Ξημερώνει!

Σήκω να χορέψεις ένα ζεϊμπέκικο σαν εκείνα τα παλιά που χόρευαν κάποτε πάνω σε μωσαϊκά λεκιασμένα με ρετσίνα.
Απέκτησε πάλι αφορμή να υψώσεις τα χέρια ψηλά και να μιλήσεις κρυφά με τους θεούς που κρύφτηκαν σαν τα ξωτικά πίσω από την κορυφή του Ολύμπου μην αντέχοντας πια τα λόγια των θνητών κινούμενων πεθαμένων.
Επάνω στην πρώτη στροφή να ανοίξεις πάλι τα χέρια σαν φτερά , έτσι για να θυμηθείς ότι κάποτε μπορούσες να πετάξεις ως Αετός .
Στο μαγαζί αυτό που στριμωχτήκαμε όλοι, ο ένας δίπλα στον άλλον, με τα φθαρμένα μας ρούχα και την αξιοπρέπεια διπλωμένο χαρτάκι στην τσέπη του πουκαμίσου, ας το γλεντήσουμε πριν το ξημέρωμα έρθει.

Πριν αρχίσουν οι τοκογλύφοι να μπαίνουν στο χωριό ρίχνοντας μπετόν στα χωράφια που κάναμε κόντρες καβάλα σε ασέλωτα άλογα.
Πριν αρχίσουν να κόβουν τα δέντρα που σαν παιδιά χαράζαμε τον έρωτα μας στον κορμό τους και την άλλη μέρα μέσα στα κλάματα τούς βάζαμε γάζα ζητώντας συγνώμη για την αλαζονεία της στιγμής. Στον καφενέ που βρέθηκες απόψε κάψε την Μνήμη πριν την ποδοπατήσουν εις το όνομα της αξιοποίησής σου ατσαλάκωτα ανδρείκελα.
Κοίτα ψηλά στον κιτρινισμένο τοίχο τον εαυτό σου να καμαρώνει με το πρώτο κουστουμάκι σου, δίπλα στους δικούς σου, σε μια φωτογραφία "εβδομαδιαία".
Αυτό το κουστουμάκι που κόστισε μισό ιδρωμένο μηνιάτικο του πατέρα σου και συ έκανες μούτρα για το παπιγιόν, παρά του ότι πια είχες γίνει άντρας.
Πάρε την στροφή αργά σε αυτό το ζεϊμπέκικο γιατί μέσα σου όλα είναι εύθραυστα.
Μην σπάσει η καρδιά.
Οι στροφές που έδωσες για να μείνεις άνθρωπος την έχουν ήδη ραγίσει.
Σταθμοί αναχωρήσεως, γράμματα του πατέρα από την ξενιτιά και μια φωτογραφία να γελά με το δάκρυ πνιγμένο στην παλάμη.
Επαναπατρισμός.
Μια αγκαλιά και μετά πάλι "καλή αντάμωση" .
Κράτα τα πόδια κολλημένα στο πάτωμα γιατί τώρα αρχίζει το ταξίμι να ξύνει πληγές σαν λάμα ακονισμένη με το δικό σου χέρι.
Ήταν να φύγεις κάποτε, να μην κυλιστείς σε αυτό που έβλεπες ότι έρχεται.
Σαν στρατιώτης με το σάκο στην πλάτη θα είχες φθάσει στο φεγγάρι αν αυτόν τον τόπο δεν λάτρευες. "Γιατί πατρίδα σαν αυτή δεν έχει", έλεγες.
Και δεν εννοούσες τα σύνορα, τις λέξεις, την ιστορία, τον ήλιο.
Η Μνήμη ήταν.
Εκατομμύρια σταγόνες Μνήμης που κυλάνε στα χιλιόμετρα φλεβών σου.
Που σου δόθηκαν με την σύλληψή σου μέσα σε ένα κορμί και που σε κράτησαν όρθιο όταν έπρεπε να θάψεις κομμάτια ψυχής ολόκληρα δικά σου, παιδιά σου, αδέλφια σου, για να συνεχίσεις αυτό τον αέναο κύκλο που σου χαρίστηκε απλόχερα χωρίς να το ζητήσεις.

Κλείσε τα μάτια τώρα που το ζεϊμπέκικο αρχίζει να τελειώνει.
Άσε να αστράψει το μαχαίρι που χρόνια έχεις κρυφά τυλιγμένο στο πανί μιας γυναίκας που σε αυτό τύλιγε το ζυμωμένο με τα χέρια της ψωμί να πάρεις για το δρόμο.
Σε λίγο θα μπουν στο χωριό.
Σε λίγο θα αρχίσουν να ξηλώνουν τις φλέβες σου.
Θυμήσου τι είσαι.
Ξημερώνει.

Πηγή

Κλείνουν κι ανοίγουν το AIS τα πλοία που αγκυροβολούν στην Λακωνία!!!

Γι’ αλλού δηλώνουν προορισμό, αλλού πηγαίνουν και μετά εξαφανίζονται...

Άλλο ένα πλοίο που αλλάζει πορεία, το με Τούρκικο όνομα "S HACIBEKIROGLOU" σημαίας ΠΑΝΑΜΑ, και μπαίνει στον Κόλπο Βοιών ενώ στο ais του εκπέμπει την πληροφορία ότι πηγαίνει στην Μερσίνα στην Νοτιoανατολική Τουρκία...

Αλλά την ίδια στιγμή εμφανίζεται ένα άλλο πλοίο (κόκκινο) που εξέρχεται...

Ενώ ελάχιστα μετά, τσουπ, εμφανίζεται από το πουθενά και δεύτερο πλοίο (γκρί σχήμα) το "YUNUS" σημαίας Αγίου Βικεντίου για να εξέλθει με προορισμό το ΜΑΛΑΜΠΟ στα Ανατολικά του ΚΑΜΕΡΟΥΝ!!!
Την ίδια στιγμή το πράσινο στίγμα του "S HACIBEKIROGLOU" εξαφανήσθηκε και έμεινε μόνο η χαραγμένη πορεία του ως εκέι πριν ακόμη φουντάρει!!!
Υ.Γ. Μπορεί να είναι τυχαίο να συμβαίνει το ίδιο τέχνασμα με τόσα διαφορετικά πλοία, άλλης εθνικότητας, άλλης πλοιοκτησίας, άλλης πρακτόρευσης και άλλης φυλής και γλώσσης των πληρωμάτων τους;

Πηγή

Λεφτά υπάρχουν ........αλλά μόνο γι’ αυτούς.

Όλα ξεκίνησαν με το "ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ" του ΓΑΠ,

περάσαμε στο "ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΑΛΙΟ" του ΛΟΒΕΡΔΟΥ

και καταλήξαμε στο "ΕΜΕΙΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΠΑΜΕ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΕΦΤΑ" της ΚΑΤΣΕΛΗ....

ΜΗΠΩΣ Η ΣΩΣΤΗ ΦΡΑΣΗ ΗΤΑΝ

"ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΜΑΣ";

