ΟΥ Οχι ΤΙ κάτι ΔΑΝΟΣ εκ της γής
Απόψεις που πηγάζουν από την άλλη άγνωστη πλευρά
ΑΒΑ(ήβη)+ΤΑΡ(τάρταρα) <> ΒΙΟΣ(ζωή)+ΑΔΑΣ(άδης)
Aιώνια εναλλαγή, στην βιολογική αρμονία
Η άλλη θέση στην καθημερινότητα, τό επέκεινα, ή αλήθεια της φαντασίας.
Βουτιά στόν άπειρο και άυλο κόσμο τών ιδεών.
Υποβάθμιση του χρήματος (χξς') σε μέσο εξυπηρέτησης και όχι υπέρτατη ανάγκη.
Ατυχώς ονομάσθηκε Χρήμα (ότι χρειαζόμαστε)
και Νόμισμα (ότι θεσπίσθηκε σαν αξία)
Εξαπατήσαμε τό είναι μας, και Εκπέσαμε.

Επικοινωνία: utidanos@gmail.com

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

Τα Κομματόσκυλα!


Το Κομματόσκυλο είναι υβριδική ράτσα καθαρόαιμου λαμπραντόρ σε συνδυασμό με ημίαιμο κομματικό στέλεχος.
Οφείλει την ονομασία του στο γεγονός πως στις προτάσεις του αρέσκεται να χρησιμοποιεί ποικίλα σημεία στίξης, με προεξάρχον το κόμμα.
Με αυτή την άποψη συνάδει και το γεγονός ότι τα κομματικά στελέχη χρησιμοποιούν από τη φύ…ση τους πολλά κόμματα στον ξύλινο λόγο τους, αλλά δε βάζουν ποτέ τους τελεία.
Η ετυμολογία της ονομασίας «κομματόσκυλο» προέρχεται, κατά άλλη άποψη, από τα συνθετικά «κόμης» + «σκύλος», καθώς ως πρώτο κομματόσκυλο εμφανίζεται ο Κόμης Δρακουμέλ.
Αξίζει να αναφερθεί πως το δεύτερο συνθετικό προέκυψε επειδή θεωρούν ότι απευθύνονται σε αγέλη σκύλων.

Προέλευση
Τα κομματόσκυλα φαίνεται σύμφωνα με ιστορικές πηγές εγκρίτων δημοσιογράφων να καλλιεργούνταν για πρώτη φορά σε πειραματικά θερμοκήπια του κομματικού σωλήνα, με τη μίξη καιροσκοπόλης, αυνανόλης, παρλαπιπόλης και ανεγκεφαλόλης.
Δεύτερη και λιγότερο τεκμηριωμένη άποψη υποστηρίζει πως απλά ένα στερημένο κοινωνικά στέλεχος βίασε πιτμπουλ και γεννήθηκε το πρώτο κομματόσκυλο, το οποίο με τη σειρά του συνουσιάστηκε με τη μανούλα του και γέννησαν πολλούς πολλούς απογόνους.
Πού βρίσκονται τα Κομματόσκυλα
Συνήθως είναι ξάπλα και μυρικάζουν μπαγιάτικες μαρξιστικές θέσεις, αρωματισμένες με συνθετική εσάνς ελευθερίας, δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Πολλά κομματόσκυλα δύνανται να ανευρεθούν και στις τάξεις των συνδικαλιστών, δηλαδή φιλόπτωχων ανθρώπων που έχουν ως αρχή να μην εργαστούν ποτέ, για αυτό και αυτοαποκαλούνται «αντιρρησίες εργατικής συνείδησης».
Οι περισσότεροι έχουν από μικροί πέσει από τον κομματικό σωλήνα στη χύτρα με τη μαγική φασολάδα και τώρα δεν τους αφήνουν να φάνε άλλη, με αποτέλεσμα να γαυγίζουν συνεχώς μήπως και τους προσέξουν.
Είναι διαρκώς συνοφρυωμένοι, επειδή χαρακτηριστικό τους είναι η δυσκοιλιότητα, που προέρχεται συνήθως από πολυφαγία -αν και οι ίδιοι λένε πως είναι κατσούφηδες από την έγνοια για τα προβλήματα του εργαζόμενου – για αυτό και έχουν έντονη τάση στο λάδι (και το λάδωμα) μήπως και ξεπεράσουν το πρόβλημά τους.
Κάτι που απεύχονται τα κόμματα λόγω οικολογικών (από το οίκος) ευαισθησιών, επειδή αναλογίζονται τη μπόχα που θα ξεχυθεί στο κοινωνικό περιβάλλον από ενδεχόμενη αφόδευσή τους.

πηγή
www.polemosgenel.blogspot.com