Τι θα συμβεί την... 11-11-11...(βίντεο)

Οι λάτρεις της αριθμολογίας αλλά και εκείνοι της μεταφυσικής, το αποκαλούν "φαινόμενο 11:11".

Το γεγονός πως σε λίγο το ημερολόγιο θα δείχνει 11 Νοεμβρίου 2011, δηλαδή 11/11/11 έχει πυροδοτήσει δεκάδες σενάρια και θεωρίες συνωμοσίας. Το blog τα συγκέντρωσε και σας τα παρουσιάζει!

Το φαινόμενο 11:11...
Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο υποστηρίζουν πως σε καθημερινή βάση έρχονται αντιμέτωποι με το "φαινόμενο 11:11", δηλαδή κοιτούν τα ρολόγια τους, ή κάποια ηλεκτρονική συσκευή που δείχνει την ώρα ακριβώς στις 11:11, θαρρείς και κάποιος έχει ρυθμίσει το "εσωτερικό τους ρολόι" να κάνουν κάτι τέτοιο.

Αλλοι βλέπουν τον αριθμό να επαναλαμβάνεται συνεχώς μπροστά τους σε πινακίδες αυτοκινήτων προϊόντα, αποδείξεις λογαριασμών κλπ.
Η κοινή λογική λέει πως πρόκειται για ...... σύμπτωση στην οποία δίνουμε ιδιαίτερη σημασία ακριβώς γιατί κάποιος μας το επισήμανε! "Με την ίδια λογική καθημερινά μπορεί να κοιτάξουμε το ρολόι μας και να είναι 11:12 αλλά αυτό δεν θα το καταγράψει το μυαλό μας", λένε!
Κι όμως, εκείνοι που ζουν το φαινόμενο 11:11, επιμένουν πως η συχνότητά του είναι τέτοια που αποκλείει την πιθανότητα του τυχαίου γεγονότος. Η μεταφυσική εξήγηση του φαινομένου, είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτή σε ανθρώπους που δεν έχουν ασχοληθεί με τέτοια θέματα.

Θα προσπαθήσουμε όμως, να το κάνουμε όσο πιο κατανοητό γίνεται.
Τι σημαίνει το 11:11!
Κατά τη μεταφυσική ερμηνεία, το 11:11 είναι ένα "καμπανάκι" εσωτερικής αφύπνισης που μπορεί να συμβαίνει εντελώς τυχαία, αλλά να επηρεάζει καθοριστικά την πνευματική πορεία του ανθρώπου! Λαμβάνοντας ως δεδομένο πως το 11:11 βρίσκεται ήδη στην κυτταρική μας μνήμη πριν ακόμη γεννηθούμε, οι υποστηρικτές αυτής της θεωρίας λένε πως κάθε φορά συναντάμε το 11:11 αυτά τα κύτταρα μνήμης διεγείρονται.

Από κάποια χρονική στιγμή και μετά, το άτομο που βιώνει το φαινόμενο, αισθάνεται σαν να έρχεται αντιμέτωπο με μία "ξεχασμένη ανάμνηση"! "Είναι ένα πολύ καλό σημάδι, πως βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο πνευματικής αφύπνισης" προσθέτουν!
Οι "εργάτες του φωτός" και η "ενεργοποίηση των Πυλών"
Στο ίδιο ακριβώς μήκος κύματος κινούνται και οι αυτοαπακαλούμενοι "εργάτες του φωτός" (lightworkers).

Οι ίδιοι υποστηρίζουν πως πρόκειται για κάποιες " φωτισμένες ψυχές με ιδιαίτερες ικανότητες, που κατά καιρούς ενσαρκώνονται στη Γη, με σκοπό να βοηθήσουν την ανθρωπότητα να ξεπεράσει τους φόβους της και να βαδίσει σε μια νέα εποχή"!
Το 11:11 είναι ο τρόπος μέσα από τον οποίο καταφέρνουν να συγκεντρώνουν "φως" και αποστολή τους να κρατήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο "φως" στον πλανήτη Γη!
Κατά μία θεωρία τις 11/01/1992, εκατοντάδες "εργάτες του φωτός" μαζί με χιλιάδες "φωτισμένους ανθρώπους" ξεκίνησαν ένα δύσκολο και χρονοβόρο πείραμα: την προσπάθεια να "ξεκλειδώσουν" και να ενεργοποιήσουν την πρώτη από τις 11 Πύλες, όπως τις αποκαλούν!

Η προσπάθειά τους συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια με την ομάδα να επιχειρεί να κάνει κάτι ανάλογο κάθε 3 ή 4 έτη με την 2η, 3η, 4η κλπ "Πύλη".
Η προκαθοριμένη διάρκεια του πειράματός τους ήταν 20 χρόνια!

Ξεκίνησε το 1992 και θα ολοκληρωθείστις 11 Νοεμβρίου 2011, δηλαδή στις 11/11/11!
Αυτό που δεν διευκρινίζεται είναι τι θα συμβεί με την "ενεργοποίηση της 11ης Πύλης" είτε αυτή πετύχει, είτε όχι!

Τι περιμένουν να συμβεί στις 11/11/11!
Σύμφωνα με έρευνα , μία από τις πιο διαδεδομένες απόψεις είναι ότι στις 11/11/11, θα "αποκαλυφθεί" -άγνωστο πώς- στην ανθρωπότητα ο τρόπος ώστε να καταφέρει να πραγματοποιήσει το καθοριστικό "άλμα συνείδησης" το 2012!
Δεύτερη στη σειρά, έρχεται η θεωρία που λέει πως στις 11/11/11 θα συμβεί ένα κορυφαίο γεγονός που θα είναι η αρχή ριζικών αλλαγών για τον πλανήτη και το μέλλον του!
Φυσικά, υπάρχει και η πιο... ρεαλιστική προσέγγιση που λέει ότι στις 11/11/11 δεν θα συμβεί απολύτως τίποτα, όπως δεν συνέβει τίποτε όλες τις προηγούμενες φορές που το ημερολόγιο έδειξε 11/11/11!
"Δεν είχε ακόμη ενεργοποιηθεί από τους lightworkers το πείραμα", ανταπαντούν οι θιασώτες της θεωρίας!
Ενα μαθηματικό τρυκ (;) στην υπηρεσία του φαινομένου 11:11

Δύο φίλοι , στην προσπάθειά τους να γίνει κατανοητή η σημασία του φαινομένου προχωρύυν σε ένα μαθηματικό... τρυκ! Προσθέστε, μας λένε, την ηλικία που έχετε φέτος, στα δύο τελευταία ψηφία της χρονιάς γέννησής σας!
Π.Χ αν γεννηθήκατε το 1983 άρα φέτος είστε 27 ετών προσθέστε 83+27 Τι βρίσκεται;
Τυχαίο; ρωτούν!
Ταπεινή μας γνώμη είναι πως, ναι!
Είναι εντελώς τυχαίο και δεν
σημαίνει τίποτα!
Και ταινία για τις 11/11/11!
Εννοείται πως το Χόλυγουντ δεν θα
μπορούσε να αφήσει ένα τόσο εμπορικό θέμα να πάει χαμένο.
Η ταινία με τίτλο 11/11/11 είναι ήδη έτοιμη!

Δείτε το σχετικό τρέιλερ: 

by Siglitiki στο http://www.eglimatikotita.gr

Παπαποιός;

Νομίζω ότι αφού έτσι κι αλλιώς ο Λουκάς Παπαδήμος, που λένε ότι θα γίνει πρωθυπουργός, θα κάνει ακριβώς τα ίδια και χειρότερα με τον Γιώργο, δεν υπάρχει κανένας λόγος να αλλάξει ο πρωθυπουργός.
Άλλωστε ο Γιωργάκης και καλώς καμωμένα μας είπε ότι τα έκανε όλα για την σωτηρία της πατρίδας και ψήφο εμπιστοσύνης πήρε. Γιατί να φύγει λοιπόν; Αν επιμένουν οι αγορές ας περάσουμε έστω σε μια δημιουργική σύνθεση των δύο προσώπων. Για σύνθεση της πολιτικής τους δεν θα χρειαστεί να κουραστούμε.
Οι τραπεζίτες κυβερνάγανε μέσω πολιτικών, οι τραπεζίτες θα κυβερνάνε, μέσω τραπεζιτών. Ο παρονομαστής είναι κοινός. Μιας και περάσαμε λοιπόν στην εποχή των πρωθυπουργών του σωλήνα, συνέθεσα κι εγώ έναν να προτείνω...

by Siglitiki
http://antistachef.wordpress.com

Blogger στην Huffington Post: "Η Ελλάδα θα ξαναγίνει μεγάλο έθνος!"

