ΟΥ Οχι ΤΙ κάτι ΔΑΝΟΣ εκ της γής
Απόψεις που πηγάζουν από την άλλη άγνωστη πλευρά
ΑΒΑ(ήβη)+ΤΑΡ(τάρταρα) <> ΒΙΟΣ(ζωή)+ΑΔΑΣ(άδης)
Aιώνια εναλλαγή, στην βιολογική αρμονία
Η άλλη θέση στην καθημερινότητα, τό επέκεινα, ή αλήθεια της φαντασίας.
Βουτιά στόν άπειρο και άυλο κόσμο τών ιδεών.
Υποβάθμιση του χρήματος (χξς') σε μέσο εξυπηρέτησης και όχι υπέρτατη ανάγκη.
Ατυχώς ονομάσθηκε Χρήμα (ότι χρειαζόμαστε)
και Νόμισμα (ότι θεσπίσθηκε σαν αξία)
Εξαπατήσαμε τό είναι μας, και Εκπέσαμε.

Επικοινωνία: utidanos@gmail.com

Δευτέρα 11 Απριλίου 2011

Όταν οι εκλογές οδηγούν σε αδιέξοδο

«Δεν υπάρχει αδιέξοδο στη δημοκρατία», επαναλαμβάνουν συχνά οι πολιτικοί μας.
Σκοπός τους, να μας κάνουν να πιστέψουμε πως μπορεί όλα τα προβλήματα, να λυθούν με προσφυγή στις κάλπες.
Ίσως η παραπάνω φράση να είναι αληθινή.
Σε μια κοινωνία όπου το πολίτευμα, είναι δημοκρατία, μπορεί και να ισχύει.
Αλλά με κάποιες προϋποθέσεις.
Ενδεικτικά και μόνο, αναφέρουμε: ο λαός να αποφασίζει άμεσα για τα πιο σημαντικά ζητήματα.
Όλοι οι εκπρόσωποι να είναι άμεσα ανακλητοί.
Να υπάρχουν συνέπειες για οποιονδήποτε, που με μια του απόφαση, προξένησε ζημιά στο κοινωνικό σύνολο.
Όλοι να έχουν την δυνατότητα να γίνουν μέτοχοι εκπαίδευσης που να αναπτύσσει στο έπακρο τις δυνατότητές τους.
Να μην υπάρχουν μεγάλες οικονομικές διαφορές και όλοι να έχουν ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.
Υπάρχουν και άλλες βέβαια προϋποθέσεις για να ισχύει η αρχική φράση, αλλά ας περιοριστούμε στις παραπάνω.
Ποια από όλες ισχύει στην Ελλάδα του σήμερα;
με μεγάλη μας λύπη, διαπιστώνουμε: καμία.
Είναι πασιφανές αυτό και δεν νομίζουμε πως χρειάζεται αιτιολόγηση.
Στο σημερινό σύστημα, όταν οι ιθύνοντες μιλούν για εκλογές, εννοούν, πως θα θέσουν σε άμεση ψηφοφορία την επιλογή ατόμων, ήδη προκατασκευασμένων από τα ΜΜΕ, που όλα στην πράξη, θα ακολουθήσουν την ίδια πολιτική. Εκείνο που επιλέγει ο λαός, δεν είναι η πολιτική, είναι οι πολιτικοί. Δεν είναι η λύση των προβλημάτων (αυτή έχει προεπιλεγεί), είναι το πώς θα πείσουμε για το ότι αυτή η λύση, είναι η καλύτερη. Δεν είναι η ανεξάρτητη πορεία της χώρας, (δεν υπάρχει ούτε ως ιδεατός στόχος), είναι η υποταγή στα αφεντικά της «μεγάλης Ευρωπαϊκής οικογένειας» ακόμα και αν σε φτύνουν.
Τι σημασία έχει να ψηφίζει ο λαός, και ο,τι και αν ψηφίζει, από την κάλπη να βγαίνει η ίδια τεράστια επιδότηση στις τράπεζες;
Ή, η ίδια υποστήριξη προς τους έχοντες και κατέχοντες και το ίδιο ξεζούμισμα των αδυνάτων;
Ή, η πολιτική του «μπάτε χίλιοι αλέστε»;
Τι μας καλούν να ψηφίσουμε στις εκλογές;
Αν θα πρέπει τον τίτλο του πρωθυπουργού να τον έχει ο Γιωργάκης, ή ο Αντωνάκης;
Αν τα δεκανίκια της εξουσίας, θα είναι ο κ. Καρατζαφέρης ή η Δημοκρατική αριστερά ή η Ντορούλα; Έχει κανένα νόημα;
Αφού η πολιτική είναι ίδια και μόνο οι δικαιολογίες και τα πρόσωπα στο γυαλί αλλάζουν, δεν είναι καλύτερα (και σίγουρα πιο οικονομικό) να το ρίξουμε στην κλήρωση;
Θυμάστε το παιδικό παιχνίδι Α μπε μπα μπλομ; Έτσι προτείνουμε να επιλέγονται πια οι πρωθυπουργοί μας (και υπάλληλοι των μεγάλων πολυεθνικών).
Ή μπορούν ακόμα καλύτερα να τους επιλέγουν οι πολυεθνικές. Είναι πιο τίμιο, σίγουρα πιο οικονομικό και μακροπρόθεσμα μας βοηθάει.
Πως;
Μας βοηθάει να διαλυθούν οι ψευδαισθήσεις μας πως ο λαός αποφασίζει τι πολιτική χαράσσεται.
Είναι σημαντικό να έχουμε λιγότερες ψευδαισθήσεις. Ακόμα και στο διαδίκτυο, κυκλοφορούν την εποχή των εκλογών μηνύματα του τύπου, «παιδιά άμα ξέρετε πως κάποιος είναι καλός, πείτε μας να ψηφίσουμε» ή «υποστηρίξτε τον κ. … είναι άνθρωπος των blogs». Τις ημέρες των εκλογών, τείνουμε να ξεχνάμε τη σημασία τους (που φυσικά δεν είναι πως θα σωθεί η χώρα, η χώρα αυτή μόνο να καταστραφεί περισσότερο από τους πολιτικούς μπορεί) και να θέλουμε να διατηρήσουμε την ελπίδα πως αυτή τη φορά θα είναι διαφορετικά.
Αυτή τη φορά, δεν θα μας γελάσουν.
Θα υλοποιήσουν όσα υπόσχονται και θα φερθούν ως Έλληνες. Αλλά, ελπίζουμε οι περισσότεροι από εμάς, έχουμε καταλάβει πως ο μόνος ρόλος των εκλογών, είναι να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του λαού πως τάχα αυτός είναι κυρίαρχος. Είναι να αποφασίζουν για το περιτύλιγμα.
Είναι για να ζούμε το παραμύθι της «συμμετοχής»
Οι εκλογές στο υπάρχον πολιτικό σύστημα, μη επιλύοντας προβλήματα, βγάζοντας συνέχεια πρόσωπα από τις ίδιες οικογένειες, που ακολουθούν την ίδια πολιτική, οδηγούν σε αδιέξοδο τον Ελληνικό λαό. Τις επιζητούν οι επαγγελματίες πολιτικοί, που θέλουν να βελτιώσουν την θέση τους στον πολιτικό χάρτη της χώρας, τις αποφεύγουν όσοι βλέπουν από τις δημοσκοπήσεις ότι θα χάσουν. Σε καμία όμως περίπτωση, δεν αποτελούν λύση για τα προβλήματα του λαού.
Ποιο είναι το άριστο που μπορούμε να περιμένουμε από τις εκλογές σήμερα;
Κατά την άποψή μας, θα πρέπει να αποκλειστεί δια νόμου η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία, όλων των συμμετεχόντων σε δημόσιο αξίωμα, από την μεταπολίτευση και μετά.
Να αποκλειστεί όλος ο «παλιός πολιτικός κόσμος». Ίσως τότε τολμήσουν άνθρωποι που είναι στο περιθώριο της κοινωνίας σήμερα, να θέσουν υποψηφιότητα.
Αν λοιπόν οι εκλογές, αναδείξουν το πολύ τα μισά μέλη, ενός ανακλητού ανά πάσα στιγμή κοινοβουλίου, (τα άλλα μισά, να αναδειχτούν με κλήρωση), και αυτό το σώμα, έχει ως μόνο σκοπό να θέσει τις βάσεις για άμεση δημοκρατία, τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτές οι εκλογές, είναι σημαντικές.
Όσο εξακολουθούν σε εκλογικές διαδικασίες και παίρνουν μέρος, ως εκλόγιμα, άτομα που έχουν αναλάβει έστω και μια φορά δημόσια εξουσία, είναι βέβαιος ο δρόμος για την καταστροφή μας.
Δηιδάμεια

Πηγή

Κάποιες σκέψεις για το debtocracy...........(μια άλλη ανάλυση)


