείας «ΑΛΣ Α.Ε.» και με την καθοδήγηση του Ιωάννη Θεοδωράτου δημοσιογράφου-αμυντικού αναλυτή και της Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου συγγραφέως-ναυτικού, η 25μελής ομάδα επισκεπτών-επισκεπτριών (μαθητών και φίλων των μαθημάτων-σεμιναρίων ιστορίας και γεωπολιτικών αναλύσεων που πραγματοποιούνται κάθε Τετάρτη στην αίθουσα της «Αλός») είχε την ευκαιρία να ξεναγηθεί στα δύο πλοία.

Οι επισκέπτες ακούν με προσοχή, από τον Ιωάννη Σ. Θεοδωράτο, πως ο Κουντουριώτης έδρασε στην Ναυμαχία της Έλλης.
ΦΩΤΟ: Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου

Στην παρέα μας παρευρέθηκαν επίσης και μας τίμησαν με την παρουσία τους, οι δημιουργοί/διαχειριστές των ιστοσελίδων: Τριήρης, ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ Koukfamily και Αιώνια Ελληνική Πίστη.
Η επίσκεψη ξεκίνησε από το «Γεώργιος Αβέρωφ», όπου είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά την ιστορία του πλοίου, με την βοήθεια ξεναγού που διέθεσε το ΠΝ.
Στη συνέχεια περιηγηθήκαμε στα εσωτερικά διαμερίσματα που έχουν αναπαλαιωθεί με τέτοια πιστότητα και ιστορική ακρίβεια, ώστε να έχεις την εντύπωση ότι θα ξεπροβάλλει από κάποια θύρα ο θρυλικός ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης!

Χειρόγραφες σημειώσεις Α΄Μηχανικού. ΦΩΤΟ: Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου

Φυσικά τα εύσημα για το μοναδικό αποτέλεσμα που μπορεί να θαυμάσει ο επισκέπτης, πρέπει να απονεμηθούν κατά προτεραιότητα στο νυν διευθυντή της Διεύθυνσης Ιστορίας Πολεμικού Ναυτικού υποναύαρχο Αθανάσιο Παναγόπουλο ΠΝ.
Πράγματι ειδικά στους χώρους των ενδιαιτήσεων των αξιωματικών, νομίζεις ότι ο χρόνος έχει σταματήσει, ενώ εντυπωσιακή είναι η αποκατάσταση των ξύλινων τμημάτων με λεπτομέρεια και πολυτέλεια που γυρνά την μνήμη πίσω σε άλλες εποχές.
Η ξενάγηση είχε επίσης «ενέσεις ιστορίας και πατριωτισμού» από τον Ιωάννη Θεοδωράτο, που πρόσθεσε άγνωστες πτυχές από τη διαδρομή και την πολεμική ιστορία του θρυλικού «Μπαρμπαγιώργη».

Αναλύοντας παραστατικά τον τρόπο βολής των πυροβόλων του πλοίου.
ΦΩΤΟ: Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου

Στο πρατήριο του πλοίου είχαμε την ευκαιρία να αγοράσουμε αναμνηστικά και είδη δώρου, για να θυμόμαστε την επίσκεψη και να ενισχύσουμε οικονομικά το πλοίο μουσείο.

Ο μικρότερος της παρέας, ο Γιώργος, ανέλαβε
να ανάψει το κερί εις μνήμην των ηρωϊκών
πεσόντων των ναυτικών αγώνων.
ΦΩΤΟ: Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου

Συγκινητική ήταν η σκηνή όταν λίγο πριν την αναχώρηση ανάψαμε ένα κερί στην μνήμη των πεσόντων στους αγώνες του Ναυτικού μας, στο παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου που βρίσκεται δίπλα στον πρυμναίο πύργο με τα δίδυμα πυροβόλα των 23,4 εκατοστών.
Με τονωμένο το φρόνημα και με ενθουσιασμό, η μεγάλη μας παρέα κατευθύνθηκε προς το αριστούργημα των αείμνηστων Μόρισον και Κόουτς, την ανακατασκευή αρχαίας αθηναϊκής τριήρους, «Ολυμπιάς»!
Όπως αντιλαμβάνεστε τα «πηδάλια» της ξενάγησης, ανελήφθησαν από εμέ, καθώς πρόκειται για το πολυαγαπημένο θέμα, στην μελέτη του οποίου έχω αφιερώσει τη ζωή μου!
Η ομάδα μας στοιχήθηκε στην πρύμνη του ενδόξου σκάφους που δόξασε την αρχαία Ελλάδα και ιδιαίτερα την Αθήνα, καθώς χάρη στην σκιά της βρήκαμε ένα δροσερό μέρος για να ξεκινήσουμε την ιστορική περιπλάνηση, από την εποχή του δημιουργού της, Κορίνθιου ναυπηγού Αμεινοκλέους.

Ταξίδι στα πέλαγα της αρχαιότητας με
αναφορές από πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές
της ιστορίας.
ΦΩΤΟ: Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος

Αλλά μην φανταστείτε ότι επρόκειτο για μια «ανιαρή» αφήγηση γεμάτη χρονολογίες, μεγέθη και αριθμούς.
Τα μέλη της παρέας ξεναγήθηκαν νοερά εντός του σκάφους και ήταν σαν να κάθισαν στη θέση των ερετών, από όπου απόλαυσαν ένα ταξίδι στα πέλαγα της αρχαιότητας.
Ο θαλασσινός άνεμος φούσκωσε τα ιστία της ξενάγησης και μας πήγε σε ηρωικά μέρη, μας έδωσε την ουσία της αποστολής της τριήρους.
Όμως ο πλους παρότι νοερός δεν ήταν ειρηνικός.
Τριήρης σημαίνει πόλεμος, ναυμαχίες, εμβολισμοί, αποβάσεις!
Αυτό το περιβάλλον και τα ενδότερα μυστικά του αποκάλυψα στους παρευρισκομένους, προσθέτοντας σαν αλατοπίπερο διάφορα ανέκδοτα και αφηγήσεις των αρχαίων συγγραφέων.
Οι ερωτήσεις πολλές και ενδιαφέρουσες, αλλά και οι απαντήσεις άμεσες και περιεκτικές.


Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου:
"Το αλατοπίπεροστην ξενάγηση είναι, μεταξύ άλλων, και τα διάφορα ανέκδοτα περί τριήρουςαπότουςαρχαίους συγγραφείς".
ΦΩΤΟ: Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος

Μακάρι να είχαμε περισσότερο χρόνο, ποιος ξέρει, ίσως σε κάποιο μελλοντικό μάθημα της Ναυτικής Ιστορίας, το οποίο ελπίζω να ξεκινήσω….
Μετά το πέρας των ξεναγήσεων η όμορφη παρέα συνέχισε τη βραδιά με την παραδοσιακή ελληνόψυχη ομήγυρη, σε ένα παραλιακό καφενείο, όπου απολαύσαμε το τερπνόν (καφές, χυμοί, παγωτό, μπύρα) μετά του ωφελίμου (συζήτησις).
Η ομάδα υποσχέθηκε να ξανασυναντηθεί σύντομα για νέες ναυτικές περιπέτειες…

Περί Αλός

Χωρίς έλεγχο της Βουλής οι ιδιωτικοποιήσεις!

Με μια κίνηση-έκπληξη, λίγο πριν ψηφισθεί χθες το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, η κυβέρνηση εξαφάνισε κάθε δυνατότητα πολιτικού ελέγχου στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, μετά τις έντονες πιέσεις της τρόικας στο παρασκήνιο, η οποία ζητούσε να μπει το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων σε “fast track” και να εξαλειφθούν οι «κίνδυνοι» πολιτικών επιπλοκών στη διαδικασία.

Το θέμα του πολιτικού ελέγχου της διαδικασίας αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας προκαλεί εδώ και μήνες έντονες συζητήσεις, όχι μόνο στη Βουλή μεταξύ των κομμάτων, αλλά και μεταξύ τρόικας και υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης και ελληνικής κυβέρνησης.

• Τον Μάρτιο, ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου, σε μια θυελλώδη συζήτηση στη Βουλή ερώτησης του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρα, διαβεβαίωνε ότι «όλες οι αποφάσεις για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας θα κατατεθούν και θα περάσουν από την έγκριση της Βουλής». Ανάλογες διαβεβαιώσεις είχε δώσει νωρίτερα, όταν άρχισε να συζητείται το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων με στόχο είσπραξη 50 δισ. ευρώ, και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.
• Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών, Β. Βενιζέλος, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τα νέα του καθήκοντα βρέθηκε μπροστά σε ισχυρές πιέσεις του Eurogroup και του επιτρόπου Ρεν, για «απελευθέρωση» της διαδικασίας ιδιωτικοποιήσεων από όλα τα πιθανά πολιτικά «βάρη». Στο πρώτο Eurogroup που συμμετείχε ο κ. Βενιζέλος, αμέσως μετά τον ανασχηματισμό, οι πιέσεις αυτές εκδηλώθηκαν με ιδιαίτερα έντονο τρόπο.
• Μέχρι χθες, η εντύπωση που είχε μείνει, ακόμη και στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ήταν ότι η κυβέρνηση δεν είχε υποχωρήσει εντελώς στις πιέσεις, καθώς στον εφαρμοστικό νόμο του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος είχε ενσωματωθεί διάταξη, που έδινε τη δυνατότητα (χωρίς αυτό να είναι υποχρεωτικό) να κυρώνονται από τη Βουλή οι συμβάσεις αξιοποίησης δημόσιας περιουσίας που θα συνάπτει το νέο Ταμείο Δημόσιας Περιουσίας, το οποίο θα αναλάβει την εφαρμογή του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων.
• Όμως, στο... παρά πέντε της ψηφοφορίας, η διάταξη αυτή απαλείφθηκε! Έτσι, οι ιδιωτικοποιήσεις θα προχωρήσουν χωρίς να υπάρχει δυνατότητα ελέγχου της Βουλής επί των πράξεων πώλησης ή αξιοποίησης δημόσιας περιουσίας. Αυτή η κοινοβουλευτική «ντρίμπλα» της κυβέρνησης, σύμφωνα με πληροφορίες, έγινε σε συνεννόηση με την τρόικα, η οποία είναι εξαιρετικά ανήσυχη, μετά και την τελευταία θύελλα που ξεσήκωσε στην Αθήνα το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, για το ενδεχόμενο πολιτικών εμπλοκών στη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, που θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την υλοποίηση του προγράμματος.
• Ένας παράγοντας που οδήγησε την κυβέρνηση σε αυτή την απόφαση, με την οποία οι ιδιωτικοποιήσεις μπαίνουν πλέον σε... λωρίδα ταχείας κυκλοφορίας, είναι και η ίδια η δόμηση του νέου «πακέτου» χρηματοδοτήσεων, που αναμένεται να εγκρίνει την Κυριακή το Eurogroup για την Ελλάδα, ώστε να αποφευχθεί η χρεοκοπία της χώρας μέχρι τουλάχιστον τα μέσα του 2014. Τα έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις, ύψους τουλάχιστον 30 δισ. ευρώ, εντάσσονται στο πρόγραμμα χρηματοδότησης των δανειακών αναγκών της χώρας, μαζί με τα δάνεια από τους επίσημους πιστωτές και την ανακύκλωση (roll over) ομολόγων από ιδιώτες πιστωτές. Αυτό σημαίνει ότι κάθε υστέρηση στις εισπράξεις από ιδιωτικοποιήσεις θα κινδυνεύει να ανοίξει χρηματοδοτικές «τρύπες», που θα οδηγούσαν την Ελλάδα σε χρεοκοπία. Σε αυτό το περιβάλλον ακραίας πίεσης για έσοδα, κυβερνητικά στελέχη λένε ότι δεν υπήρχαν πολλά περιθώρια για συζήτηση των ιδιωτικοποιήσεων στη Βουλή.
• Εκτός από τη διάταξη για τον κοινοβουλευτικό έλεγχο των ιδιωτικοποιήσεων, απαλείφθηκε από τον εφαρμοστικό νόμο λίγο πριν ψηφισθεί και η διάταξη που έδινε τη δυνατότητα στο Ταμείο Δημόσιας Περιουσίας να μπορεί να χρησιμοποιεί το προϊόν από την έκδοση ομολογιών για να αποκτήσει ομόλογα του Δημοσίου από την πρωτογενή ή δευτερογενή αγορά, καθώς και εκείνη που έδινε δυνατότητα ανταλλαγής ομολογιών έκδοσης του Ταμείου με ομόλογα του Δημοσίου ή παροχής εγγύησης υπέρ ομολογιακών και άλλων δανείων του Δημοσίου.

Στο μεταξύ, η κυβέρνηση επιχειρεί να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με ενδιαφερόμενους επενδυτές, ενόψει της έναρξης των ιδιωτικοποιήσεων.

Ο ειδικός γραμματέας Αποκρατικοποιήσεων, Γ. Χριστοδουλάκης, μίλησε σε εκδήλωσε στο Λονδίνο και παρουσίασε το πρόγραμμα.

Ανέφερε ότι τουλάχιστον τα μισά έσοδα θα προέλθουν από αξιοποίηση ακινήτων, αν και παραδέχθηκε ότι η κυβέρνηση δεν έχει ακόμη καταγράψει πλήρως την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου.