Ότι δεν κάνουν οι Έλληνες πολιτικοί που έχουν καταφέρει η Ελλάδα να θεωρείται το «μίασμα» της Ευρώπης, το κάνει μια Βρετανίδα blogger που υπογράφει άρθρο στην Huffington Post ….«Χωρίς την Ελλάδα δε θα υπήρχε Ευρώπη. Όλα μας τα συστήματα, οι δομές, η γλώσσα έχουν ελληνικό DNA. Οι Έλληνες είναι οι γίγαντες, στους ώμους των οποίων χτίσαμε την Ευρώπη» αναφέρει στην αρχή του άρθρου της η BritChick Paris.

 «Είναι πολύ δύσκολο για ένα Έλληνα να καταπιεί όλες αυτές τις προσβολές για τη χώρα του.

Οι Έλληνες είναι εμπέληδες, ανοργάνωτοι, είναι το «αποδιοπομπαίο έθνος» της Ευρώπης.

Ο πατέρας μου θα στριφογύριζε στον τάφο του για αυτές τις «προσβολές»,συμπληρώνει.

Βέβαια σημειώνει ότι την ευθύνη έχουν τόσο οι ανίκανοι πολιτικοί τους αλλά και οι ίδιοι οι Έλληνες που τους ψήφιζαν τόσα χρόνια. 

«Η Ελλάδα διαθέτει μερικά από τα πλέον ιστορικά μνημεία και νησιά που κόβουν την ανάσα. Επισκέφθηκα μερικά από αυτά και τίποτα δε συγκρίνεται με την απλότητα μιας ταβέρνας πλάι στην ακρογιαλιά.

Πώς να συνεισφέρουμε;

Ας πάμε τα παιδιά μας στην Ακρόπολη, ας περάσουμε το μήνα του μέλιτος στη Σαντορίνη, ας διασκεδάσουμε στη Μύκονο».
«Στην πραγματικότητα όσοι Έλληνες ξέρω καταρρίπτουν με τη ζωή τους όλα τα στερεότυπα: δουλεύουν πιο σκληρά από όσους ξέρω, δημιουργούν επιχειρήσεις, είναι δημιουργικοί.

Ο Στωϊκισμός, ένα από τα φιλοσοφικά τους κινήματα, διαβεβαιώνει τους Έλληνες πως μπορούν να ζουν την κάθε μέρα ακόμα και με λιγότερα χρήματα και με δυσκολίες.

Η δημοκρατία, την οποία ευφήυραν είναι αυτό που έχουν περισσότερο ανάγκη τώρα παρά ποτέ.

Η Ελλάδα έχει όλα τα εφόδια για να ξαναγίνει ένα μεγάλο έθνος.

Ήταν και θα ξαναείναι.»


topeiraxtiri
EN NEWS 

epirus-ellas

Μιά είδηση που αποκλείεται να δείτε στην τηλεόραση...

Οι πλατιές διαδικασίες των Ισλανδών ανοίγουν δρόμους.

Της Αλίκης Βεγίρη.
Κάποιοι λαοί ψήνουν επαναστάσεις την άνοιξη, και κάποιοι άλλοι, κατακαλόκαιρο, μαγειρεύουν Συντάγματα. Βέβαια, το ισλανδικό καλοκαίρι δεν είναι τόσο καυτό, όσο η αραβική άνοιξη, και ίσως έτσι δικαιολογείται η πρωτοφανής προθυμία με την οποία δεκάδες χιλιάδες Ισλανδών...
καρφώθηκαν μπροστά στις πλατφόρμες του Facebook, Twitter, Youtube και Flickr, σβήνοντας και γράφοντας με χαρά το νέο τους Σύνταγμα. Αυτό κι αν είναι επανάσταση!
Σύνταγμα όχι μόνο για το λαό, αλλά από τον ίδιο το λαό για τον εαυτό του.

Ο λαός, και παραγωγός και καταναλωτής συνάμα.
Τέρμα οι μυστικότητες και τα σκοτεινά δωμάτια με μια χούφτα «εκλεκτούς» να ξηλώνουν και να ράβουν, κατά το δοκούν.

Η εκπληκτική αυτή ιστορία έχει ως εξής:
Οι Ισλανδοί μετά τη μεγάλη φουρτούνα που τους βρήκε κατακούτελα, με τη γνωστή κατάρρευση των τραπεζών το 2008, αποφάσισαν να δράσουν δυναμικά, συλλογικά και προπάντων αμεσο-δημοκρατικά. Μετά από δύο, ευτυχούς κατάληξης, δημοψηφίσματα, την ανατροπή της κυβέρνησης και την παραπομπή σε δίκη, (πραγματική απ’ ό,τι φαίνεται και όχι μαϊμού), του πρώην πρωθυπουργού της χώρας για εγκληματική αμέλεια, αποφάσισαν ότι χρειάζονταν και ένα καινούργιο Σύνταγμα (το προηγούμενο, κατ’ ουσίαν δάνειο εκ Δανίας, χρονολογείτο από το 1944 με τα όσα κατά καιρούς μπαλώματα) υπό την προϋπόθεση ότι θα το συνέτασσαν γραμμή προς γραμμή, άρθρο προς άρθρο όλοι μαζί, και οι 320.000 κάτοικοι αυτής της χώρας.
Έτσι, λοιπόν, εξέλεξαν το 25μελές Συνταγματικό Συμβούλιο από μια προεπιλεγμένη δεξαμενή 522, υπεράνω πάσης υποψίας και ευρείας αποδοχής συμπολιτών τους, καθηγητών, δικηγόρων, δημοσιογράφων κ.λπ., στους οποίους και ανετέθη η επεξεργασία μιας 700σέλιδης έκθεσης, την οποία είχε συντάξει από τα πριν μια ομάδα περίπου 1.000 πολιτών (το Εθνικό Φόρουμ), επιλεγμένων με κλήρωση και στην τύχη γι’ αυτή ακριβώς τη δουλειά.
Η πρώτη ενέργεια του Συνταγματικού Συμβουλίου ήταν να εκμεταλλευτεί όλα τα ηλεκτρονικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα οποία και άνοιξε σε σχόλια, υποδείξεις, απόψεις και συζητήσεις.
Περιττό να πούμε ότι για κάμποσους μήνες πήραν φωτιά. Οι εβδομαδιαίες συνεδριάσεις του Συμβουλίου μεταδίδονταν απ’ ευθείας στον ιστό και ανέβαιναν κατόπιν στο Youtube.
Το ενδιαφέρον και η συμμετοχή κρατήθηκαν σε υψηλά επίπεδα μέχρι τις 29 Ιουλίου, οπότε και η επιτροπή παρέδωσε και επισήμως στη Βουλή την πρώτη εκδοχή του νιόβγαλτου Συντάγματος, το οποίο αποτελείτο από 114 άρθρα και 9 κεφάλαια.

Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στον αυστηρό διαχωρισμό των εξουσιών, στην αυξημένη λαϊκή συμμετοχή στις αποφάσεις, στη διαφάνεια της κυβέρνησης, στις σχέσεις κράτουςεκκλησίας, στη χρήση των φυσικών πόρων και την προστασία του περιβάλλοντος.

Το κεφάλαιο περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει, για παράδειγμα, διευρυνθεί ώστε να περιέχει και τη Φύση. Η αρχή της ισότητας περιγράφεται με περισσότερες λεπτομέρειες, όπως και η κατοχύρωση για όλους της αξιοπρεπούς διαβίωσης. Επίσης, κατοχυρώνεται η δυνατότητα διεξαγωγής δημοψηφισμάτων για έγκριση/απόρριψη νόμων που έχουν περάσει από τη Βουλή, εφ’ όσον το αίτημα υπογράφεται από το 10% του εκλογικού σώματος.

Ενώ, αρκεί ένα 2%, όταν πρόκειται για κατάθεση νομοσχεδίων προς ψήφιση στη βουλή, από τους ίδιους τους ψηφοφόρους.

Ενδεικτικά, ο πρόεδρος δεν μπορεί να ξεπερνά τις τρεις θητείες, ενώ κανένας υπουργός δεν προβλέπεται να θητεύει για πάνω από 8 χρόνια.
Ο δε πρωθυπουργός εκλέγεται απ’ ευθείας απ’ τη Βουλή.Επίσης, αν η Βουλή αποφασίσει να υπογράψει συνθήκη που να περιέχει εκχώρηση μέρους της εθνικής κυριαρχίας, τότε υποχρεούται να φέρει τη συνθήκη για έγκριση σε δημοψήφισμα.
Και άλλα πολλά.
Το σχέδιο Συντάγματος με νομοθετική ρύθμιση, προτού ψηφιστεί απ’ τη Βουλή, θα δοθεί για έγκριση από τους Ισλανδούς μέσω δημοψηφίσματος, γύρω στον Οκτώβριο.
Καλοφώτιστο, λοιπόν, και να τους ζήσει!
Το Συνταγματικό Συμβούλιο των Ισλανδών στο διαδίκτυο:

Ιστότοπος: http://www.stjornlagarad.is/

by Siglitiki στο http://www.eglimatikotita.gr

Ένας ολόκληρος λαός φωνάζει... “φύγε ψεύτη φύγε”

Δεν είχαν περάσει λίγες ώρες απ’ όταν στις Κάννες οι πανίσχυροι ηγέτες τους πλανήτη έκαναν τον κ. Παπανδρέου να φαίνεται απέναντί τους ένας πολιτικός νάνος.

