Αφήστε τους απλά να σαπίσουν...

Όλοι μας κατά βάθος είμαστε υποκριτές…. Έστω και λίγο….

Και είμαστε γιατί όλοι μας σέρνουμε κόμπλεξ ακόμα και από τα παιδικά μας χρόνια…

Αν δεν είμαστε υποκριτές θα είμαστε και πιο ευτυχισμένοι…..
Βλέπετε… το ψέμα μας σώζει πολλές φορές από τους γύρω μας… αλλά ποτέ από τον ίδιο μας τον εαυτό….

Αυτό μας κάνει κομπλεξικούς ….

Αυτό μας κάνει και υποκριτές ….

Ο ακομπλεξάριστος άνθρωπος είναι και πιο ντόμπρος….. γιατί τα έχει βρει πρώτα από όλα με τον ίδιο του τον εαυτό….. και αυτοί οι άνθρωποι σπανίζουν στις μέρες μας…

Η υποκρισία έχει ξεχειλίσει στην Ελλάδα… και ήταν και αναμενόμενο να γίνουν οι πιο υποκριτές και οι πιο ψεύτες κάποια στιγμή κυβερνήτες μας….

Γιατί αυτό αξίζουμε….

Γιατί το ανεχόμαστε….

Και ως γνωστόν…. αυτό που ανέχεσαι… αυτό αξίζεις…

Δεν θυμάμαι ποτέ ξανά να έχω δει πιο υποκριτές , θρασύδειλους και κομπλεξικούς ανθρώπους να μας κυβερνούν….

Έχουν πιστέψει τόσο πολύ στο ίδιο τους το λάθος που το έχουν κάνει να φαίνεται αλήθεια στα μάτια τους….

Μόνο που η αλήθεια είναι πάντα μία!!

Οι γνώμες περί της αλήθειας μπορεί να είναι πολλές….

Αλλά η αλήθεια είναι πάντα μία και μοναδική….

Είμαι σίγουρος ότι σας τύχει να δείτε υποψήφιο πολιτικό… ή ψωνισμένο παπά να μιλάει με στόμφο….

Και κυρίως όταν λέει και μπούρδες…

Είναι από τις πιο γραφικές εικόνες που μπορεί να δει ποτέ κανείς σε άνθρωπο…. 

Το ίδιο το ψέμα γίνεται τρόπος σκέψης…. τρόπος έκφρασης… τρόπος ομιλίας…. τρόπος ζωής…

Μόνο που κάποια στιγμή η υποκρισία προσβάλλει την ίδια μας την νοημοσύνη….

Και φτάνει μία στιγμή που πρέπει ή να αντισταθείς η να μειώσεις κι εσύ την ίδια σου την νοημοσύνη….

Και σε εκείνο το σημείο μπαίνει μία βασική παράμετρος που έρχεται να ανατρέψει τα πάντα…

Η Ελευθερία……

Εκεί κρίνεται πόσο ελεύθερος νοιώθει ο κάθε άνθρωπος… αλλά και πόσο ελεύθερος θέλει να μείνει….

Και δεν είμαστε όλοι ελεύθεροι….. η τέλος πάντων δεν νοιώθουμε όλοι το ίδιο ελεύθεροι… η ακόμα πιο σωστά… δεν σκεφτόμαστε όλοι ελεύθερα…

Μόνο που το μέτρο της αίσθησης της ελευθερίας μας δεν είναι οι εμπράγματες υποχρεώσεις μας… ή οι ευθύνες που έχουμε στις πλάτες μας…

Αλλά οι αξίες μας… οι σκέψεις μας… τα λόγια μας… τα συναισθήματα μας…

Και πιστέψτε με…. Είναι τραγικό για ένα ελεύθερο πνεύμα να ζει ανάμεσα σε άλλα που δεν είναι…

Είναι μία φυλακή που δεν την επέλεξε…. μία αποπνικτική αδιέξοδος…

Μιλάς με φίλους και συνειδητοποιείς ότι όλη τους η ύπαρξη είναι φυλακισμένη μέσα σε στερεότυπα….. μέσα σε βαθιά υποκρισία που οι ρίζες της είναι τόσο βαθιές που δύσκολα ξεριζώνεται το κακό…

Θυμάμαι αυτό που γράφει στην Π. Διαθήκη την ώρα που οι πρωτόπλαστοι εκδιώκονταν από τον Παράδεισο……. στην Εύα « με πόνους να γεννάς τα παιδιά σου»…. στον Αδάμ «με τον ιδρώτα σου να σου δίνει η γη τον καρπό της»……

Που γράφει ότι πρέπει να τρελαινόμαστε από το άγχος μια ολόκληρη ζωή για να βγάλουμε τον επιούσιο;

Αυτή είναι η ζωή;

Αυτό είναι το τι μας έχουν μάθει….. ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ!!!!!!!!!

Ο άνθρωπος είναι πλασμένος όχι για να τυραννιέται….

Αλλά για να πάει στον Δημιουργό του…… και τον παράδεισο του η την κόλαση του την ζει από τώρα……

Σκεφτήκατε ποτέ τι ιδιαίτερο έχετε από τους υπόλοιπους ανθρώπους;

Σκεφτείτε ότι άνθρωποι χωρίς χέρια ζωγραφίζουν με το στόμα τους καταπληκτικούς πίνακες….

Μέχρι και κουφοί που γράφουν μουσική… άρα….. όλοι έχουμε από ένα τουλάχιστον ταλέντο…

Και όπως λέει και η παραβολή των ταλάντων… θα δώσουμε εξηγήσεις στον Θεό για το πώς τα αξιοποιήσαμε…..

Να είστε σίγουροι ότι έστω και το λίγο που θα δημιουργήσετε μόνοι σας με βάση το ταλέντο σας θα σας είναι υπεραρκετό για να σας πάει ένα βήμα ακόμα πιο μπροστά…

Μέχρι και ο Μάο είχε πει… «Κάνε αυτό που σου αρέσει να κάνεις στην ζωή σου και δεν πρόκειται να δουλέψεις ούτε μία μέρα…»….

Σήμερα αυτή η άρρωστη κοινωνία μας δίνει….. πρωταγωνίστριες σε πορνό….

Υποτιθέμενα υποψήφια ταλέντα τραγουδιού…. χορού….. ψεύτικες ελπίδες μιας ψεύτικης ζωής… gay style… δουλειές που δεν δικαιολογείται καν η ανάγκη τους… υποτιθέμενη ευημερία μέσω πλασματικών οικονομικών θεωριών σε συνδυασμό με στοιχήματα υπέρ μελλοντικών χρεοκοπιών… και πόσες σαχλαμάρες ακόμα …

Έχουν φτιάξει μια κοινωνία που παιδεύεται μόνο και μόνο για να ταΐζει τα πολιτικά καλόπαιδα σαν βασιλιάδες χωρίς να χρειαστεί να κάνουν τίποτα….

Αυτή είναι όμως η κοινωνία που επιλέξαμε να ζούμε ή η κοινωνία που ανεχόμαστε να υπάρχουμε;…

Αυτό έχει ανάγκη ένα άνθρωπος;

Σκεφτείτε τι θέλει ένας άνθρωπος στην ζωή του σε γενικές γραμμές…

Όταν είναι μικρό παιδί…… θέλει να παίζει ανέμελο……

Όταν είναι έφηβος… να γνωρίζει τον κόσμο…

Όταν είναι νέος … να ζει ανέμελα… να ερωτεύεται… να κάνει φίλους… να διασκεδάζει… να κάνει όνειρα…

Ο μεσήλικας να νοιώθει σιγουριά … ότι πατάει γερά στα πόδια του… και ότι μπορεί να προσφέρει σε αυτούς που αγαπάει… να μπορεί να δημιουργεί…

Ο ηλικιωμένος…. να απολαμβάνει τους καρπούς των προσπαθειών του… και να είναι ήσυχος…

Ποιος από αυτούς νομίζετε ότι θέλει να παιδευτεί για να κάνει την ζωή του όμορφη;

Και τι είναι η ζωή;

Τα ακριβά αυτοκίνητα….. η τα 300 τετραγωνικά σπίτι;…..

Όχι…… όταν ένας άνθρωπος είναι πραγματικά ευτυχισμένος δεν έχει ανάγκη από «πράγματα»… είναι όπως ένα ερωτευμένος… μόνο που αντί να είναι ερωτευμένος με έναν άλλο άνθρωπο είναι ερωτευμένος με την ζωή…..

Και αυτό μας το καταστρέφουν….. είτε όταν μας κυνηγάνε να έχουμε καλούς βαθμούς στο σχολείο…. είτε όταν πρέπει να περάσουμε στο πανεπιστήμιο για να βρούμε μια καλύτερη δουλειά είτε όταν πρέπει να παντρευτούμε για να κάνουμε οικογένεια…. Είτε, είτε, είτε…

Η αλήθεια είναι μία….. ο Θεός μιλάει μέσα από την ψυχή του ανθρώπου….. και όσο δεν ακούμε την ψυχή μας δεν πρόκειται να είμαστε ποτέ ευτυχισμένοι… αλλά αν ακούσουμε τις ανάγκες της ψυχής μας ακόμα και αν κάνουμε χιλιάδες λάθη στην πορεία της ζωής μας τελικά θα βρούμε τον παράδεισο μας, και ως αποτέλεσμα και τον Θεό… αν όμως ζούμε μέσα στην υποκρισία μας θα είμαστε μόνιμα δυστυχισμένοι και το τέλος θα ρίχνουμε και τις ευθύνες στον Δημιουργό μας επειδή τάχα δεν μας βοήθησε….

Βγείτε από το ψέμα…. όλα είναι ψέματα…… όλα…..

Να διαβάζετε … όχι για να είστε μορφωμένοι… αλλά για να είστε ελεύθεροι…

Να ερωτεύεστε… όχι μόνο για το σεξ αλλά για την συμπλήρωση της ψυχής…

Να γελάτε… όχι μέσα από τα δόντια σας… αλλά μέσα από την καρδιά σας…

Να κλαίτε… όχι από απογοήτευση… αλλά για να ξεσπάτε…

Να εργάζεστε… όχι για να μην σας πουν τεμπέληδες… αλλά για να δημιουργείτε…

Να προσπαθείτε να κάνετε πάντα τα όνειρα σας πραγματικότητα… αλλά τα πραγματικά σας όνειρα…. όχι αυτά που σας φορτώνει η τηλεόραση….

Να είστε ο εαυτός σας….. και δεν θα σας συγκρίνει ποτέ κανείς με κανέναν… απλά γιατί είστε μοναδικοί….

Να αγαπάτε τον κόσμο… γιατί μόνο έτσι αλλάζει προς το καλύτερο….

Να νευριάζετε…. με το κακό….. να ξεσπάτε στο κακό ….και ποτέ άδικα….

Να είστε άνθρωποι…

Αφήστε αυτούς που φοράνε γραβάτες και βγάζουν λεφτά με χίλιους δυο τρόπους είτε μέσω spread,…. Παραγώγων…. cds…. και διαφόρων ουτοπικών και παρασκευασμένων τρόπων να παιδεύονται… και μαζί με αυτούς να παιδεύονται και οι δικοί μας υποκριτές κυβερνήτες….

Είναι τελειωμένοι… αλλά η ψωροπερηφάνια τους αρκεί ώστε να μην βλέπουν τι τους επιφυλάσσει το άμεσο μέλλον….

Ζήστε πραγματικά…. να σκέφτεστε ελεύθερα… κυνηγήστε τα όνειρά σας… αξιοποιήστε τα ταλέντα σας… και αφήστε τους υποκριτές κυβερνήτες μας να κυλιούνται στην βρωμερή λάσπη τους… αφήστε αυτούς που θέλουν όλο και μεγαλύτερο κέρδος στην απληστία τους να πνίγονται στις τεχνητές ανάγκες τους… αφήστε τους να σαπίσουν μέσα στην γάγγραινα των ψεύτικων διλημμάτων τους και επιλογών τους….

Εσείς απλά φροντίστε να μην τους αφήσετε να σας κάνουν «αμερικανάκια»….

