Αναζητώντας τον τάφο του Αλέξανδρου

Παρά την επιστημονική πρόοδο στον τομέα της έρευνας και τις συνεχείς ανασκαφές, το μυστήριο του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου καλά κρατεί, καθώς ο εντοπισμός του τάφου του αποτελεί μια αδύνατη αποστολή για τους αρχαιολόγους. Το πρόβλημα για το πού βρίσκεται θαμένο το σώμα της πλέον διάσημης μορφής της ιστορίας ήρθε στην επιφάνεια για πρώτη φορά τον 4ο αιώνα μ.Χ., όταν ο Ιωάννης Χρυσόστομος, επίσκοπος της Κωνσταντινούπολης (347-407), ρώτησε τους πιστούς:
«Που γάρ είπέμοι, το σήμα1 Αλεξάνδρου, δείξον μοι, και ειπέ την ημέραν καθ΄ ήν ετελεύτησε, των δε δούλων του Χριστού και τα σήματα λαμπρά την βασιλικωτάτην καταλαβόντα πόλιν, και ημέραι καταφανείς, εορτήν την οικουμένην ποιούσαι»
(επιστολή προς Κορινθ. ομιλ.26, κεφ 12.)
Βεβαίως στη πιο πάνω φράση διακρίνουμε μεταξύ άλλων και τη χριστιανική υπεροψία του Χρυσοστόμου έναντι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά και του Ελληνισμού γενικότερα. Και αν μπορούσε να μιλά με τέτοιο ύφος ο Χρυσόστομος, αναρωτιέται κανείς πώς θα μπορούσε να έχει εκδηλωθεί ο φανατισμένος χριστιανικός όχλος στην Αλεξάνδρεια σε σχέση με τον τάφο και το σώμα του μεγάλου άνδρα, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που οι χριστιανοί έδειχναν ιδιαίτερα καταστροφικό ζήλο εναντίον της Ελληνικής αρχαιότητας. Η ερώτηση αυτή του Χρυσόστομου ωστόσο έκανε σαφές ότι ο τάφος του Αλεξάνδρου είχε εξαφανιστεί. Δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να ισχυριστεί ότι έχει δει τον τάφο του Αλέξανδρου μετά το τέλος του 4ου αιώνα. Κανείς... εκτός από τον Αμβρόσιο Σκυλίτση, διακεκριμένο μέλος της ελληνικής κοινότητας Αλεξάνδρειας του προπερασμένου αιώνα, ο οποίος, σε μια χαμένη έκθεση του σημείωνε ότι «κατάφερε να εισχωρήσει το 1850 στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ακολουθώντας υπόγειες μυστικές στοές κάτω από το τζαμί του Νάμπι Ντανιάν στο κέντρο της πτολεμαϊκής Αλεξάνδρειας». 2
Ο χρόνος έκανε ακατόρθωτη τη διάκριση των ιστορικών γεγονότων από τους μύθους που περιβάλλουν τον τάφο του Αλέξανδρου. Ωστόσο, υπάρχουν τέσσερις θεωρίες σχετικά με τη θέση του:
Ασία: Δύο χώρες στην Ασία, η Ινδονησία και η Τουρκία, διεκδικούν τον τάφο του Αλέξανδρου, κυρίως γιατί αποτελούσαν μέρος της εκτεταμένης αυτοκρατορίας του. Ωστόσο, οι αρχαιολόγοι έχουν απορρίψει εν γένει τον ισχυρισμό αυτό καθώς δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν αυτή την πιθανότητα.
Μακεδονία: Ορισμένοι πιστεύουν ότι ο Αλέξανδρος μπορεί να έχει ταφεί στις Αιγές, πρώτη πρωτεύουσα τουυ βασιλείου της Μακεδονίας, όπου μερικοί από τους προγόνους του πήγαιναν για να ξεκουραστούν. Ορισμένοι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν και εύλογη και ελκυστική την υπόθεση αυτή, αν και τα μόνα ιστορικά στοιχεία που έχουμε είναι κάποια αρχαία κείμενα που υποδεικνύουν πως σε κάποιο σημείο η νεκρική πομπή κατευθυνόταν κατά πάσα πιθανότητα προς τις Αιγές.
Αλεξάνδρεια: Οι περισσότεροι αρχαιολόγοι είναι πεπεισμένοι ότι ο Αλέξανδρος θάφτηκε στην πόλη που ίδρυσε στην Αίγυπτο στις βόρειες ακτές της Μεσογείου. Προς τιμήν του Αλεξάνδρου χτίστηκε το μεγαλοπρεπές μαυσωλείο που έγινε γνωστό ως «Σώμα» ή «Σήμα». «Το Σώμα του Αλεξάνδρου μεταφέρθηκε από τον Πτολεμαίο και θάφτηκε στην Αλεξάνδρεια» 3. Αρχικά, πριν μεταφερθεί εκεί, η σορός είχε ταφεί προσωρινά στη Μέμφιδα. 4  Άλλα αρχαία κείμενα αναφέρονται σε διάφορες σημαντικές προσωπικότητες, συμπεριλαμβανομένων των Ρωμαίων αυτοκρατόρων και των μελετητών, οι οποίοι επισκέφθηκαν τον τάφο του στην Αλεξάνδρεια. 5
Η όαση της Σίβα: Η θεωρία αυτή αφορά την ιστορία όπου ο Αλέξανδρος ζήτησε από το νεκροκρέβατό του, να ταφεί στο Αμμώνειον που βρισκόταν στην όαση της Σίβα, κοντά στο ναό του θεού Αμμωνα. Αυτή η ιστορία αναφέρεται από τους ιστορικούς Διόδωρο, Κούρτιο Ρούφο και Ιουστίνο, οι οποίοι ωστόσο δεν ήταν σύγχρονοι του Αλέξανδρου.
Μια ελληνική αποστολή, με επικεφαλής τον Λιάνα Σουλβατζή, ξεκίνησε τις ανασκαφές στην όαση της Σίβα το 1989. Το 1995, η αποστολή ανακοίνωσε ότι είχε αποκαλύψει ένα υπόγειο πέρασμα που οδηγεί στην τελευταία κατοικία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ωστόσο ο ισχυρισμός αυτός θεωρήθηκε φαιδρός από άλλους Αιγυπτιολόγους, με αποτέλεσμα να μην ξανακουστεί ποτέ η Σουλβατζή από τότε. Άλλοι πάλι Αιγυπτιολόγοι κάνουν λόγο για καπέλωμα και οικειοποίηση της έρευνας της Σουλβατζή. Η ίδια πάντως κάνει λόγο για τα ευρήματα της στην επίσημη ιστοσελίδα της.


Από τις ανασκαφές της ελληνικής αποστολής

 Στην αναζήτησή μας για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η αρχαία πόλη της Αλεξάνδρειας έχει καταστραφεί πολλές φορές, από ανθρώπινα και φυσικά αίτια, τα οποία και οδήγησαν τελικά στην σχεδόν απόλυτη παρακμή της. Ο Καρακάλλας, κατέλαβε την πόλη το 215, αλλά προφανώς σεβάστηκε το Μαυσωλείο του Αλεξάνδρου και δεν το κατέστρεψε. Αξίζει να αναφέρουμε ότι και ο Αύγουστος (30 π.Χ.) και ο Καρακάλλας είχαν επισκεφτεί τον τάφο, λέγοντας μάλιστα ότι είχαν δει τη μούμια του Αλέξανδρου.
Αν και δεν έχει βρεθεί έγγραφη μαρτυρία βίαιης ενέργειας εναντίον του τάφου του Αλεξάνδρου κατά την ύστερη Ρωμαϊκή περίοδο, οι ιστορικές πηγές αναφέρουν επανειλημένα την καταστροφή της Αλεξάνδρειας από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο (379-395), ο οποίος έμεινε γνωστός για τις σφαγές του και τον προσυλητισμό δια της βίας στον Χριστιανισμό. Η κατάκτηση της από τους Άραβες και στη συνέχεια από τους Τούρκους τον 15ο αιώνα, αποτελείωσαν την πόλη. Πέντε αιώνες μετά, το Σώμα και ο τάφος παραμένουν εξαφανισμένα.


Ο χάρτης του Beauvau. Το τζαμί του Κυρίου με τα Δυο Κέρατα το οποίο πιστεύεται ότι χτίστηκε πάνω από τον τάφο του Αλεξάνδρου. Τώρα είναι γνωστό ως τζαμί του Nabi Daniel

Ψάχνοντας απεγνωσμένα τον τάφο Όχι λίγοι επισκέπτες αναζήτησαν τον τάφο του ιδρυτή της Αλεξάνδρειας μέσα στους αιώνες που πέρασαν.
- Το 1737, ένας δανός καπετάνιος με το όνομα Norden επισκέφθηκε την πόλη και προσπάθησε δίχως επιτυχία να εντοπίσει τον τάφο.
- Το 1768 ήρθε ο James Bruce, αλλά οι προσπάθειές του ήταν επίσης μάταιες.
- Στα τέλη του 18ου αιώνα, επισκέφτηκε την πόλη ο Sestrini ψάχνοντας για το μακεδονικό τάφο, αλλά οι Αιγύπτιοι του έδειξαν το τζαμί του Attarine.
- Το 1803, ο ρώσος αρχιμανδρίτης Κωνστάντιος από το Κίεβο, προσπάθησε να βρει τον τάφο, αλλά μας συμβουλεύει ότι, "μέχρι τον 15ο αιώνα η θέση ήταν γνωστή, αλλά τώρα ακόμη και η παράδοση του τάφου έχει χαθεί". Σίγουρα πάντως ο τάφος είχε χαθεί πολύ νωρίτερα από τον 15ο αιώνα.
Ενώ όμως κανείς δεν γνώριζε την πραγματική θέση του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι Αιγύπτιοι ξεναγοί, θέλοντας πιθανότατα να κερδίσουν από τις επαναλαμβανόμενες απαιτήσεις των τουριστών, θεώρησαν φρόνιμο να παρουσιάσουν ένα τέτοιο τάφο. Δύο τέτοια κτήρια λοιπόν επελέγησαν, όχι τυχαία, αλλά λόγω των τοπικών παραδόσεων που περιβάλλουν τον πραγματικό τάφο.
Στην αρχή παρουσίαζαν την παλιά εκκλησία του Αγ. Αθανασίου, η οποία έγινε τελικά το τζαμί του Attarine. Αυτό ήταν πολύ βολικό, γιατί στην εσωτερική αυλή του υπήρχε μια σαρκοφάγος από γρανίτη, καλυμένη με ιερογλυφικά. Στην πραγματικότητα, οι ντόπιοι ήταν τόσο πειστικοί ώστε στις αρχές του 19ου αιώνα, προέκυψε μια διαφορά ανάμεσα στους Γάλλους και τους Άγγλους σχετικά με την κατοχή της. Μέχρι τότε βέβαια η σαρκοφάγος είχε απομακρυνθεί από το τζαμί, και οι ντόπιοι ενημέρωσαν τον βρετανικό στρατό ότι την είχαν πάρει οι στρατιώτες του Ναπολέοντα κατά την αποχώρηση τους από την Αίγυπτο το 1801. Ωστόσο, οι Βρετανοί στρατιώτες βρήκαν τελικά τη σαρκοφάγο μέσα στο γαλλικό νοσοκομείο. Τελικά στάλθηκε στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο, όπου και διαπιστώθηκε, μετά την ανάλυση της ιερογλυφικής γραφής, ότι επρόκειτο για τη σαρκοφάγο όπου είχε τοποθετηθεί αρχικά το σώμα του Φαραώ Nectanebo II (Εκτεναβός στα ελληνικά). Ωστόσο, αυτό δεν διευθέτησε πλήρως το θέμα. Ο Δρ Edward Daniel Clarke, ο οποίος περιέγραψε την σαρκοφάγο λεπτομερώς, πίστευε ότι το Σώμα, ήταν στην πραγματικότητα η αυλή του τζαμιού Attarine, λόγω των πολλών αρχαίων κιόνων της. Στη σύγχυση πρόσθεσε και ο Ψευδο-Καλλισθένης, ο οποίος πίστευε ότι ο Αλέξανδρος δεν ήταν γιος του Φιλίππου, αλλά γιος του Nectanebo (Εκτεναβού), Αιγύπτιου μάγου που εργάστηκε στην βασιλική αυλή των Μακεδόνων. 6
Το άλλο κτίριο το οποίο οι Αιγύπτιοι ξεναγοί παρουσίαζαν ως τάφο του Μ. Αλεξάνδρου, ήταν το τζαμί του Nabi Danial, όχι μακριά από το τζαμί του Attarine.
Αυτή η αναζήτηση για τον τάφο άρχισε στο κέντρο της αρχαίας πόλης, η οποία σύμφωνα με αρχαίες πηγές, ήταν η θέση του Σώματος. Η Αλεξάνδρεια ήταν σχεδιασμένη όπως οι αρχαιότερες ελληνικές πόλεις και αποτελούνταν από ορθογώνιους δρόμους εστιασμένους κατά μήκος της ακτής. Ο Δεινοκράτης, ο Έλληνας αρχιτέκτονας που είχε επιφορτιστεί με το καθήκον της οικοδόμησης της Αλεξάνδρειας, επέλεξε να χτίσει την πόλη βάσει ενός σχεδίου Υποδομής.
Δυστυχώς, μόνο να εικάσουμε μπορούμε για το πώς ακριβώς ήταν το αρχαίο κέντρο αλλά και ολόκληρη η πόλη, εφόσον η τοπογραφία της πτολεμαϊκής και ρωμαϊκής Αλεξάνδρειας δεν είναι ευρέως γνωστή, ακόμη και στις μέρες μας.
Η τοποθέτηση του τάφου στο τζαμί του Ναμπί Ντανιέλ έχει ενδιαφέρον υπόβαθρο. Οι Άραβες αναφέρονταν στον Αλέξανδρο ως Nabi Eskanader, και προφανώς κατά τη διάρκεια του 9ου αιώνα ο Ναμπί Ντανιέλ και ο Ναμπί Εσκαναντέρ έγιναν ένα και το αυτό άτομο. Το τζαμί του Ναμπί Ντανιέλ πιθανόν χτίστηκε στη θέση ενός παλαιότερου ιερού αφιερωμένο στον Dzoul Karnein, ο οποίος ήταν γνωστός ως ο "Κύριος με τα δύο κέρατα".
Συμβάλλοντας περαιτέρω στη σύγχυση το 1850, ο Σκυλίτζης, Έλληνας διερμηνέας στο ρωσικό προξενείο της Αλεξάνδρειας, υποστήριξε όταν μπήκε με την κρύπτη του τζαμιού Nabi Danial καθώς ξεναγούσε κάποιους ευρωπαίους ταξιδιώτες. Υποστήριξε ότι είδε μέσα από την τρύπα μιας ξύλινης πόρτας ένα σώμα με το κεφάλι ακουμπισμένο ελαφρά σε ένα κρύσταλλο φέρετρο. Ανέφερε ότι πάνω στο κεφάλι υπήρχε ένα χρυσό διάδημα και ότι γύρω από το φέρετρο, υπήρχαν διάσπαρτοι παπύροι χειρόγραφα και βιβλία. Ωστόσο, έγινε αμέσως προφανές ότι ο Σκυλίτζης είχε διαβάσει τα έργα του Δίου Κάσσιου και σκαρφίστηκε με το μυαλό του όλη την ιστορία, καθώς οι παπύροι και τα βιβλία δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα στο υγρό κλίμα της Αλεξάνδρειας.
Το 1865,ο Κεντίβ Ισμαήλ (Khedive Ismail), ζήτησε από τον Μαχμούτ μπέη ελ Φαλάκι (Mahmoud bey el Falaki) να σχεδιάσει ένα χάρτη της αρχαίας πόλης, τον οποίο ολοκλήρωσε το 1866. Ο χάρτης του Ελ Φαλάκι και η εμπειρία του μέσα στο τζαμί του Ναμπί Ντανιάλ, προώθησαν τη θεωρία ότι ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου βρισκόταν στο κέντρο της πόλης, όχι μακριά από το τζαμί.
O Μαχμούτ Μπέη ελ Φαλάκι, γνωστός Αιγύπτιος αστρονόμος και μηχανικός, επισκέφθηκε την κρύπτη κάτω από το τζαμί δέκα περίπου χρόνια μετά τον Σκυλίτζη, και ανέφερε ότι μπήκε σε μια μεγάλη αίθουσα με θολωτή οροφή χτισμένη στο πρώτο επίπεδο της αρχαίας πόλης. Από αυτή την πλακόστρωτη αίθουσα εκτείνονταν διάδρομοι προς τέσσερις διαφορετικές κατευθύνσεις. Ανέφερε ότι, "Λόγω του μήκους τους και της κακής τους κατάστασης δεν μπορούσα να τους ερευνήσω εξ ολοκλήρου. Η πλούσια ποιότητα των λίθων που είχαν χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή επιβεβαίωσε την πεποίθησή μου ότι αυτά τα υπόγεια περάσματα πρέπει να οδηγούσαν στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου».

