Με γλύφτες πολιτικούς, γλυπτά δεν επιστρέφουν!

Μαρτυρική η συμβίωση γυναικών και αλλοδαπών στην Ελληνική κοινωνία...

Nύχτα τρόμου έζησε η νεαρή γυναίκα, η οποία πριν μερικά βράδια ήρθε αντιμέτωπη με τρεις μετανάστες αποφασισμένους για όλα! Όλα συνέβησαν στο δρόμο πίσω από το Αρχαίο Ωδείο της Πάτρας και σε μια ώρα όπου στην περιοχή υπήρχε ακόμα αρκετή κίνηση.

Όπως γράφει εφημερίδα "Κόσμος" φαίνεται ότι αυτό δεν εμπόδισε τους τρεις μελαμψούς (πιθανόν Βορειοαφρικανούς) από το να τολμήσουν την επίθεση σε βάρος της κοπέλας προκειμένου να αρπάξουν την τσάντα της. Την ακολουθούσαν από την πλατεία Αγίου Γεωργίου και έφθασαν μέχρι τον ανηφορικό δρόμο πίσω από το ωδείο. Όταν έφθασαν σε ένα αρκετά σκοτεινό σημείο και να δεν περνούσε κανείς άλλος αποφάσισαν να ορμήσουν.
Την αιφνιδίασαν πιάνοντάς την από πίσω και ο ένας εξ αυτών άρπαξε την τσάντα και άρχισε να την τραβάει. Μόνο που η γυναίκα αποδείχθηκε κι εκείνη δυνατή. Ενστικτωδώς αντέδρασε κρατώντας με δύναμη την τσάντα και απωθώντας το μετανάστη ακόμα και με κλωτσιές που του έδινε στα πόδια. Ταυτόχρονα, ο δεύτερος της παρέας των αλλοδαπών προσπαθούσε να τη συγκρατήσει έχοντάς την πιάσει από πίσω και επιχειρώντας να γυρίσει πίσω τα χέρια της.
Το σκηνικό της πάλης συνεχίστηκε για ένα με δύο λεπτά ενώ η νεαρή άρχισε να ουρλιάζει καλώντας σε βοήθεια και βρίζοντας. Τότε επενέβη και ο τρίτος αλλοδαπός ενώ πλέον οι δυνάμεις της γυναίκας είχαν ήδη αρχίσει να την εγκαταλείπουν. Έτσι αφέθηκε στο έλεός τους και τότε συνέβη το εξής αναπάντεχο:
Οι μετανάστες δεν ήθελαν πια την τσάντα της. Ήθελαν να της προκαλέσουν περισσότερο τρόμο γι' αυτό που τους είχε κάνει και προφανώς να την... τιμωρήσουν για την αντίσταση που προέβαλε. Έτσι και οι τρεις μαζί κατάφεραν να την ακινητοποιήσουν και την ξαπλώσουν στο δρόμο. Νόμιζε πως θα την βίαζαν. Η νεαρή, με όσες δυνάμεις της είχαν απομείνει, άρχισε να κουνάει τα πόδια και το σώμα της, πιστεύοντας ότι ο επόμενος στόχος των αλλοδαπών ήταν ο βιασμός.
Οι μετανάστες την είχαν ακινητοποιήσει ουσιαστικά και ο ένας σήκωσε τη φούστα της και... κατέβασε το εσώρουχό της (!), το οποίο πέταξε με δύναμη προς την πλευρά του αρχαίου ωδείου. Το ευτύχημα ήταν ότι εκείνη τη στιγμή οι μετανάστες άρχισαν να... φεύγουν. Αφήνοντας την τσάντα, αλλά φτύνοντας την κοπέλα η οποία είχε ήδη αρχίσει να κλαίει από τρόμο.

Μερικά ακόμα παρόμοια πρόσφατα περιστατικά:
Έγινε βιασμός στην πλατεία Μέμου;
Μια 55χρονη έπεσε θύμα ληστείας και κακοποίησης!
Λήστεψαν και βίασαν 26χρονη!!
Ανήμπορη και 90 χρονών γιαγιά βιάσαν τα κτήνη!!!

ΕΧΟΥΝΕ ΜΕΓΑΛΟ ΜΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΓΙΑΤΙ ΤΙΣ ΘΕΩΡΟΥΝ ΑΠΙΣΤΕΣ.
ΠΑΝΤΩΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΤΡΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΠΑΘΗΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΠΟΡΤΑ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥΣ ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ....



Είναι πολύ βασανιστικό το πρόβλημα που βιώνουν οι γυναίκες
Είναι πολύ βασανιστικό το πρόβλημα που βιώνουν οι γυναίκες από τους αλλοδαπούς.Οι οποίες όταν βγαίνουν από το σπίτι τους ταράζονται από τις καθημερινές αισχρές παρενοχλήσεις που τους κάνουν οι θρασύδειλοι αλλοδαποί στον δρόμο. Οι αλλοδαποί δεν έχουν κανένα δισταγμό να τις μιλήσουν αισχρά, να τις βρίσουν χωρίς ιδιαίτερο λόγω , να τις κλέψουν και εάν είναι δυνατόν και το ευνοεί ο χώρος, να τις θωπέψουν, να τις βιάσουν ακόμα και να τις σκοτώσουν… Για τις γυναίκες βιασμός ψυχολογικός είναι και ότι διαισθάνονται και γνωρίζουν την ύπαρξη αυτών των παλιανθρώπων γύρω τους. Βιασμός είναι και η σκέψη ότι αναπάσα στιγμή μπορούν να βρεθούν στο χέρι (….) εκείνων ανυπεράσπιστες…
Υπάρχουν δρόμοι (κυρίως στην Αθήνα και την Πάτρα) που καταλύπτοντε κυρίως από αλλοδαπούς. Όταν είναι πολλοί μαζί (οι αλλοδαποί) γίνονται ακόμα περισσότερο θρασείς, φυσικά χωρίς ούτε ιερά ούτε όσια, μπορούν να φτάσουν σε ακραίες συμπεριφορές, που μία γυναίκα είναι αδύνατο να αντιδράσει. Κάποιες γυναίκες που είναι οι δουλειές τους κοντά σε τέτοιους δρόμους αναγκάζονται να κάνουν κύκλους για να πάνε στον προορισμό τους από άλλους δρόμους. Είναι τόσο άδικο. Και αυτό είναι ψυχολογικός βιασμός..
Στην Ελλάδα πάνω από πέντε χιλιάδες γυναίκες τον χρόνο πέφτουν θύματα απόπειρας βιασμού ή βιασμού από αλλοδαπούς, λιγότερες από χίλιες το καταγγέλλουν, λόγω της τρομοκρατίας μην μπλέξουν χειρότερα.. λιγότεροι από δέκα αλλοδαποί συλλαμβάνονται, λιγότεροι από τρείς εκτίουν μια σοβαρή πυνή ανάλογη της πράξης τους. Κανείς τους δεν απελάσεται και φυσικά το επαναλαμβάνουν. Το να το γνωρίζουν και αυτό οι γυναίκες είναι ψυχολογικός βιασμός. Οι νεαρότερες κοπέλες που πηγαίνουν σχολείο βιώνουν αυτόν τον εφιάλτη καταναγγαστηκά και καθημερινά αφού είναι υποχρεωμένες να αντικρίζουν καθημερινά στον χώρο τους (σχολείο-τάξη-προαύλιο) τους αλλοδαπούς συμμαθητές τους, και φοβούνται ακόμα και στην τουαλέτα να πάνε μην τις στριμώξουν εκεί και τις κάνουν οτιδήποτε αισχρό. Και πάλι δεν έχουν διέξοδο αντίδρασης γιατί, τι να παρατήσουν το σχολείο;
Οι γυναίκες που δεν πάνε με τα πόδια στην δουλεία τους, αλλά οδηγούν, έχουν και αυτές τις παρενοχλήσεις τους, όταν ο Πακιστανός στο φανάρι δεί γυναίκα οδηγό πηγαίνει με το ζόρι, σηκώνει τους γυαλοκαθαριστήρες, αγνοώντας φυσικά την άρνηση της να καθαρίσει το τζάμι της και το κάνει επιτακτικά, ή στέκεται μπρόστα στο παράθυρο της και την κοιτάζει ενοχλητικά πονηρά, ή της λέει αισχρόλογα, ή της σπάει το παράθυρο και της κλέβει την τσάντα… και αυτό είναι ψυχολογικός βιασμός που η γυναίκα οδηγός τι να κάνει, να μην σταματάει στα φανάρια; Όταν μια γυναικοπαραία αποφασίζει να πάει για καφέ η οποιαδήποτε έξοδο είναι αντιμέτωπες με τις αλλοδαποπαραίες, εκεί που πίνουν τον καφέ τους οι θρασείς αλλοδαποί έρχονται ακάλεστοι φυσικά στο τραπέζι τους, τις παρενοχλούν και το χειρότερο είναι να της ακολουθήσουν όταν εκείνες αποφασίσουν να αποχωρήσουν, ψάχνοντας την κατάλληλη ευκαιρία να εκδηλώσουν για μια ακόμα φορά σε εκείνες τα ζωώδη ένστικτα τους.
Όταν μια γυναίκα εργάζεται κάπου, που εργάζονται και αλλοδαποί, εκεί είναι αρκετά δύσκολη περίπτωση, γιατί αυτοί έχουν το θράσος, λόγω της συνεργασίας(…), μπορούν να βρούν το τηλέφωνο και την διεύθυνση της και εκείνη τον μπελά της…. Και τι να κάνει, να παραιτηθεί από την δουλειά της; Εξάλλου σε όλες τις δουλείες υπάρχουν πλέον αλλοδαποί… Αυτά και πολλά άλλα προβληματίζουν τις γυναίκες (κυρίως της Αθήνας) στην καθημερινότητα τους, σε σχέση με τους αλλοδαπούς «συντοπίτες» τους.
Αναρωτιέμαι εάν κάποιος θα δώσει την λύση ( γιατί υπάρχουν λύσεις) για αυτό τον καθημερινό εφιάλτη των γυναικών, του φόβου, της τρομοκρατίας, του εξευτελισμού, της παράνοιας, του ψυχολογικού και μη βιασμού τους από αλλοδαπούς.. Για να έχουν και εκείνες μια υγειές, σχετικά, ήρεμη, ελεύθερη, ευκολότερη ζωή…

Πηγή

Η «Ώρα της Γης» και το σώου της υποκρισίας

Η καθεστωτική υποκρισία σήμερα έχει πάρει αποκρουστικές διαστάσεις: παίζεται και σε χολιγουντιανές, τελετουργικές παραστάσεις.

Μία από αυτές τις παραστάσεις της υποκριτικής αυθάδειας είναι και η «Ώρα της Γης» : Το σβήσιμο των φώτων για μια ώρα με την «εθελοντική» συμμετοχή της κυβέρνησης και αρκετών επιχειρήσεων…
Η καμπάνια υλοποιείται «εργολαβικά» από τη λεγόμενη Μη Κυβερνητική Οργάνωση WWF: Γνωστή για τις μεγάλες διαπλοκές της με διάφορες πολυεθνικές!!!
Επισήμανση : Οι περισσότερες επιχειρήσεις που δηλώνουν συμμετοχή, καθώς και τα υπουργεία, το Σάββατο 8.30, χρόνος όπου θα δοθεί η παράσταση της «Ώρας της Γης», είναι κλειστά!!!
Διαβάστε το παρακάτω κείμενο... από το «Σαντορινιό»
OXI, δεν συμμετέχουμε στην ανοησία, ΔΕΝ σβήνουμε τα φώτα!
"Ώρα της Γης 2011"‎, η μεγάλη απάτη!
ΟΧΙ στην υποκρισία!
Το Σάββατο 26 Μαρτίου, στις 20:30, ανάβουμε ΟΛΑ τα φώτα στα σπίτια μας, όλες τις ηλεκτρικές συσκευές, διαδηλώνουμε μ’ αυτό τον τρόπο εναντίον της βλακείας, εναντίον της μαζικής ψυχολογικής τρομοκρατίας που θέλουν να μας επιβάλουν.
Αρνούμαστε την υποκρισία αυτών που κερδοσκοπούν ρυπαίνοντας, ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στις πολιτικές που μας θέλουν υπηκόους των ΜΜ"Ε" είμαστε ενεργοί πολίτες κι όχι κοπάδι! και των πολιτικών τους.
Ο πλανήτης θα σωθεί όταν πληρώσουν και τιμωρηθούν οι κλέφτες του μόχθου, αυτοί που εκμεταλλεύονται και κερδοσκοπούν σε ζητήματα οικολογίας : Οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη!
Με σαφήνεια επίσης δίνεται μια συνοπτική επεξήγηση της υποκρισίας.
Ώρα της γης; εναλλακτικός τίτλος "the hours..." ή ώρες κι ώρες.
Ούτως ή άλλως αυτήν την εποχή (και που να δείτε στην επόμενη....) είναι όλο και πιο δύσκολο να ξεχωρίσεις (και να ορίσεις...) τι είναι μέινστριμ και τι όχι..
Πώς λέγαμε παλαιότερα ότι η δράση έχει και αντίδραση; Ε, έτσι και σήμερα, κάποιοι πανηγυρίζουν, άλλοι αδιαφορούν, άλλοι δε απορούν, αποστρέφονται(!) και το λένε κιόλας..
Ανακοίνωση με την οποία εκφράζει την αποστροφή (!) της ως προς τους εορτασμούς και τον χαρακτήρα των εκδηλώσεων "η ώρα της γής" μας έστειλε το Ινστιτούτο "Αρχιπέλαγος".
Στο κείμενό της κάνει λόγο για "ανούσιο περιβαλλοντικό μάρκετινγκ" καθώς και για "πανηγύρι της τεχνητής ενοχοποίησης των απλών πολιτών..."
Σύμφωνα με την ανακοίνωση,
Με αφορμή τη γνωστή γιορτή που έχει στηθεί και φέτος για την «ώρα της Γης» το Αρχιπέλαγος, Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας δηλώνει αποστροφή απέναντι:
· Στο πανηγύρι της τεχνητής ενοχοποίησης των απλών πολιτών για την κλιματική αλλαγή και τα δεινά του πλανήτη.
· Στη σκόπιμη απενεχοποίηση των βιομηχανιών και των εταιρειών – χορηγών της «Ώρας της Γης 200...+» που ευθύνονται για τα καθημερινά και τεράστια περιβαλλοντικά εγκλήματα στη χώρας μας.
· Στην ανούσια φλυαρία του περιβαλλοντικού λόμπι και των όψιμων οικολόγων που αφιερώνουν ώρες σε καμπάνιες που αποπροσανατολίζουν τους πολίτες, δηλώνοντας ότι με τον τρόπο αυτό «στέλνουν ηχηρό μήνυμα στους ηγέτες της γης»!, και ούτε λεπτό στα ουσιώδη περιβαλλοντικά προβλήματα των αστικών κέντρων και της περιφέρειας.

Σε αυτή τη χώρα, η οποία: πρωτοστατεί στην αύξηση της κατανάλωσης ενέργειας, χωρίς κανένα πλάνο εξορθολογισμού της κατανάλωσης, και ενώ η παγκόσμια τάση επικεντρώνεται στη μείωση της κατανάλωση ρεύματος αναλώνεται σε οικολογικά πανηγύρια τύπου «ώρα της γης», ανησυχώντας μην χάσουμε την πρωτιά από τις …Φιλιππίνες, αδιαφορώντας παράλληλα για την κατασπατάληση του ρεύματος θεωρεί επίτευγμα να σβήσει τα φώτα Σάββατο βράδυ, όταν ούτως ή άλλως τα ενεργοβόρα κτίρια και βιομηχανίες δεν λειτουργούν, ανοίγουμε τα μάτια μας – δεν είμαστε πιόνια.
Απέναντι στις ανέξοδες οικολογίζουσες γιορτές η σιωπή μας είναι ένοχη και η άγνοιά μας επικίνδυνη, εάν θεωρούμε ότι έχουμε τελικά ευθύνη για την πραγματική διαχείριση των περιβαλλοντικών προβλημάτων στην Ελλάδα.
Σε μια εποχή που ο πολίτης σβήνει το διακόπτη καθημερινά επειδή αδυνατεί να πληρώσει τον λογαριασμό ρεύματος (και όχι επειδή έχει οικολογική συνείδηση), οι συμβολικές γιορτές είναι προκλητικές…
από το resalto
Σχόλιο apneagr: Όσο και να βελάζουν τα πρόβατα δεν πρόκειται να σωθούν... διαβάστε τι γράφαμε πριν δυο χρόνια για το θέμα... Η Κοροϊδία της Ώρας της Γης στην Ελλάδα τώρα για όσους πιστεύουν τα περί οικολογικής συνείδησης της WWF ας διαβάσουν... WWF και άλλα παραμυθάκια... περαστικά μας!!!
Πηγή

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
Ποιοι άραγε χρηματοδοτούν την καμπάνια μέσω WWF ;
Σε τι ύψος ανέρχεται το κόστος για την γιγαντιαία παγκόσμια προώθηση;
Υποψιάζομαι υπέρογκα ποσά.
Γιατί δεν σταματούν οι βιομηχανικές δραστηριότητες στην Γή για 5 λεπτά, είναι σίγουρο πώς θα υπάρξει πολλαπλώς πολλαπλάσιο κέρδος για την Γή.