Θα δείτε ότι όλα στο τέλος θα αλλάξουν…

Τους βλέπετε έτσι κι αλλιώς που ρεζιλεύονται και αργοπεθαίνουν…

Μείνετε Έλληνες… μείνετε Γενναίοι… μείνετε Ελεύθεροι… και…. 

… αφήστε τους απλά να σαπίσουν….

ΙΩΑΝΝΗΣ

αἰέν ἀριστεύειν

Οι ρίζες της σημερινής μας οικονομικής χρεοκοπίας βρίσκονται στο μαύρο καλοκαίρι της Κυπριακής Τραγωδίας του 1974

Kίμωνος, του Αθηναίου
(γραμμένο αποκλειστικά για το http://www.istorikathemata.com/)

Η μεταπολιτευτική δημοκρατία γεννήθηκε πάνω στα ερείπια μιας μεγάλης εθνικής καταστροφής, την οποία ξεπερνά σε σημασία μόνο ο ξεριζωμός του Ελληνισμού της Ιωνίας, του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης. Οι μέρες που διάγουμε σηματοδοτούντην οριστική κατάρρευση της μεταπολίτευσης, υπό το βάρος της οικονομικής χρεωκοπίας της χώρας.Όμως, πολύ πριν χρεωκοπήσει οικονομικά,ημεταπολιτευτική μας δημοκρατία είχε χρεωκοπήσει ηθικά. Η σημερινή της κατάρρευση, μέσα σε μία ατμόσφαιρα σήψης, αποσύνθεσης και ηθικής παρακμής, ήταν προδιαγεγραμμένη και έχει σε μεγάλο βαθμό τις ρίζες της σε εκείνο το μαύρο καλοκαίρι του 1974. Την προδίκασε η αδυναμία της, ή ακριβέστερα η συνειδητή της άρνηση, να αποκαθάρει το άγος του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής και να αποδώσει δικαιοσύνη για την Κυπριακή Τραγωδία.
Τιμωρώντας όσους άνοιξαν την Κερκόπορτα στο Πεντεμίλι της Κυρήνειας και τιμώντας όσους προέταξαν τα στήθη τους, υπερασπιζόμενοι τέσσερις χιλιάδες χρόνια ελληνικής ιστορίας στο νησί του Ευαγόρα.
Δεν υπάρχει τίποτα το μεταφυσικό σε αυτή τη διαπίστωση.
Ούτε η μοίρα της ελλαδικής κοινωνίας το είχε γραμμένο – για όσους την θεωρούν πλοηγό της ζωής, ούτε ο Θεός μας τιμώρησε – για όσους πιστεύουν στην ύπαρξή Του.
Απλά, η ηθική συγκρότηση μιας κοινωνίας, αποτελεί ασφαλή οδηγό και πρόκριμα για την κατάληξή της.
Μία κοινωνία που ανέχτηκε τον ενταφιασμό της διερεύνησης των ευθυνών για μία τέτοια εθνική καταστροφή, ήταν θέμα χρόνου να συναντήσει την επόμενη.
Τριάντα πέντε (και κάτι) χρόνια μετά, είναι ασήμαντος ιστορικός χρόνος.

Θα μπορούσε να είχε συμβεί αργότερα, ή και νωρίτερα, ήταν όμως νομοτελειακό πως η κατάρρευση θα ερχόταν.
Τα συμπτώματα της Ύβρεως που διαπράχθηκε ήσαν πολλά και εξόφθαλμα αλλά και το δέλεαρ που έπεισε το κοινωνικό σώμα να ανεχθεί τη συγκάλυψη, κι αυτό ήταν ευδιάκριτο.
Η Ύβρις υπήρξε τεράστια, ανήκουστη.

Κανείς δεν τιμωρήθηκε για την ανείπωτη Τραγωδία!
Οι στρατηγοί, ναύαρχοι, πτέραρχοι, και ό,τι άλλο τέλος πάντων ήταν τότε, που σχεδίασαν και εκτέλεσαν το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου (ή δεν έκαναν τίποτα για να το εμποδίσουν, αρκούμενοι στο να μιλούν με τους Αμερικανούς και τον ξένο «παράγοντα» ), έζησαν – ή ζουν ακόμα – εν τιμή, απολαμβάνοντας τίτλους, συντάξεις και προνόμια.
Όσοι ολιγώρησαν μπροστά στον εισβολέα (ενώ ίσως είχαν αποδειχθεί «λιοντάρια» στο πραξικόπημα), δεν ελέγχθηκαν ποτέ.
O θλιβερός θίασος που υποδυόταν την «ελληνική κυβέρνηση» κατά το πραξικόπημα και την πρώτη φάση της τουρκικής εισβολής, δεν αντιμετώπισε ποτέ τη δικαιοσύνη.
Οι πολιτικοί άνδρες που ανέλαβαν τα ηνία στις 23 Ιουλίου, δεν έδωσαν ποτέ εξηγήσεις για όσα έκανανή, το κυριότερο, παρέλειψαν να κάνουν, για να υπερασπιστούν την μεγαλόνησο από την ολοφάνερα επικείμενη δεύτερη φάση των επιχειρήσεων.
Απεναντίας, όσοι ρίχτηκαν στις 20 Ιουλίου στον αγώνα, με το πάθος που πραγματικά ταίριαζε σε όσους αξιώθηκαν τέτοια τιμή, υβρίστηκαν, συκοφαντήθηκαν και αφέθηκαν ανενδοίαστα στη λήθη, στην αδιαφορία και στην απαξίωση. Και όσοι από αυτούς είχαν την ατυχία να απωλέσουν τη σωματική τους αρτιμέλεια ή την ψυχική και σωματική τους υγεία, υπέστησαν απίστευτους εξευτελισμούς από τη μεταπολιτευτική μας δημοκρατία.
Οι νεκροί, οι τραυματίες, οι αγνοούμενοι, οι πρόσφυγες, τα ορφανά, οι κακοποιημένες γυναίκες της εισβολής, αφέθηκαν να ξεχαστούν.
Τι τύχη είχε μία δημοκρατία που διαπράττει τέτοια ανομία;Δεν ήταν φανερό πού θα κατέληγε;
Η Κυπριακή Τραγωδία του 1974 δεν είναι όμως ένα οποιοδήποτε γεγονός.
Πρόκειται για μία πολιτικο-στρατιωτική ήττα που σημαδεύει ανεξίτηλα την Ιστορία του Έθνους και υποθηκεύει το μέλλον του Ελληνισμού σε μία πανάρχαια κοιτίδα του.
Τι είδους δημοκρατία είναι αυτή που αρνείται να διερευνήσει τα αίτια ενός τέτοιου εφιάλτη, επικαλούμενη πως θα διαταραχθούν οι σχέσεις της χώρας με τον «ξένο παράγοντα»;
Τι είδους κοινωνία είναι αυτή που ανέχεται, λιγότερο από δεκαπέντε χρόνια μετά την τραγωδία, υποκριτικό «άνοιγμα» του φακέλου της Κύπρου για να εξυπηρετηθούν εκλογικές σκοπιμότητες της στιγμής;
Δεν της αξίζει να καταρρεύσει μέσα στη γενική καταισχύνη;Μία δημοκρατία που αφήνει άταφους και λησμονημένους τους ήρωές της και ατιμώρητους τους υπεύθυνους μίας ιστορικής καταστροφής, επειδή «…ανακύπτει κίνδυνος να προκύψουν γεγονότα ικανά να διαταράξουν τας διεθνείς σχέσεις της Ελλάδος μετ’ άλλων κρατών…», δεν έχει προδιαγράψει το μέλλον της;
Δεν ήταν φανερό πως η κοινωνία της θα άκουγε κάποτε έναν gauleiter από την Εσπερία να δηλώνει ωμά πως «η εθνική κυριαρχία των Ελλήνων θα περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό»;
Ξέρω πωςπολλοί θα καγχάσουν με όσα υποστηρίζει αυτό το σημείωμα.
«Τι σχέση έχει», θα πούν, «η οικονομική μας χρεωκοπία, με τα όσα έγιναν το καλοκαίρι του 1974»;“It’s the economy stupid!”, θα φωνάξουν οι γιάπηδες του LSE και του Harvard.
Ποιά Κύπρος;
Εδώ μιλάμε για ΑΕΠ, spreads, CDS, το διογκωμένο δημόσιο, τα swaps, τι είναι αυτά που μας λές;
Πικρό και παγωμένο θα είναι όμως το γέλιο τους.
Γιατί όλοι ξέρουμε πως μία κοινωνία χρεωκοπεί οριστικά, μόνο όταν διαλυθεί το σύστημα αξιών της.
Αυτό είναι που της επιτρέπει να σταθεί όρθια και να αντέξει φυσικές και οικονομικές καταστροφές, πολέμους, αναποδιές και δυστυχίες.
Η ελλαδική κοινωνία υπονόμευσε το σύστημα αξιών της, όταν απέστρεψε το πρόσωπο από την κυπριακή τραγωδία, για να κυνηγήσει την επίπλαστη οικονομική ευμάρεια της μεταπολίτευσης.
Και τώρα είναι γονατισμένη και ανίκανη να αντιδράσει.
Θα στοιχημάτιζε κανείς, έστω και μία πεντάρα, πως η ελλαδική κοινωνία έχει τη δύναμη να αντέξει μία πτώχευση;
Γιατί, το δίλημμα του αν μπορεί να αντέξει κάτι πιο επώδυνο (όπως π.χ. την ανάγκη να υπερασπιστεί ενόπλως την ανεξαρτησία και τηνακεραιότητά της), αρνούμαι ακόμη και να το εκφέρω ....
Πιστεύω πως η προσπάθεια που έκανε η κοινωνία μας να αποστρέψει το πρόσωπο από (τις ευθύνες της και το χρέος της προς) την Κύπρο, οδήγησε σε καταστάσεις περίεργες.
Η πολιτική μας ηγεσία, γιορτάζει κάθε χρόνο στις 24 Ιουλίου την επάνοδο της Δημοκρατίας, με μία glamorous (παλαιότερα τουλάχιστον) δεξίωση της Προεδρίας.
Η δεξίωση αυτήκαι ο χρόνος τέλεσής της, ενσαρκώνει την τραγωδία που ανεπίγνωστα μάλλον, έζησε η δική μου γενιά – η γενιά της μεταπολίτευσης, των σημερινών πενηντάρηδων.
Ποτέ δεν κατάφερα να συνέλθω από την διαπίστωση πως την ώρα εκείνη, της 23ης Ιουλίου του 1974, που εγώ ανέμιζα μία σημαία στην Αθήνα πανηγυρίζοντας για την κατάρρευση της δικτατορίας, κάποια παιδιά της γειτονιάς μου, της πόλης μου, του συγγενικού μου κύκλου, της διπλανής πόρτας τελικά, πέθαιναν μαχόμενοι στην Κυπριακή Γή, σε μία μάχη αισχρά προδομένη.
Την ίδια ακριβώς ώρα που εγώ ανέμιζα τη σημαία και όλοι γύρω μου πανηγύριζαν, στην Κύπρο, η ΕΛΔΥΚ υπερασπιζόταν το στρατόπεδό της και τα όπλα της έπαιρναν φωτιά.Η ελλαδίτικη Α’ Μοίρα Καταδρομών έθαβε 30 καρβουνιασμένα παλικάρια, θύματα της γελοιότητας αυτών που δεν λογοδότησαν ποτέ, και έπαιρνε θέση για τη μάχη που κράτησε ελεύθερο το αεροδρόμιο της Λευκωσίας.
Η 33η Μοίρα Καταδρομών είχε παραδώσει στην αγκαλιά του Πενταδάκτυλου τον Ταγματάρχη Κατσάνη και στην Αθανασία τους 120 αξιωματικούς και καταδρομείς της που προσπάθησαν να κλείσουν με τα κορμιά τους το ρήγμα της Κυρήνειας, από όπου έμπαινε σιδερόφρακτος πια ο Αττίλας.
Η 31η Μοίρα Καταδρομών αγρυπνούσε φυλάγοντας τη ρημαγμένη Κυπριακή Γή, ανασταίνοντας με τη λαμπρή της δράση από τον Πενταδάκτυλο ως το Πυρόι, το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων του Πλαστήρα.
Και η Δόξα μελετούσε το ανάστημα του Παύλου Κουρούπη, του Ελευθέριου Τσομάκη και των λαμπρών συμμαχητών τους, που διάλεξαν να στοιχειώσουν την Κυρήνεια με τη θυσία τους, παρά να φύγουν.
Εμείς όμως στην Αθήνα, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, τίποτα από αυτά δεν γνωρίζαμε και τίποτα από αυτά δεν φαινόταν να μας νοιάζει.
Το πανηγύρι της Μεταπολίτευσης, μόλις είχε ξεκινήσει.
Δεν το σταματούσε ούτε η κλαγγή των όπλων, ούτε ο ορυμαγδός της μάχης από τη μαρτυρική Κύπρο. Δεν το σταμάτησε ούτε ο Αττίλας ΙΙ.
Μόνο τώρα πια σταματάει, μάλλον με τον τρόπο που του άξιζε ....
Θα πρότεινα στο σημείο αυτό, πριν αποτιμήσει ο αναγνώστης τα όσα έγραψα σε αυτό το σημείωμα,να κάνει λίγο ακόμα υπομονή, και να γυρίσει τη ματιά του 80 χρόνια πίσω, για να κάνει μία σύγκριση.
Για να σκεφτεί, αν ο ισχυρισμός του σημειώματος αυτού πως η ρίζα της χρεωκοπίας βρίσκεται στην απροθυμία της ελλαδικής κοινωνίας να αποκαθάρει το άγος του 1974, έχει κάποια βάση.
Το Σεπτέμβρη του 1922, φαινόταν να καταρρέει όχι μόνο η «Μεγάλη Ιδέα» αλλά ολόκληρο το Ελληνικό Κράτος. Τελείωνε με το χειρότερο δυνατό τρόπο μία πολεμική περιπέτεια δέκα ετών.
O διπλασιασμός της εδαφικής έκτασης της χώρας (1912-13) κινδύνευε να εξανεμιστεί από την οδυνηρή ήττα στη Μικρά Ασία, που έθετε σε κίνδυνο την ύπαρξη του Έθνους.
Τα πάντα κατέρρεαν.
Τα θλιβερά απομεινάρια μιας ένδοξης Στρατιάς διέρρεαν σε αποσύνθεση, μαζί με πλήθη προσφύγων που ετοιμάζονταν να περάσουν το Αιγαίο και να έλθουν στην ηπειρωτική Ελλάδα.
Ας κάνει τώρα ο αναγνώστης ένα μικρό χρονικό άλμα: μόλις 18 χρόνια μετά, και μάλιστα ύστερα από μία περίοδο ανώμαλου πολιτικού βίου και αλλεπάλληλων στρατιωτικών κινημάτων, μία επίσημη χρεωκοπία (1932) και μία τετράχρονη δικτατορία, το ίδιο Έθνος έγραφε την εποποιία του ’40, γονατίζοντας κυριολεκτικά (τη μία) και ηθικά (την άλλη), δύο αυτοκρατορίες της εποχής.
Πώς επετεύχθη αυτό;
Θα είχε συμβεί αν δεν είχε αποκαθαρθεί το άγος της Μικρασιατικής Καταστροφής με την δίκη και την εκτέλεση των 6;
Θα είχε καταφέρει χωρίς αυτή την κάθαρση, η ηγεσία της εποχής, να συγκροτήσει τη Στρατιά του Έβρου και να επιτύχει τους όρους της Λωζάνης;
Θα είχε σταθεί όρθιο το Έθνος;
Αμφίβολο.
Του «Έθνους η ειμαρμένη» απαίτησε Κάθαρση.
Τιμωρία.Για κάποιους ίσως άδικα, αλλά δεν γινόταν αλλιώς.
Ας συγκρίνει λοιπόν τώρα ο αναγνώστης, το τότε και το σήμερα.Η φτωχή, ηττημένη, ταπεινωμένη Ελλάδα του 1922, μετά την Κάθαρση της Μικρασιατικής Τραγωδίας στάθηκε στα πόδια της και ανάγκασε 18 χρόνια μετά όλη την οικουμένη να υποκλιθεί στο μεγαλείο της ελληνικής ψυχής.
Αντίθετα, η ευημερούσα Ελλάδα του 1974, «ταϊστηκε» με «δημοκρατία», «σοσιαλισμό» και «οικονομική ανάπτυξη», και αγνόησε την ιστορική αναγκαιότητα και την αδήριτη εσωτερική ανάγκη του κοινωνικού σώματος για τιμωρία των ενόχων της Κυπριακής Τραγωδίας.
Τριάντα επτά χρόνια μετά, και αφού είδε να περνά μπροστά της τόσος πλούτος όσος ίσως δεν είχε εμφανιστεί σε καμμία άλλη περίοδο του ελεύθερου βίου της, η Ελλαδική κοινωνία καταρρέει παταγωδώς.
Καταρρέει, βασανιστικά και εξευτελιστικά, περίγελως των Εθνών της Γης.
Μη έχοντας ηθική πυξίδα, εκμαυλισμένη και αποπροσανατολισμένη, διαλύεται αδυνατώντας να βρεί στήριγμα στην εθελόδουλη μεταπολιτευτική πολιτική elite, αλλά και στη γελοία, νεο-πλουτίστικη οικονομική elite (της οποίας οι «εκλεκτοί», κάποτε διασκέδαζαν εκτοξεύοντας αλλήλοις αστακούς, σε εκείνα τα «υπέροχα» καλοκαιρινά μυκονιάτικα parties της περιόδου του Χρηματιστηρίου, έξοχα δείγματα της αισθητικής μιας μεταπολίτευσης που οικοδομήθηκε πάνω στα ερείπια του Κυπριακού Ελληνισμού).
Μετά από αυτή την ιστορική αντίστιξη,ας καγχάσει όποιος θέλει για το περιεχόμενο αυτού του άρθρου.
Αν μπορεί, φυσικά. Οι σκιές του Κυπριακού καλοκαιριού του 1974, και το βλέμμα εκείνου του αγοριού μπροστά στον τοίχο που κραυγάζει μέσα στην εκκωφαντική σιωπή της φωτογραφίας «Κανένας δεν ξεχνά, Τίποτα δεν ξεχνιέται!»θα στοιχειώνουν για πάντα τις μέρες μας.
Η Κύπρος τιμωρεί διαχρονικά και αυτούς που «εμήδισαν», και αυτούς που την ξέχασαν.
Μάλλον, δεν θα καταφέρουμε να μάθουμε με σιγουριά αν κάποιοι «εμήδισαν», απλά το υποπτευόμαστε.
Σίγουρα όμως, η ελλαδική κοινωνία επέλεξε να ξεχάσει.
Αλλά, όπως μαρτυρά ο σοφός λαός, όπως στρώνει κανείς, έτσι κοιμάται.
Istorika themata