Ο Ελ Φαλάκι όμως δεν ήταν αρχαιολόγος και ως εκ τούτου οι ανώτεροι του δεν του επέτρεψαν να συνεχίσει τις έρευνες. Ωστόσο διάφορες τρελλές ιστορίες συνέχισαν να λέγονται για την κρύπτη αυτή για πολλά χρόνια στο μέλλον.
Η εξερεύνηση συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα. Γνωρίζουμε ότι ο Σλήμαν περίμενε αρκετό χρόνο για την επίσημη άδεια ανασκαφής για τον τάφο, γύρω από το τζαμί του Nabi Danial και το 1893, ο Ιωαννίδης σε έκθεση του αναφέρει την ανακάλυψη ενός νεκροταφείου των τελευταίων Πτολεμαίων, ενώ έψαχνε για τον τάφο του Αλεξάνδρου.
Στη συνέχεια, το 1874, ο Νερούτσος γράφει για την εύρεση μεγάλων γρανιτένιων και μαρμάρινων στηλών, κατά την ανασκαφή των θεμελίων δύο σπιτιών για τον Κατάτουι Μπέη (Kattaoui Bey) μπροστά από το τζαμί του Nabi Danial. Ο Botti επιβεβαιώνει τα ευρήματα και επίσης αναφέρεται σε μια παλαιοχριστιανική εκκλησία κοντά στο Kom el Dikka, που αποκαλούνταν η "Εκκλησία του Αλεξάνδρου".
Σε αυτό το σημείο, είναι φρόνιμο να σημειώσουμε ότι οι αιγυπτιακές αρχές ήταν εντελώς απρόθυμες να επιτρέψουν πολλες ανασκαφές στην περιοχή του τζαμιού Nabi Danial, όχι μόνο γιατί αποτελούσε τόπο προσκυνήματος αλλά και χώρο ταφής των μέλων της κυβερνώσας οικογένειας. Στην Αίγυπτο αλλά και αλλού, οι κυβερνήσεις είναι απρόθυμες να επιτρέψουν ατελείωτες ανασκαφές που θα μπορούσαν να βλάψουν σημαντικά μνημεία. Ωστόσο, το 1953, μετά την κατάρρευση της μοναρχίας, η κυβέρνηση έγινε λιγότερο αυστηρή σε τέτοια θέματα.
Έτσι, το 1960, οι Πολωνοί είχαν τη δυνατότητα να διεξάγουν την πρώτη συστηματική ανασκαφή στο χώρο της Kom el Dikka κοντά στο τζαμί Nabi Danial. Η αναζήτηση για τον τάφο του Αλεξάνδρου οδήγησε την πολωνική εκστρατεία στην ανακάλυψη του ρωμαϊκού αμφιθεάτρου, τα απομεινάρια ενός ρωμαϊκού λουτρού, δεξαμενές και μια ρωμαϊκή κατοικία. Ανακάλυψαν επίσης ένα μικρό γλυπτό σε μάρμαρο της κεφαλής του Αλεξάνδρου, πιθανόν του 2ου αιώνα μ.Χ.. Δυστυχώς, όμως, το Σώμα του, δεν εμφανίστηκε.

Μαρμάρινο πορτραίτο του Αλέξανδρου από την Αλεξάνδρεια. Βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο.

Ωστόσο, σημαντικές ερευνητικές εργασίες διεξήχθησαν κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα από τον Ιταλό αρχαιολόγο, Achille Adriani, ο οποίος ήταν επικεφαλής του Ελληνο-ρωμαϊκού Μουσείου της Αλεξάνδρειας. Θα μπορούσε άνετα να είχε ξετυλίξει το μυστήριο του τάφου του Αλεξάνδρου, αν δεν είχε πεθάνει το 1982, πριν δημοσιεύσει τα ευρήματά του. Ο πρώην φοιτητής του και καθηγητής Bonacasa, πέρασε τα επόμενα 20 χρόνια ανακατασκευάζοντας τις σημειώσεις και τις διαλέξεις του Adriani, καταλήγοντας τελικά ότι ο τάφος βρίσκεται πράγματι στην Αλεξάνδρεια.
Ο Adriani πρότεινε ότι η θέση του Σώματος βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα της αρχαίας πόλης, που στην πραγματικότητα βρίσκεται πολύ πιο κοντά στη Βασιλική συνοικία. Ξεκίνησε την ανασκαφή σε ένα λατινικό νεκροταφείο όπου, το 1964, αποκάλυψε τα αξιόλογα ερείπια ενός αρχαίου θαλαμωτού τάφου από αλάβαστρο, που προφανώς πίστευε ότι ανήκε στον Αλέξανδρο.
Ωστόσο, το 1964, ο el Fakharani, καθηγητής ελληνο-ρωμαϊκής αρχαιολογίας στο Τμήμα Τεχνών στο Πανεπιστήμιο της Αλεξάνδρειας δημοσίευσε τις δικές του απόψεις σχετικά με την τοποθεσία του τάφου, αποκλείοντας την περίπτωση ο αλαβάστρινος τάφος να ανήκει στον Αλέξανδρο.
Ουσιαστικά, δύο σχολές σκέψης εξελίχθηκαν σχετικά με αυτό το τάφο. Μερικοί μελετητές θεωρούν ότι πρόκειται για βασιλικό τάφο, όχι απαραίτητα του Αλεξάνδρου, λόγω της μεγαλοπρεπούς, θαυμάσιας αρχιτεκτονικής και των οικοδομικών υλικών, ειδικά του αλάβαστρου που εισάγονταν από την Ελλάδα σε τεμάχια περίπου ένα μέτρο πάχος και τρία μέτρα ύψος. Ωστόσο, άλλοι πιστεύουν ότι, λόγω του ότι βρισκόταν έξω από το βασιλικό ανάκτορο, και χωρίς βασιλικούς τάφους στην κοντινή περιοχή, δεν ηταν παρά ο τάφος μιας πολύ πλούσιας προσωπικότητας που προσπάθησε να μιμηθεί τον τάφο του Αλεξάνδρου.
Μετά από 40 χρόνια έρευνας, ο καθηγητής Fakharani πρότεινε ότι ο αλαβάστρινος τάφος αποτελεί μέρος του βασιλικού νεκροταφείου λόγω της σπάνιας αρχιτεκτονικής του. Ήταν στεγασμένος με έναν ετρουσκικό θόλο (Tumulo), έτσι ώστε η αρχιτεκτονική του έμοιαζε με το στυλ των θαλαμωτών Μακεδονικών τάφων.
Το 1996 ο καθηγητής Fakharani πήρε την άδεια από τις αιγυπτιακές αρχές να ξεκινήσει ανασκαφή στο σύγχρονο Λατινικό Κοιμητήριο στο Shatbi της Αλεξάνδρειας. Με τη στήριξη του Πανεπιστημίου της Αλεξάνδρειας, συμπεριλαμβανομένων και εθελοντών αιγύπτιων φοιτητών του τμήματος αρχαιολογίας καθώς και με τη συνεργασία μιας ομάδας γερμανών γεωφυσικών, χρησιμοποίησε τεχνολογία διείσδυσης του εδάφους η οποία και αποκάλυψε ορισμένες ανωμαλίες στο υπέδαφος, που επισημαίνουν την ύπαρξη κοιλοτήτων στο φυσικό βράχο σε βάθος έξι έως δέκα μέτρα.

Δυστυχώς, προβλήματα υγείας ανάγκασαν τον καθηγητή Fakharani να σταματήσει το έργο του το 2000. Ωστόσο, ο καθηγητής κάλεσε το κέντρο D'Etudes Alexandrines να ολοκληρώσει το έργο του. Μέχρι στιγμής, έχουν ανοίξει τρεις τομές για τον εντοπισμό δυνατής πρόσβασης στους υπόγειους θαλάμους.
Έτσι, παρόλο που έως σήμερα οι αιγυπτιακές αρχές έχουν δώσει άδεια σε περισσότερες από 140 έρευνες για τον εντοπισμό του τάφου του Αλεξάνδρου, εξακολουθούμε να μην γνωρίζουμε την ακριβή τοποθεσία. Όμως οι εργασίες συνεχίζονται με δελεαστικές δυνατότητες για το εγγύς μέλλον.
Ως τελική παρατήρηση, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι οι υποθαλάσσιες ανασκαφές στα ανοικτά των ακτών της Αλεξάνδρειας είναι γεμάτες με ερείπια, ακόμη και από αυτή την Αλεξάνδρεια του Αντωνίου και της Κλεοπάτρας. Ο αρχαιολόγος Honor Frost προτείνει ότι ο Αλέξανδρος μπορεί να στο τέλος να βρήκε υδάτινο καταφύγιο κάτω από τη θάλασσα της Μεσογείου, θαμένος εκεί όχι από άνθρωπο, αλλά από τη δύναμη της φύσης..
Από το θάνατο μέχρι την ταφή
Ο Αρριανός μετά το τέλος του Αλεξάνδρου, περιγράφει:
"Ετελεύτα μέν δή Αλέξανδρος τη τετάρτη και δεκάτη και εικοστή Όλυμπιάδι, έπί Ήγησίου άρχοντος Αθήνησιν. Εβίω δε δύο και τριάκοντα έτη, καί τοϋ τρίτου μηνός επέλαβεν οκτώ, ώς λέγει Αριστόβουλος. Εβασίλευσε δε δώδεκα έτη και οκτώ μήνας τούτους. Το τε σώμα κάλλιστος και φιλοπονώτατος, και οξύτατος γενόμενος και την γνώμην ανδρειότατος, και φιλοτιμότατος..."

Μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου επικράτησε τόση ταραχή και αστάθεια μεταξύ των Στρατηγών που επί επτά ημέρες άφησαν το σώμα του Βασιλέως αθεράπευτο (χωρίς ουσιαστική φροντίδα). Ωστόσο μετά την πρώτη αποκατάσταση τους οι Στρατηγοί έδωσαν εντολή σε Αιγυπτίους και Χαλδαίους να παραλάβουν το σώμα του νεκρού Βασιλέως δια να το ταριχεύσουν.

[...] Το σώμα του βασιλιά βρισκόταν ξαπλωμένο στο φέρετρο για έξι ημέρες ενώ η προσοχή όλων είχε στραφεί από την κηδεία στο σχηματισμό κυβέρνησης ... όταν οι φίλοι του Αλεξάνδρου βρήκαν τελικά χρόνο να ασχοληθούν με το πτώμα του, οι άνδρες που εισήλθαν στην σκηνή είδαν ότι αυτό δεν βρισκόταν σε αποσύνθεση και ότι δεν υπήρχε καν ο παραμικρός αποχρωματισμός [...]
Πλούταρχος

Ευθύς αμέσως άρχισε η κατασκευή μίας περίτεχνης επικήδειας χρυσής άρμ-αμάξης με την οποίαν θα γινόταν η μεταφορά του σώματος. Η κατασκευή αυτού του κινητού επικήδειου μνημείου είναι απόδειξη των εκτεταμένων πρακτικών γνώσεων των αρχαίων περί μηχανικής. Η άμαξα είχε κατά τους πιθανότατους υπολογισμούς 30 πόδια μήκος και 9 πλάτος, ο δε μικρός ναός που αυτή έφερε εις την κορυφή της είχε ύψος 27 περίπου πόδια.

[...] Μετά την εντολή να φροντίσουν το σώμα σε παραδοσιακό τους τρόπο, οι Αιγύπτιοι και οι Χαλδαίοι, δεν τολμούσαν να τον αγγίξουν στην αρχή καθώς φαινόταν να είναι ζωντανός. Στη συνέχεια, προσευχόμενοι να είναι νόμιμο στα μάτια των θεών και των ανθρώπων το να αγγίξει άνθρωπος ένα θεό, καθάρισαν το σώμα. Γέμισαν με αρώματα μια χρυσή σαρκοφάγος, και στο κεφάλι του Αλεξάνδρου τοποθετήθηκαν τα διακριτικά του βαθμού του [...]
Πλούταρχος

Η οδός από την οποία θα περνούσε η άμαξα οδηγούσε από τη Βαβυλώνα στην Αλεξάνδρεια διά τής Δαμασκού και ήταν μεγαλύτερη των τριακοσίων πενήντα λευγών, μεγάλο πλήθος εργατών παρακολουθούσαν αυτήν για να επισκευάζουν τις ενδεχόμενες ζημίες ενώ άλλοι προπορευόντουσαν ώστε να ισοπεδώνουν τις ανωμαλίες του εδάφους. Η νεκρική άμαξα ήταν έργο του Ιερωνύμου και θεωρείτο δικαίως ως ένα εκ των αριστουργημάτων της αρχαίας μηχανικής, μηχανικό έργο αντάξιο των Δημητρίου Πολιορκητή, Διοκλήδη Αβδιρήτη, του Ιέρωνος του Συρακουσίου κ.ά.

[...] Το σώμα του Αλεξάνδρου μεταφέρθηκε στην Μέμφιδα από τον Πτολεμαίο, του οποίου η ισχύς είχε πέσει στην Αίγυπτο, και μεταφέρθηκε από εκεί λίγα χρόνια αργότερα στην Αλεξάνδρεια, όπου εξακολουθεί να καταβάλλεται κάθε ένδειξη σεβασμού στη μνήμη του και το όνομά του [...]
Πλούταρχος

