.png)
Βραζιλία: Σκοτεινή ημέρα καθώς έφηβος πυροβολεί σε σχολείο – Δύο θάνατοι
Πριν από 12 δευτερόλεπτα
Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2010
Η Αμερικανική Βουλή αναγνωρίζει την Μάχη του Μαραθώνα, ως μια από τις σημαντικότερες της Ιστορίας
Το Ψήφισμα 1704 εγκρίθηκε με ψήφους 359 υπέρ έναντι 44ων κατά στις 8 Δεκεμβρίου 2010, δηλαδή λίγες ημέρες πριν λήξουν οι εργασίες του 111ου Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών. (Πηγή: VOA)
Το μέτρο κηδεμόνευαν 44 συνολικά νομοθέτες και από τα δύο κόμματα, πρωτοστατούντων των συμπροέδρων της κοινοβουλευτικής ομάδας προώθησης Ελληνικών θεμάτων στο Κογκρέσο, βουλευτών Gus Bilirakis, Ρεπουμπλικανού από την Φλόριντα, και Carolyn Maloney, Δημοκρατικής από την Νέα Υόρκη, καθώς επίσης και των ελληνικής καταγωγής βουλευτών John Sarbanes, από την Πολιτεία Μαίρυλαντ, Zack Space, από την Πολιτεία Οχάιο, Niki Tsongas, από την Πολιτεία Μασαχουσέτη και Dina Titus, από την Πολιτεία Νεβάδα. Το Ψήφισμα 1704 της Αμερικανικής Βουλής κάνει επίσης συγκεκριμένη αναφορά στον αγγελιοφόρο Φειδιπίδη που έτρεξε μια απόσταση 26 μιλίων για να μεταφέρει από τον Μαραθώνα στους Αθηναίους την είδηση της νίκης και που ξεψύχησε αμέσως μόλις ολοκλήρωσε την ιερή αυτή αποστολή του, εμπνέοντας κατοπινές γενιές να καθιερώσουν τον Μαραθώνιο σαν άθλημα των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, οι οποίοι ξεκίνησαν το 1896 στην Αθήνα.
Το Βουλευτικό Ψήφισμα, που εγκρίθηκε με ψήφους 359 υπέρ έναντι 44ων κατά, τονίζει ότι ένα χρόνο μετά την θέσπιση των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, ο Αθλητικός Όμιλος της Βοστώνης, στην Πολιτεία Μασαχουσέτη, καθιέρωσε κι αυτός Μαραθώνιο τον οποίο διοργανώνει αδιάκοπα κάθε χρόνο από το 1897 στην Βοστώνη. Το Ψήφισμα κάνει ακόμα ειδική μνεία σε μια τελετή η οποία έγινε το 2007 στον Μαραθώνα, στο Μνημείο των Ελλήνων ηρώων που θυσιάστηκαν υπερασπιζόμενοι τα πάτρια εδάφη. Στην τελετή εκείνη ανάφτηκε από τις ακτίνες του Ήλιου μια φλόγα που συμβολίζει την δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος, τα Ολυμπιακά ιδεώδη και την ειρήνη. Η φλόγα μεταφέρθηκε από την Ελλάδα στο Hopkinton της Μασαχουσέτης, το οποίο έκτοτε αδελφοποιήθηκε με τον Μαραθώνα.
Σύμφωνα με το Ψήφισμα, η Φλόγα του Μαραθώνα, από το 2008 μέχρι σήμερα παραμένει αναμμένη συνεχώς στο Hopkinton για να τιμά την μνήμη όλων των μελών των Αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που, όπως οι Αθηναίοι πολεμιστές του 490 ΠΧ, έδωσαν την ζωή τους για την ελευθερία και την δημοκρατία. Πρόκειται για την ίδια Φλόγα που δρομείς μετέφεραν πρόσφατα από την Μασαχουσέτη στην Ουάσιγκτον, την πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών, για τον 35ο ετήσιο Μαραθώνιο των Πεζοναυτών, στον οποίον πήραν μέρος 30 χιλιάδες αθλητές και για άλλες εκδηλώσεις με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 2,500 χρόνων από την Μάχη του Μαραθώνα. Το ψήφισμα καταλήγει τονίζοντας ότι η Αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων συμμετέχει μαζί με την Πρεσβεία της Ελλάδος στις Ηνωμένες Πολιτείες, τους πολίτες του Hopkinton και του Μαραθώνα καθώς και εκατοντάδες χιλιάδες ανά τον κόσμο Μαραθωνοδρόμους, στον εορτασμό της φετινής μεγάλης επετείου της Μάχης του Μαραθώνα, την οποία και θεωρεί ως μια από τις σημαντικότερες μάχες της ανθρώπινης ιστορίας. Το Ψήφισμα 1704 εγκρίθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2010, δηλαδή λίγες ημέρες πριν λήξουν οι εργασίες του 111ου Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών…
Πηγή
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010
Σε ξαφνική επιφυλακή οι ρωσικές δυνάμεις στην Άπω Ανατολή λόγω Κορέας.(Άρχισαν τα όργανα;)
Μονάδες του ρωσικού στόλου΄του Ειρηνικού στέλνονται στην περιοχή της κορεατικής χερσονήσου και ήδη έχει δημιουργηθεί αερογέφυρα μεταφορά επιπλέον αντιαεροπορικών συστημάτων γύρω από το Βλαδιβοστόκ. Τα ρωσικά μαχητικά έχουν τεθεί σε ετοιμότητα 5'. Προφανώς οι Ρώσοι κάτι έχουν αντιληφθεί και θέλουν να προλάβουν.
«Έχουμε λάβει άμεσα μέτρα για την ενίσχυση της επιχειρησιακής ετοιμότητας των δυνάμεών μας», δήλωσε λακωνικά ο στρατηγός Μακάροφ, μία ημέρα αφότου ο Ρώσος υπουργός Αμυνας Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε στον Βορειοκορεάτη ομόλογό του ότι η Μόσχα ανησυχεί σοβαρά για την αύξηση της έντασης στην κορεατική χερσόνησο, σύμφωνα με το υπουργείο.
Η Ρωσία έχει εκφράσει την ανησυχία της για τις πυρηνικές και πυραυλικές δοκιμές της Βόρειας Κορέας.
Χθες, ο υπουργός Αμυνας της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε στο Βορειοκορεάτη ομόλογό του Πακ Ουΐ-τσουν ότι ο βομβαρδισμός του νησιού της Νότιας Κορέας από το βορειοκορεατικό πυροβολικό τον περασμένο μήνα χρήζει καταδίκης, αλλά και ότι οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις των ΗΠΑ με τη Νότια Κορέα ενίσχυσαν την ένταση.
Ο Λαβρόφ εξέφρασε επίσης τη «βαθιά ανησυχία» της Μόσχας για τις ικανότητες της Βόρειας Κορέας στον τομέα του εμπλουτισμού ουρανίου, το δεύτερο δρόμο που εν δυνάμει διαθέτει η Πιονγκγιάνγκ προς την κατασκευή πυρηνικών όπλων, μαζί με το πρόγραμμα του πλουτωνίου.
Πηγή
Κάτω τα χέρια από τα παιδία! Οι γονείς γρηγορείτε,
Από την πρώτη στιγμή που είδα το συγκεκριμένο κλιπ, κάτι δε μου πήγαινε καλά αλλά δεν έδωσα και πολλή σημασία. Όταν μια μέρα έτυχε να το ακούσω όλο λίγο η εμφάνιση του βρέφους και λίγο οι στίχοι που με παρέπεμπαν στο εμετικό λαϊκό άσμα "έλα στον παππού" επιβεβαίωσαν τις ανησυχίες μου. Όσοι βιαστείτε να το περάσετε ως κάτι αθώο ή αδιάφορο, σκεφτείτε πως το συγκεκριμένο "βρέφος" παρακολουθούν εκατομμύρια παιδιά καθημερινά.
Πηγή
ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
Τα παιδιά μας. Τό μέλλον μας. Οι άγγελοι της γής.
‘Ελεεεοοοος γουρούνια, και να με συγχωρέσουν τα συμπαθή τετράποδα.
Πηγή
ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
Τα παιδιά μας. Τό μέλλον μας. Οι άγγελοι της γής.
‘Ελεεεοοοος γουρούνια, και να με συγχωρέσουν τα συμπαθή τετράποδα.
Και η Γλώσσα αθόρυβο όπλο στα χέρια της…παγκοσμιοποίησης.
Η γλώσσα μας μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο τις σκέψεις μας, αλλά σιωπηρά και τις προτιμήσεις μας. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας μελέτης από τους ψυχολόγους στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, η οποία διαπίστωσε ότι οι απόψεις δίγλωσσων ατόμων σε διάφορες ομοεθνείς ομάδες επηρεάστηκαν από τη γλώσσα στην οποία πήραν τα ερωτήματα, για να μελετηθούν οι προκαταλήψεις και προτιμήσεις τους.
Η εργασία αυτή δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Πειραματικής Κοινωνικής Ψυχολογίας.
«Επικρατεί η φήμη πως ο Καρλομάγνος είχε πει ότι αν μιλά κάποιος μια άλλη γλώσσα διαθέτει και μια άλλη ψυχή», λέει ο συγγραφέας Oludamini Ogunnaike, ένας μεταπτυχιακός φοιτητής στο Χάρβαρντ. «Αυτή η μελέτη δείχνει ότι η γλώσσα είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα μέσο για την έκφραση των σκέψεων και των συναισθημάτων.Υπάρχουν υπαινιγμοί στην εργασία μας ότι η γλώσσα δημιουργεί και διαμορφώνει τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας».
Συμπεριφορές, θετική ή αρνητική που εμφανίζονται για ομάδες ανθρώπων εξαρτώνται σε ένα βαθμό από την γλώσσα με την οποία επικοινωνούν. Έχει αποδειχθεί ότι η γλώσσα μπορεί να επηρεάσει η και να διαμορφώσει τη συμπεριφορά προς τα μέλη των κοινωνικών ομάδων.
Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι αυτές οι συμπεριφορές είναι αρκετά ευαίσθητες, και επηρεάζονται από παράγοντες όπως, οι καιρικές συνθήκες, η λαϊκή κουλτούρα, και τώρα, η γλώσσα.
«Μπορούμε να αλλάξουμε κάτι τόσο θεμελιώδες όπως, αυτό που μας αρέσει η δεν μας αρέσει, ανάλογα με την γλώσσα στην οποία θα ζητηθούν οι προτιμήσεις μας» ; ερωτά τους συγγραφείς Mahzarin R. Banaji, ο Richard Clarke Cabot Καθηγητής Κοινωνικής Ηθικής στο Χάρβαρντ.
«Αν η απάντηση είναι ναι, ενισχύεται ακόμη περισσότερο η ιδέα ότι η γλώσσα είναι ένα σημαντικό εργαλείο διαμόρφωσης των συμπεριφορών».
O Gunnaike, Banaji και Yarrow Dunham, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Merced, χρησιμοποίησαν το γνωστό Implicit Association Test (IAT), στο οποίο οι συμμετέχοντες καλούνται να κατηγοριοποιήσουν γρήγορα λέξεις που αναβοσβήνουν στην οθόνη του υπολογιστή ή εκφωνούνται μέσω των ακουστικών.
Το πείραμα παρέχει στους συμμετέχοντες ελάχιστο χρόνο για να κατηγοριοποιήσουν τις λέξεις, ο οποίος δεν αρκεί να σκεφτούν τις απαντήσεις τους.
«Το IAT παρακάμπτει ένα μεγάλο μέρος της συνειδητής γνώσης και αποκλείει αυτό που γνωρίζουμε, ή εύκολα μπορούμε να ελέγξουμε», λέει ο Banaji.
Οι ερευνητές εφάρμοσαν το IAT σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις:
Στο Μαρόκο, σε δίγλωσσους αποδέκτες, στα αραβικά και γαλλικά, και στις ΗΠΑ, σε Λατίνους που μιλούν Αγγλικά και Ισπανικά.
Στο Μαρόκο, οι συμμετέχοντες που πήραν το IAT στην αραβική γλώσσα, έδειξαν μεγαλύτερη προτίμηση για τους Μαροκινούς. Όταν όμως το πήραν στην Γαλλική γλώσσα, η διαφορά αυτή εξαφανίστηκε.
