Το οτι κάποιοι έχουν επιλέξει ως πρότυπό τους Ναζί ενω άλλοι έχουν επιλέξει ως πρότυπό τους τον Τσε δεν μπορεί να μου προκαλέσει καμμία εντύπωση απλώς και μόνον διοτι και τα δύο αυτά πρότυπα μου είναι παντελλώς ξένα.
Όπως κάποτε εμείς οι ροκάδες που πλακωνόμασταν με τους πάνκηδες κάθε μέρα στο Σνουπι στην Προξενου Κορομηλά της Θεσσαλονίκης εξ αιτίας του διαφορετικού ντυσίματος των μαλλιών και της μουσικής που ακούγαμε φανατικά.
Τώρα φυσικά γελάμε με την τότε βλακεία μας η οποία δέν ήταν τίποτε άλλο απο μιά καλά πληρωμένη και οργανωμένη προπαγάνδα με το "εκπαιδευτικό της υλικό" κρυμμένο μέσα σε μουσική ταινίες βιβλία στον αόριστο "τρόπο ζωής" ωστε να μήν σκεφτόμαστε καθόλου η καλλύτερα απλώς να
ΑΝΤΙΦΑΣΚΟΥΜΕ σε όλα νομίζοντας οτι γινόμαστε κι εμείς κάποιοι, οτι αποκτούμε την δική μας προσωπικοτητα.
Το χειρότερο ομως μέσα σε αυτό ήταν η ταμπελο-εκπαίδευση διοτι όπως είπα και πρίν, όλα αυτά ήταν καλά οργανωμένα.