Ευνομία: Προειδοποίησις προς τας Πολιτικάς Αυλάς

Ο ανυπόφορος ζυγός της Δασαρχικής Τυραννίας, εις το διάστημα των τριάκοντα και πλέον ετών, το μόνον που απέφερε εις τους δυστυχείς αλλά υπερήφανους Μανιάτες είναι ψυχική, υλική φθορά και αναστεναγμούς. Εις δε τα μέλη του ισχυρού, γραφειοκρατικού «συστήματος» της Δασαρχοσύνης, απέφερε ισχυρήν εξουσίαν, η οποία, ενίοτε, εξαργυρώθη πολλαπλώς…
Εις τοιαύτην αθλίαν όντες κατάστασιν υστερημένοι από όλα τα δίκαιά μας, με μία γνώμη, ομοφώνως αποφασίσαμε να αντιδράσωμεν και να ορμήσωμεν κατά των τυράννων. Πάσα προς αλλήλους μας φατρία και διχόνοια, ως καρπός της τυραννίας, απερρίφθη εις τον βυθόν της λήθης και άπαντες πνέομεν πνοήν ελευθερίας. Αι χείρες μας, οπού ήτον δεδεμέναι μέχρι του νυν από τας χάρτινας αλύσους των «πρωτοκόλλων διοικητικής αποβολής» που συνέτασσε εις βάρος μας η Δασαρχική Τυραννία, ελύθησαν ήδη και υψώνονται προς όλεθρον της βδελυράς καταστάσεως.Ο νους μας επεξεργάζεται εν νυκτί και ημέρα τον Αγώνα προς ανάκτησιν των δικαιωμάτων μας. Η κεφαλή μας, η κλίνουσα τον αυχένα υπό τον ζυγόν του Δασαρχείου, τον απετίναξε και άλλο δεν φρονεί ειμή την ελευθερίαν.
Δεν είναι δυνατόν να ανεχθώμεν άλλο τον χαρακτηρισμόν «δημόσια δασική έκτασις» για τους ΦΥΣΙΚΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ των ιδιοκτησιών μας, δηλαδή τ’ αλώνια, τις στέρνες, τα μαντριά, τις ξερολιθιές, τα χωράφια μας, εσχάτως δε και τα ελαιόδενδρα! Όλα αυτά, που ποτισμένα με αίμα και ιδρώτα των προγόνων μας, αρπάζει η Δασική Υπηρεσία εις ολόκληρον την επικράτειαν της τιμημένης μας πατρίδος Μάνης. Η ιδία εξουσία ήτις μας ταλαιπωρεί εις τα δικαστήρια ωσάν να θέλει να εκδικηθεί τη Μάνη διότι αύτη ελευθέρωσε την Ελλάδα.
Απευθυνόμεθα προς την συντεταγμένην Πολιτείαν ζητώντες τα αυτονόητα:
Δικαιοσύνη και απόδοσιν εις την Μάνην των οφειλομένων. Αρκετά βάσταξε ο «κεφαλικός φόρος» που επέβαλλαν εις τους Μανιάτας, δια της αποβολής εκ της ακινήτου περιουσίας των.
Απαιτούμε την ένταξη της Μάνης εις το άρθρο 62 του νόμου 998/79 δια να σταματήσει η ιεροσυλία, να μηδενιστεί η ΥΒΡΙΣ εις βάρος μας και εις βάρος της Πατρίδος μας.
Προσκαλούμεν την συνδρομήν και βοήθειαν όλων των απανταχού Μανιατών και των Φίλων της Μάνης, ώστε να δυνηθώμεν να φθάσωμεν ταχύτερον εις τον ΙΕΡΟΝσκοπόν μας, να λάβωμεν τα δίκαιά μας, για να ελευθερωθούν η Μάνη και οι Μανιάτες. Δικαίω τω λόγω η μήτηρ μας Μάνη, εκ της οποίας και υμείς εφωτίσθητε,απαιτεί τάχιστα την φιλοδικαίαν συνδρομήν σας.
Δεν ανεχόμεθα πλέον και θεωρούμε μεγίστην ΥΒΡΙΝ προς την Ιστορία της Μάνης και της Ελλάδος, την αναγραφήν εις επίσημα, κρατικά έγγραφα, ότι τα ακίνητά μας κατείχον… Οθωμανοί!
Αυτό αποτελεί μεγίστην ασέλγειαν προς την Ιστορικήν Μνήμην, η δε εμμονή εις τα απόψεις αυτάς οδηγεί το Έθνος μας εις νέας περιπετείας, δεδομένου ότι καραδοκούν οι άσπονδοι φίλοι δια να συγγράψουν νέες μαύρες σελίδες εις βάρος της Ελλάδος μας.
Δεν είναι δυνατόν αυτοί που μας καταδίκασαν επί δεκαετίες εις την φτώχεια και την άναρχη υπανάπτυξη, να εξακολουθούν την αρπαγή των πατρογονικών μας.
Είμεθα αποφασισμένοι να συνεχίσωμεν τον Αγώνα μέχρι της δικαιώσεως απάσης της Μάνης.

Η Μανιάτικη Σύγκλητος της «Ευνομίας»

Στις 25 Μαρτίου η ηγεσία της Ελληνικής Κοινότητας των Η.Π.Α. στον Λευκό Οίκο.

Για τις 4 το απόγευμα της Παρασκευής 25ης Μαρτίου, ανήμερα της εθνικής μας εορτής, έχει προγραμματιστεί η τελετή στον Λευκό Οίκο, όπου η ελληνική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο θα παραλάβει από τον Αμερικανό πρόεδρο την διακήρυξη της Εθνικής Ανεξαρτησίας.  Την ελληνική κυβέρνηση θα εκπροσωπήσει ο υφυπουργός εξωτερικών, αρμόδιος για θέματα απόδημου Ελληνισμού, Δημήτρης Δόλλης, ενώ στην τελετή θα παραβρίσκονται ελληνικής καταγωγής αμερικανοί πολιτικοί, εξέχοντα πρόσωπα του δημοσίου βίου της ελληνικής κοινότητας, πρόεδροι και στελέχη ομογενειακών οργανώσεων. Μεγάλος απών και αυτή την χρονιά (έχουν προηγηθεί κατά το πρόσφατο παρελθόν, άλλες τρεις), η Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, η Ομοσπονδία εκπροσωπήθηκε πέρυσι από τον τότε πρόεδρο Δημήτρη Καλαμαρά. Τις προσκλήσεις για την τελετή ρυθμίζει πάντοτε ο έμπιστος του Λευκού Οίκου και σύνδεσμος μεταξύ Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής και Οικουμενικού Πατριαρχείου Fr. Alex karloutsos. Αιτία αυτού του αποκλεισμού, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Greek American news Agency, είναι ο εσωτερικός διχασμός και η μη σοβαρότητα που επιδεικνύουν ορισμένα τα στελέχη της Ομοσπονδίας.
Με κεντρικό σύνθημα «Επισκεφθείτε την Ελλάδα», η 5η Λεωφόρος του Manhattan για μια ακόμα χρονιά θα γεμίσει με γαλανόλευκες σημαίες την Κυριακή 27 Μαρτίου στη 1 και μισή το μεσημέρι, στην μεγάλη παρέλαση του Ελληνισμού για τον εορτασμό της 190η επετείου της εθνικής μας παλιγγενεσίας.
Η εβδομάδα που διανύουμε είναι γεμάτη από μια σειρά εκδηλώσεων με αποκορύφωμα την παρέλαση της Κυριακής, η οποία και τελικά θα μεταδοθεί από το κανάλι 9 του δικτύου FOX από τις 2 μέχρι τις 5 το απόγευμα. Τους φετινούς τελετάρχες αποτελούν οι ομοσπονδιακοί βουλευτές και συμπρόεδροι του “Hellenic Caucus”, η δημοκρατική Carolyn Maloney από την Νέα Υόρκη και ο ρεπουμπλικάνος Κώστας Μπιλιράκης από την πολιτεία της Φλόριδας, ο καρδιολόγος Βασίλειος Τένετ, καθώς και ο ιδιοκτήτης του NGTV Δημήτρης Καστανάς. Η ελληνική κυβέρνηση θα εκπροσωπηθεί από τον υπουργό προστασίας του πολίτη, κ. Χρήστο Παπουτσή, ενώ η Βουλή θα εκπροσωπηθεί από την βουλευτή επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, Έλενα Παναρίτη, τον Αθανάσιο Δαβάκη της ΝΔ και τον Αλέξανδρο Χρυσανθακόπουλο του ΛΑ.Ο.Σ. Με αφορμή το 39ο ετήσιο συνέδριο της Κυπριακής Ομοσπονδίας το Σάββατο στις 26 Μαρτίου, στην Νέα Υόρκη θα βρίσκεται ο υπουργός Υγείας της Κυπριακής Δημοκρατίας Χρήστος Πατσαλίδης, ο οποίος και θα συμμετέχει στις εορταστικές εκδηλώσεις του Σαββατοκύριακου.
Οι εκδηλώσεις

Οι εκδηλώσεις ξεκινούν σήμερα Τρίτη από το Brooklyn, όπου ο πρόεδρος της περιφέρειας, Marty Markowitz υποδέχεται στις 6 το απόγευμα στο Brooklyn Borough Hall την ελληνική κοινότητα για τον εορτασμό της Ημέρας Ελληνικού Πολιτισμού, ενώ αύριο Τετάρτη, ενώ είχε προγραμματιστεί στο Atrium Café του Ωνασείου στο Manhattan από τις 6 το απόγευμα μέχρι τις 9 το βράδυ εκδήλωση για την οικονομική ενίσχυση της παρέλασης, την τελευταία στιγμή άλλαξε η τοποθεσία για τον καθεδρικό της Αγίας τριάδας στο Manhattan. Η Ομοσπονδία σε συνεργασία με τον σύλλογο των Ελλήνων Δικηγόρων, των Ελλήνων γιατρών, το ελληνικοαμερικανικό και το κυπριακό-αμερικανικό εμπορικό επιμελητήριο, την ένωση των Ελλήνων τραπεζιτών, τον σύλλογο Επιστημόνων Αμερικής, και το ίδρυμα ανιάτων ασθενειών αφιερώνουν την συγκεκριμένη εκδήλωση στην νεολαία, αναμένοντας την συμμετοχή του κόσμου στην οικονομική στήριξη της παρέλασης με τα ποσά των 40 και 50 δολαρίων. Ο τραγουδιστής Γιάννης Παπαστεφάνου και η ορχήστρα του θα βρίσκεται εκεί, διασκεδάζοντας του παραβρισκόμενους.
Την Πέμπτη 24 Μαρτίου, ο δήμαρχος Michael Bloomberg υποδέχεται στην δημαρχική κατοικία, στο Gracie Mansion την ελληνοαμερικανική κοινότητα (μόνο όσους έχουν πρόσκληση) στην καθιερωμένη δεξίωση που παραθέτει για την Ημέρα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας.
Την ίδια μέρα στην έδρα της Ομοσπονδίας στο Σταθάκειο κέντρο στις 8 το βράδυ θα πραγματοποιηθεί η τελευταία πανομογενειακή συγκέντρωση, για τις τελευταίες λεπτομέρειες, ενώ ο χαρακτήρας της –ως είθισται να λέγεται- είναι πανηγυρικός, με την συμμετοχή του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου, των προξενικών αρχών και την ελληνικής αντιπροσωπείας, αλλά και της προεδρικής φρουράς (αν φτάσουν τελικά την Πέμπτη, όπως ευελπιστούν οι διοργανωτές).

Στις 25 Μαρτίου, την Παρασκευή, ανήμερα της Εθνικής μας επετείου, στις 12 το μεσημέρι στο Bowling Green θα πραγματοποιηθεί η έπαρση της Ελληνικής Σημαίας, παρουσία (;) των Ευζώνων της προεδρικής φρουράς και πιθανότατα της ελληνικής αντιπροσωπείας.
Το απόγευμα της ίδιας μέρας, από τις 5:30 μέχρι και τις 7:30 το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη, με την στήριξη του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου της Νέας Υόρκης παραθέτει ανοιχτή ομογενειακή δεξίωση, προσκαλώντας όλους τους Έλληνες και τους φίλους της Ελλάδας να παρευρεθούν.
Την Παρασκευή το βράδυ στις 7, στην αίθουσα «Πέτρος Γ. Πατρίδης» του Αγίου Δημητρίου στην Αστόρια θα πραγματοποιηθεί η καθιερωμένη εκδήλωση που κάνει την Ομοσπονδία στην Αστόρια. Μέχρι πρότινος τιμώμενοι ήταν σύλλογοι με μακρά ιστορία και πολλά χρόνια ζωής. Φέτος θα τιμηθούν, όπως ανέφερε ο ΓΓ της Ομοσπονδίας Π. Γαλάτουλας «κάποιοι από εμάς», δίνοντας τα ονόματα των: Κώστα Κοντογιάννη, Ανδρέα Κωμοδρόμου, Ελένης και Ιωάννη Ψαρρά, Γεωργίας Κοτζαμάνη, Μιχάλη και Αλίκης Χαλκιά, Χάιδους Μιχάλτση, Δρ. Γεώργιου Τσιούλια, Δρ. Αναστάσιου Κασαπίδη και Θίας Χάλο. Η Γεωργία Κοτζαμάνη δεν αποδέχτηκε την τιμητική διάκριση.
Στην Washington, ανήμερα της εθνικής μας εορτής και πριν την τελετή στον Λευκό Οίκο, από τις 12:30 μέχρι τις 2:00 στην ελληνική πρεσβεία πραγματοποιείται ανοιχτή δεξίωση, ενώ στις 5 το απόγευμα στον Λευκό Οίκο ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος θα παραλάβει την διακήρυξη της Ανεξαρτησίας από τον Αμερικανό πρόεδρο στην ειδική τελετή που εδώ και χρόνια διοργανώνεται.
Την επομένη, Σάββατο 26 Μαρτίου στις 12 το μεσημέρι, στο Κρητικό σπίτι, ο σύλλογος Κρητών «Ομόνοια» για Τρίτη συνεχή χρονιά έχει προγραμματίσει εκδήλωση που θα πρωταγωνιστούν τα χορευτικά συγκροτήματα διαφόρων συλλόγων. Επικεφαλής της διοργάνωσης είναι ένα δραστήριο μέλος της ελληνο-αμερικανικής κοινότητας ο κρητικός Κυριάκος Μαραγκουδάκης.
Το Σάββατο το βράδυ στις 7, όπως κάθε χρόνο, θα πραγματοποιηθεί το επίσημο δείπνο στο ξενοδοχείο Hilton στο Manhattan, όπου τιμώνται οι τελετάρχες και οι μεγάλοι χορηγοί της παρέλασης.
Την Κυριακή το πρωί 27 Μαρτίου, ανήμερα της μεγάλης παρέλασης στην 5η λεωφόρο, θα τελεστεί η Θεία Λειτουργία και στις 10 το πρωί η πανηγυρική Δοξολογία για την εθνική επέτειο στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδας στο Manhattan, προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου, ενώ ως είθισται τον πανηγυρικό της ημέρας θα εκφωνήσει ο εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης. Στις 11:30 το πρωί μεσημέρι, λίγο πριν ξεκινήσει η παρέλαση, θα γίνει η καθιερωμένη δεξίωση στο ξενοδοχείο Pierre.
Την επόμενη και την μεθεπόμενη εβδομάδα ακόμα δυο εκδηλώσεις έχουν προγραμματιστεί με αφορμή την εθνική μας επέτειο.
Την Πέμπτη 31 Μαρτίου στις 6 το απόγευμα, η νεοεκλεγείσα πολιτειακή βουλευτής Nicole Malliotakis, σε συνεργασία με τον πρόεδρο της περιφέρειας του Staten island, James Molinaro προκαλούν την ελληνοαμερικανική κοινότητα στο Staten Ιsland Borough Hall για τον εορτασμό της ημέρας ελληνικού πολιτισμού, ενώ την Τρίτη 5 Απριλίου στις 5:30 μέχρι τις 7:30 ο οικονομικός ελεγκτής της Νέας Υόρκης John C. Liu διοργανώνει εκδήλωση στο Surrogate’s Courthouse Manhattan για την ελληνομαερικανική κοινότητα.