Ο κ. Χριστοδουλάκης προσπάθησε να διαψεύσει την εντύπωση που έχει δημιουργηθεί διεθνώς ότι στην Ελλάδα σχεδιάζεται γενική εκποίηση περιουσίας σε εξευτελιστικές τιμές.

«Δεν πρόκειται για ξεπούλημα», τόνισε.

«Θα ακολουθήσουμε επαγγελματικές διαδικασίες πώλησης».

Και προανήγγειλε ότι τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις «θα αφιερωθούν στην επαναγορά φθηνού χρέους», δηλαδή σε αγορές ομολόγων που λήγουν μετά τα μέσα του 2014, δεν εμπίπτουν στο σχεδιαζόμενο roll-over χρέους και διαπραγματεύονται σήμερα στη δευτερογενή αγορά σε τιμές ακόμη και κάτω από το 50% της ονομαστικής τους αξίας.

 

Σοφοκλέους

Προς Ένα Νέο Πατριωτισμό ή Προς ένα Νέο Διχασμό;

"Το ποτήριον των πικριών, των εξευτελισμών και των ταπεινώσεων υπερεπληρώθη. Μια πολιτική της οποίας δεν θέλομε να εξετάσωμεν τα ελατήρια, απειργάσθη ενός και ημίσεως έτους τοιαύτας εθνικής συμφοράς, ώστε ο συγκρίνων την Ελλάδα της σήμερον προς την προ ενός και ημίσεως έτους Ελλάδα να αμφιβάλλη αν πρόκειται περί ενός και του αυτού κράτους."

Χανιά, 15 Σεπτεμβρίου 1916 (από το άρθρο της Wikipedia για τον Εθνικό Διχασμό)

Μάλιστα, αγαπημένε μου αναγνώστη.

Και πάλι η ιστορική συγκυρία μας γυρίζει ανύποπτα σε γωνιές γνωστές. Μέσα σε ενάμιση χρόνο πράγματι είναι να αμφιβάλλει κανείς αν ζει στην ίδια χώρα με αυτή που ζούσε πριν. Η χρονική ρωγμή που μας χωρίζει από την "παλιά ζωή", άνοιξε πέρσι και ζητάει να κόψει στα δυο και την κοινωνία. Δυο πρόσωπα ο χρόνος, δυο κομματια κι ο Λαός.

Ξαφνικά, σαν να μην είμαστε το ίδιο.
Σαρκώνεται η ιστορική καρικατούρα του Τσελεπίτσαρη, κι η μοίρα της Ελλάδας μας ειρωνεύεται κρυφογελώντας πίσω από τόνους junk ομόλογα που εκδώσαμε στο όνομα των επόμενων γενεών.
Δεν τον ξέρεις τον Τσελεπίτσαρη;
Διαβάζουμε στην ελληνική Wikipedia ότι ο Τσελεπίτσαρης ήταν ένας λαϊκός τύπος φουστανελοφόρος της παλιάς Αθήνας. Αλβανός στη καταγωγή που το κανονικό του όνομα ήταν Τσέλιος Πίτσαρης που όμως είχε συμμετάσχει επικεφαλής μικρού σώματος στην επανάσταση της Θεσσαλίας του 1878 και είχε πολεμήσει στη μάχη της Μακρυνίτσας.
Αργότερα μη έχοντας εργασία του προσφέρθηκε από τον Δήμο Αθηναίων θέση φανοκόρου που όμως ο Τσελεπίτσαρης δεν την δέχθηκε θεωρώντας την πολύ υποτιμητική για ένα "Καπετάνιο του Αγώνα" με συνέπεια να περιέλθει σε φτώχεια.
Όμως για την κακοδαιμονία του περιερχόμενος τους δρόμους της Αθήνας αναθεμάτιζε τον Χαρίλαο Τρικούπη και πρωτοστατούσε σε όλες τις εναντίον του διαδηλώσεις.
Έμπαινε επικεφαλής των διαδηλωτών ή εύρισκε "μαρίδα" παιδιών από γειτονιές και περιζωσμένος με το "κορδόνι", κομματικό έμβλημα του Θ. Δηλιγιάννη και υψώνοντας με τη γκλίτσα του ένα παλιοτσάρουχο, ως έμβλημα της έντιμης φτώχειας του κραύγαζε διάφορα συνθήματα ρυθμικά, μεταξύ των οποίων και χαρακτηριστικότερα ήταν: "κάτω ο πετρέλαιος", "κάτω ο πακετάκιας" υπονοώντας τον Τρικούπη που είχε υπαγάγει το πετρέλαιο και τον καπνό στο μονοπώλιο.

Βρίσκεις ομοιότητες με τη σημερινή κατάσταση;

Κι αν σου θυμίσω ότι στον Χαρίλαο Τρικούπη πιστώνεται η φράση "Δυστυχώς επτωχεύσαμεν";
Κι ακόμη, η ιστορική επανάληψη γίνεται πιο έντονη.
Μας λέει λοιπόν ο Αντώνης Καρακούσης: Το 1896 η Ελλάδα θέλοντας να ξεπεράσει τον καημό της αναβίωσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και έζησε λίγες ημέρες δόξας και διεθνούς καταξίωσης.
Την επόμενη χρονιά σε κλίμα επίπλαστης εθνικής ανάτασης επιχείρησε να διευρύνει τα σύνορά της. Το 1897 απεδείχθη «μαύρο» και ο πόλεμος που διεξήγαγε «ατυχής».
Οι πολεμικές αποζημιώσεις που αναγκάστηκε να αποδεχθεί για να εξασφαλίσει την ειρήνη ήταν δυσβάστακτες και ο Εδουάρδος Λω δεν χωράτευε.
Οργάνωσε τους φόρους του μονοπωλίου στο αλάτι, στα σπίρτα, στο φωτιστικό πετρέλαιο, στο οινόπνευμα και στα παιγνιόχαρτα, εισέπραττε τα έσοδα, απέδιδε ένα μικρό μέρος στα άδεια ταμεία του κράτους και τα υπόλοιπα στους δανειστές μας.
Πέρασαν κάμποσα χρόνια εθνικής παρακμής και χρειάστηκε η Επανάσταση της Κρήτης και ο Μακεδονικός Αγώνας για να αναγεννηθεί το έθνος, να ξεσηκωθεί ο λαός και να αναδείξει νέα ηγεσία με όραμα και στόχους.
Να σου θυμίσω ότι το 2004 είχαμε και πάλι τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων;
Μήπως θυμάσαι ότι βιώσαμε και πάλι μια κατάσταση επίπλαστης εθνικής ανάτασης;
Και μετά ακολούθησε κι ένα "βέτο" προς την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ;
Βλέπεις κι εδώ τον ιστορικό συνειρμό και την προφανή αντίστιξη;

Κάπου λοιπόν κρύβεται και το φάντασμα του Διχασμού αν δεν οδηγηθεί η κοινωνία προς ένα νέο ορισμό του πατριωτισμού.