Παρομοίως, στις ΗΠΑ, οι συμμετέχοντες που πήραν το ΙΑΤ στα ισπανικά έδειξαν μεγαλύτερη προτίμηση για άλλους ισπανόφωνους. Αλλά και πάλι, στα αγγλικά, η προτίμηση εξαφανίστηκε.
«Ήταν αρκετά συγκλονιστικό να δείτε ότι το ίδιο πρόσωπο που συμμετείχε στο πείραμα, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, να έχει τόσο διαφορετικά αποτελέσματα», λέει ο Gunnaike. «Είναι σαν να ζητάμε από το φίλο σας, αν του αρέσει το παγωτό στην αγγλική γλώσσα, και να απαντά θετικά, ενώ στην συνέχεια με την ίδια ερώτηση στη γαλλική γλώσσα να περνούμε διαφορετική απάντηση».
Στο πείραμα στο Μαρόκο, οι συμμετέχοντες είδαν «Μαροκινά» ονόματα (όπως ο Χασάν ή Φατιμά) ή «Γαλλικά» ονόματα (όπως η Ζαν Μαρί ) να αναβοσβήνουν στην οθόνη, μαζί με λέξεις «καλές» (όπως ευτυχής ή ωραίο) ή «κακές» (το μίσος ή δυστυχής).
Οι συμμετέχοντες μπορούσαν να πατήσουν ένα πλήκτρο όταν έβλεπαν ένα Μαροκινό όνομα ή μια «καλή» λέξη και να πατούσαν ένα άλλο όταν έβλεπαν ένα γαλλικό όνομα ή μια «κακή» λέξη.
Στη συνέχεια, έγιναν οι βασικές εργασίες μεταγωγής έτσι ώστε τα «Μαροκινά» και «κακά» να μοιράζονται, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και τα «Γαλλικά» και «καλά».
Η γλωσσολόγος Benjamin Lee Whorf πρώτη τοποθετήθηκε ευθέως στη δεκαετία του 1930 ότι η γλώσσα είναι τόσο ισχυρό μέσο που μπορεί να καθορίσει σκέψη.
Η ψυχολογία Mainstream είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ενώ η γλώσσα μπορεί να επηρεάσει τις διαδικασίες της σκέψης, δεν επηρεάζει την ίδια σκέψη.
Αυτή η νέα μελέτη δείχνει ότι η ιδέα Whorf, όταν δεν διαστρεβλώνεται, μπορεί να δημιουργήσει ενδιαφέρουσες υποθέσεις και ότι οι επιστήμονες μπορούν να συνεχίσουν την έρευνά τους.
«Αυτά είναι τα αποτελέσματα πρόκληση σε σχέση με τις απόψεις μας για την ανθρώπινη συμπεριφορά σε σχέση με την επικρατούσα αντίληψη», λέει ο Banaji.
«Εξακολουθούν όμως να υφίστανται μεγάλα ερωτήματα σχετικά με το πόσο σταθερά και ευέλικτα είναι, και αν η γλώσσα μπορεί να παρέχει ένα παράθυρο μέσω του οποίου θα μάθουμε περισσότερα για τη φύση μας»
Είναι φανερό από την έρευνα που παρουσιάζει το PSYPOST, πώς η γλώσσα δεν εξυπηρετεί μόνο τον σκοπό της επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων, αλλά επηρεάζει και αλλάζει ή δημιουργεί καινούργιες συμπεριφορές και νέες αντιλήψεις.
Επομένως επηρεάζει κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο ομάδες ανθρώπων. Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή για κάποιον, που δεν απαξιώνει τις εμπειρίες του και «βλέπει» μερικά πράγματα πίσω από το κάλυμμα.
Μπορεί κάλλιστα να αναλογισθεί ο καθένας από μας, την κοινωνική δομή, και τις ανθρώπινες συμπεριφορές όταν, μόλις πριν μισό αιώνα, δεν ήταν τόσο διαδεδομένη η μάθηση των ξένων γλωσσών.
Συγχρόνως μπορεί να εικάσει τον στόχο της προσπάθειας εξάπλωσης σε όλο τον πλανήτη μιας γλώσσας, ενώ παράλληλα προωθείται και η μία θρησκεία.
Το άλλοθι και στις δύο περιπτώσεις είναι πώς, με την κοινή γλώσσα και θρησκεία καταργούνται οι διαφορές και κατά συνέπεια παύουν να δημιουργούνται αιτίες συγκρούσεων.
Η αλήθεια είναι πώς αν υπάρχει «Παράδεισος», για να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας πρέπει να έχει πρωτίστως ποικιλία, και διαφοροποίηση, που είναι η απαραίτητη συνταγή για την ψυχαγωγία και την ευτυχία.
Τα αποτελέσματα της έρευνας δικαιώνουν τους αρχαίους μας πρόγονους, και ερμηνεύουν το παρεξηγημένο «Πας μη Έλλην βάρβαρος». Η νοοτροπία που το περιβάλει δεν αποσκοπούσε σε ρατσιστικές διαθέσεις αλλά στην προστασία της Ελληνικής γλώσσας και συνεπώς στην διατήρηση του χαρακτήρα των Ελλήνων.
Δεν είναι το πρώτο επιστημονικό δεδομένο που είχε ερευνηθεί και εφαρμοσθεί από τους Έλληνες, πράγμα που τους τοποθετεί σε υψηλό επίπεδο ανάμεσα στους λαούς της γης.
Η γνώση όμως και η ποιότητα γύρω από την ανθρώπινη ύπαρξη, φαίνεται πώς είναι εμπόδιο. Έτσι ύπουλα σε βάθος χρόνου εφαρμόζοντα μερικά πράγματα με σκοπό να παγώσουν και τελικά να ανατρέψουν αυτά τα δεδομένα.
Στην περίπτωσή μας καταστροφική και ύποπτη ήταν ή κατάργηση τής αρχαίας Ελληνικής γλώσσας, όχι μόνο για τους Έλληνες αλλά για όλοι την οικουμένη.
Ευτυχώς υπάρχουν φωνές, ίσως λίγες αλλά δυνατές που κατανοούν, αναγνωρίζουν και φροντίζουν αυτό το «όπλο» της ανθρωπότητας, σαν αντιστάθμισμα στην προσπάθεια για την απενεργοποίηση του.
Καθήκον μας λοιπόν ιερό είναι να διατηρήσουμε με θυσίες την επαφή μας με την γλώσσα των προγόνων μας αν θέλουμε να διατηρηθεί το «οικουμενικό φως» στον πλανήτη.
«Επικρατεί η φήμη πως ο Καρλομάγνος είχε πει ότι αν μιλά κάποιος μια άλλη γλώσσα διαθέτει και μια άλλη ψυχή», λέει ο συγγραφέας Oludamini Ogunnaike, ένας μεταπτυχιακός φοιτητής στο Χάρβαρντ. «Αυτή η μελέτη δείχνει ότι η γλώσσα είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα μέσο για την έκφραση των σκέψεων και των συναισθημάτων.Υπάρχουν υπαινιγμοί στην εργασία μας ότι η γλώσσα δημιουργεί και διαμορφώνει τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας».
Συμπεριφορές, θετική ή αρνητική που εμφανίζονται για ομάδες ανθρώπων εξαρτώνται σε ένα βαθμό από την γλώσσα με την οποία επικοινωνούν. Έχει αποδειχθεί ότι η γλώσσα μπορεί να επηρεάσει η και να διαμορφώσει τη συμπεριφορά προς τα μέλη των κοινωνικών ομάδων.
Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι αυτές οι συμπεριφορές είναι αρκετά ευαίσθητες, και επηρεάζονται από παράγοντες όπως, οι καιρικές συνθήκες, η λαϊκή κουλτούρα, και τώρα, η γλώσσα.
«Μπορούμε να αλλάξουμε κάτι τόσο θεμελιώδες όπως, αυτό που μας αρέσει η δεν μας αρέσει, ανάλογα με την γλώσσα στην οποία θα ζητηθούν οι προτιμήσεις μας» ; ερωτά τους συγγραφείς Mahzarin R. Banaji, ο Richard Clarke Cabot Καθηγητής Κοινωνικής Ηθικής στο Χάρβαρντ.
«Αν η απάντηση είναι ναι, ενισχύεται ακόμη περισσότερο η ιδέα ότι η γλώσσα είναι ένα σημαντικό εργαλείο διαμόρφωσης των συμπεριφορών».
Το πείραμα παρέχει στους συμμετέχοντες ελάχιστο χρόνο για να κατηγοριοποιήσουν τις λέξεις, ο οποίος δεν αρκεί να σκεφτούν τις απαντήσεις τους.
«Το IAT παρακάμπτει ένα μεγάλο μέρος της συνειδητής γνώσης και αποκλείει αυτό που γνωρίζουμε, ή εύκολα μπορούμε να ελέγξουμε», λέει ο Banaji.
Οι ερευνητές εφάρμοσαν το IAT σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις:
Στο Μαρόκο, σε δίγλωσσους αποδέκτες, στα αραβικά και γαλλικά, και στις ΗΠΑ, σε Λατίνους που μιλούν Αγγλικά και Ισπανικά.
Στο Μαρόκο, οι συμμετέχοντες που πήραν το IAT στην αραβική γλώσσα, έδειξαν μεγαλύτερη προτίμηση για τους Μαροκινούς. Όταν όμως το πήραν στην Γαλλική γλώσσα, η διαφορά αυτή εξαφανίστηκε.
Παρομοίως, στις ΗΠΑ, οι συμμετέχοντες που πήραν το ΙΑΤ στα ισπανικά έδειξαν μεγαλύτερη προτίμηση για άλλους ισπανόφωνους. Αλλά και πάλι, στα αγγλικά, η προτίμηση εξαφανίστηκε.
«Ήταν αρκετά συγκλονιστικό να δείτε ότι το ίδιο πρόσωπο που συμμετείχε στο πείραμα, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, να έχει τόσο διαφορετικά αποτελέσματα», λέει ο Gunnaike. «Είναι σαν να ζητάμε από το φίλο σας, αν του αρέσει το παγωτό στην αγγλική γλώσσα, και να απαντά θετικά, ενώ στην συνέχεια με την ίδια ερώτηση στη γαλλική γλώσσα να περνούμε διαφορετική απάντηση».
Στο πείραμα στο Μαρόκο, οι συμμετέχοντες είδαν «Μαροκινά» ονόματα (όπως ο Χασάν ή Φατιμά) ή «Γαλλικά» ονόματα (όπως η Ζαν Μαρί ) να αναβοσβήνουν στην οθόνη, μαζί με λέξεις «καλές» (όπως ευτυχής ή ωραίο) ή «κακές» (το μίσος ή δυστυχής).
Οι συμμετέχοντες μπορούσαν να πατήσουν ένα πλήκτρο όταν έβλεπαν ένα Μαροκινό όνομα ή μια «καλή» λέξη και να πατούσαν ένα άλλο όταν έβλεπαν ένα γαλλικό όνομα ή μια «κακή» λέξη.
Στη συνέχεια, έγιναν οι βασικές εργασίες μεταγωγής έτσι ώστε τα «Μαροκινά» και «κακά» να μοιράζονται, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και τα «Γαλλικά» και «καλά».
Η γλωσσολόγος Benjamin Lee Whorf πρώτη τοποθετήθηκε ευθέως στη δεκαετία του 1930 ότι η γλώσσα είναι τόσο ισχυρό μέσο που μπορεί να καθορίσει σκέψη.
Η ψυχολογία Mainstream είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ενώ η γλώσσα μπορεί να επηρεάσει τις διαδικασίες της σκέψης, δεν επηρεάζει την ίδια σκέψη.
Αυτή η νέα μελέτη δείχνει ότι η ιδέα Whorf, όταν δεν διαστρεβλώνεται, μπορεί να δημιουργήσει ενδιαφέρουσες υποθέσεις και ότι οι επιστήμονες μπορούν να συνεχίσουν την έρευνά τους.
«Αυτά είναι τα αποτελέσματα πρόκληση σε σχέση με τις απόψεις μας για την ανθρώπινη συμπεριφορά σε σχέση με την επικρατούσα αντίληψη», λέει ο Banaji.