Πηγή

Ο Ιερός Όρκος των Φιλικών (1814 μ.Χ.)

«Ο Όρκος»
Φανταστική σύνθεση του Δ. Τσόκου (1849) με σκηνή ορκωμοσίας Φιλικού στη Ζάκυνθο.
(Αθήνα, Εθνικό Ιστ. Μουσείο)

Στα πλαίσια του διακαούς πόθου για αποτίναξη του τουρκικού ζυγού και με σαφή την επίδραση των μυστικών εταιρειών της Ευρώπης, συναντιούνται το 1814 στην Οδησσό τρεις Έλληνες και αποφασίζουν τη σύσταση μιας αυστηρά συνωμοτικής οργάνωσης, η οποία θα προετοίμαζε τον ξεσηκωμό όλων των Ελλήνων.
Πρόκειται για τον Νικόλαο Σκουφά, 35 χρόνων, από το Κομπότι της Άρτας, τον Εμμανουήλ Ξάνθο, 42 χρόνων, από την Πάτμο και τον Αθανάσιο Τσακάλωφ, 26 χρόνων, από τα Γιάννενα . Και οι τρεις έχουν ήδη γίνει κοινωνοί των επαναστατικών ιδεών και του εταιρισμού. Ο Σκουφάς είχε ιδιαίτερες επαφές με τον Κωνσταντίνο Ράδο, ο οποίος ήταν μυημένος στον Καρμποναρισμό. Ο Ξάνθος είχε μυηθεί σε τεκτονική Στοά της Λευκάδας ( «Εταιρεία των Ελεύθερων Κτιστών», της Αγίας Μαύρας), ενώ ο Τσακάλωφ είχε υπάρξει ιδρυτικό μέλος του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου.
Σκοπός της Φιλικής Εταιρείας είναι η γενική επανάσταση των Ελλήνων για την «ανέγερσιν και απελευθέρωσιν του Ελληνικού Έθνους και της Πατρίδoς μας», όπως μας πληροφορεί ο ίδιος ο Ξάνθος. Και σημειώνει στα «Aπομνημονεύματά» του: ..δια να ενεργήσωσι μόνοι των ό,τι ματαίως από πολλού χρόνου ήλπιζον από την φιλανθρωπίαν των χριστιανών βασιλέων».
Στις γραμμές της συσπειρώνονται κυρίως έμποροι και μικροαστοί, αλλά και Φαναριώτες και κοτζαμπάσηδες και κληρικοί, πρόσωπα που θα διαδραματίσουν αγωνιστικό ρόλο (θετικό ή αρνητικό) στον αγώνα για την ανεξαρτησία, όπως οι οπλαρχηγοί Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Οδυσσέας Ανδρούτσος, Αναγνωσταράς, ο αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Δικαίος (Παπαφλέσσας), οι Φαναριώτες Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος και Νέγρης, οι μεγαλοκαραβοκύρηδες Κουντουριώτηδες, οι μεγαλοκoτζαμπάσηδες Ζαΐμης, Λόντος, Νοταράς, ο μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός κ.ά.
Το 1818 η Αόρατη Αρχή μετονομάστηκε σε «Αρχή των Δώδεκα Αποστόλων» και κάθε Απόστολος επωμίστηκε την ευθύνη μιας μεγάλης περιφέρειας. Η όλη δομή ήταν πυραμιδοειδής και στην κορυφή δέσποζε η «Αόρατος Αρχή». Κανείς δε γνώριζε ούτε είχε δικαίωμα να ρωτήσει ποιοι την αποτελούσαν. Οι εντολές της εκτελούνταν ασυζητητί, ενώ τα μέλη δεν είχαν δικαίωμα να λαμβάνουν αποφάσεις. Η Εταιρεία απεκαλείτο «Ναός» και είχε τέσσερις βαθμίδες μύησης:
α) οι αδελφοποιητοί ή βλάμηδες,
β) οι συστημένοι,
γ) οι ιερείς και
δ) οι ποιμένες.
Οι Ιερείς ήταν επιφορτισμένοι με το έργο της μύησης στους δύο πρώτους βαθμούς. Όταν ο Ιερέας πλησίαζε κάποιον, σιγουρευόταν για τη φιλοπατρία του και τον κατηχούσε πλάγια στους σκοπούς της εταιρείας, οπότε το τελευταίο στάδιο ήταν να ορκιστεί...

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ενώπιον του αληθινού θεού οικειοθελώς, ότι θέλω είμαι επί ζωής μου πιστός εις την Εταιρείαν κατά πάντα. Να μη φανερώσω το παραμικρόν από τα σημεία και λόγους της, μήτε να σταθώ κατ'ουδένα λόγον η αφορμή του να καταλάβωσιν άλλοι ποτέ, ότι γνωρίζω τι περί τούτων, μήτε εις συγγενείς μου, μήτε εις πνευματικόν ή φίλον μου.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ότι εις το εξής δεν θέλω έμβει εις καμίαν άλλην εταιρείαν, οποία και αν είναι, μήτε εις κανένα δεσμόν υποχρεωτικόν. Και μάλιστα, οποιονδήποτε δεσμόν αν είχα, και τον πλέον αδιάφορον ως προς την Εταιρείαν, θέλω τον νομίζει ως ουδέν.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ότι θέλω τρέφει εις την καρδίαν μου αδιάλλακτον μίσος εναντίον των τυράννων της πατρίδος μου, οπαδών και των ομοφρόνων με τούτους. Θέλω ενεργεί κατά πάντα τρόπον προς βλάβην και αυτόν τον παντελή όλεθρόν των, όταν η περίστασις το συγχωρήση.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να μη μεταχειρισθώ ποτέ βίαν δια να συγγνωρισθώ με κανένα συνάδελφον, προσέχων εξ εναντίας με την μεγαλυτέραν επιμέλειαν να μη λανθασθώ κατά τούτο, γινόμενος αίτιος ακολούθου τινός συμβάντος.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να συντρέχω, όπου εύρω τινά συνάδελφον, με όλην την δύναμιν και την κατάστασίν μου. Να προσφέρω εις αυτόν σέβας και υπακοήν, αν είναι μεγαλύτερος εις τον βαθμόν, και αν έτυχε πρότερον εχθρός μου, τόσον περισσότερον να τον αγαπώ και να τον συντρέχω καθ'όσον η έχθρα μου ήθελε είναι μεγαλυτέρα.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ότι, καθώς εγώ παρεδέχθην εις την Εταιρείαν, να δέχωμαι παρομοίως άλλον αδελφον, μεταχειριζόμενος πάντα τρόπον και όλην την κανονιζομένην άργητα, εωσού τον γνωρίσω Έλληνα αληθή, θερμόν υπερασπιστήν της πατρίδος, άνθρωπον ενάρετον και άξιον όχι μόνον να φυλάττη το μυστικόν, αλλά να κατηχήση και άλλον ορθού φρονήματος.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να μην ωφελώμαι κατ'ουδένα τρόπον από τα χρήματα της Εταιρείας, θεωρών αυτά ως ιερόν πράγμα και ενέχυρον ανήκον εις όλον το έθνος μου. Να προφυλάττωμαι παρομοίως και εις τα λαμβανόμενα και στελλόμενα εσφραγιαμένα γράμματα.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να μην ερωτώ ποτέ κανένα των Φιλικών με περιέργειαν, δια να μάθω οποίος τον εδέχθη εις την Εταιρείαν. Κατά τούτο δε μήτε εγώ να φανερώσω, ή να δώσω αφορμήν εις τούτον να καταλάβη, ποίος με παρεδέχθη. Να υποκρίνωμαι μάλιστα άγνοιαν, αν γνωρίζω το σημείον εις το εφοδιαστικόν τινος
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να προσέχω πάντοτε εις την διαγωγήν μου, να είμαι ενάρετος. Να ευλαβώμαι την θρησκείαν μου, χωρίς να καταφρονώ τας ξένας. Να δίδω πάντοτε το καλόν παράδειγμα. Να συμβουλεύω και να συντρέχω τον ασθενή, τον δυστυχή και τον αδύνατον. Να σέβωμαι την διοίκησιν, τα έθιμα, τα κριτήρια και τους διοικητάς του τόπου, εις τον οποίον διατρίβω.
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΕΙΣ ΣΕ, Ω ΙΕΡΑ ΠΛΗΝ ΤΡΙΣΑΘΛΙΑ ΠΑΤΡΙΣ, ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ εις τους πολυχρονίους βασάνους Σου, ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα, τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου, ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε. Εις το εξής Συ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου. Το όνομά Σου ο οδηγός των πράξεών μου και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου. Η θεία δικαιοσύνη ας εξαντλήση επάνω εις τη κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της, το όνομά μου να είναι εις αποστροφήν, και το υπικείμενόν μου το αντικείμενον της κατάρας και του αναθέματος των Ομογενών μου, αν ίσως λησμονήσω εις μίαν στιγμήν τας δυστυχίας των και δεν εκπληρώσω το χρέος μου. Τέλος ο θάνατός μου ας είναι η άφευκτος τιμωρία του αμαρτήματός μου, δια να μη μολύνω την αγνότητα της Εταιρείας με την συμμετοχήν μου.

Πηγή

Όχι στην καταστροφή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Εικόνα 1

Στις αρχές Φεβρουαρίου 2011, κατά τη διάρκεια των εργασιών στη γραμμή του ΗΣΑΠ στο Θησείο, και στο σημείο που οι γραμμές διασχίζουν την Αρχαία Αγορά παράλληλα στην οδό Αδριανού, απεκαλύφθη περαιτέρω ένα εύρημα υψίστης σημασίας: Ο Βωμός των 12 Θεών. Το μνημείο αρχικά ανασκάφηκε το 1891, και η ανασκαφή συνεχίστηκε το 1934, οπότε και έγινε η ορθή ταύτισή του.

Παρά τις επισημάνσεις των αρχαιολόγων για την ανεκτίμητη αξία του ευρήματος, η διοίκηση του ΗΣΑΠ, με τη σιωπηρή αποδοχή της πολιτείας και των αρμοδίων φορέων, αποφάσισε την εσπευσμένη κατάχωσή του! Τις επόμενες ημέρες με παρέμβαση του ΚΑΣ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο), οι εργασίες πάγωσαν, δίχως όμως να εξασφαλίζεται η τύχη του Βωμού και των υπόλοιπων αρχαιολογικών ευρημάτων που βρίσκονται στην ίδια γραμμή του ΗΣΑΠ.

Εικόνα 2

Ο Βωμός των 12 Θεών, ("Βωμός του Ελέους" κατά Thomson) κατασκευάστηκε την αρχαϊκή περίοδο (522/521 π.Χ) από τον εγγονό του Πεισιστράτου και γιο του Τυράννου Ιππία, Πεισίστρατο τον νεότερο. Ο Βωμός καταστράφηκε κατά τους Περσικούς πολέμους και αναστηλώθηκε το Γ΄ τέταρτο του 5ου αι. π.Χ. (Ιδρύμα Μείζονος Ελληνισμού)
Πρόκειται για έναν τετράπλευρο περίβολο, σχεδόν τετράγωνο στην κάτοψη που βρίσκεται στην συμβολή των κεντρικών οδών της αρχαίας Αθήνας. Η ιστορική, πολιτιστική και θρησκευτική αξία του είναι ανεκτίμητη καθώς αποτελούσε τον "πολυσύχναστο ομφαλό της πόλεως" όπως τον αποκαλεί ο Πίνδαρος, και με βάση το σημείο αυτό υπολογίζονταν όλες οι αποστάσεις της Αττικής! Μάλιστα τόσο μεγάλη ήταν η ιερότητά του που αποτελούσε απαράβατο άσυλο για εκείνους που προσέρχονταν ως ικέτες.
Για την τύχη ενός τέτοιου ιερού φωτεινού φάρου της πολιτισμένης ανθρωπότητας, που φέρει πανανθρώπινα μηνύματα, δεν έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν αυθαίρετα η οποιαδήποτε διοίκηση του ΗΣΑΠ ή άλλοι πρόσκαιροι παράγοντες δεσμευμένοι στις οικονομικές επιταγές του σήμερα.

Εικόνα 3

Κατόπιν κινητοποιήσεων, με πρωτοβουλία της Κίνησης Πολιτών για την διάσωση του Βωμού, την Κυριακή 13 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία συγκέντρωση στην Αρχαία Αγορά των Αθηνών, με την συμμετοχή περίπου τριών χιλιάδων ατόμων.

Εικόνα 4

Στις 17 και στις 18 Μαρτίου επιχειρήθηκε διαδοχικά εσπευσμένη κατάχωση του Μνημείου, η οποία και απετράπη με την άμεση κινητοποίηση εκατοντάδων πολιτών.
Μετά από αυτές τις προκλητικές και παράνομες ενέργειες, ο χώρος φυλάσσεται σε 24ωρη βάση από ενεργούς πολίτες και μέλη πολιτιστικών φορέων.
Την Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011 κατατέθηκε μήνυση προς τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών υποβαλλομένη δια του Α.Τ. Ακροπόλεως. Η μήνυση στρέφεται κατά του ΗΣΑΠ και παντός άλλου υπευθύνου, εργολάβου ή υπεργολάβου και εμπλεκομένου στα έργα της κατάχωσης του Βωμού.
Την μήνυση υπέβαλλαν, μέλη ελληνικών φορέων και πολίτες. Προσεκομίσθησαν μαρτυρίες τεκμηρίωσης της μήνυσης με αρκετά σχετικά άρθρα και οπτικοακουστικό υλικό, που δείχνουν τη δράση των παρανόμων συνεργείων κατά την προσπάθεια κατάχωσης του μνημείου.

Εικόνες 5,6,7

Έκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι ενώ ήδη έχουν κατατεθεί πολλές εναλλακτικές προτάσεις, εύκολα εφαρμόσιμες, οικονομικές και μη χρονοβόρες, για το πώς θα κατασκευαστεί η γραμμή του τρένου, ώστε να σωθεί το πολύτιμο ιστορικό εύρημα και ταυτόχρονα να μην εμποδίζεται η μετακίνηση των πολιτών, δεν υιοθετήθηκαν από την πολιτεία!
Οι πιέσεις των πολιτών απέδωσαν καρπούς, και σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας
του ΣΚΑΪ, η Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη δήλωσε ρητά ότι δεν θα πειραχθεί κατ΄ ελάχιστο το σημαντικότατο αρχαιολογικό εύρημα. Ας ελπίσουμε ότι η δήλωση δεν είναι προσχηματική για να σταματήσουν οι κινητοποιήσεις.

Εικόνα 8

Επίσης να σημειώσουμε ότι ήδη από τον Φεβρουάριο, ο βουλευτής Άδωνις Γεωργιάδης κατέθεσε σχετική ερώτηση στη Βουλή.
Η ενεργή δράση των πολιτών ανάγκασε την κυβέρνηση να αναδιπλωθεί, και αποδεικνύεται ότι όταν οι πολίτες ενεργούν μαζικά και συντονισμένα οι προσπάθειες αποφέρουν καρπούς. Οφείλουμε άλλωστε όλοι, ως υπεύθυνοι πολίτες που ελέγχουμε τους κυβερνώντες, να μεταφέρουμε το ενδιαφέρον και την δράση μας σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινής μας ζωής.
Η πολιτιστική μας κληρονομιά αποτελεί ιερά παρακαταθήκη και κοινό αγαθό, και είναι χρέος όλων μας να την προασπίζουμε. Στους κυβερνώντες ανατέθηκε να προστατεύουν και να προβάλουν τον πολιτισμό μας, και όχι να αποφασίζουν και να δρουν με αυθαιρεσία.
Απαιτούμε οι ιθύνοντες όχι μόνο να σεβαστούν αλλά και να αναδείξουν ένα μνημείο υψίστης αξίας, όπως άλλωστε του αρμόζει.

ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΙΣΤΟΛΟΓΟΙ

Η Μεσογειακή Ένωση και η παγκόσμια γεωπολιτική μάχη για τη Μεσόγειο

Πρόσφατα γίναμε θεατές "επαναστάσεων" σε κάποιες χώρες της Β. Αφρικής όπου τα πλήθη αν και "ανοργάνωτα" μπόρεσαν και ξεσηκώθηκαν μυστηριωδώς. Τυνησία, Αίγυπτος με τελευταία την Λιβύη. Ποιά φωνή τους κάλεσε δεν έγινε γνωστό, αν και δάφνες θέλει να δρέψει ακόμη και αυτό το wikileaks. Γνωρίζουμε ότι οι επαναστάσεις ενίοτε εκδηλώνονται για να εξυπηρετήσουν μυστικότερα ή και μεγαλύτερα συμφέροντα και αυτό το παρατηρούμε να γίνεται συχνά στην σύγχρονη παγκόσμια πολιτική ιστορία.
Ωστόσο πέρα από το μαζικό και ανεξήγητο φαινόμενο των domino-ταραχών που άλλαξαν ή πρόκειται να αλλάξουν τον γεωπολιτικό χάρτη των παράκτιων χωρών της Μεσογείου, ταυτόχρονα παρατηρούμε και άλλες σημαντικές αλλαγές. Μεγάλος λόγος γίνεται για τον καθορισμό των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών εκμετάλλευσης (ΑΟΖ) όπου άξαφνα μαθαίνουμε και για την ύπαρξη σημαντικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, πράγμα που γίνεται θα λέγαμε με τρόπο μαζικό (Λεβιάθαν, κοίτασμα Ηροδότου κ.ά.).
Ως εκ τούτου στο Αιγαίο παρατηρούμε τη μετατόπιση του διπλωματικού και άλλου ενδιαφέροντος μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας όλο και νοτιότερα, πέριξ του Καστελόριζου, πιο κοντά στις υπό ανακατάταξη βορειο-αφρικανικές περιοχές. Σε αυτή την εξέλιξη ο οιοσδήποτε εύκολα μπορεί να συμπεράνει πως μαζί με τις τοπικές διπλωματικές επιδιώξεις της Τουρκίας, υποκρύπτονται και επιδιώξεις πολύ μεγαλύτερων δυνάμεων. Μάλιστα φτάσαμε και στο σημείο η Μέρκελ, ως Καγκελάριος της Γερμανίας να επισκέπτεται για πρώτη φορά στην ιστορία Γερμανού καγκελάριου, την Κυπριακή Δημοκρατία.
Τι να συμβαίνει στην πραγματικότητα;
Αυτό έχει αρχίσει να γίνεται ένα βασικό ερώτημα. Ερώτημα απολύτως φυσιολογικό, εφόσον έχουμε συνηθίσει στη διεθνή πολιτική σκηνή, αυτό που φαίνεται να είναι η αφορμή και σχεδόν ποτέ η αιτία. Η συγκυριακή εκδήλωση των ταραχών και των όποιων γεωπολιτικών ανακατατάξεων στα παράκτια κράτη της βόρειας Αφρικής αλλά και οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις καθώς και οι έντονες μυστικές διπλωματικές επαφές μεταξύ Ελλάδος, Ισραήλ και Τουρκίας με ιδιαίτερη έμφαση στις δύο πρώτες υποδεικνύει κάτι πολύ πιο σχεδιασμένο.
Για πολλά χρόνια, είναι "γνωστό" ένα σχέδιο, που ως ιδέα είναι αποτέλεσμα των ισχυρών μοναδικών κέντρων αποφάσεων του πλανήτη . Το όνομα του σχεδίου, "Ηνωμένες Πολιτείες της Ανατολικής Μεσογείου" ή απλούστερα "μεσογειακή Ένωση" και εμπνευστές του οι κυριότεροι γεωπολιτικοί σχεδιαστές της νέας τάξης πραγμάτων.
Ας διαβάσουμε λοιπόν τα σχέδια των μεγαλύτερων εξ απορρήτων μυστικοσυμβούλων των σημερινών κέντρων αποφάσεων, ας μελετήσουμε τους χάρτες. Μη κάνουμε το λάθος να τους αγνοήσουμε λόγω της απλότητας τους. Ας αναλογιστούμε μόνο και μόνο, με ποιο τρόπο επανασχεδιάσθηκε ο κόσμος μετά τη λήξη του Β Παγκοσμίου πολέμου, όταν κατά τη διάρκεια της Συμφωνίας στη Γιάλτα οι τρείς τότε σημαντικότεροι ηγέτες, οι Ρουζβελντ, Τσωρτσιλ και Σταλιν, σχεδιάζοντας σε πρόχειρα χαρτιά έφτασαν στο σημείο να μοιράζουν την ανθρωπότητα ακόμη και επάνω σε χαρτοπετσέτες. Ο τρόπος παραμένει ο ίδιος, μόνο τα ονόματα άλλαξαν. "Όμπαμα, Μέρκελ, Σαρκοζί".


Οι Ρουζβέλντ, Τσώρτσιλ και Στάλιν, στην Γιάλτα

Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη και την άσχημη έως τραγική κατάσταση που περιήλθε η Ελληνική οικονομία που κάνει ένα κράτος σαν την Ελλάδα πολύ πιο επιρρεπές σε πιέσεις και επανασχεδιασμούς, τότε αρκεί να γράψουμε το γνωστό σλόγκαν: «Τυχαίο; .... », αφήνοντας την απάντηση στον αναγνώστη. Χωρίζοντας τη Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική
Η Μέση Ανατολή και η Βόρεια Αφρική βρίσκονται σε διαδικασία διαχωρισμού σε ζώνες επιρροής μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών. Ουσιαστικά η διαίρεση της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής είναι μεταξύ γαλλο-γερμανικών και αγγλο-αμερικανικών συμφερόντων. Στο δε ΝΑΤΟ επικρατεί ενιαία στάση σε ό, τι αφορά αυτή την εκ νέου διαίρεση.

Στον χάρτη φαίνονται με κάφε χρώμα τα κράτη που πρόκειται να κάνουν την Μεσογειακή Ένωση, κατ΄άλλους τις Ηνωμένες πολιτείες της Ανατολικής Μεσογείου. Προσέξτε ιδιαίτερα την Τουρκία.
Ενώ επιφανειακά το Ιράκ εμπίπτει στην αγγλο-αμερικανική σφαίρα επιρροής, η Ανατολική Μεσόγειος και το φυσικό αέριο της έχουν ορισθεί να πέσουν στην γαλλο-γερμανική σφαίρα επιρροής. Στην πραγματικότητα, η περιοχή της Μεσογείου στο σύνολό της, από το Μαρόκο και την πλούσια σε φυσικό αέριο Αλγερία ως το Λεβάντε, αποτελούν από καιρό πολυπόθητες περιοχές για τα γαλλο-γερμανικά συμφέροντα, ωστόσο υπάρχουν περισσότερα σε αυτή τη σύνθετη εικόνα από όσα φαίνονται με την πρώτη ματιά.
Διάφορες αποφάσεις ορόσημα που είναι άγνωστες στο παγκόσμιο κοινό, έχουν παρθεί ώστε να δοθεί τέλος στις γαλλο-γερμανικές και αγγλο-αμερικανικές αντιπαραθέσεις, οι οποίες θα φέρουν τελικά την κοινή διαχείριση των λαφύρων του πολέμου και θα βοηθήσουν στην σύγκλιση των συμφερόντων αμφοτέρων. Η πραγματικότητα της κατάστασης έχει ως εξής: η περιοχή από τη Μαυριτανία μέχρι τον Περσικό Κόλπο και το Αφγανιστάν θα κατανεμηθεί στην Αμερική, τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, και τους συμμάχους τους.
Αυτές οι σφαίρες επιρροής είναι πραγματικά σφαίρες ευθύνης σε μια μακρόχρονη εκστρατεία για την αναδιάρθρωση της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Η συμφωνία υπηρεσιών μεταξύ της Total SA και της Chevron να αναπτύξουν από κοινού τα ενεργειακά αποθέματα του Ιράκ, οι συμφωνίες του ΝΑΤΟ στον Περσικό Κόλπο, καθώς και η δημιουργία μιας μόνιμης γαλλικής στρατιωτικής βάσης στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, είναι αποτελέσματα αυτών των στόχων. Η στρατιωτική παγκοσμιοποίηση βρίσκεται εν ενεργεία από το Ιράκ και τον Λίβανο ως το Μαγκρέμπ.
Επαναχάραξη των Ευρωπαϊκών συνόρων Ασφάλειας
Ο δρόμος για την επαναχάραξη του χάρτη της Μέσης Ανατολής
«Η πολιτική [εξωτερική πολιτική] ενός κράτους βρίσκεται στη γεωγραφία της."
Ναπολέων Βοναπάρτης

Χάρτης με τις νέες σφαίρες επιρροής στην Ευρώπη αλλά και στην Μεσόγειο. Περιοχές κλεισμένες σε κόκκινο είναι τα κράτη της Γερμανικής σφαίρας επιρροής. Με μπλέ χρώμα τα κράτη που ειναι κάτω απο Γαλλική επιρροή. Ενώ με καφέ χρώμα τα κράτη που εμπίπτουν στην Ισραηλινή σφαίρα επιρροής, μέσα σε αυτά ανήκει και η Ελλάδα.
Πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Ρίγα της Λετονίας, είχε συμφωνηθεί ότι η δυτική περιφέρεια του «ασταθούς τόξου» θα επανδρωνόταν από το ΝΑΤΟ και θα ενέπιπτε στη γαλλο-γερμανική ευθύνη. [1]
Σημάδια της συναίνεσης που επιτεύχθηκε μεταξύ της αγγλο-αμερικανικής και γαλλο-γερμανικής πλευράς είχαν αναδυθεί μέσα από τους εκπροσώπους των δύο χωρών, ένα μήνα πριν από την διάσκεψη του ΝΑΤΟ στη Ρίγα.
Κατά τη διάρκεια διάλεξης στο πανεπιστήμιο του Princeton, τον Οκτώβριο του 2006, ο Joschka Fischer, πρώην γερμανός Υπουργός Εξωτερικών και μέλος του Κόμματος των Πρασίνων της Γερμανίας, και εκπρόσωπος της γαλλο-γερμανικής entente, αποκάλυψε την κατεύθυνση της εξωτερικής πολιτικής Γερμανίας-Γαλλίας, όσον αφορά την ασφάλεια και την άμυνα.
Η κατεύθυνση, σύμφωνα με τον Joschka Fischer ήταν «προς ανατολάς», τόσο με τη Μέση Ανατολή και τα Ανατολικά νερά της Μεσογείου να αποτελούν τα νέα σύνορα της Ευρώπης! Αυτή η περιοχή θα αποτελέσει μέρος του νέου τομέα ασφάλειας της ΕΕ και της Ευρώπης. Ο πρώην Γερμανός υπουργός δήλωσε ότι οι βομβιστικές επιθέσεις στο Λονδίνο και στη Μαδρίτη, έδειξαν ότι η Μέση Ανατολή "είναι πραγματικά η πίσω αυλή της Ευρώπης, και εμείς στην ΕΕ πρέπει να σταματήσουμε να εθελοτυφλούμε και να το αναγνωρίσουμε." [2]
Επιπλέον, ο Joschka Fischer προειδοποίησε ότι η Ευρώπη χρειάζεται να στρέψει την προσοχή της προς τη Μέση Ανατολή και την Τουρκία - μέλος του ΝΑΤΟ και μία από τις "πύλες" ή "εισόδους" στη Μέση Ανατολή. Δεν είναι τυχαίο ότι οι New York Times υποστήριξαν επίσης την επέκταση του ΝΑΤΟ στη Μέση Ανατολή μόλις μήνες μετά την αγγλο-αμερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003. [3]
Μέχρι το 2004 και δια μέσου του κοινού αγγλο-αμερικανικού και γαλλο-γερμανικού συντονισμού στον Λίβανο ήταν σαφές ότι η Γαλλία και η Γερμανία συμφώνησαν να αποτελέσουν το προγεφύρωμα της Αμερικής στην Ευρασία. Αυτό είναι που έφερε την Άνγκελα Μέρκελ και το Νικολά Σαρκοζί στην εξουσία, σε Βερολίνο και Παρίσι.
Οι δηλώσεις του Joschka Fischer αντανακλούσαν μια ευρύτερη στάση μέσα στους κορυφαίους κύκλους της Γαλλίας και της Γερμανίας. Δεν είναι τυχαίες παρατηρήσεις ή καινοτόμες στο χαρακτήρα, απομονωμένες δηλώσεις. Αποτελούν μέρος των μακροχρόνιων στόχων και των πολιτικών που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες.
Η διάλεξη του Fischer προανήγγειλε την κίνηση προς την εναρμόνιση της εξωτερικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή μεταξύ της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Βρετανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτά που είπε, χαρακτήρισαν την προσέγγιση της γαλλο-γερμανικής συνεννόησης και της αγγλο-αμερικανικής συμμαχίας και προανήγγειλαν την ενίσχυση του ρόλου που θα διαδραμάτιζαν η ΕΕ και το ΝΑΤΟ στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.
Η Καθημερινή Princetonian, εφημερίδα του πανεπιστημίου του Princeton, ανέφερε ότι ο πρώην Γερμανός αξιωματούχος, έκανε τις ακόλουθες δηλώσεις: [4]
1. "Η ασφάλεια της Ευρώπης δεν ορίζεται πλέον από τα δικά της ανατολικά σύνορα, αλλά στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή"
2. "Η Τουρκία θα πρέπει να αποτελεί πυλώνα ασφαλείας για την ευρωπαϊκή κοινότητα, και οι προσπάθειες εκτροχιασμού αυτής της σχέσης είναι απίθανα κοντόφθαλμες"
Οι δηλώσεις του Joschka Fischer προανείγγειλαν επίσης την εκστρατεία του Νικολά Σαρκοζί στην περιοχή της Μεσογείου.
Η Γαλλο-γερμανική πολιτική έχει επίσης εκτεθεί σε ό, τι αφορά την Τουρκία. Πριν εκλεγεί ο Νικολά Σαρκοζί, η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ ενέτεινε το κάλεσμα της για ένταξη της Τουρκίας εντός του πλαισίου της ΕΕ μέσα από μια «ειδική σχέση»,αλλά όχι ως μέρος του τωρινού Ευρωπαϊκού μπλοκ. [5] Γεγονός που προανήγγειλε αυτό που ο Νικολά Σαρκοζί πρότεινε αργότερα στους Τούρκους.
Αυτό μπορεί να σημαίνει ένα ή δύο πράγματα: ή ότι η γαλλο-γερμανική πολιτική αποτελεί μέρος ενός συνεχούς, ανεξαρτήτως ηγεσίας και πολιτικής των κομμάτων, ή ότι η έκβαση των γαλλικών προεδρικών εκλογών του 2007 ήταν γνωστή στο Βερολίνο ή είχε αποφασιστεί εκ των προτέρων. Σε κάθε περίπτωση, οι γερμανικές δηλώσεις εκθέτουν μια υπολογισμένη ημερήσια διάταξη στο Παρίσι, το Βερολίνο, καθώς και σε άλλους ευρωπαϊκούς κύκλους η οποία αφορά την επέκταση που συνδέεται με την αγγλο-αμερικανική πολεμική πορεία.
Παρίσι και Βερολίνο ενεργούν από κοινού, ανεξάρτητα από το ποιός ηγείται των κυβερνήσεών τους. Η γαλλο-γερμανική πολιτική στον πυρήνα της εξαρτάται από την ύπαρξη ισχυρών οικονομικών συμφερόντων.
Αυτά τα οικονομικά συμφέροντα καθορίζουν τόσο στη Γαλλία όσο και στη Γερμανία, καθώς και στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το χαρακτήρα της κυβερνητικής πολιτικής.
Η Μεσογειακή Ένωση
Η επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική
Ολόκληρη η Μεσόγειος πλακoστρώνεται για να εμπέσει τελικά στη σφαίρα επιρροής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πρωτοβουλία αυτή ξεκινά με αιχμή του δόρατος τη Γαλλία ενώ το εναρκτήριο λάκτισμα έδωσε ο Νικολά Σαρκοζί όταν ξεκίνησε το γύρο της Μεσογείου αρχίζοντας από την Αλγερία. [6]
Η ιδέα μιας «Μεσογειακής Ένωσης» παρουσιάστηκε στους Ευρωπαίους με την εκλογή του Νικολά Σαρκοζί, αλλά αυτή η ιδέα δεν είναι τόσο νέα όσο θέλουν τα καθιερωμένα μέσα ενημέρωσης να παρουσιάσουν.Ο Zbigniew Brzezinski, διεθνολόγος και πρώην σύμβουλος εθνικής ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών, αναγνώρισε το 1997 ότι,