Αν δεν συμφωνήσει που εντοπίζεται σήμερα το στίγμα της πατριωτικής αντίληψης το σύνολο του λαού, δυστυχώς η ιστορία θα μας ξαναδιδάξει το μάθημά της.
Και ποιος είναι ο νέος πατριωτισμός;

• Η Παπανδρεϊκή προσέγγιση της εμμονής στην Ευρώπη των ανίσχυρων;
• Η καταστροφολογική άρνηση μερίδας της κοινωνίας προς την πραγματικότητα της αγοράς;
• Η τριτοκοσμική αποκόλληση από τον Δυτικό Κόσμο και η ένταξη της χώρας μεταξύ των πενόμενων χωρών;
• Η δουλική υποταγή σε μια νέα ή παλιά υπερδύναμη με αντάλλαγμα την εθνική επιβίωση;

Σε ποια ορατή ή αόρατη ακόμη προσέγγιση θα κατασταλάξει η κοινωνία;

Αντιλαμβάνεσε ότι καμιά λύση στην παρούσα συγκυρία δεν είναι εφικτή.

Η Ευρώπη αδυνατεί να λειτουργήσει ως μια αξιόπιστη δύναμη, εγγυώμενη έναντι οιουδήποτε τιμήματος την βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας.

Το Μεσοπρόθεσμο αποτελεί ένα ευχολόγιο κι όχι ένα σοβαρό οικονομικό κείμενο.
Αλλοίμονο αν μπορούσαμε με τέτοια άνεση να πουλάμε μια ΔΕΚΟ ανά 10 μέρες και ταυτόχρονα να μαζεύουμε και 6,5 δις ευρώ από μια παραπαίουσα εσωτερική αγορά.

Το σύνολο των ανεδαφικών προτάσεων (άρνηση χρέους, έξοδος από το ευρώ κλπ) απλούστατα επιταχύνουν την καταστροφή.

Για να καταστεί εφικτή μια -οποιαδήποτε - λύση στο ελληνικό πρόβλημα θα πρέπει:

• Να επιλυθεί πρωτίστως το ταμειακό πρόβλημα.
• Η έλλειψη ρευστότητας πιέζει προς μεσοβέζικες αποφάσεις, χωρίς όραμα και ανακυκλώνει το πρόβλημα με πολύ μικρούς κύκλους επανάληψης εξαντλώντας κάθε διαθέσιμο πόρο.
• Να επιλυθεί το πρόβλημα ηγεσίας που αντιμετωπίζει η χώρα.
• Το πολιτικό προσωπικό δεν είναι σε θέση να διαχειριστεί αποτελεσματικά μια πρωτόγνωρη και επείγουσα κατάσταση όπως η παρούσα.
• Να γνωρίσει σε βάθος την ουσία του προβλήματος η κοινωνία, αφού μέχρι στιγμής απλώς βιώνει τις συνέπειες αλλά δεν της έχει κοινοποιηθεί το αίτιο.

 Όπως διαπιστώνουμε, καμιά από τις παραπάνω προϋποθέσεις δεν ικανοποιείται και κατά συνέπεια η χώρα εξακολουθεί να κινείται χωρίς κατεύθυνση. Η κοινωνία πολυδιασπάται και συσπειρώνεται γύρω από λύσεις που δεν επιτρέπουν την ουσιαστική συστράτευση και συγκέντρωση δυνάμεων και πόρων έστω και προς μια αναποτελεσματική πρόταση. Έστω να συμφωνήσουμε σε κάτι, ακόμη κι αν αυτό αποδειχθεί λάθος. Κάθε φορέας -πολιτικός, κοινωνικός ή συνδικαλιστικός ή έστω με κάποιο ελάχιστη πολιτική ορατότητα- προβάλλει και προωθεί διαφορετική πρόταση. Το αποτέλεσμα δεν είναι άλλο από μια διχαστική και διασχιστική δράση στον κοινωνικό ιστό, τα αποτελέσματα της οποίας ήδη έχουν αρχίσει να γίνονται ορατά, κατ' αρχάς στο επικοινωνιακό πεδίο, ενώ δε θα αργήσουν να επιφέρουν τις συνέπειές τους και στο ευρύτερο κοινωνικό σύμπαν.

Δεν αναφέρομαι στην καρατζαφέρεια πρόταση περί Κυβερνήσεων τύπου "Εθνικής Ελλάδος" ή άλλα τέτοια φληναφήματα.

Αναφέρομαι σε μια βαθύτερη κοινωνική συστράτευση - ανύπαρκτη μέχρι σήμερα - με χαρακτηριστικά ενός νέου "κοινωνικού συμβολαίου".

Η πολιτική του έκφραση δε με απασχολεί, αφού αν υλοποιηθεί τότε η κοινωνία θα βρει και τον τρόπο να το εκφράσει.

Είτε με νέο κόμμα, είτε με νέο πρόσωπο/ηγέτη είτε με άλλο τρόπο που δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε.

Για να προσγειωθούμε όμως στην πραγματικότητα, επί του παρόντος δεν ανιχνεύεται μια τέτοια πορεία στην ελληνική κοινωνία.

Κι όσο δεν ανοίγει η προοπτική μιας κοινωνικής συμφωνίας, τόσο οι πιθανότητες του Νέου Διχασμού ενισχύονται.

Τyxaios blogspot

Σαν σήμερα Jim Morrison !!!

Ο Τζέημς «Τζιμ» Ντάγκλας Μόρισον (James "Jim" Douglas Morrison)

(8 Δεκεμβρίου 1943 - 3 Ιουλίου 1971) ήταν ένας Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, συγγραφέας και ποιητής.

Γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1943 στη Μελβούρνη της Φλόριντα και ήταν ο τραγουδιστής και στιχουργός του δημοφιλούς αμερικάνικου ροκ συγκροτήματος The Doors.



Θεωρείται ένας από τους πιο χαρισματικούς ερμηνευτές στην ιστορία της ροκ μουσικής. Έγραψε αρκετά βιβλία ποίησης, ένα μικρό ντοκιμαντέρ και δύο βίντεο κλιπ ("The Unknown Soldier" και "People are Strange").



Ο θάνατός του στις 3 Ιουλίου 1971 σε ηλικία 27 ετών στο Παρίσι της Γαλλίας κατέπληξε τους θαυμαστές του.



Οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες πέθανε και ο μυστικός ενταφιασμός του έγιναν αφορμή για ατελείωτες φήμες και παίζουν σημαντικό ρόλο στο μυστήριο που εξακολουθεί να τον περιβάλλει.