Ένας Υπέροχος Άνθρωπος

Ένας Υπέροχος Άνθρωπος!
Το έχετε πει ποτέ;
Το έχετε σκεφτεί;
Γνωρίσατε ποτέ κάποιον που να άξιζε αυτόν τον συλλογισμό σας;
Θελήσατε ποτέ να μοιάσετε σε έναν τέτοιον άνθρωπο;

Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που γελάνε και γελάει η πλάση μαζί τους;

Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που ψάχνουν τον φτωχό να τον ελεήσουν μέσα στα μαύρα χαράματα για να μην τους δει κανείς;
Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που αντιδρούν στην αδικία – ακόμη κι όταν δεν πλήττει τους ίδιους – ακόμη κι όταν πλήττει τον συνάδελφό τους;
Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που αγαπούν με όλην τη δύναμη της ψυχής τους, εκείνοι που βγάζουν το πουκάμισό τους να στο δώσουν να μην βρέχεσαι;
Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που γίνονται ασπίδα και βράχος και σίδερο και πέτρα και κλείνουν τον κόσμο τον πονηρό έξω από το σπίτι τους και ακόμα πιο έξω από την ζωή τους;
Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που ευτυχούν στο θρόισμα της λεύκας και στο αγέρι που κατεβαίνει από την πλαγιά;
Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που κοιτούν την θάλασσα -την κοιτούν, όμως, μέσα στα βαθιά εκεί που το μπλε παντρεύεται το γαλάζιο – και ακούν τον παφλασμό με την ψυχή τους;
Τι γίνανε εκείνοι που είχαν στα χέρια τους μια ριζούλα λεύκας – τόσο εύθραυστη και τόσο φοβισμένη που τρέμει ακόμη και στην ανάσα σου και την φυτέψαν στο βουνό ώστε η ριζούλα έγινε κατάρτι και θεριό ολάκερο που ξαποσταίνεις εσύ και όλοι οι διαβάτες;
Εκείνοι που κρατήσαν στην χούφτα τους το σπουργίτι που έπεσε από την φωλιά του και το ταϊζαν βρεγμένη ψίχα ώσπου μια μέρα…. φσσστ….. πααάει το πουλάκι… πέταξε… πήγε εκεί που ανήκει.
Πού είναι εκείνοι οι φτωχοί, πού είναι φτωχοί αλλά όχι φτωχομπινέδες;
Πού είναι εκείνοι οι άνθρωποι που έχουν 2 κατοστάρικα στην τσέπη και σε κερνάνε το ένα;
Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που όταν συζητάς μαζί τους το Α είναι Α και το Β είναι Β;
Εκείνοι που όταν μιλάς σε ακούνε και δεν σκέφτονται τι θα ανταπαντήσουν;
Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που βάζεις μπροστά 2 μπουκάλια Γεροβασιλείου και μπορείς να μιλάς ώρες και ώρες και ώρες… Και να μην πλήττεις… γιατί… είσαι με έναν Υπέροχο Άνθρωπο.
Πού είναι εκείνα τα παιδιά που θέλουν να διδαχθούν , να παρατηρήσουν, να δοκιμάσουν, να εφαρμόσουν, να πράξουν, να σφάλλουν, να κατανοήσουν και – επιτέλους – να μάθουν;
Αλλά τι φταίνε τα παιδιά… με τέτοια γομάρια πατεράδες που έχουν τι να περιμένεις…
Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι οι ευγενείς, οι ευγενικοί, οι υψηλόφρονες, οι μεγαλόπνευστοι, οι μεγαλόπνοοι, οι οξύνοες, οι αγωνιστές, οι από άμιλλα κινούμενοι, οι εκ του περισσεύματος της καρδίας λαλείν, οι - την θυσία της φιλίας – μη φοβούμενοι, οι - δια του Έρωτα - επιδιώκοντες την Θέωση, που πήγαν εκείνοι οι Νέστορες που σε συμβουλεύουν με αγάπη και ουχί εκ δόλου;
Πού πήγαν ο Αχιλλέας, ο Οδυσσέας και ο Αίαντας, πού πήγε ακόμη και αυτός ο ίδιος ο Όμηρος;
Πού πήγε ο Αλέξανδρος;
Πού πήγαν ο Λεωνίδας και ο Ηρακλής;
Πού πήγαν ο Σωκράτης, ο Πλάτων, ο Σόλων και ο Πλούταρχος;
Πού πήγε η Αντιγόνη, οι κυρές της Ρω και των Μαρασίων, η γυναίκα της Πίνδου;
Πού πήγε ο Σολωμός, ο Σεφέρης, ο Καζαντζάκης, ο Καβάφης, ο Ελύτης, ο Παλαμάς, ο Παναγιωτόπουλος;