Μετά το πέρας κατασκευής της, που διήρκησε δύο έτη, άρχισε η μεταφορά του νεκρού Αλέξανδρου προς την Δαμασκό. Κατά τη διάρκεια της μακράς πορείας μεγάλο πλήθος συνέρρεε από όλα τα σημεία του ορίζοντα για να προσκυνήσει τον μεγάλο Βασιλέα, στο μεταξύ ο Πτολεμαίος μετέβη από την Αίγυπτο στην Συρία όπου παρέλαβε το σώμα για να το μετακομίσει στην Αίγυπτο.
Ο Στράβων προσδιορίζει την μετακομιδή του λειψάνου, την εποχή της κατάβασης του Αριδαίου στη Μακεδονία αμέσως μετά τον θάνατο του Περδίκκα. «Στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου εναποτέθηκε σε ολόχρυση πύελο στο καλούμενο Σήμα. Αργότερα τη πύελο σύλησε ο Κόκκης και Παρείσακτος επικληθείς Πτολεμαίος ο οποίος όμως εξέπεσε αμέσως, ώστε όπως γράφει ο Στράβων "ανόνυτα αυτώ τα σύλα γένεσθαι"».
Αργότερα μία νέα κρυστάλλινη πύελος αντικατέστησε την αρχαία χρυσή που εντός αυτής είδε και θαύμασε με άπειρο σεβασμό ο Ιούλιος Καίσαρας το σώμα του Αλεξάνδρου, που από τα παιδικά του χρόνια θαύμαζε ως Ήρωα. Και ο Αύγουστος όταν έφτασε στην Αίγυπτο θέλησε να προσκυνήσει το λείψανο του μεγάλου άνδρα στο κεφάλι του οποίου εναπόθεσε χρυσό στεφάνι και κάλυψε όλο το σώμα του Ήρωα με άνθη.
Ο Κάσσιος αναφέρει, ότι ο αυτοκράτωρ Σεβήρος (το 306 μ.Χ.) , λαβών βιβλία μυστηριώδη από πολλούς ναούς πανταχόθεν, διέταξε να τα εναποθέσουν εντός του τάφου, απαγορεύσας του λοιπού τις επισκέψεις στον τάφο όπου ευρισκόταν το σώμα του Αλεξάνδρου. Από εκείνη την εποχή και ύστερα αγνοείται η τύχη του μνήματος και του σώματος του μεγάλου Βασιλέως.
Όμως παρά τα αντιθέτως φρονούμενα, ο Μέγας Αλέξανδρος διαιωνίζεται μέχρι και σήμερα ως αγαθή και ηρωϊκή μοναδική μορφή σε όλη την ανθρωπότητα. Οι λαοί τής Ανατολής και της Δύσης αποθέωσαν τον μεγάλο άνδρα. Στην Ινδία ο Ανδρόκοττος ή Σανδράκοττος απένειμε στον Αλέξανδρο θείες τιμές. Στη Ρώμη υπήρχαν βωμοί και τεμένη αφιερωμένα στον Αλέξανδρο εντός και αυτών ακόμη των αυτοκρατορικών οίκων.
Είκοσι τρεις αιώνες μετά τον θάνατο του, το άστρο του Αλέξανδρου συνεχίζει να φωτοβολεί, η μνήμη του ανεξίτηλη και αμετάβλητη, χαραγμένη στη συνείδηση όλων των ανθρώπων πέρα από τις όποιες θρησκευτικές αντιλήψεις.
Όπως λέει ο Λέων ο Αφρικανός (* Γεννήθηκε με το όνομα Χασάν ιμπν Μοχάμετ αλ Ουαζάν στη Γρανάδα. Στη Ρώμη έγινε ο γεωγράφος Ιωάννης-Λέων των Μεδίκων, γνωστός ως Λέων ο Αφρικανός): οι Μωαμεθανοί τον 16ο αιώνα έδειχναν κάποια ερείπια αρχαίου κτιρίου στα οποία υποτίθεται βρισκόταν ο τάφος του Αλεξάνδρου και τα θεωρούσαν ως τόπο ιερό και άγιο προσκυνήσεως.
Δώρα Η. Σπυρίδου
Αντώνης Στ. Περδικάρης
Macedonia Hellenic Land.Eu

Σημειώσεις
1.Το «Σήμα» ή «Σώμα» ήταν πολύ σημαντικός χώρος της αρχαίας Αλεξάνδρειας, ήταν δηλαδή η βασιλική νεκρόπολη στην οποία υπήρχαν οι τάφοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των Πτολεμαίων. Από τις περιγραφές των αρχαίων συγγραφέων απλώς γνωρίζουμε ότι το «Σήμα» αποτελούσε τμήμα της βασιλικής συνοικίας του Βρουχίου. Θα πρέπει να βρισκόταν στο εσωτερικό και προς το κέντρο της πόλης όπως γράφει η αρχαιολόγος Μαρία Μπελογιάννη-Αργυροπούλου. Οι έρευνες των αρχαιολόγων, εδώ και πολλές δεκαετίες, για τον εντοπισμό του χώρου αυτού απέβησαν άκαρπες, όπως και στην όαση της Σίβας στον ναό του Άμμωνος.
2.Δυστυχώς, οι γνώσεις που έχουμε για τη μορφή της αρχαίας Αλεξάνδρειας είναι ελάχιστες και αυτό γιατί η νεώτερη πόλη κτίσθηκε ακριβώς επάνω στη θέση της. Για την αρχαία Αλεξάνδρεια ανεκτίμητη βοήθεια προσφέρουν οι περιγραφές πολλών συγγραφέων, όπως ο Στράβων, ο Πλούταρχος, ο Καλλίμαχος, ο Πλίνιος, ο Αχιλλεύς Τάτιος.
3.Στράβων 794-798 17, 1,8
4.Ψευδοκαλλισθένης iii 34, Κούρτιος Ρούφος Χ 10.20
5.Ο Αλέξανδρος ήταν ο φύλακας άγγελος της πόλης. Έβαλε να μεταφράσουν την Παλαιά Διαθήκη στα ελληνικά και απαθανάτισαν το όνομα του με ιερογλυφική γραφή στον ενεπίγραφο λίθο της Ροζέτης, στα μνημεία του Λούξορ και του Καρνάκ, στους βράχους της Ελεφαντίνης.
6.Ο Αλέξανδρος στους θρύλους της παγκόσμιας μυθιστορίας - Διήγησις Αλέξανδρου του Μακεδόνος, Ψευδο-Καλλισθένης

Πηγές:
Πλούταρχος, Βίος Αλεξάνδρου
Αρριανός, Αλεξάνδρου Ανάβασις
Στράβων, Γεωγραφικά
Πανδωρα, περιοδικό αρχαιολογικό Σύγγραμα 1862, Κ. Παπαρηγόπουλος - Ι. Ραγκάβης
Nermin Sami, In Search of Alexander the Great
Archaeology magazine
Περιοδικό Ιστορία

Αναδημοσίευση από Πηγή

Το μυστικό όπλο του Τέσλα.

Ο Nikola Tesla δημοσιεύσε τον Απρίλιο του 1907 στην εφημερίδα Ο Κόσμος του Τζόζεφ Πούλιτζερ, ενα άρθρο που περιέγραφε μια συσκευή που θα μπορούσε να εκρήγνυται κάτω απο το νερό με ενα μεγάλο εκρηκτικό φορτίο , και θα προκαλεί ένα τεράστιο κύμα (τσουνάμι) που θα καταπίνει τα εχθρικά πλοία.Αυτή η εφεύρεση του Τεσλα στηρίχθηκε στη λογική, αν μια τορπίλη εκραγεί με τηλεχειρισμό δίπλα απο ενα θωρηκτό το...παλιρροϊκό κυμα θα το βουλιάξει αμέσως και οποιοδήποτε πλοίο υπάρχει κοντά μη μπορώντας να αντιδράσει, θα είναι ευκολη λεία.

«ΑΡΧΙΚΑ ΑΠΟΡΙΦΘΗΚΕ»

Ενώ η ιδέα απορίφθηκε τότε, την περίοδο του ψυχρού πολέμου υοθετήθηκε απο το Αμερικανικό ναυτικό.


Πηγή

Η Ελληνική παιδεία των Δρυΐδων

Με τον όρο Δρυΐδες (Druids) αναφέρεται η ευγενής ιερατική τάξη των αρχαίων Κελτικών κοινωνιών, οι οποίες έζησαν στην Δυτική Ευρώπη, βόρεια και εντεύθεν των Άλπεων και αργότερα στα Βρετανικά Νησιά. Τα έθιμα των Δρυΐδων αποτελούσαν τμήμα του πολιτισμού όλων των φυλετικών ομάδων που ονομάζονταν 'Κέλτοι' και 'Γαλάται' από τους Έλληνες, 'Celtae' και 'Galli' από τους Ρωμαίους, ονομασίες οι οποίες εξελίχθηκαν σήμερα σε 'Celtic' και 'Gaulish'. Οι Δρυΐδες πήραν το όνομα τους από την Βελανιδιά (Δρυς) και ήταν ιερείς και φιλόσοφοι ενώ νομοθετούσαν και απένεμαν δικαιοσύνη.

 Η βελανιδιά υπήρξε επίσης το "ιερό" δέντρο των ελληνικών βασιλικών οίκων της Μακεδονίας, πράγμα που είναι ιστορικά και αρχαιολογικά αποδεδειγμένο με το πλήθος ευρημάτων τα οποία βρέθηκαν στους βασιλικούς μακεδονικούς τάφους με τα περίφημα βασιλικά διαδήματα.

Δεν είναι ίσως τυχαίο που οι Δρυίδες πήραν το όνομα τους από το δέντρο δρυς, (βελανιδιά), μια που το δέντρο αυτό ήταν ιερό για τους Έλληνες από τα βάθη της αρχαιότητας. Ας μην ξεχνάμε την προφητική ιερή βελανιδιά στο μαντείο της Δωδώνης, το αρχαιότερο μαντείο στον κόσμο, το ιερό δέντρο της Γαίας και αργότερα του Δία.

Οι σημαντικότερες αναφορές στους Δρυΐδες περιγράφονται σε αρχαία έγγραφα, κυρίως της λατινικής γλώσσας. Τα σπουδαιότερα βιβλία, λόγω και του προσωπικού κύρους του συγγραφέως αλλά και της πρόσβασης του τελευταίου στη γνώση καθώς και στην ιδία αντίληψη των γεγονότων, είναι τα συγγράματα του Ιουλίου Καίσαρος που έχουν ως τίτλο "De Bello Gallico". Μία σειρά βιβλίων στα οποία γράφει για την γεωγραφία και την κοινωνία των γαλατών ή κελτών, ο ίδιος ο αυτοκράτωρ της Ρώμης. (Gaius Julius Caesar, 13 Ιουλίου 100 π.Χ. - 15 Μαρτίου 44 π.Χ.)

Οι δρυΐδες έχουν γίνει αρκετά γνωστοί στο ευρύ κοινό μέσα από το κόμικς Αστερίξ των Γκοσινί και Ουντερζό, στο οποίο ένας από τους κύριους χαρακτήρες είναι ο δρυΐδης Πανοραμίξ.

Το απόσπασμα κειμένου σε μορφή εικόνας προέρχεται από το βιβλίο "De Bello Gallico, Liber VI, εδαφιο XIII και XIV", του Ιουλίου Καίσαρα όταν αυτός ως στρατηγός της Ρώμης στην περιοχή της σημερινής Γαλλίας, περιέγραφε:

Μετάφραση απο την λατινική: "Υπάρχουν σε όλη την Γαλατία δύο τάξεις προσώπων καθορισμένης σπουδαιότητας και τιμής. Σ΄αυτές τις τάξεις, η μία αποτελείται από τους Δρυΐδες, η άλλη από τους Ιππότες."

Και συνεχίζει..
"Αναφέρεται ότι στα σχολεία των Δρυϊδών, διδασκεται από στήθους μεγάλος αριθμός στίχων. Γι΄ αυτό μερικοί μένουν για είκοσι χρόνια υπό εκπαίδευση (πειθαρχία). Και δεν θεωρούν πρέπον να καταγράψουν αυτές τις ομιλίες, αν και σχεδόν για όλες τις υποθέσεις και στις δημόσιες και μυστικές εκθέσεις αυτοί χρησιμοποιούν την Ελληνική γλώσσα (ελληνικά γράμματα)"
Στο ίδιο βιβλίο αναφέρει: "το βασικο σημείο της ιδεολογίας τους είναι ότι η ψυχή δεν πεθαίνει και ότι μετά το θάνατο περνάει από το ένα σώμα στο άλλο" (μεταμόρφωσις).
Αυτή η παρατήρηση του οδήγησε πολλούς αρχαίους συγγραφείς στο συμπέρασμα ότι οι Δρυϊδες ίσως είχαν επιρρεαστεί από τις διδασκαλίες του Πυθαγόρα. Ο Καίσαρας επίσης σημειώνει τη δρυϊδική έννοια του πνεύματος φύλακα της φυλής, την οποία μεταφράζει ως Dispater (Δισπατερ-> Δίας - Πατέρας).
Η Ελληνική καταγωγή των Δρυΐδων
Στο βιβλίο μυθιστορίας Lebor Gabála Érenn [Book of Invasions-Βιβλίο των Εισβολών] διαβάζουμε για τον Έλληνα Παρθολώνα ο οποίος ήρθε στην Ιρλανδία μετά τον κατακλυσμό. Λέγεται ότι ξεκίνησε από τη Μακεδονία ή Μέση Ελλάδα, με τη γυναίκα του, τους τρεις γιους του με τις γυναίκες τους και τρεις Δρυίδες, αδέλφια μεταξύ τους, τους Φίο, Αίολο και Φομόρη, (Fios, Eólas, Fochmarc), ονόματα που ετυμολογικά σημαίνουν, "Νόηση, Γνώση και Έρευνα". Κάτοχοι αυτής της σοφίας ήταν οι Δρυίδες, Έλληνες μύστες όπως συμπεραίνουμε από τα αρχαία κείμενα.
Στο ίδιο βιβλίο διαβάζουμε πως ο Παρθολών ήταν Έλληνας πρίγκηπας ο οποίος σκότωσε τους γονείς του ελπίζοντας να κληρονομήσει το βασίλειο. Το επεισόδιο αυτό του κοστίζει το ένα του μάτι και τον σημαδεύει με κακή τύχη. Ήταν παρόλα αυτά κύριος κάθε τέχνης. Απέκτησε συνολικά 7 γιους. Μετά από 30 χρόνια παραμονής στην Ιρλανδία πέθανε κοντά στην πόλη που σήμερα ονομάζεται Tallaght, όπου 120 χρόνια μετά οι απόγονοι του χάθηκαν από πανώλη.
Α. Σ. Περδικάρης
Δ. Η. Σπυρίδου
Αναφορές:
De Bello Gallico, Julius Caesar
Αυτοί είμαστε οι έλληνες, Θεόδωρος Πετρόπουλος
Ιούλιος Καίσαρας, Wikipedia encyclopedia.com
Kuno Meyer , ‘Partholón mac Sera’, Zeitschrift für celtische Philologie, 13 (1919), 141–2;
Anton G. van Hamel , ‘Partholón’, Revue Celtique, 50 (1933), 217–37;
Henry Morris , ‘The Partholon Legend’, Journal of the Royal Society of Antiquaries, 67 (1937), 57–71.
Christiane L. Joost-Gaugier, 'Measuring Heaven - Pythagoras and His Influence on Thought and Art in Antiquity and the Middle Ages', (2006) , 112-113

Πηγή

Είναι λαϊκισμός, γελοιότητα, ή μήπως διάλυση της Ελληνικής κοινωνίας;

ΧΑΡΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ
Αναρωτιέται κανείς πως είναι δυνατόν να συμβαίνουν τόσες πολλές βλακείες ταυτόχρονα σε μια χώρα όπως η Ελλάδα που αρκετές φορές έχει πληρώσει ακριβά τον λαϊκισμό και την γελοιότητα. Να ξεκινήσω από τον λαϊκισμό. Πρέπει να είναι κανείς πολύ βλάκας ή να θεωρεί αυτούς στους οποίους απευθύνεται ηλίθιους ώστε να πιστεύει ότι αν κάποιος πολιτικός πάει φυλακή θα αποκατασταθεί η τιμή του πολιτικού κόσμου και ταυτόχρονα θα ικανοποιηθεί το περί δικαίου αίσθημα.

Θυμίζω ότι όσοι πήγαν φυλακή σήμερα κατέχουν θέσεις στον κρατικό μηχανισμό, φιλοξενούνται μάλιστα οι απόψεις τους σε εφημερίδες και σε τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Αυτός βεβαίως δεν είναι λόγος για να μη πάει κάποιος φυλακή από τη στιγμή που αποδειχθεί η ενοχή του.
Με τη διαφορά ότι όσοι έριξαν το σύνθημα το έκαναν εκ του πονηρού.Να βρεθεί κάποιος να την «πληρώσει» ώστε να τη γλιτώσουν οι πολλοί. Ωραίο το κόλπο αλλά είναι τόσο παλιό όσο και η Ακρόπολη. Ειρήσθω και ο Περικλής είχε κατηγορηθεί ότι τα «είχε πιάσει»αλλά τουλάχιστον μας έμεινε η Ακρόπολη.
Εν προκειμένω πρόκειται για υποκρισία του αίσχιστου είδους η οποία προσβάλλει πέραν της αισθητικής και την νοημοσύνη όσων απέμειναν να σκέφτονται σοβαρά και υπεύθυνα σ’ αυτό τον τόπο. «Κάποιος να πάει φυλακή»! Και γιατί όχι όλοι; Και γιατί όχι κι εμείς; Επιτέλους μπορούμε να σοβαρευθούμε και να σκεφθούμε το μέλλον αντί να ψάχνουμε πως θα γεμίσουμε τις φυλακές;
Πάμε τώρα στην γελοιότητα. Ο κύριος Καραγκούνης που έγινε γνωστός… απειλώντας μας ότι θα φύγει από τη Νέα Δημοκρατίαμόλις ανέλαβε καθήκοντα αναπληρωτή Τομεάρχη βρήκε τη λύση για την ανάπτυξη του ελληνικού τουρισμού. Πρότεινε τη διοργάνωσηgay parade γιατί όπως είπε: «είμαστε μια ευρωπαϊκή χώρα, στην οποία υπάρχει μια μεγάλη κοινότητα ομοφυλοφίλων, αλλά το κρύβουμε».
Δεν μας είπε που το κρύβουμε αλλά ευελπιστώ ότι, σύντομα και αφού συμβάλλει στη διαμόρφωση του κυβερνητικού προγράμματος του κόμματός του με το πολιτικό ταλέντο που διαθέτει, θα προβεί και στην αποκάλυψη του «μυστικού». Καλύτερο ξεκίνημα για το νέο σχήμα δεν θα μπορούσε να υπάρξει.
Θα του πρότεινα μάλιστα να σκεφθεί και την παιδική πορνεία για να προσελκύσουμε μερικές χιλιάδες τουρίστες-παιδεραστές. Όπως αντιλαμβάνεστε με τόσο λαϊκισμό και τόση γελοιότητα αυτή η χώρα είναι καταδικασμένη.