Zouzounews

Η Ευρώπη, η Σοβιετία και η Παράλληλη Μοίρα τους.

Η Ευρώπη των δακρυγόνων δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί.

Όσο κι αν προσπαθεί να προβάλλει και να προωθήσει την εικόνα μιας ισχυρής οικονομικής και πολιτικής δύναμης σε παγκόσμιο επίπεδο, με "μερικά προβλήματα", η εικόνα αυτή πλέον καταρρέει καθημερινά.
Ολοένα και περισσότερο, η εικόνα της Ευρώπης προσομοιάζει με εκείνη της Σοβιετικής Ένωσης λίγο πριν την κατάρρευση.
Η Ευρώπη, η άλλοτε πολλά υποσχόμενη οικονομική και νομισματική αλλά και πολιτική ένωση, παραπαίει καταδεικνύοντας ως "μαύρα πρόβατα" και υπεύθυνες για την κατάσταση τις πιο αδύναμες οικονομίες που την απαρτίζουν.
Όμοια και η πρώην Σοβιετική Ένωση καταδείκνυε ως φορείς της τότε επερχόμενης διάσπασης, τις επί μέρους χώρες-μέλη.
Όπως αντιλαμβάνεσαι, η πλαδαρή, δυσκίνητη και αναποτελεσματική γραφειοκρατία, η νέα διοικητική ελίτ των Βρυξελλών αδυνατεί να σχεδιάσει δυναμικά το μέλλον και απλώς διαχειρίζεται προς ίδιον όφελος το παρόν.
Θυμίζει έντονα το γραφειοκρατικό καθεστώς της Σοβιετίας, αδύναμο μέσα στην φαντασίωση της εντός των τειχών παντοδυναμίας του, να συλλάβει τις εξελίξεις και τους κινδύνους που προδιαγράφονταν για την ύπαρξη της άλλοτε υπερδύναμης.
Είναι πλέον ολοφάνερη η αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απαντήσει με αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα - δεν συζητάμε για την ταχύτητα - σε περιφερειακά ελάσσονα προβλήματα, όπως αυτό της Ελλάδας, του μόλις 2,5% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης(!), κατονομάζοντάς τα ως μείζονα αντί για παρωνυχίδες.
Η πολυδιάσπαση τόσο των προσπαθειών της Ευρωπαϊκής ηγεσίας, όσο και το πολυπληθές των απόψεων, των προτάσεων και των σχεδίων δεν υπογραμμίζουν παρά την ευρωπαϊκή αδυναμία να λειτουργήσει ως ισχυρή παρουσία στον κόσμο.
Είναι απολύτως κωμικό το γεγονός να δηλώνεται από τα πιο επίσημα χείλη ότι η Ευρώπη "ανακουφίστηκε" μόλις έμαθε την υπερψήφιση του Μεσοπρόθεσμου!
Αν είναι έτσι τότε να το ψηφίζουμε κάθε μέρα!
Μετρήστε μόνο τις απόψεις και τα φημολογούμενα σχέδια αλλά και τις αντικρουόμενες πολιτικές από ενάρξεως του Μνημονίου και θα αντιληφθείτε ότι στην πραγματικότητα απλώς δεν υπάρχει Ευρώπη, ενώ το φαιδρό είναι πως επενδύουμε στο ευρωπαϊκό "φάντασμα" για τη δική μας διάσωση. Ενδεικτικά μόνο, να ανασύρουμε από το ράφι και έχουμε και λέμε: Μνημόνιο "1" με ομολογημένα σφάλματα πλέον, σχέδιο Σαρκοζύ για το ελληνικό rollover, Γερμανικό σχέδιο για το ίδιο ζήτημα, τη διαφορετική άποψη της ΕΚΤ πάλι για το ίδιο ζήτημα, αντιφατικές δηλώσεις του Ευρωπαίου Επιτρόπου κ. Ρεν σχετικά με την 5η δόση, αδυναμία να απαντήσει η Ευρώπη στο ΔΝΤ σχετικά με την συνέχιση της χρηματοδότησης του ελληνικού χρέους, αποκρατικοποιήσεις 50δις(!) για την Ελλάδα με τα γνωστά προβλήματα στην κρατική μηχανή, για να αναφέρουμε μερικά ενώ ακόμη και σήμερα η φιλολογία γύρω από το ελληνικό χρέος συνεχίζεται με αμείωτη ένταση.
Στο ίδιο μοτίβο, η πολιτική διαχείριση του ελληνικού προβλήματος από την ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή είναι παιδαριώδης: η διασύνδεση της ψήφισης ή μη του Μεσοπρόθεσμου με την συνέχιση της χρηματοδότησης της Ελλάδος με επαπειλούμενη συνέπεια την πτώχευση της χώρας και ταυτόχρονα η πανταχόθεν ομολογία περί διάχυσης των συνεπειών ενός τέτοιου ενδεχόμενου σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο, μόνο γέλωτα προκαλεί.
Δηλαδή ο μέσος Ευρωπαίος ψηφοφόρος/πολίτης/φορολογούμενος καλείται να πιστέψει πως ο κ. Ταδόπουλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου κρατάει - ή κράτησε έστω και για λίγο - στα χέρια του την οικονομική τύχη του κόσμου;
Κι αν όντως είναι αληθές, αυτό είναι επιτυχημένη διαχείριση μιας κρίσης που σέρνεται εδώ κι ένα χρόνο σε μια χώρα-μινιατούρα για τα ευρωπαϊκά και παγκόσμια μεγέθη;
Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε το πολύ σημαντικό γεγονός της βραχυχρόνιας και σχεδόν με ορίζοντα μηνών αν όχι εβδομάδων προοπτικής σχεδιασμού της Ευρώπης.
Δεν έχουμε μια μακρόπνοη και στέρεη στρατηγική αντιμετώπισης της κατάστασης αλλά μια καθημερινή, κοντόφθαλμη, προσωρινή και σχεδόν αγχωτική ανταπόκριση της Ένωσης τόσο σε επίπεδο κεντρικής διοίκησης όσο και από τις ηγεσίες των χωρώνμελών.
Πιο απλά, δεν πείθουν κανέναν ότι θέλουν να συνεχίσουν να βρίσκονται υπό κοινό νόμισμα και την επόμενη 10ετία.