O ίδιος προσπαθούσε από το βήμα της Βουλής να μας πείσει στη συνέχεια ότι όλα αυτά ήταν ένα παιγνίδι τακτικής απέναντι στον κ. Σαμαρά. Αν δεν πρόκειται για έναν ψεύτη που χρήζει άμεσης ψυχιατρικής βοήθειας, τότε μιλάμε για έναν ραδιούργο.

Ποιος θα τον οδηγήσει στην έξοδο της προσωπικής του περιπέτειας;

Πως μπορεί να έχει κανείς εμπιστοσύνη σε έναν άνθρωπο που έχει συλληφθεί τόσες πολλές φορές να λέει ψέματα;

Πώς μπορεί ένας... ξένος ηγέτης να αντιμετωπίζει με σοβαρότητα μία χώρα που στην ηγεσία της βρίσκεται ένας αναξιόπιστος άνθρωπος;

Ο κ. Παπανδρέου είναι παντελώς αναξιόπιστος.

Δεν θα μας κάνει χάρη αν θα φύγει μία ώρα πιο γρήγορα από την κυβέρνηση.

Στον εαυτό του θα κάνει χάρη και μάλιστα όσο ακόμη είναι σε θέση να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Ο κ. Παπανδρέου προκαλεί καθημερινά με την στάση του και με τα όσα λέει δημόσια.

Πριν μερικές εβδομάδες είχα γράψει ότι αυτοί θα επιλέξουν μόνο πως θα φύγουν.

Έκανα λάθος.

Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου θα ήταν τόσο προκλητική.

Πλέον δεν είμαι σίγουρος ούτε γι αυτό. Αν θα έχουν αυτή την επιλογή...

Την μία στιγμή μιλάει για συναίνεση και την αμέσως επόμενη το «γυρίζει» και αρχίζει τα Παπανδρεϊκά, ότι συναίνεση είναι να συμφωνεί κάποιος με ό,τι ο ίδιος έχει στο κεφάλι του.

Κι έπειτα έχει την απαίτηση να τον αντιμετωπίζουν οι άλλοι με σεβασμό.

Τι σεβασμό μπορείς να έχεις απέναντι σε έναν άνθρωπο που κακοποιεί τόσο βάναυσα την αλήθεια; Που αποτελεί κίνδυνο θάνατο για την χώρα;

Μόλις προχτές μας έλεγε για το δημοψήφισμα και χτες μας είπε ότι ήταν ένα τέχνασμα.

Ακούσατε; Ένα τέχνασμα!

Πήγε δηλαδή στην Μέρκελ και στον Σαρκοζί και τους είπε: Παίζουμε ένα παιγνιδάκι για να πειράξουμε τον Αντωνάκη;

Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα και μάλιστα από έναν ηγέτη μιας σοβαρής χώρας.

Λέει ο κ. Παπανδρέου ότι τον κατατρέχουν οι τραπεζίτες και οι εκδότες. Μάλιστα!

Δηλαδή όσοι έδιναν τόσα χρόνια δάνεια στο κόμμα του.

Κι όσοι εκδότες έτρωγαν μαζί του και σχεδίαζαν από κοινού την «επόμενη ημέρα».

Τι έγινε κύριε Παπανδρέου;

Τσακωθήκατε με τους φίλους σας; Κι εμείς τι φταίμε;

Λέει ο κ. Παπανδρέου ότι επί δύο χρόνια έχει υποφέρει πολλά.

Δεν τον κάλεσε κανείς να σώσει την πατρίδα. Δεν τον υποχρέωσε κανείς να σηκώσει τον σταυρό του μαρτυρίου.

Δεν έχει σε όλα άδικα και ειδικά όταν αναφέρεται σε άλλους φωστήρες που κρύφτηκαν κι εκείνοι πίσω από τις λέξεις και τώρα σπεύδουν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα.

Αλλά η αλήθεια είναι ότι ο κ. Παπανδρέου έχει κουράσει...

γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης.

Η φωτό είναι το εξώφυλλο της εφημερίδας οι Άνθρωποι κρεμασμένο σε όλα τα περίπτερα.

από το capital

apneagr

Τι θα κάνουν οι illouminati στις 7 Δεκεμβρίου;

Πηγαίνετε στην ιστοσελίδα illuminati.org
Εκεί θα βρείτε μια κατάμαυρη σελίδα.....Πατήστε ctrl+A....

Εναλλακτικά,πηγαίνετε στην ιστοσελίδα 7december.org
Πατήστε πάλι ctrl+A....

ΔΕΙΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ "ΠΑΙΖΟΥΝ"; 

 ... ΑΛΛΑ ΜΕ... ΤΙ ΣΚΟΠΟ;

epirus-ellas

Κίνημα "δεν πληρώνω τη ΔΕΗ" απο δημάρχους.

Κάθε μέρα κι ένας ακόμη δήμος προστίθεται στον κατάλογο εκείνων που προτρέπουν ή βοηθούν τους πολίτες να μην πληρώσουν το έκτακτο τέλος ακινήτων μέσω ΔΕΗ. 

Μετά τη Νέα Ιωνία, τον Δήμο Σαρωνικού, το Ψυχικό και την Φιλοθέη και ο Δήμος Ιλίου, με ψήφισμα του δημοτικού συμβουλίου καλεί τους «πολίτες που επιλέγουν, με δική τους ευθύνη παρά τον Ν. 4021/11, να μην πληρώσουν το ειδικό τέλος ηλεκτροδοτούμενων επιφανειών μέσω λογαριασμών της ΔΕΗ, καθώς και όσοι δε δύνανται για αποδεδειγμένα αντικειμενικούς λόγους ανωτέρας βίας να καταβάλλουν το σχετικό τέλος» να προσκομίσουν στη νομική υπηρεσία του δήμου:
α) φωτοτυπία του λογαριασμού και
β) το σχετικό αποδεικτικό πληρωμής των λοιπών ποσών πλην του ειδικού τέλους, προκειμένου να το γνωστοποιήσουμε με ομαδικό εξώδικο στη ΔΕΗ, παρέχοντας ταυτοχρόνως οποιαδήποτε νομική συνδρομή.
Παράλληλα, όπως αναφέρεται στο ψήφισμα, «ο δήμος θα καταβάλει κάθε προσπάθεια στο πλαίσιο των δυνατοτήτων του προκειμένου κανένα σπίτι μη μείνει χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα». (protothema.gr)
Ο Δήμος Κορυδαλλού σε συνεργασία με το Δικηγορικό Σύλλογο Πειραιά για το Τέλος Ακινήτων μέσω της ΔΕΗ
Ανακοίνωση για το θέμα εξέδωσε και ο Δήμος Κορυδαλλού
" Οι δημότες του Κορυδαλλού, όπως και το σύνολο των ελλήνων πολιτών βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή συρρίκνωση του εισοδήματος τους. Νέοι, συνταξιούχοι, υπάλληλοι, εργαζόμενοι, οι πιο ευπαθείς κοινωνικά ομάδες υφίστανται τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, ενώ παράλληλα συνεχίζεται η φοροδιαφυγή και οι ελαφρύνσεις σε όσους έχουν. Ήδη οι έλληνες πολίτες έχουν κληθεί να καταβάλλουν μια σειρά από εισφορές και τέλη (ΕΚΑΣ, έκτακτη εισφορά εισοδήματος κτλ.), αλλά και να υποστούν τις συνέπειες των περικοπών σε μισθούς και συντάξεις, μείωση του αφορολόγητου ορίου, νέο μισθολόγιο, αύξηση του ΦΠΑ και άλλα επώδυνα μέτρα.
Ως δημοτική αρχή γινόμαστε καθημερινά αποδέκτες της δεινής οικονομικής κατάστασης την οποία βιώνουν οι συμπολίτες μας, με την ανεργία να καλπάζει και το φαινόμενο της φτώχιας να χτυπά την πόρτα ολοένα και περισσότερων δημοτών. Σε όλα αυτά ήρθε να προστεθεί και το Τέλος Ακινήτων μέσω της ΔΕΗ για να δώσει τη χαριστική βολή στις οικογένειες μέσου και χαμηλού εισοδήματος.
Αντιλαμβανόμενοι τη δύσκολη οικονομική κατάσταση, το αδιέξοδο και την κοινωνική αδικία για εκατοντάδες οικογένειες επιλέγουμε να σταθούμε αρωγοί σε όσους συμπολίτες μας αδυνατούν να προχωρήσουν στην πληρωμή του ειδικού τέλους και για αντικειμενικούς λόγους επιλέγουν με δική τους ευθύνη να μην το πληρώσουν.
Με πρωτοβουλία του Δημάρχου Σταύρου Κασιμάτη σε συνεργασία με τον Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά Στέλιου Μανουσάκη αποφασίστηκε η νομική υποστήριξη".