Πηγή

Ο Άγιος Αντώνιος

"Τον ζηλωτήν Ήλίαν τοις τρόποις μιμούμενος,
τω Βαπτιστή εύθείαις ταις τρίβοις επόμενος,
Πάτερ Αντώνιε, της ερήμου γέγονας οικιστής,
και την οικουμένην έστήριξας εύχαίς σου.
Διό πρέσβευε Χριστώ τω θεώ, σωθήναι τάς ψυχάς ημών."

Ο Μέγας Αντώνιος, ο αρχηγός του μοναχικού βίου, γεννήθηκε στην Αίγυπτο το 251 μ.Χ. (ή το 264). Σαν παιδί ο Αντώνιος παρουσίασε πλούσια εσωτερικά χαρίσματα. Οι γονείς του ήταν ευσεβείς και πλούσιοι χριστιανοί. Δυστυχώς, όταν ο Αντώνιος ήταν 20 περίπου ετών, οι γονείς του πέθαναν, αφήνοντας ορφανούς αυτόν και την μικρότερη αδερφή του. Ο Άγιος Αντώνιος ανέλαβε έτσι την επιμέλεια της αδερφής του χωρίς όμως – παρά την μεγάλη λύπη του – να σταματήσει στιγμή να ασχολείται με την Αγία Γραφή και τον Θεό. Έτσι όταν άκουσε την ευαγγελική φωνή «Ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι» (Ματθ. 19:21), την έκανε αμέσως πράξη. Μοίρασε όλα του τα υπάρχοντα και την γονική του περιουσία στους φτωχούς, εγκατέλειψε την τύρβη του κόσμου και αναχώρησε στην έρημο έχοντας αφήσει την αδερφή του στις φροντίδες ενός παρθεναγωγείου με ενάρετες γυναίκες. Επί είκοσι χρόνια αντιμετώπισε απίστευτους πειρασμούς. Νύχτα και ημέρα έκανε ασκητικούς αγώνες με τους οποίους νέκρωσε τα σκιρτήματα των παθών, έφτασε στον βαθμό της απάθειας, υπερβαίνοντας τα όρια της ανθρώπινης φύσης. Οι ενάρετες πράξεις του έγιναν γνωστές και έφεραν πλήθος μιμητών, ώστε η έρημος μεταμορφώθηκε σε πόλη. Σ’ αυτήν την «πόλη» ο Μέγας Αντώνιος ήταν ο νομοθέτης και ιδρυτής του μοναχικού βίου. Στην έρημο γνώρισαν τον Άγιο Αντώνιο, ο Μέγας Βασίλειος και ο Μέγας Αθανάσιος. Ο Μέγας Αθανάσιος, μάλιστα, έγραψε τον βίο του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου. Αλλά και οι πιστοί που δεν ήταν στην έρημο απόλαυσαν τους καρπούς της αρετής του Μεγάλου Αντωνίου. Όταν ο Μαξιμίνος το 312 έκανε διωγμό κατά των Χριστιανών και θανάτωσε πολλούς, ο Μέγας Αντώνιος πήγε και βοήθησε και παρηγόρησε τους πιστούς. Όταν η Εκκλησία ταρασσόταν από τους Αρειανούς, ο Μέγας Αντώνιος κατέβηκε με ζήλο στην Αλεξάνδρεια το 335 μ.Χ. και αγωνίστηκε για την Ορθοδοξία. Κατάφερε μάλιστα με την χάρη που είχαν οι λόγοι του να επαναφέρει πολλούς απίστους στην Ορθοδοξία. Ζώντας έτσι, έγινε πρότυπο αρετής και κανόνας των μοναζόντων. Παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο στις 17 Ιανουαρίου 356 μ.Χ. σε ηλικία 105 ετών. Η ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία εορτάζει την μνήμη του Αγίου Αντωνίου στις 17 Ιανουαρίου.
Πηγή

Ερμής ο Τρισμέγιστος - Ιερός Λόγος

'Ένας ακόμη πολυ σπουδαίος της προκατακλυσμιαίας Εποχής είναι ό Ερμής ο Τρισμέγιστος.
Συνέγραψε πρώτος Κοσμογονία και Ζωογονία (Ανθρωπογονία), καθώς αναφέρει ό Φίλων ό Βύβλιος (Απ. 2): «τωv ύφ' ηλίω γεγοvότωv πρωτός εστι Τάαυτος, δ τωv Γραμμάτωv τηv εύρεσιv επιvοήσας (Ιερογλυφικά), και της τωv υπομvημάτωv Γραφής κατάρξας, ον Αιγύπτιοι μεv εκάλεσαv Θωύθ Αλεξαvδρείς δε Θώθ, Έρμηv δε Έλληvες».
Ο Ερμής εχρημάτισε Γραμματεύς του Κρόνου (ό όποιος εβασίλευσε μετά τον Αμμωνα στην Αίγυπτο): «Προελθών δ Kρόνoς Ερμή τω Τρισμεγίστω συμβούλω και βοηθώ χρώμενος, ούτος γαρ ην αυτώ γραμματεύς». Συνεμάχησε όμως κατόπιν στην Τιτανομαχία με τον Δία, του όποίου θεωρείται το λοιπόν Αγγελιοφόρος.
Έχουν διασωθή τα λεγόμενα Ερμητικά Κείμενα, εκ των οποίων αξίζει να αναφέρουμε αποσπάσματα απο τον «'Ιερον Λόγο», σε αντιπαραβολη με αποσπάσματα απο την «Γένεσι» της Βίβλου, για να προκύψουν αυθορμήτως σημαντικά συμπεράσματα:
Δόξα πάντων ὁ θεὸς καὶ θεῖον καὶ φύσις θεία. ἀρχὴ
τῶν ὄντων ὁ θεός, καὶ νοῦς καὶ φύσις καὶ ὕλη,
σοφία εἰς δεῖξιν ἁπάντων ὤν·
ἀρχὴ τὸ θεῖον καὶ φύσις καὶ ἐνέργεια
καὶ ἀνάγκη καὶ τέλος καὶ ἀνανέωσις.
ἧν γὰρ σκότος ἄπειρον ἐν ἀβύσσῳ καὶ ὕδωρ καὶ πνεῦμα
λεπτὸν νοερόν, δυνάμει θείᾳ ὄντα ἐν χάει. ἀνείθη δὴ φῶς
ἅγιον καὶ ἐπάγη ὑφ' ἅμμῳ ἐξ ὑγρᾶς οὐσίας στοιχεῖα καὶ
θεοὶ πάντες καταδιερῶσι φύσεως ἐνσπόρου.
ἀδιορίστων δὲ ὄντων ἁπάντων καὶ ἀκατασκευάστων,
ἀποδιωρίσθη τὰ ἐλαφρὰ εἰς ὕψος καὶ τὰ βαρέα ἐθεμελιώθη
ἐφ' ὑγρᾷ ἄμμῳ, πυρὶ τῶν ὅλων διορισθέντων
καὶ ἀνακρεμασθέντων πνεύματι ὀχεῖσθαι·
καὶ ὤφθη ὁ οὐρανὸς ἐν κύκλοις
ἑπτά, καὶ θεοὶ [ταῖς] ἐν ἄστρων ἰδέαις ὀπτανόμενοι, σὺν
τοῖς αὐτῶν σημείοις ἅπασι, καὶ διηρθρώθη ... σὺν τοῖς ἐν
αὐτῇ θεοῖς, καὶ περιειλίγη τὸ περικύκλιον ἀέρι, κυκλίῳ
δρομήματι πνεύματι θείῳ ὀχούμενον.
ἀνῆκε δὲ ἕκαστος θεὸς διὰ τῆς ἰδίας δυνάμεως τὸ
προσταχθὲν αὐτῷ, καὶ ἐγένετο θηρία τετράποδα καὶ ἑρπετὰ
καὶ ἔνυδρα καὶ πτηνὰ καὶ πᾶσα σπορὰ ἔνσπορος καὶ χόρτος
καὶ ἄνθους παντὸς χλόη· τὸ σπέρμα τῆς παλιγγενεσίας
ἐν ἑαυτοῖς ἐσπερμολόγουν τάς τε γενέσεις τῶν ἀνθρώπων
εἰς ἔργων θείων γνῶσιν καὶ φύσεως ἐνεργοῦσαν μαρτυρίαν
καὶ πλῆθος ἀνθρώπων καὶ πάντων τῶν ὑπὸ οὐρανὸν
δεσποτείαν καὶ ἀγαθῶν ἐπίγνωσιν, εἰς τὸ αὐξάνεσθαι ἐν
αὐξήσει καὶ πληθύνεσθαι ἐν πλήθει, καὶ πᾶσαν ἐν σαρκὶ
ψυχὴν διὰ δρομήματος θεῶν ἐγκυκλίων τερασπορίας,
εἰς κατοπτείαν οὐρανοῦ καὶ δρομήματος οὐρανίων θεῶν καὶ
ἔργων θείων καὶ φύσεως ἐνεργείας εἴς τε σημεῖα ἀγαθῶν,
εἰς γνῶσιν θείας δυνάμεως μοίρης ὀχλουμένης γνῶναι
ἀγαθῶν καὶ φαύλων, καὶ πᾶσαν ἀγαθῶν δαιδαλουργίαν εὑρεῖν.
ἄρχεται αὐτῶν βιῶσαί τε καὶ σοφισθῆναι πρὸς
μοῖραν δρομήματος κυκλίων θεῶν, καὶ ἀναλυθῆναι εἰς ὃ
ἔσται μεγάλα ἀπομνημονεύματα τεχνουργημάτων ἐπὶ τῆς
γῆς καταλιπόντες ἐν ὀνόματι χρόνων ἀμαύρωσιν καὶ
πᾶσαν γένεσιν ἐμψύχου σαρκὸς καὶ καρποῦ σπορᾶς καὶ
πάσης τεχνουργίας τὰ ἐλαττούμενα ἀνανεωθήσεται ἀνάγκῃ
καὶ ἀνανεώσει θεῶν καὶ φύσεως κύκλου ἐναριθμίου δρομήματι.
τὸ γὰρ θεῖον ἡ πᾶσα κοσμικὴ σύγκρασις φύσει ἀνανεουμένη·
ἐν γὰρ τῷ θείῳ καὶ ἡ φύσις καθέστηκεν.
Αξίζει να επικεντρωθούμε στα εξής αποσπάσματα απο τον "Ιερό Λόγο":
Δόξα πάντων ό Θεός... αρχή των όντων ό Θεός...
Αδιορίστων δε όντων απάντων και ακατασκευάστων...
Ην γαρ σκότoς άπειρον έν αβύσσω και ύδωρ και πνεύμα λεπτόν νοερόν, δυνάμει θεία όντα έν χάει.
Ανείθη δη φώς άγιον και επάγη ύφ άμμω εξ υγράς ουσίας στοιχεία... Και ώφθη oυρανός έν κύκλοις επτά... και θεοί ταίς έν άστρων ιδέαις οπτανόμενοι...
Και εγένετο θηρία τετράποδα και ερπετά και ένυδρα και πτηνά και πάσα σπορά ένσπoρoς και χόρτoς
και άνθους παντός χλόη...
Τάς τε γενέσεις ανθρώπων εις έργων θείων γνώσιν...
Και πληθος ανθρώπων... εις το αυξάνεσθαι εν αυξήσει και πληθύνεσθαι εν πλήθει.
H κατα Βίβλον ΓΕΝΕΣΙΣ .... πολλούς αιώνες μετά..:
Έν αρχή εποίησεν ό Θεός τον ουρανόν και την γήν.
Η δέ γη ήτο άμορφος και έρημος.
Και σκότoς επί του προσώπου της αβύσσου. Και πνεύμα Θεού εφέρετο επί της επιφανείας των υδάτων...
Γεννηθήτω φώς... γεννηθήτω στερέωμα ανά μέσον των υδάτων... Εποίησεν ό Θεός τον ουρανόν... Και τους αστέρας εν τω στερεώματι..
Και είπεν ό Θεός, ας βλαστήση ή γη χλωρόν χόρτον κάμνοντα σπόρον..νήκτα έμψυχα και πετεινά... κτήνη και ερπετά και ζώα...
Και εποίησεν ό Θεός τον άνθρωπον αυξάνεσθαι και πληθύνεσθαι...
Τα συμπεράσματα δικά σας...

Πηγή

Οικολογική καταστροφή στον Ευρώτα.

Το ιστορικότερο ποτάμι της Λακωνίας κατά την διαδρομή του, από τις πηγές του έως τις εκβολές του, αυτή την εποχή δέχεται τα απόβλητα των εργοστασίων των ελαιοτριβείων και άλλων βιομηχανιών, που καταλήγουν στις ακτές του Λακωνικού κόλπου.
Τις τελευταίες ημέρες οι ποσότητες αυτές για άγνωστο λόγο έχουν αυξηθεί με αποτέλεσμα η υδρόβια πανίδα του Ευρώτα να ζητά απεγνωσμένα βοήθεια από τον ευαίσθητο πολίτη.
Συγκεκριμένα, εκατοντάδες ψάρια, όπως κέφαλοι , λαβράκια, χέλια και καβούρια ξεβράστηκαν στις όχθες του ποταμού.

Τα πουλιά που ζουν σε αυτόν τον υδροβιότοπο όπως πάπιες, αγριόπαπιες, ερωδιοί, και τόσα άλλα είδη, λόγω της δυσοσμίας και της χρωμάτωσης του νερού που έχει γίνει μαύρο, και γενικότερα της μόλυνσης, δεν πλησιάζουν τις όχθες του Ευρώτα.
Πολίτες που ενδιαφέρονται για το μέλλον του Ευρώτα και γενικότερα για τον τόπο κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και ζητούν την βοήθεια της πολιτείας.
Ο Δήμαρχος Ευρώτα ενημέρωσε τους αρμόδιους φορείς για την κατάσταση αυτή και με δικά του μέσα προσπαθεί να διατηρήσει τη ζωή στον Ευρώτα.

ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Πηγή

Δημοσίευση απόφασης ΣτΕ για μαζική ιθαγένεια και συμμετοχή αλλοδαπών τρίτων χωρών στις δημοτικές εκλογές το πιθανότερο έως 22.03.2011

Δημοσιεύεται έως 22.03.2011 το πιθανότερο η απόφαση του ΣτΕ επί της αιτήσεως ακυρώσεως κατά μαζικής ιθαγένειας & συμμετοχής αλλοδαπών τρίτων χωρών στις δημοτικές εκλογές http://syntagmagr.blogspot.com/2010/08/blog-post.html μετά τη δημοσίευση του εκθέματος της δικασίμου 18.01.2011 του Δ' Τμήματος (5μελής σύνθεση) όπου αναβάλλονται για τις 22.03.2011 οι συζητήσεις αυτοτελών αιτήσεων ακυρώσεως κατά κανονιστικών πράξεων αναφορικά τόσο με τη μαζική απονομή ιθαγένειας όσο & τη συμμετοχή αλλοδαπών τρίτων χωρών στις δημοτικές εκλογές λόγω της νομολογίας, που θα λάβει χώρα από την ήδη συζητηθείσα αίτηση ακυρώσεως

Χρονικό:
Τρίτη 12.10.2010 Συζητείται στο Δ' Τμήμα (7μελής σύνθεση) του Συμβουλίου της Επικρατείας η ως άνω αίτηση ακυρώσεως http://elkosmos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=5762
Παρασκευή 15.10.2010 Λήξη προθεσμίας υποβολής υπομνημάτων των διαδίκων
Πέμπτη 21.10.2010 Διάσκεψη της σύνθεσης του δικαστηρίου
Κυριακή 24.10.2010 Η Αυγή της Κυριακής με αποκλειστικό ρεπορτάζ από τη διάσκεψη γράφει σχετικά http://avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=576435
Οκτώβριος-Νοέμβριος 2010
Υποβολή αυτοτελών αιτήσεων ακυρώσεως κατά
1. της υπ' αριθμόν 29982/31.05.2010 (ΦΕΚ 754/01.06.2010) απόφασης Υπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης (ΥΠ.ΕΣ.Α.Η.Δ.) Παράταση προθεσμίας εγγραφής στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους των ομογενών & των νομίμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης (από το γράφοντα Δικηγόρο Ιωάννη Ανδριόπουλο για λογαριασμό εντολέα)
2. της υπ' αριθμόν 130181/39150/27.07.2010 (ΦΕΚ 1336/31.08.2010) απόφασης του ίδιου Υπουργού Τροποποίηση διατάξεων της αριθμ. Φ. 130181/23198/10 απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης "Καθορισμός δικαιολογητικών που πρέπει να συνοδεύουν τη δήλωση & αίτηση εγγραφής στο Δημοτολόγιο, λόγω γέννησης ή φοίτησης σε σχολείο στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1Α του Ν. 3284/2004, όπως ισχύει" (ΦΕΚ Β' 562)
(από τρίτο Δικηγόρο για λογαριασμό άλλου εντολέα)
Τρίτη 18.01.2011 Προσδιορίζεται η δικάσιμος & των 2 αυτοτελών αιτήσεων ακυρώσεως & ενώ το Δημόσιο έχει αποστείλει τις απόψεις του, πληροφορούμαστε, ότι αναβάλλονται λόγω της επικείμενης δημοσίευσης της απόφασης & επί των 2 θεμάτων

Πηγή

Φαρμακοβιομηχανίες : η παγκόσμια απειλή...



Ασθένειες και ασθενείς : Ένα ατελείωτο πείραμα!

 Βρισκόμαστε στην αυγή του 21ου μ.Χ. αιώνα της ραγδαίας τεχνολογικής ανάπτυξης. Οι επιστημονικές ανακαλύψεις που έχουν γίνει κατά την διάρκεια της εξέλιξης του ανθρωπίνου είδους θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν την ευημερία του. Στις περισσότερες όμως των περιπτώσεων οι ανακαλύψεις αυτές είτε παραγκωνίζονται, είτε χρησιμοποιούνται με λάθος τρόπο με αποτέλεσμα να στρέφονται ενάντια στην Φύση και στον ίδιο τον άνθρωπο.

Η κλοπή της θεϊκής φωτιάς απ’ τον Προμηθέα και η δωρεά του προς τους ανθρώπους φαίνεται, ότι είναι το πρώτο βήμα των ανθρώπων για την κατάκτηση της γνώσης και της τεχνολογίας. Ο Δίας τιμώρησε τον Προμηθέα για το τόλμημά του αυτό. Γιατί όμως; Επειδή απ’ την στιγμή αυτή και μετά άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου, ή καλύτερα το κουτί της Πανδώρας. Η σύγχρονη τεχνολογία και οι επιστημονικές ανακαλύψεις έχουν αναμφισβήτητα καλυτερέψει την ανθρώπινη διαβίωση. Όμως πολλές εφαρμογές τους επειδή χρησιμοποιούνται υπερβολικά ή με λάθος τρόπο είναι καταστροφικές για την Φύση, για την υγεία του ανθρώπου, αποτελώντας απειλή ακόμη και για την ίδια την ζωή.
Πολλές και σπουδαίες είναι και οι ανακαλύψεις της Κλασικής Ιατρικής κατά τα τελευταία έτη, σύμφωνα με τα όσα κατά τακτά χρονικά διαστήματα ακούμε απ’ τα M.M.E.. Οι ανακοινώσεις της Κλασικής Ιατρικής σχολής κοινοποιούνται σχεδόν καθημερινά. Αυτές περιλαμβάνουν τις «προόδους της» σε επίπεδο θεραπείας και τις νέες ανακαλύψεις στον τεχνολογικό και διαγνωστικό τομέα. Συχνά ακούγονται δηλώσεις για «βήματα», «νέους δρόμους», «νέες και αποτελεσματικές θεραπείες», «ελπιδοφόρο μέλλον», «αύξηση του προσδόκιμου της ζωής» και άλλα διάφορα όσον αφορά την υγεία εν γένει και την πορεία της θεραπείας των διαφόρων ασθενειών που μαστίζουν την ανθρωπότητα.
Κάθε χρόνο τρισεκατομμύρια δολάρια και ευρώ ξοδεύονται κυρίως απ’ τις αναπτυγμένες χώρες του Δυτικού Κόσμου για νέες ιατρικές έρευνες, εφαρμογές, μεθόδους, φάρμακα, εργαλεία, μηχανήματα και άλλα συναφή. Όμως κατά τα τελευταία 40-60 έτη η νοσηρότητα σε παγκόσμιο επίπεδο αυξάνεται με ραγδαίους ρυθμούς. Εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν καθημερινά στα χιλιάδες νοσοκομεία του πλανήτη.
Τα νοσοκομεία και οι άρρωστοι αυξάνονται συνεχώς κυρίως στις προηγμένες τεχνολογικά και ιατρικά χώρες και ένας χείμαρρος νέων ασθενειών κατακλύζει κυριολεκτικά κάθε γωνιά του πλανήτη μας.
Οι στατιστικές για την ραγδαία αύξηση των καρκίνων, των καρδιοπαθειών, των εγκεφαλικών, του Alzheimer, του A.I.D.S. και πολλών άλλων βαριών και ανίατων εκφυλιστικών νόσων μας προδιαθέτουν για ένα πολύ νοσηρό και αβέβαιο μέλλον. Οι ψυχικές και οι νοητικές ασθένειες αυξάνονται επίσης με γοργό ρυθμό. Οι παιδικοί και βρεφικοί θάνατοι από βαριές και ανίατες ασθένειες αυξάνονται (καρκίνοι, εγκεφαλοπάθειες, λευχαιμίες, καρδιοπάθειες, A.I.D.S.). Το Σύνδρομο Αιφνιδίου Θανάτου αποτελεί μία καινούργια μάστιγα κατά των νηπίων που τα πλήττει σε πολύ μικρές ηλικίες. Σύμφωνα με την άποψη της Κλασικής σχολής η αιτία παραμένει άγνωστη. Και φυσικά οι γιατροί αποφεύγουν να το συνδέσουν με τις παρενέργειες των εμβολίων, που ισοπεδώνουν στην κυριολεξία το ανοσοποιητικό σύστημα των νηπίων, με το Σύνδρομο Αιφνιδίου Θανάτου.
Τα χειρουργεία έχουν αποκτήσει ρυθμό καθημερινότητας και ρουτίνας όπου κυριολεκτικά οι χειρούργοι δεν προλαβαίνουν να χειρουργούν και ν ακρωτηριάζουν ασθενείς. Επίσης εκατομμύρια τόνοι φαρμάκων καταναλώνονται καθημερινά σε όλο τον πλανήτη για να αναχαιτίσουν τις χιλιάδες γνωστές και άγνωστες ασθένειες που εμφανίζονται. Ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν πλέον φυσιολογικά ή καθόλου και αναγκάζονται να καταφύγουν σε τεχνητές μεθόδους γονιμοποίησης. Οι τοκετοί γίνονται πλέον με την γνωστή καισαρική μέθοδο σε ρυθμό ρουτίνας. Τεράστιες περιουσίες αρρώστων πολιτών ξοδεύονται στον βωμό της υποσχόμενης θεραπείας που συνήθως δεν έρχεται.
Και μέσα σε όλα αυτά η Ιατρική κοινότητα απ’ τα στατιστικά στοιχεία που αυτή παρουσιάζει έχει πείσει και ουσιαστικά υπνωτίσει τον κόσμο ότι όλα πάνε καλά στην υπόθεση αρρώστεια. Όμως η πραγματικότητα μας δείχνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων σε παγκόσμιο επίπεδο από πολύ μικρές ηλικίες μέχρι τις πολύ μεγάλες, είμαστε σχεδόν όλοι άρρωστοι. Έτσι όλοι μας ανεξαιρέτως πλημμυρίζουμε τα ιατρεία περιμένοντας με θρησκευτική κατάνυξη το εισιτήριο για την αναπόφευκτη χειρουργική επέμβαση που πρέπει να υποστούμε, ή να αρχίσουμε να καταναλώνουμε τα χάπια που θα μας προτείνει ο προσωπικός μας ιατρός. Απ’ την ηλικία των τριάντα ετών και άνω περίπου οι άνθρωποι του Δυτικού κόσμου ζουν καθημερινά με τα χάπια.
Και βεβαίως κανείς μας δεν έχει αντιληφθεί ότι κυριολεκτικά χειραγωγούμαστε και έχουμε γίνει αναλώσιμα πειραματόζωα και θύματα στον βωμό του χρήματος στην «επιχείρηση αρρώστεια», παραδομένοι στα χέρια των Φαρμακοβιομηχανιών και των επαγγελματιών της υγείας ιατρών. Έτσι παρά τα όσα ενθαρρυντικά ακούγονται κατά καιρούς για το λαμπρό μέλλον της ανθρωπότητας στον τομέα της Ιατρικής και κατ’ επέκταση της υγείας, η κατάσταση σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο είναι το λιγότερο τραγική, εκτός ελέγχου και οδηγείται σε πλήρες αδιέξοδο. Φυσικά αν η πορεία αυτή συνεχιστεί, πολύ σύντομα θα βιώσουμε καταστάσεις πολύ χειρότερες απ’ τις σημερινές.
Ένα ατέλειωτο πείραμα

Ο μύθος που θέλει τα ερευνητικά ιατρικά κέντρα να ψάχνουν ασταμάτητα για την δημιουργία νέων φαρμάκων για την ίαση των διαφόρων ασθενειών είναι πραγματικά πολύ θολός. Πρόκειται για μία έρευνα χωρίς αρχές και νόμους και με παντελή άγνοια των φυσικών νόμων. Οι περισσότερες ανακαλύψεις φαρμάκων έγιναν τυχαία ή ήταν αποτέλεσμα χημικού πατενταρίσματος κάποιων φυσικών ουσιών, κινίνη, πενικιλίνη, ασπιρίνη, κορτιζόνη κ.ά.
Η σύγχρονη Κλασική Ιατρική βασίζεται αποκλειστικά σε μία και μοναδική αρχή-νόμο τον «ενάντια εναντίοις», δηλαδή σε μία τακτική επιθέσεως στα συμπτώματα των νόσων. Ο νόμος αυτός εμφανίστηκε αρχικά στην Κλασική εποχή της κυριαρχίας των ανεξάρτητων ελληνικών πόλεων και χρησιμοποιούταν αρχικά με ήπιο τρόπο και με φυσικά μέσα και κυρίως για την καταπράυνση των συμπτωμάτων όπως θα δούμε και όχι τόσο για θεραπεία. Αργότερα κατά την Αλεξανδρινή Ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο ο νόμος αυτός έγινε το επίκεντρο διαφωνίας πολλών σχολών μεταξύ τους. Αποκλειστικά και μόνον αυτό τον νόμο δηλαδή την επίθεση εναντίον των συμπτωμάτων της ασθένειας, ακολουθούν όλες οι θεραπευτικές μέθοδοι και εφαρμογές της Κλασικής σχολής.
Και ενώ σε άλλους τομείς των επιστημών η έρευνα βασίζεται αποκλειστικά σε τεκμηριωμένους νόμους και αρχές, στην Κλασική Ιατρική Σχολή η έρευνα βασίζεται σε τυχαίες, αόριστες και συμπτωματικές ανακαλύψεις. Το «ενάντια εναντίοις» με τον ακραία επιθετικό τρόπο που χρησιμοποιείται δεν θεραπεύει. Αντιθέτως όπως θα δούμε σπρώχνει την ασθένεια σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο του οργανισμού, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται σε κάποιο χρονικό διάστημα χειρότερη κρίση απ’ την προηγούμενη.
Σήμερα η Κλασική Ιατρική αποτελεί μία πειραματική πρακτική βασισμένη στην εμπειρία. Κάτι σαν ένα συνεχόμενο πείραμα χωρίς καμία λογική και φιλοσοφική προσέγγιση για την ασθένεια και για την πορεία της θεραπείας. Μία τέτοια προσέγγιση και κριτική εναντίον της σύγχρονης Κλασικής Ιατρικής θα μπορούσε να φανεί ως άδικη ή ακόμα και προκατειλημμένη, όμως όπως θα δούμε και σε επόμενα άρθρα της «Ελεύθερης Έρευνας», τα στοιχεία και η έρευνα αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.
Αξίζει εδώ να σημειωθεί, ότι πολλοί κλασικοί ιατροί που παρέκλιναν απ’ το σύγχρονο ιατρικό δόγμα ακολουθώντας άλλους εναλλακτικούς δρόμους θεραπείας, εκδιώχθηκαν ανελέητα απ’ το παγκόσμιο ιατρικό κατεστημένο. Τα παραδείγματα του «επιστημονικού» Μεσαίωνα με τις διώξεις παρεκλίνοντων ιατρών είναι δυστυχώς πολλές και έχουν ξεκινήσει από πολύ νωρίς, συγκεκριμένα απ’ την δεκαετία του 1920. Ενδεικτικά αναφέρω μερικά θύματα των διώξεων: Τον Γερμανό ιπποκρατιστή φυσιοθεραπευτή ιατρό Μαξ Γκέρσον, τον Ίσελς και πιο πρόσφατα τον Χάμερ, τους Αμερικανούς Ρέιμοντ Ράιφ, Χόξεϋ, Ντόναλντ Κέλεϊ, Λόρενς Μπάρτον και τον συνεργάτη του Φρανκ Φρίντμαν, τον μεγάλο φιλόσοφο και ιατρό Βίλχεμ Ράιχ, τον Γάλλο Νεσέν που τα συγγράμματά του έκλεψε και παραποίησε ο γνωστός σε όλους μας Λουδοβίκος Παστέρ, τον σπουδαίο Πολωνό ιατρό Στανισλάβ Μπουρζίνσκι κ.ά. Ο κατάλογος των διώξεων είναι πραγματικά πολύ μεγάλος και θα χρειαζόμασταν πολλές σελίδες για να τις γεμίσουμε.
Φάρμακα και γιατροί: Ο σκοτεινός μίτος της Αριάδνης


Πολυφαρμακία.
Μία μάστιγα, που πλήττει τη χώρα μας σε επίπεδο υγείας και οικονομίας.