«Εξακολουθούν όμως να υφίστανται μεγάλα ερωτήματα σχετικά με το πόσο σταθερά και ευέλικτα είναι, και αν η γλώσσα μπορεί να παρέχει ένα παράθυρο μέσω του οποίου θα μάθουμε περισσότερα για τη φύση μας»
Επομένως επηρεάζει κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο ομάδες ανθρώπων. Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή για κάποιον, που δεν απαξιώνει τις εμπειρίες του και «βλέπει» μερικά πράγματα πίσω από το κάλυμμα.
Μπορεί κάλλιστα να αναλογισθεί ο καθένας από μας, την κοινωνική δομή, και τις ανθρώπινες συμπεριφορές όταν, μόλις πριν μισό αιώνα, δεν ήταν τόσο διαδεδομένη η μάθηση των ξένων γλωσσών.
Συγχρόνως μπορεί να εικάσει τον στόχο της προσπάθειας εξάπλωσης σε όλο τον πλανήτη μιας γλώσσας, ενώ παράλληλα προωθείται και η μία θρησκεία.
Το άλλοθι και στις δύο περιπτώσεις είναι πώς, με την κοινή γλώσσα και θρησκεία καταργούνται οι διαφορές και κατά συνέπεια παύουν να δημιουργούνται αιτίες συγκρούσεων.
Η αλήθεια είναι πώς αν υπάρχει «Παράδεισος», για να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας πρέπει να έχει πρωτίστως ποικιλία, και διαφοροποίηση, που είναι η απαραίτητη συνταγή για την ψυχαγωγία και την ευτυχία.
Τα αποτελέσματα της έρευνας δικαιώνουν τους αρχαίους μας πρόγονους, και ερμηνεύουν το παρεξηγημένο «Πας μη Έλλην βάρβαρος». Η νοοτροπία που το περιβάλει δεν αποσκοπούσε σε ρατσιστικές διαθέσεις αλλά στην προστασία της Ελληνικής γλώσσας και συνεπώς στην διατήρηση του χαρακτήρα των Ελλήνων.
Δεν είναι το πρώτο επιστημονικό δεδομένο που είχε ερευνηθεί και εφαρμοσθεί από τους Έλληνες, πράγμα που τους τοποθετεί σε υψηλό επίπεδο ανάμεσα στους λαούς της γης.
Η γνώση όμως και η ποιότητα γύρω από την ανθρώπινη ύπαρξη, φαίνεται πώς είναι εμπόδιο. Έτσι ύπουλα σε βάθος χρόνου εφαρμόζοντα μερικά πράγματα με σκοπό να παγώσουν και τελικά να ανατρέψουν αυτά τα δεδομένα.
Στην περίπτωσή μας καταστροφική και ύποπτη ήταν ή κατάργηση τής αρχαίας Ελληνικής γλώσσας, όχι μόνο για τους Έλληνες αλλά για όλοι την οικουμένη.
Ευτυχώς υπάρχουν φωνές, ίσως λίγες αλλά δυνατές που κατανοούν, αναγνωρίζουν και φροντίζουν αυτό το «όπλο» της ανθρωπότητας, σαν αντιστάθμισμα στην προσπάθεια για την απενεργοποίηση του.
Καθήκον μας λοιπόν ιερό είναι να διατηρήσουμε με θυσίες την επαφή μας με την γλώσσα των προγόνων μας αν θέλουμε να διατηρηθεί το «οικουμενικό φως» στον πλανήτη.
Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010
Τα μελομακάρονα, τα μακαρόνια και… ο μακαρίτης.
Υπάρχει ετυμολογική σχέση ανάμεσα τους; Γράφει ο Γιώργος Δαμιανός
Είναι εύκολο να συνδυάσουμε την ετυμολογία του χριστουγεννιάτικου παραδοσιακού γλυκίσματος, του μελομακάρονου, από τις λέξεις μέλι + μακαρόνι .
Μη ψάξετε, όμως, να βρείτε ομοιότητα σχήματος ανάμεσα στα μακαρόνια και τα μελομακάρονα. Ψάχνοντας προσεκτικά σε ελληνικά και ξένα λεξικά θα βρείτε την εκδοχή ότι η λέξη “μακαρόνι” παράγεται από τη μεσ. ελληνική λέξη “μακαρωνία” (: νεκρώσιμο δείπνο με βάση τα ζυμαρικά). Η μακαρωνία με τη σειρά της έρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη “μακαρία”, που δεν ήταν άλλο από την ψυχόπιτα, δηλαδή, ένα κομμάτι άρτου, στο σχήμα του μελομακάρονου, το οποίο το προσέφεραν μετά την κηδεία. Στους νεότερους χρόνους ένα γλύκισμα που έμοιαζε με τη μακαρία βουτήχτηκε στο μέλι και γι αυτό ονομάστηκε μελομακάρονο. Οι Ιταλοί, έθνος με παράλληλο πολιτισμό, διατήρησαν τη λέξη μακαρωνία στη λέξη maccarone (: μακαρόνι). Οι Έλληνες συνέχισαν, τουλάχιστον, για τρεις χιλιάδες χρόνια να χρησιμοποιούν λέξεις, όπως: μακάρι, μακάριος, μακαρίτης, μακαριστός και τελευταία, μακαρονάς, μακαρονάδα και άλλα. Αξίζει να σημειωθεί ότι από το 1500 μ.Χ γίνεται γνωστό στη Γαλλία και αργότερα στην Αγγλία ένα αμυγδαλωτό μπισκότο, κάτι σαν το δικό μας “εργολάβο”, με το όνομα “macaroon”.
πηγές:
Α. Vocabolario Etimologico della Lingua Italiana di Ottorino Pianigiani.
Β. Etymology Dictionary
Origin and Etymology of the word MACARONI, MACCARONI. From An Etymology Dictionary of the English Language, by Walter W. Skeat, 1893
Γ. Maccaroni – 1590s, from southern It. dialect maccaroni (It. maccheroni), pl. of *maccarone, possibly from maccare “bruise, batter, crush,” of unknown origin, or from late Gk. makaria “food made from barley.” Used after c.1764 to mean “fop, dandy” (the “Yankee Doodle” reference) because it was an exotic dish at a time when certain young men who had traveled the continent were affecting French and Italian fashions and accents. There is said to have been a Macaroni Club in Britain, which was the immediate source of the term.
Είναι εύκολο να συνδυάσουμε την ετυμολογία του χριστουγεννιάτικου παραδοσιακού γλυκίσματος, του μελομακάρονου, από τις λέξεις μέλι + μακαρόνι .
πηγές:
Α. Vocabolario Etimologico della Lingua Italiana di Ottorino Pianigiani.
Β. Etymology Dictionary
Origin and Etymology of the word MACARONI, MACCARONI. From An Etymology Dictionary of the English Language, by Walter W. Skeat, 1893
MACARONI, MACCARONI, a paste made of wheat flour. (Ital.,—L.?) ‘He doth learn to make strange sauces, to eat anchovies, maccaroni, bovoli, fagioli, and caviare;’ Ben Jonson, Cynthia’s Revels, A. ii (Mercury). ‘Macaroni, gobbets or lumps of boyled paste,’ &c.; Minsheu, ed. 1627.—O. Ital. maccaroni, ‘a kinde of paste meate boiled in broth, and drest with butter, cheese, and spice;’ Florio. The mod. Ital. spelling is maccheroni, properly the plural of maccherone, used in the sense of a ‘macarone’ biscuit. β. Of somewhat doubtful origin; but prob. to be connected with Gk. μακαρία, a word used by Hesychius to denote βρῶμα ἐκ ζωμοῦ καὶ ἀλφίτων, a mess of broth and pearl-barley, a kind of porridge. This word is derived by Curtius (i. 405) from Gk. μάσσειν, to knead, of which the base is μακ-; cf. Gk. μᾶζα, dough, Russ. muka, flour, meal. γ. Similarly the Ital. macaroni is prob. from O. Ital. maccare, ‘to bruise, to batter, to pester;’ Florio. And, again, the Ital. maccare is from a Lat. base mac-, to knead, preserved in the deriv. macerare, to macerate, reduce to pulp. See Macerate. δ. Thus the orig. sense seems to have been ‘pulp;’ hence anything of a pulpy or pasty nature. Der. Macaron-ic, from F. macaronique, ‘a macaronick, a confused heap or huddle of many severall things’ (Cot.), so named from macaroni, which was orig. a mixed mess, as described by Florio above. The name macaroni, according to Haydn, Dict. of Dates, was given to a poem by Theophilo Folengo (otherwise Merlinus Coccaius) in 1509; macaronic poetry is a kind of jumble, often written in a mixture of languages. And see macaroon.
Γ. Maccaroni – 1590s, from southern It. dialect maccaroni (It. maccheroni), pl. of *maccarone, possibly from maccare “bruise, batter, crush,” of unknown origin, or from late Gk. makaria “food made from barley.” Used after c.1764 to mean “fop, dandy” (the “Yankee Doodle” reference) because it was an exotic dish at a time when certain young men who had traveled the continent were affecting French and Italian fashions and accents. There is said to have been a Macaroni Club in Britain, which was the immediate source of the term.Προστέθηκε από 24grammata
Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010
Οι απροσκύνητοι Έλληνες...
"ΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΙΑΣ ΣΤΑΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ"- Αριστοτέλης
ΟΥΚ ΕΙΘΙΣΤΑΙ ΤΟΙΣ ΕΛΛΗΣΙ ΠΡΟΣΚΥΝΕΕΙΝ
"Δεν υπάρχει στα ήθη των Ελλήνων το προσκύνημα"
Σαφείς καταδικαστικές αναφορές γύρω απο την καθαρώς βαρβαρική " συνήθεια " του προσκυνήματος και της γονυκλισίας, υπάρχουν διάσπαρτες μέσα στα κείμενα όχι μόνον της Αρχαίας αλλά και της Νεωτέρας Γραμματείας μας, καθώς και στις στήλες των διαφόρων Λεξικών της Ελληνικής Γλώσσης. Ο ποιητής Θέογνις ο Μεγαρεύς { ΣΤ' αι. π.χ. } καταδικάζει ακόμη και την απλή κλίσι της κεφαλής χαρακτηρίζοντας την ώς δουλική συμπεριφορά:
" Ού ποτε δουλική κεφαλή ιθεία πέφυκεν, άλλ' αιει σκολιή, καυχένα λοξόν έχει "
" Ουδέποτε δουλική κεφαλή γεννήθηκε όρθια, αλλά πάντοτε κυρτή και τον αυχένα λοξόν τον έχει ". { Ελεγ. 535 }
Ο ίδιος δέ, ώς Έλλην, δηλώνει κατηγορηματικά:
" Ούποτε... υπό ζυγόν δύσλοφον αυχνένα θήσω, ούδ'εί μοι Τμώλος έπεστι κάρη "
" Δεν θα θέσω υπό δύσλοφον ζυγόν τον αυχένα, ακόμα και άν το όρος Τμώλος πέσει επί της κεφαλής μου " { Ελεγ. 985 }
Ο Ηρόδοτος, στο Β-80 της " Ιστορίης του " μας περιγράφει τα ιδιαιτέρως παράξενα ήθη των Αιγυπτίων, αφηγείται έκπληκτος και καταγράφει ώς αξιοθέατον:
" Τόδε μέντοι άλλο { οι Αιγυπτίοι } Ελλήνων ουδαμοίσι συμφέρονται, αντί του προσαγορεύειν αλλήλους έν τήσι οδοίσι, προσκυνέουσι κατιέντες μέχρι τού γούνατος την χείρα! "
" Και σ'αυτό το άλλο οι Αιγύπτιοι δεν ομοιάζουν με τους Έλληνες, αντί να χαιρετηθούν όταν συναντηθούν είς τας οδούς, προσκυνούν κατεβάζοντας μέχρι το γόνατο το χέρι ! ".
Και ο λεξικογράφος Ησύχιος, είς το λήμμα " αντίχειρες ", παρατηρεί:
" Έννια των βαρβάρων εθνών, τους αντίχειρας υποτιθέντα τοίς γενείοις, και τους δακτύλους εκτείνοντα, προσκυνεί τούς ηγουμένους αυτών ".