(Τα παρακάτω είναι ΜΟΝΟ ΛΙΓΑ απο τα ποσά τα οποία έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες κι έχουν αναρτηθεί και στο διαδίκτυο)..
- 200.000 ευρω για ΚΟΥΡΤΙΝΕΣ στο υπ.παιδείας...
- η «μετακόμιση» σύσσωμου του υπουργικού συμβουλίου στη ΔΕΘ, προκάλεσε έξοδα εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ... με εντολή Παπανδρέου τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου έμειναν σε μονόκλινα δωμάτια του Μακεδονία Παλλάς, που κοστίζουν από.... 119 έως 568 ευρώ το βράδυ.
Σε αυτά πρέπει να προστεθούν το κόστος των αεροπορικών εισιτηριων, τα γεύματα αλλά και το κόστος της μετακίνησης γραμματέων και φρουρών των υπουργών, το κόστος των περιπτέρων αφού από τους 1041 εκθέτες, οι 177 είναι του δημοσίου...
- 22 εκατ. ευρώ για τρείς ιστοσελίδες στο υπουργείο Υποδομών ...
- Την στιγμή που τα οικονομικά της χώρας μας είναι στην χειρότερη κατάσταση, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επίσημα παρήγγειλε απο την γαλλική DCNS 6 φρεγάτες τύπου Fremm....
- ΛΑΣΤΙΧΑ σε αυτοκίνητο υπουργού: 8.000 ευρώ, ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ στο Υπουργείο Άμυνας: 2 εκατ. ευρώ, ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗ ΠΙΤΑ του ΑΣΕΠ: 11.000 ευρώ, ΤΗΛΕΦΩΝΑ (σταθερά και κινητά) 100 εκατ. ευρώ, ΓΟΜΕΣ και ΧΑΡΤΙΑ ΥΓΕΙΑΣ 19 εκατ. ευρώ!!
- Στα 300 εκατ.δρχ. το χρέος του Γ.Νταλάρα.. Η ΓΚΕΡΕΚΟΥ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ, Η ΑΝΝΑ ΝΤΑΛΑΡΑ;
- Η υπουργός (πρώην Εθνικής) Παιδείας Ά.ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, φροντίζει και εκείνη για τους συνεργάτες της και τους συνεργάτες των συνεργατών της...
Με απόφασή της,χορηγεί ποσό ύψους 194.500 ευρώ σε 55 υπαλλήλους στο πολιτικό της γραφείο και στα γραφεία των υφυπουργών, του γενικού γραμματέα και των ειδικών γραμματέων, με αναδρομική ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2010, μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του ιδίου έτους....
- Με θωρακισμένη Mercedes 200.000 ευρώ κυκλοφορεί ο ΓΑΠ!!!
(ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΓΚΑΡΑΖ....)
- Πληρώνουμε τα μαλλιοκέφαλα μας για τους λαθρομετανάστες.
Συνολικά η δωρεάν περίθαλψη των λαθρομεταναστών μας στοιχίζει 150 εκ.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις για το 2010 του Υπουργού Υγείας, οι δαπάνες των νοσοκομείων θα φτάσουν τα 2,6 δις. ευρώ, ενώ, εξ αυτών, τα 400 εκ. είναι αγνώστου προελεύσεως....
- 80 δημοσιογράφους που εργάζονται σε μέσα μαζικής ενημέρωσης στην περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης φιλοξένησε προ μηνών η Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης της κυβέρνησης σε ένα από τα πιο ακριβά ξενοδοχεία της πρωτεύουσας... ο εποπτεύων τη φιλοξενούσα αρχή δεν ήταν άλλος από τον υφυπουργό Εσωτερικών και κυβερνητικό εκπρόσωπο Γ.ΠΕΤΑΛΩΤΗ, που εντελώς συμπτωματικά κατάγεται και πολιτεύεται στη γεωγραφική περιφέρεια στην οποία δραστηριοποιούνται οι 80 δημοσιογράφοι.
Το ελληνικό Δημόσιο , κλήθηκε να καταβάλει το ποσό των 7.200 ευρώ και θα πρέπει να προστεθούν τα χρήματα που δαπανήθηκαν για τη μεταφορά από τη Θράκη στην Αθήνα...
- Πόσα χρωστάει το Alter στο δημόσιο;
 12,978 εκατομμύρια ευρώ, το 23,7% των ιδίων κεφαλαίων...
Γιατι ΦΥΛΑΚΙΖΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ οσοι χρωστάνε 300-400 ευρώ;;;
- Το ποσό των 20 εκ. ευρώ δίνει το υπουργείο Οικονομικών εν μέσω οικονομικής κρίσης για να αγοράσει νέο μηχανογραφικό πρόγραμμα το οποίο θα δίνει τη δυνατότητα στο ΔΝΤ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΕΙ....
- Δύο κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης, ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Π.ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΣ και η υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων Α.ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, στη διάρκεια των πρόσφατων επίσημων επισκέψεών τους στις ΗΠΑ επέλεξαν να διαμείνουν σε πανάκριβες σουίτες γνωστών ξενοδοχείων και να χρησιμοποιήσουν ακόμη και λιμουζίνες για τις μετακινήσεις τους. Πλήρωνε μ@λ@κ@ έλληνα....
- το Γραφείο Διοικητικής και Οικονομικής Υποστήριξης της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης ενέκρινε το απολύτως προκλητικό ποσό των 2.566,47 ευρώ για τον «ΚΑΘΑΡΙΣΜΟ των κουρτινών και χαλιών του ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ.....»
- για την αγορά ΚΑΦΕΔΩΝ και ΤΣΑΓΙΟΥ,δαπάνη που αφορούσε το πολιτικό γραφείο του υπουργού Επικρατείας Χ.ΠΑΜΠΟΥΚΗ,η γενική γραμματεία της κυβέρνησης δαπάνησε 1.995,78 ευρώ μόνο στο διάστημα Αυγούστου - Σεπτεμβρίου... για υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας του υπουργού Επικρατείας δοθηκαν 2.690,24 ευρώ στην εταιρεία Cosmote....
- Ο υπουργός εξωτερικών πήρε αεροπλάνο από την Ελευσίνα ως το ... Ελευθέριος Βενιζέλος.
17.000 κόστισαν οι τρεις πτήσεις του Θ.ΠΑΓΚΑΛΟΥ μέσα στην ίδια ημέρα...
Το... κερί του αντιπροέδρου της κυβέρνησης ανήμερα το Δεκαπενταύγουστο κόστισε κάτι παραπάνω...ο ΠΑΓΚΑΛΟΣ πέταξε με super puma από την Ελευσίνα ως το εξοχικό του στη Τζιά και από κει στην Τήνο για να εκπροσωπήσει της Κυβέρνηση στους εορτασμούς και ύστερα το ίδιο απόγευμα επέστρεψε με το ίδιο ελικόπτερο στην Ελευσίνα...(ναι.. το ελικόπτερο άντεξε το βάρος...)
- Ο υπουργός Εξωτερικών Δ.ΔΡΟΥΤΣΑΣ, αντί να πάει με αυτοκίνητο από την Ελευσίνα στο Ελευθέριος Βενιζέλος, πήγε με ένα από τα τρία VIP κυβερνητικά αεροσκάφη.
Στη συνέχεια πήρε άλλο αεροπλάνο για Κρήτη και όταν επέστρεψε από το νησί, πήρε και πάλι αεροσκάφος από τα Σπάτα για την Ελευσίνα.... ο κυριος αυτος συνηθίζει να χρησιμοποιεί το κυβερνητικό αεροσκάφος για να πάει σε κάποια χώρα της Ευρώπης και όχι αεροσκάφη της γραμμής ανεβάζοντας το κόστος κάθε πτήσης του από τα 350-400 ευρώ στα 24.000 !!!!
ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΑΜΕ ΟΤΙ ΠΛΗΡΩΝΕΙ;;
- Για τα δύο ταξίδια του υπουργού Οικονομικών Γ.ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ στις Βρυξέλλες, ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ το ποσό των 110.000 ευρώ, ποσό που περιελάμβανε τα έξοδα του ίδιου και άλλων 3-4 ατόμων. Το ταξίδι του στην Ουάσιγκτον κόστισε πάνω από 200.000 ευρώ....
- ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΤΗΛΕΦΩΝΟΥ...
Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ για το κινητό του ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ 2.531,38 ευρώ και άλλα 1.400 για το σταθερό του,
Κ. ΜΠΑΤΖΕΛΗ ως υπουργός χρέωσε το κινητό της με 4.128,15 ευρώ τα οποία ΦΥΣΙΚΑ πλήρωσε ο ελληνικός λαός....
Χ.ΠΑΜΠΟΥΚΗΣ με λογαριασμούς της τάξης των 2.690 ευρώ...
- Κέρδος 600 εκατ. ευρώ το χρόνο θα βγάλει η Γερμανία από το ΠΑΚΕΤΟ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ...
- Πόσα ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ για να... κάνει αποδελτίωση ΤΥΠΟΥ μία εταιρεία για το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ του ΠΑΓΚΑΛΟΥ;   4099,74 ευρώ!!!   ΤΟ ΜΗΝΑ....
- Το μπανάλ μάρμαρο στο πάτωμα του γραφείου της Α. ΝΤΑΛΑΡΑ, αντικαταστάθηκε από ένα σικ και υψηλής αισθητικής laminate δάπεδο... ΜΟΝΟ 7.000 ΕΥΡΩ....
- Συνολικά 40.000 ευρώ κόστισαν τα έπιπλα και τα υπόλοιπα είδη μηχανογράφησης του γραφείου της υφυπουργού Θαλασσίων Υποθέσεων Νήσων και Αλιείας, ΕΛΠΙΔΑΣ ΤΣΟΥΡΗ...
- Πόσα μας κοστίζουν οι ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ μας;
Το 2010 οι 300 της Βουλής θα μοιραστούν το ποσό των 42,5 εκατ. ευρώ, ο μέσος όρος των μηνιαίων βουλευτικών αποδοχών ανέρχεται σε 10.000 ευρώ,
35 εκατ. ευρώ θα μοιραστούν μέσα στο 2010 οι συνταξιούχοι βουλευτές ή οι σύζυγοι και οι άγαμες θυγατέρες θανόντων βουλευτών,
4,3 εκατ. ευρώ προορίζεται για τις συντάξεις των πρώην πρωθυπουργών...

ΘΥΜΗΣΤΕ ΜΟΥ... ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΑΜΕ ΟΤΙ ΠΛΗΡΩΝΕΙ;;;

SOLON ATHINEOS
Αναδημοσίσευση από

ΟΥ ΤΙΔΑΝΟΣ
Εμπεδώσαμε εδώ και δεκαετίες πώς «της αναλγησίας ουκ έσται τέλος»
Τι θα κάνουμε όμως με το «της μ@λ@κί@ς»;

Οι επιστολές Παπαντωνίου

Ο Λάμπρος Παπαντωνίου, ο ανταποκριτής μας στην Ουάσινγκτον, ο περίφημος Mr. Lambros, πέθανε στις 28 Μαϊου του 2009 κάτω από ασαφείς συνθήκες νοσηλευόμενος σε νοσοκομείο των ΗΠΑ. Άνθρωπος γνήσιος, ορμητικός, ασυμβίβαστος, μαχητικός αποτέλεσε μια από τις λίγες ανεξάρτητες ελληνικές φωνές στις ΗΠΑ. Οι φίλοι του τον λάτρευαν για την ανοιχτή του καρδιά και ακόμη και οι πολέμιοι του σεβόντουσαν το θάρρος του και τον αδαμάντινο χαρακτήρα του.
Οι παρακάτω επιστολές προέρχονται από την προσωπική μας ηλεκτρονική αλληλογραφία και δεν είναι ορφανές. Υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι κοντά στον Λάμπρο που έλαβαν παρόμοιες επιστολές οι οποίες φωτογράφιζαν την ψυχολογική κατάσταση της τελευταίας περιόδου της ζωής του, κατάσταση που διαμορφώθηκε σε σχέση με τις πιέσεις που ένιωθε από την πλευρά του αμερικάνικου ιατροφαρμακευτικού κατεστημένου.
Να τονίσω πως δεν είμαι σε θέση να υιοθετήσω ή να απορρίψω τους ισχυρισμούς του Λάμπρου. Κάποιοι από αυτούς φαντάζουν εξαιρετικά υπερβολικοί και δεν έχω τα εργαλεία να τους επαληθεύσω ή να τους διαψεύσω. Κάποιοι άλλοι ίσως να οδηγούν όχι μόνο σε επισφαλή αλλά και σε επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία συμπεράσματα. Δεν μπορώ να γνωρίζω το τι ακριβώς ισχύει, αυτό το γνωρίζουν μοναχά τα πρόσωπα που αναφέρονται στις επίμαχες επιστολές. Το μόνο που γνώριζα εγώ και όσοι ήταν κοντά του ήταν η αδιαπραγμάτευτη εντιμότητά του. Και σε αυτήν στοιχηματίζω.
Ακολουθούν οι επιστολές που περιέχονται στο βιβλίο μου "Θανάσιμες Θεραπείες".
Οι επιστολές Παπαντωνίου
Α) 14 Νοέμβρη 2007:
«…Σ' ευχαριστώ θερμά για τις πολύτιμες συμβουλές σου... Το μόνο που θέλω να προσθέσω είναι, πως έχουν γνώση οι φύλακες ,γιατί γνωρίζω πάρα πολύ καλά πλέον τους Αμερικανούς, ύστερα από την πολύχρονη παραμονή μου στην Ουάσιγκτον.
Ειλικρινά Πέτρο μου, και δεν εγώ δεν ξέρω πως να εξηγήσω τις αντιδράσεις των ανθρώπων του κατεστημένου του HIV/AIDS και στο πιο ανώτατο επίπεδο. Δεν ξέρω για ποιό λόγο είναι πανικοβλημένοι και έχουν στραφεί εναντίον μου. Θα χρειασθώ μέρες, για να σου εξηγήσω το τι περνάω αυτές τις μέρες, μετά την αντιπαράθεσή μου με τον Mark Dybul, στις 1 Νοεμβρίου. Για παράδειγμα, ενώ ο Dr. Robert Gallo μου διεμήνυσε, ότι δεν θέλει ούτε να με ξαναδεί στα μάτια, ούτε ν’ ακούσει για μένα. Χθες, όμως, όλως αιφνιδίως, το γραφείο του, με μήνυμα κλάδου ελαίας, μου διεμήνυσε, ότι θέλει να μου παραχωρήσει από τηλεφώνου μα αποκλειστική συνέντευξη. Διευθετήθηκε να γίνει , την προσεχή Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου, στις 10 το πρωί... Αλλά, αν μου κάνει επίθεση, να είσαι σίγουρος, ότι δεν πρόκειται να τον αφήσω αναπάντητο. Θα τον αρπάξω και ό,τι ήθελε προκύψει. Δεν είναι περίεργο, ότι όλοι αυτοί οι "μεγιστάνοι" ασχολούνται μαζί μου; Ποιός είμαι; Αυτή την φορά, δεν πρόκειται να μου ξεφύγει.
Εκείνος ο ανεκδιήγητος, John Moore, το βρετανόσκυλο, είχε την αναίδεια και το θράσος, να με απειλήσει. Τον ξέκοψα, όμως, παραχρήμα και τον κόλλησα στον τοίχο, σε σημείο που δεν θα τολμήσει ξανά να με ενοχλήσει. Μέχρι και ο ….. μου είπε να προσέχω, γιατί είναι πολύ επικίνδυνος!!!!!! Δεν φοβάμαι, Πέτρο μου, γιατί έχω μάθει, ότι πρόκειται για δολοφόνο, με όλα αυτά τα "φάρμακα" που εγκρίνει. ..
Πάντως, οι φουκαράδες οι μαύροι, που πεθαίνουν σαν τα κοτόπουλα από τα φάρμακα του AIDS, εδώ στην Ουάσιγκτον, είναι κατενθουσιασμένοι… και ελπίζουν.
Με πολλή εκτίμηση και φιλία,
Λάμπρος
-----Original Message-----
From: Lambrosthegreek@aol.com
To: Lambrosthegreek@aol.com
Sent: Wed, 14 Nov 2007 8:48 pm»

Β) 23 Νοέμβρη 2007:

«… Μετά τον διάλογό μου με Mark Dybul, στις 1 Νοεμβρίου, έχει πέσει πάνω μου όλο το κατεστημένο του «HIV/Aids» να με κατασπαράξει. Με πρώτο τον Robert Gallo, που μέχρι σήμερα με ενοχλεί συνέχεια, με τηλέφωνα και e-mails. Και μόλις φτάνει η ώρα να μιλήσουμε το αναβάλει, λέγοντας ότι είναι απασχολημένος…
… Είμαι αποφασισμένος για όλα. Έλληνας συνεργάτης του (Gallo), γιατρός (φαντάζομαι ο Παπαντωνίου αναφέρεται στον Παυλάκη που τον έχει αναφέρει σε άλλα mails του), μου τηλεφώνησε και μου είπε ότι οι Robert Gallo και John Moore τηλεφώνησαν στο State Department και τους είπαν, την παγκόσμια μέρα του AIDS, 1 Δεκεμβρίου, να μη μου δώσουν το λόγο να ρωτήσω τον Dybul, ο οποίος θα παρουσιάσει το ετήσιο report, παρούσης και της Υπουργού Condoleezza Rice… Πάντως, μου προξενεί τεράστια εντύπωση ο πανικός του κατεστημένου, κάτι που δεν έγινε ποτέ μέχρι σήμερα…
Πέτρο μου, καλέ μου, φίλε. Τον τελευταίο λόγο σ’ αυτήν την άθλια ιστορία τον έχω στα χέρια μου. Γι’ αυτό και σου γράφω τόσο παθιασμένα… Θα σου το τσακίσω το αμερικάνικο intelligence, πάνω σε αυτή τη βρώμικη ιστορία. Αν μιλήσω, θα γίνει ανάσταση κυρίου. Αλλά θα με φάνε! Και εκεί οφείλεται όλος αυτός ο πανικός διότι όλα αυτά τα κτήνη και οι εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου είναι συγκοινωνούντα δοχεία!!!!!!!!!!!!!!!!! Τους έχω πιάσει στα πράσα. Θα το κάνω, σε εύθετο χρόνο, ίσως από ευρωπαϊκή χώρα, έχοντας δίπλα μου επιστήμονες. Και ο Θεός βοηθός, Πέτρο μου!! Μπούχτισα από τις κηδείες των νέων μαύρων, εδώ στα γκέτο, στα κοινώς μαυράδικα, που τους πεθαίνουν σαν τα κοτόπουλα τα κοτόπουλα από τα θανατηφόρα φάρμακα του AIDS!!! Το 58% από δαύτους είναι υπό θεραπευτική αγωγή του πρωτοκόλλου Gallo. Ενώ όλοι οι πελάτες του, στην ταλαιπωρημένη γειτονική Βαλτιμόρη, που και αυτή έχει γίνει ένα απέραντο νεκροταφείο των μαύρων, ο κ Gallo είναι αυτός που ασκεί το «ιατρικό» του επάγγελμα, και προστρέχουν σε αυτόν, ως τελευταία σανίδα σωτηρίας. Αίσχος!!!!!!! Τρισάκις αίσχος!!!!!!
…
Με πολλή αγάπη.
Λάμπρος»

Γ) 3 Δεκεμβρίου 2007:

«…Είναι αυτό ακριβώς που επισημαίνεις, γι’ αυτό και επικρατεί ένα μεγάλο αλαλούμ στον επιστημονικό κόσμο… Μα και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο δρ. Robert Gallo, αποφεύγει όχι μόνο την αντιπαράθεση…
….και να σταματήσει (ο Gallo) τις διάφορες μηχανορραφίες χαμηλού επιπέδου εναντίον όλων εκείνων που διαφωνούν μαζί του…
… ήδη η επιστολή μου έχει φύγει με ερωτήσεις… και συμπεριέλαβα και τα όσα περίεργα μου είπαν στο τηλέφωνο, στις 29 Νοεμβρίου, ότι με τον ιό HIV ασχολείται το εκεί εργαστήριο του αμερικανικού πενταγώνου, ότι είναι classified και ότι δε θα δεχθούν απολύτως καμιά ερώτηση για τον HIV, παρά μόνο για εμβόλια και φάρμακα. Με αυτούς τους όρους και τις προϋποθέσεις θα πάω…
…Εκείνο που παρατηρώ, την τελευταία περίοδο Πέτρο μου, είναι πως σε όλο το κατεστημένο του HIV/AIDS επικρατεί μια περίεργη ανησυχία και αναστάτωση. O John Moore σήμερα πήγε να μου βγει με κόκκινο, με εκείνη την ανεπίτρεπτη και ανάγωγη συμπεριφορά του…
… Ο Gallo… ήδη μου διεμήνυσε 5 φορές την περασμένη εβδομάδα, πως θέλει να μου μιλήσει, αλλά τελικά δεν το έκανε. Δεν ξέρω το λόγο, παρά την προθυμία μου. Έχω την εντύπωση, χωρίς να είμαι ειδικός, ότι με το πέρασμα του χρόνου, χάνουν συνέχεια έδαφος, διότι ότι μας παρουσίασαν, μέχρι σήμερα, με το πέρασμα του χρόνου καταρρέει…
Με πολλή αγάπη
Λάμπρος»

Πηγή

Κυριακή των Βαΐων στην Πάτρα, « στο λιμάνι της αγωνίας »…

Περιμένοντας εφέτος, εδώ στην Πάτρα, την εορτή των Βαϊων, ημέρα πού κατά τα Άγια Ευαγγέλια και την Ιερά μας Παράδοση έγινε και η θριαμβευτική είσοδος του Χριστού στην Αγία Πόλη, σύμφωνα και με τον λόγο Του «ιδού αναβαίνομεν είς Ιεροσόλυμα…» , θα ευρεθούμε ενώπιον και μίας άλλης κινητοποιήσεως πού αφορά όμως την τοπική κοινωνία και στην οποία θα είναι και ο Μητροπολίτης Πατρών, σύμφωνα με πληροφορίες…
Δεν γνωρίζω ακριβώς γιατί οί λεγόμενοι «ενεργοί πολίτες» διάλεξαν την Κυριακή των Βαϊων γι΄αυτή τους την πρώτη παμπατραϊκή διαμαρτυρία για τον αποκλεισμό του λιμανιού από τους πολίτες (πού εδώ και χρόνια ισχύει, και πού όποιος τον παραβεί συλλαμβάνεται και πληρώνει μάλιστα και γερό πρόστιμο), και εάν η σύμπτωση τής ημέρας διαμαρτυρίας με την Κυριακή των Βαίων έχει και κάποιους άλλους συνειρμούς…
Πρίν προχωρήσουμε όμως στις αναμνήσεις «από το παλαιό λιμάνι της Πάτρας» και σε κάποια άλλα πτερωτά και πτερόεντα πού θα πούμε, ας εξηγήσουμε εν τάχει, τι έγινε αυτή τήν «Κυριακή των Βαϊων» και γιατί την βάλαμε στα ημερολόγια και στην ζωή μας;
Η θριαμβευτική είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα, το «Ωσαννά Ευλογημένος ο Ερχόμενος…» πού του φώναζαν μικροί και μεγάλοι στρώνοντας βάγια και δάφνες στον δρόμο του, διήρκεσαν μόνο για κάποια εικοσιτετράωρα….

Κι΄ έτσι, πέντε μόνο μέρες μετά, ο ίδιος ο λαός, ο αχάριστος και ευκολομετάβλητος , πού συνήθεια είχε την μια να ανεβάζει κάποιον στα σύννεφα και την άλλη να τον πετάει στον Άδη, φωνάζει τώρα και απαιτεί «Σταύρωσον, Σταύρωσον αυτόν».
Τι θα πει όμως «Ωσαννά»* ;
«Δόξα στο όνομά Σου Θεέ μου», αυτό θα πει.
Αλλά μήπως κι΄ εμείς αδελφοί, άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο, δεν κάνουμε σήμερα τα ίδια ή παρόμοια πράγματα ;
Σήμερα λοιπόν πάμε στην Εκκλησία και αύριο αντιπάθειες και μίση. Μπροστά στον κίνδυνο, στην αρρώστια, στον πειρασμό, στο ατύχημα, σε οποιοδήποτε κατατρεγμό της ζωής μας φωνάζουμε «Παναγία μου», «Χριστέ μου», «Θεέ μου» και άλλα τέτοια πού έχουμε πρόχειρα, και σε δύο – τρεις μέρες, ή και την ίδια μέρα βλαστημάμε τα θεία.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη γρουσουζιά σε ένα σπίτι, σε μια οικογένεια, σε μια εργασία, από το να βλαστημούν οι οικείοι του σπιτιού τον Χριστό, την Παναγία, τον Σταυρό, τους Αγίους…
Γρουσουζιά, πού θα είναι εις βάρος τους και εις βάρος των παιδιών τους. Και εις βάρος σε κάθε τι που θα πιάνουν και θα κάνουν στα χέρια τους.
Για όλα αυτά λοιπόν έχουμε ανάγκη μετάνοιας !
Συναίσθησης δηλαδή και συντριβής απέναντι του Χριστού για τις όποιες πράξεις μας, κι΄ όχι απλώς συναίσθηση απέναντι του εαυτού μας, μια και αυτό από μόνο του δεν λέει τίποτα και δεν αρκεί…
Την μετάνοια λοιπόν την έχουμε όλοι μας ανάγκη, γιατί όλοι μας είμαστε λίγο- πολύ αμαρτωλοί.
Από τον Πατριάρχη μέχρι και τον τελευταίο παπαδάκο και ιεροδιάκονο και μέχρι τον τελευταίο καλόγερο μοναχό, από τους πλανητάρχες της γης, τους αυτοκράτορας και κυβερνήτες λαών και Εθνών, μέχρι και του πιο ασήμαντου ανθρωπάκου, του πιο περιφρονημένου και εγκαταλελειμμένου, τού ανάπηρου και ρακένδυτου πολίτη που ζει πάνω στον πλανήτη μας όλοι μας έχουμε ανάγκη μετανοίας αλλά και Εξομολόγησης αν θέλουμε την σωτηρία μας !
Γιατί η μετάνοια μόνη της δεν αρκεί, ώστε να μας συγχωρήσει ο Θεός!
Αυτά όμως για την θρησκευτική πλευρά των Βαΐων, και ας δούμε τώρα και τα υπόλοιπα…
Τό παλιό μας λίμάνι, σκόρπιες αναμνήσεις…
Θυμάμαι παλιά τον λιμενοβραχίονα της Πάτρας, της αγαπημένης μου πολιτείας…
Τότε, πού σχεδόν κάθε βράδυ , ειδικώς τα καλοκαίρια, εκατοντάδες συμπολίτες ανεβοκατέβαιναν συζητώντας πάνω σ΄ αυτόν τον «λιμενοβραχίονα», πού τον λέμε και Μόλο.
Άλλοι κουβέντιαζαν περπατώντας με τις παρέες τους δίπλα στα ψαροκάϊκα, άλλοι ψαρεύανε με την πετονιά τους για αναψυχή με το σχόλασμα από την δουλειά τους, και κάποιοι άλλοι μόρτηδες «γάμπριζαν» στην πασαρέλα του πάνω-κάτω στον Μόλο…