Μπρεζίνσκι, σύμβουλος και του Ομπάμα

"Η Γαλλία επιδιώκει όχι μόνο έναν κεντρικό πολιτικό ρόλο σε μια ενωμένη Ευρώπη, αλλά θεωρεί εαυτόν ως τον πυρήνα ενός μεσογειακού-βορειο αφρικανικού συμπλέγματος κρατών που μοιράζονται κοινές ανησυχίες." [7]
Μια επέκταση της Ευρωπαϊκής σφαίρας επιρροής θα οδηγήσει επίσης σε επέκταση της αγγλο-αμερικανικής επιρροής και των οικονομικών υπαγορεύσεων της Ουάσιγκτον. Στην περίπτωση αυτή το ερώτημα είναι πόση αγγλο-αμερικανική επιρροή θα υπάρξει εντός της Μεσογειακής Ένωσης;
Η Eυρωπαϊκή Ένωση είναι ένα σώμα που υποστηρίζει τόσο τα αγγλο-αμερικανικά όσο και τα γαλλο-γερμανικά συμφέροντα. Μέσα από την «ειδική σχέση» της Αμερικής με τη Βρετανία και το ΝΑΤΟ, η Αμερική έχει αποκτήσει μια θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί κατά κύριο λόγο να διοικείται από το Παρίσι και το Βερολίνο. Έτσι, τα παράλια της Μεσογείου θα βρεθούν σε μεγάλο βαθμό υπό τη γαλλο-γερμανική επιρροή όταν το Ευρωπαϊκό μοντέλο εγχυθεί στη Μεσόγειο. (Για όσους αναρωτιούνται ακόμη προς τι οι πρόσφατες εξεγέρσεις στις βορειο-αφρικανικές χώρες).
Το σημαντικότερο: Ο μηχανισμός και η δομή που θα καθοριστούν από την επέκταση της ΕΕ στη Μεσόγειο θα καθορίσουν και το μέγεθος της αγγλο-αμερικανικής επιρροής στα μεσογειακά παράλια. Εάν η ΕΕ δημιουργήσει έναν μηχανισμό με τον οποίο τα παράκτια έθνη της Μεσογείου θα συνδέονται άμεσα μόνο με τα κράτη-μέλη της ΕΕ μέλη που βρέχονται από τη Μεσόγειο και έμμεσα με τα υπόλοιπα κράτη-μέλη, τότε η αγγλο-αμερικανική επιρροή θα είναι πολύ ασθενέστερη από ό, τι θα ήταν στην περίπτωση της πλήρους ενσωμάτωσης μεταξύ της ΕΕ και της Μεσογείου.
Αυτό το είδος σχέσης θα ενδυνάμωνε σημαντικά το Παρίσι και το Βερολίνο στο πλαίσιο της Μεσογείου.
Υποθετικά μιλώντας, η ρύθμιση αυτή θα μπορούσε να αποκλείσει και τη Βρετανία και την Αμερική. Η Μεσόγειος θα μπορούσε να πέσει απόλυτα στη γαλλο-γερμανική σφαίρα επιρροής, αλλά αυτό μάλλον είναι απίθανο σενάριο. Ο Αγγλο-αμερικανικός έλεγχος θα μεγιστοποιηθεί αν η Μεσόγειος συγχωνευθεί εντελώς στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα μπορούσε να βλάψει τόσο την Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και τα αγγλο-αμερικανικά και γαλλο-γερμανικά συμφέροντα για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένων και των δημογραφικών, αν δεν γίνει με σωστό ρυθμό. Εάν δεν επιτευχθεί η συγχώνευση, σταδιακά η ΕΕ θα αντιμετωπίσει εσωτερική αστάθεια. Έτσι, συμφέρει όλες τις πλευρές να μοιραστούν τη Μεσόγειο.
Γι'αυτό και η συνεργασία Γάλλων και Γερμανών συμφέρει και τη Βρετανία και την Αμερική. Για να εξασφαλισθεί ο ισχυρός αγγλοαμερικανικός ρόλος έχει εμπλακεί και το ΝΑΤΟ, ενώ παράλληλα το Ισραήλ έχει ενσωματωθεί στο πλαίσιο της Μεσογειακής Ένωσης.

Ο ρόλος του Ισραήλ σε αυτή τη διαδικασία εξαρτάται επίσης από τις διμερείς σχέσεις του με την Τουρκία, που όπως γνωρίζουμε, τα τελευταία χρόνια δεν είναι και οι καλύτερες. Από την άλλη πλευρά, ο ρόλος της Τουρκίας ως χώρα της Μεσογείου θεωρείται βασικός για τη δημιουργία μιας "Ένωσης στην περιοχή της Μεσογείου."
Η ένταξη της Τουρκίας τόσο στην Ευρωπαϊκή όσο και στη Μεσογειακή Ένωση, αλλά χωρίς τα πλήρη οφέλη που προσφέρει η ΕΕ, θα ωφελήσουν επίσης τα αγγλο-αμερικανικά συμφέροντα. Αυτό και εξηγεί το γιατί Βρετανία και η Αμερική υποστηρίζουν δημοσίως την άμεση είσοδο της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Καθιέρωση της Μεσογείου ως Ελεύθερη Ζώνη Εμπορίου
... Και μοιρασιά του πετρελαϊκού πλούτου της Λιβύης
Γάλλοι, Γερμανοί, Άγγλοι και Αμερικανοί θέλουν να μοιραστούν τα λάφυρα από τη Λιβύη. Ό,τι ο,τι δεν καταφεραν με τον περιβοητο τους πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, προσπαθούν τώρα να το πετύχουν με τον δήθεν πόλεμο ενάντια στο δικτατορικο καθεστώς του Καντάφι.
Μετά την πτώση της Βαγδάτης το 2003, η Λιβύη παραδόθηκε ειρηνικά στις απαιτήσεις των Δυτικών Δυνάμεων και η Ουάσιγκτον έβαλε το πόδι της στην Λιβύη, η οποία ως τότε ήταν στη μαύρη λίστα μαζί με τη Σομαλία, το Σουδάν, το Λίβανο, το Ιράκ, τη Συρία και το Ιράν. Ήταν επίσης το 2003 όταν κατασκευάστηκε ο Αγωγός Greenstream για τον εφοδιασμό της ΕΕ με Λιβυκό φυσικό αέριο μέσω μιας διαδρομής που διέσχιζε τη Μεσόγειο Θάλασσα έως τη Σικελία.
Εν μία νυκτί η Λιβύη από «αδέσποτο κράτος» και κατηγορούμενη για διεθνή τρομοκρατία, έγινε φίλη των δυτικών, χωρίς να έχει υπάρξει καμιά αλλαγή, ούτε πολιτική, ούτε ιδεολογική, αλλά και καμία αλλαγή στην ηγεσία της χώρας. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν να ανοίξει τις πόρτες τις στα οικονομικά σύμφέροντα των ΗΠΑ και της ΕΕ.
Οι οικονομικές, ενεργειακές και οπλικές συμφωνίες που υπεγράφησαν με τη Λιβύη το 2007, αποκαλύπτουν την απόλυτη οικονομική πρόθεση της «πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία». Επιπλέον, η Λιβύη δεσμεύτηκε σε ένα πρόγραμμα «εθνικών μεταρρυθμίσεων». [8]
Τι συνέβει λοιπόν και οι μέχρι πρότεινος φίλοι, στράφηκαν εκ νέου εναντίον της Λιβυής;
Τι είδους μεταρρυθμίσεις συμφωνήθηκαν που η Λιβυή δεν εφάρμοσε;
Στην πράξη, η Λιβύη αποδέχθηκε να αναλάβει ένα πρόγραμμα οικονομικής αναδιάρθρωσης "ελεύθερης αγοράς", σύμφωνα με τις απαιτήσεις των ΗΠΑ, της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας. Ωστόσο, η κυβέρνηση της Λιβυής παρέμεινε ίδια, γεγονός το οποίο αποκαλύπτει το πόσο επιφανειακές ήταν αυτές οι λεγόμενες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις.
Επιπλέον, η Διακήρυξη της Βαρκελώνης του 1995, αφορούσε μια ευρωμεσογειακή εταιρική σχέση στο φόντο των νεοφιλελεύθερων οικονομικών μεταρρυθμίσεων, η οποία θα άνοιγε τη Λιβυκή οικονομία σε ξένους επενδυτές.
Η Διακήρυξη της Βαρκελώνης είχε ως στόχο τη δημιουργία μιας κυρίαρχης ευρωπαϊκής ζώνης ελεύθερου εμπορίου στη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και την περιοχή της Μεσογείου μέχρι το 2010. Να είναι τυχαίο το ότι με τη λήξη της Διακήρυξης, ξέσπασαν οι ταραχές και οι "επαναστάσεις" στις περιοχές αυτές;
Τέλος, ας μην ξεχνάμε την EPA (Οικονομική εταιρική σχέση της ΕΕ), η οποία αποτελεί επιθετική συμφωνία ελεύθερου εμπορίου που επιβλήθηκε υπό τη μορφή οικονομικής απειλής στις πρώην ευρωπαϊκές αποικίες.
Δικαιολογώντας τους δεσμούς με τη Λιβύη
Οι Βουλγάρες νοσοκόμες και μια ξεδιάντροπη Ευρωπαϊκή Εκστρατεία δημοσίων σχέσεων

Δεν είναι τυχαίο ότι μια ομάδα βουλγάρων νοσοκόμων απελευθερώθηκε από τη Λιβύη κατά την επίσκεψη του Σαρκοζί ενώ βρισκόταν σε περιοδεία της Μεσογείου για τη δημιουργία της Μεσογειακής Ένωσης. [9]
Το όλο γεγονός ήταν ένα κόλπο δημοσίων σχέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Νικολά Σαρκοζί έφθασε στη Λιβύη στις 25 Ιουλίου 2007 για να υπογράψει πέντε σημαντικές συμφωνίες με τη Λιβύη, μόλις μία ημέρα αφού η πρώην σύζυγός του, Cécilia Ciganer-Albéniz, επιβίβασε στο γαλλικό προεδρικό τζετ πέντε Βουλγάρες νοσηλεύτριες και ένα Παλαιστίνιο γιατρό για τους οποίους η Γαλλία και η ΕΕ βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις με τη Λιβυή.
Η δοκιμασία των βουλγάρων νοσοκόμων χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία για τη βελτίωση των οικονομικών δεσμών με τη Λιβύη, ένα κράτος κατά τα άλλα δαιμονοποιημένο ως διεθνής απατεώνας, παρά τους ισχυρισμούς της ΕΕ που ήθελε να συνδέσει τις εμπορικές σχέσεις με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η όλη υπόθεση ήταν μια στημένη προσπάθεια από πλευράς ΕΕ και Αμερικής ώστε να κρύψουν τα οικονομικά συμφερόντα που υπαγορεύουν την εξωτερική πολιτική τους.
Την εποχή εκείνη, τα ΜΜΕ κυκλοφορούσαν τη φήμη ότι η Λιβύη εκβίαζε την ΕΕ για οικονομικά οφέλη σε ό, τι αφορούσε την απελευθέρωση των Βουλγάρων νοσηλευτριών. Ωστόσο, στην πραγματικότητα ήταν η Ευρωπαϊκή Ένωση που επωφελήθηκε από την οικονομική συμφωνία με τη Λιβύη και όχι το αντίστροφο.
Τα Ευρωπαϊκά ΜΜΕ προσπάθησαν να προβάλουν ότι ο Σαρκοζί ενεργούσε μόνος του σε ό, τι αφορά τη Λιβύη και άρχισε να τον αποκαλεί "ατίθασο", ωστόσο τίποτα δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια.
Η γαλλική κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι οι επιχειρηματικές συναλλαγές της με τη Λιβύη ήταν μέρος μιας προσπάθειας να κάνει τη Λιβύη "αξιοπρεπή" και ότι τα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συζητήθηκαν επίσης μεταξύ του Γάλλου προέδρου του συνταγματάρχη Καντάφι. Ωστόσο, ο συνταγματάρχης Καντάφι δήλωσε στην έδρα της UNESCO, στο Παρίσι, ότι δεν υπήρξε καν συζήτηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα μεταξύ του Γάλλου προέδρου και του ιδίου. [10]
Αυτό συνέβει κατά τη διάρκεια της πολυδιαφημισμένης πενθήμερης επίσημης επίσκεψης του Καντάφι στη Γαλλία, όπου ο ηγέτης της Λιβύης έγινε ευνοϊκά δεκτός από τον πρόεδρο Σαρκοζί στις 10 Δεκεμβρίου του 2007. [11]
Είναι σημαντικό επίσης να αναφερθεί ότι οι βουλγάρες νοσοκόμες απελευθερώθηκαν έπειτα από την ανακοίνωση μεγάλων ενεργειακών και οπλικών συμφωνιών με τη Λιβύη. [12]