Το πρόβλημα είναι τόσο απλό που καταντάει περίπλοκο: τα έξοδα μας υπερβαίνουν τα τακτικά έσοδα. Άρα, χρειαζόμαστε δάνεια για να τα αποπληρώσουμε. Άρα, αν σταματήσουμε να δανειζόμαστε, χρεωκοπούμε. Κάπου εδώ αρχίζει το debtocracy που κατορθώνει να συμπτύξει, με όχι και τόσο θαυμαστή μαεστρία (ο Μουρ το κάνει καλύτερα στη δική του κατηγορία λαικισμού βαρέων βαρών), όλα τα στερεοτυπικά, αρχετυπικά, χιλιακουσμένα επιχειρήματα του γνωστού πλέον κινήματος «δεν πληρώνω».
Εν συντομία, το ντοκυμαντέρ, που σημειωτέον, κάνει θραύση στο ίντερνετ , περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα στοιχεία, που απαιτεί η ψυχοσύνθεση του νεοέλληνα (απ τον Πρέκα ως την Παπαρήγα) για να ριγήσει. Η ανηθικότης του χρέους. Oι ξένοι, που επελαύνουν, ως μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά. Το έργο, που «το 'χουμε ξαναδεί», κλασικά, σε κάποια τριτοκοσμική χώρα, κατά προτίμηση της λατινικής αμερικής, η οποία φυσικά σώθηκε, εκλέγοντας μια ριζοσπαστική εκδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου.
Η λύση, να μην πληρώσουμε, με την ταυτόχρονη προσπάθεια "απελευθέρωσης" του λαού απ το ηθικό άγος του «μπαταχτσή» : "δεν είναι τάχα ανηθικο να πληρωθεί ένα ανήθικο χρέος;"
Δύο από τους σχολιαστές στο ντοκυμαντέρ είναι γνωστοί για τις πολύ συγκεκριμένες θέσεις τους στη συστημική διαχείριση του χρέους.
Κώστας Λαπαβίτσας:
μαρξιστής οικονομολόγος ( σχήμα οξύμωρο αλλά μόλαταυτα ανεκτό στην κοινωνία που ζούμε) υπέρμαχος της εξόδου από το Ευρώ και των κάτωθι μέτρων:
«Δημόσιος έλεγχος και ιδιοκτησία στις τράπεζες και γενικότερα στα μέσα παραγωγής, όπως επίσης και στο διεθνές εμπόριο και την κίνηση κεφαλαίων.». Περαιτέρω, επαναφορά στη δραχμή , ώστε η δημοσιονομική και νομισματική πολιτική να επανέρθει στα στιβαρά μπράτσα των ελληνικών κυβερνήσεων.
Α η μικρή λεπτομέρεια, των τρομακτικών αναστατώσεων που θα προκαλέσει η άμεση υποτίμηση του νέου νομίσματος, δε συνιστά μη-αντιμετωπίσιμο πρόβλημα: η λύση της εθνικοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος , και γιατί όχι, της οικονομίας στο σύνολο της , θα δώσει φτερά στην εργατική τάξη.
Σαμίρ Αμίν:
Από συνέντευξή του: «Οι απαντήσεις των ευρωπαϊκών θεσμών στην “κρίση” (της Ελλάδας, για παράδειγμα), είναι γελοίες και μοιραία αποτυχημένες»
Και... «Η Ελλάδα και η Ισπανία θα μπορούσαν ν’ αποφασίσουν την έξοδο (προσωρινή) από το ευρώ, να κάνουν υποτίμηση, να εγκαθιδρύσουν τον έλεγχο στις συναλλαγές, τουλάχιστον σ’ όσες αφορούν τη δημοσιονομική ροή. Αυτές οι χώρες θα βρισκόταν τώρα ενισχυμένες, στ’ αλήθεια δυνατές για να διαπραγματευτούν τη διάταξη του χρέους…»
Ο Σαμίρ Αμίν είναι γνωστός στους παροικούντες την ακαδημαική Ιερουσαλήμ.
Κλασικός μαρξιστής αρχικά, και μαοικός στη συνέχεια, αντιαποικιοκράτης μέγιστος και παλλικαράκι απ τα λίγα, ο κος Αμίν συνέτρεξε (;) με την οικονομική του τεχνογνωσία τις νεαρές τέως αποικιακές δημοκρατίες. Αν μη τι άλλο , ετούτοι οι άνθρωποι άξιζαν μιας ωραίας σοσιαλιστικής ανάτασης, μετά την εγκατάλειψή τους απ τους κεφαλαιοκράτες κερδοσκόπους. Έτσι, δεν παρέλειψε να μεταδώσει το μαρξικό φως στη δημοκρατία του Μαλί, η οικονομία του οποίου κατέρρευσε, λόγω φυσικά της πλέριας σοσιαλιστικής ανοικοδόμησης.
Eν κατακλείδει, ο Σαμίρ μας, απέκτησε ακαδημαική έδρα στον επίσημο τελικό προορισμό κάθε αποτυχημένου αριστερού οραματιστή: τη Γαλλία.
Οι κύριοι αυτοί συνιστούν: μην πληρώσετε. Στάση πληρωμών και έξοδος απ το Ευρώ. Οκ.
Πάμε λοιπόν στη χιονοστιβάδα των γεγονότων που θα ακολουθήσουν: Οι παραπάνω «λύσεις» φυσικά θα προκαλέσουν αναπόφευκτα κατάρρευση των τραπεζών, άρα και ανάγκη κρατικοποίησής τους. Ακόμα καλύτερα μας απαντούν , ακόμα καλύτερα! Ευκαιρία να ξεφορτωθούμε τους άπληστους τραπεζίτες. Αλλά εμείς, οι ενοχλητικοί τύποι, αναρωτιόμαστε πώς θα πληρωθούν οι υποχρεώσεις των εθνικοποιημένων τραπεζών σε τρίτους, αν η Ελλάδα έχει αναστείλει τις πληρωμές της (άρα οι δανειστές της προφανώς δε θα στήνονται κιόλας στην ουρά για να της ξαναδανείσουν).
Ας μην ικανοποιηθούν οι «υποχρεώσεις» μωρέ, πιθανώς να σκεφτεί ο βλαχοΈλλην επαναστάτης, αλλά ένα λεπτό εδώ, ένα λεπτό! Στις υποχρεώσεις των τραπεζών δεν ανήκει και η απαίτηση του καταθέτη για ανάληψη των καταθέσεων του; Το κράτος θα είναι ανίκανο με τις περιορισμένες δυνατότητές του να ικανοποιήσει τους πάντες. Και τώρα, τι γίνεται; Α ναι: ας κόψουμε κι άλλο νόμισμα αδερφέ! Τυπωθήτω! Με τη μικρή λεπτομέρεια, προσθέτουμε εμείς, πως οι συνέπειες της έκδοσης νέου νομίσματος θα είναι η αύξηση των τιμών στα εισαγόμενα προϊόντα (δηλαδή την πλειοψηφία των προιόντων που χρησιμοποιεί το μέσο νοικοκυριό) , αύξηση των τιμών στην ενέργεια κλπ. Άρα τα μεσοαστικά νοικοκυριά θα καταλήξουν νεόπτωχα και τα πτωχά θα εμφανίσουν σοβαρό πρόβλημα εφοδιασμού τους ακόμα και με είδη πρώτης ανάγκης. Ήτοι, φτώχεια αγαπητοί μου, και μάλιστα από τις πιο άγριες. Και όλα αυτά, στη μάλλον απίθανη περίπτωση, που οι δανειστές μας δε θα επιλέξουν να πιέσουν τις κυβερνήσεις τους, να μας τραβήξουν το αυτί, κατά το κοινώς λεγόμενο, με κάθε λογής οικονομικά ή πολιτικά μέτρα, ικανά να μας εξασφαλίζουν μια γερή δόση δυστυχίας για τον επόμενο αιώνα.
Αυτή είναι η συνταγή των κ.κ. Λαπαβίτσα και Αμίν, των συντελεστών του debtocracy, του «δεν πληρώνω» και γενικά της αντιευρωπαϊκής και αντιμνημονιακής αριστεράς.
Εν τέλει, όσοι αναρτήσατε το εν λόγω ντοκυμαντέρ στη σελίδα σας ή στο f/b, όσοι το τιτιβίσατε στο twitter, όσοι το αποθεώσατε στις κατ' ιδίαν συζητήσεις, τι θα λέγατε αν πηγαίνατε αύριο στην τράπεζα για να τραβήξετε λεφτά από το atm και σας πετούσε την κάρτα πίσω, λόγω στάσης πληρωμών;
Α ναι: θα έφταιγαν οι τραπεζίτες και το ΔΝΤ.
Γιατί αν φταίξαν τώρα με την παρουσία τους, φανταστείτε πόσο πολύ θα φταίνε τότε για την απουσία τους!
Η αποκριάτικη λογική της καύσης του αποδιοπομπαίου τράγου σε μια χώρα-καρναβάλι.
Πολύ ταιριαστό,δε βρίσκετε;
Από Χάρης Πεϊτσίνης

Πηγή

Έκκληση για σχηματισμό επιτροπής λογιστικού ελέγχου επί του Ελληνικού Δημοσίου Χρέους

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!
ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ!
Η έλλειψη ενημέρωσης συνιστά θεμελιώδη αποτυχία των δημοκρατικών διαδικασιών. Οι λαοί που καλούνται να φέρουν το κόστος των προγραμμάτων της ΕΕ έχουν δημοκρατικό δικαίωμα στην πλήρη πληροφόρηση.
Είναι δημοκρατική απαίτηση του ελληνικού λαού που σηκώνει το βάρος της κρίσης
και θέλει να γνωρίζει τις αιτίες της.
Οι υπογράφοντες πιστεύουμε ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) η οποία θα εξετάσει το ελληνικό δημόσιο χρέος. Η τρέχουσα πολιτική της ΕΕ και του ΔΝΤ για την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους έχει επιφέρει μεγάλο κοινωνικό κόστος στην Ελλάδα. Κατά συνέπεια ο ελληνικός λαός έχει δημοκρατικό δικαίωμα να απαιτήσει πλήρη πληροφόρηση όσον αφορά το χρέος που είναι δημόσιο, ή εγγυημένο από το κράτος.
Ο σκοπός της ΕΛΕ θα είναι η εξακρίβωση των αιτίων του δημόσιου χρέους, των όρων με τους οποίους έχει συναφθεί, καθώς και της χρήσης των δανείων. Στη βάση των συμπερασμάτων της η ΕΛΕ θα διαμορφώσει κατάλληλες προτάσεις για την αντιμετώπιση του χρέους, συμπεριλαμβανομένου του χρέους που θα αποδειχθεί παράνομο, μη νομιμοποιημένο, ή απεχθές. Η επιδίωξη της ΕΛΕ θα είναι να συνδράμει την Ελλάδα ώστε να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να αντιμετωπίσει το βάρος του χρέους. Η ΕΛΕ θα επιχειρήσει επίσης να διαπιστώσει ευθύνες για τις προβληματικές συμβάσεις χρέους.
Το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος βρίσκονται στην καρδιά της κρίσης της Ευρωζώνης. Η παγκόσμια κρίση που ξεκίνησε το 2007 πήρε τη μορφή κρίσης χρέους της περιφέρειας της Ευρωζώνης.
Σύμφωνα με τον τελευταίο προϋπολογισμό, το ελληνικό δημόσιο χρέος αναμένεται να αυξηθεί από 299 δις ευρώ (ή 127% του ΑΕΠ) το 2009 σε 362 δις ευρώ (ή 159% του ΑΕΠ) το 2011. Η διόγκωση του δημόσιου χρέους επέτεινε τον κίνδυνο εθνικής χρεοκοπίας των περιφερειακών χωρών και αύξησε τις πιθανότητες τραπεζικής χρεοκοπίας στην Ευρώπη. Η ΕΕ, σε συμφωνία με εθνικές κυβερνήσεις, αντέδρασε υιοθετώντας προγράμματα διάσωσης που διευκολύνουν τον προσωρινό δανεισμό των κρατών της Ευρωζώνης και προστατεύουν τις τράπεζες. Αλλά τα μέτρα αυτά δεν κατάφεραν να καθησυχάσουν τις χρηματοπιστωτικές αγορές, με συνέπεια τα επιτόκια δανεισμού των περιφερειακών χωρών να συνεχίσουν να ανεβαίνουν. Επιπλέον, το αντίτιμο των προγραμμάτων ήταν η λιτότητα. Η Ελλάδα, η Ιρλανδία και άλλες χώρες αναγκάστηκαν να περικόψουν μισθούς και συντάξεις, να μειώσουν τις δημόσιες δαπάνες, να συρρικνώσουν τις παροχές πρόνοιας, να ιδιωτικοποιήσουν δημόσιες επιχειρήσεις και να απελευθερώσουν τις αγορές. Αναπόφευκτα θα υπάρξει και περαιτέρω κοινωνικό κόστος λόγω αύξησης της ανεργίας, χρεοκοπίας επιχειρήσεων και συρρίκνωσης της παραγωγής.
Η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο των προγραμμάτων διάσωσης της ΕΕ, αλλά ο ελληνικός λαός έχει κρατηθεί στο σκοτάδι όσον αφορά τη σύνθεση και τους όρους του δημόσιου χρέους. Η έλλειψη ενημέρωσης συνιστά θεμελιώδη αποτυχία των δημοκρατικών διαδικασιών. Οι λαοί που καλούνται να φέρουν το κόστος των προγραμμάτων της ΕΕ έχουν δημοκρατικό δικαίωμα στην πλήρη πληροφόρηση.
Η ΕΛΕ μπορεί να συμβάλλει στην αναπλήρωση του δημοκρατικού αυτού ελλείμματος. Μπορεί επίσης να ενθαρρύνει τη συμμετοχή ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων στην ανάπτυξη κινημάτων για την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους. Η επιτροπή θα είναι διεθνής και θα αποτελείται από ορκωτούς λογιστές του χρέους και των δημόσιων οικονομικών, από νομικούς, οικονομολόγους, αντιπρόσωπους των εργατικών οργανώσεων και μέλη των οργανώσεων την κοινωνίας των πολιτών. Θα είναι ανεξάρτητη από τα πολιτικά κόμματα, αλλά δεν θα αποκλείει τη συμμετοχή πολιτικών, αρκεί να συμφωνούν με τους σκοπούς της. Η ΕΛΕ θα διασφαλίζει την ύπαρξη εξειδικευμένης γνώσης και θα εγγυάται τον δημοκρατικό έλεγχο καθώς και το υπόλογο όλων των εμπλεκομένων.
Για να επιτύχει το στόχο της η ΕΛΕ θα πρέπει να έχει πλήρη διαχρονική πρόσβαση στις συμβάσεις και εκδόσεις δημόσιου χρέους, συμπεριλαμβανομένων των εκδόσεων ομολόγων, αλλά και διμερούς, πολυμερούς, ή άλλης μορφής χρέους και κρατικών υποχρεώσεων. Θα πρέπει να έχει τις απαραίτητες αρμοδιότητες ώστε να θέτει στη διάθεσή της όλα τα έγγραφα που κρίνει απαραίτητα για να επιτελέσει το έργο της. Θα πρέπει επίσης να θεσμοθετηθούν πρόσφοροι τρόποι ώστε να μπορεί να καλεί προς εξέταση δημόσιους λειτουργούς, όπως και να ανοίγει, μετά από αιτιολογημένο αίτημά της και δικαστική συνδρομή, τραπεζικούς λογαριασμούς, ιδίως λογαριασμούς του δημοσίου σε ιδιωτικές τράπεζες και στην Τράπεζα της Ελλάδας. Θα πρέπει, τέλος, να διαθέτει επαρκές χρονικό διάστημα για να μελετήσει τις συμβάσεις και να εξαγάγει το πόρισμά της.
Η δημιουργία διεθνούς και ανεξάρτητης ΕΛΕ για το ελληνικό δημόσιο χρέος αποτελεί αναντίρρητη ανάγκη. Είναι επίσης δημοκρατική απαίτηση του ελληνικού λαού που σηκώνει το βάρος της κρίσης και θέλει να γνωρίζει τις αιτίες της. Από όλες τις απόψεις η ελληνική ΕΛΕ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρότυπο και για άλλες χώρες της Ευρωζώνης.