e-aftodioikisi

Η Χειραγώγηση του Φόβου

Η Χειραγώγηση του Φόβου

Η βία είναι παράγωγο δεδομένων οικονομικών - κοινωνικών και πολιτικών σχέσεων. Υπ’ αυτήν την έννοια η βία αποτελεί το συνηθέστερο υποπροϊόν κάθε κοινωνικού σχηματισμού, το οποίο κατά βάση υποθάλπεται από την αδικία και την ανισότητα: άδικη διανομή του παραγόμενου πλούτου, μη ισότητα απέναντι στον νόμο, ανισότητα ευκαιριών στην εκπαίδευση, στην επαγγελματική και κοινωνική ανέλιξη...
Σε γενικές γραμμές και για όσο η οικονομία «ρολάρει» οι κοινωνίες διαθέτουν τους μηχανισμούς απορρόφησης της βίας που παράγουν. Ο συνδυασμός των δυνατοτήτων καταστολής και χειραγώγησης μπορεί και κρύβει τα προβλήματα κάτω από το χαλί.
Οι περίοδοι κρίσης χαρακτηρίζονται (και) από την αδυναμία της κοινωνίας να απορροφήσει τη βία που παράγει. Σε τέτοιες περιόδους η αδικία και η ανισότητα εντείνονται, επεκτείνονται και αφορούν μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού. Η εμφάνιση του φόβου αποτελεί το φυσικό αποτέλεσμα της εμφάνισης της βίας ή της απειλής της. Ο φόβος, ωστόσο, αποτελεί βασικό μηχανισμό χειραγώγησης. Είναι το πολυτιμότερο όπλο που έχει στη διάθεσή της η εξουσία. Μια φοβισμένη κοινωνία γίνεται έρμαιο των μηχανισμών καταστολής και χειραγώγησης.
Ήδη έχει αρχίσει μια δύσκολη περίοδος, κατά την οποία η ελληνική κοινωνία θα πρέπει να αντιμετωπίσει τους φόβους της και να τους διαχωρίσει από τις φοβίες της που σκόπιμα και συστηματικά καλλιεργούνται. Έχει έρθει η ώρα που πρέπει να διακρίνουμε τον πραγματικό «δράκο» της... παραμυθένιας ευημερίας μας και να τον αντιμετωπίσουμε. Στο πεζοδρόμιο, με πάθος, χωρίς φόβο και – το κυριότερο – με ακάλυπτα τα πρόσωπα..

H Χειραγώγηση του Φόβου (του Noam Chomsky)

H Χειραγώγηση του Φόβου (του Noam Chomsky)