Πού πήγαν, που κρυφτήκαν όλοι αυτοί οι ΥΠΕΡΟΧΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ;
Δεν θα βρεις δημιουργικoύς, θα βρείς καταφερτζήδες.
Δεν θα βρεις τον υψιπέτη, θα βρεις τον υψιπετή.
Δεν θα βρεις νομικούς, θα βρεις δικηγόρους.
Δεν θα βρεις το κάλλος το σεβαστό, το γυναικείο το ανάστημα το Θείο, θα βρεις το ξέκωλο.
Δεν θα βρεις τον επαγγελματία θα βρεις αυτόν που στήνει κώλο στον πελάτη,
δεν θα βρεις τον δάσκαλο θα βρεις τον δημόσιο υπάλληλο,
δεν θα βρεις τον δημοσιογράφο θα βρεις το φερέφωνο,
δεν θα βρεις τον συνάδελφο θα βρεις τον παρτάκια.
Δεν θα βρεις εκείνον τον ήλιο τον λαμπρό, τον αυτόφωτο, τον ζεστό, τον ζωοδότη,
παρά θα βρεις μικρούς διάττοντες αστέρες που αφού εκτελέσουν την προδιαγεγραμμένη τους πορεία θα σβήσουν πέφτοντας στην παγωνιά του ηθικού κενού.
Δεν θα βρεις – πολύ συχνά - τον πατέρα σου θα βρεις τον μάνατζέρ σου,
δεν θα βρεις – πολύ συχνά - την μάνα σου θα βρεις τον μαστρωπό σου…
Δεν θα βρεις τον Άνθρωπο, θα βρεις τον Υπάνθρωπο, τον Απάνθρωπο, τον Αχυράνθρωπο.
Σήμερα βιώνουμε την μεγαλύτερη τραγωδία άπό καταβολής κόσμου.
Σήμερα βιώνουμε την μεγαλύτερη απουσία.
Την απουσία του ανθρώπου από τον Άνθρωπο.
Ρε γαμώ την πουτάνα μου πώς καταντήσαμε έτσι;
Μα – επιτέλους – δεν ζητάμε το παράλογο.
Το φυσικό ζητάμε. Ζητάμε τον άνθρωπο μέσα στον άνθρωπο, τον άνθρωπο για τον άνθρωπο.
Ο άνθρωπος - ως το μοναδικό έλλογο ον - κλήθηκε να διαχειριστεί έναν κόσμο γεμάτο από άλογα όντα….
Και τα έκανε σκατά…
Κάποτε ήμουν κι εγώ ένας Υπέροχος Άνθρωπος.
Και παραμένω…
Αλλά ρε παιδιά βοηθάτε λίγο και σεις.
Δεν ξέρω πόσο μπορώ να αντέξω.
Δεν θέλω - τώρα στα 36  50+ – να γίνω αρχίδι.

kommatoskylo
τα λόγια του αέρα
από την φίλη Συγκλητική

Οίκος Moody’s: η ιστορική αξιoλόγηση των αξιολογητών

Γράφει ο Γιώργος Δαμιανός
Ποιος ήταν ο John Moody;
Τι σημαίνει το όνομά του;
H ιστορία του οίκου Moody’s.

Η λέξη Moody’s έχει μπει, πλέον στην καθημερινότητα μας.

Στο ελληνικό λεξιλόγιο πριν ή μετά τη λ. Moody’s υπάρχει η λέξη υποβάθμιση. Το όνομα είναι βαρύγδουπο και προβάλλεται ως “έγκυρο” από τα ελληνικά και ξένα Μ.Μ.Ε.

Οι εκθέσεις το οίκου Moody’s  ανεβοκατεβάζουν   κυβερνήσεις και υποθηκεύουν το σήμερα και το αύριο του πλανήτη, αφού καθορίζουν το αν θα δανειστεί, και με ποιους όρους, μια χώρα.

Υποθηκεύει το μέλλον του πλανήτη, γιατί ως γνωστόν,  τα δανεικά αυτά θα τα πληρώσουν και οι μελλοντικές γενιές.

Τα πρώτα βήματα του John Moody/ Τζον Μούντι
Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι η επωνυμία Moody’s προέρχεται από το επώνυμο ενός, μάλλον, αποτυχημένου δημοσιογράφου / οικονομικού αναλυτή, που έδρασε στις ΗΠΑ στις αρχές του 20ου αιώνα.
Το πλήρες όνομα του ήταν  Τζον Μούντι (John Moody, 1868 – 1958) και στα Ελληνικά θα μπορούσαμε να το αποδώσουμε ως Γιάννης Τσαντίλας.
Ο Γιαννάκης, λοιπόν, ξεκίνησε ως δημοσιογράφος, δίχως πανεπιστημιακές γνώσεις (στα γεράματα θα του δώσουν onoris causa, πτυχίο στη Νομική) και κάπου στο μεσοστράτι της ζωής του (το 1909) αποφάσισε να ασχοληθεί  με ένα μεσιτικό/ χρηματοοικονομικό γραφείο στη Νέα Υόρκη.
Ήταν έξυπνο παιδί, παιδί της πιάτσας και καθώς το μάτι του έκοβε, όπως κόβει σε όλα τα λαμόγια (τα μυωπικά τους ματάκια βλέπουν τα κοντινά αλλά χάνουν τα μακρινά) αποφάσισε να εισάγει   για πρώτη φορά έναν πίνακα αξιολόγησης στις επενδύσεις των σιδηροδρόμων.
Ο Τζον Μούντι (ή Γιάννης Τσαντίλας)  υπεραπλουστεύοντας κάθε έννοια οικονομίας φτιάχνει έναν κατάλογο (ανάλογο με την αξιολόγηση των κινηματογραφικών ταινιών σε ένα σημερινό έντυπο) και με γράμματα  (ΑΑΑ, ΑΑ, Α…) αντί για αστερίσκους βαθμολογεί τις επενδύσεις στους σιδηροδρόμους των Η.Π.Α.
Η απλότητα του θέματος άρεσε στους επενδυτές και το όνομα του Γιαννάκη ξεχωρίζει.

Πολύ γρήγορα o  “Γιαννάκης Τσαντίλας” αυτοαναβαθμίζει το γραφειάκι του και από μεσίτης αυτοανακηρύσσεται πραγματογνώμονας επιχειρήσεων.
Βγάζει χρήματα, δηλαδή,  πουλώντας πληροφορίες για τη βιωσιμότητα των εταιρειών και αξιολογεί, με τον τρόπο που αξιολογούν τα λαμόγια τη βιωσιμότητα άλλων επιχειρήσεων αλλά και την εμπορευσιμότητα των μετοχών.
Η αμοιβή του είναι υψηλή (σήμερα, για κάτι αντίστοιχο παίρνει, περίπου, 150.000 ευρώ καθώς και ποσοστά από τις  αγοροπωλησίες των μετοχών) αλλά ας όψεται η ανασφάλεια του κοσμάκη, καθώς ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος βρίσκεται σε εξέλιξη και κανένας δεν ξέρει (ούτε και ο ίδιος ο Μούντι, ο Τσαντίλας, πως θα καταλήξει).
Η ανασφάλεια του κοσμάκη αυξάνεται όλο και περισσότερο, γιατί μετά τον πόλεμο και τις κοινωνικά άστοχες συμβουλές του Γιαννάκη
(που συμπυκνώνονται στο “βαθυστόχαστο” δόγμα“αρπάξτε, ξεσκίστε, τελειώσατε” )
η Αμερική θα οδηγηθεί το 1929 στο χρηματιστηριακό κραχ με παγκόσμιες επιπτώσεις.
Κατά ορισμένους ο Γιαννάκης, ο Μούντι, δεν είχε πάρει είδηση για το επερχόμενο κραχ και γι αυτό δεν ενημέρωσε τους πελάτες του (είπαμε ότι τα λαμόγια πάσχουν από μυωπία, αλλά ο Γιαννάκης, μάλλον, είχε  και πρεσβυωπία). Μάλιστα, οι κακές γλώσσες λένε ότι οι συμβουλές/αρπαχτές του Γιαννάκη είχαν σημαντικό μερίδιο στο να οδηγηθούν οι Η.Π.Α. στο κραχ.
Αυτοανακηρύσσεται αξιολογητής των κρατικών ομολόγων
Μετά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο λόγω της παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας τους, οι Η.Π.Α. δανείζουν ανεξέλεγκτα τις χώρες που ελέγχουν και το ίδιο κάνουν και τα χρηματοπιστωτικά της ιδρύματα.
Η ευθυνοφοβία ή  η ανικανότητα, όμως, των κρατικών υπαλλήλων δημιουργεί την ανάγκη για τη γνωμοδότηση ενός εμπειρογνώμονα, ο οποίος θα γνωματεύει, αν η τάδε χώρα είναι και φερέγγυος για να τη δανείσουν.
Ο Αμερικανός υπάλληλος που διαχειρίζεται το αποθεματικό “του δείνα” σωματείου φορτηγατζήδων θέλει να επενδύσει τα χρήματα των ασφαλισμένων αλλά, δυστυχώς, δεν έχει ξανακούσει τις μισές χώρες του πλανήτη.
Πως θα δανείσει μια χώρα που δεν ξέρει την ύπαρξη της;
Τη λύση αναλαμβάνει να τη δώσει ο Γιαννάκης, ο Τσαντίλας. Από μεσίτης και εμπειρογνώμονας επιχειρήσεων αυτοανακηρύσσεται “αξιολογητής” των κρατικών ομολόγων και βαθμολογεί την πιστοληπτική ικανότητα όλων των κρατών του πλανήτη.

Προσλαμβάνει μια φουρνιά 25χρονων αριστούχων των καλύτερων πανεπιστημίων της υφηλίου (τσοχλανοπαρέα αριστούχων) και χωρίς πρότυπα, δίχως οικονομετρικά κριτήρια αλλά με προσωπικές εκτιμήσεις κάποιων υπαλληλίσκων, που οι ίδιοι αυτοχαρακτηρίζονται  “σαΐνια με ένστικτο” αποφασίζουν ότι η τάδε χώρα πρέπει να πληρώσει ένα συγκεκριμένο επιτόκιο, αν ζητήσει δανεικά, η άλλη χώρα  ένα υψηλότερο, ενώ η τρίτη  δεν πρέπει να δανειστεί καθόλου, γιατί είναι αναξιόπιστη. Αυτοί οι έγκυροι οικονομικοί αναλυτές, όπως αυτάρεσκα αυτοαποκαλούνται, εξανεμίζουν τον ιδρώτα των εργαζομένων και υποθηκεύουν το μέλλον γενεών και γενεών.
Τη δόξα της τσοχλανοπαρέας του Γιαννάκη ζήλεψαν και άλλοι παρόμοιοι “οίκοι”, όπως οι:
Standard and Poors,  Fitch, που αν και φαίνονται ως ανταγωνιστές έχουν ένα κοινό στοιχείο:
την αδιαφάνεια.
Κανένας δε δημοσιοποιεί τα στοιχεία αξιολόγησης και θεωρούν απόρρητο τις πηγές στις οποίες στηρίζονται οι “πληροφορίες τους”, για το αν μια χώρα μετά από 30 χρόνια θα είναι ικανή να αποπληρώσει τα δανεικά που πήρε (τι να σου κάνει το Χάρβαρντ, αυτό δεν το γνωρίζει ούτε η Κατίνα, η Σμυρνιά, που έχει και κληρονομικό χάρισμα!!!).
Ο Γιαννάκης ο Τσαντίλας δεν μπορούσε να φανταστεί ότι το μαγαζάκι του που στηριζόταν, το 1909, στην προσωπική  λαμογιά, ενός αγράμματου και είχε σκοπό να κάνει  καμιά αρπαχτή, θα διοικείται, σήμερα,  από ανέραστα μαθητούδια και θα ελέγχει τον πλανήτη.
Βλέπετε,  δεν μπορούσε να προβλέψει ότι θα εξαφανιστούν οι πολιτικοί από τον πλανήτη.
Και δε μιλάμε για την Ελλάδα ή την Πορτογαλία (ποιος νοιάζεται, άλλωστε;)  αλλά μιλάμε για τον τρόμο στα μάτια του Ομπάμα και της Μέρκελ, όταν αναμένουν την έκθεση του οίκου Moody’s.