ΠΡΟΣΟΧΗ!
Πριν προχωρήσεις στην ανάγνωση του κειμένου και την ψηφοφορία 
ΔΕΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚO ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ “ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ”
Πηγή

Στηρίξτε τους Έλληνες...

Την ώρα που χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις στενάζουν κάτω από το βάρος της πιο μεγάλης και αδυσώπητης οικονομικής κρίσης της σύγχρονης ιστορίας μας, εμείς οφείλουμε να στηρίξουμε με νύχια και με δόντια τα ελληνικά προϊόντα. Αγοράζουμε ελληνικά προϊόντα, στηρίζουμε τις ελληνικές επιχειρήσεις, γιατί έτσι δίνουμε δουλειά σε Έλληνες. Μην περιμένετε κάποια «επίσημη οδηγία». Ας το κάνει ο καθένας μόνος του...

Επί σειρά ετών πιστεύαμε ότι τα σύνορα της Ευρώπης γκρεμίστηκαν, ότι δεν είχε σημασία αν μία εταιρεία είχε έδρα την Αθήνα, το Βερολίνο ή τη Ρώμη. Νομίσαμε, αφελώς, ότι γίναμε κάτι σαν τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η κρίση απέδειξε ότι σφάλαμε. Στα χρόνια της επίπλαστης ευημερίας μας δεν...χρεώσαμε μόνο τη χώρα μας για να καταναλώσουμε ό,τι παρήγαγαν οι βιομηχανίες των φίλων και συνεταίρων μας. Την ίδια ώρα αποδημήσαμε πλήρως τη βιομηχανία μας, διαλύσαμε την αγροτική μας παραγωγή. Αν δεν κάνουμε λάθος, το 1980 καλύπταμε το 90% των αναγκών μας σε αγροτικά προϊόντα και σήμερα η σχέση αυτή έχει πλήρως αντιστραφεί.
Είναι αργά για δάκρυα κι οι διαπιστώσεις έχουν πλέον κουράσει. Είναι καιρός για δράση. Όχι, δεν θα αντιμετωπίσουμε ριζικά το πρόβλημα χρέους αγοράζοντας ελληνικά προϊόντα. Θα σώσουμε όμως κάποιες θέσεις εργασίας κι αυτό είναι από μόνο του πολύ σημαντικό στις μέρες που ζούμε. Κι επιπλέον ίσως δώσουμε ένα κίνητρο σε ανθρώπους που θα ήθελαν να ενεργοποιηθούν στην κατεύθυνση της ανασυγκρότησης της βιομηχανικής και της γεωργικής παραγωγής.
Υπάρχουν ελληνικά προϊόντα. Ακόμη! Ας αλλάξουμε καθημερινές συνήθειες. Δεν θα μας κοστίσει κάτι αν αγοράσουμε την ελληνική και όχι την ξένη μπύρα. Να στηρίξουμε την ελληνική και όχι την ξένη καπνοβιομηχανία. Να δώσουμε δουλειά στα ελληνικά καταστήματα. Ακόμη και με τις διακοπές μας, μπορούμε να στείλουμε ένα μήνυμα. Αυτό το Πάσχα δεν είναι ανάγκη να πάμε στην Βουδαπέστη ή στην Κωνσταντινούπολη...
γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης
από το capital

Πηγή

Σάββατο 9 Απριλίου 2011

Μισή Ελλάδα στην διαφήμιση ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ.

Λείπει Μακεδονία Θράκη Ιόνιο Αιγαίο Κρήτη…
Τι κρύβεται πίσω απὸ την διαφήμιση; Πάλι τα ίδια;
Πραγματικά για ακόμη μία φορα μένουμε ἔκπληκτοι. Μετὰ τὴ διαφήμιση τῆς Vofafone ποὺ παρουσίαζε τὴ σημαία τῆς ανεξάρτητης Κρήτης, ἡ νέα διαφημιστικὴ πρόκληση προέρχεται αὐτὴ τὴ φορὰ ἀπὸ τὴν ἐπιχείρηση ΑΒ Βασιλοπουλος. Ὅπως θὰ δεῖτε στὸ παρακάτω βίντεο, δείχνεται ἕνας χάρτης τῆς Ἑλλάδος κάπως διαφορετικὸς ἀπὸ τοὺς ἄλλους: Λείπει ἡ Θράκη καὶ ἡ Μακεδονία. Φυσικὰ δὲν μποροῦμε νὰ θεωρήσουμε τὸ γεγονὸς τυχαῖο πόσο μᾶλλον ὅταν ἐπιχειρείται γιὰ δεύτερη φορὰ μέσα σὲ τόσο σύντομο χρονικὸ διάστημα.
Κάποιοι ἴσως ἔκριναν ὅτι οἱ διαφημίσεις εἶναι τὸ καλύτερο μέσο γιὰ νὰ περάσουν ὑποσυνείδητα μηνύματα ποὺ ἀμφισβητούν τὰ σύνορά της Ἑλλάδας ἢ μᾶς προετοιμάζουν γιὰ τὴ μείωση τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας. Τὸ ΕΣΡ θὰ κάνει τίποτε σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση ἢ θὰ ἐπιτρέψει νὰ βλέπουμε στὶς ὀθόνες μας τὴν ἐπαίσχυντη διαφήμιση; Ἴδωμεν…
Πάντως πολὺ ἀμφιβάλλουμε ἂν κάνει κάτι…



Πήγη

Μνημόσυνο στην μνήμη των αστυνομικών της ΔΙΑΣ που δολοφονήθηκαν στον Ρέντη.

Αφιερωμένο σε όσους αρνούνται να ξεχάσουν.
 Μνημόσυνο στην μνήμη των αστυνομικών της ομάδας ΔΙΑΣ, των αδικοχαμένων από τα όπλα των δολοφόνων, τελέσθηκε σήμερα στο σημείο όπου έγινε η εγκληματική ενέργεια. Η ώρα επιλέχτηκε για να συμπέσει με την αλλαγή της βάρδιας για να μπορέσουν οι συνάδελφοί τους απ' την ομάδα ΔΙΑΣ να παρευρεθούν. Δεν αναφέρω επίσημους γιατί η ώρα είναι για να τιμηθεί η μνήμη των δύο νέων αστυνομικών που έπεσαν την ώρα του καθήκοντος.

Συγκεντρώθηκε πλήθος απλών πολιτών και φυσικά πολλοί συνάδελφοί τους. Υπήρξε και βιντεοκάμερα που πιθανόν θα δείξει στιγμιότυπα, δεν γνωρίζω αν είναι από τηλεοπτικό κανάλι και από ποιο.

Πηγή

Παρασκευή 8 Απριλίου 2011

Μετανάστευση; ή Δουλεμπόριο; είναι πολλά τα λεφτά!