Το να εμπνέεται το αίσθημα του φόβου από συστήματα εξουσίας ώστε να πειθαρχούν οι εγχώριοι πληθυσμοί είναι μια πρακτική που έχει αφήσει ανεξίτηλα και τρομερά ίχνη αιματοχυσίας και δυστυχίας, τα οποία (για κακό δικό μας) αγνοούμε. Η πρόσφατη ιστορία παρέχει πολλά σοκαριστικά παραδείγματα.
Στα μέσα του 20ού αιώνα συνέβησαν πιθανώς τα πιο ειδεχθή εγκλήματα μετά από την περίοδο των Μογγολικών επιδρομών. Τα πιο άγρια διαπράχθηκαν εκεί όπου ο Δυτικός πολιτισμός απολάμβανε το ζενίθ του μεγαλείου του. Η Γερμανία ήταν κέντρο των επιστημών, των τεχνών και της λογοτεχνίας, της ανθρωπιστικής μόρφωσης, καθώς και άλλων αξιομνημόνευτων επιτευγμάτων. Πριν από τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο, και πριν η αντι-Γερμανική υστερία κατακλύσει τη Δύση, η Γερμανία εθεωρείτο από Αμερικανούς πολιτικούς επιστήμονες ως το παράδειγμα Δημοκρατίας που θα έπρεπε να υιοθετηθεί στις δυτικές κοινωνίες. Στα μέσα της δεκαετίας του 1930 η Γερμανία, σε διάστημα μόλις λίγων ετών, οδηγήθηκε σε ένα επίπεδο βαρβαρότητας που ιστορικά έχει λίγα ισοδύναμα. Και είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι αυτό έλαβε χώρα μεταξύ των πιο εκπαιδευμένων και πολιτισμένων τμημάτων του πληθυσμού.
Στο αξιομνημόνευτο ημερολόγιο της ζωής ενός Εβραίου επί Ναζισμού, ο Victor Klemperer – αφού ξέφυγε από τους θαλάμους αερίων σχεδόν σαν από θαύμα – γράφει τα παρακάτω για ένα Γερμανό Καθηγητή, φίλο του, τον οποίο θαύμαζε ιδιαίτερα, αλλά ο οποίος εν τέλει ακολούθησε το κίνημα (των Ναζί):
Αν ποτέ η κατάσταση ήταν αντίστροφη και η μοίρα των νικημένων ήταν στα χέρια μου, τότε θα άφηνα όλο το λαό ελεύθερο – ακόμα και μερικούς ηγέτες, που ίσως είχαν καλές προθέσεις και απλώς δεν ήξεραν τι έκαναν. Αλλά θα είχα όλους τους διανοούμενους στην τσίτα, και τους καθηγητές ακόμα πιο πολύ από τους υπόλοιπους· θα τους άφηνα να δουλεύουν ακατάπαυστα για όσο αυτό δεν έχει επιπτώσεις στην υγεία τους.
Οι αντιδράσεις του Klemperer απηχούν μεγάλο κομμάτι της καταγεγραμμένης ιστορίας.
Τα πολύπλοκα ιστορικά γεγονότα έχουν πάντα πολλές αιτίες. Ένας βασικός παράγοντας στην περίπτωση που εξετάζουμε ήταν η επιδέξια χειραγώγηση του φόβου. Ο «απλός πολίτης» οδηγούνταν στο φόβο από μία δήθεν Εβραίο-Μπολσεβίκικη συνομωσία κατάληψης του πλανήτη, που θα έθετε σε κίνδυνο την ίδια την επιβίωση του γερμανικού λαού. Ακραία μέτρα λοιπόν κρίθηκαν ως απαραίτητα, εν είδει «αυτοάμυνας». Αξιοσέβαστοι διανοούμενοι προχώρησαν πολύ περισσότερο.
Καθώς τα σύννεφα της Ναζιστικής θύελλας κύκλωναν τη χώρα στα 1935, ο Martin Heidegger όρισε τη Γερμανία ως το κράτος που παγκοσμίως «διακινδυνεύει περισσότερο», πιασμένο στις «τεράστιες δαγκάνες» μιας σφοδρότατης επίθεσης εναντίον του ίδιου του πολιτισμού· μια επίθεση η οποία στην πιο ωμή μορφή της εκτελείται από τη Ρωσία και την Αμερική. Η Γερμανία δεν ήταν απλώς το πρώτο και μεγαλύτερο θύμα αυτής της τρομερής βαρβαρικής δύναμης, αλλά ήταν ευθύνη της, ως «το πιο υπερφυσικό απ’ όλα τα έθνη», να ηγηθεί της αντίστασης εναντίον αυτής. Η Γερμανία βρισκόταν στο επίκεντρο του Δυτικού κόσμου και έπρεπε να προστατέψει τη μεγάλη κληρονομιά της κλασικής Ελλάδος από τον «αφανισμό», βασιζόμενη σε «νέες πνευματικές δραστηριότητες που ιστορικά ξετυλίγονται από το κέντρο προς τα έξω». Οι «πνευματικές δραστηριότητες» συνέχισαν να ξεδιπλώνονται με τρόπους ιδιαίτερα ορατούς όταν ο Heidegger μετέφερε αυτό το μήνυμα, του οποίου οπαδός δεν ήταν μόνο ο ίδιος αλλά και άλλοι διανοούμενοι.
Ο παροξυσμός της σφαγής και του αφανισμού δεν τελείωσε με τη χρήση όπλων, που εύκολα θα μπορούσε να οδηγήσει στον αφανισμό την ανθρωπότητα. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι αυτά τα όπλα που θα μπορούσαν να αφανίσουν το είδος μας δημιουργήθηκαν από τις πιο λαμπρές, ευσπλαχνικές, και καλύτερα εκπαιδευμένες μορφές του σύγχρονου πολιτισμού, οι οποίες δούλευαν σε απομόνωση και ήταν τόσο απορροφημένοι από την ομορφιά της εργασίας με την οποία καταπιάνονταν ώστε προφανώς παραγνώριζαν τις συνέπειές της: τεράστιες διαμαρτυρίες επιστημόνων εναντίον των πυρηνικών όπλων ξεκίνησαν στα εργαστήρια του Chicago, μετά τον τερματισμό του ρόλου τους στην παραγωγή όπλων, όχι όμως και στο Los Alamos όπου η συνεισφορά των επιστημόνων συνεχίστηκε μέχρι τέλους. Ή όχι ακριβώς μέχρι τέλους.
Η επίσημη ιστορία της Αμερικανικής Αεροπορίας αναφέρει ότι μετά το βομβαρδισμό στο Ναγκασάκι, με την άμεση υποταγή της Ιαπωνίας σε άνευ όρων παράδοση, ο Στρατηγός Hap Arnold επιθυμούσε ένα «όσο το δυνατόν πιο σπουδαίο φινάλε», μια επιδρομή στο φως της ημέρας με 1000 αεροπλάνα απέναντι στις ανυπεράσπιστες Ιαπωνικές πόλεις. Το τελευταίο βομβαρδιστικό επέστρεψε στη βάση μόνον όταν επετεύχθη επίσημη συμφωνία για άνευ όρων παράδοση. Ο αρχηγός της αεροπορίας, Πτέραρχος Carl Spaatz, προτιμούσε το grand finale να δοθεί με μια τρίτη πυρηνική επίθεση στο Τόκιο, αλλά μεταπείστηκε. Το Τόκιο ήταν ένας «μικρός στόχος», έχοντας ήδη γίνει στάχτες από την πυρκαγιά του προηγούμενου Μαρτίου, η οποία άφησε πίσω της περίπου 100.000 απανθρακωμένα πτώματα σε ένα από τα χειρότερα εγκλήματα της ιστορίας.
Τέτοια ζητήματα εξαιρούνται από τις δίκες για εγκλήματα πολέμου, ενώ σε μεγάλο βαθμό εξαλείφονται και από την ιστορία. Μέχρι στιγμής μόλις και μετά βίας γίνονται γνωστά σε κύκλους ακτιβιστών ή ειδικών. Κυρίως αντιμετωπίζονταν ευρέως ως μία μορφή νόμιμης άσκησης αυτοάμυνας απέναντι σε έναν άθλιο εχθρό (σ.σ. Ιαπωνία) που είχε φτάσει στο έσχατο επίπεδο ατιμίας με το βομβαρδισμό αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στη Χαβάη και στις Φιλιππίνες.
Αξίζει ίσως να έχουμε κατά νου ότι οι βομβαρδισμοί των Ιαπώνων το Δεκέμβρη του 1941 – «μια χρονιά η οποία θα περάσει ντροπιαστικά», κατά τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ – ήταν κάτι περισσότερο από δικαιολογημένοι υπό τις αρχές της «προληπτικής αυτοάμυνας», μιας λογικής που υπερισχύει και μεταξύ των ηγετών των σημερινών αυτοαποκαλούμενων «πεφωτισμένων κρατών», των Η.Π.Α. και της συμμάχου Βρετανίας. Οι Ιάπωνες αρχηγοί γνώριζαν ότι τα αεροπλάνα τύπου Β-17 Flying Fortress ήταν παραγωγής Boeing, και σίγουρα ήταν ενήμεροι για τις δημόσιες συζητήσεις που λάμβαναν χώρα στις ΗΠΑ με θέμα το πώς θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να κάνουν στάχτη τις ξύλινες πόλεις της Ιαπωνίας σε έναν πόλεμο εξόντωσης, πετώντας είτε από τις βάσεις είτε της Χαβάης είτε των Φιλιππινών – «το πώς θα εξολοθρεύσουν το βιομηχανικό κέντρο της Αυτοκρατορίας μέσω επιθέσεων με εμπρηστικές βόμβες σ’ αυτές τις γεμάτες, καλαμώδεις μυρμηγκοφωλιές», όπως ανέφερε ο πτέραρχος Channault το 1940, μία πρόταση που «απλώς, ευχαρίστησε κάπως» τον πρόεδρο Ρούσβελτ. Προφανώς, πρόκειται περί πολύ ισχυρότερης δικαιολογίας για βομβαρδισμό στρατιωτικών βάσεων σε αμερικανικές αποικίες, συγκριτικά με αυτές που χρησιμοποιήθηκαν από τους Bush – Blair και τους συμμάχους τους για τη διεξαγωγή του δικού τους «προειδοποιητικού πολέμου»· έγινε αποδεκτή σχεδόν καθ’ ολοκληρίαν, με κάποιες μόνο επιφυλάξεις ως προς την τακτική.
Παρ’ όλα αυτά η σύγκριση είναι ακατάλληλη. Εκείνοι που κατοικούν σε αυτές τις καλαμώδεις μυρμηγκοφωλιές δεν μπορούν ταυτιστούν με τέτοιου είδους αισθήματα φόβου. Τέτοια αισθήματα και αγωνίες είναι προνόμια μόνο των «πλουσίων που ζουν ειρηνικά στους οικισμούς τους», κατά τη ρητορική του Τσόρτσιλ· των «ικανοποιημένων εθνών που δεν επιθυμούσαν τίποτα περισσότερο από αυτά που ήδη είχαν», και στα οποία, επομένως, θα έπρεπε να «ανατεθεί η διακυβέρνηση του πλανήτη» για τη διασφάλιση της ειρήνης – εκείνο το είδος ειρήνης, στο οποίο οι πλούσιοι πρέπει να είναι απαλλαγμένοι από οποιονδήποτε φόβο.
Το πόσο απαλλαγμένοι από το φόβο είναι αυτοί οι άνθρωποι αποκαλύπτεται από υψηλού κύρους έρευνες πάνω στις νέα δόγματα της «προληπτικής αυτοάμυνας» που επιδέξια υιοθετείται από τους ισχυρούς. Η πιο σημαντική συνεισφορά με αρκετό ιστορικό βάθος προέρχεται από έναν εκ των εξεχόντων σύγχρονων ιστορικών, τον John Lewis Gaddis (Yale University). Αναγνωρίζει το δόγμα Bush στον πνευματικό του ήρωα, τον μεγάλο και ικανό στρατηγό John Quincy Adams. Παραφράζοντας από τους New York Times, ο Gaddis «δηλώνει ότι το πλαίσιο του Bush στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας έχει τις ρίζες του στην ανώτερη, ιδεαλιστική παράδοση του John Quincy Adams και του Woodrow Wilson».
Αφήνουμε όμως στην άκρη τα αισχρά κατορθώματα του Wilson, και επικεντρώνουμε στην ανώτερη, ιδεαλιστική παράδοση, την οποία ο Adams καθιέρωσε μέσω ενός περίφημου κρατικού εγγράφου με το οποίο δικαιολογεί την κατάληψη της Φλόριντα από τον Andrew Jackson κατά τον πρώτο πόλεμο εναντίων των Ινδιάνων της περιοχής (Seminole), το 1818. Ο πόλεμος δικαιολογείτο ως αυτοάμυνα, κατά την επιχειρηματολογία του Adams. Ο Gaddis συμφωνεί ως προς το ότι τα κίνητρα ήταν οι δικαιολογημένες ανησυχίες περί ασφάλειας. Στην εκδοχή του Gaddis, μετά τη βρετανική επιδρομή στην Ουάσινγκτον (1814), οι Αμερικανοί ηγέτες αναγνώρισαν ότι «η επέκταση ήταν το μονοπάτι προς την ασφάλεια», και ως συνέχεια αυτού κατέκτησαν τη Φλόριντα· το δόγμα αυτό έχει επεκταθεί τώρα για το σύνολο του πλανήτη από τον Bush – ορθώς, όπως ο ίδιος διατείνεται.
Ο Gaddis παραθέτει τις σωστές ακαδημαϊκές πηγές, κυρίως τον ιστορικό William Earl Weeks, αλλά παραβλέπει πράγματα που οι ίδιοι έλεγαν (σ.σ. στα έργα τους). Μαθαίνουμε πολλά για τα προηγούμενα σύγχρονων δογμάτων, και σύγχρονων ιδεών, κοιτώντας αυτά που παραβλέπει ο Gaddis. Ο Weeks περιγράφει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τις πράξεις του Jackson στις «δολοφονίες και λεηλασίες που συνέβησαν κατά τον πρώτο πόλεμο εναντίον των Ινδιάνων της Φλόριντα», κάτι που δεν ήταν παρά μία ακόμα φάση του σχεδίου «εκτοπισμού και εξάλειψης των ντόπιων Αμερικανών από το Νότο», που ήδη είχε τεθεί σε εφαρμογή πολύ πριν το 1814. Η Φλόριντα αποτελούσε βραχνά τόσο για το λόγο ότι δεν είχε ενσωματωθεί στην ήδη επεκτεινόμενη Αμερικανική αυτοκρατορία όσο και επειδή αποτελούσε «άσυλο για Ινδιάνους και φυγάδες πρώην σκλάβους… όπου μπορούσαν να ξεφύγουν από οργή του Jackson ή τη σκλαβιά».
Στην πραγματικότητα υπήρχε μια επίθεση Ινδιάνων την οποία οι Jackson και Adams χρησιμοποίησαν ως πρόσχημα: οι αμερικανικές δυνάμεις έδιωξαν μερικούς Ινδιάνους από τη γη τους, σκοτώνοντας αρκετούς από αυτούς και κατακαίγοντας τα χωριά τους. Οι Ινδιάνοι ανταπάντησαν κάνοντας επίθεση σε ένα πλοίο με προμήθειες του στρατού. Αρπάζοντας την ευκαιρία, ο Jackson ξεκίνησε μια «εκστρατεία εναντίον του τρόμου, της ερήμωσης και του εκφοβισμού», καταστρέφοντας χωριά και «πηγές σίτισης σε μία υπολογισμένη προσπάθεια να επιφέρει τη λιμοκτονία στις φυλές, οι οποίες έψαχναν καταφύγιο από την οργή του στα έλη». Κάπως έτσι συνεχίστηκε η κατάσταση, οδηγώντας στο περίφημο κρατικό έγγραφο του Adams, το οποίο επικύρωσε την απρόκλητη επιθετικότητα του Jackson με σκοπό την εγκαθίδρυση στη Φλόριντα «της κυριαρχίας του κράτους τούτου επί της απεχθούς θεμελίωσης βίας και αιματοχυσίας».
Τα παραπάνω είναι λόγια του Ισπανού πρέσβη, μία «οδυνηρά ακριβής περιγραφή», όπως γράφει ο Weeks. O Adams «είχε συνειδητά διαστρεβλώσει, είχε υποκριθεί και είχε πει ψέματα σχετικά με τους στόχους και τη διεξαγωγή της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής τόσο στο Κογκρέσο όσο και στην κοινή γνώμη», συνεχίζει ο Weeks προσβάλλοντας βάναυσα τις εκδηλωμένες ηθικές αρχές του, αφού «αναμφίβολα ήταν υπέρ της εκδίωξης των Ινδιάνων αλλά και υπέρ της σκλαβιάς». Τα εγκλήματα του Jackson και του Adams «αποδείχτηκαν απλώς ένα πρελούδιο για τον δεύτερο πόλεμο με σκοπό την εξόντωση των Ινδιάνων», στον οποίο οι εναπομείναντες είτε κατέφυγαν στη Δύση, για να απολαύσουν την ίδια μοίρα αργότερα, «είτε σκοτώθηκαν ή εξαναγκάστηκαν να αναζητήσουν καταφύγιο στους πυκνούς βάλτους της Φλόριντα». Σήμερα, καταλήγει ο Weeks, «οι Ινδιάνοι Seminole επιζούν στο εθνικό φαντασιακό ως μασκότ του πανεπιστημίου Florida State» – ένα τυπικό όσο και διδακτικό παράδειγμα…
…Το ρητορικό πλαίσιο μπορεί να τεθεί σε τρεις βάσεις (Weeks): «την αξίωση της μίας και μοναδικής ηθικής αρετής από τις ΗΠΑ, τον ισχυρισμό περί αποστολής τους να σώσουν τον πλανήτη» με το να διαδώσουν τα ιδανικά τους και ‘τον αμερικανικό τρόπο ζωής’ και – τέλος – «την πίστη στον θεϊκά ορισμένο προορισμό του κράτους». Το θεολογικό πλαίσιο υπονομεύει τη λογική συζήτηση, και μειώνει τα ζητήματα πολιτικής σε μια επιλογή μεταξύ Καλού και Κακού, ελαχιστοποιώντας έτσι την απειλή της δημοκρατίας. Όσοι στέκονται κριτικά απέναντι σε όλα αυτά μπορούν εύκολα να εκδιωχθούν ως «αντι-Αμερικανοί», μια ενδιαφέρουσα αρχή δανεισμένη κατευθείαν απ’ το λεξιλόγιο του ολοκληρωτισμού. Και ο πληθυσμός οφείλει να κουλουριαστεί κάτω από την ομπρέλα της ισχύος, με το φόβο ότι ο τρόπος ζωής του και το πεπρωμένο του βρίσκονται μονίμως απειλούμενα…