Ταυτόχρονα, η Ευρώπη δείχνει να εγκαταλείπει πολύ γρήγορα θεμελειώδης αρχές και αξίες πάνω στις οποίες άλλοτε ορκιζόντουσαν τα "ιερά τέρατα" της ιδέας της ενοποίησης.
Ναι, είναι γεγονός πλέον ότι η Ευρώπη δε διστάζει να ανεχτεί - τουλάχιστον(!)- χρήση βίας προκειμένου να επιβληθούν σκληρά οικονομικά μέτρα σε μεγάλες κοινωνικές ομάδες, χωρίς να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη δίκαιη κατανομή των βαρών.
Η ίδια Ευρώπη που άλλοτε ξεσηκωνώταν για την Μονάχους-Μονάχους και την Καρέτα-Καρέτα και για την Πράγα και την Τιεν Αν Μεν, η ιδια Ευρώπη που ήταν απέναντι σε απολυταρχικά καθεστώτα, που είχε καθιερώσει και επιβάλλει στα μέλη της μια πολύ προσεκτική συμπεριφορά απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα και είχε "στριμώξει" πολύ σκληρά με βαριές οικονομικές κυρώσεις χώρες που παραβίαζαν αυτόν τον κώδικα, σήμερα αδυνατεί να πείσει τους λαούς που συμμετέχουν στην ευρωπαϊκή ιδέα αλλά και στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, περί της αξιοπιστίας των οικονομικών της προτάσεων, περί της ορθότητας και αναγκαιότητας των μέτρων που επιβάλλει και τελικώς αδυνατεί να παράσχει τις αναγκαίες εγγυήσεις ασφάλειας και εμπιστοσύνης μεταξύ των μελών.
Αυτό το τελευταίο - η απουσία εμπιστοσύνης στο ευρωπαϊκό θεσμικό σύστημα - είναι και το πλέον ανησυχητικό σημάδι, ένας "μαύρος οιωνός" που προοιωνίζει και την κατάρρευση.
Μέχρι πρότινος η Ενωμένη Ευρώπη παρείχε στους λαούς της ένα ασφαλές περιβάλλον, ένα ισχυρό αίσθημα εμπιστοσύνης εφόσον μετείχαν σε μια ισχυρή και δημοκρατικά συγκροτημένη ένωση.
Σε όλα τα επίπεδα, πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό, η έννοια και αίσθηση της "ευρωπαϊκής ομπρέλλας" αποτελούσε όχι μόνο εγγύηση αλλά και ζητούμενο για τους λαούς που ήταν "εκτός".
Σήμερα αυτό το αίσθημα καταρρεέι.
Η Ευρώπη δεν έχει τη δυνατότητα, τη δύναμη αν προτιμάτε, να διαμορφώσει - έστω και με τις γνωστές αργές της διαδικασίες - μια συγκροτημένη λύση, μια πειστική απάντηση για ζητήματα που σε άλλες ηπείρους επιλύονται εν μια νυκτί.
Συμπέρασμα;
Φαίνεται ότι η οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008 παρήγαγε ένα πολύ ισχυρό ωστικό κύμα που το ευρωπαϊκό φρούριο δεν άντεξε.
Η Ευρώπη διαλύεται στα εξ ων συνετέθη.
Ανίσχυρη, γραφειοκρατική, δισκύνητη, αναποφάσιστη και - το πιο ενδιαφέρον και δυσάρεστο- μάλλον άφραγκη.
Πολλά λόγια, πολλές δηλώσεις, πολλά σχέδια, αλλά χρήμα στο τραπέζι δεν πέφτει.
Ή για να είμαστε πιο ακριβείς, το ελάχιστο χρήμα πέφτει με τόσο αργό και βασανιστικό ρυθμό με τόσο πολύπλοκες διαδικασίες και τόσο μίζερο και "άκαρδο" τρόπο που δεν πείθει ότι υπάρχει άφθονο ώστε να πάρουν το μήνυμα οι περίφημες αγορές.
Αντίθετα, τίθενται τόσες πολλές, υπερβολικές και αντιπαραγωγικές προϋποθέσεις που δίνεται η εντύπωση πως δεν υπάρχει διάθεση να συνεχίσει η Ενωμένη Ευρώπη να χρηματοδοτεί όχι την Ελλάδα αλλά το ίδιο το όραμα της Ένωσης.
Από μια άποψη, όσοι πίστευαν ότι η ελληνική κρίση πολύ γρήγορα θα διαχεόταν είχαν δίκιο.
Η ελληνική κρίση διαχύθηκε σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο, όχι όμως με τον τρόπο που ανέμεναν οι πολλοί.
Δηλαδή δεν προκαλεί το εικαζόμενο οικονομικό σοκ στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Πως θα μπορούσε άλλωστε, λόγω μεγέθους.
Η ελληνική κρίση ωστόσο, ανέδειξε τη γύμνια της Ένωσης, προκάλεσε την αλυσιδωτή πολιτική αντίδραση, που όπως συμβαίνει σε κάθε κρίση, ανέδειξε στην επιφάνεια με τον πιο έντονο και βίαιο τρόπο τις πλέον σκοτεινές μύχιες σκέψεις των λαών που μέχρι τώρα είχαν συμβιώσει κάτω από την "κοινή στέγη".
Η Ελλάδα έμελλε να γίνει η "πέτρα του σκανδάλου", μια αφορμή στην ιστορική συγκυρία, που θα ενεργοποιούσε ένα μηχανισμό αυτοδιάλυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο για να το πούμε ξεκάθαρα.
Για να μην αυταπατώμεθα λοιπόν, η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου ή όποιου άλλου κειμένου κάτω από οποιουσδήποτε όρους δεν λύνει κανένα πρόβλημα χρέους.
Ο κρίσιμος παράγοντας που "συντηρούσε" το ελληνικό χρέος ήταν η Ενωμένη Ευρώπη ή παλιότερα η προοπτική της.
Αυτήν θεωρούσαν ότι δάνειζαν οι αγορές κι όχι την Ελλάδα.
Ή για να γίνει πιο κατανοητό, οι αγορές θεωρούσαν ότι δάνειζαν ένα "υποκατάστημα" της ισχυρής Ενωμένης Ευρώπης.
Σήμερα, αυτό που διαβλέπουν οι αγορές είναι το ενδεχόμενο να εκλείψει αυτός ο παράγοντας - η Ενωμένη Ευρώπη δηλαδή - τόσο για την Ελλάδα όσο και για την υπόλοιπη Ευρώπη.
Το "ψυχοράγημα" του ευρωπαϊκού "γίγαντα" είναι μπροστά μας.