" Προσκυνείν ώσπερ έν τοίς βαρβάροις "
" Το προσκύνημα αφορά μόνον τους βάρβαρους " { Δημοσθ. 549.16 }
Η παγκόσμιος Ιστορία της " Ακαδημίας Επιστημών ΕΣΣΔ " { Εκδ. 1957, σελ. 647 - 652 } σχολιάζει διεξοδικώς τις απίστευτες αυτές εκφράσεις και συνήθειες: Οι βασιλίσκοι της Συρίας συνήθιζαν όταν απευθύνοντο στον Φαραώ, να εκδηλώνουν με δουλικές εκφράσεις την εξάρτηση τους απο αυτόν, " στα πόδια του κυρίου μου επτά κι άλλες επτά φορές πέφτω να προσκυνήσω και με την κοιλιά μου και με την ράχη μου "... Ο εξαρτημένος άρχιζε με την προσφώνηση " στον Κύριο μου, στον Ήλιο μου πέφτω ", έφθανε μάλιστα στο σημείο να αυτοονομάζεται και " σκύλος του κυρίου του "
Ο Στοβαίος είς το Περί Νόμων και Εθών { 41 }, διασώζει την πληροφορία ότι: " Πέρσαις... εάν τινα προστάξη ο βασιλεύς μαστιγώσαι, ευχαριστεί ώς αγαθού τυχών ότι αυτού εμνήσθη ο βασιλεύς "
" Στην Περσία, εάν κάποιος μαστιγωθεί κατόπιν εντολής του βασιλέως, τον ευχαριστεί ".
Και επί σουλτανικής ακόμη Τουρκίας γινόταν στα ανάκτορα της Κωνσταντινούπολης η επίσημη τελετή του προσκυνήματος, κατά την οποία οι πολιτικοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι, αλλά και οι δυτικοί πρεσβευτές, υπέβαλλαν τα συγχαρητήρια τους στον σουλτάνο προσκυνώντας κροσωτή ταινία στα πόδια του θρόνου του. Μόνον οι " υπόδουλοι " Έλληνες ήταν " Απροσκύνητοι ".
Γράφει ο σουλτάνος Σελίμ Β' πρός τον υιό του, το 1572: " Παιδί μου, ο θεός εβοήθησε και ενίκησα και πήρα την Κύπρο, τους άπιστους ανθρώπους όπου δεν με επροσκενούσαν..."
Ο Ι. Κακρίδης αναφέρει χαρακτηριστικά: " Στα Λαηνά του Σουφλιού, είναι ένας τσοπάνος που φτιάνει θαυμάσιες γκλίτσες. Σε μία απο αυτές παρίστανε τον Τούρκο να κόβει το κεφάλι ενός Έλληνα. Ο Έλληνας στέκει όρθιος, και με χωρίς κεφάλι που είναι. Κι όταν ρωτήσαν τον τσοπάνο γιατί στέκει όρθιος, αφού είναι χωρίς κεφάλι, αποκρίθηκε - Γιατί είναι Έλληνας - " { Οι Αρχαίοι Έλληνες στην Νεοελληνική Παράδοση, εκδ. ΜΙΕΤ, σελ. 32, 52 }
Πράγματι οι Έλληνες, άν και λίαν ευσεβείς, δεν " έκυπτον ", ούτε και όταν προσευχόταν. Είναι γνωστό ότι επικαλούντε τους επουράνιους θεούς δι'απλής ανατάσεως των χεριών, " άρσεως ", εξ ου αρα = προσευχή, αράομαι = προσεύχομαι.
" Λαοί δ' ηρήσαντο { δηλ. προσευχήθηκαν }, θεοίσι δε χείρας ανέσχον " { Ιλιάς Η 177 }"
... στάντες ευξόμεθα αυτοίς, ανατείνοντες των χείρε αγαθόν δίδοναι... " { Αριστοφ. Όρνιθες 621 }
" ... θεοκλυτούντος και πρός τον ουρανόν ανατείνοντας τάς χείρας... " { Πλουτάρχου. Βίος Αλεξάνδρου 19 }
" ...ανίσχοντες χέρας, αθανάτοις εύχοντο " { Βακχ. Διθύρ. 25 }
Τα κείμενα μας είναι γεμάτα απο παρίμοιες περιγραφές και εικόνες. Όταν εδέοντο πρός τους θαλάσσιους θεούς, τότε άπλωναν τα χέρια τους πρός την θάλασσα, ενώ όταν απευθυνόταν πρός τους θεούς του Κάτω Κόσμου χτυπούσαν το έδαφος με τα πόδια τους - προκειμένου να εισακουσθούν - και όχι δια της παλάμης, αποφεύγοντας έτσι την οσφυοκαμψία, το κύπτειν, αφού όπως επεξηγεί ο Λουκιανός { Νιγρίνος 21 }: " Ο υποκύψας, την ψυχήν ταπεινώνει, τη του σώματος ομοιότητι ".
Γι'αυτό και ο Διογένης ο Κυνικός, όταν κάποτε είδε μιά γυναίκα να γονατίζει για να προσκυνήση, με την κεφαλή επί του εδάφους, την επετίμησε με την γνωστή του " αθυροστομία ":
" Ούκ ευλαβή, ώ γύναι, μή ποτε θεού όπισθεν εστώτος ασχημονήσης; " { Διογένης Λαέρτιος - Βίος Διογένους 37 }
Ο Πυθαγόρας φαίνεται ότι ήτο ιδιαιτέρως αυστηρός, διότι απαγόρευε ακόμη και την παραμικρή δέησι. Γράφει ο Ιάμβλιχος στον " Πυθαγορικόν Βίον " { 236 }:
"Οι Πυθαγόρειοι απείχοντο δεήσεων και ικετειών και πάσης τής τοιαύτης ανελευθέρου θωπείας { κολακείας } ώς ανάνδρου και ταπεινής ούσης ".
Γι'αυτό ο Μίνως, ώς δικαστής στον Άδη, απέστελλε στους χώρους των ασεβών και τις ψυχές όσων είχαν την απαίτηση ή απλώς ανέχοντο να προσκυνούνται ενόσω ζούσαν.
" Μίνως, επιμελώς εξετάζων, απέπεμπεν έκαστον ές τον των ασεβών χώρον... μάλιστα εκείνων ήπτετο, των προσκυνείσθαι περιμενόντων ". { Λουκιανού - Νεκυομαντεία 473 }
Η προσκύνησις ανθρώπου απο άνθρωπο αντιμετωπίζετο και ώς μεγάλη βλακεία και αφέλεια. Γράφει ο Φιλόστρατος, στον βίο Απολλωνίου του Τυανέως { Κέφ. XXVII }: "Αφικομένω Απολλωνίω ές Βαβυλώνα, ο σατράπης ο επί των μεγάλων πυλών ορέγει { απλώνει } χρυσήν εικόνα του βασιλέως ήν, εί μή προσκυνήσειέ τις, ού θεμιτόν ήν εσφοιτάν έσω { να εισέλθει στην πόλη } σατραπεύεται παρά τοίς βαρβάροις τα ούτω ευήθη... " { ευήθης = ανόητος, μωρός, ηλίθιος }.
Γι'αυτό οι ξένοι Ελληνιστές συγκρίνοντας τις δύο νοοτροπίες - βαρβάρων και Ελλήνων - σχολιάζουν εντυπωσιασμένοι: "Στην Ελλάδα κανείς ελεύθερος πολίτης δεν υποκλίνεται ούτε προσκυνάει μιά ζωντανή θεότητα πεσμένος κατά γής" { Hanson Heath - Ποιός σκότωσε τον Όμηρο; }
Οι Έλληνες είχαν καταλάβει ότι η ιδιαιτερότητα τους ήταν να μην υποκλίνονται μπροστά σε άνθρωπο, να μη δέχονται την απόλυτη εξουσία... Άν υπερασπίζουμε την παιδεία της Αρχαίας Ελλάδος στην σημερινή εκπαίδευση, δεν το κάνουμε επειδή ανήκει στο παρελθόν όλων μας, αλλά επειδή είναι το καλλίτερο εχέγγυο μέλλον. " { Ζακλίν ντέ Ρομιγύ - Ομιλίας της στην Πνύκα, 11-7-1995 }.
Όταν ο Δαρείος, ώς ένδειξη υποταγής, είχε ζητήσει απο τους Σπαρτιάτες " Γη και Ύδωρ ", οι Σπαρτιάτες
" τους πρέσβεις τους αιτέοντας, ές φρέαρ εμβαλόντες, εκέλευον γήν τε και ύδωρ έκ τούτων φέρειν παρά βασιλέα "
" Τους έριξαν σ'ένα πηγάδι λέγοντας να πάρουν απο εκεί " Γή και ύδωρ " για να το φέρουν στον βασιλέα τους ".
Ο Απόλλων όμως οργίσθη επειδή οι πρέσβεις εθεωρούντο πρόσωπα απαραβίαστα, και "Λακεδαιμονίοισι μήνις κατέσκηψε ". Συσκεφθέντες τότε απεφάσισαν να αποδώσουν ικανοποίηση, " ... ποινήν τείσειν Ξέρξη, των Δαρείου κηρυκών των έν Σπάρτη απολομένων ". Κήρυγμα λοιπόν εποιούντο πρός τους πολίτες " εί τις βούλοιτο, πρό { υπέρ } Σπάρτης αποθνήσκειν ". Πράγματι, ο Σπερθιής ο Ανηρίστου και ο Βούλις ο Νικολάου προσεφέρθησαν να ταξιδεύσουν είς τα Σούσα για να τιμωρηθούν απο τον Ξέρξη με την ποινή του θανάτου. Όταν παρουσιάσθηκαν στον Πέρση βασιλέα εδήλωσαν τον λόγο της αποστολής τους, πλήν όμως αρνήθηκαν κατηγορηματικά, παρά τις πιέσεις, να τον προσκυνήσουν. - Ήρθαμε για να μας φονεύσετε, όχι για να προσκυνήσουμε! -
Ο πρεσβευτής Τιμαγόρας που εδέχθη να προσκυνήση, εφονεύθη υπό των Αθηναίων: "Τιμαγόρας, ούτος πρεσβευτής πεμφθείς πρός βασιλέα Αρταξέρξην υπο Αθηναίων, χρυσίον έλαβε παρ'αυτού και αργύριον/// ούτος ούν ο Τιμαγόρας, προσκυνήσας τον Περσών βασιλέα, παρά τα Ελλήνων ήθη, και δωροδοκηθείς, υπο Αθηναίων ανηρέθη - εφονεύθη - "{ Λεξικό Σουίδα }
Το " απροσκύνητον ", ώς Ελληνική συνήθεια, ώς βίωμα και αρετή, ώς τρόπος ζωής, επέρασε και στα δημοτικά, αλλά και στα σύγχρονα τραγούδια. Ο σκλαβωμένος Έλληνας παραμένει στο φρόνημα αδούλωτος, απροσκύνητος, σαν αετός που κυτάεει τον ήλιο { τον δυνάστη } κατάματα. Μα εγώ δεν ζώ γονατιστός είμαι της γερακίνας γιός - Βασίλης Τσιτσάνης. Το Γεράκι, ο Ιέραξ, το έμβλημα του Διός. Και δεν είναι τυχαίο που το " αέτωμα " - αετός με ανοιχτά φτερά - είναι το πατρογονικό μας σχήμα. Οι αρματωλοί και οι κλέφτες που τόσο έχει υμνήσει η λαϊκή μούσα, παραμένουν απροσκύνητοι και άκαμπτοι σαν αρχαίοι κούροι.
" Όσο είν' ό κλέφτης ζωντανός, πασά δέν προσκυνάει
κι άν πέσει το κεφάλι του, δεν μπαίνει στο ταγάρι.
Το παίρνουν οι σταυραετοί να θρέψουν τα παιδιά τους
να κάνουν πήχυ το φτερό και πιθαμή το νύχι. "
" Εγώ ραγιάς δεν γίνομαι, Τούρκο δεν προσκυνάω. "
" Τρείς Τούρκοι τρείς γενίτσαροι και οι τρείς τον Γιάννο θέλουν
για να τον παραδώσουνε στις πύλες του σουλτάνου.
Σαν τι κακό του έκαμα μπρέ Τούρκοι του Σουλτάνου;
Μα πώς δεν τώκανες κακό που δεν τον προσκυνάεις.
Ούτε τον επροσκύνησα ούτε τον προσκυνάω. "
" Προσκύνα Διάκο τον Πασά, προσκύνα τον Βεζύρη...