Πόσοι και ποιοι δραστηριοποιούνται στο χώρο των μεταναστών;
Που, με ποιο αντικείμενο και ποιες πηγές χρηματοδότησης;
Το θολό κι ανεξιχνίαστο τοπίο των μεταναστών στην Ελλάδα έρχεται να «φωτίσει» ένας οδηγός με μία συστηματική και ολοκληρωμένη καταγραφή των Μη κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) και των Φορέων Μεταναστών (ΦΜ), συλλόγων ή οργανώσεων, που δραστηριοποιούνται στην ελληνική επικράτεια σε θέματα μετανάστευσης.
Πρόκειται για μία έρευνα του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου, σε συνεργασία με διάφορες οργανώσεις, που...πραγματοποιήθηκε χάρη σ’ ένα πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ένταξης Υπηκόων Τρίτων Χωρών, με χρηματοδότηση από κοινοτικούς πόρους κατά 75% και από εθνικούς κατά 25%.
Μέσα από τις περίπου 350 σελίδες του Οδηγού πραγματοποιείται μία αποτίμηση της παρουσίας των μεταναστών στην Ελλάδα, ως χώρας υποδοχής, αλλά και οι βασικές διαστάσεις της παρουσίας των ΜΚΟ και των ΦΜ στην ελληνική κοινωνία των πολιτών.
Το υλικό συλλέχτηκε το τελευταίο εξάμηνο του 2009, με ερωτηματολόγια τυπικών και άτυπων φορέων, σ’ όλη την ελληνική επικράτεια και ενημερώθηκε το 2010.
Ερωτηματολόγια που συμπληρώθηκαν με προσωπικές συνεντεύξεις, όπως εξηγεί στο ΑΠΕ - ΜΠΕ, ο επιστημονικός υπεύθυνος του προγράμματος αν. καθηγητής Απόστολος Παπαδόπουλος, ώστε να προσφέρουν μία πληρέστερη εικόνα των χαρακτηριστικών, της ποικιλίας και των ιδιαιτεροτήτων τους.
Πρόκειται, όπως επισημαίνει ο κ. Παπαδόπουλος, για «ένα χρήσιμο εργαλείο, τόσο για την ελληνική πολιτεία, όσο και για τη δικτύωση φορέων που εμπλέκονται στην υλοποίηση δράσεων για την ένταξη των μεταναστών, αλλά και για τους ίδιους τους μετανάστες και τις οργανώσεις τους».
Συνολικά καταγράφηκαν 375 φορείς, εκ των οποίων 297 επίσημα αναγνωρισμένοι και 78 ανεπίσημοι ή άτυποι.
Για κάθε φορέα με καταστατικό, στον οδηγό αφιερώνεται μία σελίδα με όλα τα στοιχεία του.
Η απογραφή κινείται σε δύο κατηγορίες:
αφενός τις ΜΚΟ (καταγράφηκαν 185) που ιδρύθηκαν στην πλειοψηφία τους (73%) από Έλληνες και ασχολούνται με μία ή περισσότερες πτυχές του μεταναστευτικού ζητήματος στη χώρα - ανθρώπινα δικαιώματα, ένταξη, καταπολέμηση του ρατσισμού κλπ -
και αφετέρου τους συλλόγους - οργανώσεις (καταγράφηκαν 190), που κατά το 90% συστάθηκαν από μετανάστες και απευθύνονται σε συγκεκριμένες εθνότητες.
Όπως προκύπτει από την έρευνα, οι ΜΚΟ δραστηριοποιούνται περισσότερο σε χρηματοδοτούμενα προγράμματα, ενώ οι ΦΜ αυτοχρηματοδοτούν τις δράσεις τους.
Μια άλλη σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο κατηγορίες είναι ότι οι μεν ελληνικές ΜΚΟ έχουν μία σχετικά σταθερή αριθμητική παρουσία που, όμως, άρχισε να φθίνει τα τελευταία χρόνια, ενώ οι ΦΜ έχουν μία σταδιακά αύξουσα, με «εκτόξευση» (κατά 73% του συνόλου) την δεκαετία του 2000, γεγονός που συνδέει την ίδρυση των φορέων αυτών με την ραγδαία αύξηση του μεταναστευτικού πληθυσμού στην Ελλάδα και τη νομιμοποίησή του.
Σχετικά με τα αντικείμενα ενασχόλησης η έρευνα καταδεικνύει ότι οι ελληνικές ΜΚΟ στοχεύουν περισσότερο στην κοινωνική ένταξη των μεταναστών (70,9%), στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους (70,1%), στην ενασχόληση με τον πολιτισμό τους (44,8%), στην εκπαίδευση και κατάρτισή τους (43,3%) και τέλος στην ψυχοκοινωνική στήριξή τους (42,5%).
Αντίθετα, οι ΜΚΟ και οι ΦΜ στοχεύουν κυρίως στη διατήρηση του πολιτισμού των μεταναστών (91,4%), στη στήριξη των μελών της κοινότητάς τους (82,8%), στην κοινωνική ένταξη (58,9%) και στην εκπαίδευση- κατάρτισή τους (52,8%).
Μέσα από την παρούσα έρευνα δεν φαίνεται να υπάρχει γραμμική σχέση ανάμεσα στη γεωγραφική κατανομή του αλλοδαπού πληθυσμού στην Ελλάδα, με εξαίρεση βέβαια ότι το μεγαλύτερο μέρος συγκεντρώνεται στην Αττική, όπου σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΥΠΕΣΔΑ το 2009 οι άδειες παραμονής αλλοδαπών ανέρχονταν σε 210.200 σε σύνολο 518.675 σε όλη τη χώρα.

Στην Αττική υπάρχουν 290 φορείς, 77,3% του συνόλου, στην Κεντρική Μακεδονία 5,6%, στην Κρήτη 4,8%, στη Δ. Ελλάδα 3,2% και στη Θεσσαλία 2,4%. Αξίζει να σημειωθεί, όπως επισημαίνει η έρευνα, ότι τα 2/5 των φορέων επεκτείνουν τη δράση τους στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας.
Σε αντίθεση με τις ελληνικές ΜΚΟ που στηρίζουν τους μετανάστες ανεξαρτήτως εθνότητας, οι ΦΜ λειτουργούν σε επίπεδο εθνοτήτων και μάλιστα τοπικό. Έτσι παρατηρείται ότι στο σύνολο των επίσημα αναγνωρισμένων φορέων οι Αλβανοί (21,4%) έχουν την πρωτοκαθεδρία ακολουθούν οι Ινδοί και οι Νιγηριανοί (6,9%), οι Κινέζοι (4,8%), οι Ουκρανοί (4,1%), οι Μπαγκλαντεσιανοί, οι Γεωργιανοί και οι Μολδαβοί (3,4%). Αντίθετα στους ανεπίσημους φορείς την πρώτη θέση έχουν οι Φιλιππινέζοι (25,5%) και ακολουθούν: Αλβανοί (11,8%) και Ινδοί, Πακιστανοί και Παλαιστίνοι (7.8%).
Το 50% των ελληνικών ΜΚΟ αριθμεί λιγότερα από 50 μέλη, ενώ μόνο ένα 12% ξεπερνά τα 500. Μία πιο ισορροπημένη εικόνα παρουσιάζουν οι ΦΜ, καθώς μόνο το 21,5% απ’ αυτούς έχουν λιγότερα από 50 εγγεγραμμένα μέλη, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι το 23% έχουν περισσότερα από 500 μέλη.
Με εξαίρεση την πολύ-εθνοτική οργάνωση μεταναστών, όπως είναι το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, παρά τις προσπάθειες δικτύωσης απουσιάζει μία ομοσπονδία συλλόγων-οργανώσεων μεταναστών, ενώ όπως παρατηρείται από την έρευνα ως βασικότερος λόγος ύπαρξης των ΦΜ είναι η διευκόλυνση της νόμιμης παραμονής στη χώρα.
Στην Ελλάδα, παρά τη ραγδαία αύξηση του αριθμού των ΜΚΟ την τελευταία 15ετία, το τοπίο σχετικά με την παρουσία και την λειτουργία τους παραμένει θολό, καθώς ακόμη σήμερα σοβαρές οργανώσεις, με δομή και έργο, συνυπάρχουν με ανενεργές «οργανώσεις-σφραγίδα».
Όπως καταγράφουν άλλες έρευνες που αναφέρονται εισαγωγικά στον οδηγό, οι Έλληνες, σε αντίθεση με άλλους Ευρωπαίους, ενδιαφέρονται πολύ λίγο για συλλογικές προσπάθειες και ΜΚΟ.
Βασικός λόγος φαίνεται να είναι ότι η μαζική εμφάνιση των ΜΚΟ στη χώρα μας εξαρτήθηκε από πολιτικές αποφάσεις, εκ των άνω προς τα κάτω, και όχι το αντίθετο.
Όσο για την αποτελεσματικότητά τους είναι πολύ χαμηλή, όπως και η σημασία που δίνουν στα ζητήματα διαφάνειας και λογοδοσίας, αλλά και συνεργασίας μεταξύ τους. Από την άλλη πλευρά, όπως επισημαίνει η έρευνα, ούτε η αξιόλογη δράση πολλών ΜΚΟ δίνει τη δυνατότητα ενεργής συμμετοχής τους στη δημόσια διαβούλευση, στον σχεδιασμό και λήψη των αποφάσεων.
Το μεταναστευτικό ζήτημα, άρχισε να τίθεται στην Ελλάδα από την δεκαετία του 1980, με κρίσιμη την δεκαετία του 1990 όταν η χώρα μας δέχτηκε το μεγαλύτερο ποσοστό μεταναστών σε σχέση με το μέγεθός της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για να φθάσει σήμερα να φιλοξενεί πάνω από ένα εκατομμύριο μετανάστες, και να έχει, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, ακόμα και σήμερα ένα 35-50% των μεταναστών χωρίς νομιμοποίηση.
Όπως επισημαίνει ο οδηγός οι μετανάστες ήρθαν στη χώρα μας σε δύο κύματα. Το πρώτο μέχρι τα μέσα του 1990, όπου κυριαρχούσαν οι Αλβανοί και το δεύτερο μετά το 1995, με αύξηση της συμμετοχής, από άλλες βαλκανικές χώρες, της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, το Πακιστάν, την Ινδία, το Μπαγκλαντές, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, στην δεκαετία του 2000.
Σύμφωνα με μελέτες η εισροή μεταναστών στην Ελλάδα έχει πενταπλασιαστεί από το 1988 μέχρι το 2004, ενώ ταυτόχρονα η μέση διάρκεια παραμονής του μισού εξ αυτών υπερβαίνει τα 8 χρόνια.

Πηγή

Πέμπτη 7 Απριλίου 2011

Αίσχος ! H Υβρις έφτασε τόσο ψηλά ;

Από την εταιρεία Seacrest, κυκλοφόρησαν Κούπες του καφέ, με την εικόνα του Ιησού να ξυρίζεται. Αυτό συμβαίνει από την αλλαγή της θερμοκρασίας, όταν γεμίζει η κούπα με το ρόφημα.( Jesus Shaves Heat Changing Coffee Mug)
Επιπλέον εντύπωση προκαλεί το έντονο «θηλυπρεπές»στο ύφος του ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ.

Ο Ιησούς δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο.
Αλίμονο στους υβριστές, και αλαζόνες Ανθρώπους.
Ντροπή! Προσβάλλεται το θρησκευτικό ένστικτο!
Προσβάλλεται για μια ακόμη φορά το ανθρώπινο είδος!
Να αποσύρετε αμέσως τις εν λόγω κούπες...