Όταν φθάνανε όμως όλοι κάτω, στο τέρμα, κοντά στον Φάρο, φράπ ! κάνανε μία μεταβολή και γυρίζανε προς την Αγίου Νικολάου φθάνοντας στην Μαιζώνος επάνω μέχρι και στην πλατεία Γεωργίου.
Εκεί συνήθως γινότανε η δεύτερη «μεταβολή, παρουσιάστε άρμ» , αν δεν είχε γίνει νωρίτερα βέβαια, στο ύψος του ζαχαροπλαστείου Παυλίδη ! Και όλα αυτά τα πάνω-κάτω να διαρκούν για κανά δύο ώρες !
Ήταν η εποχή των κοινωνικών συναναστροφών, χωρίς τηλεοράσεις, υπολογιστές, ιντερνέτ καί πάει λέγοντας...
Αξέχαστα χρόνια, συγκρατημένοι άνθρωποι, άλλες εποχές, ανέμελες κοινωνίες, καί εγκληματικότης μηδέν !
Μόνο ακούγαμε κάπου - κάπου ότι εκεί στο Σικάγο κλείνονται οι άνθρωποι νωρίς στα σπίτια τους...
Ήταν γραφτό μετά από την συμμετοχή μας στην ΕΟΚ και από κάτι ανίκανους πολιτικούς πού κυβέρνησαν και κυβερνούν τα τελευταία χρόνια την πατρίδα μας, να γίνουμε κι΄ εμείς Σικάγο και χειρότερα από Σικάγο !
Μετά, μας ήλθαν τα καράβια δίπλα στον Μόλο, ανοίξαμε περατζάδες με την Ιταλία, χάθηκαν τα γνωστά και αδελφά Υπερωκεάνια « Σατούρνια» και «Βουλκάνια» πού πήγαιναν Έλληνες μετανάστες κυρίως στην Αμερική και Αυστραλία μέσω ΔΕΜΕ…
Αυτά, τότε άραζαν «αρόδο» έξω από τον κυματοθραύστη γιατί δεν χωρούσαν μέσα, οι δε επιβάτες φεύγανε με βαρκάκια, εκεί στο ύψος του παλαιού Τελωνείου αν θυμάμαι καλά, και ανεβαίνανε με σκάλες στο καράβι και με την ψυχή στην κούλουρη μη παραπατήσουνε και πέσουνε μέσα στην θάλασσα και χάσει έτσι ο Νέος Κόσμος τέτοιο τεφαρίκι « εκ Πατρών και περιχώρων» σαν και του λόγου μας, πού οί συγγενείς του το περίμεναν στο Αμέρικα…
Τότε, ταξίδια στην Αθήνα γίνονταν και με καράβια, γιατί ο « Εθνικός δρόμος» Πατρών- Αθηνών δεν υπήρχε, ο παλαιός κι΄ αυτός ήταν στα χάλια του και μόνο για κάρα…
Πρόλαβα και ταξίδεψα με κάποιο απ΄ αυτά, εμπορικό ήταν πού έπαιρνε και επιβάτες, νομίζω ήταν το «Αγγέλικα», φεύγαμε βράδυ από Πάτρα και φθάναμε πρωί στον Πειραιά, και θυμάμαι ακόμη πού πέτυχα φυλακισμένους κάτω στο αμπάρι στο μηχανοστάσιο να σέρνουνε τις χοντρές αλυσίδες τους δεμένοι σε χέρια και σε πόδια με κάποιο λάσκο βέβαια, συνοδεία φυλάκων !
Τους έφερναν από τις απαίσιες εγκληματικές φυλακές της Κέρκυρας και τους πήγαιναν για Αθήνα.
Θλιβερό θέαμα…

Αυτά όμως , από τα παλιά για το ένδοξο λιμάνι μας πού άδοξα το φράξανε και το περικυκλώσανε, από την μια ο Οργανισμός Λιμένος και από την άλλη οι λαθρομετανάστες πού ελεύθερα μπαινοβγαίνουν εκεί μέσα, ενώ εμείς ή Πατρινοί δεν έχουμε ούτε αυτό το δικαίωμα.
Γίναμε δηλαδή χειρότεροι από τους μετανάστες και τους τζιτζιφιόγκους πού τους φέρνουνε εδώ, και δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια!
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο…
Από πολύ καιρό λοιπόν, παρακολουθώ τα όσα γίνονται «για να πάρουμε το λιμάνι πίσω » . Και δεν μπορώ παρά να συγχαρώ τους ανθρώπους αυτούς, πού ξεκίνησαν αυτή την πρωτοβουλία...
Για πάρα πολλά χρόνια η κεντρική παραλία μας βρίσκεται θα έλεγες υπό Κρατική κατοχή ως « λιμάνι της Πάτρας» !
Και βέβαια, χωρίς ο Δήμος της Πάτρας, στα γεωγραφικά όρια του οποίου εμπεριέχεται ο λιμενικός αυτός χώρος, να έχει στην ουσία κανένα δικαίωμα επί του εδάφους αυτού…
Τώρα λοιπόν πού έγινε το νέο λιμένα της Πάτρας, ( πού όλο παραδίδεται σε λειτουργία και όλο… δεν παραδίδεται ), και για το οποίο δαπανήθηκαν τεράστια ποσά, ήλθε η ώρα να ευδοκιμήσει η απεμπλοκή του λιμένος από την Κρατική κατοχή και να περιέλθει στους ιθαγενείς πολίτες…
Όμως οφείλω να πώ και κάποια πικρά λόγια…
Πολύ φοβάμαι λοιπόν και δεν το κρύβω αυτό, ότι με τέτοια προχειρότητα και τσαπατσουλιά πού έχουμε στο αίμα μας, όχι το λιμάνι μόνο αλλά και ολόκληρο τον Πατραϊκό κόλπο να μας χαρίζανε, άντε και την θάλασσα του Μαρμαρά και τον Βόσπορο ακόμη, δεν θα μπορέσουμε σωστά και να τον διαχειριστούμε…
Γιατί τα λέω αυτά;
Γιατί έχω πικρά πείρα από την πολιτική και κοινωνική μερικές φορές ανωριμότητα πού μας διακρίνει, όταν πρόκειται για ένα σπουδαίο έργο.
Κι΄ έτσι, ενώ υπάρχουν κάποιοι πού έχουν εκ φύσεως δυναμισμό μέσα τους και είναι ικανοί για κάτι το ξεχωριστό όπως οι υπεύθυνοι τώρα της κίνησης «ενεργοί πολίτες», να έρχονται και να τούς υποσκάπτουν οι γύρω τους, ακόμη και του «φιλίου εδάφους» μόνο και μόνο για «να μη φανεί αυτός ή αυτοί», και ποτέ του ας μη γίνει το έργο !
Η περίπτωση του πρώην Περιφερειάρχη Καβαδά, του πιο δραστήριου ανθρώπου πού πέρασε ποτέ από την Δυτική Ελλάδα, πού έλυνε προβλήματα ως πού να πείς κύμινο και κατάφερνε με μία αξεπέραστη διπλωματία να ειρηνεύει αντιμαχόμενες κοινωνικές ομάδες, είναι χαρακτηριστική.
Τον φάγανε πολιτικά, κόβοντας του τον δρόμο για την Βουλή γιατί με τα προσόντα πού είχε δείξει πολλοί θα τον ψήφιζαν!
Τον έριξαν δυστυχώς στην αφάνεια, αλλά ίσως να τους βαρέθηκε και ο ίδιος και αποχώρησε…
Αν δεν υπάρξει λοιπόν αδελφική συσπείρωση για το ελεύθερο λιμάνι, ακόμη και αν η Κυβέρνηση μάς το παραδώσει, πολύ φοβάμαι ότι θα καταλήξουμε σε έριδες, εσωτερικές φιλονικίες και φιλοδοξίες, διορισμούς «δικών μας ανθρώπων» στα κατάλληλα πόστα, και αντιδικίες με «τους απέναντι», και άλλα παρόμοια απ΄ αυτά πού έχει καρφιτσωμένα στο ταμπεραμέντο της η βαριά ασθενούσα από πράσινο κομματισμό Πολιτεία μας…
Και πού θα κάνουμε στο τέλος έναν Οργανισμό, πού θα θυμίζει Αγροτικούς Συναιτερισμούς με το γνωστό τέλος τους…
Λυπούμαι για όσα γράφω, και μακάρι να διαψευσθώ, αλλά το έχει η μοίρα μας φαίνεται εδώ στην Πάτρα, «γι΄ αυτά, για τέτοια, και για παρόμοια…».
Και παρ΄ όλη την καλή διάθεση μερικών, αυτών των λίγων ανθρώπων, πού όμως θέλουν κάτι καλλίτερο γι΄ αυτή την αδιόρθωτη πολιτεία, ότι θα χρειασθεί τιτάνιος αγώνας για να επιτύχει το όραμα !
Και εάν δεν αποβάλλουμε το « δικός μας» και το «δικός σας» και δεν ομονοήσουμε, τότε η αποτυχία άς θεωρηθεί δεδομένη!
Τώρα…
Διάβασα παρακάτω μία είδηση από την Κρήτη και θαύμασα την σκέψη εκείνων των τοπικών παραγόντων πού διοργάνωσαν την υποδοχή ενός πλωτού επισκέπτη, ενός ξένου πλοίου, ανοίγοντας έτσι την νέα Τουριστική σαιζόν.
Εμείς εδώ, συλλογίστηκα, θα είμαστε ικανοί για τέτοιες διοργανώσεις, μ΄ αυτούς ή παρόμοιους τρόπους για προσέλκυση επισκεπτών;
Ή θα αναπαυόμαστε στο διηνεκές, πάνω στις αποξηραμένες δάφνες του Καρνάβαλου «μας»,
Και εάν κατέβαιναν στο λιμάνι μας, έστω στην Πλατεία Τριών Συμμάχων, δίπλα στον Μόλο πού τον θέλουμε τώρα αναπλασμένο και ελεύθερο, τι θα έβλεπαν εκεί ;
Ρυπαρούς λαθρομετανάστες να περιφέρονται απειλητικά στους δρόμους, να μαχαιρώνονται μεταξύ τους, να σπάνε αυτοκίνητα, να κλέβουν συμπολίτες...
Επαίτες όλων των φυλών της γης να ορμάνε επάνω τους, βρώμικες πλάκες από αποπατήματα σκύλων, αρουραίους να κόβουν βόλτες γύρω από τους κάδους, χαρτιά, φλούδες, σακούλες , πεταμένα στους άπλυτους δρόμους…
Κι΄ αν τράβαγαν και λίγο παραπάνω, στην οδό Κορίνθου άς πούμε, θα θαύμαζαν και για τους κόκκινους διαδρόμους «για τους τυφλούς» πού διαθέτει η Πολιτεία μας, και θα έδιναν και «συγχαρητήρια» ίσως στην απελθούσα Δημοτική αρχή ( αιωνία της η μνήμη ), πού για 10 τυφλούς πού θάχει όλη η Πολιτεία τύφλωσε όλα τα πόδια των Πατρινών θέλοντας τάχατες να παρουσιάσει πρωτότυπο έργο, εφάμιλλο των ξένων μεγαλουπόλεων πού κάποιος εξ΄ αυτών προφανώς θα είχε δεί και τούκατσε η επιθυμία να το φτιάξει κι΄ εδώ.
Μήπως άλλωστε θα πλήρωνε το έργο από την τσέπη του; Άλλα κοροϊδα θα το πλήρωναν, οί δημότες Πατρών ! Αυτός θάβαζε την ιδέα !
Και ευτυχείς θα ήσαν, ( οί προαναφερόμενοι τουρίστες ), αν γύριζαν και σώοι στο βαπόρι τους και στην πατρίδα τους και δεν έσπαγαν και κανένα πόδι, να καταλήξουν σε καμιά κλινική, όπως πολλοί συμπολίτες μας, και ιδιαίτερα συμπολίτισές μας…
Μια «Πλωτή πολιτεία» στο λιμάνι της Σούδας !
Με το κρουαζιερόπλοιο Mariner of the Seas, το οποίο προερχόταν από την Ρόδο και έδεσε το πρωί στην Σούδα, άνοιξε σήμερα στα Χανιά η αυλαία των αφίξεων των πλοίων κρουαζιέρας.
Το πλοίο μετέφερε 3.194 επιβάτες από 55 διαφορετικές χώρες.