Όσο είν' ο Διάκος ζωντανός, πασά δεν προσκυνάει. "
" Μάρκο μου πάρε τα κλειδιά κι έλα να προσκυνήσει.
Μένα με λένε Μπότσαρη, μένα με λένε Μάρκο
ποτέ μου δεν προσκύνησα κι ούτε θα προσκυνήσω. "
" Έβγα Γιώργη, προσκύνησε, τζουράκι να σε κάμω.
Δεν είμαι νύφη πατρινιά να βγώ να προσκυνήσω. "
" Χρήστο, σε θέλει ο πασάς, σε θέλουν οι αγάδες.
Όσο είν' ο Χρήστος ζωντανός, Τούρκο δεν προσκυνάει. "
" Τ'αντρειωμένα κόκκαλα ξεθάψτε των γονιών σας.
Τούρκους δεν έπροσκύνησαν. Τούρκοι μην τα πατήσουν. "
Στα " Απομνημονεύματα " του Κολοκοτρώνη, διαβάζουμε ότι ο Κολοκοτρώνης εννόησε ότι η ύπουλη αμνηστεία του Ιμπραήμ υπέσκαπτε το φρόνημα των αγωνιστών. Οι προσκυνημένοι φέρνανε πολύ μεγαλύτερη ζημιά στον αγώνα παρά οι ίδιοι οί αλλόφυλοι. Και έριξε το σύνθημα: " Τσεκούρι και φωτιά στους προσκυνημένους... η πατρίς κινδυνεύει απο το προσκύνημα ". Στον ίδιο τον Ιμπραήμ απάντησε: " Όχι τα δέντρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, πέτρα απάνω στην πέτρα να μη μείνει, εμείς δεν προσκυνούμεν ".
Παρόμοια απάντηση έδωσε και ο Καραϊσκάκης στον Κιουταχή κατά την συνάντηση τους στην ναυαρχίδα του Γάλλου ναυάρχου Δεριγνύ. Όταν εισήλθε στο σαλόνι ο Καραϊσκάκης, του είπε ο Κιουταχής: " Έλεγα πως θάρθεις να με προσκυνήσεις ". Κι εκείνος απάντησε: " Εγώ να σε προσκυνήσω; βαλεσής εσύ, Ρούμελης βαλεσής κι εγώ ". { Φωτιάδη - Καραϊσκάκης }
Ανάλογες απαντήσεις βγαλμένες μέσα απο την διαχρονική αυτή πεποίθηση του Ελληνισμού, έχει να επιδείξει η Ιστορία και απο τον νεώτερο Κυπριακό αγώνα.
Η μητέρα του Α. Αυξεντίου { ο οποίος κάηκε ζωντανός απο τους Άγγλους μέσα στο κρησφύγετο του αρνούμενος να παραδωθεί }, λίγο μετά τον θάνατο γιού της δήλωσε: " Κάλλιο μιά φούχτα χώμα ο λεβέντης μου, παρά γονατισμένος ".
" Δεν προσκυνώ Αγαρηνό, κρατάω απ'τον Όμηρο εγώ
είμαι του Τεύκρου αγγόνι και του Κολοκοτρώνη.
Παιδί του Μακρυγιάννη δέ με νικούν βαρβάροι... " { Α. Ανδρέου }
Ο Κωστής Παλαμάς μέσα απο τους στίχους του ποιήματος του " Ο γιός της Χήρας " προβάλλει με τρόπο εντυπωσιακό και μεγαλειώδη, " την ιδιαιτερότητα των Ελλήνων να μην υποκλίνωνται μπροστά σε άνθρωπο ".
Άς σταθούμε σε λίγους αλλά χαρακτηριστικούς στίχους του εκτενούς αυτού ποιήματος:
" Έβγαλε διάτα ο Κρούταγος, της Βουργαριάς ο τσάρος. Προσκύνημα...
Κοπαδιαστά περνάν, κι όλο περνάν οι σκλαβωμένοι εμπρός του.
Προσκύνημα. Μπρός του περνάν και γονατάν και σκύβουν.
Μόν'ένας μπρός του σαν περνά, δεν γονατά, δεν σκύβει...
Μόνος αυτός δε γονατά, μόνος αυτός δε σκύβει.
Κι ο βασιλιάς ξαφνίζεται, ρωτά: Ποιός είν' εκείνος που δέ με προσκυνά;
Για φέρτε τον μπροστά μου. Κι άν τον κρατήση ο Κρούταγος, και τι κακό θα κάμη;
Φέρθηκε ο νιός απόκοτα και θάνατος του πρέπει...
Κι ήρθε και η μάννα κι έσκυψε πρός το παιδί της και είπε:
...εσένα είναι η πατρίδα σου τ'Αλεξάνδρου ή πατρίδα. "
Πηγή
"Δεν υπάρχει στα ήθη των Ελλήνων το προσκύνημα"
Σαφείς καταδικαστικές αναφορές γύρω απο την καθαρώς βαρβαρική " συνήθεια " του προσκυνήματος και της γονυκλισίας, υπάρχουν διάσπαρτες μέσα στα κείμενα όχι μόνον της Αρχαίας αλλά και της Νεωτέρας Γραμματείας μας, καθώς και στις στήλες των διαφόρων Λεξικών της Ελληνικής Γλώσσης. Ο ποιητής Θέογνις ο Μεγαρεύς { ΣΤ' αι. π.χ. } καταδικάζει ακόμη και την απλή κλίσι της κεφαλής χαρακτηρίζοντας την ώς δουλική συμπεριφορά:
" Ού ποτε δουλική κεφαλή ιθεία πέφυκεν, άλλ' αιει σκολιή, καυχένα λοξόν έχει "
" Ουδέποτε δουλική κεφαλή γεννήθηκε όρθια, αλλά πάντοτε κυρτή και τον αυχένα λοξόν τον έχει ". { Ελεγ. 535 }
Ο ίδιος δέ, ώς Έλλην, δηλώνει κατηγορηματικά:
" Ούποτε... υπό ζυγόν δύσλοφον αυχνένα θήσω, ούδ'εί μοι Τμώλος έπεστι κάρη "
" Δεν θα θέσω υπό δύσλοφον ζυγόν τον αυχένα, ακόμα και άν το όρος Τμώλος πέσει επί της κεφαλής μου " { Ελεγ. 985 }
Ο Ηρόδοτος, στο Β-80 της " Ιστορίης του " μας περιγράφει τα ιδιαιτέρως παράξενα ήθη των Αιγυπτίων, αφηγείται έκπληκτος και καταγράφει ώς αξιοθέατον:
" Τόδε μέντοι άλλο { οι Αιγυπτίοι } Ελλήνων ουδαμοίσι συμφέρονται, αντί του προσαγορεύειν αλλήλους έν τήσι οδοίσι, προσκυνέουσι κατιέντες μέχρι τού γούνατος την χείρα! "
" Και σ'αυτό το άλλο οι Αιγύπτιοι δεν ομοιάζουν με τους Έλληνες, αντί να χαιρετηθούν όταν συναντηθούν είς τας οδούς, προσκυνούν κατεβάζοντας μέχρι το γόνατο το χέρι ! ".
Και ο λεξικογράφος Ησύχιος, είς το λήμμα " αντίχειρες ", παρατηρεί:
" Έννια των βαρβάρων εθνών, τους αντίχειρας υποτιθέντα τοίς γενείοις, και τους δακτύλους εκτείνοντα, προσκυνεί τούς ηγουμένους αυτών ".
" Προσκυνείν ώσπερ έν τοίς βαρβάροις "
" Το προσκύνημα αφορά μόνον τους βάρβαρους " { Δημοσθ. 549.16 }
Η παγκόσμιος Ιστορία της " Ακαδημίας Επιστημών ΕΣΣΔ " { Εκδ. 1957, σελ. 647 - 652 } σχολιάζει διεξοδικώς τις απίστευτες αυτές εκφράσεις και συνήθειες: Οι βασιλίσκοι της Συρίας συνήθιζαν όταν απευθύνοντο στον Φαραώ, να εκδηλώνουν με δουλικές εκφράσεις την εξάρτηση τους απο αυτόν, " στα πόδια του κυρίου μου επτά κι άλλες επτά φορές πέφτω να προσκυνήσω και με την κοιλιά μου και με την ράχη μου "... Ο εξαρτημένος άρχιζε με την προσφώνηση " στον Κύριο μου, στον Ήλιο μου πέφτω ", έφθανε μάλιστα στο σημείο να αυτοονομάζεται και " σκύλος του κυρίου του "
Ο Στοβαίος είς το Περί Νόμων και Εθών { 41 }, διασώζει την πληροφορία ότι: " Πέρσαις... εάν τινα προστάξη ο βασιλεύς μαστιγώσαι, ευχαριστεί ώς αγαθού τυχών ότι αυτού εμνήσθη ο βασιλεύς "
" Στην Περσία, εάν κάποιος μαστιγωθεί κατόπιν εντολής του βασιλέως, τον ευχαριστεί ".
Και επί σουλτανικής ακόμη Τουρκίας γινόταν στα ανάκτορα της Κωνσταντινούπολης η επίσημη τελετή του προσκυνήματος, κατά την οποία οι πολιτικοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι, αλλά και οι δυτικοί πρεσβευτές, υπέβαλλαν τα συγχαρητήρια τους στον σουλτάνο προσκυνώντας κροσωτή ταινία στα πόδια του θρόνου του. Μόνον οι " υπόδουλοι " Έλληνες ήταν " Απροσκύνητοι ".
Γράφει ο σουλτάνος Σελίμ Β' πρός τον υιό του, το 1572: " Παιδί μου, ο θεός εβοήθησε και ενίκησα και πήρα την Κύπρο, τους άπιστους ανθρώπους όπου δεν με επροσκενούσαν..."
Ο Ι. Κακρίδης αναφέρει χαρακτηριστικά: " Στα Λαηνά του Σουφλιού, είναι ένας τσοπάνος που φτιάνει θαυμάσιες γκλίτσες. Σε μία απο αυτές παρίστανε τον Τούρκο να κόβει το κεφάλι ενός Έλληνα. Ο Έλληνας στέκει όρθιος, και με χωρίς κεφάλι που είναι. Κι όταν ρωτήσαν τον τσοπάνο γιατί στέκει όρθιος, αφού είναι χωρίς κεφάλι, αποκρίθηκε - Γιατί είναι Έλληνας - " { Οι Αρχαίοι Έλληνες στην Νεοελληνική Παράδοση, εκδ. ΜΙΕΤ, σελ. 32, 52 }
Πράγματι οι Έλληνες, άν και λίαν ευσεβείς, δεν " έκυπτον ", ούτε και όταν προσευχόταν. Είναι γνωστό ότι επικαλούντε τους επουράνιους θεούς δι'απλής ανατάσεως των χεριών, " άρσεως ", εξ ου αρα = προσευχή, αράομαι = προσεύχομαι.
" Λαοί δ' ηρήσαντο { δηλ. προσευχήθηκαν }, θεοίσι δε χείρας ανέσχον " { Ιλιάς Η 177 }"
... στάντες ευξόμεθα αυτοίς, ανατείνοντες των χείρε αγαθόν δίδοναι... " { Αριστοφ. Όρνιθες 621 }
" ... θεοκλυτούντος και πρός τον ουρανόν ανατείνοντας τάς χείρας... " { Πλουτάρχου. Βίος Αλεξάνδρου 19 }
" ...ανίσχοντες χέρας, αθανάτοις εύχοντο " { Βακχ. Διθύρ. 25 }
Τα κείμενα μας είναι γεμάτα απο παρίμοιες περιγραφές και εικόνες. Όταν εδέοντο πρός τους θαλάσσιους θεούς, τότε άπλωναν τα χέρια τους πρός την θάλασσα, ενώ όταν απευθυνόταν πρός τους θεούς του Κάτω Κόσμου χτυπούσαν το έδαφος με τα πόδια τους - προκειμένου να εισακουσθούν - και όχι δια της παλάμης, αποφεύγοντας έτσι την οσφυοκαμψία, το κύπτειν, αφού όπως επεξηγεί ο Λουκιανός { Νιγρίνος 21 }: " Ο υποκύψας, την ψυχήν ταπεινώνει, τη του σώματος ομοιότητι ".