Πηγή 1
Πηγή 2

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
Και το όνομα του θηρίου χξς΄

Τετάρτη 6 Απριλίου 2011

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα ντοκιμαντέρ με παραγωγό το θεατή.

Σήμερα κλείνουμε την TV και από το internet βλέπουμε το
DEBTOCRACY(ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ)
Το βράδυ της Τετάρτης 6 Απριλίου κλείνουμε την τηλεόραση, στα δελτία των 8 και των 9, και μπαίνουμε στο Ίντερνετ. Στη διεύθυνση xreokratia.gr και debtocracy.gr, από τις 20:00 και μετά θα είναι διαθέσιμο το πρώτο ελληνικό ντοκιμαντέρ που στηρίχθηκε αποκλειστικά στην οικονομική ενίσχυση των θεατών και το οποίο θα διατίθεται χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης.
Οι συντελεστές του Debtocracy συνομιλούν με ορισμένους από τους σημαντικότερους οικονομολόγους, πολιτικούς και δημοσιογράφους που παρουσιάζουν εναλλακτικές ερμηνείες αλλά και προτάσεις για την κρίση δημοσίου χρέους της Ελλάδας και της Ευρωζώνης. Οι δημοσιογράφοι Αρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη, που υπογράφουν το σενάριο και τη σκηνοθεσία, παρακολουθούν την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.
Έχοντας πραγματοποιήσει γυρίσματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αλλά και μέσα από κινούμενα σχέδια και animation, το Debtocracy παρακολουθεί την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας από τη δεκαετία του '70 και εξηγεί τις έννοιες του απεχθούς και του παράνομου χρέους που βαραίνουν και την Ελλάδα.
Στο Debtocracy μιλούν, μεταξύ άλλων, οι ακαδημαϊκοί Ντέιβιντ Χάρβεϊ, Σαμίρ Αμίν, Κώστας Λαπαβίτσας και Ζεράρ Ντιμενίλ, ο φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού, ο επικεφαλής της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του Ισημερινού Ούγκο Αρίας, ο πρόεδρος του CADTM Ερίκ Τουσέν, δημοσιογράφοι όπως o Ίβι Λιούις (συγγραφέας/σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ The Take - Η κατάληψη) και ο Ζαν Κατρμέρ (Liberation). Ακόμη προσωπικότητες όπως ο Μανώλης Γλέζος και η αντιπρόεδρος του γερμανικού κόμματος Die Linke Ζάρα Βάγκενκνεχτ.
Τη μουσική υπογράφει ο Γιάννης Αγγελάκας και το μοντάζ ο Άρης Τριανταφύλλου ενώ την παραγωγή υπογράφει η εταιρεία BitsnBytes του Κώστα Εφήμερου. Την επιστημονική επιμέλεια έχει αναλάβει ο Λεωνίδας Βατικιώτης.
Η δημιουργία του Debtocracy οφείλεται αποκλειστικά στους εκατοντάδες ανώνυμους και επώνυμους «συμπαραγωγούς» μας που κάλυψαν μέσα σε λίγες ημέρες τα έξοδα παραγωγής και συνέχισαν να συνεισφέρουν για τα έξοδα διανομής.
http://www.debtocracy.gr/
Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον Μιχάλη Αλιμάνη στο
τηλέφωνο 210-3425801
info@debtocracy.gr

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
Συνδεθείτε στο Banner (πάνω δεξιά) και Παρακολουθήστε το.

«Μέσα» δεν πάμε καλά….μήπως «Έξω» τα καταφέρουμε;

Ίδρυση ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ (Κ.Ε.Δ.), με την συμμετοχή ελεύθερα εκλεγμένων, με ηλεκτρονική και επιστολική ψήφο σε τοπικό επίπεδο, Ελλήνων της Διασποράς, στις 5 Ηπείρους, που θα δρα εκτός Ελλάδας μόνο για τους ‘Έλληνες της Διασποράς.

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
(πρόθεσης δημιουργίας)
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ

ΕΠΕΙΔΗ,
- Η πατρίδα μας η Ελλάδα, περνά πάλι, μία πολύ κρίσιμη περίοδο.
- Ο Ελληνισμός της Διασποράς έχει αποσυντονιστεί και διαλυθεί οργανωτικά, για πολλούς λόγους και αιτίες, με βασική την λανθασμένη πολιτική της κάθε ελληνικής Κυβέρνησης, που αγνόησε προκλητικά τον απλό 'Έλληνα της Διασποράς, προσεγγίζοντας μόνο τους αποκαλούμενους ''επιφανείς'' και δημιουργώντας ελεγχόμενους-κατευθυνόμενους αυτοαποκαλούμενους ''ηγέτες'', κρατικοδίαιτους και μη, οι οποίοι αποδείχτηκαν, τελικά, επιζήμιοι για το σύνολο και το 'Έθνος, αλλά και τροχοπέδη στην ανάπτυξη-οργάνωση-εξέλιξη-πρόοδο του Ελληνισμού της Διασποράς.
- Η τεράστια δύναμη των Ελλήνων της Διασποράς ανά την υφήλιο, παραμένει μη ενεργή, μη οργανωμένη, αδυνατώντας να προσφέρει στο 'Έθνος σε πολλαπλούς τομείς, με βασικό την ορθή προβολή των διαχρονικών αξιών του Ελληνισμού στις χώρες που ζουν.
- Η κάθε ελληνική κυβέρνηση και το πολιτικό-κομματικό κατεστημένο της πατρίδας μας, εξήγαγαν τα άσχημα του ελληνικού πολιτικού βίου και στον Ελληνισμό της Διασποράς.
- Η ατιμωρησία, διαπλοκή, ασυλία, παραγραφή αδικημάτων των Ελλήνων πολιτικών και ο αυτοευτελισμός του κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα, οδήγησαν την πατρίδα μας στην διεθνή απαξίωση και καταχρέωσή της.
- Τα παιδιά και τα εγγόνια μας δεν ασχολούνται με τα ελληνικά θέματα, έχουν ελλιπή μάθηση για τον ελληνικό πολιτισμό, λόγω της απαξίωσης και υποβάθμισης εκ των έσω, των συλλόγων και οργανώσεων των Ελλήνων της Διασποράς και της παθογένειας-εσωστρέφειας της Ελλάδας.

Για τους παραπάνω και άλλους λόγους,
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ NA ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ,

- Την ίδρυση ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ (Κ.Ε.Δ.), με την συμμετοχή ελεύθερα εκλεγμένων, με ηλεκτρονική και επιστολική ψήφο σε τοπικό επίπεδο, Ελλήνων της Διασποράς, στις 5 Ηπείρους, που θα δρα εκτός Ελλάδας μόνο για τους 'Έλληνες της Διασποράς.
Τον ''Καταστατικό Χάρτη'' του Κοινοβουλίου, ότι πιο δημοκρατικό και αντιπροσωπευτικό έχει φτιαχτεί -πιστεύουμε- ποτέ, θα δώσουμε για δημόσια διαβούλευση-συζήτηση, ηλεκτρονικά, στους 'Έλληνες της Διασποράς, σε 10 ημέρες από σήμερα (δηλ. στις 4 Απριλίου 2011).
Μετά την έγκρισή του, θα κληθούν ελεύθερα και δημοκρατικά οι 'Έλληνες της Διασποράς, να εκλέξουν και να εκλεγούν -σε τοπικό επίπεδο- για τις 111 συνολικά θέσεις -που θα κατανέμονται ανάλογα και πληθυσμιακά- του (παγκόσμιου) Κοινοβουλίου Ελληνισμού της Διασποράς. Θα βασίζεται δηλαδή, στην αντιπροσωπευτική, τοπική και ομοσπονδιακή, συνταγματική δομή των ΗΠΑ.
Οι σκοποί, η αποστολή και η λειτουργία του Κοινοβουλίου, θα αναφέρονται αναλυτικά στον προτεινόμενο ''Καταστατικό Χάρτη''.

ΗΠΑ, 25 Μαρτίου 2011
info@hellenes.info

Πηγή

Τρίτη 5 Απριλίου 2011

Πόσο δύσκολο είναι να ανακηρύξουμε ΑΟΖ...