Παρά το γεγονός ότι οι καιρικές συνθήκες δεν ήταν οι καλύτερες, οι τοπικοί φορείς υποδέχθηκαν επιβάτες και πλήρωμα με Κρητικούς χορούς τραγούδια και παραδοσιακά τοπικά προϊόντα.
Στο λιμάνι της Σούδας βρέθηκαν επίσης μεταξύ άλλων, ο βουλευτής Ευτύχης Δαμιανάκης, ο αντιπεριφερειάρχης Απόστολος Βουλγαράκης, ο Δήμαρχος Χανίων Μανώλης Σκουλάκης, ο Μητροπολίτης Κυδωνίας - Αποκορώνου Δαμασκηνός.
Το Mariner of the Seas έδεσε στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του προβλήτα, καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο τμήμα του.
Με μήκος 311 μέτρων αποτελεί μια πλωτή πολιτεία με πλήρωμα 1.185 ατόμων. Η κατασκευή του, το 2003 στην Φινλανδία, κόστισε 650 εκατομμύρια δολάρια.

Μέσα στο πλοίο έγινε ανταλλαγή δώρων του πλοιάρχου και των εκπροσώπων των τοπικών αρχών των Χανίων.
Στα 15 καταστρώματα του κρουαζιερόπλοιου, εκτός των εγκαταστάσεων αναψυχής (εστιατόρια, καφετέριες, καζίνο,γκολφ, πισίνες, κινηματογράφος, θέατρο ,) υπάρχουν χώροι διαμορφωμένοι με τέτοιο τρόπο που δίνουν την εντύπωση πως βρίσκεσαι σε μια πόλη και όχι σε πλοίο.
Συνολικά το πλοίο διαθέτει 1.557 καμπίνες, από τις οποίες οι 939 είναι εξωτερικές και οι 618 εσωτερικές, ενώ από τις εξωτερικές οι 765 έχουν και μπαλκόνια.
Στην διάρκεια μιας επταήμερης κρουαζιέρας με το Mariner of the Seas καταναλώνονται μεταξύ άλλων :
420 χιλιάδες λίτρα φρέσκου νερού που παράγεται στο πλοίο και 203 χιλιάδες παγάκια 20 χιλιάδες μπουκάλια μπύρας και 3 χιλιάδες μπουκάλια κρασιού.

Η κουζίνα του κρουαζιερόπλοιου στην διάρκεια της επταήμερης κρουαζιέρας παρασκευάζει 105 χιλιάδες γεύματα τα οποία αποτελούνται μεταξύ άλλων και από 30 τόνους φρέσκων λαχανικών, 9 τόνους μοσχάρι, 5,5 τόνους κοτόπουλα, 2,5 τόνους χοιρινό, 8 τόνους πατάτες, και 28.000 φρέσκα αυγά.
Οι επιβάτες αφού επιβιβάστηκαν σε τουριστικά λεωφορεία, λεωφορεία του αστικού ΚΤΕΛ και ΤΑΞΙ, πραγματοποίησαν εκδρομές ενώ βρέθηκαν και στην πόλη των Χανίων όπου τα καταστήματα παρέτειναν το ωράριό τους.
Επόμενος σταθμός του είναι η Ιταλία...

Πηγή

Υπόθεση Mel Gibson «The passion»

Ένα από τα πρόσωπα που απασχόλησαν τον τελευταίο καιρό τα διεθνή media εν μέσω πολέμων και σεισμών, ήταν και ο πρώην διάσημος ηθοποιός Mel Gibson.

Ας δούμε όμως ποιος είναι ο Mel Gibson.
Το πλήρες όνομα του, είναι Mel Columcille Gerard Gibson. Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1956 στο Peekskill της Νέας Υόρκης. Ήταν το 6ο από τα 11 μιας παιδιά των Hutton και Ann Gibson. Μετά το λύκειο ο Mel πήγε στην πατρίδα της μητέρας του την Αυστραλία και σπούδασε δράμα στο Σίδνεϊ μπλα μπλα μπλα έπαιξε σε μερικές σειρές στην TV ώσπου πρωταγωνίστησε στο MAD MAX τον οποίο του χάρισε διεθνή αναγνώριση και του άνοιξε τις πόρτες για μια λαμπρή καριέρα. Πρωταγωνίστησε σε ένα μεγάλο πλήθος ταινιών και γνώρισε την καταξίωση το 1995, όταν η ταινία braveheart, την οποία σκηνοθέτησε ο ίδιος, κέρδισε 5 χρυσά αγαλματίδια, μεταξύ των οποίων, τον τίτλο της καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας. Ο Mel Gibson επίσης έχει κερδίσει πολλούς τίτλους για έναν από τους κορυφαίους ηθοποιούς, πιο σέξι άντρες, διάσημους ανθρώπους, πρότυπο οικογενειάρχη κ.α.

Όλα πήγαιναν καλά για τον ώριμο άντρα του Hollywood. Μια καταξιωμένη καριέρα, διεθνής αναγνώριση και μια καλή οικογένεια. Όλα αυτά, μέχρι το 2003 και την τεράστια επιτυχία που γνώρισε η ταινία "Τα Πάθη του Χριστού", που σκηνοθέτησε ο ίδιος και περιγράφει το τελευταίο 24ωρο της ζωής του Χριστού. Η ταινία γνώρισε ρεκόρ εισπράξεων σε όλο τον κόσμο, όμως ο Gibson κατηγορήθηκε για αντισημιτισμό.
Σύμφωνα με τους επικριτές της ταινίας, ο λαός των Εβραίων παρουσιάζεται μισαλλόδοξος, εκδικητικός, καχύποπτος και αιμοδιψής (ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι δεν έχει καμία σχέση με όλα αυτά ....χαχαχα).
Μετά τα Πάθη του Χριστού, ουσιαστικά η καριέρα του Mel ως ηθοποιός είχε τελειώσει. Ο άλλοτε περιζήτητος σταρ έγινε ο πιο ανεπιθύμητος άνθρωπος στο Hollywood. Ανενεργός για 7 ολόκληρα χρόνια επέστρεψε το 2010 με την ταινία the edge of darkness την οποία φυσικά δεν ξέρει ούτε η μάνα της, καθώς θάφτηκε σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη.

Το... Hollywood όμως δεν αρκέστηκε στο να καταστρέψει την καριέρα του Gibson. Χαρακτηρίζεται άτομο με διαταραγμένη προσωπικότητα από μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα στην Αμερική, ενώ κυκλοφορούν φήμες ότι παίρνει ψυχοφάρμακα και κυκλοφορεί ημίγυμνος σε δημόσιους χώρους.
Στη συνέχεια ξεκινάει ένα όργιο καταγγελιών σχετικά με τη συμπεριφορά του Gibson απέναντι στην επί 28 χρόνια σύζυγο του, που καταλήγει στο χωρισμό του ζευγαριού. Ακόμα και η αμερικανική σειρά Southpark τον παρουσιάζει σε κατάσταση αμόκ, με ομοφυλοφιλικές και αυτοκαταστροφικές τάσεις. Περιοδικά, εκπομπές κοινωνικού περιεχομένου, ειδήσεις και γενικά όλα τα media λένε πως με λίγα λόγια ο ηθοποιός τα έχασε! Τελευταίο του/τους επίτευγμα που μάλλον είναι και αληθές, η υπόθεση ξυλοδαρμού της πρώην συντρόφου του Oksana Grigorieva, στην οποία και κρίθηκε ένοχος.
Απορίας άξιο είναι πως ένα άνθρωπος που μέχρι πριν λίγα χρόνια χαρακτηρίζονταν ως υπόδειγμα οικογενειάρχη και ηθικής, έφτασε στο προαναφερθέν σημείο.
Σας θυμίζει τίποτα;
Δεν είναι βέβαια τυχαίο ότι κανένας κινηματογραφικός ή τηλεοπτικός "Χριστός" δεν κατόρθωσε να κάνει καριέρα ως ηθοποιός, πλην του Γουίλεμ Νταφόε. Άλλοι μιλούν για κατάρα, αλλά για σύμπτωση.
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, αυτό του Ρόμπερτ Πάουελ, του ηθοποιού δηλαδή που ενσάρκωσε το Θεάνθρωπο στο "ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ", του Φράνκο Τζεφιρέλι, ο οποίος μετά το ρόλο αυτό, το μόνο που κατάφερε να κάνει είναι κάποιες εκφωνήσεις σε ντοκιμαντέρ.

Πρέπει να κατανοήσουμε, πως ο Θεός των Εβραίων, διαφέρει πολύ από τον Ιησού Χριστό. Παρατηρείστε τις αντιφάσεις που παρουσιάζει η διδασκαλία του Χριστού από τη διδασκαλία της Παλαιάς Διαθήκης. Διαβάζοντας την Παλαιά Διαθήκη, γνωρίζουμε έναν Θεό με ανθρώπινα πάθη, ζηλιάρη, ρατσιστή εγωκεντρικό και εκδικητικό (θυμηθείτε μόνο την περίπτωση του καλού χριστιανού Ιώβ που ο Θεός, σκότωσε όλη του την οικογένεια, του κατέστρεψε το βιος και του έστειλε αρρώστιες, απλά και μόνο για να αποδείξει στο διάβολο την ειλικρινή πίστη του). Και μετά έρχεται ο Ιησούς και μιλάει στον εκλεκτό λαό του Θεού για αγάπη, διαφορετικότητα, συγχώρεση και ανατρέπει την "πίστη" αιώνων.
 Θα μπορούσαν οι Εβραίοι να δεχτούν έναν τέτοιο Θεό;
Η απάντηση είναι όχι...

Πηγή

Τα 9 στάδια της μετάβασης στον άλλο κόσμο...

Ο Raymond Moody, είναι ο άνθρωπος που πρώτος ανακάλυψε και έκανε έρευνες στον τομέα των επιθανάτιων εμπειριών.
Μίλησε για τις επιθανάτιες εμπειρίες (NDE) , τον Πλάτωνα, τα 9 στάδια του "ταξιδιού στον άλλον κόσμο" και για το πώς είναι "η ζωή μετά τη ζωή"!
Ο.Τ. :  Σύμφωνα με την έρευνά σας υπάρχουν εννιά στοιχεία τα οποία είναι κοινά σε όλες τις επιθανάτιες εμπειρίες. Θα ήθελα να μας εξηγήσετε αυτά τα στάδια και να μας περιγράψετε τι συμβαίνει στο κάθε ένα.

"Το πρώτο στάδιο σύμφωνα με τους ασθενείς μας που έχουν έρθει κοντά στο...θάνατο είναι πως όταν σταμάτησε να χτυπά η καρδιά τους, «εγκατέλειψαν» το φυσικό τους σώμα, ανυψώθηκαν, και έβλεπαν πλέον το σώμα τους να κείτεται στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών ή στο δωμάτιο του νοσοκομείου.
Στο δεύτερο στάδιο, περιγράφουν πως διασχίζουν ένα στενόμακρο τούνελ, και φτάνουν στην άκρη του ακολουθώντας ένα απίστευτο φως που τους γεννά όμορφα συναισθήματα.

Και μέσα σε αυτό το φως, που είναι ό,τι πιο φωτεινό έχουν δει ποτέ, φτάνουν στο τρίτο στάδιο και βλέπουν τα πνεύματα συγγενών και φίλων τους που δεν είναι στη ζωή, αλλά έχουν πάει εκεί προκειμένου να τους συναντήσουν.