Tyxaios blogspot

Συγκλονιστική εικόνα....

HELL.....AS

Δικηγορική Ανεωτική Παρέμβαση - Διακήρυξη θέσεων

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι πρέσβευαν, ότι η συμμετοχή στα κοινά είναι υποχρέωση και καθήκον κάθε πολίτη.
Με την επισυναπτόμενη διακήρυξη καλούμε όλους να συμμετάσχουν στην κοινή μας προσπάθεια όχι για να αλλάξουμε τον κόσμο αλλά να τον βελτιώσουμε.
Η βελτίωση ξεκινάει πρώτα ατομικά γι’ αυτό περιμένουμε τα σχόλια σας τις διορθώσεις σας τις κρίσεις σας και γενικά τη συμμετοχή σας για ένα αποτέλεσμα που θα ωφελήσει όλους μας.

Σας ευχαριστούμε
Οι Ιδρυτές

 

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
(Αστική μη κερδοσκοπική εταιρία)

Η Δικηγορική Ανανεωτική Παρέμβαση συγκροτείται από δικηγόρους που δεν έχουν οποιαδήποτε κομματική ή άλλη ένταξη εκτός από την τίμια ένταξη στην προσπάθεια αναβάθμισης και, κυριολεκτικά, αποκατάστασης του κύρους της δικαιοσύνης καθώς και του κύρους, της κοινωνικής ισχύος και της επιστημονικής αξιοπρέπειας του δικηγορικού λειτουργήματος, το οποίο έχει εκπέσει σε πλήρη ανυποληψία εδώ και αρκετά χρόνια.
Αποτελεί κοινή και ταυτόχρονα τραγική διαπίστωση, ότι ο δικηγόρος ως λειτουργός (ή συλλειτουργός) της δικαιοσύνης έχει χάσει αδοκήτως το κύρος, το οποίο απολαμβάνει σε όλεςανεξαιρέτως τις άλλες, εκτός της Ελλάδας, πολιτισμένες χώρες, με αποτέλεσμα να βιώνει καθημερινά με ανεπίτρεπτη απάθεια, παθητικά, τις από πάσα κατεύθυνση εξαπολυόμενες άδικες επιθέσεις, τις πανταχόθεν εκτοξευόμενες προσβολές, πολλές φορές τις ύβρεις, τη χλεύη και την ανυποληψία (κοινωνική, επαγγελματική και προσωπική), με πρώτη κύρια περαιτέρω συνέπεια να μην είναι σε θέση να εκπληρώσει, χωρίς προσωπικές συνεχείς θυσίες και βασανιστικούς αγώνες, που δεν ευοδώνονται, τα υπεύθυνα και υψηλά καθήκοντά του έναντι του λαού και της κοινωνίας, που δεν απολαμβάνουν, εκτός από τα άλλα κοινωνικά αγαθά, και το ύψιστο αγαθό τής δικαιοσύνης, η οποία τείνει να εκλείψει.

Επειδή μέχρι σήμερα ο κατ’ ευφημισμό αποκαλούμενος ως “ο πρώτος επιστημονικός σύλλογος της χώρας” δικηγορικός σύλλογος Αθηνών ασχολείται κυρίως με την προώθηση των προσωπικών, κοινωνικών, πολιτικών - κομματικών και επαγγελματικών συμφερόντων των συγκροτούντων το διοικητικό συμβούλιο τούτου καθώς και των εγγύς της διοίκησης (του προέδρου και των συμβούλων) ευρισκόμενων, που απολαμβάνουν τα αγαθά της συγκεκριμένης ευφυούς και ευεργετικής ένταξης και επιλογής τους (με την ευνοιοκρατική ανάληψη και κατάληψη διαφόρων προσοδοφόρων από κάθε άποψη θέσεων), συγκροτήθηκε η Δικηγορική Ανανεωτική Παρέμβαση, προκειμένου ευόρκως να υπηρετήσει και να επιδιώξει με συνέπεια, με αποφασιστικότητα, με ήθος και με επιστημονικό πάθος συγκεκριμένους ευγενείς σκοπούς, ώστε να επικρατήσει και ν’ απονέμεται πραγματική δικαιοσύνη στην Ελλάδα, με την άμεση αποκατάσταση και επικράτηση του κύρους τού δικηγόρου, ως λειτουργού και μαχητή τού δικαίου, της ηθικής και των αρχών του ανθρωπισμού και του πολιτισμού.
Οι συγκροτούντες τη Δικηγορική Ανανεωτική Παρέμβαση, ως πράγματι μαχόμενοι δικηγόροι, χωρίς περισπάσεις, χωρίς εντάξεις και χωρίς εξαρτήσεις (πέραν των εξαρτήσεων από τις αρχές της ηθικής και της επιστήμης) έχουν πλήρη συναίσθηση και πλήρη τη γνώση της σημερινής απερίγραπτης και αχαρακτήριστης κατάστασης, που επικρατεί στο αποκαλούμενο “σύστημα απονομής της δικαιοσύνης”, κυρίως δε έχουν κατανοήσει πλήρως, ότι πρέπει ν’ αναληφθεί κατεπειγόντως τιτάνιος αγώνας από αποφασισμένους (και αποφασισμένοι είναι κυρίως οι αγανακτισμένοι) να επιβάλλουν τουλάχιστον τα στοιχειώδη προστάγματα της ηθικής, του νόμου και της αληθινής δικαιοσύνης, που έχουν από χρόνου ικανού υποχωρήσει, επειδή τη θέση τους έχουν καταλάβει, με ρεσάλτο, τα ποικίλα προσωπικά συμφέροντα των εξ επαγγέλματος, εκ κληρονομιάς και εκ κομματικού διορισμού συνδικαλιστών, οι οποίοι δεν πρόκειται να μεταβάλλουν πορεία και, με συνέπεια, θα εξακολουθήσουν να μιμούνται όσα οι προκάτοχοί τους μέχρι σήμερα έπρατταν.
Θα εξακολουθούν να επιδιώκουν σκοπούς προσωπικούς, ιδιοτελούς ανάδειξης, επαγγελματικής και κοινωνικής επικράτησης καθώς και κομματικής ανέλιξης, ατενίζοντας τουλάχιστον τον θώκο του βουλευτή και αδιαφορώντας για τα όσα αντιμετωπίζει ο δικηγόρος τής μαχόμενης δικηγορίας, προπηλακιζόμενος, καταδιωκόμενος, καθυβριζόμενος, περιφρονούμενος και υφιστάμενος καθημερινά μύρια όσα, στην προσπάθειά του να ενασκήσει το λειτούργημά του με συνέπεια, υπό συνθήκες δυσμενέστατες και άνισες και χωρίς τα δεκανίκια και την προστασία των ποικίλων κυκλωμάτων που λυμαίνονται τον αποκαλούμενο χώρο της δικαιοσύνης.