Τόσο τα αγγλο-αμερικανικά όσο και τα γαλλο-γερμανικά οικονομικά συμφέροντα εξυπηρετούνταν στη Λιβύη. Τον Μάιο του 2007, ο τότε βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ, ανακοίνωσε μια σημαντική αγγλο-αμερικανική οπλική και ενεργειακή συμφωνία κατά τη διάρκεια επίσκεψης στη Λιβύη. [13]
Οι Γάλλοι, με τη γνώση και την υποστήριξη των γερμανών εταίρων τους, ανακοίνωσαν επίσης μια συμφωνία πώλησης όπλων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Αεροναυτικής και Άμυνας Διαστήματος (EADS) και της Λιβύης. [14]
Η Γαλλία ανακοίνωσε επίσης μια σημαντική πυρηνική συμφωνία με τη Λιβύη. Η Γαλλία, όπως η Βρετανία και οι ΗΠΑ, φρόντισαν τη Λιβύη προς όφελος των οικονομικών τους συμφερόντων και αυτό θα πρέπει να διαλύσει για μια για πάντα την οφθαλμαπάτη που θέλει ΗΠΑ και ΕΕ ως υπερασπιστές της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Σε σχετική περίπτωση ο Καντάφι δήλωσε στους αφρικανούς ηγέτες ότι, αν τα σχέδια για την Αφρικανική Ένωση καθυστερούσαν, η Λιβύη θα αποσπούσε δισεκατομμύρια δολάρια σε επενδύσεις από την αφρικανική ήπειρο προς την περιοχή της Μεσογείου και να γίνει έτσι ο πλέον ισχυρός παίκτης της. [15]
Όσον αφορά τη Μεσογειακή Ένωση, ο Καντάφι δήλωσε επίσης ότι η τύχη της Λιβύης και της Βόρειας Αφρικής συνδέεται με την Ευρώπη. [16]
Εκθέτοντας το Παρίσι και το Βερολίνο στο παιχνίδι τους
Ο ρόλος της Γερμανίας στην Μεσογειακή Ένωση
Έχει αναφερθεί στα ΜΜΕ ότι οι οπλικές και πυρηνικές συμφωνίες μεταξύ Γαλλίας και Λιβύης αναστάτωσαν το Βερολίνο, ωστόσο οι Γερμανοί αξιωματούχοι έχουν δηλώσει πως αυτό είναι αναληθές. [17]
Η Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ ισχυρίστηκε ότι η ιδέα της Γαλλίας για μια Μεσογειακή Ένωση απειλεί την ΕΕ και τους θεσμούς της. Η Γερμανία παίζει ένα παιχνίδι αντιπολίτευτικής συμφωνίας-ασυμφωνίας με το Παρίσι σε ότι αφορά τη Λιβύη και τη Μεσογειακή Ένωση. Το Βερολίνο ασκεί κριτική στις γαλλικές δράσεις, αλλά στη συνέχεια αρνείται πως κάνει κάτι τέτοιο για να δημιουργήσει ένα πέπλο σύγχυσης.
Οι εκθέσεις και δηλώσεις του Βερολίνου είναι εντελώς ψευδείς και σκοπό έχουν να παραπλανήσουν σκοπίμως το ευρύ κοινό. Η Γερμανία σαφώς και πρέπει να εγκρίνει τις γαλλικές συμφωνίες που αφορούν τη Λιβύη, καθώς το EADS είναι μια γαλλο-γερμανική εταιρία με ιδιωτικά όσο και κυβερνητικά συμφέροντα και εκπροσώπείται τόσο από το Παρίσι όσο και το Βερολίνο. Οι συμβάσεις με τη Λιβύη δεν θα μπορούσαν ποτέ να επισημοποιηθούν χωρίς την έγκριση της γερμανικής κυβέρνησης.
Η Γερμανία συμμετέχει πλήρως στη δημιουργία της Μεσογειακής Ένωσης, όπως και η Αμερική και η Βρετανία. Η υποκρισία της όλης πράξης που παίζεται στο Παρίσι, το Βερολίνο και τις πρωτεύουσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν αποτελεί παρά τακτική παραπλάνησης της κοινής γνώμης.
Στη Βρετανία, οι Financial Times επέστησαν την προσοχή στο γεγονός ότι η Άγκελα Μέρκελ θέλει πραγματικά η Γερμανία και η ΕΕ να συμμετάσχουν πλήρως στη δημιουργία της Μεσογειακής Ένωσης: "Η Άγκελα Μέρκελ, Καγκελάριος της Γερμανίας, είπε εύστοχα στο κυβερνόν UMP της Γαλλίας ότι η μελλοντική σταθερότητα της περιοχής της Μεσογείου επιρρεάζει ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι το σύνολο των 27 κρατών-μελών της ΕΕ θα πρέπει να να συμμετέχουν στη διαδικασία δέσμευσης." [18]
Το φάσμα της ομιλίας της Μέρκελ αφορούσε τη δημιουργία μιας διαδικασίας πέρα από τη Συμφωνία της Βαρκελώνης του 1995, την οποία αποκάλεσε επίσης «γραφειοκρατική», και η οποία θα περιλάμβανε πλήρως όλα τα κοινοτικά μέλη.
Η Μέρκελ υπογράμμισε ότι η Μεσόγειος είναι ζωτικής σημασίας για τη Γερμανία και τη βόρεια μέλη της ΕΕ και όχι μόνο για τη Γαλλία και τα μεσογειακά μέλη όπως η Ισπανία και η Ιταλία (η Ελλάδα λάμπει δια της απουσίας της): "Η Γερμανία θέλει να αναλάβει τις ευθύνες της στη Μεσόγειο και θέλουμε να προσφέρουμε σε όλα τα Ευρωπαϊκά κράτη-μέλη τη δυνατότητα να συμμετέχουν. Θα πρέπει να έχουμε μια ενισχυμένη συνεργασία (ανάμεσα στην ΕΕ και τη Μεσόγειο]. Είμαι πεπεισμένη ότι όλες οι ευρωπαϊκές χώρες ενδιαφέρονται για αυτό."  [19]
Ωστόσο, αυτή η δήλωση είναι αναληθής - η Μέρκελ γνώριζε εξ αρχής ότι ήταν προκαθορισμένο το σύνολο της ΕΕ να μην αποτελέσει μέρος της διαδικασίας.
Ο Νικολά Σαρκοζί από την άλλη, έδειξε να συμβιβάζεται λέγοντας ότι είναι ευπρόσδεκτη η Γερμανία και άλλα μη μεσογειακά κράτη-μέλη της ΕΕ (π.χ. Μεγάλη Βρετανία), που επιθυμούν να συμμετάσχουν στη δημιουργία της Μεσογειακής Ένωσης. Φυσικά όλα αυτά είναι μέρος του μεγάλου κόλπου, το οποίο δεν είναι άλλο παρά να καταστεί η Μεσογειακή Ένωση ό, τι ήταν ήδη, δηλαδή μια πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι οι γερμανοί αντιπρόσωποι πήγαν επίσης στη Δυτική Αφρική σε σχέση με τις γαλλικές πρωτοβουλίες στην περιοχή της Μεσογείου. [20]
Οι Γερμανοί δηλαδή, προετοίμαζαν το δρόμο, όταν η Μεσογειακή Ένωση θα συνέδεε οικονομικά την Αφρική με την Ευρώπη και θέτοντας τις βάσεις για περαιτέρω επεκτατισμό.
Μιλάμε συνεπώς για μια υπολογισμένη μακροπρόθεσμη συμφωνία, η οποία προφανώς στράβωσε τώρα τελευταία.. Γι'αυτό και βλέπουμε τις μεγάλες δυνάμεις να προσπαθούν μανιωδώς να ξηλώσουν τον Καντάφι από τη Λιβύη.
Ευρωπαϊκές δηλώσεις στήριξης για την Μεσογειακή Ένωση
Ο ισπανός πρωθυπουργός, Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεζ Θαπατέρο, ανακοίνωσε την υποστήριξη της Ισπανίας για τη δημιουργία μιας Μεσογειακής Ένωσης και για τους νέους μεταναστευτικούς νόμους, κατά τη διάρκεια συνάντησης με το Νικολά Σαρκοζί. [21]
Αν και δεν συνδέεται με τη δημιουργία της Μεσογειακής Ένωσης, το σκεπτικό για τη δημιουργία νέων μεταναστευτικών νόμων βρίσκεται ακριβώς στη δημιουργία της Μεσογειακής Ένωσης και την εισροή μεταναστών που θα μπορούσαν να έρθουν στην ΕΕ από τις φτωχότερες χώρες της Μεσογείου.
Η Ιταλία δήλωσε επίσης την υποστήριξή της για την Μεσογειακή Ένωση και τους νέους μεταναστευτικούς νόμους σε ιδία συνάντηση μεταξύ του πρωθυπουργού Θαπατέρο και του Προέδρου Σαρκοζύ, στην οποία συμμετείχε και ο τότε πρωθυπουργός της Ιταλίας, Πρόντι. [22]
Αλλά και τα μεσογειακά μέλη της ΕΕ, γνωστά και ως "Ελιά Group," δήλωσαν την υποστήριξή τους για τη δημιουργία της Μεσογειακής Ένωσης στο διήμερο συνέδριο (17 έως 18 Ιαν. 2008) που πραγματοποιήθηκε στην Πάφο της Κύπρου. [23]
Ο τότε Κύπριος υπουργός Εξωτερικών, Έρως Καζάκου-Μαρκουλλής δήλωσε στον διεθνή Τύπο ότι τα μεσογειακά μέλη της ΕΕ υποστηρίζουν πλήρως τη δημιουργία μιας Μεσογειακής Ένωσης: "Επιβεβαιώσαμε την υποστήριξή μας σε όλες τις προσπάθειες που έχουν ως στόχο την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των ευρωπαϊκών και των μεσογειακών χωρών και επαναλάβαμε τη σημασία της περιοχής της Μεσογείου ως προς την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την ευημερία της Ευρωπαϊκής Ένωσης." [24]
Η Διάσκεψη της Αννάπολης και η αραβο-ισραηλινή σύγκρουσης συζητήθηκαν επίσης στην Πάφο, λόγω της βαθιάς συνάφειας τους ως προς την ενσωμάτωση του αραβικού κόσμου και του Ισραήλ με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια αναγκαστική συμφωνία επί των Αράβων, θα άνοιγε το δρόμο για την πολιτική και οικονομική αναδιάρθρωση του Αραβικού Κόσμου.
Χωρίς να γίνει άμεση αναφορά, η Μεσογειακή Ένωση έχει επίσης συναχθεί ως λύση στο θέμα της ενοποίησης Ελλήνων και Τούρκων Κυπρίων από τον Gerhard Schröder (Schroeder), πρώην καγκελάριο της Γερμανίας. [25]

HellasOnTheWeb.Org
________________________________________

Σημειώσεις
[1] Mahdi Darius Nazemroaya, Ευρώπη και Αμερική: Μοιράζοντας τα λάφυρα του Πολέμου, Centre for Research on Globalization (CRG), Ιούλιος 26, 2007.
[2] Ο Fischer προειδοποιεί για μια "τυφλή" Ευρώπη στη Μέση Ανατολή", Γερμανικό Ειδησεογραφικό Πρακτορείο (DPA), Οκτώβριος 25, 2006.
[3] Thomas L. Friedman, Expanding Club NATO, The New York Times, Οκτώβριος 26, 2003.
[4] Ο Fisher προειδοποιεί, (όπως παραπάνω).
[5] Merkel calls for progress in Turkey’s EU membership talks, Πρακτορείο Ειδήσεων Xinhua, Απρίλιος 16, 2007.
[6] Jill Carroll, Ο Σαρκοζί καταδικάζει την αποικιοκρατία, προωθεί την Μεσογειακή Ένωση, Christian Science Monitor, Δεκέμβριος 5, 2007.
[7] Zbigniew Brzezinski, The Grand Chessboard: American Primacy and Its Geostrategic Imperatives (NYC, New York: HarperCollins Publishers, 1997), σελ.42.
[8] Gaddafi son unveils reform plan, (BBC), Αύγουστος 21, 2007.
[9] Lionel Laurent, Gadhafi’s Diplomatic Dice With Europe, Forbes Magazine, Ιούλιος 27, 2007.
[10] Elaine Sciolino, French Officials Hounded by Criticism Over Qaddafi Visit, The New York Times, Δεκέμβριος 14, 2007.
[11] Elaine Sciolino, Libyan leader makes grand entrance in Paris, International Herald Tribune, Δεκέμβριος 10, 2007.
[12] Daniel Dombey and James Boxel, Britain closer to arms deal with Libya, Financial Times, Μάιος 30, 2007.
[13] Britain and Libya unveil energy and arms deals, Reuters, Μάιος 30, 2007.
[14] France and Libya sign arms deal, British Broadcasting Corporation (BBC), Αύγουστος 3, 2007.
[15] Kadhafi threatens to turn back on Africa, Agence France-Presse (AFP), Ιανουάριος 29, 2008 - Libya’s Gaddafi says may pull Africa investments, Reuters, Ιανουάριος 31, 2008.
[16] Ibid.
[17] Germany denies rift with France over Libyan nuclear deal, IRNA, Ιούλιος 30, 2007.
[18] Bertrand Benoit and John Thornhill, Merkel Refuffs Sarkozy on Mediterranean Union plan, The Financial Times (U.K.), Ιανουάριος 31, 2008.
[19] Ibid.
[20] Germany refuses to criticise France over Libya arms deal, Agence France-Presse (AFP), Αύγουστος 3, 2007.
[21] France, Spain close ranks on ETA, Mediterranean Union, migration, Agence France-Presse (AFP), Ιανουάριος 10, 2008.
[22] Sarkozy: Italy, Spain seek to join forces with France on expelling illegal immigrants, Associated Press, Ιανουάριος 8, 2008.
[23] Jiang Yuxia, FMs of Mediterranean EU states to meet in Cyprus on co-op, Xinhua News Agency, January 15, 2008; Cypus: EU Mediterranean foreign minister to hold talks on Kosovo, Middle East, Associated Press, Ιανουάριος 17, 2008; Τα μεσογειακά κράτη μέλη της ΕΕ, όπως η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία και η Κύπρος, ονομάζονται "Ελιά Group" λόγω του ελαιόδεντρου το οποίο βρίσκεται σε όλη την περιοχή της Μεσογείου και αναλογεί στη Μεσογειακή περιοχή από την Ιβηρική χερσόνησο ως και τις ακτές του Αιγαίου και το Λεβάντε.
[24] Mediterranean EU members back creation of Mediterranean Union, Πρακτορείο Ειδήσεων Xinhua, Ιανουάριος 18, 2008; αναφερθείτε επίσης στις δηλώσεις του Joschka Fischer το 2006 στο πανεπιστήμιο Princeton και συγκρίνετε τις ομοιότητες.
[25] Schroeder visit signals Germans more attentive to plight of Turkish Cypriots, The New Anatolian, Φεβρουάριος 3, 2008; Ο Schröder αναφέρεται να λέει “θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε να βελτιώσουμε την ειρήνη και τη συνεργασία μεταξύ των λαών της Κύπρου, της Τουρκίας αλλά και της Ελλάδας, για να καταστήσουμε το Αιγαίο και τη Μεσόγειο ως ζώνη ειρήνης και συνεργασίας στο πλαίσιο ενσωμάτωσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση.”

Πηγή

Η Τράπεζα των Τραπεζών : «Η φωλιά του κτήνους»

Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών: Εάν συνειδητοποιήσουμε ότι, η άνοδος της δύσης, η ανάπτυξη και η πρόοδος της, κυρίως εις βάρος άλλων λαών, στηρίχθηκε στο τραπεζικό σύστημα, στην πίστωση καλύτερα, με την ταχυδακτυλουργική δημιουργία νέων χρημάτων από το πουθενά, ενδεχομένως να καταλάβουμε ότι τα θεμέλια, επάνω στα οποία οικοδομούμε αδιάκοπα το μέλλον μας, δεν είναι τόσο σίγουρα, όσο νομίζουμε.
Ίσως δε κάποια στιγμή να πάψει ο πλανήτης να ανταλλάσσει τα χωρίς αντίκρισμα χαρτονομίσματα, με τα «πραγματικά» προϊόντα της φύσης και με την εργασία, σε μη ισορροπημένες, «χειραγωγημένες» από το Καρτέλ, ισοτιμίες ανταλλαγής – πόσο μάλλον όταν οι συνολικοί τόκοι επί των συνεχώς αυξανομένων χρεών, για τους οποίους δεν «κατασκευάζονται» παραδόξως νέα χρήματα (ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματα της διαδικασίας), ξεπεράσουν τα συνολικά κεφάλαια, τα οποία ολόκληρη η ανθρωπότητα οφείλει στους, ελάχιστους σχετικά, κυρίαρχους του σύμπαντος.
Κλείνουμε με τα χαρακτηριστικά λόγια του 28ου Προέδρου των Η.Π.Α. W.Wilson, αναφορικά με το τραπεζικό σύστημα: «Υπάρχει μία (σκοτεινή) δύναμη τόσο οργανωμένη, τόσο λεπτή, τόσο προσεκτική, τόσο διασφαλισμένη, τόσο πλήρης και τόσο κυρίαρχη, που καλά θα κάνουν να προσέχουν όσοι και όταν μιλούν εναντίον της».


Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)
Αθήνα, 21. Μαρτίου 2011
viliardos@kbanalysis.com

Πηγή

“Ανεξάρτητη Κρήτη”: Μια σκοτεινή ανθελληνική συνωμοσία σε εξέλιξη

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, κυρίως στον χώρο του διαδικτύου, με αφορμή μερικά γεγονότα άρχισε να ανακινείται ένα θέμα με όρους, όπως Κρητική σημαία, Κρητική Πολιτεία, Αυτόνομη Κρήτη και Ανεξάρτητη Κρήτη ή Λαϊκή Δημοκρατία της Κρήτης, που στους περισσότερους και μη έχοντες γνώση του θέματος, προκαλεί συναισθήματα εκπλήξεως, αμηχανίας, αλλά και θυμού…

Η Ελλάδα, ως κράτος, εξαιτίας της νεοταξικής φιλομεταναστευτικής πολιτικής, έχει αποκτήσει υπερεθνικά χαρακτηριστικά και κύκλοι που χαράσσουν την μελλοντική πολιτική σε συνεργασία με τους εγχώριους εντολοδόχους τους ελπίζουν ότι η οποιαδήποτε αλλαγή στον παγκόσμιο σχεδιασμό θα τους επιτρέπει να ρυθμίζουν τη συμπεριφορά της υπέρ των δικών τους συμφερόντων και όχι αυτών του ελληνισμού. Σ’ αυτήν την αλλαγή σχεδιασμού θεμελιώδης στόχος τους είναι η απόσχιση της Κρήτης από την Ελλάδα. Θεωρούν ότι σ’ αυτήν την αλλαγή δεν θ’ αντιδράσει ούτε η Ελλάδα ως κράτος κι ούτε η Κρήτη ως “λεία”. Αυτός είναι ο βασικός τους στόχος. Να πάψει η Κρήτη να είναι ελληνικό νησί και να γίνει ένας διεθνιστικός “κουβάς”, τον οποίο θα ελέγχουν απόλυτα.

Πίσω απ’ όλη αυτήν τη μεθόδευση είναι βέβαιο ότι κρύβονται οι Αγγλοσάξονες και οι Εβραίοι. Δεν θέλουν οι Βρετανοί η πτώση της Νέας Τάξης να τους περιορίσει στα βρετανικά νησιά και μακριά από τον “δρόμο” του πετρελαίου, πάνω στον οποίο βρίσκεται η Κρήτη. Δεν θέλουν οι Εβραίοι η πτώση της Νέας Τάξης να θέτει την ασφάλεια του Ισραήλ στο έλεος της ελληνικής διπλωματίας. Θέλουν να έχουν φυσική παρουσία στην περιοχή και αυτό σημαίνει ότι επιθυμούν διακαώς την Κρήτη. Χωρίς την Κρήτη και οι δύο είναι “τελειωμένοι”. Αυτόν τον έλεγχο δεν επιθυμούν να τον παραδώσουν στον ελληνισμό και είναι έτοιμοι να εγκληματήσουν εις βάρος του, προκειμένου να τον εξασφαλίσουν.
Η Κρητική πολιτεία:

Το όλο θέμα έχει σαν αφετηρία την ημερομηνία 1912-13 κατά την οποία υπογράφεται η Συνθήκη του Λονδίνου. Μέχρι τότε η Κρήτη κι από το 1898 (τυπικά από το 1896, βάσει της συνθήκης του Βερολίνου) αποτελούσε αυτόνομο τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (με ταυτόχρονο έλεγχο των Μεγάλων Δυνάμεων), με όνομα «Κρητική Πολιτεία» και πρωτεύουσα τα Χανιά, ενώ είχε και δική της σημαία, βουλή, χωροφυλακή (υπό ξένη διοίκηση), σύνταγμα, ύμνο, νομίσματα, παράσημα κ.α., τα οποία ήταν, κατά βάση, παραλλαγές των αντίστοιχων του ελληνικού κράτους. Ουσιαστικά η «διακυβέρνηση» της Κρητικής Πολιτείας ασκούνταν από ένα μεικτό συμβούλιο το οποίο απαρτίζονταν απ’ τα επιμέρους συμβούλια των Κρητών και των Μεγάλων Δυνάμεων.