Ακολουθεί το τέταρτο στάδιο, όπου βρίσκουν τον εαυτό τους μέσα σε μία φαντασμαγορία. Όταν όμως καλούνται να περιγράψουν ό,τι συμβαίνει εκεί με μία χρονική συνέχεια, τότε λένε ότι ο χρόνος παύει να ισχύει έτσι όπως τον καταλαβαίνω εγώ και εσείς, αλλά είναι σαν να συμβαίνουν όλα μέσα σε μια στιγμή.

Στο πέμπτο στάδιο, περνά από μπροστά τους ολόκληρη η ζωή τους, με κάθε λεπτομέρεια, σαν να μην υπάρχει χρόνος.
Στο έκτο στάδιο, ενώ εξελίσσεται η ανασκόπησης της ζωής τους, νιώθουν ότι τους συνοδεύει κάποια οντότητα η οποία έχει τη μορφή φωτός.
Από τους ανθρώπους που πήρα συνεντεύξεις και που ήταν χριστιανοί στο θρήσκευμα, στην πλειοψηφία τους είπαν πως αναγνώρισαν σε αυτό το φως τον Χριστό, και αυτό γιατί ήταν μία παρουσία απόλυτης αγάπης και συμπόνιας που τους βοήθησε να κάνουν ανασκόπηση της ζωής τους και να δουν όλα αυτά που είχαν κάνει, σαν να γίνονταν από ένα διαφορετικό άτομο.

Αφηγούνται πως όταν ξαναβιώνουν αυτά τα γεγονότα τα βλέπουν από μία εντελώς διαφορετική προοπτική από αυτή που είχαν ενώ τα βίωναν στη ζωή τους, με αποτέλεσμα πλέον να νιώθουν την επιρροή ή τις συνέπειες που είχαν αυτές οι πράξεις τους στη ζωή των συνανθρώπων τους.
Αν για παράδειγμα σε αυτή την ανασκόπηση κάποιος δει τον εαυτό του να κάνει κακό ή κάτι επίπονο σε κάποιον συνάνθρωπό του, τότε και ο ίδιος νιώθει τα άσχημα συναισθήματα που βίωναν οι άλλοι εξαιτίας των πράξεών του.

Ή στην άλλη περίπτωση, αν δουν τον εαυτό τους να κάνει μία καλή πράξη, τότε νιώθουν τα καλά συναισθήματα που είχαν προκαλέσει στη ζωή των συνανθρώπων τους.
Έπειτα, φτάνουμε στο έβδομο στάδιο , όπου πρέπει να επιστρέψουν. Από εδώ και πέρα έχουμε δύο στάδια: ορισμένοι ισχυρίζονται πως δεν έχουν ιδέα για το πώς επέστρεψαν!
Στο όγδοο στάδιο δηλαδή, τη μία στιγμή βρίσκονταν μέσα σε αυτό το φως, και την άλλη στιγμή βρίσκονταν μέσα στο δωμάτιο του νοσοκομείου μέσα στο φυσικό τους σώμα!
Άλλοι υποστηρίζουν πως στο ένατο στάδιο πλέον αυτή η "αχτίδα φωτός" τους λέει ότι δεν έχει έρθει ακόμη η ώρα τους και πρέπει να επιστρέψουν γιατί έχουν κάτι σημαντικό να ολοκληρώσουν."

Ο.Τ. : Έχω πάρει αρκετές συνεντεύξεις από ανθρώπους που βρέθηκαν σε αυτό το κρίσιμο σημείο για το οποίο συζητάμε, βρέθηκαν δηλαδή κυριολεκτικά μεταξύ ζωής και θανάτου, και πολλοί από αυτούς μου είπαν ότι ήθελαν να παραμείνουν εκεί που βρίσκονταν, και παρά το γεγονός ότι υπήρχε κάποιος που τους πίεζε να γυρίσουν πίσω, εκείνοι αρνούνταν πεισματικά να επιστρέψουν.
"Σωστά! Πολλοί από αυτούς που επέστρεψαν υποστηρίζουν ακριβώς αυτό: ότι σαφώς θα προτιμούσαν για τους ίδιους να είχαν μείνει σε αυτό το φως, αλλά συνειδητοποίησαν ότι έπρεπε να γυρίσουν πίσω. Στις περισσότερες δε περιπτώσεις, ο λόγος ήταν για να φροντίσουν τα μικρά παιδιά τους.

Όταν πια επιστρέφουν, πλέον εμείς είμαστε θέση να κατανοήσουμε πώς επηρέασε τη ζωή τους στη συνέχεια αυτή η εμπειρία. Για παράδειγμα, μας λένε πως ό,τι και αν ήταν αυτό που «κυνηγούσαν» προηγουμένως, γνώση (αυτό είναι που «κυνηγάω» εγώ), φήμη, δύναμη, χρήματα ή οτιδήποτε άλλο, μετά από αυτή την εμπειρία συνειδητοποιούν πως το πιο σημαντικό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε ως άνθρωποι ενώ είμαστε στη ζωή, είναι να μάθουμε πώς να αγαπούμε. Πώς να αγαπούμε τους άλλους έτσι όπως αγαπούμε τον εαυτό μας.
Παράλληλα, μας αναφέρουν πως μετά από αυτή την εμπειρία, ο θάνατος πλέον δεν τους προκαλεί καθόλου φόβο. Και αυτό γιατί η συγκεκριμένη εμπειρία για τους ίδιους αποτελεί πειστήριο ότι αυτό που αποκαλούμε θάνατο: είναι απλώς μία μετάβαση σε μία άλλη κατάσταση. Και φυσικά αυτό ακριβώς μας είπε και ο Πλάτωνας πριν από 2.300 χρόνια."

Πηγή

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
Ο θάνατος τυγχάνει ων, ως εμοί δοκεί,
ουδέν άλλο ή δυοίν πραγμάτοιν διάλυσις,
της ψυχής και του σώματος απ' αλλήλου.
Πλάτων

Όταν οι εκλογές οδηγούν σε αδιέξοδο

«Δεν υπάρχει αδιέξοδο στη δημοκρατία», επαναλαμβάνουν συχνά οι πολιτικοί μας.
Σκοπός τους, να μας κάνουν να πιστέψουμε πως μπορεί όλα τα προβλήματα, να λυθούν με προσφυγή στις κάλπες.
Ίσως η παραπάνω φράση να είναι αληθινή.
Σε μια κοινωνία όπου το πολίτευμα, είναι δημοκρατία, μπορεί και να ισχύει.
Αλλά με κάποιες προϋποθέσεις.
Ενδεικτικά και μόνο, αναφέρουμε: ο λαός να αποφασίζει άμεσα για τα πιο σημαντικά ζητήματα.
Όλοι οι εκπρόσωποι να είναι άμεσα ανακλητοί.
Να υπάρχουν συνέπειες για οποιονδήποτε, που με μια του απόφαση, προξένησε ζημιά στο κοινωνικό σύνολο.
Όλοι να έχουν την δυνατότητα να γίνουν μέτοχοι εκπαίδευσης που να αναπτύσσει στο έπακρο τις δυνατότητές τους.
Να μην υπάρχουν μεγάλες οικονομικές διαφορές και όλοι να έχουν ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.
Υπάρχουν και άλλες βέβαια προϋποθέσεις για να ισχύει η αρχική φράση, αλλά ας περιοριστούμε στις παραπάνω.
Ποια από όλες ισχύει στην Ελλάδα του σήμερα;
με μεγάλη μας λύπη, διαπιστώνουμε: καμία.
Είναι πασιφανές αυτό και δεν νομίζουμε πως χρειάζεται αιτιολόγηση.
Στο σημερινό σύστημα, όταν οι ιθύνοντες μιλούν για εκλογές, εννοούν, πως θα θέσουν σε άμεση ψηφοφορία την επιλογή ατόμων, ήδη προκατασκευασμένων από τα ΜΜΕ, που όλα στην πράξη, θα ακολουθήσουν την ίδια πολιτική. Εκείνο που επιλέγει ο λαός, δεν είναι η πολιτική, είναι οι πολιτικοί. Δεν είναι η λύση των προβλημάτων (αυτή έχει προεπιλεγεί), είναι το πώς θα πείσουμε για το ότι αυτή η λύση, είναι η καλύτερη. Δεν είναι η ανεξάρτητη πορεία της χώρας, (δεν υπάρχει ούτε ως ιδεατός στόχος), είναι η υποταγή στα αφεντικά της «μεγάλης Ευρωπαϊκής οικογένειας» ακόμα και αν σε φτύνουν.
Τι σημασία έχει να ψηφίζει ο λαός, και ο,τι και αν ψηφίζει, από την κάλπη να βγαίνει η ίδια τεράστια επιδότηση στις τράπεζες;
Ή, η ίδια υποστήριξη προς τους έχοντες και κατέχοντες και το ίδιο ξεζούμισμα των αδυνάτων;
Ή, η πολιτική του «μπάτε χίλιοι αλέστε»;
Τι μας καλούν να ψηφίσουμε στις εκλογές;
Αν θα πρέπει τον τίτλο του πρωθυπουργού να τον έχει ο Γιωργάκης, ή ο Αντωνάκης;
Αν τα δεκανίκια της εξουσίας, θα είναι ο κ. Καρατζαφέρης ή η Δημοκρατική αριστερά ή η Ντορούλα; Έχει κανένα νόημα;
Αφού η πολιτική είναι ίδια και μόνο οι δικαιολογίες και τα πρόσωπα στο γυαλί αλλάζουν, δεν είναι καλύτερα (και σίγουρα πιο οικονομικό) να το ρίξουμε στην κλήρωση;
Θυμάστε το παιδικό παιχνίδι Α μπε μπα μπλομ; Έτσι προτείνουμε να επιλέγονται πια οι πρωθυπουργοί μας (και υπάλληλοι των μεγάλων πολυεθνικών).
Ή μπορούν ακόμα καλύτερα να τους επιλέγουν οι πολυεθνικές. Είναι πιο τίμιο, σίγουρα πιο οικονομικό και μακροπρόθεσμα μας βοηθάει.
Πως;
Μας βοηθάει να διαλυθούν οι ψευδαισθήσεις μας πως ο λαός αποφασίζει τι πολιτική χαράσσεται.
Είναι σημαντικό να έχουμε λιγότερες ψευδαισθήσεις. Ακόμα και στο διαδίκτυο, κυκλοφορούν την εποχή των εκλογών μηνύματα του τύπου, «παιδιά άμα ξέρετε πως κάποιος είναι καλός, πείτε μας να ψηφίσουμε» ή «υποστηρίξτε τον κ. … είναι άνθρωπος των blogs». Τις ημέρες των εκλογών, τείνουμε να ξεχνάμε τη σημασία τους (που φυσικά δεν είναι πως θα σωθεί η χώρα, η χώρα αυτή μόνο να καταστραφεί περισσότερο από τους πολιτικούς μπορεί) και να θέλουμε να διατηρήσουμε την ελπίδα πως αυτή τη φορά θα είναι διαφορετικά.
Αυτή τη φορά, δεν θα μας γελάσουν.