Σχόλια στο κείμενο by Siglitiki 4 Νοεμβρίου, 2011

 http://gerasimos-politis.blogspot.com/2011/11/blog-post_03.html

Υπανάπτυξη προ των πυλών

Πολυεθνική εταιρεία έχει προχωρήσει τις διαδικασίες  για την εξαγορά μιας παράλιας έκτασης 850 στρεμμάτων γης στο λακωνικό κόλπο στην περιοχή Τρίνησα – Λεήμονας.

Οι ντόπιοι στους οποίους αφορά η αγοραπωλησία μιλούν για ανάπτυξη του τόπου τους μέσω αυτής της προοπτικής. Λένε ότι αυτά τα κτήματα στην πλειοψηφία τους δεν είναι τόσο εύφορα όσο σε άλλες περιοχές και ακόμα και αν παράγουν, τελικά οι παραγωγοί δεν μπορούν να ζήσουν από τα προϊόντα τους γιατί οι μεσάζοντες κερδοσκοπούν σε βάρος τους. Λένε λοιπόν ότι θα πουλήσουν τη γη τους και με τον τρόπο αυτό θα εξασφαλίσουν το μέλλον των παιδιών τους. Επίσης πιστεύουν ότι θα υπάρξει ανάπτυξη στον τόπο αφού θα γίνουν υποδομές, θα αναπτυχθεί ο τουρισμός και θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.

Πιο κάτω εξηγώ με βάση την εμπειρία μου από χώρες της Αφρικής και της Ασίας ότι αυτές οι προσδοκίες δεν είναι ρεαλιστικές και οι επιπτώσεις μιας τέτοιας εξέλιξης θα είναι δραματικά αρνητικές για το μέλλον της τοπικής κοινωνίας.

Το ζοφερό μέλλον

Οι επενδυτές θα έρθουν όντως για να φτιάξουν ξενοδοχεία, μαρίνα και αν κατορθώσουν να αγοράσουν την έκταση που επιθυμούν (γιατί τα 850 στρέμματα είναι το όριο και ψάχνουν για περισσότερα) θα φτιάξουν και ένα μικρό αεροδρόμιο, όπως ακούγεται ότι θέλουν να κάνουν. Ο σκοπός θα είναι να φέρνουν τους πελάτες-τουρίστες κατευθείαν στις εγκαταστάσεις τους.

Κάτι αντίστοιχο έχουν κάνει οι Γερμανοί στην Ουγκάντα στις όχθες του Νείλου όπου έχουν φτιάξει ένα κέντρο για «χαλάρωση και αποθεραπεία από τους εντατικούς ρυθμούς ζωής στην Δύση». Οι Γερμανοί αλλά και άλλοι δυτικοί τουρίστες δεν πηγαίνουν εκεί μέσω Καμπάλα -πρωτεύουσα της χώρας όπου βρίσκεται το διεθνές αεροδρόμιο- αλλά προσγειώνονται κατευθείαν με πτήσεις τσάρτερ κοντά στο κέντρο αυτό όπου και έχει φτιαχτεί ένα μικρό αεροδρόμιο. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη? Απλά ότι όλα τα χρήματα που ξοδεύουν, τα ξοδεύουν μέσα στο κέντρο αυτό, το οποίο είναι ολοκληρωτικά ξένων συμφερόντων και δεν υπάρχει κανένα όφελος για την τοπική κοινωνία.[1]

Συνεχίζω την περιγραφή του όχι και τόσου μακρινού μέλλοντος όπως φαίνεται: Οι επενδυτές φυσικά θα πωλούν την ομορφιά του τοπίου και τις υπηρεσίες τις οποίες θα παρέχουν στους τουρίστες, σε δολάρια. Από την άλλη μεριά στις εγκαταστάσεις τους θα εργάζονται οι ντόπιοι Έλληνες οι οποίοι όμως θα πληρώνονται με τοπικό νόμισμα (ίσως δραχμές?) και κυρίως σε τοπικό μισθό. Και βέβαια δεν είναι δύσκολο να σκεφτούμε ότι οι μισθοί σε 1 χρόνο από τώρα στην Ελλάδα δεν θα έχουν σχέση με τους μισθούς που μέχρι σήμερα γνωρίζαμε… Η απόσβεση της μεγάλης, όπως φαντάζει σήμερα, επένδυσης θα γίνει πολύ γρήγορα. Ο χρόνος στον οποίο γίνεται αυτή η επένδυση δεν είναι άσχετος με την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα. Βασική παράμετρος αυτής της απόφασης της πολυεθνικής για επένδυση είναι και το φθηνό εργατικό δυναμικό το οποίο θα αποτελούν οι Έλληνες σε λίγο.