Το συμβούλιο όμως των Μεγάλων Δυνάμεων είχε ουσιαστικά την πρωτοκαθεδρία, καθώς είχε το δικαίωμα, ανά πάσα στιγμή, να αναστείλει τη λειτουργία του συμβουλίου των Κρητών και να ζητήσει την ανασύσταση του, αν θεωρούσε ότι παραβαίνει κάποια όρια ή αυθαιρετεί. Η εξωτερική πολιτική του νησιού παρέμεινε δέσμια των «προστατών» του. Η Κρητική Πολιτεία π.χ. δεν είχε δικαίωμα πολέμου κι οι σχέσεις της με άλλα κράτη περνούσαν, ουσιαστικά, από την έγκριση των Μεγάλων Δυνάμεων. Λόγω επίσης της υψηλής επικυριαρχίας του Σουλτάνου στο νησί, δεν ήταν επιτρεπτή η συγκρότηση κρητικού στρατιωτικού σώματος (αντ’ αυτού δημιουργήθηκε η λεγόμενη «Πολιτοφυλακή», η οποία βεβαίως δεν είχε στρατιωτικό ρόλο και ισχύ).
Η σημαία της Κρητικής Πολιτείας

Η σημαία της «Κρητικής Πολιτείας» βασίζονταν σε μια παραλλαγή της ελληνικής σημαίας του 1822. Τα τρία γαλάζια τεταρτημόρια συμβόλιζαν την χριστιανική-ελληνική πλειοψηφία της Κρήτης. Το πρώτο όμως από τα τεταρτημόρια (χρώματος ερυθρού, το οποίο αποδίδεται στην μουσουλμανική-τουρκική μειονότητα) το οποίο απεικόνιζε το λευκό αστέρι, συμβόλιζε και δήλωνε την υψηλή επικυριαρχία του Σουλτάνου στο νησί (και όχι έτσι απλά την μουσουλμανική-τουρκική μειονότητα ή «το κρητικό αίμα που χύθηκε στους αγώνες», όπως, είτε σκοπίμως είτε από άγνοια υποστηρίζουν με παρρησία αρκετοί). Θα πρέπει να τονιστεί εδώ, ότι ουδέποτε υπήρξε ανεξάρτητο κράτος της Κρήτης, αλλά μια (ημι)αυτόνομη και πλήρως ελεγχόμενη περιοχή από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Ως εκ τούτου, η σημαία δεν συμβόλιζε την ανεξάρτητη Κρήτη (όπως δυστυχώς, λανθασμένα πιστεύουν πολλοί και την αναρτούν με «υπερηφάνεια» ), αλλά την υποταγή στην Οθωμανική Πύλη, καθώς το νησί εξακολουθούσε να αποτελεί εδαφικό τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Επιπλέον, η συγκεκριμένη σημαία ουδέποτε αποτέλεσε αγωνιστικό λάβαρο ή επαναστατικό σύμβολο που καθιερώθηκε από τους Κρήτες, αλλά ήταν μια επινόηση των Μεγάλων Δυνάμεων και του Σουλτάνου (το αστέρι μπήκε μετά από δική του απαίτηση). Η σημαία λοιπόν της Κρητικής Πολιτείας, πέραν της όποιας ιστορικής σημασίας και παρουσίας της στην νεότερη ιστορία, δεν αποτελεί ένα σύμβολο το οποίο θα πρέπει να δημιουργεί «ρίγη» συγκίνησης και συναισθήματα «υπερηφάνειας», (για την σημαία του Σπύρου Κανιαλέ τότε τι θα έπρεπε να νιώθουμε;) σε κανέναν Έλληνα και πολύ περισσότερο σε κανέναν Κρητικό.
Θα πρέπει δε, να σημειωθεί εδώ, ότι εκτός του ότι η σημαία της Κρητικής Πολιτείας αναρτούνταν (υποχρεωτικά) μόνο στα «κυβερνητικά» κτίρια και «δημόσιες» υπηρεσίες (οι γνήσιοι Κρήτες, στα σπίτια τους είχαν την σημαία της Ένωσης), υποχρεωτική ήταν η ανάρτηση και της τουρκικής σημαίας στην «αυτόνομη» Κρητική Πολιτεία:   "Ο ύπατος αρμοστής θέλει αναγνωρίσει την Υψηλήν επικυριαρχίαν του Σουλτάνου και θέλει λάβει μέτρα προς διαφύλαξιν της τουρκικής σημαίας, ήτις κατά την υπόσχεσιν την υπό των 4 δυνάμεων δοθείσαν, θα υψώται εις τι των οχυρωμένων σημείων της νήσου."
Οι συνθήκες και το…«δημοψήφισμα».
Σύμφωνα με τη συνθήκη του Λονδίνου (η οποία δεν επικυρώθηκε, καθώς μεσολάβησε ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος, ήταν όμως δεσμευτική για τους Σύμμαχους), μεταξύ άλλων αποφασίζεται η απελευθέρωση της Κρήτης από την Τουρκία (η οποία παραιτήθηκε όλων των δικαιωμάτων της στο νησί, εκχωρώντας τα προσωρινά στους Βαλκανικούς Συμμάχους) και στην ουσία ανοίγει ο δρόμος για την ένωση του νησιού με την Ελλάδα, με εγγυήτριες τις Μεγάλες Δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Ιταλία).
Στο σημείο αυτό αρχίζει η παραφιλολογία με την υποτιθέμενη ύπαρξη ενός όρου στη συνθήκη, η οποία προέβλεπε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος στην Κρήτη σε 100 χρόνια (δηλαδή το 2013), μέσω του οποίου οι κάτοικοι της Κρήτης θα αποφάσιζαν αν η Κρήτη θα παρέμενε ενωμένη με την Ελλάδα, ή θα προχωρούσε σαν ανεξάρτητο κράτος.
Ο όρος αυτός είναι παντελώς ανύπαρκτος. Η συνθήκη του Λονδίνου είναι σαφής και δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Οι υποκινητές της «Ανεξάρτητης Κρήτης» και κυρίως αυτοί που τους ακολουθούν (παίζοντας εκούσια ή ακούσια το παιχνίδι τους) φαίνεται να έχουν σ’ αυτό το σημείο κάποια σοβαρά κενά ιστορικής γνώσης, καθώς αγνοούν ότι με την Συνθήκη του Λονδίνου, τυπικά τουλάχιστον, δεν έγινε η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα (απλώς η Κρήτη πέρασε σε ένα σύντομο μεταβατικό στάδιο «κηδεμονίας», έστω και προσωρινά όπως αναφέρθηκε πριν).
Η ύπαρξη λοιπόν ενός υποτιθέμενου συμφωνητικού-σύμβασης, μεταξύ Ελλάδος-Κρήτης, τη δεδομένη στιγμή μάλιστα, μόνο ουτοπική κι εξωπραγματική μπορεί να χαρακτηριστεί. Η πολυπόθητη Ένωση πραγματοποιήθηκε με την Συνθήκη του Βουκουρεστίου που αναφέρεται λίγο παρακάτω.
Το απόσπασμα από την συνθήκη του Λονδίνου που αφορά την Κρήτη και στο οποίο δεν γίνεται αναφορά σε κανέναν όρο:
α) Η αρχική πρόταση των Μεγάλων Δυνάμεων:
(3) Turkey to abandon all claims to Crete.
Μετάφραση: «Η Τουρκία να παραιτηθεί από κάθε αξίωση για την Κρήτη»
β) Η τελική απόφαση στις 30 Μαΐου 1913:
(3) The Sultan of Turkey ceded Crete to the Balkan allies in whose favor all rights of sovereignty were renounced.
Μετάφραση: «ο Σουλτάνος της Τουρκίας, παραχώρησε την Κρήτη στους Βαλκανικούς Σύμμαχους, υπέρ των οποίων, παραιτήθηκε όλων των κυριαρχικών δικαιωμάτων του».
Η επόμενη συνθήκη του Βουκουρεστίου στις 10 Αυγούστου 1913, επικύρωσε οριστικά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Η παράγραφος που αναφέρεται στην Κρήτη είναι επίσης σαφής και πουθενά δεν διαφαίνεται ο όρος περί δημοψηφίσματος:
“Crete was definitely assigned to Greece and was formally taken over on December 14 of that year”.
Μετάφραση: «Η Κρήτη προσαρτήθηκε οριστικά στην Ελλάδα που και επισήμως ανέλαβε την διοίκηση στις 14 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους».
Υπάρχει όμως κι ένας ακόμα ισχυρισμός. Η ύπαρξη ενός «ιδιωτικού συμφωνητικού» μεταξύ Ελλάδος και Κρήτης που προέβλεπε το παραπάνω δημοψήφισμα. Κι αυτός ο ισχυρισμός όμως είναι ανυπόστατος. Αφ’ ενός κανείς δεν μπορεί να αποδείξει την ύπαρξη του (ούτε οι άμεσα «ενδιαφερόμενοι» που το επικαλούνται) κι αφ’ ετέρου δεν υπήρχε καμία λογική στην ύπαρξη και υπογραφή ενός τέτοιου συμφωνητικού. Η Κρήτη αγωνίστηκε για την ελευθερία της κι όχι για ανεξαρτησία. Ο στόχος ήταν ένας και μοναδικός: «Ένωσις ή Θάνατος». Εκτός αυτού πόσο λογικό ακούγεται να έχει συμφωνήσει και υπογράψει κάτι τέτοιο ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος εκείνο το χρονικό διάστημα ήταν πρωθυπουργός της Ελλάδας και μέχρι τότε είχε αγωνιστεί με νύχια και με δόντια για την Ένωση;
Την 1η Δεκεμβρίου 1913 κηρύχθηκε και επίσημα η ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, με την παρουσία του τότε βασιλιά Κωνσταντίνου και του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου.
Η ελληνική σημαία υψώθηκε στο ιστορικό φρούριο του Φιρκά και, στη θέση, όπου άλλοτε κυμάτιζε η τουρκική σημαία, στήθηκε μαρμάρινη επιγραφή, που έγραφε:
ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ ΕΝ ΚΡΗΤΗ 1669-1913 ΗΤΟΙ, 267 ΕΤΗ, 7 ΜΗΝΕΣ, 7 ΗΜΕΡΑΙ ΕΤΗ ΑΓΩΝΙΑΣ

Εμφάνιση ύποπτων κινήσεων
Επειδή ζούμε σε περίεργες εποχές και έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τα πράγματα ακόμα και από τις πιο περίεργες “γωνίες”, θα κάνουμε το ίδιο και για την περίπτωση της αυτονόμησης της Κρήτης. Κάποιοι Κρητικοί μπορεί να “γοητεύονται” από μια τέτοια επιλογή και θα θέλαμε να δούμε τα πράγματα από μια τέτοια “γωνία”.
Θεωρούμε ότι είναι δικαίωμα τους να πιστεύουν ό,τι θέλουν.
Κατά τη γνώμη τους η Κρήτη τα “έχει όλα” και δεν έχει ανάγκη την υπόλοιπη Ελλάδα.
Εμείς αναρωτιόμαστε.
Η Πελοπόννησος δεν τα έχει κι αυτή “όλα”;
Δεν μπορεί κι αυτή να επιβιώσει ανεξάρτητη;
Η Βόρεια Ελλάδα δεν τα έχει κι αυτή “όλα”;
Τι της λείπει;.
Αν αυτοί οι ξένοι θέλουν την Ελλάδα -συμπεριλαμβανομένης και της Κρήτης- φτωχή, γιατί να επιτρέψουν στην ανεξάρτητη Κρήτη να ζει πλούσια;
Θα αφήσουν λοιπόν οι Βρετανοί ένα νησί στο κέντρο της Μεσογείου, χωρίς να διεκδικήσουν το σύνολο των κερδών που αποφέρει στους ιδιοκτήτες του;
Θα αφήσουν την Κρήτη “ανεξάρτητη” τη στιγμή που έχουν ήδη μέσα σ’ αυτήν στρατιωτικές βάσεις; Θα την αφήσουν “ανεξάρτητη” τη στιγμή που έχουν ήδη μέσα σ’ αυτήν ελεγχόμενους πληθυσμούς και ιδιοκτησίες;
Θα αφήσουν ένα νησί ανεξάρτητο τη στιγμή που μπορούν να το εκβιάζουν με το κλείσιμο ενός διακόπτη;
Ποια ακριβώς είναι η “αυτάρκεια” την οποία επικαλούνται κάποιοι, όταν αυτή παύει να υφίσταται με το κατέβασμα ενός κοινού διακόπτη της παροχής του ηλεκτρισμού;
Η «Ανεξάρτητη Κρήτη» δεν φαίνεται να αποτελεί στόχο μόνο μιας χώρας, ή τουλάχιστον, οι διασπαστικές κινήσεις δεν υποκινούνται μόνο από μία, αλλά περισσότερες (κατά κύριον λόγο, Τουρκία, Ισραήλ, Γερμανία, Αγγλία, Η.Π.Α).
Μια πρώτη αναφορά, μαρτυρείται απ’ τον οπλαρχηγό της κρητικής αντίστασης κατά των Γερμανών, Καπετάν Μανώλη Μπαντουβά. Όπως αφηγήθηκε ο ίδιος, στον συγγραφέα Αντώνη Σανουδάκη, του προτάθηκε από τον Βρετανό πράκτορα των Βρετανικών Ειδικών Δυνάμεων (Special Operations Executive), Μόντι Γουντχάουζ (Monty Woodhouse), που βρίσκονταν τότε στο νησί και συνεργάζονταν με τις ντόπιες δυνάμεις, να ηγηθεί (ο Μπαντουβάς) αυτονομιστικής κίνησης με την οικονομική στήριξη της Αγγλίας. Σε αντάλλαγμα, ο Μπαντουβάς θα χριζόταν πρώτος πρόεδρος της αυτόνομης Κρήτης. Ο Μανώλης Μπαντουβάς αντέδρασε σαν γνήσιος Έλληνας και δη Κρητικός. Αρνήθηκε, κι όπως λέγεται, συνέλαβε επί τόπου τον Γουντχάουζ και τον διέταξε να εγκαταλείψει την Κρήτη άμεσα. Το θέμα άρχισε να ανακινείται πάλι στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και γνώρισε μια έξαρση στην δεκαετία του ’80. Το 1975 η αθηναϊκή εφημερίδα «Αθηναϊκή» (26-6-1975) απεκάλυπτε σε δημοσίευμα της ότι από το 1963 οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες επιδίδονταν στη δημιουργία σεναρίων, τα οποία στόχευαν στη συγκρότηση αυτονομιστικών κινήσεων στη Κρήτη.