Αγαπητοί μου συνεπιβάτες,
Για να δικαιολογήσω (τα αδικαιολόγητα) επάνω στο ερώτημα γιατί δεν μπορούμε να ανακηρύξουμε ΑΟΖ δεν θα αναφερθώ στις επί σειρά ετών λανθασμένες ενέργειες των πολιτικών μας αφού πλέον η ανοησία που τους διέπει έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα: «Πολλά σφάλματα γίγνεται δια τας των αρχόντων μαλακίας» (Αινείας ο Τακτικός, Πολιορκητικά, 18,1)
Φυσικά, δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι έχουν διαβάσει Αινεία Τακτικό, ενδεχομένως ουδέποτε να έχουν ακούσει το όνομα αυτό, οπότε θα περιοριστώ στον Θουκυδίδη που τουλάχιστον «τον έχουν ακουστά» και που εκτός από τις Σχολές Πολέμου των ΗΠΑ τον μελετά επίσης και ο αγαπητός μας Αχμέτ Νταβούτογλου. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου που ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας χαρακτηρίζεται από το Στρατηγικό Βάθος, σε αντίθεση με τον αντίστοιχο δικό μας ( «Το Στρατηγικό Λάθος»!)
Θα ρωτήσω κατά πόσο είναι έτοιμοι οι αρμόδιοι να προβούν σε ενέργειες ανάλογες: «Διότι μόνο τότε εξασφαλίζει κανείς την ελευθερία του απέναντι των γειτόνων, όταν είναι ικανός κι έτοιμος να αντιμετωπίζει αυτούς» (Θουκυδίδου, Ιστοριών, Δ 92).
Κατά πόσο γνωρίζουν το πρόβλημα σχετικά με θέματα Προπαρασκευής & Εχθρογνωσίας, όταν από την μια ορισμένοι προσπαθούν να πείσουν ότι οι «γείτονες» είναι φίλοι μας και από την άλλη μια μερίδα φανατικών τους υποβιβάζει παρομοιάζοντας τους με συμπαθέστατα τριχωτά ζωάκια αγνοώντας ότι: «το μεν καταφρονείν τους επιόντας εν των έργων τη αλκή δείκνυσθαι» [η μεν υποτίμηση του αντιπάλου πρέπει να αποδεικνύεται μόνον δι’ έργων ανδρείας επί του πεδίου της μάχης] (Θουκυδίδου, Ιστοριών, ΣΤ’ 34).
Στο σημείο αυτό παραθέτω ένα παλαιό, μα τόσο επίκαιρο, σημείωμα του αγαπημένου μου Ιωάννη Σ. Θεοδωράτου, Δημοσιογράφου κι Αμυντικού Αναλυτή, (δημοσιεύτηκε στο editorial του περιοδικού Στρατιωτική Ισορροπία και Γεωπολιτική, τεύχος 10, Δεκέμβριος 2010, Αιγίς Εκδοτική) με τον τίτλο:
[«Περισσότερο φοβούμαι τα δικά μας σφάλματα παρά τα σχέδια του εχθρού».]
(Θουκυδίδης, Ιστορία, Α΄144)
Ο Θουκυδίδης είναι ο αγαπημένος αρχαίος Έλληνας συγγραφέας του Αχμέτ Νταβούτογλου, αλλά αν κρίνουμε από την ρηχότητα και την ποιότητα των ελληνικών πολιτικο-στρατιωτικών χειρισμών, δεν πρέπει να απολαμβάνει της ίδιας εύνοιας από τους επικεφαλής των Υπουργείων Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας. Ο πρώτος γεωπολιτικός αναλυτής της ιστορίας, παραθέτει μια από τις διάσημες δημηγορίες στην οποία ομιλεί ο Περικλής. Ο Αθηναίος ηγέτης επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της σπαρτιατικής ειρηνευτικής πρωτοβουλίας, η οποία ουσιαστικά ήταν αδύνατο να εφαρμοστεί. Στο (Α΄141) γράφει: «Όταν άνθρωποι προς τους οποίους είμαστε ίσοι, έρχονται, χωρίς καμιά διαιτησία και προβάλλουν απαιτήσεις, είτε αυτές είναι μικρές είτε είναι μεγάλες, τούτο σημαίνει ότι μας ζητούν υποταγή» (Σημ. Τα κείμενα προέρχονται από το βιβλίο: Θουκυδίδου Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου, Μετάφραση Άγγελου Βλάχου, Αθήνα 2005, Εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας).
Προφητικά λόγια, με διαχρονική αξία, αλλά για τους παροικούντες την Αθήνα, μάλλον έχουν φιλολογική αξία.
Όμως μέσα από την ομίχλη του χρόνου αντηχεί μια σαφής προειδοποίηση δια στόματος μιας από τις μεγαλύτερες μορφές της παγκόσμιας ιστορίας. Τα λόγια του Αθηναίου πολιτικού είναι σαφή και δεν χωρούν αμφισβήτηση. Συνομιλίες μεταξύ ίσων, χωρίς διαιτησία, με αντικείμενο απαιτήσεις σημαίνει υποταγή στις διαθέσεις αυτού που τις προβάλλει.
Σας θυμίζει κάτι αυτό;
Όντως η Τουρκία έχει σύρει την Ελλάδα σε μια συζήτηση περί των απαιτήσεών της επί μιας σειράς θεμάτων που άπτονται της εθνικής κυριαρχίας, αποφεύγοντας να ορισθεί διαιτητής διότι έτσι η Αθήνα θα αποδεχθεί την υποταγή. Υπάρχει βέβαια μια διαφορά. Τότε Αθήνα και Σπάρτη θεωρούνταν ίσες, ενώ σήμερα η Άγκυρα βρίσκεται σε σαφώς πιο ισχυρή θέση από την Αθήνα.
Οπότε ποιος ο λόγος να αποδεχόμαστε μια τέτοια συζήτηση όταν γνωρίζουμε ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα;
Πάλι ο Θουκυδίδης δίνει την εξήγηση αυτή τη φορά μέσω του διάσημου διαλόγου Αθηναίων-Μηλίων.
Είπαν οι Αθηναίοι: «τα νομικά επιχειρήματα έχουν αξία όταν εκείνοι που τα επικαλούνται είναι περίπου ισόπαλοι σε δύναμη και ό,τι αντίθετα, ο ισχυρός επιβάλλει ότι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο του το επιβάλλει η αδυναμία του» (Ε’ 89). Ο παραπάνω διάλογος ηχεί διαχρονικά και παρά την ευρεία ανάλυσή του σε όλες τις στρατιωτικές-διπλωματικές σχολές ανά την υφήλιο, στην Ελλάδα μάλλον αντιμετωπίζεται ως «κενό γράμμα». Γιατί αν πραγματικά κατανοούσαμε σε επίπεδο λήψης απόφασης τον Θουκυδίδη και τα διδάγματά του, είναι σαφές ότι σήμερα δεν θα μιλούσαμε περί «στρατηγικής ψυχραιμίας» και άλλα φαιδρά.
Και να ποια θα πρέπει να ήταν η ελληνική στάση, όπως μας παραθέτει ο μέγιστος αρχαίος Έλληνας ιστορικός και γεωπολιτικός δια στόματος του Σπαρτιάτη βασιλέως Αρχιδάμου: «ενώ έχετε τέτοιον αντίπαλο, εξακολουθείτε ν’ αδρανήτε και δεν καταλαβαίνετε ότι ο καλύτερος τρόπος να εξασφαλίσει κανείς μια σταθερή ειρήνη είναι, βέβαια, ν’ αποφεύγη να μεταχειρίζεται την δύναμή του για να αδική, αλλά και να δείχνη ότι είναι αποφασισμένος να μην ανεχθή να τον αδικούν» (Α’ 71).
Μήπως είναι καιρός κάποιοι να ξεσκονίσουν τα βιβλία του Θουκυδίδου, προτού φθάσουμε στο σημείο να εκλιπαρούμε να μην έχουμε την τύχη των Μηλίων; ]
Η πολιτεία έχει ανάγκη να μελετήσει τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς για να διορθώσει πολλά σφάλματα τα οποία επαναλαμβάνονται στην Ιστορία επειδή ακριβώς πολλοί δεν τη διαβάζουν. Η Ιστορία και η Γεωγραφία μας, ισχυρά εργαλεία για τις όποιες διαπραγματεύσεις , αραχνιάζουν σε κάποιο συρτάρι ή παρουσιάζονται στρεβλωμένα. Και μαζί τους έχει αποτιμηθεί ο ανθρώπινος παράγων σε τέτοιο βαθμό που και τα αυτονόητα δεν είναι πλέον ορατά.
«Είναι αδύνατο να αλλάξει κανείς τη γεωγραφία και την ιστορία, που είναι σταθερά στρατηγικά στοιχεία, αλλά το στοιχείο του καλλιεργημένου ανθρώπου είναι σε θέση να δώσει νέες έννοιες, ικανές να ανοίξουν νέους ορίζοντες σε αυτή τη γεωγραφία και την ιστορία. Το στοιχείο του ακαλλιέργητου ανθρώπου, από την άλλη, μετατρέπει τα ίδια στοιχεία της ιστορίας και της γεωγραφίας σε μειονεκτήματα της χώρας» (Αχμέτ Νταβούτογλου, Το Στρατηγικό Βάθος, κεφ. 1,2, σελ.75, εκδ. Ποιότητα)
Πιστεύω, αν και χρειαζόμαστε πολύ δουλειά, ότι ακόμα μπορούμε…
Κρίστυ

Πηγή

Δευτέρα 4 Απριλίου 2011

Οι Ανίεροι Ιππότες της 'Κόκκινης Ασπίδας'

Πολύ συχνά ακούμε να μιλούν για τους Ρότσιλντ, όμως οι περισότεροι δεν γνωρίζουν ούτε ποιοί είναι, ούτε τι είναι. Αναρωτιέται κανείς αν υπάρχει κάποιος μύθος πίσω από σκιερό οικόσημο της Κόκκινης Ασπίδας, από το οποίο προέρχεται η ονομασία της οικογένειας. Οι Ρότσιλντ είναι αυτό το καμπαλιστικό μάτι στην κορυφή της γνωστής πυραμίδας. Οι Ρότσιλντ είναι ο θάνατος της ανθρωπότητας, καθώς καταστρέφουν και τις ελάχιστες ελπίδες της ανθρωπότητας για ανεξαρτησία. Αυτό το κείμενο σκοπό έχει να μιλήσει για την πραγματικότητα σε όλη την ένδοξη φρίκη της. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού που θα κάνουμε, δεν θα σας ταϊσουμε με πλασματικούς μύθους που έγραψαν διεστραμμένες ιστορικές πόρνες. Κρατήστε τα μάτια σας ανοιχτά καθώς η ιστορία ξαναγράφεται για να αντικατοπτρίσει το τι πραγματικά συνέβη, σε αντιδιαστολή με το τι έχετε ακούσει σε συζητήσεις καφενείου.
Ας αρχίσει λοιπόν το ταξίδι..