Οι ντόπιοι εν ολίγοις θα γίνουν υπάλληλοι (σερβιτόροι, καμαριέρες, ρεσεψιονίστ) και μάλιστα κακοπληρωμένοι, στους ξένους επενδυτές. Οι μάνατζερς οι οποίοι είναι καλοπληρωμένοι είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις να είναι ξένοι…

Κάποιοι ίσως να σκέφτονται αφελώς ότι θα επωφεληθούν από ένα τέτοιο τουριστικό θέρετρο στην περιοχή τους. Τους διαφεύγει ενδεχομένως ότι οι τιμές σε αυτού του τύπου τις τουριστικές εγκαταστάσεις δεν θα είναι προσιτές για τους ντόπιους, δηλαδή τους Έλληνες τουρίστες.

Οι απώλειες

Η πραγματοποίηση αυτής της επένδυσης θα εκθέσει ανεπανόρθωτα στην απληστία ενός ακραία επιθετικού και αιμοβόρου καπιταλισμού μια τοπική κοινωνία, η οποία έχει άγνοια κινδύνου και καμία αντίσταση για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες. Οι απώλειες θα είναι πολλές και σε διαφορετικά επίπεδα. Στην συνέχεια παραθέτω μερικές μόνο από αυτές.

Οι ντόπιοι θα χάσουν έναν ανεκτίμητο πλούτο και δεν αναφέρομαι μόνο στο εισόδημα το οποίο θα έπαιρναν από τη γη τους, στην απόλαυση της ομορφιάς του παρθένου –μέχρι σήμερα - τοπίου και της θάλασσας, αλλά αναφέρομαι επίσης στις δυνατότητες ανάπτυξης που οι ίδιοι θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν στον τόπο τους καθώς και στην ασφάλεια τροφίμων που προσφέρει η γη.

Και εξηγούμαι αρχίζοντας από τις δυνατότητες ανάπτυξης: Αν κάποιοι ξένοι επενδυτές αμερικάνοι, ρώσοι, γερμανοί ή κινέζοι μπορούν να κερδίσουν από την γη μας γιατί εμείς να μην μπορούμε; Αν αυτοί μπορούν να πωλούν τον τόπο μας σαν μοναδικό τουριστικό προορισμό γιατί όχι εμείς; Τόσοι νέοι άνθρωποι που έχουν σπουδάσει γλώσσες και επιστήμες γιατί να μην μπορούν να κάνουν μελέτες για αναπτυξιακά έργα στην περιοχή και να μην μπορούν να υλοποιήσουν τα έργα αυτά; Γιατί να υπονομεύσουμε το μέλλον μας και το δικό τους με μια τέτοια σπασμωδική κίνηση "ξεπουλήματος";

Και προχωρώ στο άλλο μεγάλο θέμα το οποίο συνδέεται με την πώληση γης: την ασφάλεια τροφίμων. Δεν έχουμε ακόμα συνειδητοποιήσει πόσο σημαντική είναι η αυτονομία κάθε οικογένειας όσον αφορά βασικά τρόφιμα που μπορεί να παράγει η ίδια και να καταναλώνει έχοντας τον πλήρη έλεγχο της διαδικασίας παραγωγής. Πρόκειται για ασφάλεια ζωής γιατί πλέον είμαστε αντιμέτωποι με ένα φάσμα ακατάλληλων και επικίνδυνων για την υγεία μας τροφίμων τα οποία μπαίνουν στην αλυσίδα παραγωγής τροφίμων στην Ελλάδα είτε πρόκειται για μεταλλαγμένα, υβρίδια ή/και προϊόντα που εξαρτώνται από συγκεκριμένες τοξικές χημικές ουσίες που προωθούν στην αγορά οι μεγάλες πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες.[2]

Στα πιο πάνω δεν αναφέρθηκα καθόλου στο ότι ένα σημαντικό τμήμα της υπό πώληση γης έχει ενταχθεί στο γνωστό δίκτυο ΝΑΤΟΥΡΑ το οποίο αφορά στην προστασία της φύσης.[3] Το θέμα αυτό απαιτεί περαιτέρω έρευνα σε βάθος και σε κάθε περίπτωση την εμπλοκή των αρμόδιων υπηρεσιών. Οι ντόπιοι αγρότες και εν δυνάμει πωλητές με τους οποίους μίλησα το αγνοούσαν αυτό! Πριν λίγες μέρες έμαθα ότι οι αγοραστές το γνωρίζουν και αναζητούν τρόπο για να το παρακάμψουν…  

---

[1] Δείτε σχετικό άρθρο στο Έθνος με τίτλο «Το Χάρβαρντ αγοράζει… Αφρική»   http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63283106

[2] Δείτε περισσότερα σχετικά με τα μεταλλαγμένα στην Ελλάδα και τον Διατροφικό Κώδικα ή Codex Alimentarius, http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=152945&sms_ss=facebook&at_xt=4d97867c62c935a0%2C0, http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_04/12/2010_424761, http://www.natural-health-information-centre.com/codex-alimentarius.html

[3] Το Natura 2000 (Φύση 2000) είναι ένα πανευρωπαϊκό δίκτυο προστασίας των ειδών και των ενδιαιτημάτων τους και αποτελεί ένα από τα πιο φιλόδοξα ευρωπαϊκά προγράμματα για την προστασία της φύσης http://www.natura.org/about.html

Μητέρα 3 παιδιών χρειάζεται επειγόντως αίμα

Έκκληση για εθελοντική αιμοδοσία απευθύνουν συγγενείς και φίλοι της δημοσιογράφου και μητέρας 3 παιδιών , Σοφίας Πλουτινάκη, που χρειάζεται επειγόντως αίμα καθώς αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με τα αιμοπετάλια της...
Η Σοφία νοσηλεύεται στην Αιματολογική κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου, ωστόσο οι ενδιαφερόμενοι να δώσουν αίμα μπορούν να απευθυνθούν σε οποιοδήποτε νοσοκομείο , αναφέροντας απλά ότι πρόκειται για την εν λόγω ασθενή .
Στις δύσκολες μέρες που περνάμε τουλάχιστον να κρατήσουμε την ανθρωπιά μας.....
cretalive.gr

Η χαμένη τιμή του χλιδόφτωχου

Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ».

Από τον Κώστα Βαξεβάνη 

Χειρότερο απ’ το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική, που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ’ τον αόριστο φόβο. Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα πάντα. Λίγο πριν απ’ το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να φοβάσαι τον εαυτό σου.
Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν τι πρέπει να φοβούνται, σαν τα σκυλιά που περιμένουν το χτύπημα.

Πού πάμε;

Τι θα μας συμβεί;

Κανένας δεν μπορεί ν’ απαντήσει αλλά και κανένας δεν θέλει.

Τι κακό θα συμβεί;

Θα χάσουμε τη δουλειά μας, το σπίτι;

Θ’ αναγκαστούμε να ζήσουμε με λιγότερα;

Η τηλεόραση 52 ιντσών δεν θα προσφέρει καμιά απόλαυση;

Θ’ αναγκαστούμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια; Θα είμαστε υποχρεωμένοι να πίνου- με ρετσίνα με τον γείτονα που δεν γνωρίζουμε καν, όπως σ’ εκείνες τις ταινίες με τον Ρίζο και τη Βλαχοπούλου; Υπάρχει περίπτωση να χτυπήσει η πόρτα και να είναι ο διπλανός που ζητάει ένα λεμόνι;

Ποιο απ’ όλα είναι το δικό μας σενάριο;
Δεν είμαι σίγουρος πως η πτώχευση είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό που θα πτωχεύσει.

Η Παιδεία των προσωπικών Πανεπιστημίων και της κομματικής συναλλαγής;

Οι εφορίες της διαφθοράς;

Τα νοσοκομεία με το φακελάκι;

Μήπως θα συντριβεί το πολιτικό μας σύστημα, αυτή η μεγάλη αποθήκη με ψεύτες, φαφλατάδες και ανεπάγγελτους;

Θ’ αναγκαστεί ο Δημήτρης Ρέππας να γίνει οδοντογιατρός, ο Καραμανλής δικηγόρος και ο Βενιζέλος αδύνατος;

Ποια, αλήθεια, είναι η μεγάλη καταστροφή που φοβόμαστε;
Υπάρχουν πολλά που θα χάσουμε, αλλά δεν ξέρω αν είναι αυτά που δικαιούμαστε και πολύ περισσότερο αυτά που χρειαζόμαστε. Στη γειτονιά μου θα κλείσουν τα 7 καταστήματα μανικιούρ-πεντικιούρ και τα 6 κομμωτήρια και θα μείνει μόνο ο ένας φούρνος που θα πουλάει είδος ανάγκης: ψωμί. Οι κυρίες θα πάψουν να ισορροπούν επικίνδυνα πάνω σε αφόρετες γόβες και τεχνητές επιθυμίες. Οι τράπεζες δεν θα έχουν διακοποδάνεια. Ο Ρέμος δεν θα βρίσκει κανέναν να του ρίξει δυο γαρύφαλλα. Η Φιλιππινέζα δεν θ’ αναθρέφει πια τα παιδιά. Οι σύγχρονες μανάδες ίσως δεν θ’ αναφωνούν «δεν αντέχω», γιατί θ’ ανακαλύψουν τη σημασία και της λέξης και της αντοχής.