Και ενώ η κήνσωρ Μέρκελ δεν κουράζεται να προσβάλλει και να “νουθετεί” τους Έλληνες, δε λέει κουβέντα για όλους αυτούς τους ανεξέλεγκτους “οίκους”, που καταλύουν κάθε έννοια πολιτικής. Μόνο τις προάλλες σαν να ξύπνησε από τρομερό εφιάλτη η κυρία Μέρκελ ψέλλισε:

“Δε θα επιτρέψουμε στους οίκους να μας στερήσουν την ελευθερία μας να αποφασίσουμε”.

Το είπε, ήπιε λίγο νερό και ξανακοιμήθηκε ονειρευόμενη ότι κάποτε θα γίνει πολιτικός.

24γραμματα

Μπύρα: Ελιξίριο …ομορφιάς

Η μπύρα αποτελεί μία από τις καλύτερες επιλογές αλκοολούχων ποτών που μπορεί να προτιμήσει κάποιος, από άποψη υγείας και ομορφιάς.

Αφ’ ενός γιατί η μέτρια κατανάλωσή της, δηλαδή μέχρι 2 ποτήρια στους άντρες και μέχρι 1 στις γυναίκες, στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής, δεν παχαίνει, όπως δείχνουν τα τελευταία δεδομένα από επιστημονικές μελέτες και αφετέρου, γιατί είναι πολύ πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, με ευεργετική επίδραση στο νευρικό και καρδιαγγειακό σύστημα.
Συστατικά της μπύρας και πώς συσχετίζονται με την ομορφιάΤα τέσσερα βασικά συστατικά της μπύρας είναι το νερό, η βύνη κριθαριού, ο λυκίσκος και η μαγιά μπύρας. Το νερό αποτελεί πηγή ζωής και νεότητας. Το νεανικό δέρμα είναι σφριγηλό και ελαστικό, χαρακτηριστικά τα οποία οφείλει στην επαρκή ενυδάτωσή του.
Η ύπαρξη του υαλουρονικού οξέος, το οποίο είναι μία φυσικά υδρόφιλη ουσία (γλυκοζαμίνη), απορροφά έως και 1.000 φορές το βάρος του σε νερό, αποτελεί τον καθοριστικότερο παράγοντα νεότητας, αλλά και επούλωσης του δέρματος.
Γι΄ αυτό και η επαρκής πρόσληψη νερού, μέσω της καθημερινής κατανάλωσης υγρών, μεταξύ των οποίων και η μπύρα, εξασφαλίζει την καλή υδάτωση του οργανισμού και κατ’ επέκταση και του δέρματος, που αντικατοπτρίζεται σε νεανικότητα και ομορφιά.
Η βύνη κριθαριού είναι το αποτέλεσμα της διεργασίας βυνοποίησης του κριθαριού, κατά την οποία το αδιάλυτο άμυλό του, μετατρέπεται μερικώς σε απλούστερα διαλυτά σάκχαρα. Έτσι, μειώνονται οι σύνθετες πρωτεΐνες που μετατρέπονται σε πρωτεΐνες μικρού μοριακού βάρους και αμινοξέα και παράγονται θρεπτικά συστατικά για την ανάπτυξη της μαγιάς και των ενζύμων.
Η βύνη αποτελείται κυρίως από άμυλο (60-65%), υδατάνθρακες (7-10%), πρωτεΐνες (9-12%), καθώς και από μέταλλα, βιταμίνες, πολυφαινόλες, κυτταρίνη και άλλους πολυσακχαρίτες.
Το κριθάρι είναι πλούσιο σε χαλκό, σίδηρο, σελήνιο και ψευδάργυρο, ενώ περιέχει ποικιλία βιταμινών του συμπλέγματος Β και βιταμίνη Ε.
Όπως είναι γνωστό, το σελήνιο, η βιταμίνη Ε και οι πολυφαινόλες είναι από τα ισχυρότερα αντιοξειδωτικά και συμβάλλουν κατά πολύ στην ομορφιά, μέσω της εξουδετέρωσης των οξειδωτικών ελευθέρων ριζών, που καταστρέφουν τα κύτταρα και κατ’ επέκταση το δέρμα. Επίσης το σελήνιο μειώνει την καταστροφική επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα, ενώ η έλλειψή του σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα καρκίνου του δέρματος.
Ο ψευδάργυρος διατηρεί την ελαστίνη και το κολλαγόνο στο δέρμα, ενώ η ελλιπής πρόσληψή του συσχετίζεται με αδυναμία επούλωσης τραυμάτων και εύθραυστα μαλλιά και νύχια. Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β, ενισχύουν με τη σειρά τους την άμυνα του δέρματος ενάντια σε αλλεργίες και δερματίτιδες, βοηθούν στην θεραπεία της ακμής, στη ρύθμιση της υπερέκκρισης σμήγματος και στην καλή λειτουργία του μεταβολισμού των κυττάρων.
Ο λυκίσκος αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά της μπύρας. Ανάλογα με το είδος του προκύπτουν τα διάφορα αρώματα – γεύσεις στις ποικιλίες της μπύρας.
Είναι πολύ πλούσιος σε αντιοξειδωτικά, τέσσερις φορές πιο πλούσιος και από το πράσινο τσάι. Έχει χαλαρωτική δράση και βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, χάρη στη βιταμίνη Β6, που περιέχει. Ο λυκίσκος περιέχει αιθέρια έλαια, τα οποία περιέχουν οξυγόνο μεταφέροντάς το στα κύτταρα, για την ανανέωσή τους. Οι ερευνητικές ομάδες του καθηγητή Denis De Keukeleire και του καθηγητή Dr. Stuart Milligan, αποκάλυψαν σε κοινή δημοσίευση πως ο λυκίσκος περιέχει φυτοοιστρογόνα. Τα φυτοοιστρογόνα τονώνουν και προστατεύουν από την πρόωρη γήρανση και την εμφάνιση ρυτίδων 
στο δέρμα.
Η μαγιά μπύρας είναι φυσική ουσία και πρόκειται για τον Saccharomyces Cerevisiae.
Περιέχει απαραίτητα αμινοξέα, μεταλλικά στοιχεία, είναι πλούσια σε βιταμίνες του συμπλέγματος B (Β1, Β2, Β6, Β3), αλλά και σελήνιο, φυλλικό οξύ, χολίνη, χρώμιο, ψευδάργυρο και άλλες ουσίες, που την καθιστούν μια πλήρη φυσική τροφή.
Η μαγιά μπύρας περιέχει και απαραίτητα λιπαρά οξέα. Συντελεί στην καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος και βελτιώνει την υγεία, άρα και την εικόνα και την υφή του δέρματος.
Η μαγιά μπύρας περιέχει αυξημένα ποσά SRF (Παράγοντας Αναπνοής του δέρματος), που βοηθά στην κυτταρική ανανέωση και ανάπλαση, διεγείροντας την κυτταρική αναπνοή και το μεταβολισμό.
Η μαγιά μπύρας είναι καλή πηγή RNA, ενός νουκλεϊκού οξέος, που βελτιώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, προστατεύοντας από τις εκφυλιστικές νόσους και καθυστερώντας τη γήρανση.
Από τα παραπάνω, αντιλαμβανόμαστε ότι η μέτρια κατανάλωση μπύρας σε τακτική βάση, στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής, αποτελεί όφελος για την υγεία και την ομορφιά μας. Συστατικά της μπύρας περιέχονται επίσης σε καλλυντικά για το πρόσωπο και τα μαλλιά, ενώ υπάρχουν και πολλές συνταγές, οι οποίες χρησιμοποιούν την μπύρα ως ένα από τα βασικά συστατικά τους, για την παρασκευή μασκών ομορφιάς, που δίνουν στιλπνότητα, λάμψη και ελαστικότητα στα μαλλιά και στο δέρμα.
Γράφει η
Σταυρούλα Τσατραφίλη
Κλινική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος
M.Sc. στην Κλινική Διατροφή
Με την υποστήριξη του www.mednutrition.gr

mynews

Μην ταΐζετε τα θηρία!

Προς όλα τα αδέλφια μου, τους αγνούς πατριώτες…

Το δάσος καίγεται για τα καλά…
Όμως είναι πανεύκολο να σωθούν πολλά δέντρα, που θα δώσουν καρπούς και σπόρους…
Προτού μείνουμε όλοι με τα ενοικιαστήρια και τα πωλητήρια στα χέρια, προτού πάρουμε όλοι θέση στις ουρές των συσσιτίων, μπορούμε κάλλιστα να κάνουμε τα απλούστατα, τα αυτονόητα και πάντως ευεργετικά.
Μπορούμε, τουλάχιστον όσοι δεν αντιμετωπίζουμε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, να κάνουμε αυτά που ξεχνούν ή παραβλέπουν οι περισσότεροι, με αποτέλεσμα να καταστρεφόμαστε οικονομικά και να εξασθενούν βασικοί μηχανισμοί άμυνάς μας.
Και να ’ταν μόνον αυτά;
μείς οι ίδιοι, με τη στάση μας, ενδυναμώνουμε τους ήδη πανίσχυρους υπονομευτές της πατρίδας
μας κι επικροτούμε τη λεηλασία μας.
Κάποιοι… έχουν βαλθεί να μας τρελάνουν και μας "χτυπούν" με κάθε
τρόπο.
Κάποιοι… έχουν βαλθεί να μας ξεκάνουν και μας "χτυπούν" με κάθε τρόπο.
Έρευνες έχουν δείξει ότι οι πολυεθνικές εταιρείες πουλάνε τα εμπορεύματά τους πιο ακριβά στην Ελλάδα.
Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι οι πολυεθνικές μάς πουλάνε βασικά προϊόντα πολύ πιο ακριβά απ' ό,τι τα
πουλάνε ακόμα και σε μικρότερες αγορές.
Και μέσα σε αυτήν την κατάσταση, βρίσκουν τη χαρά τους και οι ντόπιοι μεγαλοεπιχειρηματίες.
Πού είναι ο πυλώνας του νεοφιλελεύθερου "παραδείσου", ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου;
Γιατί δεν επεμβαίνει;

Εδώ είναι κι αυτός, αλλά θυμάται τις υποχρεώσεις του –που με αυθαιρεσία έθεσαν οι
συσστρατευμένοι προδότες των λαών– μόνο όταν είναι να εξοντώσει κανέναν κακομοίρη.
Επεμβαίνει μόνο όταν είναι να διαλύσει καμιά τοπική βιομηχανία φαρμάκων του αναπτυσσόμενου κόσμου, που παράγει φθηνά παρασκευάσματα, αλλά μη πατενταρισμένα, λέει…
Κι εμείς τρέχουμε –περιχαρείς– στα διάφορα LIDL για να αγοράσουμε φθηνά την όποια Coca-Cola! Και "κολοκύθια" φθηνή είναι η Coca-Cola, ακόμα και στα LIDL!
Η "LIDL-Cola" είναι φθηνή, ενδεχομένως φθηνότερη από τη "ΧΩΡΙΟΜΟΥ-Cola".
Εν πάση περιπτώσει, γιατί μπορεί να συμβαίνουν όλα αυτά;
Γιατί γίνεται δεκτός με επευφημίες ένας ύπουλος εξαναγκασμός;
Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι, όλα αυτά συμβαίνουν επειδή απλούστατα είναι τα αναμενόμενα αποτελέσματα ενός σχεδιασμού.
Ενός σχεδιασμού, ο οποίος συνδυάζει τα πολιτισμικά βοθρολύματα που κατακλύζουν νυχθημερόν το σύνολο του "πολιτισμένου" κόσμου και την εντεινόμενη οικονομική ανέχεια που μας οδηγεί στα πολυκαταστήματα των πολυεθνικών.
Και τι ωφέλιμο θα μας προσφέρει ένα λίτρο επιπλέον Coca-Cola;
Πόσο ανώτερη μπορεί να είναι αυτή η προσφορά από εκείνη των παρόμοιων προϊόντων;
Μήπως κάποιοι νομίζουμε ότι ψωνίζοντας από τα LIDL θα κάνουμε οικονομία και θα σωθούμε; Μήπως κάποιοι σκεφτόμαστε και ζούμε μόνο τη στιγμή – όπως ακριβώς μας προτείνουν οι "ευεργέτες" μας;
Δεν ξέρω. Εκείνο όμως που ξέρω είναι ότι, στην πραγματικότητα, το μόνο ουσιαστικό που καταφέρνουμε είναι να υποσκάπτουμε το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.
Μα, τόσο ανόητοι είμαστε;
Οι κυβερνήσεις μας επιμένουν πως η ανάπτυξη και η ευημερία θα έρθουν με την αύξηση των φόρων, με την υποταγή στα στρατεύματα κατοχής και τους επιτελάρχες των αεριτζήδων νεοαποικιοκρατών (βλ. πολυεθνικές και αξιωματούχους των διεθνών "ευαγών" ιδρυμάτων) και με το ξεπούλημα της
δημόσιας περιουσίας.
Έως ότου ανατραπούν αυτά τα δεδομένα, ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ "ΠΑΤΑΜΕ" ΚΑΙ ΝΑ
ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΑΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ
ΑΜΙΓΩΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ...
Ό,τι έχει απομείνει, τέλος πάντων. Και σ’ αυτό το σημείο χρειάζεται προσοχή.
Η επικρατούσα άποψη για τα τρία πρώτα ψηφία του γραμμωτού κώδικα  (barcode, στην καθομιλουμένη!…) είναι ότι υποδηλώνουν τη χώρα παραγωγής των προϊόντων.
ΜΕΓΙΣΤΟ ΛΑΘΟΣ.
Τα πρώτα δύο ή τρία ψηφία του γραμμωτού κώδικα (Πρόθεμα Χώρας κατά GS1) προσδιορίζουν τον εθνικό φορέα από τον οποίο, μεταξύ άλλων, εκδόθηκε η άδεια προκειμένου ένα προϊόν να φέρει στη συσκευασία του γραμμωτό κώδικα. (Ελλάδας: 520, 521)