 Κατά την περίοδο του 1930-1940 εμφανίσθηκαν στο παγκόσμιο προσκήνιο δύο μεγάλες θυγατρικές εταιρείες φαρμάκων των Η.Π.Α. και της Μεγάλης Βρεταννίας, εκείνες των οίκων Rothschild’s και Rockefeller’s αντιστοίχως. Το πάντρεμα των οίκων αυτών με τα ιατρικά κέντρα της εποχής εγκαινίασε μία νέα περίοδο πρωτόγνωρη για την τότε ανθρωπότητα φέρνοντας μία νέα επανάσταση στην Ιατρική, την Χημική Ιατρική. Η νέα αυτή Ιατρική υποσχόταν την εξαφάνιση όλων των επιδημικών ασθενειών (της σύφιλης, της ελονοσίας, του τύφου, της φυματιώσεως κ.λπ.), αλλά και άλλων που μάστιζαν την ανθρωπότητα για πολλές μέχρι τότε εκατονταετίες.
Αμέσως μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο οι εναλλακτικές μέθοδοι θεραπείας, όπως η Ομοιοπαθητική, η Φυσιοθεραπευτική, ο Βελονισμός και άλλες, που φαινόταν ότι είχαν αποκτήσει μία σημαντική θέση ως βασικές μέθοδοι θεραπείας στην Ευρώπη, παραγκωνίστηκαν και εκτοπίστηκαν ως ακατάλληλες και κομπογιαννίτικες. Η νέα Χημική Ιατρική θάμπωσε κυριολεκτικά όλο τον κόσμο της εποχής εκείνης. Πραγματικά με την χρήση των χημικών συνθετικών φαρμάκων οι ασθένειες άρχισαν να εξαφανίζονται με ταχύ ρυθμό. Η νέα επανάσταση στον τομέα της υγείας έπεισε τον Δυτικό κυρίως Κόσμο για την νέα θαυματουργή Ιατρική που ανέτειλε.
Μαζί με τα νέα χημικά φάρμακα ξαναήρθαν στο προσκήνιο και τα εμβόλια που μέχρι εκείνη την εποχή δεν υπήρχε ούτε μαζική παραγωγή τους, ούτε και χρησιμοποίησή τους, αφού θεωρούνταν επικίνδυνα για την δημόσια υγεία. Μέσα στις επόμενες δεκαετίες η τεράστια παραγωγή και η χρήση των νέων φαρμάκων και εμβολίων έφεραν τις Φαρμακοβιομηχανίες σε θέση ισχύος με αποτέλεσμα να αποκτήσουν τεράστια πλούτη απ’ την ραγδαία αύξηση και πώληση των προϊόντων τους. Σήμερα είναι οι πιο κερδοφόρες Πολυεθνικές Εταιρείες παγκοσμίως και οι πλέον ισχυρές, αφού πολλά απ’ τα διευθυντικά μέλη τους ανήκουν στις κυβερνήσεις των Η.Π.Α., της Μ. Βρεταννίας, της Νοτίου Αφρικής και πολλών άλλων κρατών.
Όμως, παρά τις βαρύγδουπες υποσχέσεις μέσα στην επόμενη εικοσαετία νέες βαρύτερες ασθένειες απ’ τις προηγούμενες άρχισαν να εμφανίζονται «ξαφνικά» στο προσκήνιο. Επίσης τα καρδιακά νοσήματα, οι εγκεφαλοπάθειες και οι καρκίνοι παρουσίασαν σημαντική αύξηση. Όλοι τότε είπαν ότι είναι οι νέες μάστιγες της εποχής και πως πρέπει να καταπολεμηθούν όπως και οι προηγούμενες ασθένειες επιδημικού τύπου, που είχαν σχεδόν εξαφανιστεί απ’ την χρήση των χημικών φαρμάκων. Έτσι κι έγινε, οι φαρμακοβιομήχανοι σε συνεργασία με τους ιατρούς κατασκεύασαν νέα φάρμακα ισχυρότερα των προηγουμένων, που υπόσχονταν την εξολόθρευση των κακών αυτών ασθενειών, που χτυπούσαν ανελέητα τους ανθρώπους. Νέες μέθοδοι αναπτύχθηκαν, (ακτινοβολίες, χημειοθεραπείες με κοκτέιλ νέων ισχυρών φαρμάκων, ακτινοβολίες, αιμοκαθάρσεις κ.ά.), ενώ οι χειρουργικές επεμβάσεις εξελίχθηκαν και αυξήθηκαν σημαντικά.
Φυσικά και τα νοσοκομεία άρχισαν να γεμίζουν με όλο και περισσότερους αρρώστους. Στα χρόνια αυτά αυξήθηκε και το ποσοστό των παιδικών ασθενειών όπου από τις γνωστές παιδικές αρρώστειες (ιλαρά, ανεμοβλογιά, ερυθρά, κοκκύτης κ.ά.) οι γιατροί είχαν να αντιμετωπίσουν πλέον ζαχαροδιαβήτη, ασθένειες του αίματος, αρθρίτιδες ακόμα και καρκίνους. Αυτή η κατάσταση πυροδότησε νέο φαρμακευτικό οργασμό. Χιλιάδες νέα φάρμακα ετοιμάσθηκαν μέσα απ’ τα πειραματικά εργαστήρια των Η.Π.Α. και της Ευρώπης αλλά και πολλών ακόμα κρατών του κόσμου που ακολουθούσαν τους πρωτοπόρους, πιστεύοντας τυφλά κι αυτοί στην νέα Χημική Ιατρική.
Κατά την διάρκεια όλου αυτού του χρονικού διαστήματος της εισβολής των νέων χημικών φαρμάκων εμφανίστηκαν πολλά αρνητικά φαινόμενα. Τα περισσότερα απ’ τα φάρμακα και τα εμβόλια, που προωθούνταν στην παγκόσμια αγορά εμφάνιζαν πολλές και έντονες παρενέργειες. Μετά από περιστατικά θανάτων ή βαρέων βλαβών πολλά απ’ αυτά αποσύρθηκαν ως επικίνδυνα.
Ενδεικτικά αναφέρω τις θανατηφόρες παρενέργειες του ηρεμιστικού θαλιδομίδη και την γέννηση βρεφών χωρίς χέρια και πόδια μετά απ’ την χρήση του από εγκύους, την συσχέτιση της ασπιρίνης (ακετυλοσαλικυλικό οξύ) με το θανατηφόρο σύνδρομο Reye που έπληττε κυρίως εφήβους, αλλά και προσφάτως τις θανατηφόρες παρενέργειες του φαρμάκου Raptiva που ανάγκασαν πολλές χώρες της Ε.Ε. και της δικής μας να αποσύρουν το συγκεκριμένο φάρμακο. Είναι εκατοντάδες οι περιπτώσεις θανατηφόρων επιπλοκών και μη, που έχουν καταγραφεί, αλλά και αποσιωπηθεί απ’ τα Μ.Μ.Ε., αλλά και χιλιάδες οι περιπτώσεις, που δεν έχουν ποτέ καταγραφεί. Πριν τρία έτη περίπου κυκλοφόρησε στις Η.Π.Α. ένα ογκώδες μαύρο βιβλίο άνω των χιλίων σελίδων γραμμένο από γιατρούς εκτός συστήματος, με τον τίτλο «Οι πραγματικές παρενέργειες όλων των χημικών φαρμάκων». Με συνοπτικές διαδικασίες το βιβλίο αποσύρθηκε απ’ τις πρώτες ημέρες της κυκλοφορίας του.
Φυσικά σχεδόν ποτέ και κανείς δεν τιμωρήθηκε για τις θανατηφόρες επιπλοκές και τις παρενέργειες αυτές, αφού οι περισσότερες περιπτώσεις που πήγαν στα διάφορα δικαστήρια ανά τον κόσμο αθωώθηκαν. Αντιθέτως άλλοι θεραπευτές, ερευνητές, ακόμα και ιατροί της Κλασικής Ιατρικής, που ανακάλυψαν, ότι τα νέα αυτά φάρμακα και εμβόλια που είχαν κατακλύσει την παγκόσμια αγορά περισσότερο έβλαπταν παρά θεράπευαν κυνηγήθηκαν ανελέητα απ’ τις νομοθεσίες όλων των κρατών που υποστήριζαν απρόσκοπτα τις Φαρμακοβιομηχανίες και την Κλασική Ιατρική. Οι νόμοι σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου είχαν πλέον φτιαχτεί και προωθηθεί με βάση τα συμφέροντα των Φαρμακοβιομηχανιών.
Όμως οι πραγματικές παρενέργειες των χημικών φαρμάκων, που καταγράφτηκαν στην «μαύρη βίβλο των παρενεργειών» δεν φαίνονται άμεσα, επειδή η ύπουλη δράση τους είναι κυρίως μακροχρόνια. Αυτές τις παρενέργειες μπορούμε να τις δούμε στην σταδιακή αύξηση της νοσηρότητας σε επίπεδο ασθενειών στην διαστρωμάτωση όλων των ηλικιών, όπου οι ασθένειες πλήττουν τους ανθρώπους πλέον σε πολύ βαθύτερα επίπεδα.
Ένα εμβόλιο μπορεί να πλήξει έναν οποιονδήποτε οργανισμό 10, 20 ακόμα και 30 χρόνια αργότερα! Επομένως οι νέες βαριές κι ανίατες ασθένειες που εμφανίζονται συνεχώς είναι αποτέλεσμα της καταπίεσης των προηγουμένων ελαφρύτερων ασθενειών απ’ την απρόσκοπτη χρήση των χημικών φαρμάκων των προηγούμενων δεκαετιών. Έτσι ένα νέο τσουνάμι τρομακτικών ασθενειών αναμένονται να πλήξουν την ανθρωπότητα μέσα στα επόμενα δέκα με σαράντα χρόνια, λόγω της χρήσης των τωρινών χημικών φαρμάκων και εμβολίων, που κατακλύζουν την παγκόσμια αγορά. Δηλαδή μιλάμε για έναν φαύλο κύκλο, ή καλύτερα για μία ολοκληρωτικά λάθος πορεία στην αντιμετώπιση των ασθενειών. Πρόκειται για ένα αδιέξοδο της υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο, που όμοιό της δεν έχει αντιμετωπίσει ποτέ μέχρι σήμερα η ανθρώπινη κοινότητα. Και φυσικά ελάχιστοι είναι εκείνοι που έχουν συνειδητοποιήσει τον άμεσο κίνδυνο στον οποίο εκτίθενται οι ίδιοι και οι απόγονοί τους.
Κάθε χρόνο σε παγκόσμιο επίπεδο ο αριθμός των θανάτων από φάρμακα ανέρχεται σε πολλά εκατομμύρια ανυποψίαστων ανθρώπων. Η ανθρώπινη υγεία έχει καταντήσει ως η πιο κερδοφόρα εμπορική επένδυση, τη στιγμή, που οι Φαρμακοβιομηχανίες έχουν διευρύνει την πελατεία τους δημιουργώντας συνεχώς νέους αρρώστους, με αποτέλεσμα να διευρύνεται και ο τζίρος τους. Ανάμεσα στις 500 πιο κερδοφόρες Πολυεθνικές Εταιρείες του πλανήτη οι δέκα πιο πλούσιες Φαρμακοβιομηχανίες κατέχουν τις πρώτες θέσεις, ενώ τα κέρδη τους ξεπερνούν το άθροισμα των κερδών των υπολοίπων 490, ποσό που αγγίζει τα 40 δις δολλάρια! (πηγή: Fortune, 500). Κάθε χρόνο οι Φαρμακοβιομηχανίες ξοδεύουν σε παγκόσμιο επίπεδο περισσότερο από 11 δις δολάρια με σκοπό την προώθηση των προϊόντων τους.
«Γιατροί και Φαρμακευτική βιομηχανία. Μπορεί ποτέ ένα δώρο, να είναι απλώς ένα δώρο;». Αυτός είναι ο τίτλος ενός βαρυσήμαντου άρθρου, που δημοσιεύτηκε στις 19 Ιανουαρίου του 2000 στο τεύχος της Ιατρικής Επιθεώρησης «Journal of theAmerican Medical Association». Το άρθρο υπογράφει η γιατρός Ashley Wasanaτου Πανεπιστημίου Mac Gill του Καναδά. Στο εν λόγω άρθρο αποκαλύπτεται η γνωστή οικονομικά στενή σχέση, που υφίσταται ανάμεσα στους γιατρούς και στις Φαρμακοβιομηχανίες, οι οποίες στα πλαίσια της προώθησης των φαρμάκων τους «ξοδεύουν τεράστια ποσά για τους γιατρούς σε διαφόρων ειδών δώρα, γεύματα, ταξίδια, αυτοκίνητα, επιχορηγούμενες διαλέξεις και συμπόσια».
Απ’ τα βασικότερα συμπεράσματα του άρθρου είναι το γεγονός, ότι η στενή σχέση ανάμεσα στους γιατρούς και στις Φαρμακοβιομηχανίες, έχει άμεση επίδραση στην συνταγογράφηση και στην πολυφαρμακία. Πρόκειται για ένα «ειδύλλιο» που ξεκινά από πολύ νωρίς, όταν οι γιατροί είναι ακόμη φοιτητές και συνεχίζεται μέχρι το τέλος της καριέρας τους. Απ’ τα 11 δις δολάρια που ξοδεύονται κάθε χρόνο για την προώθηση των προϊόντων τους τα 5,5 δις δίδονται ως παροχές στους γιατρούς μέσω των ιατρικών επισκεπτών. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο ένα ποσό της τάξεως των 8.000 με 13.000 ευρώ ξοδεύεται ετησίως για κάθε γιατρό σε κάθε χώρα του κόσμου! Μιλάμε δηλαδή, για μία παράνομη μισθοδοσία που γίνεται απ’ τις Φαρμακοβιομηχανίες και δικαιολογείται ως απλή δωρεά. Φυσικά και οι απαιτήσεις των Φαρμακοβιομηχανιών ζητούν δικαίωση απ’ τις πωλήσεις σε χημικά φάρμακα και άλλα συναφή.
Τι λένε όμως οι αποδέκτες των παράνομων αυτών προσφορών κλασικοί ιατροί; Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Journal of Medical Educationαπεκάλυπτε ότι «το 85% των φοιτητών της Ιατρικής πίστευαν ότι είναι ανήθικο οι πολιτικοί να λαμβάνουν δώρα, ενώ μόνο το 46% πίστευε, ότι είναι ανήθικο οι ίδιοι να λαμβάνουν δώρα απ’ τις Φαρμακοβιομηχανίες». Το φαινόμενο αυτό της παράνομης μισθοδοσίας των ιατρών απ’ τις Φαρμακοβιομηχανίες αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο. Στόχος των φαρμακευτικών εταιρειών είναι η ασφυκτική σύσφιξη των σχέσεών τους.
Στην χώρα μας η κατάσταση είναι πολύ απαισιόδοξη. Οι Νεοέλληνες, λόγω παντελούς άγνοιάς τους σε θέματα Υγείας κατέχουν μία ακόμη θλιβερή πρωτιά στην Ευρώπη, αυτήν της μέγιστης πολυφαρμακίας και οι γιατροί βρίσκονται στην λίστα των Φαρμακοβιομηχανιών ως οι πιο επιτυχημένοι dealers στις πωλήσεις τους. Ως φυσικό επακόλουθο κατέχουμε και την πρωτιά στην ανάπτυξη ανθεκτικών στελεχών στις ασθένειες απ’ την αλόγιστη και μαζική χρήση των χημικών φαρμάκων. Αναλογικά, όσα φαρμακεία έχει μόνον η Θεσσαλονίκη έχει ολόκληρη η Αυστρία! Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο καταναλώνονται στην χώρα μας περισσότερα από 440 εκατομμύρια μονάδες φαρμάκων! Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία καταγράφονται περίπου 40.000 χιλιάδες περιπτώσεις δηλητηριάσεων κάθε χρόνο απ’ την αλόγιστη χρήση των φαρμάκων.
(Στατιστικά στοιχεία Κέντρου δηλητηριάσεων, Πηγή Ζενίθ, τ.6 σ.36).
«Επιχείρηση Αρρώστεια»: Ο σκοτεινός ρόλος


Επιχείρηση αρρώστεια: Ένα πολυδάπανο,
μα και πολύ θανατηφόρο παιχνίδι.