Γι'αυτό και ο Διογένης ο Κυνικός, όταν κάποτε είδε μιά γυναίκα να γονατίζει για να προσκυνήση, με την κεφαλή επί του εδάφους, την επετίμησε με την γνωστή του " αθυροστομία ":
" Ούκ ευλαβή, ώ γύναι, μή ποτε θεού όπισθεν εστώτος ασχημονήσης; " { Διογένης Λαέρτιος - Βίος Διογένους 37 }
Ο Πυθαγόρας φαίνεται ότι ήτο ιδιαιτέρως αυστηρός, διότι απαγόρευε ακόμη και την παραμικρή δέησι. Γράφει ο Ιάμβλιχος στον " Πυθαγορικόν Βίον " { 236 }:
"Οι Πυθαγόρειοι απείχοντο δεήσεων και ικετειών και πάσης τής τοιαύτης ανελευθέρου θωπείας { κολακείας } ώς ανάνδρου και ταπεινής ούσης ".
Γι'αυτό ο Μίνως, ώς δικαστής στον Άδη, απέστελλε στους χώρους των ασεβών και τις ψυχές όσων είχαν την απαίτηση ή απλώς ανέχοντο να προσκυνούνται ενόσω ζούσαν.
" Μίνως, επιμελώς εξετάζων, απέπεμπεν έκαστον ές τον των ασεβών χώρον... μάλιστα εκείνων ήπτετο, των προσκυνείσθαι περιμενόντων ". { Λουκιανού - Νεκυομαντεία 473 }
Η προσκύνησις ανθρώπου απο άνθρωπο αντιμετωπίζετο και ώς μεγάλη βλακεία και αφέλεια. Γράφει ο Φιλόστρατος, στον βίο Απολλωνίου του Τυανέως { Κέφ. XXVII }: "Αφικομένω Απολλωνίω ές Βαβυλώνα, ο σατράπης ο επί των μεγάλων πυλών ορέγει { απλώνει } χρυσήν εικόνα του βασιλέως ήν, εί μή προσκυνήσειέ τις, ού θεμιτόν ήν εσφοιτάν έσω { να εισέλθει στην πόλη } σατραπεύεται παρά τοίς βαρβάροις τα ούτω ευήθη... " { ευήθης = ανόητος, μωρός, ηλίθιος }.
Γι'αυτό οι ξένοι Ελληνιστές συγκρίνοντας τις δύο νοοτροπίες - βαρβάρων και Ελλήνων - σχολιάζουν εντυπωσιασμένοι: "Στην Ελλάδα κανείς ελεύθερος πολίτης δεν υποκλίνεται ούτε προσκυνάει μιά ζωντανή θεότητα πεσμένος κατά γής" { Hanson Heath - Ποιός σκότωσε τον Όμηρο; }
Οι Έλληνες είχαν καταλάβει ότι η ιδιαιτερότητα τους ήταν να μην υποκλίνονται μπροστά σε άνθρωπο, να μη δέχονται την απόλυτη εξουσία... Άν υπερασπίζουμε την παιδεία της Αρχαίας Ελλάδος στην σημερινή εκπαίδευση, δεν το κάνουμε επειδή ανήκει στο παρελθόν όλων μας, αλλά επειδή είναι το καλλίτερο εχέγγυο μέλλον. " { Ζακλίν ντέ Ρομιγύ - Ομιλίας της στην Πνύκα, 11-7-1995 }.
Όταν ο Δαρείος, ώς ένδειξη υποταγής, είχε ζητήσει απο τους Σπαρτιάτες " Γη και Ύδωρ ", οι Σπαρτιάτες
" τους πρέσβεις τους αιτέοντας, ές φρέαρ εμβαλόντες, εκέλευον γήν τε και ύδωρ έκ τούτων φέρειν παρά βασιλέα "
" Τους έριξαν σ'ένα πηγάδι λέγοντας να πάρουν απο εκεί " Γή και ύδωρ " για να το φέρουν στον βασιλέα τους ".
Ο Απόλλων όμως οργίσθη επειδή οι πρέσβεις εθεωρούντο πρόσωπα απαραβίαστα, και "Λακεδαιμονίοισι μήνις κατέσκηψε ". Συσκεφθέντες τότε απεφάσισαν να αποδώσουν ικανοποίηση, " ... ποινήν τείσειν Ξέρξη, των Δαρείου κηρυκών των έν Σπάρτη απολομένων ". Κήρυγμα λοιπόν εποιούντο πρός τους πολίτες " εί τις βούλοιτο, πρό { υπέρ } Σπάρτης αποθνήσκειν ". Πράγματι, ο Σπερθιής ο Ανηρίστου και ο Βούλις ο Νικολάου προσεφέρθησαν να ταξιδεύσουν είς τα Σούσα για να τιμωρηθούν απο τον Ξέρξη με την ποινή του θανάτου. Όταν παρουσιάσθηκαν στον Πέρση βασιλέα εδήλωσαν τον λόγο της αποστολής τους, πλήν όμως αρνήθηκαν κατηγορηματικά, παρά τις πιέσεις, να τον προσκυνήσουν. - Ήρθαμε για να μας φονεύσετε, όχι για να προσκυνήσουμε! -
Ο πρεσβευτής Τιμαγόρας που εδέχθη να προσκυνήση, εφονεύθη υπό των Αθηναίων: "Τιμαγόρας, ούτος πρεσβευτής πεμφθείς πρός βασιλέα Αρταξέρξην υπο Αθηναίων, χρυσίον έλαβε παρ'αυτού και αργύριον/// ούτος ούν ο Τιμαγόρας, προσκυνήσας τον Περσών βασιλέα, παρά τα Ελλήνων ήθη, και δωροδοκηθείς, υπο Αθηναίων ανηρέθη - εφονεύθη - "{ Λεξικό Σουίδα }
Το " απροσκύνητον ", ώς Ελληνική συνήθεια, ώς βίωμα και αρετή, ώς τρόπος ζωής, επέρασε και στα δημοτικά, αλλά και στα σύγχρονα τραγούδια. Ο σκλαβωμένος Έλληνας παραμένει στο φρόνημα αδούλωτος, απροσκύνητος, σαν αετός που κυτάεει τον ήλιο { τον δυνάστη } κατάματα. Μα εγώ δεν ζώ γονατιστός είμαι της γερακίνας γιός - Βασίλης Τσιτσάνης. Το Γεράκι, ο Ιέραξ, το έμβλημα του Διός. Και δεν είναι τυχαίο που το " αέτωμα " - αετός με ανοιχτά φτερά - είναι το πατρογονικό μας σχήμα. Οι αρματωλοί και οι κλέφτες που τόσο έχει υμνήσει η λαϊκή μούσα, παραμένουν απροσκύνητοι και άκαμπτοι σαν αρχαίοι κούροι.
" Όσο είν' ό κλέφτης ζωντανός, πασά δέν προσκυνάει
κι άν πέσει το κεφάλι του, δεν μπαίνει στο ταγάρι.
Το παίρνουν οι σταυραετοί να θρέψουν τα παιδιά τους
να κάνουν πήχυ το φτερό και πιθαμή το νύχι. "
" Εγώ ραγιάς δεν γίνομαι, Τούρκο δεν προσκυνάω. "
" Τρείς Τούρκοι τρείς γενίτσαροι και οι τρείς τον Γιάννο θέλουν
για να τον παραδώσουνε στις πύλες του σουλτάνου.
Σαν τι κακό του έκαμα μπρέ Τούρκοι του Σουλτάνου;
Μα πώς δεν τώκανες κακό που δεν τον προσκυνάεις.
Ούτε τον επροσκύνησα ούτε τον προσκυνάω. "
" Προσκύνα Διάκο τον Πασά, προσκύνα τον Βεζύρη...
Όσο είν' ο Διάκος ζωντανός, πασά δεν προσκυνάει. "
" Μάρκο μου πάρε τα κλειδιά κι έλα να προσκυνήσει.
Μένα με λένε Μπότσαρη, μένα με λένε Μάρκο
ποτέ μου δεν προσκύνησα κι ούτε θα προσκυνήσω. "
" Έβγα Γιώργη, προσκύνησε, τζουράκι να σε κάμω.
Δεν είμαι νύφη πατρινιά να βγώ να προσκυνήσω. "
" Χρήστο, σε θέλει ο πασάς, σε θέλουν οι αγάδες.
Όσο είν' ο Χρήστος ζωντανός, Τούρκο δεν προσκυνάει. "
" Τ'αντρειωμένα κόκκαλα ξεθάψτε των γονιών σας.
Τούρκους δεν έπροσκύνησαν. Τούρκοι μην τα πατήσουν. "
Στα " Απομνημονεύματα " του Κολοκοτρώνη, διαβάζουμε ότι ο Κολοκοτρώνης εννόησε ότι η ύπουλη αμνηστεία του Ιμπραήμ υπέσκαπτε το φρόνημα των αγωνιστών. Οι προσκυνημένοι φέρνανε πολύ μεγαλύτερη ζημιά στον αγώνα παρά οι ίδιοι οί αλλόφυλοι. Και έριξε το σύνθημα: " Τσεκούρι και φωτιά στους προσκυνημένους... η πατρίς κινδυνεύει απο το προσκύνημα ". Στον ίδιο τον Ιμπραήμ απάντησε: " Όχι τα δέντρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, πέτρα απάνω στην πέτρα να μη μείνει, εμείς δεν προσκυνούμεν ".
Παρόμοια απάντηση έδωσε και ο Καραϊσκάκης στον Κιουταχή κατά την συνάντηση τους στην ναυαρχίδα του Γάλλου ναυάρχου Δεριγνύ. Όταν εισήλθε στο σαλόνι ο Καραϊσκάκης, του είπε ο Κιουταχής: " Έλεγα πως θάρθεις να με προσκυνήσεις ". Κι εκείνος απάντησε: " Εγώ να σε προσκυνήσω; βαλεσής εσύ, Ρούμελης βαλεσής κι εγώ ". { Φωτιάδη - Καραϊσκάκης }
Ανάλογες απαντήσεις βγαλμένες μέσα απο την διαχρονική αυτή πεποίθηση του Ελληνισμού, έχει να επιδείξει η Ιστορία και απο τον νεώτερο Κυπριακό αγώνα.
Η μητέρα του Α. Αυξεντίου { ο οποίος κάηκε ζωντανός απο τους Άγγλους μέσα στο κρησφύγετο του αρνούμενος να παραδωθεί }, λίγο μετά τον θάνατο γιού της δήλωσε: " Κάλλιο μιά φούχτα χώμα ο λεβέντης μου, παρά γονατισμένος ".
" Δεν προσκυνώ Αγαρηνό, κρατάω απ'τον Όμηρο εγώ
είμαι του Τεύκρου αγγόνι και του Κολοκοτρώνη.
Παιδί του Μακρυγιάννη δέ με νικούν βαρβάροι... " { Α. Ανδρέου }
Ο Κωστής Παλαμάς μέσα απο τους στίχους του ποιήματος του " Ο γιός της Χήρας " προβάλλει με τρόπο εντυπωσιακό και μεγαλειώδη, " την ιδιαιτερότητα των Ελλήνων να μην υποκλίνωνται μπροστά σε άνθρωπο ".
Άς σταθούμε σε λίγους αλλά χαρακτηριστικούς στίχους του εκτενούς αυτού ποιήματος:
" Έβγαλε διάτα ο Κρούταγος, της Βουργαριάς ο τσάρος. Προσκύνημα...
Κοπαδιαστά περνάν, κι όλο περνάν οι σκλαβωμένοι εμπρός του.
Προσκύνημα. Μπρός του περνάν και γονατάν και σκύβουν.
Μόν'ένας μπρός του σαν περνά, δεν γονατά, δεν σκύβει...
Μόνος αυτός δε γονατά, μόνος αυτός δε σκύβει.
Κι ο βασιλιάς ξαφνίζεται, ρωτά: Ποιός είν' εκείνος που δέ με προσκυνά;
Για φέρτε τον μπροστά μου. Κι άν τον κρατήση ο Κρούταγος, και τι κακό θα κάμη;
Φέρθηκε ο νιός απόκοτα και θάνατος του πρέπει...
Κι ήρθε και η μάννα κι έσκυψε πρός το παιδί της και είπε:
...εσένα είναι η πατρίδα σου τ'Αλεξάνδρου ή πατρίδα. "
Πηγή
Η επόμενη μέρα στον Άγιο Παντελεήμονα....