Μια επιχείρηση δεν υποχρεούται να προμηθευτεί την εν λόγω άδεια από τον φορέα της χώρας όπου εδρεύει ή δραστηριοποιείται (www.gs1uk.org/Pages/join-gs1uk.aspx).   
Δείτε τι λένε ο διεθνής οργανισμός που ορίζει τα περίφημα "τρία πρώτα ψηφία" και το ελληνικό–πρώην– μέλος του: http://helpdesk.gs1.org/ArticleDetails.aspx?Bar%20Codes&id=b39c6591-4c6c-4441-b83e-ed69a939da85
http://gs1greece.org/index.php/prosolbarcodes/prosolbarcodessupport/2010-02-21-22-52-14#s6
Ορίστε και δυο-τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις, ώστε να γίνει κατανοητό το μπάχαλο που επικρατεί (με μερικά στοιχεία παραπάνω, έτσι, για να ξέρουμε πού ζούμε…).
Τα μετοχικά μερίδια της "Coca-Cola Ελληνική Εταιρεία Εμφιαλώσεως Α.Ε." (Coca-Cola 3Ε) έχουν ως εξής:
Kar-Tess Holding S.A. (Λουξεμβούργο) 30%,
The Coca-Cola Company (ΗΠΑ)23% και σε ελεύθερη διαπραγμάτευση 47%.
Πάνω από τα 2/3 των υπό ελεύθερη διαπραγμάτευση μετοχών βρίσκονται στην κατοχή θεσμικών
επενδυτών από το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ.
Τα ανθρακούχα αναψυκτικά της Coca-Cola 3Ε που παρασκευάζονται και συσκευάζονται στην
Ελλάδα, με άδεια της Coca-Cola (Coca-Cola, Fanta, Sprite), έχουν Πρόθεμα Χώρας που παραπέμπει στο Ηνωμένο Βασίλειο και στον κοινό φορέα Βελγίου-Λουξεμβούργου (500 και 544).
Οι χυμοί Amita, το νερό ΑΥΡΑ, που επίσης παράγονται στην Ελλάδα από την Coca-Cola 3Ε, έχουν Πρόθεμα Χώρας 520.
Αυτό δεν συμβαίνει επειδή η Amita και το ΑΥΡΑ είναι ελληνικά προϊόντα, με την έννοια ότι η εταιρεία δεν πληρώνει δικαιώματα σε τρίτους.
Η σόδα TUBORG που παράγεται στην Ελλάδα από την Coca-Cola 3Ε, με την άδεια της TUBORG Δανίας, έχει Πρόθεμα Χώρας 520.
Η αλήθεια, βέβαια, για την Amita και το ΑΥΡΑ είναι ότι ποτέ δεν ήταν αμιγώς ελληνικά προϊόντα.
Το 1981 η Kar-Tess απέκτησε το 99,9% της 3Ε (η 3Ε εισήχθη στο Χ.Α.Α. το 1991), ενώ η Amita και το ΑΥΡΑ πρωτοκυκλοφόρησαν το 1983 και το 1989 αντιστοίχως.
Στα ράφια των γαλλικών Carrefour φιγουράρει γάλα εβαπορέ –προτεινόμενο ως το πιο φθηνό στην ελληνική αγορά– στη συσκευασία του οποίου αναγράφεται:
"ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΥΣΚΕΥΑΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ:
Hochwald…".
Ε, λοιπόν, τα πρώτα ψηφία στον γραμμωτό κώδικα αυτού του προϊόντος είναι τα 5, 2 και 0.
Είναι δηλαδή ολοφάνερο ότι, εκτός των άλλων, προϊόντα που δεν έχουν ούτε "πάνω" τους ούτε "γύρω" τους τίποτε ελληνικό, πέραν των πέντε-δέκα κακοπληρωμένων υπαλλήλων, κυκλοφορούν με "κωδικό 520". Από την άλλη, προϊόντα αμιγώς ελληνικών επιχειρήσεων και πρώτων υλών έχουν
γραμμωτό κώδικα με Πρόθεμα Χώρας διάφορο του 520 και του 521.
ΟΥΤΕ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΗ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ, ΠΟΥ ΜΑΣ "ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ" ΟΤΙ
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ, ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΟΛΛΑ ΟΥΣΙΩΔΗ.
Πρόκειται για άλλη μια κουτοπονηριά.
Κατά κανόνα, το μόνο ελληνικό που "εσωκλείουν" αυτά τα προϊόντα είναι η εκμετάλλευση του Έλληνα παραγωγού και των εργαζομένων στην επιχείρησή του και η εκμετάλλευση των αγαθών της
ελληνικής γης προς όφελος κυριότατα των πολυεθνικών.
ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΚΑΛΛΙΣΤΑ ΝΑ ΠΡΟΤΙΜΑΜΕ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΚΑΙ ΠΩΛΟΥΝ "ΜΙΚΡΟΙ/ΑΓΝΩΣΤΟΙ" ΤΟΠΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ ΚΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ – ΟΧΙ ΤΑ
"ΕΠΩΝΥΜΑ" ΠΟΥ ΕΜΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ "ΕΠΩΝΥΜΟΙ", τουλάχιστον στις καθημερινές μας αγορές.
Τα "ανώνυμα" προϊόντα δεν είναι απαραιτήτως κατώτερης ποιότητας.
Πιο φθηνά μπορεί να είναι.
Αλλά και κατώτερης ποιότητας να είναι, λόγου χάρη, όσον αφορά τη θρεπτική αξία των τροφίμων, δεν "τρέχει" τίποτε σπουδαίο.
Οι ίδιες οι διατροφικές μας συνήθειες, αλλά και το νερό που πίνουμε και ο αέρας που αναπνέουμε, θα έπρεπε να μας προβληματίζουν πολύ περισσότερο.
Και το πιο βασικό επί του θέματός μας;
Τι να το κάνω το αρίστης ποιότητας παστεριωμένο γάλα, που προήλθε από "ελληνίδες" αγελάδες, που βόσκησαν ελληνικά χόρτα, αρμέχτηκαν από Έλληνα, ο οποίος το έδωσε προς τριάντα λεπτά το λίτρο (πολλές φορές χαμηλότερα από το κόστος παραγωγής) στο καρτέλ της ελληνικής γαλακτοβιομηχανίας (που το μισό ελέγχεται από ξένους), το οποίο θα προμηθεύσει το σούπερ μάρκετ, για να μου το πουλήσει ένα ευρώ;
Τέτοιο γάλα, εμένα μου ξινίζει πολλές ημέρες πριν λήξει.
Δεν είναι μόνο θέμα αλληλεγγύης.
Είναι θέμα απλής λογικής.
Ας παραβλέψουμε, τουλάχιστον τώρα, το γεγονός ότι σε όλη αυτήν την υπόθεση εμπλέκονται ένα "κάρο" αεριτζήδες. Δεν μπορούμε όμως να παραβλέψουμε το ότι, ο κτηνοτρόφος που δεν έχει χρήματα, υποβαθμίζει άθελά του –αλλά αναγκαστικά– το βιοτικό επίπεδο όλων όσων ζουν γύρω του. Από των γειτόνων του, πρωτίστως, μέχρι του συνταξιούχου που βρίσκεται στην άλλη άκρη της
χώρας.
Και είναι σίγουρο πως οι συνολικές ανάγκες (που μεταφράζονται σε χρήμα) των οικογενειών που συμμετείχαν σε δέκα γαλακτοκομικούς συνεταιρισμούς είναι πολύ μεγαλύτερες από εκείνες των οικογενειών που συμμετέχουν στο ΔΣ της κάθε ΜΕΒΓΑΛ και των οικογενειών όσων εργάζονται
σε αυτήν.
Εάν, λοιπόν, επιθυμούμε να κάνουμε κάτι πραγματικά ευεργετικό για την πατρίδα μας και για εμάς τους ίδιους, αρκεί ν’ αφιερώνουμε λίγα δευτερόλεπτα παραπάνω για τις αγορές μας.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΗ ΤΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ.

Επιβάλλεται ο έλεγχος των "δικαιούχων" των χρημάτων που ξοδεύουμε.
Καλά είναι όλα αυτά που λέμε για την εσωτερική παραγωγή και κατανάλωση προϊόντων, και χιλιοειπωμένα, και πολύ σωστά επαναλαμβάνονται από πολλούς.
Με πλύση εγκεφάλου αποκτήσαμε το κατάντημα μας, με πλύση εγκεφάλου μπορεί και να συνέλθουμε. Αλλά στην ελληνική περίπτωση υπάρχει ένα "αλλά"…
Μέχρι να εξηγηθεί αυτό το "αλλά" κι αφού φαίνεται πως δεν καταλαβαίνουμε με τα λόγια της λογικής και με το καλό, ίσως καταλάβουμε με το …κακό.
Να εξαπολύσουμε αμείλικτη τρομοκρατία προς πάσα εμπορική κατεύθυνση.
ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑΡΧΕΣ-ΠΩΛΗΤΕΣ, "ΜΙΚΡΟΥΣ" ΚΑΙ "ΜΕΓΑΛΟΥΣ".
ΝΑ ΖΗΤΑΜΕ ΜΕ ΕΠΙΜΟΝΗ ΜΟΝΟ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΜΕ ΠΛΗΡΩΣ ΤΑ ΕΙΣΑΓΩΜΕΝΑ, ΑΝ ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΑ "ΓΙΑΛΑΝΤΖΙ" ΕΛΛΗΝΙΚΑ.
Αν δεν έχουν να μας δώσουν, "Λυπάμαι", μεταβολή και "δρόμο".
Μπορούμε και να μπλοφάρουμε.
Όλοι έχουμε λίγα δευτερόλεπτα χρόνο για να τα …σπαταλήσουμε.
Εντοπίζεται π.χ. ψυγείο περιπτέρου που δεν έχει ούτε ένα αμιγώς ελληνικό προϊόν.
"Τίποτε ελληνικό;…", ρωτάμε τον περιπτερά.
"Δεν πειράζει" κι επιδεικτικά "καρφί" στον απέναντι.
Αν του τυχαίνει του περιπτερά κάθε μέρα κι από ένας τέτοιος μυστήριος κι αργότερα δύο
κ.ο.κ., όταν θα έρθει ο προμηθευτής, δεν θα σκεφτεί λίγο καλύτερα την παραγγελία του;
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο περιπτεράς απέκτησε δωρεάν το ψυγείο του από το δίκτυο μιας μεγάλης εταιρείας, με την προϋπόθεση να μη βάζει σε αυτό προϊόντα ανταγωνίστριας εταιρείας.
Καλά… Αν είναι έτσι, τότε ίσως είναι προτιμότερο να κρατήσουμε τα ψυγεία…
ΕΝΕΡΓΗΣΤΕ ΜΕ ΣΥΝΕΣΗ – ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΠΟΜΕΝΗ. ΚΑΝΤΕ
ΚΑΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ:
► ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΕ ΤΑ ΠΟΛΥΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ.