Ο Εωσφόρος ανατέλει
Κατ' αρχάς, πρέπει πρώτα να διαλύσουμε τον ισχυρισμό ότι οι Ρότσιλντ είναι Εβραίοι, και αυτό είναι σημαντικό για δύο λόγους: Πρώτον, για να αποδείξουμε ότι οι επικριτές τους δεν είναι κακοί "αντισημίτες" και δεύτερον, για να εξαλείψουμε κάθε ιστορικό δεσμό με τον Ιουδαϊσμό.
Αν πρέπει να χρεώσουμε κάποια θρησκεία στην οικογένεια, αυτή θα ήταν ο "Εωσφορισμός".
Πολλοί αποδίδουν λανθασμένα το αστέρι του Δαβίδ στον Χίτλερ, ωστόσο η ιστορία πηγαίνει πολύ πιο βαθιά.
Ο Mayer Amschel Bauer (ο πατριάρχης των Ρότσιλντ) γνωστός και ως Mayer Amschel Rothschild, αναβίωσε το αστέρι του Δαβίδ, όχι εκ του μηδενός, αλλά μετά από τη μύηση του στις Απόκρυφες πρακτικές. Στην Αγία Γραφή συναντάμε το αστέρι στην λατρεία των Ισραηλιτών που χόρευαν καθώς ο Μωυσής κατέβαινε από το βουνό με τις Δέκα Εντολές (βιβλίο του Άμος).
Στο βιβλίο των Πράξεων το αστέρι ονομάζεται Ρέμφαν (Remphan), το όνομα δηλαδή ένος Αιγύπτιου θεού, που λατρεύτηκε και από άλλες θρησκείες, όπως ο θεός Κρόνος. Βλέπουμε δηλαδή ότι αυτό που αυτοαποκαλείται εβραϊκό, στην πραγματικότητα δεν είναι. Σχηματίστηκε στην Αίγυπτο και πιθανώς και νωρίτερα ακόμη. [Κατά τον Αιγύπτιο ιστορικό Μανέθωνα, οι "εβραίοι" δεν ήταν παρά Αιγύπτιοι λεπροί αιχμάλωτοι, τους οποίους εξόρισε στην έρημο ο Φαραώ Αμένοφις ο Δ' (ή Ακενατόν Akhenaton - Amenhotep IV)], για να εξορκίσει το κακό από την Αίγυπτο. Ανάμεσα τους και ο Οσαρσήφ, ο γνωστός σε όλους μας Μωυσής.
Για να χωρίσουμε περαιτέρω τους Ρότσιλντ από τους "Εβραίους", θα προχωρήσουμε και στη γενετική απόδειξη: Το ότι οι Ρότσιλντ ισχυρίζονται εβραϊκό αίμα αποτελεί έναν ακόμη μύθο.
Η εξήγηση του μύθου θα μας οδηγήσει στην Τουρκία του 9ου αιώνα, όπου συναντούμε το βασιλιά Μπούλον (Bulon) των Χαζάρων. Ο βασιλιάς αυτός είχε ένα μοναδικό πρόβλημα.. ήταν περιτριγυρισμένος από μουσουλμάνους από τη μία πλευρά και χριστιανούς από την άλλη.
Αυτό αποτελούσε τεράστιο ζήτημα για το βασιλιά, καθώς φοβόταν την εισβολή, λόγω έλειψης φιλικών σχέσεων με αμφότερους. Έδωσε λύση λοιπόν σε αυτό το ζήτημα δίνοντας στην αυτοκρατορία του μια ταυτότητα που θα την προστάτευε από τα εξωγενή συμφέροντα.
Η λύση αυτή ήταν ο Ιουδαϊσμός, καθώς ήταν διαπιστωμένο ότι οι Εβραίοι τα πήγαιναν καλά τόσο με τους μουσουλμάνους όσο και με τους χριστιανούς.
Από αυτή την μετατροπή γεννήθηκαν οι Ασκενάζι Εβραίοι.
Έτσι τώρα, επιστρέφοντας στους Ρότσιλντ, βλέπουμε ότι είναι οι απόγονοι αυτού του αναγκαίου "γάμου".
Πράγμα που σημαίνει ότι ο "εβραϊσμός" αυτής της οικογένειας ήταν, και εξακολουθεί να είναι ένα προπέτασμα.
Ο λάκκος με τα χρήματα
Είναι οι κλασματικές τραπεζικές συναλλαγές που κάνουν τον κόσμο των Ρότσιλντ να περιστρέφεται. Είναι η βάση της δημιουργίας χρέους και τους έχει προσφέρει την δύναμη να ρίχνουν ακόμη και ολόκληρες χώρες. Αυτό μπορεί να ακούγεται περίεργο, αλλά είναι ταυτόχρονα τόσο απλό όσο και το να αποθηκεύεις πολύτιμα μέταλλα, όπως χρυσό ή ασήμι και, στη συνέχεια να αποδίδεις την αξία τους σε άχρηστο χαρτί που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί τα πολύτιμα αυτά μέταλλα. Επιφανειακά, αυτό φαντάζει βιώσιμο, δεδομένου ότι αναιρεί την ανάγκη του να κουβαλά κανείς μαζί του όλα αυτά τα βαριά μέταλλα. Το πρόβλημα αρχίζει όταν ξεκινάς να δανείζεις χρήματα για τα οποία δεν υπάρχει αντίκρισμα και συνεχίζεις να το κάνεις με πλήρη άφεση! Αυτό το σύστημα χρηματοδότησης τελειοποίησαν οι Ρότσιλντ. Η ιδέα του συστήματος αυτό δεν είναι δική τους εφεύρεση, αλλά πιθανότατα των Ναϊτών Ιπποτών, οι οποίοι το χρησιμοποίησαν ως μέσο για να αποκτήσουν πλούτο και δύναμη σε όλη την Ευρώπη. Και αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Ρότσιλντ τελειοποίησε το Κυβερνητικό Δάνειο, το οποίο χρησιμοποίησε ως βάση για να δημιουργήσει τη αρχική του περιουσία.
Κατάσκοποι όπως εμείς
Ο Ναπολέων, ο Ουέλλινγκτον, καθώς και η εξαγορά της Βρετανίας είναι η επόμενη φάση της ανάπτυξης της οικογένειας. Χωρίς να αναφερθούμε εκτενώς στην μάχη του Βατερλώ, είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι μέσω των συμφερόντων τους στην Ευρώπη, οι Ρότσιλντ είχαν αναπτύξει την πρώτη υπηρεσία πληροφοριών, και μέσω ενός συστήματος ταχύπλοων πλοίων και μεταφορέων, δημιούργησαν έναν μηχανισμό που διακινούσε πληροφορίες με απίστευτη ταχύτητα.
Αυτό που συνέβει έπειτα είναι η μεγαλύτερη υπόθεση χειραγώγησης της αγοράς στην ιστορία.
Οι Ρότσιλντ είχαν ήδη χρηματοδοτήσει και τις δυο πλευρές. Ο Νέϊθαν Ρότσιλντ χρηματοδότησε τον Ουέλλινγκτον στην Αγγλία και ο Ιακώβ Ρότσιλντ χρηματοδότησε τις ανάγκες του Ναπολέοντα στη Γαλλία. Έτσι, επρόκειτο να κερδίσουν τον πόλεμο όποια πλευρά κι αν νικούσε.
Ωστόσο, αυτό που κάνει μοναδική την περίπτωση αυτή, είναι ότι το σύστημα ταχυμεταφορών βοηθούσε τον Νέιθαν Ρότσιλντ να λαμβάνει τα αποτελέσματα της μάχης πολύ πριν οι αγγελιοφόροι του Ουέλλινγκτον μεταφέρουν σε αυτόν τα νέα της νίκης του επί του Ναπολέοντα.
Και το σημαντικότερο όλων είναι ότι μέσα από αυτές τις πληροφορίες ο Νέιθαν άρχισε να πουλά ομόλογα.. Όσοι ήξεραν τους Ρότσιλντ, γνώριζαν πόσο πονηροί είναι και τι εμπιστευτικές πληροφορίες είχαν στην κατοχή τους.. Έτσι, βλέποντας τον Νέιθαν να πουλά ομόλογα, υπέθεσαν ότι ο Ουέλλινγκτον είχε χάσει τη μάχη και άρχισαν να πουλάνε τα ομολόγα τους σχεδόν μια πένα στη λίρα! Όταν πια μαζεύτηκε επαρκής ποσότητα ομολόγων, ο Νέϊθαν Ρότσιλντ έκανε την κίνησή του, αγοράζοντας τα όλα σχεδόν τζάμπα..
Όταν έφτασαν τα νέα της νίκης του Ουέλλινγκτον την επόμενη μέρα, ήταν πλέον πολύ αργά.. Το οικονομικό πραξικόπημα του Νέϊθαν Ρότσιλντ είχε ήδη ολοκληρωθεί, και πλέον έλεγχε όλον τον πλούτο της Αγγλίας για όποιο σκοπό ή χρήση επιθυμούσε..
Τα Παρκερικά και ο Πατσίφικο
Ένα γεγονός που δεν έχει γίνει γνωστό στο Ελληνικό κοινό, είναι η εμπλοκή του Οίκου Ρότσιλντ στα λεγόμενα «παρκερικά». Αιτία για τα Παρκερικά στάθηκε όταν στο έτος 1847, ο Κωλέττης σε ένδειξη «καλής θέλησης»!!! προς τον Ρότσιλντ που βρισκόταν στην Αθήνα, απαγόρευσε το παραδοσιακό κάψιμο του Ιούδα. Λίγο αργότερα, η «παρέμβαση» Ροτσιλντ και η «ανοησία» του Κωλέττη οδήγησε σε ένα ακόμη δυστυχές γεγονός για την χώρα μας.
Έτσι τη Μεγάλη Εβδομάδα, μετά τη περιφορά του επιταφίου και όταν ο κόσμος επέστρεφε, περνώντας έξω από τη κατοικία του τοκογλύφου Πατσίφικο, προκαλούμενος από τον τελευταίο και με οδηγό την λαϊκή οργή που υπήρχε για την απαγόρευση του εθίμου, έφτασε στο σημείο να κάψει το σπίτι του Πατσίφικο που ασφαλώς κατέφυγε στην Αγγλική πρεσβεία.
Το ποσό που απαιτήθηκε ως αποζημίωση από το Ελληνικό κράτος ήταν εξωπραγματικό για τις δυνατότητες μας. Αποτέλεσμα του γεγονότος ήταν η πίεση που ασκήθηκε στην Ελλάδα από τους Άγγλους και η οποία κατέληξε στον ναυτικό αποκλεισμό του Πειραιά. Τελικά με την παρέμβαση των Ρώσων και Γάλλων έγινε συμβιβασμός στο επίσης υπέρογκο ποσό που η Ελλάς εκλήθη να καταβάλλει στον τοκογλύφο, όπως και έγινε.
Εντιμότατοι Απατεώνες
Φασισμός και Κομμουνισμός, δυο όμοιες έννοιες που οι Ρότσιλντ έδεσαν μαζί. Οι Ρότσιλντ δημιούργησαν το φασισμό από τα γραπτά του Νίτσε. Την ίδια στιγμή, ο Μαρξ (πραγματικό όνομα Μωϋσής Λεβί Μόρντεκάι - Moses Levy Mordecai) συνέτασε τα κείμενα του κομμουνισμού. Και οι δυο χρηματοδοτήθηκαν από τους Ρότσιλντ, με μοναδικό σκοπό τη δημιουργία μιας "διαλεκτικής". Ήταν το σχέδιο τους για να καταστρέψουν και τη θρησκεία και την πολιτική, σχέδιο που προβλήθηκε αρχικά από τον Adam Weishaupt το 1776 (επίσης σπέρμα των Ρότσιλντ), και που ωστόσο παρεμποδίστηκε από τη γερμανική κυβέρνηση το 1785, όταν διαλύθηκαν οι Illuminati.
Είναι τότε που η Γκέτλ Ρότσιλντ δήλωσε, πριν το θάνατό της ότι, "Αν οι γιοι μου δεν ήθελαν πολέμους, δεν θα υπήρχε κανένας" (η Gutle Rothschild είναι η μητριάρχης όλων των Ρότσιλντ).
Με αυτή τη γνώση πρέπει να αποδεχτούμε τη μοίρα αυτού του κόσμου.
Κανείς δεν μπορεί να κάνει δηλώσεις σαν αυτές χωρίς να έχει τη γνώση να τις υποστηρίξει.