Θα υλοποιήσουν όσα υπόσχονται και θα φερθούν ως Έλληνες. Αλλά, ελπίζουμε οι περισσότεροι από εμάς, έχουμε καταλάβει πως ο μόνος ρόλος των εκλογών, είναι να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του λαού πως τάχα αυτός είναι κυρίαρχος. Είναι να αποφασίζουν για το περιτύλιγμα.
Είναι για να ζούμε το παραμύθι της «συμμετοχής»
Οι εκλογές στο υπάρχον πολιτικό σύστημα, μη επιλύοντας προβλήματα, βγάζοντας συνέχεια πρόσωπα από τις ίδιες οικογένειες, που ακολουθούν την ίδια πολιτική, οδηγούν σε αδιέξοδο τον Ελληνικό λαό. Τις επιζητούν οι επαγγελματίες πολιτικοί, που θέλουν να βελτιώσουν την θέση τους στον πολιτικό χάρτη της χώρας, τις αποφεύγουν όσοι βλέπουν από τις δημοσκοπήσεις ότι θα χάσουν. Σε καμία όμως περίπτωση, δεν αποτελούν λύση για τα προβλήματα του λαού.
Ποιο είναι το άριστο που μπορούμε να περιμένουμε από τις εκλογές σήμερα;
Κατά την άποψή μας, θα πρέπει να αποκλειστεί δια νόμου η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία, όλων των συμμετεχόντων σε δημόσιο αξίωμα, από την μεταπολίτευση και μετά.
Να αποκλειστεί όλος ο «παλιός πολιτικός κόσμος». Ίσως τότε τολμήσουν άνθρωποι που είναι στο περιθώριο της κοινωνίας σήμερα, να θέσουν υποψηφιότητα.
Αν λοιπόν οι εκλογές, αναδείξουν το πολύ τα μισά μέλη, ενός ανακλητού ανά πάσα στιγμή κοινοβουλίου, (τα άλλα μισά, να αναδειχτούν με κλήρωση), και αυτό το σώμα, έχει ως μόνο σκοπό να θέσει τις βάσεις για άμεση δημοκρατία, τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτές οι εκλογές, είναι σημαντικές.
Όσο εξακολουθούν σε εκλογικές διαδικασίες και παίρνουν μέρος, ως εκλόγιμα, άτομα που έχουν αναλάβει έστω και μια φορά δημόσια εξουσία, είναι βέβαιος ο δρόμος για την καταστροφή μας.
Δηιδάμεια

Πηγή

Κάποιες σκέψεις για το debtocracy...........(μια άλλη ανάλυση)

Το πρόβλημα είναι τόσο απλό που καταντάει περίπλοκο: τα έξοδα μας υπερβαίνουν τα τακτικά έσοδα. Άρα, χρειαζόμαστε δάνεια για να τα αποπληρώσουμε. Άρα, αν σταματήσουμε να δανειζόμαστε, χρεωκοπούμε. Κάπου εδώ αρχίζει το debtocracy που κατορθώνει να συμπτύξει, με όχι και τόσο θαυμαστή μαεστρία (ο Μουρ το κάνει καλύτερα στη δική του κατηγορία λαικισμού βαρέων βαρών), όλα τα στερεοτυπικά, αρχετυπικά, χιλιακουσμένα επιχειρήματα του γνωστού πλέον κινήματος «δεν πληρώνω».
Εν συντομία, το ντοκυμαντέρ, που σημειωτέον, κάνει θραύση στο ίντερνετ , περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα στοιχεία, που απαιτεί η ψυχοσύνθεση του νεοέλληνα (απ τον Πρέκα ως την Παπαρήγα) για να ριγήσει. Η ανηθικότης του χρέους. Oι ξένοι, που επελαύνουν, ως μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά. Το έργο, που «το 'χουμε ξαναδεί», κλασικά, σε κάποια τριτοκοσμική χώρα, κατά προτίμηση της λατινικής αμερικής, η οποία φυσικά σώθηκε, εκλέγοντας μια ριζοσπαστική εκδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου.
Η λύση, να μην πληρώσουμε, με την ταυτόχρονη προσπάθεια "απελευθέρωσης" του λαού απ το ηθικό άγος του «μπαταχτσή» : "δεν είναι τάχα ανηθικο να πληρωθεί ένα ανήθικο χρέος;"
Δύο από τους σχολιαστές στο ντοκυμαντέρ είναι γνωστοί για τις πολύ συγκεκριμένες θέσεις τους στη συστημική διαχείριση του χρέους.
Κώστας Λαπαβίτσας:
μαρξιστής οικονομολόγος ( σχήμα οξύμωρο αλλά μόλαταυτα ανεκτό στην κοινωνία που ζούμε) υπέρμαχος της εξόδου από το Ευρώ και των κάτωθι μέτρων:
«Δημόσιος έλεγχος και ιδιοκτησία στις τράπεζες και γενικότερα στα μέσα παραγωγής, όπως επίσης και στο διεθνές εμπόριο και την κίνηση κεφαλαίων.». Περαιτέρω, επαναφορά στη δραχμή , ώστε η δημοσιονομική και νομισματική πολιτική να επανέρθει στα στιβαρά μπράτσα των ελληνικών κυβερνήσεων.
Α η μικρή λεπτομέρεια, των τρομακτικών αναστατώσεων που θα προκαλέσει η άμεση υποτίμηση του νέου νομίσματος, δε συνιστά μη-αντιμετωπίσιμο πρόβλημα: η λύση της εθνικοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος , και γιατί όχι, της οικονομίας στο σύνολο της , θα δώσει φτερά στην εργατική τάξη.
Σαμίρ Αμίν:
Από συνέντευξή του: «Οι απαντήσεις των ευρωπαϊκών θεσμών στην “κρίση” (της Ελλάδας, για παράδειγμα), είναι γελοίες και μοιραία αποτυχημένες»
Και... «Η Ελλάδα και η Ισπανία θα μπορούσαν ν’ αποφασίσουν την έξοδο (προσωρινή) από το ευρώ, να κάνουν υποτίμηση, να εγκαθιδρύσουν τον έλεγχο στις συναλλαγές, τουλάχιστον σ’ όσες αφορούν τη δημοσιονομική ροή. Αυτές οι χώρες θα βρισκόταν τώρα ενισχυμένες, στ’ αλήθεια δυνατές για να διαπραγματευτούν τη διάταξη του χρέους…»
Ο Σαμίρ Αμίν είναι γνωστός στους παροικούντες την ακαδημαική Ιερουσαλήμ.
Κλασικός μαρξιστής αρχικά, και μαοικός στη συνέχεια, αντιαποικιοκράτης μέγιστος και παλλικαράκι απ τα λίγα, ο κος Αμίν συνέτρεξε (;) με την οικονομική του τεχνογνωσία τις νεαρές τέως αποικιακές δημοκρατίες. Αν μη τι άλλο , ετούτοι οι άνθρωποι άξιζαν μιας ωραίας σοσιαλιστικής ανάτασης, μετά την εγκατάλειψή τους απ τους κεφαλαιοκράτες κερδοσκόπους. Έτσι, δεν παρέλειψε να μεταδώσει το μαρξικό φως στη δημοκρατία του Μαλί, η οικονομία του οποίου κατέρρευσε, λόγω φυσικά της πλέριας σοσιαλιστικής ανοικοδόμησης.
Eν κατακλείδει, ο Σαμίρ μας, απέκτησε ακαδημαική έδρα στον επίσημο τελικό προορισμό κάθε αποτυχημένου αριστερού οραματιστή: τη Γαλλία.
Οι κύριοι αυτοί συνιστούν: μην πληρώσετε. Στάση πληρωμών και έξοδος απ το Ευρώ. Οκ.
Πάμε λοιπόν στη χιονοστιβάδα των γεγονότων που θα ακολουθήσουν: Οι παραπάνω «λύσεις» φυσικά θα προκαλέσουν αναπόφευκτα κατάρρευση των τραπεζών, άρα και ανάγκη κρατικοποίησής τους. Ακόμα καλύτερα μας απαντούν , ακόμα καλύτερα! Ευκαιρία να ξεφορτωθούμε τους άπληστους τραπεζίτες. Αλλά εμείς, οι ενοχλητικοί τύποι, αναρωτιόμαστε πώς θα πληρωθούν οι υποχρεώσεις των εθνικοποιημένων τραπεζών σε τρίτους, αν η Ελλάδα έχει αναστείλει τις πληρωμές της (άρα οι δανειστές της προφανώς δε θα στήνονται κιόλας στην ουρά για να της ξαναδανείσουν).
Ας μην ικανοποιηθούν οι «υποχρεώσεις» μωρέ, πιθανώς να σκεφτεί ο βλαχοΈλλην επαναστάτης, αλλά ένα λεπτό εδώ, ένα λεπτό! Στις υποχρεώσεις των τραπεζών δεν ανήκει και η απαίτηση του καταθέτη για ανάληψη των καταθέσεων του; Το κράτος θα είναι ανίκανο με τις περιορισμένες δυνατότητές του να ικανοποιήσει τους πάντες. Και τώρα, τι γίνεται; Α ναι: ας κόψουμε κι άλλο νόμισμα αδερφέ! Τυπωθήτω! Με τη μικρή λεπτομέρεια, προσθέτουμε εμείς, πως οι συνέπειες της έκδοσης νέου νομίσματος θα είναι η αύξηση των τιμών στα εισαγόμενα προϊόντα (δηλαδή την πλειοψηφία των προιόντων που χρησιμοποιεί το μέσο νοικοκυριό) , αύξηση των τιμών στην ενέργεια κλπ. Άρα τα μεσοαστικά νοικοκυριά θα καταλήξουν νεόπτωχα και τα πτωχά θα εμφανίσουν σοβαρό πρόβλημα εφοδιασμού τους ακόμα και με είδη πρώτης ανάγκης. Ήτοι, φτώχεια αγαπητοί μου, και μάλιστα από τις πιο άγριες. Και όλα αυτά, στη μάλλον απίθανη περίπτωση, που οι δανειστές μας δε θα επιλέξουν να πιέσουν τις κυβερνήσεις τους, να μας τραβήξουν το αυτί, κατά το κοινώς λεγόμενο, με κάθε λογής οικονομικά ή πολιτικά μέτρα, ικανά να μας εξασφαλίζουν μια γερή δόση δυστυχίας για τον επόμενο αιώνα.
Αυτή είναι η συνταγή των κ.κ. Λαπαβίτσα και Αμίν, των συντελεστών του debtocracy, του «δεν πληρώνω» και γενικά της αντιευρωπαϊκής και αντιμνημονιακής αριστεράς.
Εν τέλει, όσοι αναρτήσατε το εν λόγω ντοκυμαντέρ στη σελίδα σας ή στο f/b, όσοι το τιτιβίσατε στο twitter, όσοι το αποθεώσατε στις κατ' ιδίαν συζητήσεις, τι θα λέγατε αν πηγαίνατε αύριο στην τράπεζα για να τραβήξετε λεφτά από το atm και σας πετούσε την κάρτα πίσω, λόγω στάσης πληρωμών;
Α ναι: θα έφταιγαν οι τραπεζίτες και το ΔΝΤ.
Γιατί αν φταίξαν τώρα με την παρουσία τους, φανταστείτε πόσο πολύ θα φταίνε τότε για την απουσία τους!
Η αποκριάτικη λογική της καύσης του αποδιοπομπαίου τράγου σε μια χώρα-καρναβάλι.
Πολύ ταιριαστό,δε βρίσκετε;
Από Χάρης Πεϊτσίνης

Πηγή

Έκκληση για σχηματισμό επιτροπής λογιστικού ελέγχου επί του Ελληνικού Δημοσίου Χρέους

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!

ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ!

Η έλλειψη ενημέρωσης συνιστά θεμελιώδη αποτυχία των δημοκρατικών διαδικασιών. Οι λαοί που καλούνται να φέρουν το κόστος των προγραμμάτων της ΕΕ έχουν δημοκρατικό δικαίωμα στην πλήρη πληροφόρηση.

Είναι δημοκρατική απαίτηση του ελληνικού λαού που σηκώνει το βάρος της κρίσης

και θέλει να γνωρίζει τις αιτίες της.