► ΜΗΝ ΑΡΚΕΙΣΤΕ ΣΤΑ ΨΗΦΙΑ ΤΟΥ ΓΡΑΜΜΩΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ". Ο ΓΡΑΜΜΩΤΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΕΝ ΥΠΟΔΗΛΩΝΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ ΕΝΑ ΠΡΟΪΟΝ. ΕΛΕΓΞΤΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΑΚΙΝΗΤΗ ΤΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΔΙΑΤΙΘΕΣΤΕ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ.

► ΣΤΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΣΑΣ ΑΓΟΡΕΣ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ ΠΡΟΪΟΝΤΑ "ΜΙΚΡΩΝ/ΑΓΝΩΣΤΩΝ"ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΣΑΣ – ΟΧΙ ΤΑ "ΕΠΩΝΥΜΑ".
► ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΟΥΣ ΛΙΑΝΕΜΠΟΡΟΥΣ.


Υ.Γ.
Επειδή ποτέ δεν διεκδίκησα τον τίτλο του παντογνώστη και του αλάνθαστου, αν υπάρχει κανείς που διαφωνεί με κάποιες από τις προαναφερθείσες παραινέσεις, παρακαλείται να το δηλώσει με σαφήνεια κι επιχειρήματα.(oyteenaeuro@gmail.com)

Ευχαριστώ,
Δ. Κ.

Kάτι περίεργες συμπτώσεις για την χρεοκοπία της Ελλάδας...!

Πολύ μας έχει μπερδέψει αυτή η κυβέρνηση.
Μήνες τώρα μας έβαλαν στη ζωή λέξεις όπως spreads, CDS, «αναδιάρθρωση» κτλ.
Για το τελευταίο μάλιστα, οι κυβερνώντες διερρήγνυαν τα ιμάτια τους ότι δεν συζητείται ένα σενάριο σαν και αυτό!

Ωστόσο, το διατηρούσαν στην επικαιρότητα με νύχια και με δόντια, προκειμένου να στρώσουν το έδαφος στον κόσμο.
Τώρα, μας έβαλαν στη ζωή μας όρους όπως «επιλεκτική χρεοκοπία» και «μερική στάση πληρωμών».
Για το πρώτο δεν έχουμε να πούμε πολλά, αφού ως οικονομικός όρος συναντάται μόνο στις διαβαθμίσεις των οίκων αξιολόγησης.
Το μόνο που πρέπει να αναφέρουμε είναι ότι η κυβέρνηση ήθελε να μας βάλει στο μυαλό τη λέξη χρεοκοπία, αλλά και στάση πληρωμών, προετοιμάζοντας το έδαφος για το αναπόφευκτο, όποτε και αν απαιτηθεί.
Και να θέλαμε να τους πιστέψουμε όμως, ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, δεν μας αφήνουν οι ίδιοι!Κοιτάξτε να δείτε τι γίνεται και πώς όλα συνδέονται μεταξύ τους!
Στις 8 Ιουνίου ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Πάρις Κουκουλόπουλος αποκάλυψε στον ...
Γ. Παπαδάκη ότι, σύμφωνα με τις δηλώσεις Παπακωνσταντίνου στο ΚΤΕ Οικονομικών, η χρεοκοπία της χώρας πήρε παράταση για 3- 4 χρόνια από τώρα!
(ΠΡΟΔΟΣΙΑ :Έχει γίνει επιλογή από την Ε.Ε σε συμφωνία με την χώρα μας, να μετατεθεί η επαπειλούμενη χρεοκοπία σε 3-4 χρόνια…)
Τότε, παρά τον αναβρασμό το θέμα ξεχάστηκε γρήγορα.
Αυτό όμως, πλέον αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Το νέο δάνειο που θα πάρει η Ελλάδα, ύψους αρκετών δις (που θα έχει αποφασιστεί ως τον Σεπτέμβριο) θα έχει διάρκεια έως το 2015.
Με μια απλή μαθηματική πράξη, όλως τυχαίως φαίνεται να συμπίπτει με την ημερομηνία που έδωσε ο ...Κουκουλόπουλος!

Αυτό όμως, που μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι ο τρόπος που η κυβέρνηση έβαλε στη ζωή μας τους νέους οικονομικούς όρους, αλλά και τον τρόπο που προσπάθησε να τους βγάλει, κάνοντας λόγο για παρερμηνείες και τεχνικές παρεξηγήσεις.
Εμείς ρωτάμε: εφόσον τίποτα από αυτά δεν ισχύει, εφόσον δεν υπάρχει καμία συμφωνία για χρεοκοπία της χώρας (ακόμα και με τη συναίνεση κάποιων, στο οποίο θα επανέλθουμε σύντομα), γιατί λίγες ώρες μετά τις δηλώσεις Βενιζέλου – περί «επιλεκτικής χρεοκοπίας» – και Παπανδρέου – για «μερική στάση πληρωμών» το ΔΝΤ ανακοίνωσε μελέτη για τη «στάση πληρωμών»!!!
Είμαστε σίγουροι ότι μια τέτοια έκθεση, δεν συντάσσεται μέσα σε μια μέρα. Συνεπώς, υπήρχε προετοιμασία ημερών ή και εβδομάδων.
Το γεγονός ότι συνέπεσε η δήλωση Παπανδρέου με την έκθεση του ΔΝΤ, δεν νομίζουμε ότι είναι τυχαία και χρήζει εξήγησης.
Φυσικά, το ότι δεν μας πείθει η κυβέρνηση, είναι στο ότι δεν έχει δείγματα ειλικρίνειας και στο παρελθόν.
Οι «υπόγειες» συζητήσεις Παπανδρέου – Στρος Καν νομίζουμε ότι είναι το καλύτερο παράδειγμα που μπορούμε να αναφέρουμε, γύρω από τις σχέσεις του πρωθυπουργού με τον διεθνή
οίκο.

adalis gr

Κι όμως, έλεγαν τα blogs παράφρωνες!



Το κατάπτυστο πρωτοσέλιδο των ΝΕΩΝ (πήραν περισσότερα από τον Ιούδα;)



“Αρνούμεθα τα Κόμματα και ως συμμορίας και ως ενώσεις ιδιωτικών συμφερόντων. Υπό την έννοιαν αυτή διαλύουν το Κράτος και οδηγούν τους Λαούς εις την Παρακμήν.
Μόνον εκείνα τα Κόμματα, τα οποία επαγγέλονται εις τους οπαδούς των, ότι θα εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά των, όχι παραβιάζοντα τους νόμους χάριν των φίλων, αλλά εξασφαλίζοντα μιαν γενικήν ευημερίαν, εντός της οποίας όλα τα άτομα θα ευρίσκουν και την ιδικήν των ευημερίαν, μόνον εκείνα τα Κόμματα είναι άξια των ελευθέρων πολιτευμάτων και της εμπιστοσύνης του Λαού μας.”
Γεώργιος “Γέρος” Παπανδρέου (o παπούς του αντιεξουσιαστή)
netakias.wordpress.com

Μιλάει για την επικείμενη χρεωκοπία και την συμπεριφορά που πρέπει να έχουν τα κανάλια
“…Επομένως, θα ήταν χρήσιμο οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, οι εκδότες των εφημερίδων, οι αρχισυντάκτες και είναι χρήσιμο, μάλλον απαραίτητο, οι υπεύθυνοι των ΜΜΕ, όλοι οι σχολιαστές να είναι κατάλληλα ενημερωμένοι για τις πιθανές εξελίξεις και τους συναφείς κινδύνους που μπορεί να προκύψουν από τις συζητούμενες μεθόδους χρηματοδότησης του ελληνικού δημόσιου χρέους. Έχει μεγάλη σημασία η επικοινωνία σχετικά με τα θέματα αυτά, όπως η ενδεχόμενη υποβάθμιση των ελληνικών χρεογράφων στο επίπεδο «επιλεκτικής πτώχευσης», να γίνει με τρόπο που θα συμβάλει στη σταθερότητα και δεν θα καλλιεργήσει αθέλητα ανησυχίες που μπορεί να προκαλέσουν πανικό στο κοινό, με ανεπιθύμητες συνέπειες για το τραπεζικό σύστημα και την οικονομία…”

Δηλαδή όλο αυτό τον καιρό που το MEGA, η ΥΕΝΕΔ, ο ΣΚΑΙ που μας απειλούσαν με τους μονόδρομους του μνημονίου;
Μας απειλούσαν ότι αν δεν βάλουμε υποθήκη την χώρα θα χρεωκοπήσουμε!
Μας απειλούσαν ότι αν δεν πάρουμε το μεσοπρόθεσμο δεν θα έχουμε μισθούς και συντάξεις, γιατί θα χρεωκοπήσουμε.

Το μνημόνιο είναι...νοικοκυρίο...
Μας απειλούσαν ότι αν δεν ξεπουλήσουμε τον πλούτο των παιδιών μας με το ταμείο ξεπουλήματος θα χρεωκοπήσουμε και θα χάσουμε τα λεφτά μας.
Μας απειλούσαν ότι αν δεν πάρει τα μέτρα εξαθλιωσης ο “αντιεξουσιαστής στην εξουσία” θα κλείσουν οι Τράπεζες και θα χάσουμε τις καταθέσεις μας γιατί θα χρεωκοπήσουμε!
Μας απειλούσαν ότι η απεργία στην Ακρόπολη και στα λιμάνια καταστρέφει τον Τουρισμό, τα γιαούρτια απειλούν την δημοκρατία, η ΕΘΕΛ κατέστρεψε το Κέντρο κι οι Αγανακτησμένοι στην πλατεία που αγωνίζονται για το μέλλον της χώρας, ακύρωσαν 8.000 κρατήσεις, γιατί αν δεν περνούσε το μεσοπρόθεσμο θα χρεωκοπούσαμε!
Μας απειλούσαν με δηλώσεις της Δαμανάκη για επιστροφή στην δραχμή, αν δεν περάσει το Μεσοπρόθεσμο, γιατί θα χρεωκοπήσουμε!
Εψαχναν τον φαναρτζή από την Κρήτη που διέδωσε, το ψευδές μεν, αλλά αφέλες μήνυμα περί χρεωκοπίας, λες κι ήταν ο Μπιν Λάντεν!
Τώρα που πάνε να μας την σερβίρουν, από έξω πρέπει “να γίνει με τρόπο που θα συμβάλει στη σταθερότητα και δεν θα καλλιεργήσει αθέλητα ανησυχίες “

Αφού τόσους μήνες μας έλεγαν να ανησυχούμε και να είμαστε καλά παιδιά γιατί αν χρεωκοπήσουμε θα έρθει η Δευτέρα Παρουσία, τώρα που μας χτυπάει την πόρτα, δεν κουνιέται φύλλο;
ΟΤΑΝ ΟΛΑ, ΜΑ ΟΛΑ, ΤΑ BLOG ΕΓΡΑΦΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΕΔΩ ΚΑΙ 15 ΜΗΝΕΣ ΟΤΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ, ΜΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΑΦΕΡΕΓΓΥΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΦΡΩΝΕΣ!
Αυτοί έγκυροι, εμείς παράφρωνες!
Σήμερα στα ΝΕΑ (του ΔΝΤ) δίνει ο Ψυχάρης συμβουλές στα κανάλια του, να περάσουν την χρε ωκοπία ήρεμα και ανώδυνα!
ΤΗΝ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΤΟΥΣ!
Δεν περιμένω και συγγνώμη από τον Ψυχάρη, που μας ζήτησε και τα ρέστα, όταν διέδωσε ψευδείς ειδήσεις με την ανύπαρκτη επίσκεψη Ertogan.
Αλλά όχι άλλο κουτόχορτο ρε παιδιά, δεν είμαστε στην δεκατία του ’60, υπάρχει και το διαδίκτυο, δεν μπορείτε να γράφετε λες κι ήρθαμε εχθές από τον Α’ Κενταύρου.
Το μνημόνιο και το μεσοπρόθεσμο δεν ήταν αποτυχία!
Πέτυχαν όλους τους στόχους τους στο ακέραιο, δηλαδή τον εξής ένα,
ΤΗΝ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ!