Η δράση της δικηγορικής ανανεωτικής παρέμβασης δεν θα περιοριστεί μόνο σε ανακοινώσεις, δηλώσεις, υποδείξεις, κριτικές και διαμαρτυρίες, αλλά θα επεκταθεί σε συγκεκριμένες άμεσες και κατάλληλες νόμιμες πράξεις, ώστε ν’ αναλάβει έκαστος τις προσωπικές ευθύνες του από τις θέσεις, τις οποίες καλώς ή κακώς κατέχει και να υποχρεωθεί να εκπληρώσει τα καθήκοντά του, παραμερίζοντας κάθε τι ιδιοτελές, προσωπικό, ευνοιοκρατικό, συντεχνιακό, στενά κομματικό και παράνομο.

Είμαστε αποφασισμένοι να μην ανεχθούμε πράξεις και παραλείψεις.

Πρόκειται ο αγώνας μας να είναι διαρκής, ανένδοτος και ασυμφιλίωτος με συμφέροντα και συντεχνίες.

Τελικός στόχος μας είναι ν’ αποκτήσει ο μαχόμενος δικηγόρος το κύρος που δικαιούται, ώστε με αξιοπρέπεια και με τιμή να εκπληρώνει τα δύσκολα και υπεύθυνα καθήκοντά του, ως λειτουργός τής δικαιοσύνης, για την εν τέλει πλήρη επικράτησή της στην ελληνική κοινωνία, υπέρ του λαού και υπέρ του καταδιωκόμενου, δυναστευόμενου και αδικούμενου πολίτη.

ΟΙ ΙΔΡΥΤΕΣ

ΜΑΡΙΑ Ι. ΕΞΑΡΧΟΥΛΑΚΟΥ     ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΑΘΗΝΩΝ                ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΜΔΣΑ 17969                         ΑΜΔΣΑ 8169

Κυψέλης 83                           Σοφοκλέους 5

Αθήνα Τ.Κ. 11361                        Αθήνα Τ.Κ. 10559

Τηλ.: 210 8235455                     Τηλ.: 210 3250181

Fax: 210 8239965                  Fax: 210 3217396

Κιν.: 6944597414                   Κιν.: 6947300001

E-mail: exarmari@otenet.gr             E-mail: epap@hol.gr

Διαδικτυακός τόπος: http://www.nomika-epilekta.gr/

Του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει….

Η κατάσταση που επικράτησε χες στην Αθήνα του Γιωργάκη, του Παπουτσή, του Πάγκαλου και του Βενιζέλου, (αλλά και του μετρημένου κ. Παπούλια) καταδεικνύεται σήμερα, έστω και φιλτραρισμένη από τα ΜΜΕ.
Δεν υπάρχει άλλη λέξη χαρακτηρισμού της από «ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ»
Πνίξανε στα κάθε λογής χημικά, τον κόσμο που διαδήλωνε με τον συνηθισμένο ειρηνικό και συνειδητό τρόπο.
Ανοίξανε κεφάλια γερόντων, κτυπήσανε ακόμα και τα σημεία παροχής πρώτων βοηθειών.
Ρίξανε ασφυξιογόνα μέσα στο κτίριο της ΔΟΕ, και στο ΜΕΤΡΟ του Συντάγματος.
Εκτονώσανε τον ψευτοανδρισμό τους ενάντια στους μεμονωμένους, ακόμη και συλληφθέντες διαδηλωτές.
Αλλά όχι μόνο!

Το «think tank» του πάλαι ποτέ…οργισμένου νεολαίου «Προστάτη του Πολίτη» κ. Παπουτσή, κατόπιν βαθειάς σκέψης και προβληματισμού, εντόπισε τρομοκρατική ομάδα !!!, στα κεμπάπ και τους πιτόγυρους που Μοναστηρακίου.
Με παληκαρισμό! και τζάμπα μαγκιά, μηχανοκίνητη ομάδα ΔΕΛΤΑ, χωρίς να προκληθεί από κανέναν, έκανε τον γύρο του θριάμβου…ανάμεσα στους γύρους και τα κεμπάπ της μητροπόλεως.
Με προκλητικό αναίσχυντο τρόπο, επέλασε από το Σύνταγμα προς την πλατεία Μοναστηρακίου σαν σύγχρονα τάγματα εφόδου….χτυπώντας τα τραπέζια των εστιατορίων με τα γκλόμπς, ρίχνοντας όχι μόνο καρέκλες αλλά και χημικά ανάμεσα στους έκπληκτους πελάτες, Έλληνες και ξένους τουρίστες, και κάνοντας αισχρές χειρονομίες προς το μέρος τους.

(Γιά του λόγου το αληθές δέστε τις φωτογραφίες, στο τέλος της ανάρτησης)

Τυχαίο κ. Παπουτσή; Δε νομίζουμε.

Κανένας δεν περιορίζεται πια στην αχαρακτήριστη συμπεριφορά (γενικευμένη και καθόλου μεμονωμένη) των «Οργάνων» της ΔΕΛΤΑ.
Πρέπει παράλληλα, και κύρια να στιγματιστούν και να καταγγελθούν οι πολιτικοί τούς προϊστάμενοι, που χθες κατέστρωσαν και εφάρμοσαν συγκεκριμένο σχέδιο δολοφονικής επίθεσης εναντίον όλης της «ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΗΣ ΕΛΛΑΔAΣ»
Πρέπει να κληθούν να πάρουν θέση όλοι όσοι, άσχετα από κομματική ένταξη, συζητούσαν ήρεμα και «πολιτισμένα» στην βουλή για τον νέο χαλκά που διέταξε η ΤΡΟΙΚΑ και ο ΔΝΤ, να μπει στο λαιμό μας, όταν την ίδια στιγμή είχε εξαπολυθεί ένας χημικός πόλεμος εναντίον του λαού της Αθήνας, και όλης της χώρας, λίγα μέτρα πιο πέρα.
Υστερόγραφο
Την ίδια ώρα της απρόκλητης βίας και των χημικών, μέσα από τους καπνούς, τις φωτιές και τα δάκρυα, αναδυόταν στην πλατεία η Ελλάδα της ζεστασιάς και της αλληλεγγύης.
Κανένας δεν έμεινε μόνος του σε αυτό το χάος.
Όσο κι αν κοβόταν η αναπνοή, όσο κι αν τσούζανε τα μάτια, πάντα υπήρχε δίπλα σου ένα χέρι να σε δροσίσει με Maalox, να σε στηρίξει, να σε αγκαλιάσει.
Ενώ τα παιδία της ομάδας ψυχραιμίας της πλατείας Συντάγματος έδιναν οδηγίες, και η εφημερεύουσα…χορωδία τραγουδούσε, για να εμψυχώσει και να κρατήσει τον κόσμο στην ΠΛΑΤΕΙΑ.
Ο κόσμος έμμεινε και συνεχίζει.
Και κάνει κάτι ακόμη πιο «επικίνδυνο»:

Επεξεργάζεται την εμπειρία του και σκέφτεται, πολύ πιο ώριμα, πολύ πιο συντεταγμένα από ότι πριν.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

αδα