Οι υπογράφοντες πιστεύουμε ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) η οποία θα εξετάσει το ελληνικό δημόσιο χρέος. Η τρέχουσα πολιτική της ΕΕ και του ΔΝΤ για την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους έχει επιφέρει μεγάλο κοινωνικό κόστος στην Ελλάδα. Κατά συνέπεια ο ελληνικός λαός έχει δημοκρατικό δικαίωμα να απαιτήσει πλήρη πληροφόρηση όσον αφορά το χρέος που είναι δημόσιο, ή εγγυημένο από το κράτος.
Ο σκοπός της ΕΛΕ θα είναι η εξακρίβωση των αιτίων του δημόσιου χρέους, των όρων με τους οποίους έχει συναφθεί, καθώς και της χρήσης των δανείων. Στη βάση των συμπερασμάτων της η ΕΛΕ θα διαμορφώσει κατάλληλες προτάσεις για την αντιμετώπιση του χρέους, συμπεριλαμβανομένου του χρέους που θα αποδειχθεί παράνομο, μη νομιμοποιημένο, ή απεχθές. Η επιδίωξη της ΕΛΕ θα είναι να συνδράμει την Ελλάδα ώστε να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να αντιμετωπίσει το βάρος του χρέους. Η ΕΛΕ θα επιχειρήσει επίσης να διαπιστώσει ευθύνες για τις προβληματικές συμβάσεις χρέους.
Το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος βρίσκονται στην καρδιά της κρίσης της Ευρωζώνης. Η παγκόσμια κρίση που ξεκίνησε το 2007 πήρε τη μορφή κρίσης χρέους της περιφέρειας της Ευρωζώνης.

Σύμφωνα με τον τελευταίο προϋπολογισμό, το ελληνικό δημόσιο χρέος αναμένεται να αυξηθεί από 299 δις ευρώ (ή 127% του ΑΕΠ) το 2009 σε 362 δις ευρώ (ή 159% του ΑΕΠ) το 2011. Η διόγκωση του δημόσιου χρέους επέτεινε τον κίνδυνο εθνικής χρεοκοπίας των περιφερειακών χωρών και αύξησε τις πιθανότητες τραπεζικής χρεοκοπίας στην Ευρώπη. Η ΕΕ, σε συμφωνία με εθνικές κυβερνήσεις, αντέδρασε υιοθετώντας προγράμματα διάσωσης που διευκολύνουν τον προσωρινό δανεισμό των κρατών της Ευρωζώνης και προστατεύουν τις τράπεζες. Αλλά τα μέτρα αυτά δεν κατάφεραν να καθησυχάσουν τις χρηματοπιστωτικές αγορές, με συνέπεια τα επιτόκια δανεισμού των περιφερειακών χωρών να συνεχίσουν να ανεβαίνουν. Επιπλέον, το αντίτιμο των προγραμμάτων ήταν η λιτότητα. Η Ελλάδα, η Ιρλανδία και άλλες χώρες αναγκάστηκαν να περικόψουν μισθούς και συντάξεις, να μειώσουν τις δημόσιες δαπάνες, να συρρικνώσουν τις παροχές πρόνοιας, να ιδιωτικοποιήσουν δημόσιες επιχειρήσεις και να απελευθερώσουν τις αγορές. Αναπόφευκτα θα υπάρξει και περαιτέρω κοινωνικό κόστος λόγω αύξησης της ανεργίας, χρεοκοπίας επιχειρήσεων και συρρίκνωσης της παραγωγής.

Η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο των προγραμμάτων διάσωσης της ΕΕ, αλλά ο ελληνικός λαός έχει κρατηθεί στο σκοτάδι όσον αφορά τη σύνθεση και τους όρους του δημόσιου χρέους. Η έλλειψη ενημέρωσης συνιστά θεμελιώδη αποτυχία των δημοκρατικών διαδικασιών. Οι λαοί που καλούνται να φέρουν το κόστος των προγραμμάτων της ΕΕ έχουν δημοκρατικό δικαίωμα στην πλήρη πληροφόρηση.
Η ΕΛΕ μπορεί να συμβάλλει στην αναπλήρωση του δημοκρατικού αυτού ελλείμματος. Μπορεί επίσης να ενθαρρύνει τη συμμετοχή ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων στην ανάπτυξη κινημάτων για την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους. Η επιτροπή θα είναι διεθνής και θα αποτελείται από ορκωτούς λογιστές του χρέους και των δημόσιων οικονομικών, από νομικούς, οικονομολόγους, αντιπρόσωπους των εργατικών οργανώσεων και μέλη των οργανώσεων την κοινωνίας των πολιτών. Θα είναι ανεξάρτητη από τα πολιτικά κόμματα, αλλά δεν θα αποκλείει τη συμμετοχή πολιτικών, αρκεί να συμφωνούν με τους σκοπούς της. Η ΕΛΕ θα διασφαλίζει την ύπαρξη εξειδικευμένης γνώσης και θα εγγυάται τον δημοκρατικό έλεγχο καθώς και το υπόλογο όλων των εμπλεκομένων.

Για να επιτύχει το στόχο της η ΕΛΕ θα πρέπει να έχει πλήρη διαχρονική πρόσβαση στις συμβάσεις και εκδόσεις δημόσιου χρέους, συμπεριλαμβανομένων των εκδόσεων ομολόγων, αλλά και διμερούς, πολυμερούς, ή άλλης μορφής χρέους και κρατικών υποχρεώσεων. Θα πρέπει να έχει τις απαραίτητες αρμοδιότητες ώστε να θέτει στη διάθεσή της όλα τα έγγραφα που κρίνει απαραίτητα για να επιτελέσει το έργο της. Θα πρέπει επίσης να θεσμοθετηθούν πρόσφοροι τρόποι ώστε να μπορεί να καλεί προς εξέταση δημόσιους λειτουργούς, όπως και να ανοίγει, μετά από αιτιολογημένο αίτημά της και δικαστική συνδρομή, τραπεζικούς λογαριασμούς, ιδίως λογαριασμούς του δημοσίου σε ιδιωτικές τράπεζες και στην Τράπεζα της Ελλάδας. Θα πρέπει, τέλος, να διαθέτει επαρκές χρονικό διάστημα για να μελετήσει τις συμβάσεις και να εξαγάγει το πόρισμά της.
Η δημιουργία διεθνούς και ανεξάρτητης ΕΛΕ για το ελληνικό δημόσιο χρέος αποτελεί αναντίρρητη ανάγκη. Είναι επίσης δημοκρατική απαίτηση του ελληνικού λαού που σηκώνει το βάρος της κρίσης και θέλει να γνωρίζει τις αιτίες της. Από όλες τις απόψεις η ελληνική ΕΛΕ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρότυπο και για άλλες χώρες της Ευρωζώνης.

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Πριν προχωρήσεις στην ανάγνωση του κειμένου και την ψηφοφορία 

ΔΕΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚO ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ “ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ”

Πηγή

Στηρίξτε τους Έλληνες...

Την ώρα που χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις στενάζουν κάτω από το βάρος της πιο μεγάλης και αδυσώπητης οικονομικής κρίσης της σύγχρονης ιστορίας μας, εμείς οφείλουμε να στηρίξουμε με νύχια και με δόντια τα ελληνικά προϊόντα. Αγοράζουμε ελληνικά προϊόντα, στηρίζουμε τις ελληνικές επιχειρήσεις, γιατί έτσι δίνουμε δουλειά σε Έλληνες. Μην περιμένετε κάποια «επίσημη οδηγία». Ας το κάνει ο καθένας μόνος του...

Επί σειρά ετών πιστεύαμε ότι τα σύνορα της Ευρώπης γκρεμίστηκαν, ότι δεν είχε σημασία αν μία εταιρεία είχε έδρα την Αθήνα, το Βερολίνο ή τη Ρώμη. Νομίσαμε, αφελώς, ότι γίναμε κάτι σαν τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η κρίση απέδειξε ότι σφάλαμε. Στα χρόνια της επίπλαστης ευημερίας μας δεν...χρεώσαμε μόνο τη χώρα μας για να καταναλώσουμε ό,τι παρήγαγαν οι βιομηχανίες των φίλων και συνεταίρων μας. Την ίδια ώρα αποδημήσαμε πλήρως τη βιομηχανία μας, διαλύσαμε την αγροτική μας παραγωγή. Αν δεν κάνουμε λάθος, το 1980 καλύπταμε το 90% των αναγκών μας σε αγροτικά προϊόντα και σήμερα η σχέση αυτή έχει πλήρως αντιστραφεί.
Είναι αργά για δάκρυα κι οι διαπιστώσεις έχουν πλέον κουράσει. Είναι καιρός για δράση. Όχι, δεν θα αντιμετωπίσουμε ριζικά το πρόβλημα χρέους αγοράζοντας ελληνικά προϊόντα. Θα σώσουμε όμως κάποιες θέσεις εργασίας κι αυτό είναι από μόνο του πολύ σημαντικό στις μέρες που ζούμε. Κι επιπλέον ίσως δώσουμε ένα κίνητρο σε ανθρώπους που θα ήθελαν να ενεργοποιηθούν στην κατεύθυνση της ανασυγκρότησης της βιομηχανικής και της γεωργικής παραγωγής.

Υπάρχουν ελληνικά προϊόντα. Ακόμη! Ας αλλάξουμε καθημερινές συνήθειες. Δεν θα μας κοστίσει κάτι αν αγοράσουμε την ελληνική και όχι την ξένη μπύρα. Να στηρίξουμε την ελληνική και όχι την ξένη καπνοβιομηχανία. Να δώσουμε δουλειά στα ελληνικά καταστήματα. Ακόμη και με τις διακοπές μας, μπορούμε να στείλουμε ένα μήνυμα. Αυτό το Πάσχα δεν είναι ανάγκη να πάμε στην Βουδαπέστη ή στην Κωνσταντινούπολη...
γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης
από το capital

Πηγή

Μισή Ελλάδα στην διαφήμιση ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ.

Λείπει Μακεδονία Θράκη Ιόνιο Αιγαίο Κρήτη…

Τι κρύβεται πίσω απὸ την διαφήμιση; Πάλι τα ίδια;
Πραγματικά για ακόμη μία φορα μένουμε ἔκπληκτοι. Μετὰ τὴ διαφήμιση τῆς Vofafone ποὺ παρουσίαζε τὴ σημαία τῆς ανεξάρτητης Κρήτης, ἡ νέα διαφημιστικὴ πρόκληση προέρχεται αὐτὴ τὴ φορὰ ἀπὸ τὴν ἐπιχείρηση ΑΒ Βασιλοπουλος. Ὅπως θὰ δεῖτε στὸ παρακάτω βίντεο, δείχνεται ἕνας χάρτης τῆς Ἑλλάδος κάπως διαφορετικὸς ἀπὸ τοὺς ἄλλους: Λείπει ἡ Θράκη καὶ ἡ Μακεδονία. Φυσικὰ δὲν μποροῦμε νὰ θεωρήσουμε τὸ γεγονὸς τυχαῖο πόσο μᾶλλον ὅταν ἐπιχειρείται γιὰ δεύτερη φορὰ μέσα σὲ τόσο σύντομο χρονικὸ διάστημα.

Κάποιοι ἴσως ἔκριναν ὅτι οἱ διαφημίσεις εἶναι τὸ καλύτερο μέσο γιὰ νὰ περάσουν ὑποσυνείδητα μηνύματα ποὺ ἀμφισβητούν τὰ σύνορά της Ἑλλάδας ἢ μᾶς προετοιμάζουν γιὰ τὴ μείωση τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας. Τὸ ΕΣΡ θὰ κάνει τίποτε σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση ἢ θὰ ἐπιτρέψει νὰ βλέπουμε στὶς ὀθόνες μας τὴν ἐπαίσχυντη διαφήμιση; Ἴδωμεν…
Πάντως πολὺ ἀμφιβάλλουμε ἂν κάνει κάτι…



Πήγη