Ποιος είναι όμως ο πραγματικός ρόλος των Φαρμακοβιομηχανιών; Η Φαρμακευτική βιομηχανία απ’ την πρώτη στιγμή της δημιουργίας της δομήθηκε και οργανώθηκε με σκοπό να ελέγξει και να εξουσιάσει όλα τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης σε παγκόσμιο επίπεδο, αντικαθιστώντας κάθε άλλο είδος φυσικής ή εναλλακτικής θεραπείας. Και φυσικά η βιομηχανία αυτή δεν ακολούθησε καμία φυσική εξέλιξη με βάση τις ανθρώπινες ανάγκες για βελτίωση της ανθρώπινης υγείας. Αντιθέτως ήταν μία απόφαση οικονομικής επένδυσης, που αποφασίστηκε από μία χούφτα πλουσίων και αδίστακτων επιχειρηματιών που αποφάσισαν ότι η υπόθεση υγεία θα γινόταν ένα εργαλείο, που θα ικανοποιούσε τον ακόρεστη διάθεση πλουτισμού τους. Λειτουργούν όπως ακριβώς οι επτά αδελφές του πετρελαίου, δηλαδή πρόκειται για ένα κλαμπ πολυεθνικών απαγορεύοντας την ανεξάρτητη παραγωγή και χρήση φαρμάκων χημικών αλλά κυρίως φυσικών, επικαλούμενες την «πνευματική ιδιοκτησία» τους πάνω στο χημικό πατεντάρισμα των σκευασμάτων τους. Έτσι δεν λειτουργούν στο να κερδοσκοπούν νόμιμα με βάση τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς, παρά με όρους υποκόσμου και μαφίας. Σήμερα οι Η.Π.Α. και η Μεγάλη Βρετανία είναι οι παραγωγοί του 78% της παγκόσμιας παραγωγής φαρμάκων. Το «καρτέλ» των Φαρμακοβιομηχανιών είναι αποκλειστικά υπεύθυνο για την δημιουργία συνεχώς νέων ασθενών-πελατών και για τους θανάτους εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων που συνεχίζουν να πεθαίνουν σε κάθε γωνιά του πλανήτη από καρκίνους, εγκεφαλοπάθειες, A.I.D.S., καρδιαγγειακές παθήσεις και άλλα ανίατα νοσήματα, ασθένειες που θα μπορούσαν να είχαν αποτραπεί κατά ένα πολύ μεγάλο μέρος, ή και να είχαν ακόμα εξαλειφθεί από πολλά χρόνια πριν, αν χρησιμοποιούνταν και αναπτύσσονταν ήπιες και εναλλακτικής μορφής θεραπείες.
Η απρόσκοπτη κερδοσκοπία των Φαρμακοβιομηχανιών βασίζεται στο ανθρώπινο σώμα και η απόδοση της επένδυσης εξαρτάται από την δημιουργία, την επέκταση και την συνέχεια των ασθενειών. Αντιθέτως η πρόληψη και η εξάλειψη των ασθενειών μειώνει ή εξαφανίζει ολοκληρωτικά την αγορά των φαρμάκων και την χρήση των λοιπών «θεραπευτικών» μέσων της Κλασικής Ιατρικής Σχολής. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο οι Φαρμακευτικές βιομηχανίες έχουν εμποδίσει έντεχνα και συστηματικά την πρόληψη και την εξάλειψη των ασθενειών. Για να διαπράξουν αυτά τα εγκλήματα χρησιμοποιούν ένα προπαγανδιστικό δίκτυο που διαπλέκεται ανάμεσα στην επιστήμη, την ιατρική, τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και την πολιτική.
Ολόκληρες κυβερνήσεις κρατών χειραγωγούνται και ελέγχονται από τους διακομιστές και τους μεσάζοντες των Φαρμακοβιομηχανιών. Πολιτικά κόμματα ή και μεμονωμένοι πολιτικοί σε όλο τον κόσμο (ενδεικτικά αναφέρω το παράδειγμα του δημάρχου Αθηναίων και ιατρού Νικήτα Κακλαμάνη, που η προεκλογική του εκστρατεία χορηγήθηκε αποκλειστικά απ’ κάποια Φαρμακοβιομηχανία) χορηγούνται και καθοδηγούνται από τις Φαρμακοβιομηχανίες με σκοπό όταν εκλεγούν να προωθήσουν τα συμφέροντά τους.
Εδώ και πολλές δεκαετίες τα νομοθετικά συστήματα όλων των κρατών έχουν διαφθαρεί πλήρως με σκοπό να προάγουν την «επιχείρηση ασθένεια». Οι γιατροί δεσμώτες του σκοτεινού αυτού συστήματος έχουν καταντήσει φαρμακέμποροι, αφού συναγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα πουλήσει περισσότερα φάρμακα, ή θα κάνει περισσότερες εγχειρήσεις, πάντοτε με το αζημίωτο. Κάθε τέλος μιας περιόδου που θα οριστεί οι γιατροί θα πάρουν τα bonus-κόμιστρα απ’ τους ιατρικούς επισκέπτες των Φαρμακοβιομηχανιών. Αυτά περιλαμβάνουν μετρητά ή επιταγές, καταναλωτικά αγαθά, ταξίδια αναψυχής, ακόμα και αυτοκίνητα.
Η μεθοδολογία αυτή έχει φέρει σε οικονομικό αδιέξοδο και πτώχευση όλα τα κρατικά και ασφαλιστικά συστήματα υγείας, τα οποία είναι υπερχεωμένα στις Φαρμακοβιομηχανίες, λόγω της υπέρογκης χρήσης των χημικών φαρμάκων, των εγχειρήσεων και των άλλων πολυδάπανων μεθόδων που χρησιμοποιεί η Κλασική Ιατρική Σχολή.
Στην τριτοκοσμική χώρα μας υπάρχει ακόμα μία θλιβερή πρωτιά, «το φακελάκι». Είναι ελάχιστες πλέον οι περιπτώσεις των εγχώριων ιατρών, που αρνούνται να πάρουν «το φακελάκι» τους. Όλοι οι συμπολίτες μας σήμερα γνωρίζουν, ότι χωρίς «το φακελάκι» δεν θα μπορέσουν να εξυπηρετηθούν.
Βασική προϋπόθεση για την άνοδο και την επιτυχία των Φαρμακοβιομηχανιών ήταν η εξουδετέρωση του ανταγωνισμού απ’ τις φυσικές και εναλλακτικές μεθόδους θεραπείας, επειδή τα φάρμακά τους δεν μπορούν να πατενταριστούν χάνοντας το ουσιαστικό περιθώριο κέρδους. Επί πλέον οι ήπιες και αποτελεσματικές αυτές θεραπείες θα μπορούσαν να βοηθήσουν ουσιαστικά και να εξαλείψουν σταδιακά τις περισσότερες απ’ τις ασθένειες που βασανίζουν την ανθρωπότητα.
Γενοκτονία και εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας

Eγχειρήσεις και χρήμα. Μία παράλογη, μα πολύ κερδοφόρα σχέση...


Στις 14 Ιουνίου του 2003 στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης, που δικάζει εγκλήματα πολέμου, ένας Γερμανός διδάκτωρ ιατρός ο Ματίας Ραθ και πολλοί ακόμα ιατροί και μη, έκαναν μήνυση στις κάτωθι οκτώ Φαρμακοβιομηχανίες: Pfizer,Merck, Glaxo Smith Kline, Novartis, Amgen και Astra Zeneca. Επίσης μηνύθηκαν και πολλά στελέχη κάποιων άλλων Φαρμακοβιομηχανιών. Οι κατηγορίες που απαγγέλθηκαν ήταν για γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Συνυπεύθυνοι και συνκατηγορούμενοι για τα εγκλήματα αυτά είναι η απελθούσα κυβέρνηση του Τζωρτζ Μπους πρόεδρου των Η.Π.Α., ο αντιπρόεδρος Ντικ Τσέινυ, η υπουργός εξωτερικών Κοντολίζα Ράις, ο υπουργός άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελτ, ο Τόνυ Μπλερ πρωθυπουργός της Μ. Βρεταννίας, ο Γιάκομπ Ζούμα αναπληρωτής πρόεδρος της Νοτίου Αφρικής και αρκετοί άλλοι πολιτικοί.
Επίσης κατηγορούνται η Rockefeller Financial Group και η οικογένειαRockefeller, η Rothschild Group, η JP Morgan Group, η μη κερδοσκοπική επιχείρηση «Γιατροί Χωρίς Σύνορα» και ο επικεφαλής τους Ρόουαν Γκίλλις (η υπηρεσία των γιατρών χωρίς σύνορα προπαγανδίζεται για το δήθεν θαυμαστό και σωτήριο έργο υπέρ των φτωχών λαών κυρίως της Αφρικής και της Ασίας, ενώ στην πραγματικότητα πίσω απ’ την κουρτίνα κρύβεται η προώθηση και η δημιουργία νέων αρρώστων-πελατών και οι πειραματικές δοκιμές νέων θανατηφόρων φαρμάκων στους φτωχούς πολίτες τρίτης κατηγορίας Αφρικανούς και Ασιάτες), προσωπικά πολλά μέλη των διεθνών μέσων μαζικής ενημέρωσης σε Η.Π.Α., Μ. Βρεταννία, Ν. Αφρική, Μποτσουάνα και άλλων Ευρωπαϊκών κρατών.
Ο κατάλογος συμπεριλαμβάνει καναλάρχες, δημοσιογράφους, επιχειρηματίες και διάφορους άλλους που διαπλέκονται σε αυτό το σκοτεινό κουβάρι της «επιχείρησης ασθένειας». Ένας ακόμη μεγάλος διακομιστής και dealer χημικών φαρμάκων και εμβολίων στην Αφρικανική ήπειρο είναι τα Ορθόδοξα Πατριαρχεία και οι δήθεν «αγαθές» ιεραποστολές τους. Ας μην ξεχνούμε τις «δωρεές» των εμβολίων και των φαρμάκων που κατά καιρούς κάνει η Ελλαδική Εκκλησία προς τις φτωχές αφρικανικές χώρες.
Οι κατηγορίες στην Χάγη αφορούν την οργανωμένη και μεθοδευμένη προσπάθεια των Φαρμακοβιομηχανιών για την προώθηση της «επιχείρησης αρρώστειας» και για τους θανάτους πολλών εκατομμυρίων ανυποψίαστων ανθρώπων, που θυσιάζονται καθημερινά στον βωμό των φαρμάκων. Οι κατηγορίες αναφέρουν, ότι η όλη διαδικασία δεν είναι τυχαίο αποτέλεσμα ή συμπτώσεως, ή αμέλειας, παρά αποτελεί ένα οργανωμένο σχέδιο οικονομικής αφαίμαξης και ύπουλης αργής εξόντωσης της ανθρωπότητας.
Η αγορά και το κέρδος της Φαρμακευτικής Βιομηχανίας εξαρτάται από την παγκόσμια επέκταση των ασθενειών. Επίσης οι Φαρμακοβιομηχανίες εμποδίζουν εσκεμμένα και συστηματικά την πρόληψη και την εξάλειψη των ασθενειών. Αξίζει να σημειωθεί, ότι η δίκη βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, αφού η «αδιάφθορη» κυρία Κάρλα Ντελ Πόντε και οι υπόλοιποι επιφανείς δικαστές του Δικαστηρίου της Χάγης δεν έχουν δείξει το απαιτούμενο ενδιαφέρον.
Υπάρχουν πολλές ακόμα χώρες ανά τον κόσμο, σύλλογοι, ομάδες και μεμονωμένοι πολίτες που έχουν κάνει μηνύσεις κατά των Φαρμακοβιομηχανιών. Χαρακτηριστική η περίπτωση της Νιγηρίας, όπου τον περασμένο χρόνο η επίσημη Κυβέρνηση κατέθεσε αγωγή κατά της Φαρμακοβιομηχανίας Pfizer ζητώντας να της δοθεί το ποσό των 7 δις δολαρίων για πειραματικές φαρμακευτικές δοκιμές που έκανε η εταιρεία πριν από 11 χρόνια σε 200 περίπου παιδιά που έπασχαν από μηνιγγίτιδα.
Μεσάζοντες για το έγκλημα ήταν για ακόμη μία φορά οι περιβόητοι «Γιατροί χωρίς σύνορα». Τα περισσότερα απ’ τα παιδιά, που υπέστησαν την πειραματική θεραπεία με το αντιβιοτικό Τrovan παρουσίασαν διάφορες και έντονες παρενέργειες όπως κώφωση, απώλεια όρασης, παράλυση, βαριές εγκεφαλικές βλάβες, ενώ κάποια απ’ αυτά πέθαναν. Πολλές ακόμη μηνύσεις διαφόρων κρατών εκρεμμούν σε διάφορα δικαστήρια ανά τον πλανήτη. Και φυσικά κανένα σχεδόν μέσο μαζικής ενημέρωσης δεν έχει προβάλει όλα αυτά τα εγκλήματα, που συμβαίνουν πίσω απ’ τις πλάτες μας. Αντιθέτως προπαγανδίζονται συχνά «σωτήρια» και δήθεν αβλαβή εμβόλια, νέα «αποτελεσματικά» φάρμακα και διάφορες άλλες νέες «θαυματουργές» ιατρικές θεραπείες.
Έχει έρθει η στιγμή να προβληματιστούμε και επιτέλους να ξυπνήσουμε απ’ την αρρώστια, τον λήθαργο και την αφασία, στην οποία μας έχουν βυθίσει εδώ και 70 περίπου χρόνια τα χημικά συνθετικά φάρμακα, οι Φαρμακοβιομηχανίες και τα σχέδια της «επιχείρησης αρρώστιας».

Βασίλειος Μαυρομμάτης

Πηγή

Καστέλλα:Tο Σηράγγιο ή Σπηλιά του Παρασκευά

Tο Σηράγγιο ή Σπηλιά του Παρασκευά, είναι ένα υπόγειο σπήλαιο, στον Πειραιά. Πρόκειται για μία σπηλαιώδη κατασκευή, που ανακαλύφθηκε το 1897. Το φυσικό κοίλωμα του Σηραγγίου προϋπήρχε αλλά αξιοποιήθηκε, με την εκτέλεση ορισμένων έργων από τους Μινύες(αρχαίοι κάτοικοι του Πειραιά)....

Η Σπηλιά του Παρασκευά βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Καστέλλας σε μιά απότομη βραχώδη ακτή πάνω από τη θάλασσα, στη θέση που είναι σήμερα η πλάζ “Βοτσαλάκια”, η άλλοτε “παραλία του Παρασκευά”. Η στοά του Σπηλαίου εισχωρεί 12 μέτρα μέσα στο βράχο, κάτω από τη λεωφόρο Φαλήρου (Βασ. Παύλου), όπου βρίσκονται και δύο αρχαίοι τάφοι. Πιθανότατα ήταν ιερό, αφιερωμένο στον τοπικό ήρωα Σήραγγο. Μέσα στο σπήλαιο βρέθηκε και ο βωμός του Αποτρόπαιου Απόλλωνα.
Η αίθουσα έχει κυκλικό σχήμα και κοσμείται με διάφορα ψηφιδωτά. Το σπήλαιο αυτό είχε πολλά υπόγεια διαμερίσματα, κατασκευασμένα με δεξιοτεχνία. Στις δυό πλευρές της εισόδου του, υπάρχουν δύο ψηφιδωτά το ένα αναπαριστά την Σκύλλα και το άλλο έναν νέο σε τέθριππο άρμα, που κατά τον Ι. Δραγάτση είναι ο ήρωας Σήραγγος.

Τα σωζώμενα μωσαϊκά αποδεικνύουν πως ο χώρος είχε υποστεί μετατροπές στη Ρωμαϊκή περίοδο. Από τον Ισαϊο μαθαίνουμε, πως το Σηράγγιο κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. ανήκε στον Ευκτήμονα που το πούλησε στους Αντιφάνη και Αριστόλοχο αντί 3.000 δραχμών.
Στους αρχαίους χρόνους δεν αποκλείεται να χρησιμοποιήθηκε ως «Ασκληπιείο» και ως «Πορφυρείο», για την κατεργασία των πορφυρούχων κοχυλιών που αφθονούσαν στην Πειραϊκή ακτή. Αργότερα στους Ρωμαϊκούς χρόνους το Σηράγγιο λειτούργησε ως δημόσιο λουτρό και τότε κατασκευάστηκαν τα δύο ψηφιδωτά, που υπήρχαν εκεί κι εξαφανίστηκαν στην περίοδο της Δικτατορίας (1967 – 1974).