Ο Μάγιερ Ρότσιλντ (Mayer Rothschild) μερικά χρόνια πριν είχε εκδιωχθεί από τον τσάρο της Ρωσίας και είχε ορκιστεί εκδίκηση και τώρα, μετά τον θάνατό του, οι γιοι του, έκαναν την απειλή πραγματικότητα.. Ακριβώς όπως με τον Ουέλλινγκτον και το Ναπολέων, τόσο ο Κομμουνισμός όσο και ο Φασισμός, χρηματοδοτήθηκαν για να επιτευχθεί το αναγκαίο σημείο βρασμού που απαιτούνταν για να αρχίσει ο πόλεμος. Δεν υπήρχε πραγματικός λόγος για κανέναν από αυτόυς τους πολέμους.. παρά μόνο στα αποκυήματα της φαντασίας του Οίκου των Ρότσιλντ.
Κάθε πόλεμος, από αυτόν του Ναπολέοντα και μετά, μπορεί να αναχθεί στο όνομα των Ρότσιλντ.
Θα χρειαζόμασταν πολύ περισσότερες σελίδες για να υποστηρίξουμε και να τεκμηριώσουμε κάθε ένα από τα γεγονότα αυτά, ωστόσο παρέχουμε το απαραίτητο υλικό που χρειάζεται κανείς για περεταίρω προσωπική ερευνα.
Αεροπλάνα, τρένα, και αυτοκίνητα
Όλοι αγαπούν το μονοπώλιο. Αυτό αποτελεί και τη βάση της ηθικής των επιχειρήσεων Ρότσιλντ.
Γιατί να διαιρείς και να βασιλεύεις σε μια πραγματικά ελεύθερη αγορά, όταν μπορείς να λαμβάνεις όλα τα κέρδη; Ας δούμε την Standard Oil, η οποία ανήκει στο αμερικανικό σκέλος των Ρότσιλντ, τους καλούς μας φίλους Ροκφέλερ. Οι οικογένειες αυτές, μέσω ενδωγαμίας καλύπτουν τον πλούτο τους και το όνομά τους, ώστε να αντισταθμίζουν τις υποψίες περί μονοπωλιακού ελέγχου τους.
Ο John D. Rockefeller, μέσω των τραπεζικών συναλλαγών του που συνδέονται με τους Ρότσιλντ στην Ευρώπη, αγοράζει όλο τον ανταγωνισμό και ιδρύει το πρώτο μονοπώλιο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτό που οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ είναι ότι τα χρήματα αυτά στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν, η πραγματική βούληση αυτών των οικογενειών και των πρακτόρων τους δεν είναι να αδειάσουν τους λογαριασμούς μας, εφόσον ήδη τους κατέχουν, αλλά να αποκτήσουν ακίνητη περιουσία με τα τεχνητά χρήματα που έχουν δημιουργήσει. Έτσι, αυτό που αρχικά ήταν απλά μια εγγραφή σε ένα φύλλο χαρτί, έχει μετατραπεί σε πραγματικά περιουσιακά στοιχεία μέσω υποθηκεύσεων! Κτήματα, οικόπεδα, επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, όλα είναι υπό τον έλεγχο μιας εκ των εταιριών των Ρότσιλντ ή των πρακτόρων που ενεργούν για λογαριασμό τους.
Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες
Δεν υφίσταται οικονομική εξαγορά χωρίς την αντίστοιχη πολιτική. Αφού σύστησαν την Τράπεζα τους, άρχισαν να αναζητούν ομοϊδεάτες τους, ανθρώπους που θα δούλευαν για λογαριασμό τους.
Και εφόσον οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν την αίσθηση της ευπρέπειας, μερικές φορές στρατολογείται η πειθώς, η οποία θα φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Όταν έπρεπε να ψηφιστεί ένα συγκεκριμένο νομοσχέδιο ή κάποια άλλη σημαντική νομοθεσία, οι πράκτορες των Ρότσιλντ παρείχαν τα απαραίτητα κίνητρα ώστε να ληφθούν οι απαραίτητες ψήφοι.
Και όταν δεν μπορούσαν να εξαγοράσουν κάποιον πολιτικό, έμπαινε σε εφαρμογή ο εκβιασμός για πορνεία ή δωροδοκία, που πάντα φέρνει γρήγορα αποτελέσματα. (Βλ. υπόθεση Woodrow Wilson εναντίον Samuel Untermyer)
Για ακόμη μια φορά η συνταγή ανάγεται στο αρχικό σχέδιο του Weishaupt το 1776, του οποίου η Συμφωνία Καταστροφής έχει ως εξής:
1) Χρησιμοποιήστε χρηματική και σεξουαλική δωροδοκία προκειμένου να αποκτήσετε τον έλεγχο εκείνων που βρίσκονται ήδη στα υψηλά κλιμάκια, στα διάφορα κυβερνητικά επίπεδα και άλλους τομείς επιχειρήσεων.
Μόλις τα σημαίνοντα πρόσωπα υποκύψουν στα ψέματα, τις πλάνες και τους πειρασμούς των Illuminati, κρατούνται δέσμιοι με την εφαρμογή πολιτικών και άλλων μορφών εκβιασμού, απειλών οικονομικής καταστροφής, δημόσιας έκθεσης, φορολογικών ζημιών, αλλά ακόμη και θανάτου των ίδιων και αγαπημένων μελών των οικογενειών τους.
2) Το υπαλληλικό προσωπικό των κολλεγίων και πανεπιστημίων υπάρχει για να καλλιεργήσει μαθητές που διαθέτουν εξαιρετικές πνευματικές ικανότητες και που ανήκουν σε καλοαναθρεμένες οικογένειες με διεθνείς κλίσεις, και τους συνιστά ειδική εκπαίδευση στο διεθνισμό, ή μάλλον την ιδέα ότι μόνο μια παγκόσμια κυβέρνηση μπορεί να θέσει τέλος στους επαναλαμβανόμενους πολέμους και συγκρούσεις.
Η εκπαίδευση αυτή εξακολουθεί να παρέχεται μέσω χορήγησης υποτροφιών σε αυτούς που έχουν επιλεχθεί από τους Illuminati.
3) Όλοι οι έχοντες επιρροή που έχουν παγιδευτεί στον έλεγχο των Illuminati, καθώς και οι φοιτητές που έχουν δεχτεί ειδική εκπαίδευση και κατάρτιση, θα χρησιμοποιηθούν ως μέσα και θα τοποθετηθούν πίσω από τις σκηνές όλων των κυβερνήσεων, ως εμπειρογνώμονες και ειδικοί.
Με αυτό τον τρόπο συμβούλευαν -και συμβουλεύουν- τα κορυφαία στελέχη να υιοθετήσουν πολιτικές που μακροπρόθεσμα εξυπηρετούσαν -και εξυπηρετούν- τα μυστικά σχέδια της παγκόσμιας συνωμοσίας των Illuminati, και που επέφεραν -και επιφέρουν- την καταστροφή των κυβερνήσεων και των θρησκειών που είχαν/έχουν εκλεγεί ή διοριστεί για να υπηρετήσουν.
4) Αποκτήστε απόλυτο έλεγχο του Τύπου.
Εκείνη την εποχή ήταν το μοναδικό μέσο μαζικής επικοινωνίας που διένειμε πληροφορίες προς ενημέρωση του κοινού, έτσι ώστε όλοι οι ειδήσεις και οι πληροφορίες συνέκλιναν, προκειμένου να πιστέψουν οι μάζες ότι μια παγκόσμια κυβέρνηση είναι η μόνη λύση για όλα τα προβλήματα μας.
Αυτά τα επίσημα ανατρεπτικά συστατικά μοιάζουν σαν κάτι γραμμένο από τον Όργουελ, αν είχε το χρόνο να μας εξηγήσει πώς έγραψε το Big Brother..
Βγάζουμε βόλτα το σκύλο;
Και πώς αλήθεια μπορεί να εννοηθεί εξαγορά χωρίς τα ΜΜΕ; Όταν o Μάρλον Μπράντο εμφανίστηκε στην εκπομπή του Larry King, είπε: "οι Εβραίοι διαχειρίζονται το Χόλιγουντ." Ωστόσο γνωρίζουμε ότι τα ΜΜΕ και η "ψυχαγωγία" μας, είναι μέρος του πακέτου βλακείας. Εδώ πρέπει να μπει στη σκηνή το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (Council of Foreign Relations) που δημιούργησαν οι Ρότσιλντ στο Hotel Majestic, στη Γαλλία. Να' σου και ο Jacob Schiff το 1921 με 1000 μέλη αποτελούμενα από τραπεζίτες και επικεφαλής της βιομηχανίας.. Το CRF ήταν επιφορτισμένο να υποστηρίζει οικονομικά εκείνους των οποίων η θέση συμφωνούσε με των Ρότσιλντ, σε όποιο αξίωμα κι αν βρίσκονταν.
Έτσι, αποφασίστηκε ότι έπρεπε να αποκτήσουν και άλλα μέσα ενημέρωσης ώστε να επιρρεάσουν την κοινή γνώμη. Η αποστολή αυτή μοιράστηκε ανάμεσα σε άλλους ισχυρούς και με επιρροή Εβραίους Ασκενάζι της εποχής, όπως - δώστε μέγιστη προσοχή στα ονόματα-: Kuhn Loeb, Goldman Sachs, Warburgs, και Lehmanns.
Ευτυχισμένοι.. ποτέ ξανά
Το κείμενο αυτό σκοπό είχε να εισαγάγει τον αναγνώστη έμμεσα στον Σιωνισμό, και να αποδώσει τον όρο αυτό στον γονιό του, τον Οίκο Rothschild.
Ο Καμπαλισμός στην ιστορία της οικογένειας αυτής δεν μπορεί να παραβλεφθεί, και όπως μπορούμε να συμπεράνουμε, αποτελεί τη βάση του Αποκρυφισμού και των Σιωνιστικών της στόχων από το ξεκίνημα της.
Οι Ρότσιλντ ασπάσθηκαν μια θρησκεία που ιδρύθηκε στην Αίγυπτο, κι έπειτα έκλεψαν μια θρησκεία με σκοπό να αποκρύψουν μια άλλη, ισχυριζόμενοι ότι χρήζουν προστασίας και συμπάθειας.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη φάρσα της ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΤΟΑΣ στα τελευταία εκατό χρόνια.
Κλείνοντας, ας δούμε ένα απόσπασμα από την Εβραϊκή εγκυκλοπαίδεια του 1925 το οποίο αναφέρει την ύπαρξη των Εβραίων Ασκενάζι (που αντιπροσωπεύουν περίπου το 90% των λεγόμενων Εβραίων), με την εκπληκτική παραδοχή ότι ο λεγόμενος εχθρός των Εβραίων, Ησαύ (επίσης γνωστός ως Εδώμ, βλ. Γένεση 36:1), που τώρα αντιπροσωπεύει την εβραϊκή φυλή, στη σελίδα 42 του τόμου V αναφέρεται ως, "Εδώμ, στα μοντέρνα εβραϊκά."
Έτσι, αυτό που λένε ουσιαστικά, είναι ότι οι Ασκενάζι Εβραίοι, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν το 90% του λεγόμενου εβραϊκού πληθυσμού, είναι στην πραγματικότητα εθνικοί ή γκογίμ.
Πηγές άρθρου
The History of the House of Rothschild, by Andrew Hitchcock
The French Connection, Daryl Bradford Smith
The Khazars, IM NIN’ALU.net
The Star of Remphan, StraitwayTruth.com
HellasOnTheWeb Org

Δείτε σχετικά video