Επιτέλους ένα μεγάλο πολιτιστικό γεγονός συνέβη στην πιο υποβαθμισμένη περιοχή του κέντρου των Αθηνών.
Η Συναυλία του Γιώργου Νταλάρα εντός του Ι.Ν. του Αγ. Παντελεήμονος!!!
Μια συναυλία που είχε σαν στόχο την Αλληλεγγύη και την Συμφιλίωση...
Μην ρωτάτε τίνος; Όλων.....
Από σήμερα σταματούν οι ληστείες, οι βιασμοί, οι προπηλακισμοί και ο τρόμος των Ελλήνων του Αγίου Παντελεήμονα...
Από σήμερα λύνεται το θέμα της εγκληματικότητας...
Από σήμερα θα είναι χαμογελαστοί οι εκατοντάδες κακόμοιροι, αλλοδαποί, λαθρομετανάστες που στοιβάζονται σαν τα ζώα σε άθλιες πολυκατοικίες, μέσα στην βρώμα και στην δυσωδία...
Από σήμερα θα κυκλοφορούν αγκαλιασμένοι κάτοικοι, χρυσαυγίτες, κουκουλοφόροι αναρχικοί, ΜΑΤ, ο Αλαβάνος, ο Τσίπρας, ο Άδωνις, οι λαθρομετανάστες, οι ισλαμιστές, οι Αλβανοί, οι Πακιστανοί, οι Αφγανοί..... και οι μεσίτες, που τρίβουν εδώ και καιρό τα χέρια τους αγοράζοντας τα ξεπουλημένα όσο-όσο σπίτια και καταστήματα των Ελλήνων πρώην κατοίκων.....
Εσείς αγαπητοί λαθρομετανάστες,
Μπορεί να ήρθατε στην πατρίδα μας ακάλεστοι, λαθραίοι, παράνομοι..
Μπορεί να μένετε 30-30 σε διαμερίσματα που χωρούν δια της βίας 5 άτομα...
Μπορεί όλη μέρα, κάποιοι από σας, να ψάχνουν γυναίκες απροστάτευτες να τους βουτήξουν τσάντες, αλυσίδες ή να τις βιάσουν.....
Μπορεί να ακούτε τα κηρύγματα των ιμάμηδων για τους άπιστους χριστιανούς που πρέπει να μπουν κάτω από το μαχαίρι του Μωάμεθ.....
Μπορεί να απαιτείτε τζαμιά και να κάνετε δημόσιες προσευχές στις πλατείες χαρούμενοι από μέσα σας που σας προστατεύουν ακόμα και τα ΜΑΤ, αφού γνωρίζετε πολύ καλά ότι στις χώρες από όπου προέρχεστε αν τολμήσει κάποιος να πεί την λέξη Χριστός, την επόμενη στιγμή ψάχνει το κεφάλι του που έχει κάνει "φτερά" πάνω από τους ώμους του.....
Τώρα όμως όλα αυτά θα συμβαίνουν με την συγκατάθεση των κατοίκων.....
Οι δημόσιες προσευχές και οι αυτομαστιγώσεις θα γίνονται υπό το χειροκρότημα των κατοίκων...
Οι κοπέλες θα σας δίνουν πλέον με χαρά τις τσάντες τους, τα χρήματά τους και την....τιμή τους...
Θα είναι αλληλέγγυες........
Εσύ αγαπητέ κουκουλοφόρε του Indymedia....
Τώρα πλέον κράτος και ιεραρχία ήρθαν με το μέρος σου....
Μπορείς να πάψεις να βλαστημάς τον Χριστό και την Παναγία από το πρωί μέχρι το βράδυ.
Μπορείς να πάψεις να καταριέσαι την Ελλάδα, την Ορθοδοξία, την οικογένεια και τους κατοίκους του
Αγίου Παντελεήμονα....
Κράτα τις μολότωφ σου σβηστές...
Τώρα όλα αλλάζουν. Ο Νταλάρας τραγούδησε ΚΑΙ για σένα.
Πήγαινε κοντά στα ΜΑΤ και θα "δεις" την αλλαγή...
Μια ανοιχτή αγκαλιά σε περιμένει....
Τα ΜΑΤ θα είναι αλληλέγγυα....
Αγαπητέ Έλληνα κάτοικε του Αγίου Παντελεήμονα....
Μπορεί καθημερινά να τρέμεις για την ζωή σου..
Μπορεί να χάνεις την περιουσία σου...
Μπορεί να φοβάσαι για τα παιδιά σου...
Μπορεί να βλέπεις την περιοχή σου και να πονά η καρδιά σου...
Τώρα όμως όλα αλλάζουν ΚΑΙ για σένα.
Ελπίζω να το πήρες το μήνυμα της συναυλίας του Νταλάρα.
Βγες έξω άφοβα. Μην φοβάσαι να πλησιάσεις τους λαθρομετανάστες. Αγκάλιασε τους. Δώστους αυτό που θέλουν με αγάπη και συμφιλίωση.....
Γίνε αλληλέγγυος.
Εγώ πλέον περιμένω τους U2 σε κάποιον από τους Ι. Ναούς του κέντρου γιατί έμαθα ότι θα ξαναέρθουν ενόψει τόσο μεγάλων concept...
ΘΑΝΟΣ
Τα «σκουπίδια» σκοτώνουν την Ελλάδα.
Πληροφορίες για το Οβριόκαστρο
Με κατεύθυνση προς το Λαύριο και μόλις πέντε λεπτά από το κέντρο της Κερατέας, βρίσκεται δεξιά μας ο λόφος του Οβριοκάστρου.
Το ύψος του φτάνει τα 315μ. και από την κορυφή του μπορεί κανείς να παρατηρήσει την κοιλάδα Ποτάμι και τα βουνά της βόρειας Λαυρεωτικής, όλη σχεδόν την έκταση μέχρι τον κόλπο της Αναβύσσου καθώς και τον Σαρωνικό,την πεδιάδα που απλώνεται μέχρι το Πάνειον όρος και την Κερατέα,μεγάλο μέρος των Μεσογείων μέχρι τους πρόποδες του Υμηττού και της Πεντέλης,τους χαμηλούς λόφους μέχρι το Μαυροβούνι και ην Μερέντα στα βόρεια, καθώς και τον νότιο Ευβοϊκό στα ανατολικά, όπου υπάρχουν οι όρμοι με τις όμορφες παραλίες της Κακής Θάλασσας και του Δασκαλειού.
α. Η περιοχή ανήκει στην ευρύτερη περιοχή της Λαυρεωτικής που έχει χαρακτηρηστεί ως "Τοπίο Ιδιαιτέρου Φυσικού Κάλλους" (ΦΕΚ 852/Β/03-09-1980)
β. Η περιοχή είναι Ιστορικός και Αρχαιολογικός Χώρος (ΦΕΚ 107/Β/29-12-1995)
γ. Στο κέντρο του χώρου στον οποίο σχεδιάζεται να τοποθετηθεί ο Χ.Υ.Τ.Α. υπάρχει πηγή και το υδατόρευμα Μουζάκι διασχίζει κατά μήκος όλο τον χώρο των εγκαταστάσεων
δ. Η περιοχή είναι πλούσια σε ορυκτά, τόσο σε ποσότητες, όσο και σε ποικιλία μεταλλευμάτων. Επίσης υπάρχουν αρχαίες μεταλλευτικές στοές (υποχρέωση χωροθέτησης εκτός μεταλλοφόρων εκτάσεων)
ε. Μέσα στον προτεινόμενο χώρο υπάρχει νόμιμη κατοικία
στ. Η περιοχή είναι κηρυγμένη αναδασωτέα από το 1980 (ή μάλλον ήταν,αφού ο περιφερειάρχης Αττικής "αποφάσισε και διέταξε" "άρση της αναδάσωσης" τον προηγούμενο Αύγουστο(08/2007), την ώρα που όλη η Ελλάδα καιγόταν.... (υποχρέωση χωροθέτησης εκτός αναδασωτέων εκτάσεων)
ζ. Το σεισμικό ρήγμα της περιοχής τέμνει κάθετα τον προτεινόμενο χώρο (υποχρέωση χωροθέτησης " μη ύπαρξη Γεωλογικού Ρήγματος")
Πηγή
Με κατεύθυνση προς το Λαύριο και μόλις πέντε λεπτά από το κέντρο της Κερατέας, βρίσκεται δεξιά μας ο λόφος του Οβριοκάστρου.
Στο ανώτερο μέρος του λόφου σώζονται τα ερείπια ενός αρχαίου οχυρού (κάστρου),στα οποία οφείλεται και η ονομασία του. Στις πλαγιές του έχουν βρεθεί άφθονα τεμάχια (όστρακα) προϊστορικών αγγείων, καθώς και πολλοί οψιανοί. Τα αγγεία ανήκουν στην Τελική Νεολιθική Περίοδο (3500 - 3000 π.Χ.) και στην Πρωτοελλαδική Ι (3000 - 2800 π.Χ.), ένα δε από αυτά ανήκει στη Μεσοελλάδική (2000 - 1600). Οι οψιανοί είναι θραύσματα εργαλείων, διάφορες λεπίδες, μικρές αιχμές βελών και πολλά απολεπίσματα. Στην ίδια περιοχή έχουν ανακαλυφθεί ορύγματα μεταλλευτικών στοών που η διάνυξή τους χρονολογείται στην Τελική Νεολιθική ή τις αρχές της Πρωτοελλαδικής Περιόδου.
Λόγω των αρχαιολογικών ευρυμάτων, ο λόφος Οβριόκαστρο περιλαμβάνεται εξ ολοκλήρου μέσα στον κηρυγμένο ευρύτερο Αρχαιολογικό Χώρο της Λαυρεωτικής, το δε αρχαίο οχυρό έχει ενταχθεί μέσα στην Ζώνη Ά Απόλυτης Προστασίας Λόγω Αρχαιολογικού Ενδιαφέροντος (ΦΕΚ 1070/Β/29-12-1995). Την ίδια ημέρα 29-12-1995 που ο ΕΣΚΔΝΑ( Ενιαίος Σύνδεσμος Δήμων και Κοινοτήτων Νομού Αττικής) επέλεξε τον χώρο αυτό για χωματερή!!!
Κριτήρια για τα οποία η περιοχή του Οβριοκάστρου ΔΕΝ ΠΛΗΡOΙ ΤΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ Χ.Υ.Τ.Α.
Ο νόμος με τον οποίο χωροθετούνται οι Χ.Υ.Τ.Α. θέτει 24 κριτήρια ακαταλληλότητας, από τα οποία έστω ΕΝΑ (1) να υπάρχει,δεν μπορεί να κατασκευαστεί το έργο!!! Η περιοχή του Οβριοκάστρου Κερατέας πληροί ΕΠΤΑ (7) από αυτα!!!α. Η περιοχή ανήκει στην ευρύτερη περιοχή της Λαυρεωτικής που έχει χαρακτηρηστεί ως "Τοπίο Ιδιαιτέρου Φυσικού Κάλλους" (ΦΕΚ 852/Β/03-09-1980)
β. Η περιοχή είναι Ιστορικός και Αρχαιολογικός Χώρος (ΦΕΚ 107/Β/29-12-1995)
γ. Στο κέντρο του χώρου στον οποίο σχεδιάζεται να τοποθετηθεί ο Χ.Υ.Τ.Α. υπάρχει πηγή και το υδατόρευμα Μουζάκι διασχίζει κατά μήκος όλο τον χώρο των εγκαταστάσεων
δ. Η περιοχή είναι πλούσια σε ορυκτά, τόσο σε ποσότητες, όσο και σε ποικιλία μεταλλευμάτων. Επίσης υπάρχουν αρχαίες μεταλλευτικές στοές (υποχρέωση χωροθέτησης εκτός μεταλλοφόρων εκτάσεων)
ε. Μέσα στον προτεινόμενο χώρο υπάρχει νόμιμη κατοικία
στ. Η περιοχή είναι κηρυγμένη αναδασωτέα από το 1980 (ή μάλλον ήταν,αφού ο περιφερειάρχης Αττικής "αποφάσισε και διέταξε" "άρση της αναδάσωσης" τον προηγούμενο Αύγουστο(08/2007), την ώρα που όλη η Ελλάδα καιγόταν.... (υποχρέωση χωροθέτησης εκτός αναδασωτέων εκτάσεων)
ζ. Το σεισμικό ρήγμα της περιοχής τέμνει κάθετα τον προτεινόμενο χώρο (υποχρέωση χωροθέτησης " μη ύπαρξη Γεωλογικού Ρήγματος")
Η ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ!!!