Η Σπηλιά του Παρασκευά στη δεκαετία του 1960 ήταν διαμορφωμένη σε λαϊκό κέντρο, όπου τραγουδούσαν ο Μανώλης Χιώτης και η Μαίρη Λίντα, την λειτουργία του κέντρου διέκοψε ο τότε δήμαρχος Αριστείδης Σκυλίτσης.
Πολλοί λένε πως η σπηλιά του Παρασκευά επικοινωνεί με το στοιχειωμένο σπίτι της Καστέλλας ή με μια βραχονησίδα, που υπάρχει λίγα μέτρα πιό κάτω ή ίσως και με τα δύο! Πολλές ιστορίες ακούγονται για το στοιχειωμένο σπίτι της Καστέλας, που σου δημιουργούν ρίγη φόβου όταν τις ακούς!
Πληροφορές απο πειραικο λευκωμα ,ελλας2

Διαβάστε περισσότερα: ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

Από το pireasnews

«Δίστομο - Διεκδίκηση Γερμανικών Αποζημιώσεων»

Μ’ ένα κερί στο χέρι, με δάκρυα στα μάτια και με μνήμες από το σφαγιασμό των δικών τους ανθρώπων από τους Γερμανούς, Διστομήτες που ζουν στην Αθήνα συγκεντρώθηκαν χθες βράδυ έξω από την πρεσβεία της Γερμανίας.

Οι κάτοικοι του Διστόμου με τον τρόπο αυτό θέλησαν να τιμήσουν τη μνήμη των 218 σφαγιασθέντων προγόνων τους και να διεκδικήσουν την δικαίωση τους από το γερμανικό κράτος, αλλά και για να υπενθυμίσουν στους Έλληνες πολιτικούς ότι έχουν ηθική υποχρέωση να διεκδικήσουν τις γερμανικές αποζημιώσεις.
Η συγκέντρωση έγινε με αφορμή την εκπνοή της προθεσμίας, σε περίπου μια εβδομάδα, για την υποβολή αιτήματος παράστασης του ελληνικού κράτους στη δίκη που θα διεξαχθεί στη Χάγη, ύστερα από έφεση που άσκησε το Γερμανικό κράτος, στην απόφαση που πήραν τα Ιταλικά δικαστήρια υπέρ των κατοίκων του Διστόμου και σύμφωνα με την οποία η Γερμανία θα πρέπει να καταβάλει στους συγγενείς των θυμάτων 25 εκατ. ευρώ, συν τους τόκους από το 1997.
Η πρωτοβουλία για τη συγκέντρωση ανήκει στον Γιάννη Κίνια, ο οποίος δημιούργησε πριν από περίπου ένα μήνα στο facebook την ομάδα «Δίστομο - Διεκδίκηση Γερμανικών Αποζημιώσεων», και μέσω αυτής της ομάδας κάλεσε τους συμπατριώτες του να διαμαρτυρηθούν για τη στάση της Γερμανίας, αλλά και να απαιτήσουν από το ελληνικό κράτος να παραστεί στη δίκη της Χάγης.
Αφορμή για τη δημιουργία της ομάδας, όπως εξήγησε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο κ. Κίνιας, στάθηκε τα όσα είπε στη Βουλή ο υπουργός Δικαιοσύνης Χάρης Καστανίδης, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση ότι δηλαδή, οι υπηρεσίες του υπουργείου εξετάζουν με προσοχή τη νομική βάση για την άσκηση δικαιώματος στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για το θέμα των αποζημιώσεων της ναζιστικής θηριωδίας στο Δίστομο.
Ο κ. Κίνιας τόνισε ακόμη ότι «οι νέοι από το Δίστομο που άναψαν απόψε ένα κερί έξω από την γερμανική πρεσβεία δεν το κάνουν για τα λεφτά της αποζημίωσης. Το κάνουν για την έμπρακτη αναγνώριση ενός από τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου που συντελέστηκαν στην κατοχική Ευρώπη. Για να υπάρξει μετά από 67 χρόνια δικαίωση των σφαγιασθέντων».
Η Μαρία Παπαϊωάννου που έζησε τα γεγονότα θυμάται πώς οι Γερμανοί σκότωσαν τους γονείς και τον μεγαλύτερο αδελφό της λέγοντας: «αισθάνομαι ακόμα τον πόνο. Ήμουν τότε τεσσάρων χρόνων και απόψε νιώθω ταραγμένη και ψυχολογικά φορτισμένη. Αυτό που ζητάμε είναι μια δικαίωση».
Τόνισε ακόμη ότι «θέλω να πληρώσει η Γερμανία τα όσα έκανε στους δικούς μου. Μπροστά στα μάτια μου σκότωσαν τους γονείς μου και τον μεγαλύτερο αδελφό μου. Ακόμη βλέπω την εικόνα μπροστά στα μάτια μου και μετά εμένα μαζί με τον άλλον αδελφό μου στους δρόμους του χωριού να φωνάζουμε και να ψάχνουμε ανάμεσα στα πτώματα τη γιαγιά μας, για να βρεθεί κάποιος να μας συμμαζέψει».
Ο Παναγιώτης Σφουντούρης κρατώντας αποκόμματα εφημερίδων με τη φωτογραφία τη δική του και της αδελφής του από τα γεγονότα της σφαγής, τόνισε ότι «αυτά τα παιδιά έμειναν ορφανά και ζητούν δικαίωση».
Οι συγκεντρωμένοι υπέγραψαν το ψήφισμα το οποίο και θυροκόλλησαν στο κτίριο της γερμανικής πρεσβείας.
Στο ψήφισμα αναφέρεται ότι «είμαστε εδώ για να σας θυμίσουμε ότι «η θυσία του ανθρώπου» είναι η δική μας λαμπερή ιστορία και ότι «η σκληρότητα του ανθρώπου» είναι η μαύρη σελίδα στη δική σας ιστορία.
Είμαστε εδώ για να σας υπενθυμίσουμε πως δεν μπορείτε να έχετε μόνο απαιτήσεις από τους Έλληνες. Έχετε και ανεκπλήρωτα χρέη.
«Μας χρωστάτε το Δίστομο, τα Καλάβρυτα, το Κομμένο, την Κάντανο, το Χορτιάτη και άλλα 45 μαρτυρικά χωριά».
Υπενθυμίζεται ότι η σφαγή στο Δίστομο έγινε στις 10 Ιουνίου του 1944 και υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες σφαγές αμάχων κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με 218 νεκρούς, εκ των οποίων οι 53 ήταν παιδιά
Πηγή

«Η εκτέλεση 118 Ελλήνων στο Μονοδέντρι Λακωνίας 1943»

Κάθε χρόνο στα τέλη του Νοέμβρη ο Παλλακωνικός Σύλλογος τιμάει τους ήρωες που αγωνιστήκανε και θυσιάσανε τη ζωή τους για την ελευθερία και εθνική ανεξαρτησία της πατρίδας. Ο Νοέμβρης σημαδεύει μια από τις δυστυχέστερες στιγμές του λακωνικού λαού. Ήταν στις 26 του Νοέμβρη 1943, ανήμερα της εορτής του Οσίου Νίκωνα, προστάτη Άγιου της Λακωνίας, που δολοφονήθηκαν στο Μονοδέντρι 118 Λάκωνες θύματα του Ναζισμού.
Ήταν τότε στα μαύρα της γερμανικής κατοχής χρόνια. Ήταν τότε που οι Γερμανοί είχαν καθιερώσει την αυστηρή τιμωρία των αντιποίνων. Αν οι αντάρτες σκότωναν ένα Γερμανό εκείνοι, για να φοβίσουν τον κόσμο, σκότωναν δεκάδες αθώους ανθρώπους που το μόνο τους «έγκλημα» ήταν ότι συμπτωματικά βρέθηκαν μπροστά τους. Έτσι την πλήρωσαν με τη ζωή τους οι 118 Λάκωνες που βρίσκονταν φυλακισμένοι ως ύποπτοι στην φυλακές της Τριπόλεως. Έτσι την πλήρωσαν 20 μέρες αργότερα στα Καλάβρυτα οι 1300 και πλέον αθώοι Καλαβρυτινοί. Έτσι την πλήρωσαν τόσοι και τόσοι σε διάφορα Μονοδέντρια και σε διάφορα άλλα Καλάβρυτα και Δοξάτα που βρίσκονται στην πατρίδα μας. Έτσι την πλήρωσαν χιλιάδες Έλληνες που δεν εργάζονταν για τους Γερμανούς.
Οι Γερμανοί για να αποκαλύψουν περισσότερο τα βάρβαρά τους αισθήματα πραγματοποίησαν την εκτέλεση ανήμερα της εορτής του Οσίου Νίκωνα το 1943.
Ανάμεσα στα θύματα ήταν πολλοί επιστήμονες, «οι καλύτεροι επιστήμονες της Σπάρτης», όπως λένε και σήμερα οι Σπαρτιάτες και οι Λάκωνες. Ανάμεσα τους ήταν και τέσσερα αδέρφια, οι αδελφοί Τζιβανόπουλοι. Ανάμεσά τους ήταν και ο γιατρός, Χρήστος Καρβούνης, που του χάριζαν τη ζωή επειδή είχε σπουδάσει στη Γερμανία και μιλούσε τη Γερμανική. Αλλά αυτός τους ζητούσε να αφήσουν ελεύθερο, στη θέση του, ένα από τα τέσσερα αδέρφια.…
Όπως είναι φυσικό, όλοι οι Λάκωνες και ο Παλλακωνικός Σύλλογος δεν ξεχνάμε τους 118 που εκτελέστηκαν στο Μονοδέντρι, και το μνημείο τους που βλέπει κανείς σαν πάει στην Σπάρτη, αλλά και όλους τους Λάκωνες και γενικότερα τους Έλληνες που έπεσαν για τη «χιλιάκριβη τη λευτεριά».
Πηγή

Τέλος και η Ιστορία από το σχολείο!

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ
Η μόνη χώρα που μισεί τόσο πολύ την Ελλάδα είναι η Ελλάδα..!
ΛΑΟΣ ΧΩΡΙΣ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΧΩΡΙΣ ΓΛΩΣΣΑ, ΧΩΡΙΣ ΑΞΙΑ, ΝΟΜΑΔΕΣ ΠΛΕΟΝ !!!

Μάθημα επιλογής θα είναι πλέον η Ιστορία στις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας “Ελευθεροτυπία” το υπουργείο Παιδείας πρόκειται να την...εντάξει στην ομάδα μαθημάτων “Αρχαιογνωσία” και η διδασκαλία της θα περιορίζεται στην “Αρχαία Ιστορία” και την “Ιστορία Ιδεών”.
Το μάθημα “Ευρωπαϊκή Ιστορία” θα ενταχθεί στην ομάδα Κοινωνικών επιστημών ενώ η Νεότερη Ιστορία καταργείται από το ωρολόγιο πρόγραμμα! Στην πρώτη τάξη του Λυκείου το υπουργείο αποφάσισε να μείνει το μάθημα υποχρεωτικό με 3 ώρες διδασκαλίας την εβδομάδα.
Αυτό προβλέπει η τελική, μέχρι στιγμής, πρόταση του υπουργείου Παιδείας για τη δομή και τη μορφή του Νέου Λυκείου.
Τα επιλεγόμενα μαθήματα θα κυριαρχούν πλέον έναντι των υποχρεωτικών ενώ η εισαγωγή της τέχνης και του πολιτισμού στις αίθουσες και η ριζική αλλαγή του τρόπου διδασκαλίας είναι τα ζητούμενα της επιτροπής για το Νέο Λύκειο
Αυξάνονται οι διδακτικές ώρες. Στην Α' Λυκείου οι ώρες, από 32 που είναι σήμερα, γίνονται 34. Στη Β' Λυκείου από 34 και 35 που είναι σήμερα (ανάλογα με την κατεύθυνση) γίνονται 33. Στη Γ' Λυκείου από 31 ώρες που είναι σήμερα γίνονται 33.
Μάθημα επιλογής θα είναι και τα Θρησκευτικά και για τις 3 τάξεις του Λυκείου. Εντάσσονται στην ομάδα «Κοινωνικές Επιστήμες» με 2 ώρες διδασκαλία στην Α' Λυκείου και 3 ώρες στη Β' και στη Γ' Λυκείου. Η Πληροφορική με τη σημερινή της μορφή ως αυτόνομο μάθημα δεν υπάρχει στο Νέο Λύκειο, αφού με τις επερχόμενες αλλαγές οι Νέες Τεχνολογίες θα διατρέχουν πλέον όλη τη σχολική ζωή του μαθητή.
Τι προτείνει η Επιτροπή:
Αύξηση των ωρών διδασκαλίας της Έκθεσης και της Λογοτεχνίας κατά δύο ώρες.
Ενίσχυση των αγγλικών που θα διδάσκονται πλέον υποχρεωτικά και στις 3 τάξεις του Λυκείου, 3 ώρες την εβδομάδα.
Μείωση του αριθμού των γνωστικών αντικειμένων, τα οποία εντάσσονται σε ομάδες μαθημάτων ως προς το περιεχόμενό τους (αρχαιογνωσία, μαθηματικά κ.λπ.). Καθιέρωση περισσότερων μαθημάτων επιλογής και λιγότερων υποχρεωτικών στη Β' και στη Γ' Λυκείου και την ελευθερία επιλογής του μαθητή. Εισαγωγή δύο επιπέδων στη διδασκαλία ορισμένων μαθημάτων. Το βασικό και το υψηλό, ανάλογα με τις δυνατότητες του μαθητή. Εισαγωγή νέων μαθημάτων, μέσω της ζώνης «Τέχνη και Πολιτισμός» και μέσω των «Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών» που εντάσσονται οργανικά στο πρόγραμμα σπουδών του Νέου Λυκείου.
Αύξηση των επιλογών στη διδασκαλία ξένων γλωσσών.
Εισαγωγή νέων τεχνολογιών που διατρέχουν όλη τη μαθησιακή διδασκαλία.
Ριζική αλλαγή του μοντέλου διδασκαλίας και την εφαρμογή της συνεργατικής μεθόδου.
Ερευνητική εργασία την οποία θα κάνει ο μαθητής με τη βοήθεια καθηγητή-συμβούλου. Θα εκπονείται μια εργασία τη χρονιά με ελεύθερη θεματική και για την υλοποίησή της θα ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία.
Α' Λυκείου
Το σύνολο των μαθημάτων είναι 11. Τα 7 είναι υποχρεωτικά και τα 4 επιλεγόμενα.
α) Τα υποχρεωτικά περιλαμβάνουν ένα φάσμα γνωστικών αντικειμένων το οποίο παρέχει τις βασικές γνώσεις για την αναγκαία γενική παιδεία με ικανοποιητικό αριθμό διδακτικών περιόδων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διδασκαλία της Έκθεσης.
β) Τα επιλεγόμενα μαθήματα εντάσσονται σε τέσσερις κατηγορίες μαθημάτων. Οι μαθητές μπορούν να επιλέξουν ένα μάθημα από κάθε ομάδα.
γ) Οι διδακτικές ώρες είναι 34, οι 24 είναι για τα υποχρεωτικά μαθήματα και οι 10 για τα επιλεγόμενα.
δ) Οι μαθητές επιλέγουν υποχρεωτικά μια δραστηριότητα και μια ερευνητική εργασία.
Β' και Γ' Λυκείου
Το σύνολο των μαθημάτων είναι 9, τα 3 υποχρεωτικά και τα 6 επιλεγόμενα.
α) Τα υποχρεωτικά μαθήματα αφορούν τη διδασκαλία της Έκθεσης και Λογοτεχνίας, τα Αγγλικά και η γυμναστική.
β) Τα επιλεγόμενα μαθήματα εντάσσονται σε 6 ομάδες. Η κάθε ομάδα περιλαμβάνει ομοειδή γνωστικά αντικείμενα. Ορισμένα από αυτά προσφέρονται σε βασικό και σε υψηλό επίπεδο. Από τις ομάδες αυτές οι μαθητές επιλέγουν υποχρεωτικά ένα μάθημα από κάθε ομάδα. Επιλέγουν υποχρεωτικά τουλάχιστον ένα εξάωρο μάθημα από τις ομάδες Α έως Ε.
γ) Οι διδακτικές ώρες που πρέπει να συμπληρώσουν είναι 33. Οι 12 ώρες είναι για τα υποχρεωτικά μαθήματα και οι 21 για τα επιλεγόμενα.
δ) Οι μαθητές επιλέγουν υποχρεωτικά μια δραστηριότητα και μία ερευνητική εργασία.

Πηγή