Εδώ αξίζει να γίνει μνεία και στην αυτονομιστική δραστηριότητα που ανέπτυξε μεταπολιτευτικά ομάδα 6 Εβραίων στα Χανιά, λόγος ο οποίος έγινε και η αιτία απελάσεως τους, ενώ άπλετο φως στις ισραηλινές ραδιουργίες ρίχθηκε το 1976, όταν ο καταδικασθείς από δικαστήριο του Ηρακλείου αυτονομιστής Ε. Ράμελ, αποφυλακίστηκε κατά τρόπο ανεξιχνίαστο, για να γίνει αργότερα γνωστό ότι επρόκειτο για αξιωματικό της ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας ΜΟΣΑΝΤ. Το 1977, πράκτορες της ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας Μοσάντ, «μεταμφιεσμένοι» σε επιχειρηματίες-επενδυτές, περιέτρεχαν τη Μεγαλόνησο και προσπαθούσαν να πείσουν τους εύπορους κυρίως Κρήτες, ότι η Κρήτη είναι αυτάρκης και θα έπρεπε να είναι ανεξάρτητη. Προς τιμήν τους, η συντριπτική πλειοψηφία των Κρητικών που άκουσαν αυτή την θεωρία, κυνήγησαν τους Ισραηλινούς πράκτορες με πέτρες και μπαλωθιές.
Το ενδιαφέρον που επεδείκνυαν ανέκαθεν οι Ισραηλινοί για την παρουσία της Κρήτης ως κέντρο του «ιουδαϊκού πολιτισμού» είναι πασίγνωστο. Για την ενίσχυση αυτών των ανυπόστατων θεωριών τους, οι Εβραίοι μετέρχονται διάφορα μέσα, ανάμεσα στα οποία εντάσσεται και η ρίψη προκηρύξεων με εμπρηστικό περιεχόμενο σε κάθε γωνιά του νησιού.
Η επιδίωξη τους για να πείσουν ότι η Κρήτη αποτελεί πανάρχαια ιουδαϊκή εστία εστιάζεται σε μια προπαγανδιστική διαδικασία ψευδεπίγραφων επιστημονικών ερευνών, στα πλαίσια των οποίων εντάχθηκε και η κυκλοφορία του βιβλίου «Ιουδαϊκή Κρήτη». Η συγγραφή του ήταν έργο του Εβραίου καθηγητή και στελέχους της ΜΟΣΑΝΤ, Άνκορι, η δε έκδοση του εξυπηρετούσε προφανείς σκοπιμότητες. Παράλληλα με το εβραϊκό αυτό σύγγραμμα που πλαστογραφούσε βάναυσα τις ιστορικές καταβολές του κρητικού πολιτισμού, προκειμένου να εδραιώσει τα ψευδώς υποστηριζόμενα από τους Εβραίους, πραγματοποιήθηκαν αλλεπάλληλες μυστικές επισκέψεις εβραϊκών πλοίων στο θαλάσσιο χώρο της Κρήτης.
Οι επισκέψεις αυτές είχαν το χαρακτήρα ερευνητικών ταξιδιών και αποσκοπούσαν στη δήθεν πραγματοποίηση υποθαλάσσιων ερευνών, με σκοπό την ανακάλυψη…αρχαιολογικών ευρημάτων τα οποία θα καταδείκνυαν την…εβραϊκή ιστορία της Κρήτης. Στην πραγματικότητα, αυτά τα «ευρήματα» που αναζητούσαν, τα είχαν ρίξει εκ των προτέρων στη θάλασσα οι ίδιοι οι Ισραηλινοί και δεν ήταν τίποτε άλλο από…τεχνητά οξειδωμένες μαρμάρινες πλάκες και υδρίες, έτσι ώστε να δείχνουν «αρχαιοφανείς», τις οποίες στην συνέχεια ανέσυραν ως…ευρήματα.
Ο Τζβη Άνκορι, προκειμένου να ενισχύσει την ανυπόστατη αυτή θεωρία του, συμμετείχε σε όλα τα κρητολογικά συνέδρια, στα πλαίσια των οποίων πραγματοποιούσε…επιστημονικές ανακοινώσεις. Αρχικά επιδίωξη του ήταν να καταστήσει αποδεκτό το ιστορικό ψεύδος ότι ο Μινωικός Πολιτισμός προήλθε…από Εβραίους.
Στη πορεία της ιστορικής παραχαράξεως και πλαστογραφίας όμως, καθώς διαπίστωνε ότι οι επιστημονικοφανείς ανακοινώσεις του ετύγχαναν μιας γενικής ανοχής, διεύρυνε το αρχικό σχέδιο εβραιοποίησης των νησιών του Αιγαίου πελάγους και της Κρήτης, συμπεριλαμβάνοντας σε αυτό και τη Σπάρτη. Η ασέβεια μάλιστα και το θράσος του Άνκορι δεν είχαν όρια, αφού δε δίστασε να καταφύγει στην επίκληση κίβδηλων επιχειρημάτων, ανάμεσα στα οποία ήταν το εξωφρενικό ότι ο Γεώργιος Πλήθων…ήταν Εβραίος.
Ασφαλώς και το διαστρεβλωτικό έργο του Άνκορι δε διεξαγόταν σε άγονο έδαφος. Οι ευνοϊκές συνθήκες για τη παρουσίαση αυτής της ανυπόστατης θεωρίας, είχαν διαμορφωθεί ήδη από το 1965 με μια σειρά άρθρων του Εβραίου…αρχαιολόγου Σάιρους Γκόρντον, ο οποίος υποστήριζε αντιεπιστημονικά την…σημιτική προέλευση του Μινωικού Πολιτισμού.
Η ανάμειξη του Άνκορι στο «ερευνητικό» αυτό θέμα κατά κάποιο τρόπο διαστρεβλωτικό, γίνεται κατανοητό ότι δεν ήταν πρόσκαιρη. Αποτελούσε αναπόσπαστη πτυχή ενός ευρύτερου ανθελληνικού σχεδίου το οποίο υφίσταται και προβλέπει, μεταξύ άλλων, την απόσπαση της Κρήτης, μόλις οι συγκυρίες το επιτρέψουν, από τον ελλαδικό κορμό.
Ήδη έχουν εκδηλωθεί και άλλες συναφείς κινήσεις. Ειδικότερα έχει παρατηρηθεί από τον βρετανικό τύπο, η παρουσίαση της Κρήτης ως ανεξάρτητης από την Ελλάδα. Χαρακτηριστική επ’ αυτού είναι η περίπτωση της εβραϊκής ιδιοκτησίας αγγλικής εφημερίδας «Sunday Times», η οποία σε αγαστή σύμπνοια με το ευρωπαϊκό κανάλι «EURONEWS», σε πίνακα που δημοσιεύει καθημερινά παρουσιάζοντας τις θερμοκρασίες που επικρατούν στις πρωτεύουσες των μεσογειακών κρατών, παρουσιάζει τη Κρήτη ως ανεξάρτητη χώρα. Στις αρχές του 1990 οι Αρχές της Κρήτης άρχισαν να επικεντρώνουν τις έρευνες τους γύρω από κάποιες ανώνυμες ευχετήριες επιστολές που αποστέλλονταν σε τοπικές εφημερίδες παραμονές Πρωτοχρονιάς και Πάσχα. Στις επιστολές αυτές υπήρχαν σκίτσα που παρουσίαζαν την Ελλάδα ως ένα τέρας, που άπλωνε το χέρι του και στραγγάλιζε την Κρήτη. Το κρίσιμο ερώτημα το οποίο καλούνταν να απαντήσουν ήταν ποιοι υποκινούσαν όλες αυτές τις ενέργειες.
Αμερικανικές κυβερνητικές υπηρεσίες, δεκάδες πανεπιστήμια των ΗΠΑ, τα καναδικά ταχυδρομεία, εταιρείες αμερικανικών συμφερόντων (όπως η αεροπορική εταιρεία United Airlines) ακόμη και επιστημονικοί φορείς παγκοσμίου κύρους, όπως η Αμερικανική Υπηρεσία Διαστήματος, η γνωστή μας NASA, έχουν εμπλακεί σε μια πρωτοφανή πρόκληση σε βάρος του νησιού, χαρακτηρίζοντας σε επίσημα έγγραφα και στις ιστοσελίδες τους στο διαδίκτυο την Κρήτη ως ανεξάρτητη κρατική οντότητα.
Αφέλεια χαρακτηριστική τής παροιμιώδους άγνοιας των Αμερικανών για τη γεωγραφία του πλανήτη και την ιστορία των χωρών, ή μήπως μια σκοπιμότητα με απρόβλεπτες διαστάσεις για το μέλλον και ένα παιχνίδι σε βάρος της Κρήτης, της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
Σε δεκάδες αμερικανικά πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών η Κρήτη καταγράφεται ως ανεξάρτητο κράτος, γεγονός που προκαλεί εύλογο προβληματισμό, καθώς, αν ένα τέτοιο λάθος συγχωρείται από γραφειοκράτες, όπως οι άνθρωποι των υπουργείων, είναι ασυγχώρητο για ανθρώπους του πνεύματος.
Η λίστα είναι μεγάλη και αξιοσημείωτη.
Ανάμεσα στα πανεπιστήμια που επιλέγουν να θεωρούν την Κρήτη ως κράτος μαζί με άλλες χώρες είναι τα Albert Einstein College of Medicine, University of California, Washburn University, Brigham Young University, Georgetown University, University of Minnesota, Northeastern University, Southwestern Law School, University of Kentucky, New York Law School, Hofstra University και Winona State University.
Η Κρήτη δε γλιτώνει όμως την… ανεξαρτησία της ούτε από τα καναδικά ταχυδρομεία, τα οποία γνωστοποιούν ότι αν θέλουν να επικοινωνήσουν ταχυδρομικά με το νησί μας μπορούν να στείλουν κι αυτοί ό,τι θέλουν ταχυδρομικά στη… χώρα Κρήτη ή στη νήσο Κέρκυρα, που επίσης καταγράφεται ως… κράτος, ενώ η Νότια Αφρική δε θα νοιαστεί πολύ για το τι γίνεται στην Κρήτη αφού σύμφωνα με την κυβέρνηση τους και τα επίσημα έγγραφα της, το 2003 τους πήγαν μόλις 2 Κρητικοί ενώ οι Έλληνες ήταν 7,732.
Η UNESCO μας πληροφορεί ότι και η Κρήτη είναι μέσα στις χώρες που συμμετέχουν στο Global Ocean Observing System (το 2003). Οι μηχανικοί από την Κρήτη έχουν την τιμητική τους στο Institute of Electrical and Electronics Engineers.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, οι Αρχές αντελήφθησαν μία προσπάθεια να πέσουν οι τόνοι.
Οι μυστικές έρευνες, που έφτασαν μέχρι το εξωτερικό, είχαν οδηγήσει σε ένα σημείο που υποχρέωνε τους υποκινητές να…αναστείλουν το σχέδιο τους. Προσωρινά, όπως αποδείχθηκε…Οι αιτιάσεις και τα επιχειρήματα που προβάλλουν οι υποστηρικτές της «Ανεξάρτητης Κρήτης» έχουν συνήθως οικονομική χροιά και συχνά αντικρούονται μεταξύ τους. Π.χ. άλλοι υποστηρίζουν ότι η Κρήτη έχει αυτάρκεια σε αγαθά και μπορεί να σταθεί και μόνη της οικονομικά, οπότε δεν υπάρχει λόγος να βρίσκεται υπό την σκέπη της Ελλάδας, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι η Κρήτη είναι το αδικημένο παιδί της κι απ’ τις πιο υποβαθμισμένες περιοχές (σ.σ. προφανώς αυτοί που έχουν αυτή την άποψη, δεν έχουν πάει σε πραγματικά υποβαθμισμένες και αδικημένες περιοχές, όπως η Θράκη και η Ήπειρος). Η πιο συνηθισμένη «καραμέλα» που πιπιλίζεται στην δεύτερη περίπτωση είναι πως «παίρνουμε λιγότερα απ’ όσα δίνουμε στο αθηνοκεντρικό ελληνικό κράτος».
Έχουμε να κάνουμε δηλαδή, με μια «ιδιαίτερη» μερίδα «συμπατριωτών» μας (;), όπου η εθνική συνείδηση καθορίζεται με βάση τα «φράγκα».
Υπάρχουν κι αρκετοί που υποστηρίζουν την παντελώς εξωπραγματική κι ανιστόρητη εκδοχή, που επικαλείται τα περί μη ελληνικότητας των Κρητών, ενώ παρουσιάζουν και προωθούν την κρητική διάλεκτο, ως ξεχωριστή γλώσσα από την ελληνική. Υπάρχουν βέβαια και κάποιες «μετριοπαθείς» (φαινομενικά) φωνές, που διαισθανόμενοι το ουτοπικό περί ανεξαρτησίας και αυτονομίας, προσπαθούν με εύσχημο τρόπο να προωθήσουν ως «Δούρειο Ίππο», το…γερμανικό ομοσπονδιακό σύστημα διακυβέρνησης (τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια άραγε;)!
Από τους πιο ένθερμους όμως υποστηριχτές της «ανεξαρτησίας» είναι οι κάτοικοι περιοχών όπου το παράνομο χρήμα αποτελεί βασικό εισόδημα και οι οποίοι σίγουρα θα προτιμούσαν την χαλαρή τοπική αστυνόμευση. Η περιοχή του Μυλοποτάμου είναι απλώς ένα παράδειγμα, που ανέδειξε το μέγεθος της ασυδοσίας και παραβατικότητας.
Πολιτικά, το κίνημα αυτό φαίνεται να υποστηρίζεται περισσότερο από τον αριστερό χώρο.
Λέγεται ότι στις τελευταίες εκλογές, το ψηφοδέλτια του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στην Κρήτη πλαισίωναν και άτομα που υποστηρίζουν ή προωθούν την ιδέα της «Ανεξάρτητης Κρήτης».
Οι φήμες περί «Ανεξάρτητης Κρήτης» διοχετεύονται προς τα έξω κι από το πανεπιστήμιο Ηρακλείου και συγκεκριμένα από καταληψίες αναρχικούς. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος προφήτης, για να προβλέψει τι θα γίνει σε περίπτωση αυτονομίας. Αρκεί να διαθέτει ιστορική μνήμη.
Πριν κοπάσουν οι πανηγυρισμοί των Κρητικών για την “απελευθέρωση” τους από τους Τούρκους κατακτητές, στο νησί είχαν εγκατασταθεί στρατοί τεσσάρων ξένων δυνάμεων. Πριν προλάβουν ν’ “αγκαλιαστούν” μεταξύ τους οι Κρητικοί για την επιτυχία τους, κάποιοι είχαν πάρει τα όπλα για να ξεκινήσουν Κρητικό εμφύλιο.
Οι ξένοι “κούρδιζαν” με χρήματα τους προδότες και αυτοί παρέσυραν τους πληθυσμούς. Η ένωση με την Ελλάδα διατήρησε το ενιαίο της Κρητικής κοινωνίας και έσωσε την Κρήτη από έναν μόνιμο εμφύλιο. Ως Έλληνες λοιπόν θα μιλήσουμε ανοικτά, γιατί απλούστατα δεν φοβόμαστε να πούμε την αλήθεια. Στους αδελφούς Κρητικούς θα πούμε αυτά ακριβώς που σκεφτόμαστε και για τους εαυτούς μας. Με απόλυτη ειλικρίνεια και χωρίς ίχνος υστερόβουλων σκέψεων.
Ο γράφων είναι Μακεδόνας και πολλές φορές έρχεται αντιμέτωπος με ανάλογες απόψεις περί μιας μακεδόνικης “αυτάρκειας”, η οποία θα ήταν αποδοτικότερη μέσω της αυτοδιαχείρισης. Τη Μακεδονία δεν την συμφέρει η αυτονομία. Την καθιστά μικρή και αδύναμη και άρα εύκολη “λεία” του κάθε καραγκιόζη “πλανητάρχη”. Την καθιστά εξαρτώμενη και άρα εύκολα μετατρέψιμη σε ένα άθλιο προτεκτοράτο των ισχυρών. Ακόμα λοιπόν κι αν υποθέσουμε ότι σήμερα την Μακεδονία την εκμεταλλεύεται το άθλιο αθηνοκεντρικό κράτος, αυτό είναι “πταίσμα” μπροστά σ’ αυτό το οποίο θα ακολουθήσει σε περίπτωση αυτονομίας. Σε μια τέτοια περίπτωση η Μακεδονία θα μετατραπεί σε ένα νέο “Κόσοβο”. Ένα νέο “Ελντοράντο” για τα ντόπια και ξένα σκουπίδια. Ο λαός θα καταδικαστεί στην απόλυτη φτώχεια και αυτοί οι οποίοι θα “διαπρέπουν” θα είναι οι δωσίλογοι και οι κακοποιοί χαφιέδες των ισχυρών.
Όμως, το ακόμα χειρότερο είναι η “νοθεία” που θα υποστεί ως Μακεδονία και ό,τι αυτή η έννοια αντιπροσωπεύει για τον ελληνισμό. Μια τέτοια πράξη θα την αναγκάσει ν’ αποδεχθεί στους κόλπους της τους “Μακεδόνες” των Σκοπίων και άρα θα την καθιστά “όμηρο” των ισχυρών, οι οποίοι χωρίς κόστος θα μπορούν να την απειλούν με εμφυλιοπολεμικού επιπέδου εσωτερικές συγκρούσεις. Θα “πληρώνει” διαιτητές και θα νομιμοποιεί ξένες στρατιωτικές παρουσίες στην επικράτεια της. Θα πληρώνει με δικά της χρήματα τους βασανιστές της. Όπως ακριβώς συμβαίνει στην Κύπρο. Η “αυτόνομη” Μακεδονία του μέλλοντος θα είναι ένα πολύγλωσσο “Κόσοβο” στο οποίο οι ξένοι θα πριμοδοτούν σλαβόφωνους Σκοπιανούς και αλβανόφωνους Κοσοβάρους, προκειμένου ν’ αλλάξουν την πολιτισμική φυσιογνωμία της.
Τα ίδια ακριβώς πιστεύουμε ότι κάποιοι μεθοδεύουν στην Κρήτη. Οι Κρητικοί, που δικαίως υπερηφανεύονται ότι η Κρήτη αποτελεί μια από τις πιο κοφτερές και ένδοξες αιχμές στο ελληνικό δόρυ, θα πρέπει να έχουν τα μάτια τους ανοιχτά. Είναι πολλοί εκείνοι που ορέγονται το «αβύθιστο αεροπλανοφόρο»…

Πηγή