Πηγή
Η διαδήλωση κατά της κάρτας του πολίτη.
Ήταν και το Πενταπόσταγμα εκεί.
Μιας και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δε μας έκαναν τη τιμή να παρουσιάσουν τη διαδήλωση κατά της κάρτας του πολίτη και της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, στα μεγάλα κανάλια, θα το κάνουμε εμείς! Άνθρωποι, χωρίς υπερβολή, από όλη την Ελλάδα , αψήφησαν το κρύο και την απεργία των μέσων μαζικής μεταφοράς (για πρώτη φορά στα Ελληνικά χρονικά, έγινε απεργία Κυριακή!!!) και κάνανε το πρώτο βήμα να διαμαρτυρηθούν για τη κάρτα του πολίτη και τη προστασία των προσωπικών τους δεδομένων. Η προσέλευση του κόσμου ήταν αρκετά ικανοποιητική. Αυτό όμως που κυρίως κυριάρχησε ήταν ο έντονος προβληματισμός και η ανάγκη επίσημης τοποθέτησης της Εκκλησίας μας επί του θέματος.
Δείτε το βίντεο από τη διαδήλωση κατά της κάρτας του πολίτη
Πηγή
Δείτε το βίντεο από τη διαδήλωση κατά της κάρτας του πολίτη
Πηγή
Η αλήθεια πονάει, χλευάζεται… αλλά δεν ξεχνιέται!
Το εγχείρημα της παγκόσμιας διακυβέρνησης δεν μπορεί να πετύχει.
Αν δεν δαμαστούν οι Έλληνες….
Κούνια που τους κούναγε...
Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά…
Πηγή
Αν δεν δαμαστούν οι Έλληνες….
Κούνια που τους κούναγε...
Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά…
Πηγή
Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010
Εθελοντές «γενίτσαροι» με το αζημίωτο.
Ο Κλεισθένης γράφει
Η Ελλάδα μετά το ’50 καταστραμμένη απ’ τον πόλεμο, την κατοχή (των Γερμανών μην το ξεχνάμε) και τον εμφύλιο έσφιξε τα δόντια, δούλεψε, έκανε το «σκατό» της παξιμάδι, στάθηκε στα πόδια της και αποφάσισε να σπουδάσει τα παιδιά της, δεν μιλάω για τους έχοντες, αυτοί πάντα σπούδαζαν τα παιδιά τους και μας τα φόρτωναν στο σβέρκο, μιλάω για τους φτωχούς μεροκαματιάρηδες, που με πολλούς κόπους και θυσίες έστελναν τα παιδιά τους να μορφωθούν, να σπουδάσουν. Πράγματι τα παιδιά σπούδασαν, μορφώθηκαν και τα επακόλουθα δυστυχώς δεν ήταν τα αναμενόμενα.
Οι φουρνιές των σπουδασμένων αντί να σταθούν συμπαραστάτες και αρωγοί του φτωχού και ταλαιπωρημένου λαού, καβάλησαν το καλάμι της εξουσίας, υποτάχτηκαν στις σειρήνες του εύκολου και γρήγορου πλουτισμού και ξεπούλησαν ιδεώδη, αξίες και καταγωγή, πλαισιώνοντας κόμματα και θεσμούς, που λειτούργησαν σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων, ξεπουλώντας και την ψυχή τους στο διάβολο για αναγνωρισιμότητα, χρήμα και καλοπέραση.
Χρησιμοποίησαν τις γνώσεις και τη μόρφωση όχι για να βοηθήσουν το λαό, δίνοντάς του καθοδήγηση και βοήθεια για να λύσει τα προβλήματά του αλλά του κάθισαν στο σβέρκο, παρασύροντάς τον με ψεύτικα λόγια και υποσχέσεις. Η σημερινή τραγική κατάσταση της χώρας (κατοχή, κατά σύμπτωση πάλι Γερμανική) δηλώνει ότι τα προηγούμενα χρόνια, οι σπουδασμένοι έχοντας την εξουσία, αφού παραπλάνησαν το λαό υπερχρέωσαν τη χώρα, κατασπατάλησαν τον πλούτο που είχε δημιουργήσει με σκληρή δουλειά και στερήσεις, πλούτισαν γρήγορα και με περίσσιο θράσος δηλώνουν ότι είναι παιδιά αγωγιάτη, ταχυδρόμου κτλ.
Ο ταλαίπωρος λαός, που είχε επενδύσει στη μόρφωσή τους, ότι είχε και δεν είχε, μάταια περίμενε οι σπουδασμένοι να αναλάβουν τα ηνία της χώρας και να την οδηγήσουν στην πρόοδο, δίνοντάς του καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, οι της τρίτης ηλικίας απόμαχοι της ζωής, περίμεναν μια αξιοπρεπή σύνταξη για να ζήσουν ήρεμα τα τελευταία τους χρόνια μετά από σκληρή δουλειά και θυσίες. Τα σπουδασμένα ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ όμως ακόμη και τους γέροντες δεν τους σεβάστηκαν και μεταφέρουν τα χρέη που δημιούργησαν σπαταλώντας και κλέβοντας, στις καμπουριασμένες πλάτες των πατεράδων και παππούδων τους, αποτελούν ΌΝΕΙΔΟΣ για την κοινωνία και θα στηλιτευτούν σαν προδότες της πατρίδας, όχι στα ποινικά ή αστικά δικαστήρια αλλά στη συνείδηση των γερόντων και της νέας γενιάς, που έρχεται με θυμό και οργή, με νεανικό ενθουσιασμό και σφρίγος και που θα σαρώσει κάθε τι βρώμικο στην Ελλάδα.
Αυτό που συνήθως λέμε «η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της» δεν ισχύει για αυτούς τους σπουδασμένους, που για τη μόρφωση και καλοπέρασή τους υπόφεραν οι μεγαλύτεροι.
Ξέχασαν τα ΜΟΥΛΑΡΙΑ και τις αξίες και την καταγωγή τους, η επίσκεψη, για παράδειγμα στα χωριά τους, γίνεται όχι για να βοηθήσουν με πράξεις ή υποδείξεις τους συγχωριανούς τους αλλά για να επιδείξουν τον πλούτο που ΠΑΡΑΝΟΜΑ απέκτησαν. Χτίζουν βίλες, κυκλοφορούν στα κατσάβραχα με πολυτελή αυτοκίνητα και αδιαφορούν για την φτώχια και τη δυστυχία που υπάρχει γύρω τους.
Μου είναι αδιανόητο όλες αυτές οι κλεψιές και οι παρανομίες να μείνουν ατιμώρητες, ελπίζω ότι η νέα γενιά, που προσπάθησαν με κάθε τρόπο να την αποχαυνώσουν και να την καταστήσουν απαθή και απολιτικοποίητη, θα βρει τρόπο να επιβάλει τις πρέπουσες τιμωρίες, το λεγόμενο χάσμα των γενεών πρέπει να γεφυρωθεί ενώνοντας τους νέους με τους γέροντες για το καθάρισμα της σαπίλας που υπάρχει και που οι σπουδασμένοι δημιούργησαν. Το καθάρισμα αυτό είναι θέμα βαθιά πολιτικό και ιδεολογικό.
«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους».
Θ. Κολοκοτρώνης.
Νέοι καθαρίστε την «κόπρο του Αυγεία», δεν είναι σύνθημα αλλά παλλαϊκή απαίτηση.
Πηγή
Οι φουρνιές των σπουδασμένων αντί να σταθούν συμπαραστάτες και αρωγοί του φτωχού και ταλαιπωρημένου λαού, καβάλησαν το καλάμι της εξουσίας, υποτάχτηκαν στις σειρήνες του εύκολου και γρήγορου πλουτισμού και ξεπούλησαν ιδεώδη, αξίες και καταγωγή, πλαισιώνοντας κόμματα και θεσμούς, που λειτούργησαν σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων, ξεπουλώντας και την ψυχή τους στο διάβολο για αναγνωρισιμότητα, χρήμα και καλοπέραση.
Χρησιμοποίησαν τις γνώσεις και τη μόρφωση όχι για να βοηθήσουν το λαό, δίνοντάς του καθοδήγηση και βοήθεια για να λύσει τα προβλήματά του αλλά του κάθισαν στο σβέρκο, παρασύροντάς τον με ψεύτικα λόγια και υποσχέσεις. Η σημερινή τραγική κατάσταση της χώρας (κατοχή, κατά σύμπτωση πάλι Γερμανική) δηλώνει ότι τα προηγούμενα χρόνια, οι σπουδασμένοι έχοντας την εξουσία, αφού παραπλάνησαν το λαό υπερχρέωσαν τη χώρα, κατασπατάλησαν τον πλούτο που είχε δημιουργήσει με σκληρή δουλειά και στερήσεις, πλούτισαν γρήγορα και με περίσσιο θράσος δηλώνουν ότι είναι παιδιά αγωγιάτη, ταχυδρόμου κτλ.
Ο ταλαίπωρος λαός, που είχε επενδύσει στη μόρφωσή τους, ότι είχε και δεν είχε, μάταια περίμενε οι σπουδασμένοι να αναλάβουν τα ηνία της χώρας και να την οδηγήσουν στην πρόοδο, δίνοντάς του καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, οι της τρίτης ηλικίας απόμαχοι της ζωής, περίμεναν μια αξιοπρεπή σύνταξη για να ζήσουν ήρεμα τα τελευταία τους χρόνια μετά από σκληρή δουλειά και θυσίες. Τα σπουδασμένα ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ όμως ακόμη και τους γέροντες δεν τους σεβάστηκαν και μεταφέρουν τα χρέη που δημιούργησαν σπαταλώντας και κλέβοντας, στις καμπουριασμένες πλάτες των πατεράδων και παππούδων τους, αποτελούν ΌΝΕΙΔΟΣ για την κοινωνία και θα στηλιτευτούν σαν προδότες της πατρίδας, όχι στα ποινικά ή αστικά δικαστήρια αλλά στη συνείδηση των γερόντων και της νέας γενιάς, που έρχεται με θυμό και οργή, με νεανικό ενθουσιασμό και σφρίγος και που θα σαρώσει κάθε τι βρώμικο στην Ελλάδα.
Αυτό που συνήθως λέμε «η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της» δεν ισχύει για αυτούς τους σπουδασμένους, που για τη μόρφωση και καλοπέρασή τους υπόφεραν οι μεγαλύτεροι.
Ξέχασαν τα ΜΟΥΛΑΡΙΑ και τις αξίες και την καταγωγή τους, η επίσκεψη, για παράδειγμα στα χωριά τους, γίνεται όχι για να βοηθήσουν με πράξεις ή υποδείξεις τους συγχωριανούς τους αλλά για να επιδείξουν τον πλούτο που ΠΑΡΑΝΟΜΑ απέκτησαν. Χτίζουν βίλες, κυκλοφορούν στα κατσάβραχα με πολυτελή αυτοκίνητα και αδιαφορούν για την φτώχια και τη δυστυχία που υπάρχει γύρω τους.
Μου είναι αδιανόητο όλες αυτές οι κλεψιές και οι παρανομίες να μείνουν ατιμώρητες, ελπίζω ότι η νέα γενιά, που προσπάθησαν με κάθε τρόπο να την αποχαυνώσουν και να την καταστήσουν απαθή και απολιτικοποίητη, θα βρει τρόπο να επιβάλει τις πρέπουσες τιμωρίες, το λεγόμενο χάσμα των γενεών πρέπει να γεφυρωθεί ενώνοντας τους νέους με τους γέροντες για το καθάρισμα της σαπίλας που υπάρχει και που οι σπουδασμένοι δημιούργησαν. Το καθάρισμα αυτό είναι θέμα βαθιά πολιτικό και ιδεολογικό.
«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους».
Θ. Κολοκοτρώνης.
Νέοι καθαρίστε την «κόπρο του Αυγεία», δεν είναι σύνθημα αλλά παλλαϊκή απαίτηση.
Πηγή
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
.jpg)