netakias

Το υπερατλαντικό ταξίδι του Ηρακλέους

Ο Ηρακλής απελευθερώνει τον Προμυθέα - Πίνακας του Christian Griepenkerl. 1870

Ιστορικό πρόσωπο που έφτασε ώς τον Καναδά ήταν ο Ηρακλής της ελληνικής μυθολογίας, σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωλογίας Ηλία Μαριολάκο.
Έφτασε χίλια χρόνια πριν από τον Μεγάλο Αλέξανδρο στον Ινδό ποταμό.
Πέρασε από την Αιθιοπία, έφτασε ώς τη Γροιλανδία και ίσως να πάτησε πρώτος το πόδι του στην Αμερική.
Ένας από τους πιο γνωστούς ήρωες της παγκόσμιας μυθολογίας- ο Ηρακλής- δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος υδραυλικός, μηχανικός και υδρογεωλόγος, όπως μαρτυρούν πολλοί από τους δώδεκα άθλους του, αλλά και ο πρώτος που έκανε πράξη την παγκοσμιοποίηση και ο αρχιτέκτονας της μυκηναϊκής κοσμοκρατορίας, όπως υποστήριξε χθες το βράδυ σε ομιλία του, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας και μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου Ηλίας Μαριολάκος.
«Ο Ηρακλής δεν είναι ένα πρόσωπο για να διασκεδάζουν τα παιδιά. Ούτε η ελληνική μυθολογία ένα παραμύθι για έναν φανταστικό κόσμο», λέει στα «ΝΕΑ» ο Ηλίας Μαριολάκος.
«Ο Ηρακλής είναι ένα ιστορικό- και όχι μυθικό- πρόσωπο, ένας άγνωστος μεγάλος κατακτητής, ήρωας- ιδρυτής πόλεων, πρώτος συνδετικός κρίκος του κοινού πολιτισμικού υποστρώματος των Ευρωπαίων, του μυκηναϊκού και κατά συνέπεια του ελληνικού πολιτισμού. Και η μυθολογία είναι η ιστορία του απώτερου παρελθόντος των κατοίκων αυτού του τόπου, που πολύ αργότερα θα ονομαστεί Ελλάς». Πρώτος στο μικροσκόπιο του καθηγητή μπήκε ο άθλος με την αρπαγή των βοδιών του Γηρυόνη, του τρικέφαλου και τρισώματου γίγαντα που ζούσε στα Γάδειρα, το σημερινό Κάντιθ της Ισπανίας, κοντά στο στενό του Γιβραλτάρ.
«Οι περισσότεροι πιστεύουν πως ο Ηρακλής ταξίδεψε ώς την Ιβηρική Χερσόνησο για να φέρει μια καλή ράτσα βοδιών στην Πελοπόννησο», εξηγεί ο κ. Μαριολάκος.
«Αν διαβάσουμε με προσοχή τον Στράβωνα, που έζησε τον 1ο αι. π.Χ. όμως, θα διαπιστώσουμε πως σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου δεν έχει βρεθεί τόσος πολύς χρυσός, άργυρος, χαλκός και σίδηρος.

Και τα βόδια δικαιολογούνται διότι υπήρχαν μαρτυρίες ότι το “κοσκίνισμα” του χρυσού από την άμμο γινόταν πάνω σε δέρματα βοδιών».
Η ίδρυση δε της πόλης από τον Ηρακλή μνημονεύεται στον θυρεό της πόλης και σήμερα.
Ο Ηρακλής ολοκληρώνει τον άθλο του και συνεχίζει βόρεια προς την Κελτική και ιδρύει την Αλέσια (γνωστή και ως πόλη του Αστερίξ), το όνομα της οποίας προέρχεται από τη λέξη άλυς (= περιπλάνηση).
Πόλη με στρατηγική σημασία, καθώς συνδέεται μέσω πλωτών ποταμών προς τη Μεσόγειο, τον Ατλαντικό, τη Μάγχη και τη Βόρεια Θάλασσα, όπου ο Ιούλιος Καίσαρας κατατρόπωσε τους Γαλάτες. Ακόμη ιδρύει το Μονακό και την Αλικάντε - η ποδοσφαιρική της ομάδα ονομάζεται Ηρακλής.
Τι γύρευε στη Γαλατία ο Ηρακλής;
«Χρυσό», απαντά ο κ. Μαριολάκος, «αφού ο Διόδωρος μας λέει πως στη Γαλατία υπάρχουν πλούσια χρυσοφόρα κοιτάσματα».
Ο Ηρακλής όμως φέρεται- σύμφωνα με τον Πλούταρχο- να έφτασε και ώς την Ωγυγία που απέχει πέντε ημέρες δυτικά της Βρετανίας.
«Πέντε ημέρες ισοδυναμούν με 120 ώρες. Αν η μέση ταχύτητα ενός πλεούμενου της εποχής ήταν 4 μίλια την ώρα, τότε η απόσταση είναι 890 χλμ., άρα πρόκειται για τη σημερινή Ισλανδία και συνέχισε ώς τη Γροιλανδία, ενώ το Κρόνιο Πέλαγος, που αναφέρεται, σύμφωνα με τους υπολογισμούς ταυτίζεται με τον Βόρειο Ατλαντικό»
«Για να φέρει τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων (ήτοι τον χρυσό) ο Ηρακλής από την Αίγυπτο έφτασε ώς την Αιθιοπία κι έπειτα στον Καύκασο- για να ζητήσει τη βοήθεια του Προμηθέα- και στη Λιβύη προτού επιστρέψει στις Μυκήνες»Ο Ηρακλής έφτασε, σύμφωνα με τον καθηγητή Ηλία Μαριολάκο, ώς την Αμερική.
«Στις πηγές διαβάζουμε πως εγκατέστησε ακολούθους του “ώς τον κόλπο που το στόμιό του βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το στόμιο της Κασπίας”.
Ένας κόλπος μόνον καλύπτει αυτές τις προϋποθέσεις: του Αγίου Λαυρεντίου στο Τορόντο του Καναδά». Μαρτυράται δε πως έμειναν «σε νησιά που βλέπουν τον ήλιο να κρύβεται για λιγότερο από μία ώρα για 30 ημέρες»- δηλαδή στον πολικό κύκλο.

Τι γύρευε εκεί;
Η απάντηση βρίσκεται στα ευρήματα των ανασκαφών που γίνονται γύρω από τη λίμνη Σουπίριορ στο Μίτσιγκαν.
Αρκεί να σκεφτείτε πως έχουν εξορυχθεί πάνω από 500.000 τόνοι χαλκού στην περιοχή, όταν στην κατ΄ εξοχήν πηγή χαλκού- την Κύπρο- εξορύχθηκαν 200.000 τόνοι.
Η εξόρυξη έγινε την περίοδο 2.450 π.Χ.- 1050 π.Χ., σταματάει ξαφνικά, όταν καταρρέει ο μυκηναϊκός πολιτισμός.
Και όλα αυτά σε μια περιοχή όπου οι γηγενείς βρίσκονταν στη λίθινη εποχή!
Πηγή: Τα Νέα

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ

Οί Έλληνες εφοπλιστές να βοηθήσουν τώρα το ΠΝ.!

Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος
Δημοσιογράφος – Αμυντικός Αναλυτής

Έχει έλθει η ώρα για την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών να βάλει το χέρι στην τσέπη και να βοηθήσει με όλα τα μέσα το ΠΝ, το οποίο διέρχεται – όπως και οι λοιποί Κλάδοι των Ενόπλων Δυνάμεων – την σοβαρότερη οικονομική κρίση της νεώτερης ιστορίας του.

Ο εκφραστής της Ναυτικής Ισχύος του Ελληνισμού αναζητά κατεπειγόντως πόρους για να διατηρήσει τα πλοία του σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα.
Οι Έλληνες εφοπλιστές μπορούν και πρέπει να βοηθήσουν παρέχοντας τουλάχιστον το αναγκαίο πετρέλαιο και τα άλλα αναλώσιμα για τον Στόλο!
Μέσα στο γενικό βεβαρημένο κλίμα η ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ) αναμένει την πολιτική απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας, προκειμένου να προχωρήσει στην απόσυρση δύο πολεμικών πλοίων, τα οποία διαθέτει για τις συμμαχικές υποχρεώσεις.
Συγκεκριμένα το ΓΕΝ για λόγους που συνάδουν με το γενικό οικονομικό κλίμα πρότεινε την αποχώρηση μιας φρεγάτας και ενός ναρκοθηρευτικού από τις συμμαχικές αποστολές SNMG2 και SNMCMG2.
Οι κινήσεις αυτές κρίθηκαν απαραίτητες προκειμένου να μπορέσει η χώρα να διατηρήσει για λόγους εθνικού συμφέροντος:
α) μια φρεγάτα στην Επιχείρηση Unified Protector που διεξάγεται στη Λιβύη,
β) μία φρεγάτα στην Επιχείρηση Atalanta κατά της πειρατείας στην Σομαλία και
γ) μια επίσης φρεγάτα που διατίθεται σε τακτά χρονικά διαστήματα στην Επιχείρηση Active Endeavour στην Μεσόγειο.
Σημειώνεται ότι το ΠΝ μετέχει με μια πυραυλάκατο (Ταχύ Περιπολικό Κατευθυνομένων βλημάτων - ΤΠΚ) στην Επιχείρηση Unifil που διεξάγεται έξω από τις ακτές του Λιβάνου.
Η κίνηση αυτή που αναμένεται να επισημοποιηθεί τις επόμενες ημέρες, θα τερματίσει την ελληνική παρουσία στις «οικείες» συμμαχικές αποστολές, για άγνωστο χρονικό ορίζοντα, ενώ εάν υπάρξει επιδείνωση των οικονομικών και ζητηθεί νέα περικοπή στον λειτουργικό προϋπολογισμό, τότε θα αποσυρθούν και άλλες ναυτικές μονάδες.
Προς το παρόν το ΠΝ υποστηρίζει τα ελληνικά συμφέροντα στην Σομαλία, καλύπτοντας ολόκληρο το κόστος από εθνικούς πόρους.
Από τον συγκεκριμένο (Στενά Αντεν) ύψιστης γεωστρατηγικής σημασίας εμπορικό δίαυλο διέρχονται εκατοντάδες πλοία ελληνικών συμφερόντων.
Συνεπώς αποτελεί ελάχιστη έκφραση «ναυτικής αλληλεγγύης» του Εμπορικού προς το Πολεμικό Ναυτικό, η παροχή καυσίμων καθώς και άλλης μορφής διευκόλυνσης, προκειμένου να διασφαλιστούν τα εθνικά συμφέροντα, πριν τα πλοία μας αντικατασταθούν από τα πανταχού παρόντα πολεμικά των νεοθωμανών. Σε καιρούς χαλεπούς σημαίνει η ώρα των μεγάλων ευεργετών.
Δεν ζητείται «αίμα», αυτό το παρέχει ο Στόλος, παρά μόνο πετρέλαιο!
Άποψή μας είναι ότι η περίσταση είναι ιδανική για την σφυρηλάτηση ενός νέου δεσμού μεταξύ Εμπορικού και Πολεμικού Ναυτικού.
Γιατί κανείς δεν πρέπει να ξεχνά ότι:
Έχουμε γη και πατρίδα, όταν έχουμε πλοία στην θάλασσα…

Περί Αλός