Τα παιδιά μας, όταν βγάζουν με 10 το λύκειο, θα πηγαίνουν σε κάποια τεχνική σχολή και όχι στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου που αναλαμβάνει να βαφτίσει τους κατιμάδες επιστήμονες με το αζημίωτο.
Ίσως χρησιμοποιούμε το κινητό τηλέφωνο όπως σε όλη την Ευρώπη, για να επικοινωνούμε και όχι για να εξευτελιζόμαστε. Το «ουάου» θα πάψει να είναι το υποκατάστατο του οργασμού στις κουβέντες που ψάχνουν την επιβεβαίωση της ανοησίας. Μπορεί να ψάξουμε περισσότερο τον πραγματικό οργασμό, μαζί με τους κανονικούς ανθρώπους που θα μας κάνουν να τους εκτιμάμε. Θ’ αρχίσουμε να αξιολογούμε ποιος είναι ικανός και χρήσιμος και όχι αναγνωρίσιμος.

Οι μανάδες δεν θα ζητάνε αυτόγραφο από την Τζούλια για τις κόρες τους.
Πιο πολύ, νομίζω, θα καταστρέψουμε με τα χέρια μας εκείνο το διεστραμμένο «εγώ» που επιμένει να μας αξιολογεί και να μας συγκρίνει με βάση τις πισίνες, τη μάρκα του αυτοκινήτου και τις κακόγουστες καρό ταπετσαρίες που φοράμε επειδή γράφουν Burberry. Μπορεί να μη θέλουμε πια να γίνουμε πλούσιοι, αλλά ουσιαστικοί. Μπορεί ίσως και ν’ αγαπηθούμε περισσότερο, ανακαλύπτοντας τη συλλογικότητα και το ενδιαφέρον για μια ζωή που είναι κοινή.

Οι επιπόλαιοι θα ξαναγίνουν επιπόλαιοι και δεν θα είναι πια τρέντι.
Οι αγρότες θα επιστρέψουν στα χωράφια.

Και οι Ουκρανές, που έτρωγαν τις ψεύτικες επιδοτήσεις, στα σπίτια τους. Στα καφενεία των χωριών θα συζητάνε ξανά ποιο παιδί πρόκοψε και όχι ποιο πήγε σε ριάλιτι.

Οι DJs, οι image makers, οι κουρείς σκύλων, ίσως χρειαστεί να βρουν μια άλλη δουλειά.
Το σύστημα της αξιολόγησής μας θ’ αλλάξει και ίσως απαιτήσουμε πραγματικά να τιμωρηθούν αυτοί που τα έφαγαν. Παρουσία μας, πάντα. Ίσως δεν ξαναψηφίσουμε εκείνους που μας έφεραν σε αυτήν τη θέση. Και ίσως καταλάβουμε πως τα κοράκια του εξτρεμιστικού καπιταλισμού, που φαίνονταν καναρίνια μέσα από τα κουστούμια και τις τηλεοράσεις, ήταν αυτοί που μας εξαπάτησαν την ώρα που ζαλιζόμασταν με Johnnie Black. Ίσως ψάξουμε για μια πιο δίκαια ζωή, χωρίς να μετράμε την απόδοση δίκιου με τη σύγκριση τραπεζικών λογαριασμών.
Μπορεί ξαφνικά οι καλλιτέχνες ν’ αρχίσουν να παράγουν κι αυτοί, πατώντας σε αυτό που είναι ζωή και όχι στις κρατικές επιδοτήσεις, σαν να πουλάνε βαμβάκι, και στις δημόσιες σχέσεις.
Δεν είμαι σίγουρος πως όλα αυτά είναι κακά. Ναι, θα υπάρξουν χιλιάδες άνεργοι.

Θα χτυπηθεί το Δημόσιο. Αυτό που βρίζουμε όλοι πως είναι αντιπαραγωγικό, μας ταλαιπωρεί και δεν μας εξυπηρετεί. Θ’ απολυθούν κάποιοι απ’ αυτούς που μπήκαν με ρουσφέτι, γλείψιμο, αναξιοπρέπεια.

Τα επαρχιακά μουσεία της χώρας δεν θα έχουν δέκα κηπουρούς, θα καταργηθούν οι «Οργανισμοί Αναξιοπαθούντων Κορασίδων» και οι «Πολιτιστικοί σύλλογοι για τη σουρεαλιστική προσέγγιση της ζωής του Λάμπρου Κατσώνη». Οι ανύπαντρες κόρες αξιωματικών δεν θα παίρνουν επίδομα.

Και όσες απ’ αυτές είναι επώνυμες δεν θα είναι «κατά του γάμου από άποψη», για να παίρνουν το επίδομα.
Φοβάμαι, όπως όλοι. Αλλά θέλω και να συντριβεί ένα σύστημα που αναπαράγει τη σαπίλα.

Που βαφτίζει Δημοκρατία τον διεφθαρμενο του εαυτό, Δικαιοσύνη την ατιμωρησία του κι ευτυχία την κενότητα και τον ευδαιμονισμό. Φοβάμαι.

Γι’ αυτό θέλω να τελειώνουμε.
Η εκπομπή του Κώστα Βαξεβάνη «Το κουτί της Πανδώρας» προβάλλεται από τη ΝΕΤ.

lifo gr

Μας το έστειλε η Κ.

Oι ΗΠΑ χτύπησαν την Τουρκία με σεισμό 7.3 ρίχτερ.

Ο ρωσικός στόλος της Μαύρης Θάλασσας ανέφερε στο Κρεμλίνο σήμερα, πώς οι ΗΠΑ επιτέθηκαν στη Τουρκία, για λόγους πού έχουν σχέση με την μαζική εισβολή των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων στο βόρειο Ιράκ, χρησιμοποιώντας το λεγόμενο Σεισμικό Οπλο.

Σύμφωνα με την αναφορά, ρωσικά επιστημονικά όργανα που είναι εγκατεστημενα μέσα και γύρω από την Μαύρη Θάλσσα, ανιχνευσαν της....τελευταίες 36 ώρες ραγδαία αύξηση της θερμοκρασίας της ιονόσφαιρας, πού κορυφώθηκε δύο ώρες πρίν ο σεισμος χτυπήσει την ανατολική Τουρκία.
Η αυξηση της θερμοκρασίας της ιονοσφαιρας είναι σήμα κατατεθέν οτι ειχε ενεργοποιηθεί το γνωστό σύστημα ΗΑΑRP , υπερόπλο μαγνητικού παλμού ,με εδρα τις εγκαταστάσεις στην Αλάσκα , πού προκαλεί ισχυρούς σεισμούς.

Το εν λόγω χτύπημα είχε σκοπό να διαταράξει σοβαρά η και να αναστείλει την εξέλιξη των μαζικών πολεμικών επιχειρήσεων του τουρκικού στρατού εναντίων των Κούρδων στο Β. Ιράκ, καθώς αυτές βάζουν σε κινδυνο τις ισοροπίες και επιλογες των ΗΠΑ στην περιοχή .

Οι ΗΠΑ επίσης φοβούνται για μια γενικευμένη σύραξη στην περιοχή μετα και από τις κατηγορίες των τούρκων οτι η αυξηση της δύναμης των Κούρδων οφείλεται κυρίως από την υποστηριξη του Ισραήλ πρός αυτούς.
Οι ρώσοι αναλυτες θεωρούν οτι το master plan των ΗΠΑ είναι ο διαμελισμός μιας σειρας κρατων και η επαναφορά τους στην πριν από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο κατάσταση . Ηδη, τα τελευταία 25 χρόνια διαμελισαν στα "εξ ων συνετέθησαν" την Σοβιετική Ενωση, την Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν. το Ιράκ και τώρα την Λιβυη. Ακολουθούν Τουρκία, Συρία, Ιράν, και κατόπιν Σαουδική Αραβία.

Σημειώνεται ότι υπερθέρμανση της ιονόσφαιρας παρατηρήθηκε και πρίν από τον καταστροφικό σεισμό της Ιαπωνίας.
Οσον αφορά την τεχνολογία και εξελιξη του υπερόπλου πρόκλησης σεισμικών καταστροφών εχει ιστορία δεκαετιών και πρωτοχρησιμοποιήθηκε απο τους Σοβιετικούς κατα τής Περσίας τού Σάχη, προκαλώντας σεισμό (με υπόγεια έκρηξη ατομικής βόμβας και οδηγώντας το ωστικό κύμα στή Περσία) μεγέθους 7,4 ρίχτερ, τον Σεπτέμβριο του 1978.

Οι αμερικανοί απάντησαν τον Απρίλιο του 1979 με τα νέα τους σεισμικά όπλα, προκαλώντας σεισμική δόνηση 7,2 ρίχτερ στην Γιουγκοσλαβία.

pentapostagma